«Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ˝Εἰς τό Ἅγιον Βάπτισμα˝ καί ἡ σύγχρονη βαπτισματική ἐκκλησιολογία»

«Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ˝Εἰς τό Ἅγιον Βάπτισμα˝ καί ἡ σύγχρονη βαπτισματική ἐκκλησιολογία»

Εστία Πατερικών Μελετών, Ιερά Μονή Οσίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου.

Η Ομιλία έχει σχέση και απαντά, διά του αγ. Γρηγορίου Θεολόγου, σε μία θεολογικώς ανυπόστατη θεώρηση ότι "όπου υπάρχει τριαδικό βάπτισμα, η Εκκλησία δεν μπορεί να βαπτίζει παρά μόνο να χρίει".

  Στην φράση αυτή συμπυκνώνεται ενδεικτικά ο πυρήνας ενός σύγχρονου τρόπου αντίληψης των μυστηρίων, όχι ως τρόπων μετοχής του ενιαίου σωτηριώδους μυστηρίου της Εκκλησίας, αλλά ως αυτόνομων γεγονότων, που φέρουν αυτόνομο κύρος και υπόσταση, άσχετα αν αυτά τελούνται υπό και εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ή υπό και εντός αιρετικών κοινοτήτων.

Ὁμιλητὴς: Βασίλειος Ἰ. Τουλουμτσῆς, ὑπ. Δρ Δογματικῆς, Θεολογική Σχολή Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

youtube.com

https://aktines.blogspot.com/2026/02/blog-post_296.html#more

Δέν εἶναι βάπτιση αὐτό!

❈ Ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος, ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις, πού ὁ ἄνθρωπος, ἄν δέν βαπτιστεῖ σωστά, μπορεῖ ἀπό τό μέρος πού δέν πῆγε τό ἁγιασμένο νερό τῆς κολυμβήθρας, νά μπαίνει καί νά βγαίνει πονηρό πνεῦμα καί νά βλέπει τό παιδί πονηρά πνεύματα. Συμβαίνει και αὐτό. Καί ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος, ὅτι πρέπει νά ξαναβαπτιστεῖ τό παιδί κανονικά.

Γι' αὐτό λέω καί στούς γονεῖς πού βαφτίζουν, νά λένε στούς παπάδες νά τό βαπτίζουν κανονικά τό παιδί. Ὄχι νά παίρνουν τήν κανάτα καί νά χύνουν ἀπό πάνω νερό. Δέν εἶναι σωστό αὐτό. Μερικοί βάζουνε μιά κανάτα νερό στήν κολυμβήθρα καί βάζουν τό παιδί μέσα... τίποτα... βρέχεται λίγο ἡ φτέρνα τοῦ παιδιοῦ. Δέν εἶναι βάπτιση αὐτό!

Ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ὁ Ἰορδάνης ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω

“Καὶ ἐγένετο ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐβαπτίσθη ὑπὸ Ἰωάννου εἰς τὸν Ἰορδάνην”. (:Καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας συνέβη νὰ ἔλθη ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τὴν Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας. Καὶ ἐβαπτίσθη ἀπὸ τὸν Ἰωάννην εἰς τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν) (Μᾶρκ. α΄ 9).

Ὅταν ὁ Κύριος ἔγινε τριάντα ἐτῶν, γιὰ νὰ φανερωθῆ ὅτι εἶναι Θεὸς σωματικῶς ἦλθε στὸν Ἰορδάνη ποταμὸ, γιὰ νὰ βαπτισθῆ. Κατὰ τὴν βάπτιση φανερώθηκε ἡ Ἁγία Τριάς. Γιατί ὅμως ἐπέλεξε τὸν Ἰορδάνη ποταμό; Διότι στὸν Ἰορδάνη ποταμὸ πολλὰ θαύματα ἔχουν γίνει.Στὸ τρίτο κεφάλαιο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης «Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ» περιγράφεται ἡ πολὺ θαυμαστὴ διάβαση τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἀπὸ τὸν Ἰορδάνη ποταμό, ὅταν βάδιζαν ἀπὸ τὴν ἔρημο πρὸς τὴ γῆ Χαναάν πού ὑποσχέθηκε ὁ Θεὸς ὅτι θὰ τὴ χαρίσει στὸν περιούσιο λαό του.

Οἱ Ἰσραηλίτες ἦταν στρατοπεδευμένοι στὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τοῦ Ἰορδάνη ποταμοῦ. Ἦταν ἐποχὴ τοῦ θερισμοῦ τῶν σιτηρῶν καὶ ἡ στάθμη τῶν νερῶν τοῦ ποταμοῦ βρισκόταν στὸ μεγαλύτερο ὕψος της, τὸ δὲ πλάτος του ξεπερνοῦσε τὰ 110 μέτρα. Πῶς θὰ διέβαιναν δύο καὶ πλέον ἑκατομμύρια ἄνθρωποι μὲ ὅλα τὰ ὑποστατικὰ τους τὸν πλημμυρισμένο ποταμό;

Τοὺς βοήθησε ὁ Ἅγιος Θεὸς καὶ τὸν πέρασαν μὲ πολὺ μεγάλη εὐκολία. Πρὶν ξεκινήσουν, ὁ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ τοὺς προέτρεψε νὰ ἐξαγνισθοῦν: «Ἁγνίσασθε εἰς αὔριον». Καθαρισθεῖτε καὶ τηρῆστε ἐγκράτεια γιὰ τὴν αὐριανὴ ἡμέρα, διότι αὔριο ὁ Κύριος θὰ κάνει θαύματα ἀνάμεσά σας (Ἰησ. Ν. γ’ 5).

Νά δεχόμαστε, νά κατηχοῦμε καί νά βαπτίζουμε τούς μεταστρεφομένους στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἤ ὄχι;

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD

–βʹ ἔκδοσις, 8/1/2026

–αʹ ἔκδοσις, 14/12/2025: Ὀρθόδοξος Τύπος, 19/12/2025 – 26/12/2025, ἀρ. φύλλων 2570-2571. Τίτλος δημοσίευσης Ὀ.Τ.: «Τά προβλήματα τῶν μεταστρεφομένων εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν».

(γιά καλύτερη ἀνάγνωση, γιά τίς παραπομπές, τίς εἰκόνες, τίς ἀναφορές, κτλ., δεῖτε στὸ τέλος τό PDF)

Ὑπάρχουν ἀνάμεσα στοὺς Ἀμερικανοὺς Προτεστάντες, ὁρισμένες ψυχούλες, ποὺ τοὺς πιάνει ὁ Χριστὸς ἀπὸ τὸ χέρι καὶ τοὺς φέρνει στὶς διάφορες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες στὴν Ἀμερική. Τὸ θέμα εἶναι ἐμεῖς τί κάνουμε μετά.

Τοὺς βοηθᾶμε, κυρίως ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία, νὰ τοὺς κατηχήσουμε σωστά, Ὀρθόδοξα, καὶ νὰ τοὺς βαπτίσουμε Ὀρθοδόξους;

Μοῦ διηγήθηκε ἕνας Ἕλληνας γνωστός μου στὴν Ἀμερική τὰ ἑξῆς περιστατικὰ ποὺ τοῦ συνέβησαν πρόσφατα:

«Ἔτυχε καὶ πῆγα τὴν Κυριακὴ σὲ μία Σέρβικη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὴν Καλιφόρνια ποὺ εἶμαι. Στὸ τέλος τῆς Λειτουργίας, μετὰ καὶ τὸ κήρυγμα τοῦ Ἱερέως, καὶ ἐνῶ ὁ κόσμος σηκωνόταν σιγά-σιγά νὰ πάει νὰ πάρει τὸ ἀντίδωρο, ἀκούω τὸν διπλανό μου (ἕνας μικρὸς σὲ ἡλικία οὔτε 22-25 χρονῶν Ἀμερικανός) νὰ μὲ χαιρετάει καὶ νὰ μοῦ λέει τὸ ὄνομά του. Τὸν χαιρέτησα καὶ ἐγὼ ἐγκάρδια μὲ τὸ ὄνομά μου καὶ γύρισα πάλι μπροστά μου νὰ περιμένω τὴν σειρά μου νὰ σηκωθῶ γιὰ τὸ ἀντίδωρο.1 Μέσα μου ὅμως κάτι μοῦ ἔλεγε νὰ τοῦ μιλήσω. Μὲ μιὰ ἀφορμή, ἀρχίσαμε μιὰ πολὺ καλὴ συζήτηση.

Εἶχε μεγαλώσει Προτεστάντης, καὶ πήγαινε κάθε Κυριακὴ στὸν Προτεστάντικο ναό του γιὰ τὴν λειτουργία τους. Αὐτὴ ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ πῆγε σὲ ἄλλο ναό ἀπὸ τὸν δικό του τὸν Προτεστάντικο, καὶ φυσικὰ πρώτη φορὰ σὲ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καὶ ὅπως μοῦ εἶπε φοβόταν πάρα πολύ καὶ στὴν σκέψη νὰ ἔρθει (λογικὸς καὶ ὑπαρκτὸς αὐτὸς ὁ φόβος ἀπὸ πολλὲς μεριές).

Μοῦ εἶπε ὅτι ἔνιωσε πολὺ ζεστά, πολὺ οἰκεῖα, στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (προφανῶς ἀπὸ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ), καίτοι ἄγνωστος μεταξὺ ἀγνώστων.

Πόση δύναμη τοῦ ἔδωσε ὁ Χριστὸς νὰ ὑπερνικήσει τὸν λογικὸ φόβο του, καὶ τὴν πίστη ποὺ μεγάλωσε, τὴν πίστη τῆς οἰκογένειάς του, καὶ νὰ ἔρθει σὲ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία!

Ὁ ἁγιασμὸς τῶν ὑδάτων καὶ τῶν ἀνθρώπων. +Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης.

«Μέγας εἶ, Κύριε, καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου, καὶ οὐδείς λόγος ἐξαρκέσει πρὸς ὕμνον τῶν θαυμασίων σου» (Σωφρ. Ἰεροσ. εὐχὴ Μ. Ἁγιασμ.)

Ἡ ὕλη ποὺ ἀγγίζουμε, ἀγαπητοί μου, ἔχει ὡρισμένο βάρος καὶ ἔκτασι· δὲν εἶνε τυχαῖο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ. Τὸ ἐλαχιστότερο τμῆμα της, τὸ ἄτομο οὐρανίου, κλείνει μέσα του μυστήριο· προκαλεῖ θαυμασμό, διότι κατὰ τὴν διάσπασί του ἐκλύεται ἀσύλληπτη δύναμις καὶ ἀναδίδεται τρίφωτη λάμψι, ποὺ παραπέμπει στὸ μυστήριο τῆς ἁγίας Τριάδος.

Ἡ ὕλη διακρίνεται σήμερα σὲ πολλὰ στοιχεῖα. Οἱ ἀρχαῖοι διέκριναν τέσσερα· τὴ γῆ (τὸ χῶμα), τὴ φωτιά, τὸν ἀέρα καὶ τὸ νερό. Θ᾽ ἀκούσουμε τώρα καὶ μία σχετικὴ εὐχὴ τοῦ Ἁγιασμοῦ ποὺ ὑμνεῖ τὸ μεγαλεῖο τῆς φύσεως.

Τὸ νερό, λοιπόν, εἶνε ἕνα ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τῆς θείας δημιουργίας. Προσφέρεται εἴτε ὡς σταγόνες ποὺ πέφτουν ἀπὸ τὸν οὐρανὸ (καὶ μὲ τὴ βλάστησι φυτῶν καὶ δέντρων μεταβάλλονται σὲ «χρυσάφι»), εἴτε σὰν πηγή, εἴτε σὰν ῥυάκι ταπεινό, εἴτε σὰν ποταμὸς καὶ καταρράκτης ὁρμητικός, εἴτε σὰν λίμνες, θάλασσες καὶ ὠκεανοὶ ἀπέραντοι· εἶνε πράγματι μιὰ εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Καλύπτει τὰ δύο τρίτα (2/3) τῆς ἐπιφανείας τοῦ πλανήτου μας.

Τί εἶνε ἕνα ποτήρι νερό; Τώρα τὸ περιφρονοῦμε· ἂν ὅμως στερέψουν κάποτε πηγὲς καὶ ποτάμια, τότε οἱ ἄνθρωποι θὰ γλείφουν μὲ τὴ γλῶσσα τοὺς βράχους γιὰ νὰ δροσιστοῦν. Ἕνα ποτήρι νερὸ ἀξίζει περισσότερο ἀπὸ ἕνα ποτήρι χρυσόσκονη. Δὲν τὸ αἰσθανόμαστε αὐτὸ ἐμεῖς ποὺ ἀπολαμβάνουμε μὲ ἀφθονία τὰ ὑλικὰ ἀγαθά· τὸ αἰσθάνονται ὅμως οἱ ὁδοιπόροι στὴ Σαχάρα·

«H σφραγῖδα τοῦ Χριστοῦ».

(Η ηγεμονική δωρεά του Τριαδικού Θεού, ως απερινόητη αγάπη)

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Διάβασα ότι: «Η κοινωνιολογική σκέψη στην Ελλάδα είναι υπό διωγμό από κυβερνήσεις, συντεχνίες και άλλες δυνάμεις που φοβούνται το φως της κοινωνιολογικής ανάλυσης» (Βασίλης Ντακούμης – Κοινωνιολόγος).

Πολύ περισσότερο είναι υπό διωγμό η ουράνια φωνή του Ευαγγελίου, του νηπιάσαντος Υιού του Θεού, περί προσώπου – ψυχής και αξίας του σώματος.

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, υπογραμμίζει:

«το μυστήρον του Βαπτίσματος και το μυστήριον του Χρίσματος είναι εν δυαδικόν μυστήριον. Ενσωματωθέντες δια του Βαπτίσματος εις τον Θεάνθρωπον Χριστόν, εις το σώμα Του, την Εκκλησίαν, οι Χριστιανοί λαμβάνουν εις το μυστήριον του Χρίσματος την «σφραγίδα της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος» (Ορθόδοξη Εκκλησία και οικουμενισμός – Σελ. 105).

Η σημερινή «επιστημολογούσα» κυβερνητική διανόηση, εγκλωβισμένη σε «θετικιστικά» πλαίσια μιας μονομερούς (υλιστικής) θεώρησης της κοινωνίας δεν κατανοεί, ότι ο Προσωπικός Αριθμός (Π.Α.) ως αριθμός ανθρώπου, αποτελεί πρωτοβάθμια ενέργεια στο οικοδομούμενο κοινωνικό σύστημα που δημιουργεί η πλανεμένη νόηση∙ η νόηση της Αποστασίας από τον Αληθινό Τριαδικό Θεό, όπως προφητεύει η Ι. Αποκάλυψη. Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, που πολλές φορές αναζήτησε βεβαιότητα και πορεία πνεύματος στο Κράτος, δεν προχώρησε σε ελάχιστες προσπάθειες διαφώτισης του κυβερνητικού – πολιτικού χώρου περί του σφραγίσματος του Χριστού και του χαράγματος του Αντιχρίστου.

Τα προσκυνήματα των πολιτικών είναι (εν πολλοίς) επιφάνεια επικάλυψης του ψυχισμού τους, που υιοθετεί «γάμο ομοφυλοφύλων», «εκτρώσεις» κ.λπ.

Να πληροφορήσουμε την πολιτική ηγεσία (κυβέρνηση και κόμματα), ότι ο λόγος της Γραφής δεν εκλύεται σε εφήμερη δημοσιότητα, όπως ο λόγος τους, που είναι έκφραση ρηχής (πνευματικά) ζωής…

Η δραστηριότητα των πολιτικών (προσώπων) αντλεί τη γνώση της (κυρίως) από τις τρεις κύριες σχολές, που είναι ο αισθησιοκρατικός εμπειρισμός, ο ορθολογισμός και ο Καντιασμός, γι’ αυτό και αποκρούουν τις σφραγίδες – ευλογίες του Χριστού, που είναι «φως ταις τρίβοις ημών» όπως προφήτευσε ο Δαυίδ.

Να θυμίσουμε, ότι το Ιερό Ευαγγέλιο είναι βιβλίο σφραγισμένο με την σφραγίδα του Θεού.

Αὐτό τό ἔθιμο δέν εἶναι Ὀρθόδοξο...

Σήμερα ἔχει ἐπικρατήσει μιά συνήθεια νά γιορτάζουν οἱ ἄνθρωποι τά γενέθλιά τους... καί τά μικρά παιδιά... καί τοῦρτες... καί τραγούδια... καί «νά ζήσει... καί νά μία σοφός... καί νά ἕνας σοφός...». Νά σᾶς πῶ ὅτι αὐτό τό ἔθιμο δέν εἶναι Ὀρθόδοξο. Στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν γιορτάζουμε τά γενέθλια τά σωματικά, τά βιολογικά.

Ὅσο διαφέρει μιά καρέκλα ἀπό ἕναν ἄνθρωπο, τόσο διαφέρει ἕνας ἀβάπτιστος ἀπό ἕναν βαπτισμένο...

❈ Ὅσο διαφέρει μιά καρέκλα ἀπό ἕναν ἄνθρωπο, τόσο διαφέρει ἕνας ἀβάπτιστος ἀπό ἕναν βαπτισμένο καί πάλι λίγο λέμε. Γιατί; Γιατί ὁ ἀβάπτιστος δέν ἔχει τόν ἄκτιστο Θεό. Ὁ βαπτισμένος ἔχει τόν ἄκτιστο Θεό

«Μέ ρώτησε γιά νά μέ βαπτίσει;»

❈ Ξέρετε τί εἶναι τό βάπτισμα; Μέγιστη δωρεά! Λένε κάποι ἐξυπνάκηδες: «μέ ρώτησε γιά νά μέ βαπτίσει;». Δέν σέ ρώτησε. Μπορεῖς νά μήν τό ἀξιοποιήσεις τό βάπτισμα, ἅμα δέν θέλεις. Κράτα το ἀνενεργό, ὅπως οἱ περισσότεροι Ἕλληνες σήμερα πού ἔχουν τό βάπτισμα ἀνενεργό.

Ἀβάπτιστοι οἱ Λατῖνοι.

Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης

Λοιπόν ακολουθούντες εις τα ειρημένα, επειδή ο τύπος του Α­πο­στο­λι­κοῦ Κανόνος το απαιτεί, λέγομεν, ότι το των Λατίνων βάπτισμα είναι ψευδώνυμον βάπτισμα, και δια τούτο, ούτε κατά τον λόγον της ακριβείας είναι δεκτόν, ούτε κατά τον λόγον της οικονομίας. Δεν είναι δεκτόν κατά τον λόγον της ακριβείας,.­… δια­τί είναι αιρετικοί. Ο­τι δε οι Λατίνοι είναι αιρετικοί, δεν είναι καμμία χρεία επί του παρόντος να κάμωμεν καμμίαν απόδειξιν. Αυτό γαρ τούτο, οπού τόσον μίσος και τόσην αποστροφήν έχομεν ήδη τόσους αιώνας προς αυτούς, είναι μία φανερά απόδειξις, ότι ως αιρετικούς τούς βδελυττόμεθα, ο,τι λογής δηλαδή και τούς Α­ρει­α­νο­ύς, η Σαβελλιανούς, η πνευματομάχους Μακεδονιανούς.

Μα ανίσως τινάς αγαπά να καταλάβη και από βιβλία τας αιρέσεις των, αυτάς θέλει τας εύρει όλας μεν, εις τα βιβλία του αγιωτάτου Πατριάρχου Ι­ε­ρο­σο­λύ­μων κυρίου Δοσιθέου του παπομάστιγος, με τας σοφωτάτας αναιρέσεις των. Πλην ικανήν είδησιν ημπορεί να λάβη και από το βιβλιάριον του σοφού Μηνιάτου, το επιγραφόμενον Πετρα σκανδάλου· αρκούσι δε όσα περί αυτών ο άγιος Μαρκος ο Ε­φέ­σου εν τη Φλωρεντία (συνελεύσει κε) παρρησία είπεν ούτως· «ημείς δι οὐ­δέν άλλο απεσχίσθημεν των Λατίνων, αλλ ἤ ότι εισίν, ου μόνον σχισματικοί, αλλά και αιρετικοί».

Ἅγιον Βάπτισμα- Τί εἶναι καί ποῖες οἱ ὑποχρεώσεις μας, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἅγιον Βάπτισμα- Τί εἶναι καί ποῖες οἱ ὑποχρεώσεις μας, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου, 3-1-2025

 

Βαπτίσεις ἐνηλίκων μὲ κανάτα ἀπὸ τὸν Ἀμερικῆς Ἐλπιδοφόρο

 

Η νεοφανής συνήθεια να "βαπτίζουμε" τους κατηχούμενους ρίχνοντας αγιασμό στο κεφάλι με κανάτα αποτελεί παρέκκλιση από τον ορθό τρόπο βαπτίσεως.

…………….

Βαπτίσεις ενηλίκων τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος, όπως ανακοίνωσε σε προσωπικά του μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Σεβασμιώτατος, απευθυνόμενος στους νεοφώτιστους, ανέφερε στην ανάρτησή του: “η ομολογία της πίστης που κάνατε σήμερα ανανεώνεται σε κάθε Θεία Λειτουργία και είναι απαραίτητη για τη διαρκή μαρτυρία μας προς την αγάπη του Θεού για κάθε ανθρώπινο ον και το σύνολο της δημιουργίας Του“.

Τό Βάπτισμα εἶναι σάν μία κατάθεση στόν οὐρανό...Εἶναι μεγάλη δυστυχία νά πεθάνει κανείς ἀβάπτιστος...

❈ Σήμερα, δυστυχῶς, πολλοί γονεῖς εἴτε δέν βαπτίζουν τά παιδιά τους, εἴτε τό ἀναβάλλουν μέ τό σκεπτικό πώς, ὅταν μεγαλώσει, θά ἀποφασίσει μόνο του τό παιδί. Λές καί θά πάθει κακό τό παιδί, ἄν βαπτισθεῖ καί ἄν ἀνακαινισθεῖ. Βάπτισέ τό καί ἄφησέ το. Δέν τοῦ κάνεις κακό, οὔτε τό ἀναγκάζεις νά εἶναι καλό, οὔτε τό ἀναγκάζεις νά ζήσει Χριστιανικά μέ τό νά τό βαπτίσεις, γιατί ἡ θέληση τοῦ ἀνθρώπου δέν βλάπτεται, δέν δεσμεύεται μέ τό Βάπτισμα.

Τό παιδί μεγαλώνοντας μπορεῖ νά μήν ἀξιοποιήσει τό Βάπτισμα, ἄν δέν θέλει. Εἶναι σάν νά τοῦ κάνεις μία κατάθεση στήν τράπεζα. Ἄν θέλει τήν παίρνει, ἄν δέν θέλει δέν τήν παίρνει. Ἔγκειται στήν ἐλευθερία του.

Τελῶντας τὸ Μυστήριο τῆς Βαπτίσεως (Ἅγ.Πορφύριος)

Η φωτογραφία είναι από το βιβλίο ο πάνσοφος Όσιος Πορφύριος (Μαρτυρίες) Εκδοση Αγιοπαυλίτικο Ιερό κελλί αγίων Θεοδώρων. Καρυές -Άγιον Όρος

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/07/blog-post_38.html

Ἡ ἀλλοτρίωση στὸν τρόπο βαπτίσεως ἔχει ὡς αἰτία τὸν ὀρθολογισμὸ καὶ τὴν ἔλλειψη πίστεως, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ἀλλοτρίωση στὸν τρόπο βαπτίσεως ἔχει ὡς αἰτία τὸν ὀρθολογισμὸ καὶ τὴν ἔλλειψη πίστεως, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ μὴ ὀρθὰ βαφτισμένος μπορεῖ νά δέχεται δαιμονικές ἐπιρροές , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

«Ἡ αἵρεση τῆς Βαπτισματικῆς θεολογίας»

(Β΄ Πέτρ. 2,1: «καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας)

Γράφει ὁ ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ

Ἀναμφίβολα, ὁ χαρακτηρισμός τοῦ Τέοντορ Ἀντόρνο (κοινωνιολόγος) γιὰ τὸν φιλόσοφο Γκεὸργκ Λούκατς, μεταφέρεται χωρὶς προχειρότητα καὶ στὸν δέσμιο μὲ τὴν ἁλυσίδα τῆς αἱρέσεως «Ἐπίσκοπο» Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα. Γράφει ὁ Ἀντόρνο (Adorno):

«Χτυπιέται στὶς ἁλυσίδες του καὶ φαντάζεται πὼς ὁ τριγμός τους σημαίνει τὴν προέλαση τοῦ Παγκοσμίου Πνεύματος» (Βλέπε Th. Adorno, NotenZurLiteruturII, Φραγκφούρτη 1970, σέλ. 185).

Ἡ ἄρνηση τῆς μοναδικότητος τοῦ παραδοσιακοῦ (ὀρθοδόξου) Βαπτίσματος («ἕν Βάπτισμᾳ») ἀπὸ τὸν Ἰωάννη Ζηζιούλα, εἶναι αἱρετικὴ πράξη στὴν ἐννοιολογική της δομή, ποὺ τὴν προέκτεινε ὡς «θεωρία τῆς Βαπτισματικῆς ἑνότητας» μὲ τοὺς αἱρετικούς, ποὺ πιστεύουν ὅτι ἔχουν βάπτισμα στὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Ἡ θεωρία αὐτή, κάθετα ἀντίθετη μὲ τὴν διδασκαλία (περὶ Βαπτίσματος) τῆς Γραφῆς, τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν Πατέρων, ἀποτελεῖ βαρειὰ ἁλυσίδα, ποὺ ὅσο ἦτο ἐν ζωῇ δὲν τὴν ἀπαρνήθηκε (δημοσίως), δυστυχῶς! Γράφει σχετικὰ ὁ Περγάμου:

«Τὸ Βάπτισμα δημιουργεῖ ἕνα ὅριον εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Τὸ Βάπτισμα, Ὀρθόδοξον ἢ μή, ὁριοθετεῖ τὴν Ἐκκλησίαν, ἡ ὁποία περιλαμβάνει Ὀρθοδόξους καὶ ἑτεροδόξους... Ἐκτὸς βαπτίσματος δὲν ὑπάρχει Ἐκκλησία». Ἀντιθέτως, «ἐντός του βαπτίσματος, ἔστω καὶ ἂν ὑπάρχη μία διάσπασις, μία διαίρεσις, ἕνα σχίσμα, δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν διὰ Ἐκκλησίαν»!

Περί τοῦ κανονικοῦ τρόπου βαπτίσματος, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Περί τοῦ κανονικοῦ  τρόπου βαπτίσματος, 31-1-2023, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἄν βοηθήσεις κάποιον νά βαπτιστεῖ καί μετά αὐτός ἀλλάξει, Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Ἡ μετάνοια ὡς προϋπόθεση γιά τό Βάπτισμα καί τήν σωτηρία, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (κήρυγμα)