Ἡ σημερινὴ ἀνώμαλη ζωὴ μπορεῖ νὰ χαρακτηριστεῖ ὡς κακομαθημένη.

Η σημερινή ανώμαλη ζωή μπορεί να χαρακτηριστεί ως κακομαθημένη. Από την παιδική ηλικία, τα παιδιά αντιμετωπίζονται, κατά κανόνα, ως μικροί θεοί ή θεές στην οικογένεια. Οι ιδιοτροπίες τους ικανοποιούνται, οι επιθυμίες τους εκπληρώνονται. Περιβάλλονται από παιχνίδια, ψυχαγωγία, άνεση.

Περί Μητέρας

❈ Λέει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος ὅτι ἡ σημαντικότερη δραστηριότητα τῆς Χριστιανῆς μητέρας, στό πλαίσιο τῆς οἰκογένειας εἶναι ἡ καλή ἀνατροφή τῶν παιδιῶν της. Τό κύριο ἔργο τῆς μητέρας εἶναι ἡ ἀνατροφή τῶν παιδιῶν.

Ἡ οἰκογένεια εἶναι ὅ,τι πιό εὐλογημένο ἔχουμε μέσα στήν κοινωνία. Οὐσιαστικά ἡ σωστή οἰκογένεια εἶναι μιά μικρή Ἐκκλησία. Τά νέα βλαστάρια ζώντας ἐντός της καθοδηγοῦνται στήν ἐν Χριστῷ ζωή. Ἡ μητέρα ἔχει σάν κύριο ρόλο τό νά ἐφαρμόσει στά παιδιά της αὐτήν τήν καθοδήγηση καί τήν ἐν Χριστῷ παιδαγωγία.

Καλὴ ἡ ἀπαγόρευση τῶν social στὰ παιδιά, ἀλλὰ ὄχι μὲ φακέλωμα – Ἀλλιῶς ἀπὸ «ἕρμαια» τῶν social, θὰ γίνουν «ἕρμαια» τοῦ ψηφιακοῦ κράτους!

Καλή η απαγόρευση των social στα παιδιά, αλλά όχι με φακέλωμα – Αλλιώς από «έρμαια» των social, θα γίνουν «έρμαια» του ψηφιακού κράτους!

Ποιες μεγάλες παγίδες κρύβει το σχέδιο της κυβέρνησης να απαγορέψει τα social media στα παιδιά κάτω των 15, μέσω της εφαρμογής «Kids Wallet»

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει για το σχέδιο της κυβέρνησης να απαγορεύσει την πρόσβαση στα social media, στα παιδιά κάτω των 15 ετών.

Πρόκειται για ένα μέτρο που φαίνεται ότι αρχικά θα εφαρμοστεί προαιρετικά με τη συναίνεση των γονέων, μέχρι να εφαρμοστεί ένα κοινό πλαίσιο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, με το σκεπτικό να γίνει υποχρεωτικό για όλες τις χώρες της ΕΕ.

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα στον δημόσιο διάλογο: «είναι θετικό μέτρο η απαγόρευση των social media στα παιδιά;».

Εξετάζοντας το θέμα εντελώς επιφανειακά, μόνο καταφατική μπορεί να είναι η απάντηση. Ναι, σαφώς τα social media έχουν γίνει ψυχική μάστιγα για τα παιδιά. Ναι, προκαλούν εθισμό, κρύβουν αμέτρητες παγίδες, διαταράσσουν την ανάπτυξη, γίνονται «ναρκωτικό» ματαιοδοξίας, αποσπούν την προσοχή από την πραγματικότητα, προβάλλουν αρρωστημένα πρότυπα, σεξουαλικοποιούν πρόωρα, απομονώνουν τα παιδιά στον ψηφιακό κόσμο, προκαλούν κατάθλιψη ή ακόμα και αυτοκτονικές τάσεις, πυροδοτούν τη βία και αλυσιδωτά οδηγούν σε μια εξαγρίωση της νέας γενιάς.

Ἡ ἀρετὴ τῶν γονέων ὠφελεῖ τὰ παιδιά τους

Η αρετή των γονέων ωφελεί τα παιδιά τους

Ευγενίου Βούλγαρη (1716-1806) – «ΑΔΟΛΕΣΧΙΑ ΦΙΛΟΘΕΟΣ»

(Απόδοση: Θεοδόσης Σπεράντσας)

Επίκαιρος όσο ποτέ άλλοτε ο Διδάσκαλος του Γένους Ευγένιος Βούλγαρης. Με το κείμενο αυτό στους σημερινούς χαλεπέστατους καιρούς, σαν να ζει το σήμερα, αν και έζησε τον 18ο αιώνα, απευθυνόμενος στους γονείς, διδάσκει διά της Αγίας Γραφής, παρηγορεί και τρέφει με ελπίδα συνάμα τις ψυχές που αγωνιούν για την ανατροφή των παιδιών τους. Μπαίνει στο κλίμα της εποχής και με διάκριση αρίστου διδασκάλου συμβουλεύει, δίχως ακρότητες, παρακινώντας το φιλότιμο του Ρωμιού, ώστε να παλέψει, να γίνει το παράδειγμα, για να μεταδώσει στους επιγόνους του το αληθινό νόημα της ζωής. Μια καλή ευκαιρία, για τους γονείς και τις νέες αποφάσεις για ανανέωση, τώρα με την έναρξη της νέας χρονιάς:

Η θεία Γραφή διαλαλεί θαυμάσια την δικαιοσύνη του Νώε: «ο Νώε ήταν άνθρωπος δίκαιος και τέλειος… ο Νώε είχε την συμπάθεια του Θεού… ο Θεός ήταν ευχαριστημένος από τον Νώε…». Για τα παιδιά του όμως, που τ΄ αναφέρει το καθένα με τ΄ όνομά του και για την γυναίκα του και τις νύφες του, που δεν τις ονοματίζει (Γεν.ε΄10,18 η΄ 16,18) τίποτε δεν λέει ο θείος λόγος, ούτε για την αρετή τους ούτε και για την δικαιοσύνη τους.

Ἡ ὁμαλὴ ψυχοσωματικὴ ἀνάπτυξη τοῦ παιδιοῦ

Η ομαλή ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού

Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, Ιεροκήρυκος Ι. Μ. Πατρών-Δρος Θεολογίας

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς μας λέγει: «Και Ιησούς προέκοπτεν σοφία και ηλικία και χα-ριτι παρά Θεώ και ανθρώποις» (Λουκ. 2, 52). Εξ αυτού του χωρίου δραττόμεθα της ευκαιρίας να γράψουμε ορισμένες σκέψεις για την ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού μέσα στην οικογένεια, η οποία είναι και το πρώτο περιβάλλον του, αλλά και η πρώτη κοινωνία.

Η προσοχή των γονέων πρέπει να είναι υψηλή από την εμβρυική ακόμη περίοδο, διότι το έμβρυο «άμα τη συλλήψει» είναι άνθρωπος – πρόσωπο, αφού έχει ψυχή και σώμα. Η επιστήμη έχει αποδείξει ότι από τον πρώτο μήνα ξεχωρίζουν στο έμβρυο το στόμα, η μύτη, τα αυτιά, τα μάτια. Από αυτό συμπεραίνεται ότι δεν έχει καμία εξουσία επ᾽ αυτού ο γιατρός, αλλ᾽ ούτε και αυτή η μητέρα του. Για τον λόγο αυτό είναι απαράδεκτες οι εκτρώσεις. Ακόμη οι ψυχοσωματικές αντιδράσεις και καταστάσεις της κυοφορούσης έχουν άμεση αρνητική επίδραση στο έμβρυο. Το αλκοόλ και το τσιγάρο, η άτακτη ζωή και η νευρικότητα της μητέρας θα επιδράσουν αρνητικά στο παιδί. Εξ αιτίας αυτών γεννώνται παιδιά νευρικά, με νοητική υστέρηση κ.ο.κ.. Άρα μεγάλη σημασία έχει η εκκλησιαστική ζωή, κυρίως της μητέρας, για την ομαλή ανάπτυξη του βρέφους.

Ἡ εὐθύνη τῶν γονέων γιά τήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ εὐθύνη τῶν γονέων γιά τήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 29-10-2010

 

Ὁδηγίες γιά τήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν κατά τόν Γέροντα Πορφύριο, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁδηγίες γιά τήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν κατά τόν Γέροντα Πορφύριο, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 27-03-2011

 

Ἀναθρέψτε τὰ παιδιά σας Ἐπαναστάτες... ΄ Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

«Εκκλησία και επαναστατική παιδαγωγική».

~ Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

*Η Εκκλησία του Χριστού από την αρχή φέρει επαναστατικό χαρακτήρα.

*Ο Χριστός δεν σήκωνε εξεγέρσεις ενάντια στην εξουσία του κράτους, με στόχο μία εφήμερη αλλαγή τοπικής σημασίας· ο Χριστός εργαζόταν για μια επανάσταση που είχε ως στόχο την καθολική παγκόσμια ανατροπή…

Πήγε πέρα και βαθύτερα απ’ όλους τους επαναστάτες του κόσμου. Στο δένδρο του κακού δεν κλάδευε κλαριά και δεν καθάριζε τα φύλλα, αλλά έβαζε το τσεκούρι στην ίδια τη ρίζα. Δεν βιαζόταν να δει γρήγορα την επιτυχία του έργου Του· Του αρκούσε η πίστη Του στην επιτυχία.

«Επαναστατήστε πρώτα εναντίων του εαυτού σας και ύστερα ενάντια στον κόσμο» – αυτό το μήνυμα θα μπορούσε να βγει από το κύριο κήρυγμα του Χριστού. Τούτο ήταν το εργαλείο για λάξευμα και για λείανση…

Ὅταν ἡ ρίζα εἶναι καλή

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ὅταν ἡ ρίζα εἶναι καλὴ

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος νουθετεῖ τοὺς γονεῖς:

«Καὶ οἱ πατέρες μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν, ἀλλ’ ἐκτρέφετε αὐτὰ ἐν παιδείᾳ καὶ νουθεσίᾳ Κυρίου» (Ἐφεσ. 6, 4). (: Καὶ οἱ πατέρες μὴ ἐρεθίζετε καὶ μὴ κινῆτε εἰς θυμὸν καὶ ὀργὴν τὰ τέκνα σας, ἀλλ’ ἀνατρέφετέ τα ἐπιμελῶς μὲ παιδαγωγίαν καὶ νουθεσίαν σύμφωνον μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου).

Ἡ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν εἶναι βασικὴ ὑποχρέωση καὶ τῆς μητέρας καὶ τοῦ πατέρα.

Πόσο σοφὰ συμβουλεύει τὶς μητέρες ὁ θεῖος Χρυσόστομος:

«Οἱ μητέρες κατ’ ἐξοχὴν νὰ φροντίζουν τὶς θυγατέρες. Εἶναι εὔκολη γιὰ σᾶς αὐτὴ ἡ ἐπαγρύπνηση. Φροντίζετε, ὥστε νὰ εἶναι νοικοκυρές, καὶ πρὶν ἀπ’ ὅλα νὰ τὶς ἀνατρέφετε ἔτσι, ὥστε νὰ εἶναι εὐλαβεῖς, σεμνές, νὰ περιφρονοῦν τὰ χρήματα, νὰ ἀποφεύγουν τοὺς καλλωπισμούς. Ἔτσι παραδῶστε αὐτὲς στὸ γάμο. Ἄν τὶς διαπλάθετε ἔτσι, ὄχι μόνο αὐτὲς θὰ σώσετε, ἀλλὰ καὶ τὸν ἄνδρα ποὺ πρόκειται νὰ τὶς νυμφευτῆ. Κι ὄχι μόνο τὸν ἄνδρα, ἀλλὰ καὶ τὰ παιδιά. Ὄχι μόνο τὰ παιδιά, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐγγόνια. Γιατὶ ὅταν ἡ ρίζα εἶναι καλή, ὡραιότερα θ’ ἁπλωθοῦν τὰ κλαδιά, καὶ θὰ λάβετε τὸ μισθὸ ὅλων αὐτῶν. Κι ὅλα νὰ τὰ κάνουμε ἔτσι, σὰν νὰ μὴ ὠφελοῦμε μία ψυχή, ἀλλὰ πολλὲς μέσῳ τῆς μιᾶς. Γιατὶ ἔτσι πρέπει νὰ βγαίνουν ἀπ’ τὸ πατρικὸ σπίτι γιὰ τὸ γάμο, ὅπως ὁ ἀθλητὴς ἀπ’ τὴν παλαίστρα, κατέχοντας τὴν ἐπιστήμη μὲ κάθε λεπτομέρεια, ὅπως ἀκριβῶς ἡ ζύμη ποὺ ὀφείλει τὸ φύραμα νὰ τὸ μεταμορφώση στὸ δικό της κάλλος».

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἔλεγε σ’ ἕνα παιδίατρο:

«- Νὰ λὲς στὶς μητέρες νὰ τὸ νιώθουν πόσο πολὺ τὶς τίμησε ὁ Θεός, ποὺ τὶς ἀξίωσε νὰ γίνουν μητέρες. Ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ φέρουν μέσα τους τὸ συλληφθὲν ἔμβρυο, ἔχουν μιὰ δεύτερη ζωή.

Νὰ μιλοῦν στὸ παιδί τους, νὰ τὸ χαϊδεύουν ἐπάνω ἀπὸ τὴν κοιλιά τους. Τὸ ἔμβρυο τὰ αἰσθάνεται μυστικὰ αὐτά.

Νὰ προσεύχωνται μὲ πολλὴ ἀγάπη γι’ αὐτό. Ὅπως αἰσθάνεται τὸ γεννημένο παιδί τους, ἔτσι καὶ τὸ ἔμβρυο αἰσθάνεται τὴν ἔλλειψη τῆς ἀγάπης τῆς μάνας του, τὰ νεῦρα της, τὸν θυμό της, τὴν ἀπέχθειά της, καὶ δημιουργοῦνται τραύματα στὴν ψυχούλα, ποὺ τὸ συνοδεύουν σὲ ὅλη του τὴ ζωή.

Τὰ ἅγια συναισθήματα τῆς μάνας καὶ ἡ ἁγία ζωή της, ἁγιάζουν τὸ παιδί της ἀπὸ τὴν ὥρα τῆς συλλήψεώς του ἀκόμη.

Τὰ ἴδια ἰσχύουν καὶ γιὰ τὸν πατέρα».

Παραινέσεις-Διδαχές Ἁγίου Ἰακώβου

ΠΑΡΑΙΝΕΣΕΙΣ - ΔΙΔΑΧEΣ

Θεία Λειτουργία

“Οἱ ἄνθρωποι, παιδί μου, εἶναι τυφλοὶ καὶ δὲν βλέπουν τὸ τί γίνεται μέσα στὸν ναὸ στὴ Θεία Λειτουργία … Τί γίνεται μέσα στὸ Ἱερὸ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας!!! Μερικὲς φορὲς δὲν μπορῶ ν’ ἀντέξω, καὶ κάθομαι στὴν καρέκλα, ὁπότε ὁρισμένοι συλλειτουργοὶ νομίζουν ὅτι κάτι δὲν πάει καλὰ μὲ τὴν ὑγεία μου, ἀλλὰ δὲν ξέρουν τί βλέπω καὶ τί ἀκούω. Τί φτερούγισμα, παιδί μου, οἱ Ἄγγελοι! Μόλις ὁ Ἱερέας πεῖ τὸ “Δι’ εὐχῶν”, φεύγουν οἱ Οὐράνιες Δυνάμεις καὶ μέσα στὸ Ἱερὸ ἔχουμε ἀπόλυτη ἡσυχία”. “Ὅταν προσκομίζω, βλέπω τὶς ψυχὲς ποὺ περνοῦν ἀπὸ μπροστά μου καὶ μὲ παρακαλοῦν νὰ τὶς μνημονεύσω. Καὶ νὰ θέλω νὰ τὶς ξεχάσω δὲν μπορῶ”. “Ὅταν ὁ Ἱερεὺς βγάζει μερίδες καὶ μνημονεύει τὰ ὀνόματα τῶν πιστῶν στὴν Ἱερὰ Πρόθεση κατεβαίνει Ἄγγελος Κυρίου καὶ παίρνει τὴ μνημόνευση αὐτὴ καὶ τὴν πηγαίνει καὶ τὴν ἐναποθέτει στὸ Θρόνο τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ ὡς προσευχὴ γι’ αὐτοὺς ποὺ μνημονεύθηκαν. Σκεφθεῖτε λοιπὸν τί ἀξία ἔχει νὰ σᾶς μνημονεύουν στὴν Ἁγία Πρόθεση”. “Ὅταν κοινωνῶ τοὺς ἀνθρώπους ποτὲ δὲν βλέπω τὸ πρόσωπό τους, ἀλλὰ καμιὰ φορὰ μοῦ λέει ὁ λογισμὸς νὰ κοιτάξω τὸ πρόσωπο τῶν προσερχομένων στὴ Θεία Μετάληψη. Τότε βλέπω τὸ πρόσωπό τοῦ ἑνὸς νὰ εἶναι ὄχι πρόσωπο ἀνθρώπου, ἀλλὰ νὰ ἔχει μορφὴ σκύλου, ἄλλου νὰ εἶναι σὰν μαϊμοῦς, ἄλλων νὰ ἔχουν διάφορες μορφὲς ζώων, φοβερὲς μορφές! Θεέ μου, λέω, ἀφοῦ εἶναι ἄνθρωποι πῶς ἔχουν πρόσωπα ζώων; Εἶναι καὶ μερικοὶ ποὺ ἔρχονται νὰ κοινωνήσουν μὲ πρόσωπο ἤρεμο καὶ ἰλαρὸ καὶ μόλις κοινωνήσουν λάμπει τὸ πρόσωπο τους σὰν τὸν ἥλιο”.

Ἀνατροφὴ παιδιῶν

Ὁ ἅγιος Χρυσόστομος γιά τήν ἀπόκτηση τῶν παιδιῶν, τήν ὀνοματοδοσία καί τήν ἀνατροφή, ἀλλά καί τήν συνεχῆ ἔκφραση εὐγνωμοσύνης τῶν γονιῶν πρός τόν Θεό

Ἀπόδοση στήν Νεοελληνική - Ἀντιγραφή:

Σάββας Ἠλιάδης

Ὁ ἅγιος Χρυσόστομος γιά τήν ἀπόκτηση τῶν παιδιῶν, τήν ὀνοματοδοσία καί τήν ἀνατροφή, ἀλλά καί τήν συνεχῆ ἔκφραση εὐγνωμοσύνης τῶν γονιῶν πρός τόν Θεό

(Ὁμιλία ΚΑ΄ εἰς τήν Γένεσιν)

... Δέν σᾶς ἔλεγα ἀπό τήν ἀρχή, ὅτι δέν εἶναι δυνατόν νά βρεῖ κάποιος τίποτε στήν Ἁγία Γραφή πού νά ἔχει γραφεῖ ἁπλῶς καί κατά τύχη; Νά λοιπόν καί τώρα βλέπουμε πόση ἀκρίβεια χρησιμοποίησε ὁ μακάριος αὐτός προφήτης (ὁ Μωυσῆς). «Γέννησε δέ, λέει, ὁ Ἀδάμ τόν γιο του κάθ΄ ὁμοίωσιν αὐτοῦ καί κάτ΄ εἰκόνα αὐτοῦ καί τόν ὀνόμασε Σήθ». Γιά ἐκεῖνον ὅμως πού γεννήθηκε προηγουμένως, ἐννοῶ τόν Κάϊν, δέν ἐπεσήμανε κάτι παρόμοιο, ἀλλά προαναγγέλλει ἀπό τήν ἀρχή τήν ροπή του πρός τήν κακία. Καί ἦταν φυσικό αὐτό, διότι δέν ἔφερε τά χαρακτηριστικά τοῦ πατέρα του, ἀλλά... ἀμέσως μεταπήδησε στήν κακία. Ἐδῶ ὅμως λέει, «κάθ΄ ὁμοίωσιν αὐτοῦ καί κάτ΄ εἰκόνα αὐτοῦ», δηλαδή, ἴδιο μέ τόν πατέρα του πού τόν γέννησε καί ὁ ὁποῖος διατηρεῖ τά ἴδια χαρακτηριστικά τῆς ἀρετῆς. Φανερώνει μέ τά ἔργα του τήν ἀκριβή,ἀκριβῆ εἰκόνα τοῦ πατέρα του καί μπορεῖ μέ τήν δική του ἀρετή νά ἐπανορθώσει τό ἁμάρτημα τοῦ προηγούμενου ἀδελφοῦ του. Διότι, δέν μιλάει ἐδῶ ἡ Γραφή γιά τά σωματικά χαρακτηριστικά, ὅταν λέει «κάθ΄ ὁμοίωσιν αὐτοῦ καί κάτ΄ εἰκόνα αὐτοῦ», ἀλλά γιά τήν κατάσταση τῆς ψυχῆς, γιά νά μάθουμε πώς αὐτός δέν θά εἶναι ὅπως ὁ ἀδελφός του. Γί΄ αὐτό καί ἡ μητέρα, ὅταν δίνει τό ὄνομα στό παιδί της, τό δίνει μέ εὐγνωμοσύνη καί δέν ἀποδίδει τήν γέννησή του οὔτε στή φύση οὔτε στόν τοκετό ἀλλά στήν δύναμη τοῦ Θεοῦ. Βέβαια καί ἐκείνη προκάλεσε τήν φύση, γιά νά γεννηθεῖ.

Οἱ γονεῖς ποὺ παραμελοῦν τὴν καλὴ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν τους, εἶναι χειρότεροι κι ἀπὸ τοὺς παιδοκτόνους ...

Ο Αρχιμανδρίτης Ιωάννης (Κρεστιάνκιν) για την οικογενειακή ζωή.Για την ανατροφή των παιδιών.

Για την ανατροφή των παιδιών

Η ζωή είναι δύσκολη υπόθεση. Και γίνεται αφόρητα δύσκολη, όταν από αυτήν εκδιώκεται ο Θεός.

Αφού, όταν εκδιώκεται ο Θεός από το σπίτι, στη θέση Του έρχονται τα κάκιστα πνεύματα τα οποία σπέρνουν τη θανατηφόρα τους ήρα. Το έρεβος και το σκοτάδι έχουν αρχίσει πολύ καιρό τώρα να εφαρμόζουν τα θανατηφόρα σχέδιά τους, καθώς επιτίθενται στην οικογένεια, στην μητρότητα, η οποία κρύβει μέσα της το μέλλον του κόσμου, την ανατροφή των απογόνων.

Εμείς πρέπει να το καταλαβαίνουμε αυτό, επειδή είναι το παρόν μας και το μέλλον μας. Εδώ βρίσκεται και η δική μας ευθύνη ενώπιον του Θεού. Η τρομερή ευθύνη! 

Ακούστε προσεκτικά τα λόγια που είχε πει ο μεγάλος δάσκαλος της Εκκλησίας, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος:

«Οἱ γονεῖς ποὺ παραμελοῦν τὴν καλὴ ἀνατροφὴ τῶν παιδιῶν τους, εἶναι χειρότεροι κι ἀπὸ τοὺς παιδοκτόνους γιατί οἱ πρῶτοι θανατώνουν τὴν ἀθάνατη ψυχή, ἐνῷ οἱ δεύτεροι μόνο τὸ θνητὸ σῶμα».

Στα 70 χρόνια της ομηρίας της Εκκλησίας, τόσες γενιές μεγάλωσαν υποδουλωμένες στο σκοτάδι του αθεϊσμού και μολυσμένες με το υλιστικό πνεύμα της πολύ-κτημοσύνης και της συσσώρευσης. Οι άνθρωποι έχουν μεγαλώσει χωρίς τον Θεό. Και τώρα εμείς, μαζί, πρέπει να μπαίνουμε στις πραγματικές καταστάσεις της ζωής μας και να προσπαθούμε με κόπους και προσευχή να διορθώσουμε ό, τι είχε καταστραφεί.

Ἐάν πρόκειται νά χαθεῖ ἡ ψυχή του, προτιμότερο εἶναι νά τό πάρει τώρα ὁ Θεός καί νά σωθεῖ...

''Έβγαλε'', λέει ο άλλος, ''καλά παιδιά''. Δικηγόρος, ιατρός, συμβολαιογράφος κ.λπ... Θα πάνε στον παράδεισο αυτά; Τα καλά παιδιά για εμάς είναι τα μορφωμένα. Που ξέρουν να λένε το ευχαριστώ ''μερσί'' και το συγγνώμη ''μπαρτόν''.

Μα πώς είναι καλά παιδιά, αφού είναι μακριά από τον Θεό;

Ο γονέας φέρει ευθύνη κυρίως για την ψυχή του παιδιού του. 

Είπα κάποτε σε μία ομιλία, όταν ο γιός μου, ο Νεκτάριος ήταν μικρός:

- Εάν πρόκειται να χαθεί η ψυχή του, προτιμότερο είναι να το πάρει τώρα ο Θεός και να σωθεί...

Στους περισσότερους, φάνηκε τολμηρό αυτό που είπα και έλεγαν:

- Ακούς εκεί; Αυτός που δεν είχε παιδί τόσα χρόνια και του έδωσε ο Θεός έπειτα από 17 χρόνια παιδί να λέει να φύγει...

Μα αυτή είναι η πραγματικότητα. Τι να το κάνω; Για να μου κρατήσει το όνομα; Τί μου χρειάζεται το όνομα; Η ψυχή του να σωθεί... 

Η ευθύνη του γονέα δεν είναι μόνο υλική, αλλά κατεξοχήν πνευματική.

Κάποτε μία χήρα με παρακαλούσε να της βρω ένα παιδί, να το υιοθετήσει.

"῾Η δὲ γυνὴ σωθήσεται διὰ τῆς τεκνογονίας" ἑρμηνεία ὑπό τοῦ Ἱεροῦ Φωτίου

Ἀπό τά "᾿Αμφιλόχια" τοῦ ἁγίου Φωτίου, Πατριάρχου Κων/πόλεως τοῦ Μεγάλου (P.G. 101, στ. 445-452)

᾿Ερώτησις οβ. (72)

῞Οταν ὁ θεσπέσιος Παῦλος λέει· "ὁ ᾿Αδάμ δέν ἐξαπατήθηκε, ἐνῷ ἡ γυναῖκα ἀφοῦ ἐξαπατήθηκε παρέβη τήν ἐντολή, θά σωθεῖ διά τῆς τεκνογονίας" κ.τ.λ. πῶς πρέπει νά ἐννοήσουμε τό, "ἡ γυναῖκα θά σωθεῖ διά τῆς τεκνογονίας".

Ὁ ᾿Αδάμ δέν ἐξαπατήθηκε

(Α) Τή διδασκαλία του περί τοῦ ὅτι ἡ γυναῖκα ὀφείλει νά ὑποτάσσεται στόν ἄνδρα καί νά μαθαίνει μᾶλλον παρά νά ἐπιχειρεῖ νά διδάσκει, ἐκεῖνος πού ἔγινε τά πάντα γιά ὅλους, δηλαδή ὁ Παῦλος, καί ἀπό ἄλλα πολλά ἀπέδειξε δίκαιη καί συμφέρουσα· καί γιατί, λέει, "πρίν ἀπό τή γυναῖκα πλάσθηκε ὁ ἄνδρας". Στή συνέχεια ἀναφέρει καί τή σπουδαιότερη...

αἰτία· "Καί ὁ ᾿Αδάμ δέν ἐξαπατήθηκε, παρά ἡ γυναῖκα" (Α᾿ Τιμ. β, 13-14), ἀφοῦ ἄνοιξε διάπλατα τήν ψυχή της στό δέλεαρ καί περιπλέχθηκε στά δίκτυα τῆς ἀπάτης, διεβίβασε τήν πληγή καί βλάβη ἀπό αὐτήν της τήν πράξη καί στόν ἄνδρα· γι᾿ αὐτό ἀκριβῶς εἶναι ἀταίριαστο στή γυναῖκα νά διδάσκει· ἐπειδή, ὅταν ἔβαλε τόν ἑαυτό της στήν τάξη τοῦ διδασκάλου, ὁδήγησε ἔξω ἀπό τόν παράδεισο τόν ἀρχηγό τοῦ γένους μας.

Γι᾿ αὐτό ἔχει λεχθεῖ πώς ὁ ᾿Αδάμ δέν ἐξαπατήθηκε, γιατί ὄχι αὐτός ἀλλά ἡ Εὔα, μέ τό νά χρηματίσει ὄργανο τοῦ ἐχθροῦ μετά τή δαιμονική προσβολή, ἔγινε ὁδηγός στήν ἀπάτη· δεύτερον, γιατί αὐτός (ὁ ᾿Αδάμ) δέν συγκατατέθηκε στούς ἀπατηλούς καί κολακευτικούς λόγους τοῦ ὄφεως· καί οὔτε βέβαια μπόρεσε νά πιστέψει ὅτι ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης καί Προνοητής τούς φθονοῦσε καί γιά ὅσα καλά ἀπελάμβαναν καί γιά τή θέωση· ἀλλά αὐτήν τήν παράνομη συμβουλή ἐναντίον τοῦ Πλάστη ἡ Εὔα τήν ἅρπαξε καί μέ τήν ἀκοή ἀλλά καί μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς της, ἔφαγε ἀπό τό ἀπαγορευμένο δένδρο, καί προσκαλοῦσε καί τόν ἄνδρα νά δοκιμάσει.

Ὅσο ἀξίζει μιὰ γιαγιά, ὅσο ἀξίζει μιὰ μάνα, δὲν ἀξίζουν ἑκατὸ δασκάλοι καὶ καθηγηταί.

Στὸν περίφημο ναὸ τοῦ Ἁγίου Δημητρίου στὴ Θεσσαλονίκη ὁ ἅγιος δὲν εἰκονίζεται ὡς ἀξιωματικός• σ᾿ ἕνα ὡραῖο ψηφιδωτὸ εἰκονίζεται ὡς διδάσκαλος, ἀνάμεσα σὲ παιδιὰ ποὺ δίδασκε. Εἶνε μία ὄψις τῆς ζωῆς τοῦ ἁγίου Δημητρίου ποὺ λίγο τὴν ἔχουμε προσέξει.

Ὁ ἅγιος Δημήτριος δίδασκε μικροὺς καὶ μεγάλους, καὶ ἀποτελεῖ γιὰ μᾶς παράδειγμα. Ὅπως δηλαδὴ ἐκεῖνος προσπαθοῦσε νὰ φέρῃ ὅλους κοντὰ στὸ Θεό, ἔτσι κ᾿ ἐμεῖς πρέπει νὰ ἀγαποῦμε τὴ διδασκαλία καὶ νὰ προσπαθοῦμε νὰ τὴν διαδίδουμε. Μὴν τὰ περιμένουμε ὅλα ἀπὸ τοὺς διδασκάλους καὶ τοὺς κήρυκες. Ὣς ἕνα βαθμὸ καὶ μὲ κάποιες προϋποθέσεις ὅλοι πρέπει νὰ κατηχοῦμε καὶ νὰ διδάσκουμε. 

Πρῶτος καὶ καλύτερος δάσκαλος, ἀνώτερος ἀπ᾿ ὅλους τοὺς δασκάλους – ποιός εἶνε; Ἡ μάνα. Ἡ μάνα εἶνε δασκάλα. Μὴν τὰ περιμένετε ὅλα ἀπὸ τοὺς δασκάλους καὶ καθηγητάς. Κοπιάζουν, μοχθοῦν ἀπὸ τὴν πλευρά τους• ἀλλὰ ἐσὺ ἡ μάνα, μαζὶ μὲ τὸ γάλα ποὺ θηλάζεις τὸ παιδί σου, δῶσε του καὶ μιὰ ἀνατροφὴ χριστιανική, μάθε το νὰ πιστεύῃ στὸ Χριστό. 

Οἱ διδασκαλίες τῶν Ἁγίων, σχετικά με τήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν, Ἀρχιμ.Σάββα Ἁγιορείτου

Οἱ διδασκαλίες τῶν Ἁγίων, σχετικά με τήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν, Ἀρχιμ.Σάββα Ἁγιορείτου 2-9-2018 . Ὁμιλία στήν Φινλανδία. Σεμινάριο στό Athos-Säätiön (Λάμι) 31.08.–02.09.2018 Arkkimandriitta Savvas (Kerasiotis) Pyhien opetuksia lasten kasvatuksesta - luento seminaarissa sunnuntaina 2_9_2018

Ἡ ἀνατροφή τῶν παιδιῶν (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

Πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος να γίνει καλός και φρόνιμος; Είναι δυνατόν όλοι οι άνθρωποι να γίνουν καλοί και φρόνιμοι; Περί αυτού θα μιλήσω σήμερα.

Πολλοί ισχυρίζονται ότι είναι φυσικό στον άνθρωπο να γίνει καλός ή κακός, αλλά απατώνται, διότι το να πει κανείς ότι το κακό είναι φυσικό είναι βλασφημία κατά του ίδιου του Θεού. Όσα έπλασε ο Θεός είναι πολύ καλά. Η αρετή είναι φυσικό στον άνθρωπο· η κακία είναι παρά φύση. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και ομοίωσή Του.

Ο άνθρωπος λέγεται κατ’ εικόνα Θεού κατά την ψυχή, τον νου, τον λόγο, τη θέληση. Είναι ο Θεός αγαθός, μπορεί και ο άνθρωπος, αν θέλει, κατά το δυνατόν, να γίνει αγαθός. Είναι ο Θεός πράος, μπορεί και ο άνθρωπος να γίνει πράος. Είναι ο Θεός ελεήμων και εύσπλαχνος, μπορεί και ο άνθρωπος να γίνει ελεήμων και εύσπλαχνος.

Γιατί λοιπόν ο άνθρωπος, ενώ είναι φυσική η αρετή, ενώ μπορεί να γίνει καλός, δεν γίνεται; Η αιτία προέρχεται από την αμέλεια των γονέων και τη λίγη φροντίδα που έχουν για την ανατροφή και εκπαίδευση των παιδιών τους. Αν οι γονείς παιδαγωγήσουν τα παιδιά τους με μεγάλη προσοχή και επιμέλεια, δεν μπορεί παρά να γίνουν καλοί άνθρωποι.

Πρέπει όμως κοντά στην ανατροφή και την παιδεία να δείχνουν πρώτα οι ίδιοι το δικό τους καλό παράδειγμα. Εκείνα δηλαδή που συμβουλεύουν τα παιδιά τους να τα κάνουν πρώτα αυτοί, διότι αν οι γονείς συμβουλεύουν τα παιδιά τους και οι ίδιοι δεν κάνουν αυτά που συμβουλεύουν, τα παιδιά τους δεν ωφελούνται καθόλου.

Ἀλίμονό σας μιά μέρα, πού εἰρωνεύεστε τό Θεό!

Ρωτᾶς μερικούς γονεῖς, τί κάνουν τά παιδιά σας; Καί σοῦ ἀπαντᾶνε: Δόξα σοι ὁ Θεός, καλά εἶναι! Καί ρωτάω: Μπορεῖτε νά μοῦ πεῖτε, γιατί δοξάζετε τό Θεό, ἀφοῦ οὔτε ἐκκλησιάζονται, οὔτε ἐξομολογοῦνται, οὔτε νηστεύουν; Τί καλοσύνη ἔχουν πάνω τους καί δοξάζετε τό Θεό;

Γέρων Ἰουστῖνος: «Τὰ σχολεῖα, ἤδη ἀπ' τὸ νηπιαγωγεῖο, ἔχουν τὸν δαιμονικὸ σκοπό τους: νὰ ἀποβάλλουν τὰ παιδιὰ τὸ αἴσθημα τῆς ντροπῆς καὶ νὰ ἐκτραποῦν ἀπὸ τὸν χριστιανικὸ δρόμο»

Ἀναφερόμενος ἀργότερα, ὁ π. Ἰουστίνος, σὲ ζητήματα ἤθους καὶ παιδείας, ἔλεγε: «Σήμερα, τὴ χριστιανικὴ καὶ ἠθικὴ διάπλαση ἑνὸς παιδιοῦ μπορεῖ νὰ τὴν προσφέρει μόνο μία πνευματικὰ ὑγιὴς οἰκογένεια. Δυστυχῶς, πλέον, οἱ ἐκπαιδευτικοὶ θεσμοὶ ἔχουν γίνει παράγοντες ἀντιχριστιανικῆς ἀνατροφῆς τῶν παιδιῶν.

Σεξουαλική ἀγωγή ἀπό τό νηπιαγωγεῖο ἔως τά 12 (Gabriele Kuby, Κοινωνιολόγος)

Η Κοινωνιολόγος και Συγγραφέας Gabriele Kuby στο βιβλίο της “The Global Sexual Revolution: Destruction of Freedom in the Name of Freedom” μιλά για το πώς η σεξουαλική «απελευθέρωση» αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος στην κατάργηση παραδοσιακών κοινωνικών αξιών. Στο κεφάλαιο 12, με τίτλο «ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΕΩΣ ΤΑ 12» αναφέρεται στο πώς τα παιδιά, μέσω της υποχρεωτικής σχολικής διδασκαλίας «σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης», απομακρύνονται από τις αξίες που θα τα οδηγούσαν σε μία ευτυχισμένη ερωτική και οικογενειακή ζωή.

Παραθέτουμε αποσπάσματα από το κεφάλαιο αυτό: 

Η σεξουαλικοποίηση της νεολαίας από το Κράτος βασίζεται στην αρχή ότι όποιος ελέγχει τη νεολαία κατέχει το μέλλον. Αυτός θα αποφασίσει ποιος θα κερδίσει τον πολιτισμικό πόλεμο στον οποίο βρισκόμαστε… Μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, τα ήθη, τα έθιμα και οι νόμοι βοήθησαν το άτομο να συγκρατήσει τη σεξουαλική του δραστηριότητα ώστε να είναι ικανό για πίστη και υπευθυνότητα μέσα στην οικογένεια. Αυτό τελείωσε…

…Η υποχρεωτική σεξουαλική παιδεία εισήχθη στα γερμανικά σχολεία τη δεκαετία του ’70, έχει προχωρήσει από την πληροφόρηση στην εκπαίδευση και στη συνέχεια στην κατήχηση – ολοταχώς προς την κατεύθυνση της πλήρους εξαχρείωσης της σεξουαλικότητας. Σύμφωνα με τους κορυφαίους «εκπαιδευτές φύλων», η «σεξουαλική διαμόρφωση» ξεκινά από τη γέννηση. Τα παιδιά υποκινούνται να αυνανίζονται και τους παρέχονται κατάλληλα διαμορφωμένοι ελεύθεροι χώροι για να παίξουν γιατρούς στο νηπιαγωγείο. Όλα τα είδη των διαλυμένων οικογενειών απεικονίζονται τώρα στα εικονογραφημένα βιβλία ως ίσα και η ομοφυλοφιλία προσφέρεται ως μια “κανονική” επιλογή. Όλο και πιο επιθετικές τεχνικές χρησιμοποιούνται για να διαμορφώσουν με τρόπο μη αναστρέψιμο την προσωπικότητα των παιδιών και των εφήβων. Αυτό συνεπάγεται καταστροφή της αίσθησης της ντροπής τους, ενεργοποίηση των σεξουαλικών ορμών από την πρώιμη παιδική ηλικία και παρεμπόδιση της συνείδησης. Μόνο ένα πρότυπο παραμένει: μην κάνετε τίποτα που δεν αρέσει στο σεξουαλικό σας σύντροφο. Αυτό είναι σαν να τετραγωνίζει κανείς τον κύκλο, επειδή τέτοια όρια μπορούν να τεθούν μόνο αν ένα άτομο έχει εκπαιδευθεί στον αυτοέλεγχο. Η αχαλίνωτη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών από ενήλικες και η όλο και αυξανόμενη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών από άλλα παιδιά, δείχνει ότι αυτό το πρότυπο δεν μπορεί να τηρηθεί σε μια κοινωνία που την χαρακτηρίζει υπερσεξουαλικότητα.

Η υποχρεωτική σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία και τα νηπιαγωγεία υπονομεύει το δικαίωμα των γονιών να μεγαλώνουν τα παιδιά τους όπως κρίνουν κατάλληλο. Οι γονείς έχουν δώσει στα παιδιά τους τη ζωή…