Ἡ ἁγία Συγκλητική γιά τίς ἀρρώστιες τοῦ σώματος

Η αγία Συγκλητική για τις αρρώστιες του σώματος

πηγή:εδώ

Έλεγε η αγία Συγκλητική: Είναι πολλές οι παγίδες του διαβόλου. Δεν μπόρεσε να κλονίσει μια ψυχή με τη φτώχεια; Παρουσιάζει τον πλούτο ως δόλωμα. Δεν έκανε τίποτε με τους εξευτελισμούς και τους χλευασμούς; Προβάλλει επαίνους και δόξα. Νικήθηκε με την υγεία; Φέρνει αρρώστια στο σώμα· επειδή δηλαδή δεν μπόρεσε να εξαπατήσει την ψυχή με τις ηδονές, προσπαθεί με τους αθέλητους πόνους να την κάνει να παρεκτραπεί. Μας προξενεί λοιπόν, αφού ζητήσει την άδεια, κάποιες πολύ βαριές αρρώστιες (πρβ. Ιώβ 2:5-7), ώστε με την αδημονία να θολώσει την αγάπη μας προς τον Θεό.

Εσύ όμως, ακόμη και αν το σώμα σου σφάζεται από τους πόνους και φλέγεται από υψηλό πυρετό, ή και ψήνεται από άσβεστη δίψα, αν τα παθαίνεις αυτά, επειδή είσαι αμαρτωλός, θυμήσου την αιώνια κόλαση, την αιώνια φωτιά και τις αφόρητες τιμωρίες, και δεν θα κυριευτείς από αδημονία εξαιτίας όσων υποφέρεις τώρα. Να χαίρεσαι μάλιστα, γιατί σε επισκέφτηκε ο Θεός, και να έχεις διαρκώς στο στόμα σου το παρήγορο ρητό του προφήτη Δαβίδ: «Πολλές παιδαγωγικές δοκιμασίες μου έστειλε ο Κύριος, στον θάνατο όμως της αμαρτίας δεν με παρέδωσε» (Ψαλμ. 117:18).

Εἶμαι αἰώνιος!

Μάνα: Αυτή τη βαρυσήμαντη φράση δεν την είπε κάποιος ιερέας, θεολόγος ή έστω κάποιος ενάρετος ενήλικας πιστός. Την είπε ένα παιδάκι! Ένα αγοράκι πέντε περίπου ετών!

Ήταν άρρωστο από καρκίνο και μάλιστα στο κεφάλι. Πονούσε πολύ και επειδή ήταν ένα υπέροχο παιδάκι, το αγαπούσαν πολύ και οι γιατροί, και παρέμεναν πολλή ώρα κοντά του. Εκείνο όμως έλεγε:

-Πηγαίνετε και στους άλλους αρρώστους. Σας θέλουν κι εκείνοι!

Όταν χειροτέρεψε, πονούσε πολύ. Η μητέρα του δεν μπορούσε πλέον να συγκατηθεί κι έκλαιγε μπροστά του. Ενώ βρισκόταν στις τελευταίες του ώρες, ξαφνικά στήλωσε σοβαρό το βλέμμα του επάνω της και της είπε το εξής καταπληκτικό για ένα παιδάκι πέντε ετών:

Θαυμαστὴ θεραπεία καρκίνου… μὲ φράουλες

Ὁ Γέροντας διέγνωσε, παρακολούθησε καὶ θεράπευσε τὶς ἀρρώστειες πολλῶν πνευματικῶν του παιδιῶν, ἀλλὰ καὶ ἀρκετῶν ἀγνώστων, ποὺ δὲν τὸ ἔμαθαν ποτέ, γιὰ νὰ τὸ μάθουν τελικὰ στοὺς οὐρανούς.

«Ἕνα ἀπόγευμα καλοκαιριοῦ, ἀρκετοὶ ἐπισκέπτες καθόμασταν στοὺς πάγκους, ἔξω ἀπὸ τὸ κελλὶ τοῦ Γέροντα στὰ Καλλίσια, περιμένοντάς τον νὰ ἔρθει καὶ τελικὰ δὲν φάνηκε. Δὲν πέρασαν ὅμως οἱ ὧρες τῆς ἀναμονῆς μας πληκτικά. Εἴχαμε στήσει κουβεντολόι κι᾿ ὁ καθένας ἔλεγε, ἀπὸ τὶς ἐμπειρίες του, γιὰ τὸν Γέροντα, ποὺ, ἂν καὶ ἀπών, ἦταν παρὼν ἐν πνεύματι καὶ μᾶς μετέδιδε ψυχικὴ εὐφροσύνη. Κάποια στιγμὴ μιλοῦσα ἐγὼ καὶ τοὺς ἔλεγα ὅτι ὁ Γέροντας θεράπευε καὶ ἀσθένειες. Μία ἄγνωστη κυρία, ποὺ καθόταν δίπλα μου, μὲ ρώτησε: «Σοβαρὲς ἀσθένειες;» «Τί σοβαρές, μὲ ρωτᾶτε κυρία», τῆς λέω, «ἀφοῦ καὶ καρκίνο ἀνίατο θεράπευσε μὲ τὶς προσευχές, ὅπως βάσιμα πληροφορήθηκα». Ἡ κυρία μὲ κοίταξε ἐπίμονα καὶ χαμογέλασε. «Μὲ συγχωρεῖτε, κυρία», τῆς εἶπα, «γιατί χαμογελᾶτε, νομίζετε ὅτι σᾶς λέω παραμύθια;». «Καθόλου παραμύθια, ἀπήντησε ἐκείνη, διότι αὐτὴ ποὺ θεράπευσε ὁ Γέροντας, μὲ τὶς προσευχές του, ἀπὸ ἀνίατο καρκίνο εἶμαι ἐγώ». Μείναμε ὅλοι ἐμβρόντητοι. «Ἐσεῖς εἶσθε;» εἴπαμε μὲ μιὰ φωνή. «Πέστε μας τὸ περιστατικό, πῶς ἔγινε;» Ἡ κυρία δίσταζε νὰ μιλήσει, ἀλλὰ ὑπεχώρησε στὶς παρακλήσεις μας, μὲ τὴ συμφωνία νὰ μὴ κοινολογήσουμε τὸ ὀνομά της.

«Εἶχα προσβληθεῖ ἀπὸ καρκίνο», ἄρχισε νὰ μᾶς διηγῆται, «ποὺ ἔκανε μεταστάσεις καὶ ἦταν διάσπαρτος σ᾿ ὅλο μου τὸ σῶμα. Νοσηλεύτηκα σὲ ἀρκετὰ Νοσοκομεῖα, ἀλλὰ ἡ κατάστασή μου διαρκῶς χειροτέρευε. Πονοῦσα φοβερά, δὲν μποροῦσα νὰ φάω καὶ εἶχα γίνει πετσὶ καὶ κόκαλο. Οἱ γιατροὶ μὲ ξέγραψαν. Μερικοὶ συγγενεῖς μὲ πῆγαν στὸ Λονδίνο. Οὔτε ἐκεῖ δὲν μπόρεσαν νὰ κάνουν τίποτε. Μ᾿ ἔστειλαν πίσω, γιὰ νὰ πεθάνω τουλάχιστον στὴν πατρίδα μου. Μὲ ἔφεραν στὴ Πολυκλινική. Ἤμουν ἐντελῶς ἐξαντλημένη καὶ ἀπελπισμένη. Ἐκεῖ κάποια γνωστή μου, μοῦ μίλησε γιὰ ἕνα γέροντα ἱερομόναχο, ποὺ βρισκόταν δίπλα, στὸ ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγίου Γερασίμου καὶ ἔκανε θαύματα. Δὲν πίστευα στὰ θαύματα, δὲν ἤμουν πολὺ τῆς ἐκκλησίας καὶ γι᾿ αὐτὸ δὲν ἔδωσα σημασία.

Ὀλλανδία: Ἡ κυβέρνηση νομιμοποιεῖ τήν εὐθανασία καί γιά τά παιδιά κάτω τῶν 12 ἐτῶν

Ἡ Ὀλλανδία ανακοίνωσε σήμερα ὅτι σκοπεύει νά νομιμοποιήσει τήν ευθανασία καί γιά τά παιδιά ἡλικίας ἀπό ἑνός μέχρι 12 ἐτῶν πού πάσχουν ἀπό ἀνίατες ἀσθένειες στό τελευταῖο στάδιο. 

Ὁ ὑπουργός Ὑγείας Χοῦγκο ντέ Γιόνγκε ἀνέφερε ὅτι θά ἀναθεωρήσει τήν ἰσχύουσα νομοθεσία, βασιζόμενος σέ μία μελέτη πού συνέταξαν εἰδικοί καί δείχνει ὅτι τά παιδιά πού πάσχουν ἀπό ἀνίατες ἀσθένειες ὑποφέρουν «ἀπελπιστικά». 

Ἡ εὐθανασία εἶναι ἤδη νόμιμη στήν Ὀλλανδία γιά τούς ἀνηλίκους ἄνω τῶν 12 ἐτῶν πού μποροῦν νά δώσουν τή συγκατάθεσή τους καί γιά τά βρέφη κάτω τοῦ ἑνός ἔτους, μέ τή συγκατάθεση τῶν γονέων τους. Δέν ὑπάρχει ὅμως κάποια νομική κάλυψη γιά τούς ἀνηλίκους ἀπό 1 ἕως 12 ἐτῶν, καθώς οἱ ἀρχές...συνεχίζουν τή συζήτηση γιά τό ἄν τά παιδιά αὐτῆς τῆς ἡλικίας εἶναι σέ θέση νά λάβουν μία τέτοια ἀπόφαση. 

Ὁ ντέ Γιόνγκε ἐξήγησε ὅτι μία ἔρευνα πού διενήργησαν εἰδικοί ἰατρικοί ἐμπειρογνώμονες, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ ὑπουργείου, ἔδειξε ὅτι ὁ νέος κανονισμός θά μποροῦσε νά ἐφαρμόζεται σέ 5-10 παιδιά κάθε χρόνο.