Τό γαϊδουράκι του.

ΤΟ ΓΑΙΔΟΥΡΑΚΙ ΤΟΥ.ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Ὅποτε μποροῦσα, ἀκολουθοῦσα τόν άντρα µου κα πηγαίναµε µαζί στά Καλλίσια. Ὁ Ἅγιος εἶχε ἕνα γαϊδουράκι πού χρησιμοποιοῦσε κυρίως γιά τή µεταφορά ἀγαθῶν στο Μονύδριο τοῦ Ἁγίου Νικολάου καί σπανιότερα γιά τίς μετακινήσεις του.

Ὅταν ἔφευγε ἀπό τό Μοναστήρι, κατέβαινε µέ τό γαϊδουράκι στόν κεντρικό δρόµο, ἔπαιρνε τό λεωφορεῖο καί τό γαϊδουράκι ἐπέστρεφε πίσω µόνο του.

Ἠ πρεσβυτέρα. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ἡ πρεσβυτέρα

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα 

Κάποτε μᾶς εἴπανε κάτι πάρα πολύ δυσάρεστο καί ἀμέσως πῆγε ὁ σύζυγός µου στόν Ἅγιο, γιά νά τόν ἐνημερώσει:

-Παππούλη, μοῦ εἴπανε πῶς ἐδῶ καί καιρό ἡ τάδε πρεσβυτέρα δέν σεβότανε τό στεφάνι της καί τώρα ἔφυγε ἀπό τό σπίτι της.

-Μήν πεῖς τίποτα, σέ κανέναν..

Τό κρεβάτι του. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ. ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Ἐδῶ στή γειτονιά ἦταν ἕνας µαραγκός, ὁ κ. θανάσης, καί πῆγε ὁ Ἅγιος στο ξυλουργεῖο του καί τοῦ εἶπε «Θέλω νἀ μοῦ κάνεις µία ντιβανοκασέλα, ὅπως αὐτή πού ἔκανες στόν τάδε. Τή θέλω γιά νά κοιμᾶμαι µέσα, Γιατί δέν κοιμᾶσαι στὀ κρεβάτι σου; Ἡ ντιβανοκασέλα δέν εἶναι γιά ὕπνο. Πῶς θά βολευτεῖς ἐκεῖ µέσα;

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης. Ἀλάνθαστος ἰατρός

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ. ΑΛΑΝΘΑΣΤΟΣ ΙΑΤΡΟΣ.

Μαρτυρία ανώνυμης μοναχῆς

Ἀλάνθαστος ἰατρός

Μοῦ ἦταν ξεκάθαρο πώς κάθε φορά πού πήγαινα ὁ Ἅγιος γνώριζε τούς λογισμούς μου, τίς ἀνησυχίες μου καί γενικότερα τήν κατάσταση τῆς ψυχῆς μου. Συνήθως πρίν νά τοῦ μιλήσω, ἄρχιζε καί μοῦ τά ἔλεγε καί ἀνέπαυε τόσο πολύ τήν ψυχή μου πού ἔφευγα εύτυχισμένη. Όμως γνώριζε καί τό μέλλον τῆς ὑγείας μου, διότι μία φορά μοῦ εἶπε:

Βλέπω ὁτὴν κοιλιἀ σου ἔχεις ἕνα πρόβλημα καί ἀργότερα θα ἔχεις αἰμορραγίες,

Τι λέτε, Γέροντα; Δέν ἔχω τίποτα... Γιατρός εἶμαι.

Ἅα.,, Καλά, καλά.

Μία ἔγκυος. Ἄγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΜΙΑ ΕΓΚΥΟΣ.ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ.

Μαρτυρία ανώνυμης μοναχῆς. 

Μοῦ ἔλεγε: «Μία ἔγκυος δέν πρέπει ποτέ νά µαλώσει µέ τόν ἄντρα της, οὔτε νά ἔχει άρνητικά συναισθήματα, γιατί μυστικά μεταφέρονται στό ἔμβρυο. Οἱ ἔγκυες γυναῖκες πρέπει νά χαϊδεύουνε τήν κοιλιά τους καί νά προσεύχονται, διότι τό ἔμβρυο τά νιώθει καί τά καταλαβαίνει ὅλα, Ἀκούει τίς προσευχές καί ἡ ψυχή του ἁγιάζεται!». Προσωπικά γνωρίζω µία μητέρα πού, καθ’ ὅλη τή διάρκεια τῆς ἐγκυμοσύνης, ἔκανε καθημερινά τήν Παράκληση τῆς Παναγίας καί µετά ἔλεγε τήν εὐχή.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης. Τό νεκρό παιδάκι.

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ. ΤΟ ΝΕΚΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ.

Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.

Τό νεκρό παιδάκι

Μία ἡμέρα ήρθε στό ἰατρεῖο µου ἕνας τσιγγάνος καί μοῦ ἔφερε τό παιδί του. Ηταν 5-6 ἐτῶν καί τό κρατοῦσε ἀνάποδα. Ἐρχότανε ἀπό τό Χαλκούτσι. Εἶχε δέσει ἀπό τό ποδαράκι τό παιδί του µέ ἕνα σκοινί γιά νά παίζει καί νά µήν πέσει στἠ θάλασσα, ἀλλά λύθηκε τό σκοινί καί τό βρῆκε μπρούμυτα µέσα στό νερό. Ὅταν µου τό ἔφερε, εἶχε ἤδη περάσει µία ὥρα καί μοῦ εἶπε: «Ἐάν μπορεῖς, σῶσε το...!».

Ὁ κερατοειδής τῶν ματιῶν του ἦταν θολός. Ἄρχισα νά τοῦ κάνω τεχνητή ἀναπνοή καί µασάζ. Τοῦ ἔβαλα ὀξυγόνο καί ἔκανα ἕνεση ἀδρεναλίνης στήν καρδιά του μήπως καὶ ξεκινήσει, ἀλλά μάταια. Λυπημένη, ἐνημέρωσα τὀν πατέρα ὅτι τό γυφτόπουλο ἦταν νεκρό... Κάλεσα ἕνα ἀσθενοφόρο, τό πῆρε καί ἔφυγε. Τήν ἄλλη µέρα πῆγα στὀν Ἅγιο καὶ συγκλονισµένη ἀπό τό θλιβερό γεγονός τοῦ εἶπα:

«Γέροντα, εἶμαι πάρα πολύ στεναχωρηµένη. Ἐχθές μοῦ φέρανε στό ἰατρεῖο ἕνα νεκρό παιδάκι Εἶχε πνιγεῖ κα δὲν μπόρεσα νά κάνω κάτι...

Ὁ ἄντρας μου ὁ ψάλτης. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ὁ ἄντρας μου ο ψάλτης

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Ἐπειδή ὁ ἄντρας µου ἦταν πολύ καλός , ὁ Ἅγιος τόν συμβούλευε: -Νά µήν ψέλνεις δυνατά, οὔτε νά κάνεις κορῶνες. Νά Ψέλνεις χαμηλά, χαμηλά... καί κατανυκτικά -Μέ ζητᾶνε ἀπό τήν τάδε ἐνορία, νά πάω νά ψάλλω καὶ μοῦ δίνουνε πολλά λεφτά. Εἶναι σωστό νά πάω:

“Ὅχι, νά µήν πᾶς, γιατί ὁ κόσμος στόν Ἅγιο Δημήτριο σὲ ἀγαπάει καί ὠφελεῖται ἀπό σένα.

-Μήπως νά πάω στήν ἐνορία µου, στήν Ἁγία Αἰκατερίνη;

“Ὅχι τώρα... Ἐκεῖ θά πᾶς πολύ ἀργότερα, πού δέν θά μπορεῖς νά περπατήσεις.

Πράγματι, µετά ἀπό χρόνια ἔπαθε ἐγκεφαλικά καί τόν µετέφερνα ἐγώ ἐδῶ κοντά στήν ἐνορία µας.

Ἄβρεχτοι. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΑΒΡΕΧΤΟΙ.

Κάποιο ἀπόγευμα ἡ ὁμάδα τοῦ κ. Μιχάλη πῆγε στὀν Ἅγιο, στά Καλλίσια. Τό πούλμαν τούς περίμενε στὀν κεντρικό δρόµο καί αὐτοί ἀνηφόρισαν μέ τά πόδια στό Μονύδριο.

Ἀφοῦ προσκύνησαν τόν Ἅγιο Νικόλαο καί συνοµίλησαν µέ τόν Ἅγ. Πορφύριο θέλησαν νά φύγουν, ἀλλά ἔπιασε βροχή.

Τὸ μέλλον. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

Μαρτυρία κ. Δούκα Μπυγιατιώτη. Κτηματομεσίτης. Αθήνα. 

Το μέλλον 

Στις πρῶτες ἐπισκέψεις μου στόν Ἅγιο, τό 1984-5, μοῦ εἶχε πεῖ τό ἑξῆς σημαντικό:

-Γέροντα, πῶς βλέπετε γενικά τό μέλλον;

-Θά ἔρθουν πολύ δύσκολες ἡμέρες, ιδιαίτερα όταν θα ἀρχίσουν να μετακινοῦνται οἱ λαοί. Ὁ κόσμος δέν θά μπορεῖ νὰ ἀντέξει. Ἡ Ἑλλάδα θά εἶναι μία ἀπό τίς χῶρες πού θα σηκώσει τό πιό πολύ βάρος. Πρέπει να κρατηθοῦμε ἑνωμένοι, νά κάνουμε προσευχή καί νά μή φοβόμαστε.

-Τί εἶναι ἡ Εὐρωπαϊκή Κοινότητα; Εἶναι καλά πού μπήκαμε;

-Γιά τά μεγάλα κράτη καλά εἶναι. Ὅταν ὅμως ἀρχίσουν οἱ μετακινήσεις τῶν λαῶν, ἐμεῖς θά ὑποφέρουμε. Θά εἶναι δύσκολα γιά ὅλους, ἀλλά κυρίως γιά τήν Ἑλλάδα πού θά δεχτεῖ τό μεγαλύτερο βάρος. Θά πέσουν ὅλοι ἐπάνω μας...!

-Τί πρέπει νά κάνουμε τότε;

-Ὁ Θεός θά τά φροντίσει ὅλα. Ἐμεῖς νά προσευχόμαστε μέρα-νύχτα, νά εἴμαστε ἑνωμένοι καί ὁ Θεός ἔχει τή μέριμνά του γιά ἐμᾶς.

Κατάλαβα πώς ή Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) δημιουργήθηκε γιά νά ἐξυπηρετεῖ τά συμφέροντα τῶν μεγάλων καί δυνατῶν κρατῶν. Τότε αὐτά μοῦ φάνηκαν παράξενα καί ταλαντευόμουνα νά τά πιστέψω ἀλλά σήμερα, 35 χρόνια μετά, τά βλέπω νά ἐπαληθεύονται καί σκέφτομαι πόσο πολύ φωτισμένος ἦταν ὁ Ἅγιος. Τώρα τά βλέπω ζωντανά μπροστά μου, ἐνῶ τότε μοῦ φαίνονταν ἀπίστευτα. Ὁ Ἅγιος μοῦ εἶχε πεῖ κι ἄλλα γιά τό μέλλον μας, ἀλλά δυστυχῶς δέν τά ἔγραψα καί δέν τά θυμᾶμαι καλά.

Γέρων Ἐφραὶμ Φιλοθεΐτης. Μὲ τὸν ἅγιο Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη.

Γέρων Εφραίμ Φιλοθεΐτης 

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ.

Κάποτε ὁ Ἅγιος ἔπιασε τόν σφυγμό μίας κυρίας καί τῆς ἀποκάλυψε πολλά προσωπικά της μυστικά. Αὐτή ενημέρωσε τόν μακαριστό Γέροντα Εφραίμ πού τότε ἦταν Ἡγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Φιλοθέου (και κατόπιν Ἡγούμενος στην Αριζόνα) καί ἐκεῖνος προβληματίστηκε, ἐπειδή, ἱστορικά, κανένας ἄλλος Ἅγιος δέν ἔπιανε τόν σφυγμό τῶν ἀνθρώπων. Καλοπροαίρετος ὅπως ἦταν, πῆγε νά τόν γνωρίσει προσωπικά.

Ὁ Ἅγιος, μεταξύ ἄλλων, τοῦ εἶπε: «Γιά τή δύσκολη ὑπακοή πού ἔκανες στούς αυστηρούς γεροντάδες του, ο Θεός θά σοῦ δώσει μεγάλα χαρίσματα. Μεγάλος θά γίνεις καί δαιμόνια θα διώχνεις».

Ὁ κύριος Γαβριήλ. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ο κύριος Γαβριήλ 

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα 

Σέ αὐτές τίς κατηχήσεις ἐρχότανε καί ὸ κ κ. Γαβριήλ µέ τή γυναίκα του. Δέν εἶχαν παιδιά καί εἶχαν οἰκοδομήσει ἕναν Ἱ. Ν. τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου στήν Άμαλιάδα. Ἐπίσης στήν αὐλή τους, πίσω ἀπό τό σπίτι, κάνανε ἕνα µικρό Ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου ὅπου πήγαινε πολύς κόσμος καί προσκυνοῦσε. Γιά νά προσκυνήσει κάποιος ἔπρεπε νά περάσει κυριολεκτικά µέσα ἀπό τὀ σπίτι καί, ὅταν τό ζευγάρι ἔφευγε, ὄχι µόνο δέν κλείδωνε τήν πόρτα ἀλλά τήν άφηνε καί διάπλατα ἀνοιχτή. Κάποιοι γείτονες πού άνησυχοῦσαν µήπως μποῦνε κλέφτες πηγαίνανε καί τήν κλείνανε, ἀλλά µετά ἔβλεπαν ἕναν Παππούλη νά κάθεται στό πεζούλι δίπλα στήν πόρτα. Ρώτησαν τόν Ἅγ. Πορφύριο καί τούς ἀπάντησε: «Εἶναι ὁ Ἅγιος Νεκτάριος! θέλει νά παραμένει ἀνοιχτή ἡ πόρτα, γιά νά πηγαίνει ὁ κόσμος νά προσκυνά»,

Γέρων Γαβριήλ Διονυσιάτης καί ἄγιος Πορφύριος

ΓΈΡΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΗΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ.

Γέρων Γαβριήλ Διονυσιάτης

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Εἶχα πάει κάποτε στόν Ἅγιο καί μοῦ μίλησε μέ πολύ έπαινετικά λόγια γιά τόν Γέροντα Γαβριήλ, τον Ηγούμενο τῆς Ἱ. Μ. Διονυσίου στό Ἅγιον Ὄρος. Συγκεκριμένα μοῦ εἶπε: «Αὐτός ἀγαπᾶ πάρα πολύ τήν περιφρόνηση. Εἶναι πολύ ταπεινός.

Αὐτός... πῶ, πῶ! Αὐτός εἶναι ὁ πιό βαθύς ἀπ᾿ ὅλους στό Ἅγιον Ὄρος! Εἶναι ὁ βαθύτερος... Σ' αὐτόν νά πηγαίνεις να ἐξομολογεῖσαι».

Ὁ Γέροντας Γαβριήλ δέν ὑποκρινότανε τόν ταπεινό.

Στήν κόλαση!!! Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ .ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. 

Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ.

Στην κόλαση!

Κάποτε ἀρρώστησα σοβαρά ἀπό τό ἔντερό μου καί νοσηλευόμουνα στο ΝΙΚΕ (Νοσηλευτικό Ἵδρυμα Κληρικῶν Ἑλλάδος) στα Πατήσια. Μία άγνωστη κοπέλα ἐπισκεπτότανε στο διπλανό θάλαμο τή νύφη της καί μία ἡμέρα ἦρθε καί σέ 'μένα καί ἄρχισε νά μέ ρωτάει γιά τήν εὐχή.

-Πάτερ, θέλω να μάθω γιά τήν νοερά προσευχή.

- Νά πᾶς στόν Πνευματικό σου νά σοῦ μάθει.

-Από ἁγιορείτη θέλω να μάθω...! Πεῖτε μου πνευματικά...

Στεκότανε μπροστά μου σε στάση προσοχῆς, σάν νά ἦταν μαρμαρωμένη. Τελικά ἀρχίσαμε νά λέμε τήν εὐχή. Προσκολλήθηκε σέ 'μένα καί ἐρχότανε συνέχεια. Ἀποκτήσαμε φιλία καί, ὅταν ἐπέστρεψα στό Ἅγιον Ὄρος, ἀρχίσαμε τήν ἀλληλογραφία. Σύντομα κατέβηκα στήν Ἀθήνα καί πήγαμε μαζί στόν Ἅγιο Νεκτάριο στήν Αἴγινα καί σέ ἄλλα προσκυνήματα.

Ἡ Σοφία ἦταν περίπου 25 χρονῶν, ἦταν πολύ εὐσεβής καί εἶχε μεγάλο ζῆλο στα πνευματικά. Ἦταν ἅγιος ἄνθρωπος καί τήν ἀγάπησα πολύ. Τήν ἀγαποῦσα πνευματικά σάν ἀδερφή μου, σάν ἕναν συνάνθρωπο πού κάνει τόν καλό αγώνα γιά νά γνωρίσει καί νά ἀγαπήσει τόν Θεό.

Ὅταν πῆγα στόν Ἅγιο, μοῦ εἶπε μέ πολύ σοβαρό ὕφος:

«ΗΤΑΝ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ...!»Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

«ΗΤΑΝ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ...!»

Μαρτυρία κ. Ἄννας Νάσσερ, Ἄστρος Κυνουρίας

Νουθεσίες

Μία Κυριακή, τὸ φθινόπωρο τοῦ 1981, ξεκινήσαμε πέντε γυναῖκες γιὰ νὰ πᾶμε στὸ Μήλεσι καὶ ἡ φίλη μου ἄρχισε νὰ μᾶς μιλάει μὲ πολὺ εὐλάβεια γιὰ τὴν ἁγιότητα τοῦ Γέροντα ποὺ θὰ γνωρίζαμε σὲ λίγο. Μία κυρία στὸ πίσω κάθισμα ταράχτηκε τόσο πολὺ ποὺ ζήτησε ἀμέσως νὰ σταματήσει τὸ αὐτοκίνητο, κατέβηκε καὶ ἔφυγε βιαστικά. Ἦταν κάτι πειρασμικό.

Ὅταν φτάσαμε, ἐπειδὴ ὑπῆρχε πολὺς κόσμος, ὁ Ἅγιος μᾶς μίλησε καὶ στὶς τέσσερις μαζί. Στην καθεμία εἶπε διακριτικὰ καὶ κάτι ποὺ ἀποδείχτηκε ἡ πιὸ κατάλληλη συμβουλή. Σὲ ἐμένα εἶπε: «Νὰ πηγαίνεις πιο συχνὰ στὴν Ἐκκλησία!». Πράγματι, πήγαινα σπάνια καὶ ὅταν πήγαινα ἀργοῦσα, διότι κάθε ἡμέρα ξύπναγα πολὺ πρωὶ καὶ ἤθελα τὴν Κυριακὴ νὰ εὐχαριστηθῶ τὸν πρωινὸ ὕπνο, περιφρονώντας τη βασικὴ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ πνευματικὸ ὄφελος τοῦ ἐκκλησιασμοῦ.

Έκανα Πνευματικό μου τὸν π. Ἱερόθεο Νικολάκη, πνευματικὸ παιδὶ τοῦ π. Φιλόθεου Ζερβάκου ἀπὸ τὴν Ἱ. Μ. Λογγοβάρδας, καὶ ἄρχισα να κάνω καθημερινὰ τὸ Ἀπόδειπνο καὶ αμέσως μετὰ πολλὲς στρωτές μετάνοιες. Αρκετούς μῆνες ἀργότερα, πήγαμε πάλι στὸν Ἅγιο καὶ καθὼς μᾶς μιλοῦσε, ἀπευθύνθηκε σὲ ἐμένα καὶ εἶπε: «Καὶ ἐγὼ ποὺ εἶμαι γέρος τὶς μετάνοιες δὲν τὶς ἀφήνω». Πάλι ἔνιωσα τὸ χάρισμά διότι τὶς τελευταῖες ἡμέρες εἶχα σταματήσει τὶς μετάνοιές μου.

Ὁ Ἅγιος μᾶς ἔλεγε πὼς ὅλη ἡ φύση εὐχαριστεῖ διαρκῶς τὸν Θεό. Τὰ δέντρα, τὰ λουλούδια, τα πουλιά... ὅλα δοξολογοῦνε τὸν Θεό!

Ὁ ἅγιος Ἰάκωβος Τσαλίκης καί ὁ Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

ΆΓΙΟΣ Ιάκωβος Τσαλίκης.

Μαρτυρία π. Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Κάποτε πῆγα στήν Ἱ. Μ. Ὁσίου Δαυίδ στήν Εύβοια καί ἐξομολογήθηκα στόν Ἅγιο Ἰάκωβο. Καθώς μοῦ μιλοῦσε, ἔνιωσα ἔντονα κύματα εὐωδίας να βγαίνουνε µέσα ἀπό τό στόµα του.

Τί βάσανα!!! Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΤΙ ΒΑΣΑΝΑ!!!ΆΓΙΟΣ ΠΟΡΦΎΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Τί βάσανα!

Μαρτυρία κ. Γεωργίας Σαμαρτζῆ, Ἀθήνα

Κάποτε ἡ κ. Ζωή, συγγενής τοῦ κατηχητῆ µας κυρίου Μιχάλη Μανωλᾶ, πῆγε στὀν Ἅγιο καί, πάρα πολύ χαρούμενη, τοῦ εἶπε:

«Γέροντα, ὁ γιατρός μοῦ εἶπε πώς περιμένω παιδί!!!

«Ἄχ Ζωή, να ήξερες τί ἔχεις νά περάσεις ἀπ᾿ αυτό το παιδί.. Τί βάσανα σέ περιμένουν.

Κα στεναχωρηµένος σηκώθηκε, ἑτοίμασε τό λιβανιστήρι καί ἄρχισε νά τή θυµιατίζει στήν κοιλιά, ἀλλά ἀρκετές φορές τοῦ ἔφευγε τό λιβανιστήρι ἀπό τό χέρι, σάν νά τό τραβοῦσε κάποιος ἀόρατος γιά νά τοῦ τό πάρει.

Ὅταν τό παιδί αὐτό, ὁ Δημήτρης, ἔγινε 15 χρονῶν, πέθανε ὁ σύζυγος τῆς κ. Ζωῆς καί ἀμέσως ἔμπλεξε στά ναρκωτικά. Ἀπό ἐκείνη τή στιγµή ξεκίνησε ὁ μεγάλος Γολγοθάς γιά αὐτὴ τή γυναίκα. Ὁ Δημήτρης ἔκλεβε ὅ,τι ἔβρισκε (χρήματα, πολύτιµα ἀντικείμενα... κ.ἄ.) καί τά πουλοῦσε γιά νά παίρνει τίς δόσεις του.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.Στό μοναστήρι

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ. ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ.

Μαρτυρία Ανώνυμης μοναχής.

Στό Μοναστήρι.

Κοντά του, ἡ πίστη καί ἡ ἀγάπη µου γιὰ τὸν θεό πῆραν ἄλλες διαστάσεις καί ἐνθουσιασμένὴ ἀποφάσισα νά ἀφιερώσω τή ζωή µου στόν Θεό. Μέ τήν ὀλόψυχη εὐλογία τοῦ Ἁγίου, ἔγινα µοναχή σέ κάποιο Μοναστήρι τῆς Ἀθήνας,. Ἐκεῖ ὅμως ἀντιμετώπισα διάφορα προβλήµατα καί ὁ Ἅγιος στάθηκε πάλι βοηθός µου.

Ὑπῆρχαν δύο ἀντίπαλα στρατόπεδα καί µία διαμάχη πού μοῦ προκαλοῦσε µεγάλη στεναχώρια. Πῆγα στὀν Ἅγιο γιά νά τοῦ μιλήσω καί ἐκεῖνος ἔβαλε τό δάχτυλο στό στόµα του καί μὲ διέκοψε: «Σσσς... µή μιλᾶς, µή μιλᾶς καθόλου Ὁ Χριστός θά δώσει τή λύση. Ἄστο στόν Χριστό καί τήν Παναγία. Ἐσύ µήν παίρνεις τὸ µέρος Κανενός.. Ἔχει πέσει µεγάλη ζήλια».

Ἄλλοτε μοῦ ἔλεγε: «Περισσότερο οἱ μοναχές θέλουν νά φεύγουνε ἀπό τό Μοναστήρι τους γιά νά ζήσουνε ἐλεύθερες µέ τό θέληµά τους, γιατί µέσα στό Μοναστήρι πρέπει νάἁ κάνουν ὑπακοή καί νά ταπεινώνονται. Τό Μοναστήρι ἀπαιτεῖ ὑποταγή, ἔχει στρίµωγµα, ἔχει πίεση... Ἐσύ νά τίς ἀγαπᾶς ὅλες καί νἁ προσεύχεσαι θερµά στὀν Κύριο γιά ὅλη τή συνοδεία, Οὔτε θά τίς ἀποφεύγεις, ἀλλά οὔτε καί θά κάνεις φιλίες,

«Θα σωθῶ ἐγώ;»

«ΘΑ ΣΩΘΩ ΕΓΩ;»

Μαρτυρία μοναχοῦ Ἱερᾶς Μονῆς

Μεγίστης Λαύρας, Ἅγιον Ὄρος

Το 1976 εἶχα κατέβει στήν Ἀθήνα για κάποια ἐργασία τοῦ Μοναστηριοῦ καί ἕνας γνωστός μου μέ πῆγε στα Καλίσσια γιὰ νὰ γνωρίσω, ὅπως μοῦ εἶπε, κάποιον πολύ χαρισματικό Γέροντα.

Μπῆκα μέσα σέ ἕνα πάμφτωχο Κελλί καί, μόλιςσυνάντησα τόν σημερινό Ἅγιο Πορφύριο, τοῦ εἶπα:

-Γέροντα, ἐγώ εἶμαι ἀπό τήν Ι. Μονή Μεγίστης Λαύρας.

-Ἄαα..., κι ἐγώ Λαυριώτης εἶμαι!

Τό εἶπε αὐτό, διότι τά Καυσοκαλύβια ὅπου ἀσκήτεψε καί τα ὁποία ὑπεραγαποῦσε, ἀνήκουν στήν Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας.

Ἔνιωσα τόσο όμορφα καί ἄνετα μαζί του, πού ἀμέσως αἰσθάνθηκα έντονα καί τήν ἀνάγκη νά τοῦ ἐξομολογηθῶ τίς ἁμαρτίες μου. Ἀφοῦ τοῦ ἄνοιξα τήν ψυχή μου καί τοῦ εἶπα τά πάντα..., στό τέλος μέ αἰφνιδίασε μόλις τόν ἄκουσα νά λέγει:

-Νά μεταλάβεις...

- Να μεταλάβω;

-Ναί, ναί..., νά πᾶς νά μεταλάβεις.

Ἔνιωθα πολύ ἁμαρτωλός καί ξαφνιάστηκα μ' αὐτό πού μοῦ εἶπε. Ἐπειδή ὁ ἄνθρωπος πού μέ πῆγε ἐκεῖ, μοῦ εἶχε πεῖ ὅτι ἔχει μεγάλα χαρίσματα, προορατικό, διορατικό, προφητικό κ.ά., τό σκέφτηκα, το ξανασκέφτηκα... καί στό τέλος πίεσα τόν ἑαυτό μου, πῆρα τό θάρρος καί πολύ διστακτικά και φοβισμένα τόν ρώτησα:

- Γέροντα..., θα σωθῶ ἐγώ;

Ἅγιος Ἐφραὶμ Κατουνακιώτης καὶ Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης.

 Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης.

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Πῆγαν κάποιοι γνωστοί µου στὀν Ἅγιο Ἅγιος Έφραίμ Έφραίμ τόν Κατουνακιώτη καὶ συζητώντας, τοῦ μίλησαν γιά τόν Ἅγιο Πορφύριο. Τότε σηκώθηκε καὶ δείχνοντας τή θάλασσα ποὺ ἁπλωνότανε ἀπέραντη κάτω ἀπό τά πόδια τους, κάτω ἀπό τά ἀσκητικά Κατουνάκια, τούς εἶπε µέ µεγάλο θαυμασμό:

Διάφορα περιστατικά. Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ. ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΊΤΗΣ.

Μαρτυρία π.Ιωακείμ Ιερομονάχου. Ιερό κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Ι.Μ.ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΑΣ

Διάφορα θαυμαστά .

(1)Κάποιος πολύ ἐνάρετος καί μεγάλος ἀσκητής τοῦ Ἁγίου Ὄρους, γνωστός σέ ὅλη τήν Ἑλλάδα καί ὄχι µόνο, ἔκανε πολλή προσευχή γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς τοῦ Γέροντός του πού εἶχε πρόσφατα κοιμηθεῖ. Σύντομα ἄρχισε νά τοῦ παρουσιάζεται ζωντανά μέσα στο κελλί ο πεθαμένος Γέροντας του και σχεδόν κάθε βράδυ συνομιλουσανε.

Ο Άγιος Πορφύριος έστειλε κάποιον γνωστό μου μοναχό νά τόν συνάντηση και νά τού μεταφέρει το εξής μήνυμα.

Μου είπε ο ο. Πορφύριος ότι αυτός που έρχεται κάθε βράδυ στο Κελλί σου μετά τήν προσευχή δέν είναι ο γέροντας σου, αλλά ο διάβολος μεταμορφωμένος!

Πω,πω... τί θά πάθαινα; Πώς τό γνώριζε αυτό; Δεν τό είχα πει σέ κανέναν!!

Ο ερημίτης έμεινε εμβρόντητος και παραμιλουσε. Από εκείνη τήν ημέρα δεν του ξαναπαρουσιάστηκε ο διάβολος πού ήθελε να τον πλανέψει και να τον καταστρέψει.

(2] Ἔμαθα πώς κάποιοι μοναχοί, μὲ μεγάλο ἀγωνιστικό φρόνημα καὶ αὐταπάρνηση, ὅταν ἀντιμετώπιζαν πειρασμό μέ αἰσχρούς σαρκικούς λογισμούς, δέρνανε τό σῶμα τους. Προβληματισµένος, ρώτησα τόν Ἅγιο καὶ μοῦ ἀπάντησε: «Ἔεε.., ὄχι, ὄχι. Ἄλλα χρειάζονται.., θἐλει ταπείνωση, περιφρόνηση».