Πῶς θὰ ἐμπνεύσουμε στὰ παιδιά μας τὸ ὀρθόδοξο βίωμα;

Ἐπισκόπου Αἰκατερίνμπουργκ καὶ Ἰρμπὶτσκ Εἰρηναίου, «Μητέρα, πρόσεχε!»,

 

Ἱερὰ Μονὴ Παρακλήτου, Ὠρωπὸς Ἀττικῆς 2011.

 

Οἱ γονεῖς, ἰδιαίτερα οἱ μητέρες, ποὺ ἔχουν τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς εὐθύνης γιὰ τὴν ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν στὰ πρῶτα χρόνια τῆς ζωῆς τους, πρέπει ἀπὸ τὴ βρεφικὴ ἡλικία νὰ καλλιεργήσουν στὶς ψυχές τους τὸ θρησκευτικὸ συναίσθημα – καὶ πιὸ συγκεκριμένα, τὸ ὀρθόδοξο βίωμα – ποὺ θ’ ἀποδώσει ἀργότερα τοὺς καρποὺς τῆς πίστεως καὶ τῆς εὐσεβείας.

Θέλετε νὰ μάθετε πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ γίνει αὐτό; Πῶς δηλαδὴ μποροῦμε νὰ ἐμπνεύσουμε στὰ παιδιά μας τὸ ὀρθόδοξο βίωμα;

Αὐτὸ θὰ κατορθωθεῖ, ἂν οἱ γονεῖς μαθαίνουν στὰ παιδιά τους, ἀπὸ τὴ νηπιακὴ ἀκόμα ἡλικία, τὶς βασικὲς ἀλήθειες τῆς ἁγίας πίστεώς μας.

Μὴν τρομάζετε! Εἶναι πολὺ ἁπλὸ καὶ κάθε μητέρα μπορεῖ νὰ τὸ κάνει.

Μὲ ἁπλᾶ, ἐγκάρδια λόγια, ἂς μιλάει ὅσο συχνότερα μπορεῖ στὰ παιδάκια της... γιὰ τὸν εὔσπλαχνο καὶ καλὸ οὐράνιο Πατέρα, ποὺ ἀγαπάει πολὺ τὰ παιδιὰ καὶ τοὺς στέλνει κάθε ἀγαθό.

Λίγο ἀργότερα, κατὰ διαστήματα, ἂς τοὺς διηγεῖται γιὰ τὴ ζωὴ τῶν πρώτων ἀνθρώπων στὸν παράδεισο: Ὅτι ἐκεῖ ζοῦσαν εὐτυχισμένοι, ὅσο ὑπάκουαν στὸ Θεό, καὶ ὅτι στὸν οὐρανὸ θὰ εἶναι κάποτε ἀσύγκριτα καλύτερα, γιὰ ὅσους ὑπακούουν σ’ Ἐκεῖνον καὶ στοὺς γονεῖς.

Ἂς τοὺς διηγηθεῖ ἐπίσης, πῶς ὁ Ἀδὰμ καὶ ἡ Εὔα ἁμάρτησαν καὶ πῶς, ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας, καὶ οἱ ἴδιοι δυστύχησαν καὶ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ἔκαναν δυστυχισμένους. Γι’ αὐτὸ χρειάστηκε νὰ ἔρθει στὴ γῆ ὁ Σωτῆρας, γιὰ νὰ μποροῦν πάλι οἱ ἄνθρωποι νὰ μπαίνουν στὸν οὐρανό, ποὺ ὁ Θεὸς εἶχε κλείσει ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας τῶν προπατόρων.

Τὰ θεμέλια τῆς ἀγωγῆς τοῦ παιδιοῦ (Ἐπίσκ. Εἰρηναῖος, Αἰκατερίνμπουργκ καὶ Ἰρμπίτσκ)

Τα θεμέλια της αγωγής του παιδιού (Επίσκ. Ειρηναίος, Αικατερίνμπουργκ και Ιρμπίτσκ)

Σύμφωνα με τα λόγια του σοφού Σολομώντα, «αρχή σοφίας φόβος Κυρίου» (Παροιμ. 1:7). Με βάση αυτό, η πρώτη αρετή που πρέπει να καλλιεργούν οι γονείς στις ψυχές των παιδιών τους, και μάλιστα όσο το δυνατό νωρίτερα, είναι, νομίζω, ο φόβος του Θεού, δηλαδή η πίστη και η ευλάβεια σ’ Αυτόν.

Αλλά γιατί – θα ρωτήσετε ίσως- πρέπει εμείς, οι γονείς, και κυρίως οι μητέρες, να διδάσκουμε στα παιδιά την πίστη και την ευσέβεια από τη νηπιακή ηλικία;

Η απάντηση είναι η εξής: Γιατί αν το παιδί από μικρό διδαχθεί την ευσέβεια και εγκολπωθεί τη ζωή της Εκκλησίας, τότε μόνο μπορούμε να ελπίζουμε ότι και στην ώριμη ηλικία, όταν οι πειρασμοί θα το κυκλώσουν απ’ όλες τις πλευρές και τ’ άγρια πάθη θα το πολιορκούν, αυτό θα μείνει ένας ακλόνητος και σωστός άνθρωπος και θα κρατάει τις αρχές που διδάχθηκε από τη μητέρα. Οι απλές θρησκευτικές νουθεσίες, τις οποίες η χριστιανή μητέρα προσφέρει στο παιδί μαζί με το γάλα της, το ακολουθούν συνήθως σ’ όλη του τη ζωή.

Κι αν κάποτε ένα τέτοιο παιδί, νικημένο από τα πάθη ή παρασυρμένο από το κακό παράδειγμα, πάρει τον κακό δρόμο, τις περισσότερες φορές μετανοεί ευκολότερα και επιστρέφει γρηγορότερα στο δρόμο τον καλό, από κείνο που δεν γνώρισε χριστιανική φροντίδα στα παιδικά του χρόνια. Το παιδί που πήρε ορθόδοξη εκκλησιαστική αγωγή, κι αν ακόμα ξέφυγε από τον ίσιο δρόμο, αισθάνεται κάποτε να ξυπνάει μέσα του η ανάμνηση των αθώων και ευτυχισμένων παιδικών χρόνων. Θυμάται τις απλές εκείνες προσευχές, που έμαθε από τα χείλη της μητέρας – έστω κι αν αναπαύεται τώρα στον τάφο-και τις νουθεσίες που άκουγε από το στόμα της, όταν καθόταν στα γόνατά της. Παρ’ όλο που, ζώντας τη ζωή της αμαρτίας, ξέχασε πια την προσευχή, κάποιο βράδυ, πηγαίνοντας για ύπνο, θυμάται άθελά του πως η μητέρα του τον δίδασκε να κάνει το σημείο του σταυρού πριν κοιμηθεί, τον “σταύρωνε” και έκανε κι εκείνη το σταυρό της.

Η γλυκιά ανάμνηση των αθώων παιδικών χρόνων ξύπνησε πολλούς από το λήθαργο της αμαρτίας και τους έφερε πάλι κοντά στο Θεό.

Πῶς νά... καταστρέψετε ἀποτελεσματικά τό παιδί σας! (Ἐπίσκ. Εἰρηναῖος, Αἰκατερίνμπουργκ καί Ἰρμπίτσκ

Από μικρό να μην του αρνείστε τίποτα. Δίνετέ του ό,τι επιθυμεί, ό,τι ζητάει, ιδίως όταν πεισματώνει και κλαίει. Έτσι θα μεγαλώσει και θα πιστεύει πως οι άλλοι του οφείλουν τα πάντα, πως έχει μόνο δικαιώματα.

Όταν αρχίσει να ξεστομίζει βρισιές, εσείς να γελάτε. Έτσι θα του δώσετε να καταλάβει ότι είναι πολύ έξυπνο!

Μην του λέτε ποτέ: «Αυτό είναι κακό!». Έτσι λένε μόνο τα παλιά μυαλά. Όταν αργότερα θα συναντήσει στη ζωή του δυσκολίες και θα υποστεί το κακό, τότε θα έχει τη βεβαιότητα πως η κοινωνία είναι που το αδικεί.

Μαζεύετε εσείς ό,τι παρατάει εδώ κι εκεί – βιβλία, ρούχα, παπούτσια… Μην του πείτε ποτέ: «Μάζεψέ τα, βάλ’ τα στη θέση τους». Έτσι θα πιστέψει πως η μάνα είναι δούλα του, και πως για όλα είναι υπεύθυνοι πάντα οι άλλοι.

Αφήστε το να βλέπει τα πάντα (προπαντός στην τηλεόραση) και να διαβάζει τα πάντα, χωρίς ποτέ να το καθοδηγείτε. Το παιδί σας είναι ατσίδα και ξέρει να διακρίνει! Η μόρφωσή του θα γίνει έτσι πολύ πλατειά!

Ποιός φταίει ἄν τά παιδιά δέν πῆραν σωστή ἀγωγή; (Ἐπίσκ. Εἰρηναῖος, Αἰκατερίνμπουργκ καί Ἴρμπιτσκ)

Αν τα παιδιά δεν έχουν ανατραφεί σωστά, το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης ανήκει στους γονείς.

Βέβαια, λίγοι γονείς θα το παραδεχθούν. Οι περισσότεροι πιστεύουν – και καμαρώνουν γι’ αυτό – ότι εκπληρώνουν ευσυνείδητα τα καθήκοντά τους. Ποιος όμως φταίει, αν τα παιδιά σας δεν πήραν την αγωγή που θα έπρεπε;

Θ’ αρχίσετε ίσως να διαμαρτύρεστε, ότι φταίει ο Θεός! Αλλά ο Θεός οικονόμησε τα πάντα έτσι, ώστε να γίνει προσιτή η καλή αγωγή των παιδιών σας. Από την αρχή ευλόγησε την ένωση του άνδρα και της γυναίκας, και όρισε αδιάρρηκτο το σύνδεσμο του γάμου, για να μπορούν ενωμένοι οι δύο σύζυγοι, με κοινή την αγάπη τους στα παιδιά, να τα οδηγήσουν προς το καλό! Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός ύψωσε το γάμο σε μυστήριο, παρέχοντας στους γονείς τη θεία χάρη, που είναι απαραίτητη για να εκπληρώσουν το καθήκον της σωστής αγωγής.

Ο Θεός έδωσε στο ίδιο το παιδάκι φύλακα-άγγελο. Με το μυστήριο του βαπτίσματος ξέπλυνε την ψυχή του από το προπατορικό αμάρτημα, και με το μυστήριο του χρίσματος το εφοδίασε με τα ιδιαίτερα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος έτσι ώστε, με τη συμπαράσταση και μόνο των γονιών, κάθε σπόρος καλός να μπορεί να δώσει «καρπόν πολύν». Με το μυστήριο, τέλος, της θείας κοινωνίας, το παιδάκι ενώνεται μυστικά με τον ίδιο τον Κύριο, ενισχύεται στην πνευματική του ζωή και παίρνει εγγύηση της αιώνιας ζωής.

Τι περισσότερο λοιπόν θα μπορούσε να κάνει ο Θεός για να ελαφρώσει την προσπάθειά σας; Όχι, δεν φταίει ο Θεός, αν δεν ασκείται η σωστή αγωγή, αν τα παιδιά σας δεν είναι καλά!

***

Μήπως άραγε φταίνε οι δάσκαλοι; Σ’ αυτό θ’ απαντήσω με τα λόγια του Ρωμαίου συγγραφέα Κουϊντιλιανού (1ος αί. μ.Χ.): «Τα παιδιά δεν αποκτούν κακές συνήθειες από το σχολείο, αλλά τις φέρνουν μαζί τους στο σχολείο».

Συνήθως το κακό προέρχεται από τους γονείς, που δίνουν στα παιδιά το κακό παράδειγμα. Τα παιδιά από μικρά ακούνε και βλέπουν στο σπίτι πράγματα, που για πολύ καιρό δεν θα ‘πρεπε να ξέρουν. Έτσι, από νωρίς συνηθίζουν σε πολλές αμαρτωλές καταστάσεις και γεμίζουν ελαττώματα, πριν ακόμα μάθουν τι είναι ένα ελάττωμα.

«Ἄφετε τά παιδία ἔρχεσθαι πρός με» (Ἐπίσκ. Εἰρηναῖος, Αἰκατερίνμπουργκ καί Ἰρμπίτσκ)

Ἦταν κάποιο βράδυ, μετά ἀπό μιά κουραστική μέρα, πού ὁ Κύριος εἶχε περάσει κηρύσσοντας καί συζητώντας ἀδιάκοπα μέ τό λαό, τούς Φαρισαίους καί τούς μαθητές. Τότε μερικές μητέρες θέλησαν νά φέρουν κοντά Του τά παιδιά τους γιά νά τά εὐλογήσει. Οἱ μαθητές δέν ἤθελαν ὅμως νά ἐνοχλήσουν τόν Κύριο, καί γι’ αὐτό δέν τίς ἄφηναν νά Τόν πλησιάσουν. Τότε ὁ Χριστός εἶπε τά στοργικά λόγια: «Ἄφετε τά παιδία ἔρχεσθαι πρός με» (Λουκ. 18:16). Αὐτό εἶναι ἀκριβῶς τό καθῆκον τῶν χριστιανῶν γονέων. Τό χρέος πατέρων καί μητέρων. Ἀλλά, θά πεῖτε, πῶς εἶναι δυνατό νά γίνει αὐτό, τώρα πού ὁ Σωτήρας δέν κηρύσσει πιά μέ ἀνθρώπινη μορφή πάνω στή γῆ;

Κι ὅμως, θά κατορθωθεῖ, ἄν οἱ γονεῖς φέρουν τά παιδιά τούς σ’ ἐπαφή μέ τό Χριστό — μέ τήν ὀρθόδοξη πίστη καί μέ τά μυστήρια τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας μας — καί ἄν τά διδάξουν νά Τόν ἀγαποῦν θερμά καί νά ὑπακούουν στό νόμο Του. Ὁ δρόμος πού θά ὁδηγήσει σ’ αὐτό, εἶναι ἡ χριστιανική, ὀρθόδοξη, ἐκκλησιαστική ἀγωγή.

Τό μεγάλο πρόβλημα τῆς ἐποχῆς μας εἶναι, ὅτι τά παιδιά δέν ἔχουν καλή ἀνατροφή. Ἐσεῖς οἱ γονεῖς παραπονιέστε συχνά γι’ αὐτό, καί δυστυχῶς τά παράπονά σας εἶναι βάσιμα. Κανείς ὅμως δέν μπορεῖ ν’ ἀμφιβάλλει, γιά τό πόσο ἀτελή ἀγωγή ἀσκοῦν οἱ γονεῖς σήμερα.

Ὁ λίβας τῆς φιληδονίας

  Ένας άνεμος, που λέγεται λίβας, είναι αφόρητα ζεστός και καταστρεπτικός. Όπου φυσήξει, ξεραίνονται όλα τα φυτά στα χωράφια και στους κήπους. 

Τα χοντρά και σκληρά αγκάθια όμως δεν παθαίνουν τίποτα. Ο λίβας καταστρέφει μόνο τα ωφέλιμα φυτά, που οι καρποί τους χρησιμεύουν σαν τροφή στους ανθρώπους και στα ζώα.

 Ο καταλυτικός και θανατηφόρος αυτός άνεμος μοιάζει με μια από τις πιο ολέθριες τάσεις της εποχής μας, που σαν το λίβα ξεραίνει και εξαφανίζει από τη ζωή των ανθρώπων τους καρπούς των αρετών. Είναι οι σαρκικές επιθυμίες και τα σαρκικά πάθη.

 Αυτό είναι το μεγαλύτερο κακό της εποχής μας. Διαλύει οικογένειες, εκθέτει άντρες και γυναίκες, οδηγεί στον κατήφορο τους νέους, αφήνει τη φαρμακερή πνοή του στα μικρά παιδιά. Και τίποτα δεν φαίνεται ικανό να σταματήσει την ολέθρια επίδρασή του!

 Για το λόγο αυτό έχουμε μεγαλύτερη υποχρέωση να παρακινήσουμε εσάς, τους γονείς, ώστε με τη φροντίδα σας ή και την αυστηρότητά σας, να προφυλάξετε τα παιδιά σας από το καταστρεπτικό αυτό μόλυσμα.

 Πόσο υπέροχη ύπαρξη βγήκε από τα χέρια του Δημιουργού ο άνθρωπος! Η ψυχή του έχει τη σφραγίδα του Θεού. Αλλά και το σώμα του βρίσκεται στην πιο ψηλή βαθμίδα του ζωικού κόσμου.

 Σύμφωνα με την τάξη της Δημιουργίας, η ψυχή πρέπει να ηγεμονεύει πάνω στο σώμα. Έτσι συνέβαινε πράγματι στην αρχή: Όταν η ψυχή του ανθρώπου υπάκουε στο Θεό, το σώμα ήταν υποταγμένο στην ψυχή, χωρίς να την επιβαρύνει ή να την εκθέτει σε πειρασμούς.

Πῶς θά γίνουν τά παιδιά ὑπάκουα (Ἐπίσκ. Εἰρηναῖος, Αἰκατερίνμπουργκ καί Ἰρμπίτσκ)

Τα παιδιά από τη φύση τους τρέφουν ιδιαίτερο σεβασμό απέναντι στους γονείς. Το φυσικό αυτό αίσθημα εμπνέει και η πέμπτη εντολή. Θα ήταν ίσως εντελώς περιττό να πούμε στους γονείς: Φερθείτε με τέτοιο τρόπο, ώστε να σας σέβονται τα παιδιά σας.

Βέβαια το παιδί γνωρίζει, ότι πρέπει να τιμά τον πατέρα και τη μητέρα, ότι αυτό ζητάει ο Θεός. Τι γίνεται όμως, όταν βλέπει στους γονείς κάτι που προκαλεί απέχθεια, αντιπάθεια και ταραχή στην αθώα παιδική του ψυχή, κι έτσι δεν μπορεί να τους σεβαστεί παρ’ όλη τή θέλησή του; Πώς μπορεί το παιδί να σεβαστεί ένα πατέρα μέθυσο, μια μητέρα που βρίζει και καταριέται, γονείς που καβγαδίζουν συνεχώς; Το κακό παράδειγμα των γονιών όχι μόνο κλονίζει το σεβασμό του παιδιού σ’ αυτούς, αλλά υπονομεύει και το θεμέλιο της υπακοής. Δεν θα σκεφτεί άραγε το παιδί: «Μα τί είδους γονείς είστε σεις;»

Γι’ αυτό οι γονείς πρέπει να προσέχουν τη συμπεριφορά τους και ν’ αποφεύγουν κάθε τι που μπορεί να κλονίσει το σεβασμό του παιδιού απέναντί τους. Πρέπει πρώτα οι ίδιοι να διακατέχονται από αισθήματα αμοιβαίου σεβασμού και να συμπεριφέρονται μεταξύ τους με λεπτότητα. Να μην αποδοκιμάζουν ποτέ ο ένας τον άλλο, και να μην επιτρέπουν στον εαυτό τους απρεπείς συζητήσεις, κυρίως μπροστά στά παιδιά. Δεν πρέπει τα παιδιά ν’ ακούνε εκφράσεις, όπως: «Δε θά ‘χεις προκοπή, όπως ο πατέρας σου», «Το ίδιο άχρηστος θα γίνεις, σαν τον πατέρα σου». ‘Η: «Σπάταλη είσαι κι εσύ, σαν τη μητέρα σου», «Όλο ψέματα λες, σαν τη μάνα σου». Όπου ακούνε τα παιδιά τέτοια λόγια, μάταια ζητάμε σεβασμό και υπακοή.

Πῶς θά καλλιεργήσουμε τήν ὑπακοή στά παιδιά; (Ἐπίσκ. Εἰρηναῖος, Αἰκατερίνμπουργκ καί Ἰρμπίτσκ)

Υπακοή είναι η υποταγή της θελήσεώς μας στη θέληση κάποιου άλλου. Αλλά για να υποτάξω τη θέλησή μου στη θέληση του άλλου, πρέπει να τον σέβομαι. Και επιπλέον πρέπει να τον αγαπώ, για να μπορώ να τον ακολουθήσω.

Η ισχυρότερη δύναμη της ψυχής είναι η θέληση! Αυτή κυριαρχεί πάνω σ’ όλες τις ψυχικές δυνάμεις του ανθρώπου. Αυτό που θέλουμε, αυτό και σκεφτόμαστε, αυτό λέμε, αυτό κάνουμε. Ο Θεός μας έδωσε την ψυχική αυτή δύναμη για να θέλουμε και να κάνουμε μόνο το καλό, ενώ αντίθετα να μισούμε και ν’ αποστρεφόμαστε το κακό. Αλλά η θέλησή μας αδυνάτισε εξαιτίας της αμαρτίας, και κλίνει περισσότερο προς το κακό. Αν και γνωρίζουμε το καλό, δεν έχουμε τη δύναμη ούτε να το θέλουμε με σταθερότητα, ούτε και να το κάνουμε. «Ού γάρ ο θέλω ποιώ αγαθόν, άλλ’ ο ού θέλω κακόν τούτο πράσσω» (Ρωμ. 7:19).

Η εξασθένηση αυτή της καλής θελήσεως είναι αποτέλεσμα της προπατορικής αμαρτίας, όπως και η ιδιοτροπία και το πείσμα, που πρέπει από την παιδική ηλικία να δαμαστούν και να ξεριζωθούν.

Ἡ ἀγωγή τῆς ὑπακοῆς (Ἐπίσκ. Εἰρηναῖος, Αἰκατερίνμπουργκ καί Ἰρμπίτσκ)

Στα παιδικά χρόνια του Κυρίου μας λίγα ευαγγελικά χωρία αναφέρονται. Αλλ’ αυτά τα λίγα είναι σπουδαία και πολύ διδακτικά. Έτσι, για το δωδεκάχρονο Ιησού γράφει λ.χ. ο ευαγγελιστής Λουκάς: «… Και κατέβη μετ’ αυτών και ήλθεν εις Ναζαρέτ και ην υποτασσόμενος αυτοίς» (Λουκ. 2:51).

Το σημείο που τονίζει εδώ ο ευαγγελιστής για το «παιδίον Ιησούν», είναι η υπακοή στους επίγειους γονείς Του. Το ίδιο σημείο, την υπακοή όμως τώρα προς τον ουράνιο Πατέρα, τονίζει και ο απόστολος Παύλος, όταν γράφει για τον Ιησού, μεγάλο πια σε ηλικία: «Γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού» (Φιλιπ. 2:8). Προχωράει μάλιστα ακόμα περισσότερο ο απόστολος, και από την υπακοή αυτή εξαρτά τη σωτηρία του κόσμου: «Ώσπερ γαρ διά της παρακοής του ενός ανθρώπου αμαρτωλοί κατεστάθησαν οι πολλοί, ούτω και διά της υπακοής του ενός δίκαιοι κατασταθήσονται οι πολλοί» (Ρωμ. 5: 19).

Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε για την τεράστια σημασία της υπακοής στη ζωή των ανθρώπων γενικά. Το πόσο σπουδαία είναι, ιδιαίτερα στην αγωγή των παιδιών, το γνωρίζουν όλοι οι γονείς. Μπορούμε μάλιστα να πούμε, ότι όποιος κατόρθωσε να μάθει στα παιδιά του την υπακοή, έλυσε το πρόβλημα της αγωγής.

Τά παιδιά, ὁ ἐκκλησιασμός καί ἡ προσευχή (ἐπίσκ. Εἰρηναῖος Αἰκατερίνμπουργκ καί Ἰρμπίτσκ)

Πόσο εύκολο είναι να εμπνεύσει κανείς στο παιδάκι την αγάπη και την ευλάβεια στις ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας! Φτάνει μόνο να του δώσουμε να καταλάβει, ότι στο ναό βρίσκεται πιο αισθητά ο «πανταχού παρών» Κύριος, ο Θεός που τόσο αγαπάει τα παιδιά, και που καλεί κι αυτό κοντά Του. Επομένως μέσα στο ναό πρέπει να στεκόμαστε ήσυχα, να κάνουμε με προσοχή το σταυρό μας και να προσευχόμαστε ευλαβικά.

Ναι, γονείς! Αν η καρδιά σας είναι πλημμυρισμένη από πίστη και αγάπη στο Θεό, θα βρείτε χίλιους δυό τρόπους να μεταδώσετε τα αισθήματα αυτά στο παιδί σας. Τη μεγαλύτερη αδικία κάνουμε στα παιδιά μας, αν τους στερήσουμε το θησαυρό της πίστεως, το θησαυρό της Ορθοδοξίας.

Είναι απόλυτα σωστό αυτό που λένε, ότι «η ψυχή του ανθρώπου -επομένως και του παιδιού- είναι από τη φύση της χριστιανική». Γι’ αυτό ο Θεός περιμένει χριστιανικές εκδηλώσεις από την παιδική ψυχή. Σωστά γράφει και ο ψαλμωδός: «Εκ στόματος νηπίων και θηλαζόντων κατηρτίσω αίνον» (Ψαλμ. 8:3).

Για το λόγο αυτό ακριβώς, για να ριζώσει και ν’ αναπτυχθεί το ορθόδοξο χριστιανικό βίωμα στις ψυχές των παιδιών, οι γονείς είναι υποχρεωμένοι να τα μαθαίνουν από μικρά να επικοινωνούν με το Θεό, να προσεύχονται. Όσο μικρό κι αν είναι το παιδί, μπορεί να προσεύχεται. Αφού ζητάει από τους γονείς κάτι που θέλει, γιατί άραγε δεν μπορεί να το ζητήσει από τον ουράνιο Πατέρα;

Ἐπίσκοπος Αἰκατερίνμπουργκ καί Ἰρμπίτσκ κ. Εἰρηναῖος - Τά θεμέλια τῆς ἀγωγῆς τοῦ παιδιοῦ

Εξηγήσαμε ήδη, ότι η χριστιανική αγωγή των παιδιών πρέπει ν’ αρχίζει από τη βρεφική ηλικία,επειδή τα πρώτα πέντε-έξι χρόνια είναι τα πιο σπουδαία και αποφασιστικά για ολόκληρη την υπόλοιπη ζωή του ανθρώπου.

Δείξαμε ακόμα σε τί, γενικά, πρέπει να συνίσταται η αγωγή, και συγκεκριμένα, ότι οι γονείς οφείλουν να ξεριζώνουν από την ψυχή των παιδιών κάθε κακό και να τα καθοδηγούν σε κάθε καλό. Στο κεφάλαιο αυτό, καθώς και στα επόμενα, θα δούμε αναλυτικότερα ποια ελαττώματα κυρίως πρέπει να ξεριζώνουν, και ποιες καλές αρχές πρέπει να τους εμπνέουν.

Σύμφωνα με τα λόγια του σοφού Σολομώντα, «αρχή σοφίας φόβος Κυρίου» (Παροιμ. 1:7). Με βάση αυτό, η πρώτη αρετή που πρέπει να καλλιεργούν οι γονείς στις ψυχές των παιδιών τους, και μάλιστα όσο το δυνατό νωρίτερα, είναι, νομίζω, ο φόβος του Θεού, δηλαδή η πίστη και η ευλάβεια σ’ Αυτόν.

Αλλά γιατί -θα ρωτήσετε ίσως- πρέπει εμείς, οι γονείς, και κυρίως οι μητέρες, να διδάσκουμε στα παιδιά την πίστη και την ευσέβεια από τη νηπιακή ηλικία;

Μητέρα πρόσεχε (Κείμενο + Ὁμιλία mp3) - Παράρτημα,«Πῶς νά καταστρέψετε ἀποτελεσματικά τό παιδί σας»

Π. Σάββας 2009-07-17_(ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ)_11_ΠΩΣ ΝΑ.... ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΤΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ!!!

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 17-07-09 (Σύναξη Νέων Μητέρων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΧΕ!

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ!

«ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΤΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ»

• Ἀπό μικρό νά μήν τοῦ ἀρνεῖστε τίποτα. Δίνετέ του ὅ,τι ἐπιθυμεῖ, ὅ,τι ζητάει, ἰδίως ὅταν πεισματώνει καί κλαίει. Ἔτσι θά μεγαλώσει καί θά πιστεύει πώς οἱ ἄλλοι τοῦ ὀφείλουν τά πάντα, πώς ἔχει μόνο δικαιώματα.

• Ὅταν ἀρχίσει νά ξεστομίζει βρισιές, ἐσεῖς νά γελᾶτε. Ἔτσι θά τοῦ δώσετε νά καταλάβει ὅτι εἶναι πολύ ἔξυπνο!

• Μήν τοῦ λέτε ποτέ: «Αὐτό εἶναι κακό!». Ἔτσι λένε μόνο τά παλιά μυαλά. Ὅταν ἀργότερα θά συναντήσει στή ζωή του δυσκολίες καί θά ὑποστεῖ τό κακό, τότε θά ἔχει τή βεβαιότητα πώς ἡ κοινωνία εἶναι πού τό ἀδικεῖ.

Μητέρα πρόσεχε! (Κείμενο + Ὁμιλία mp3) 10ο Μέρος,«Ἄφετε τά παιδία ἔρχεσθαι πρός με»

Π. Σάββας 2009-07-08_(ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ)_ΑΦΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΡΧΕΣΘΑΙ ΠΡΟΣ ΜΕ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 08-07-09 (Σύναξη Νέων Μητέρων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΧΕ!

Ι!

ΑΦΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΡΧΕΣΘΑΙ ΠΡΟΣ ΜΕ»

Ἦταν κάποιο βράδυ, μετά ἀπό μιά κουραστική μέρα, πού ὁ Κύριος εἶχε περάσει κηρύσσοντας καί συζητώντας ἀδιάκοπα μέ τό λαό, τούς Φαρισαίους καί τούς μαθητές. Τότε μερικές μητέρες θέλησαν νά φέρουν κοντά Του τά παιδιά τους γιά νά τά εὐλογήσει. Οἱ μαθητές δέν ἤθελαν ὅμως νά ἐνοχλήσουν τόν Κύριο, καί γι' αὐτό δέν τίς ἄφηναν νά Τόν πλησιάσουν. Τότε ὁ Χριστός εἶπε τά στοργικά λόγια: «Ἄφετε τά παιδία ἔρχεσθαι πρός με» (Λουκ. 18:16). Αὐτό εἶναι ἀκριβῶς τό καθῆκον τῶν χριστιανῶν γονέων. Τό χρέος πατέρων καί μητέρων. Ἀλλά, θά πεῖτε, πῶς εἶναι δυνατό νά γίνει αὐτό, τώρα πού ὁ Σωτήρας δέν κηρύσσει πιά μέ ἀνθρώπινη μορφή πάνω στή γῆ;

Μητέρα πρόσεχε!_9ο Μέρος (Κείμενο + Ὁμιλία mp3), Τό δηλητήριο τοῦ φθόνου

Π. Σάββας 2009-07-01_(ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ)_ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΦΘΟΝΟΥ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 01-07-09 (Σύναξη Νέων Μητέρων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΧΕ!

Θ!

ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΦΘΟΝΟΥ

Ὁ φθόνος εἶναι τό τρίτο καί ἀρκετά συνηθισμένο στά παιδιά ἐλάττωμα, πού γιά τό ξερίζωμά του οἱ γονεῖς πρέπει νά δείξουν ἔγκαιρα μεγάλο ἐνδιαφέρον καί ζῆλο. Γιά τό φθονερό ἄνθρωπο εἶναι ἀνυπόφορη ἡ εὐτυχία τοῦ ἄλλου. Ξεσκίζεται ἡ καρδιά του ἀπό θλίψη, ὅταν ὁ συνάνθρωπός του εἶναι εὐτυχισμένος, ἐνῶ νιώθει χαρά καί ἱκανοποίηση ὅταν ἐκεῖνος δοκιμάζεται καί ὑποφέρει. Εὔχομαι, ἀγαπητοί, νά μή βρίσκεται ἀνάμεσά σας οὔτε ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος.

Ἐδῶ θ' ἀπαντήσουμε στό ἐρώτημα: Τί πρέπει νά κάνουν οἱ γονεῖς, γιά νά μήν ἀφήσουν ν' ἀναπτυχθεῖ στίς καρδιές τῶν παιδιῶν ἡ ζήλεια, ὁ φθόνος; Σημειῶστε τούς πέντε ἑπόμενους κανόνες:

Πρῶτος κανόνας: Νά καταστέλλετε ἔγκαιρα κάθε ἐμφάνιση ζήλειας στά παιδιά.

Μητέρα πρόσεχε!_8ο Μέρος (Κείμενο + Ὁμιλία mp3), Ἡ ρίζα ὅλων τῶν κακῶν

Π. Σάββας 2009-06-17_(ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ)_Η ΡΙΖΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 17-06-09 (Σύναξη Νέων Μητέρων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΧΕ!

Η!

Η ΡΙΖΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ

Ἡ πλεονεξία εἶναι τό δεύτερο σοβαρότερο ἁμάρτημα. Ὁ πλεονέκτης ἄνθρωπος ἀφοσιώνεται μ' ὅλη του τήν ψυχή καί τό νοῦ στό χρῆμα, στή συσσώρευση περιουσίας, μένοντας ἔτσι σκληρόκαρδος καί ἀσυγκίνητος στίς ἀνάγκες τῶν ἄλλων.

Ζήτημα εἶναι, ἄν ὑπάρχει ἄλλο τόσο συνηθισμένο ἐλάττωμα, πού ἡ σοβαρότητά του τόσο λίγο γίνεται ἀντιληπτή. Κι ὅμως! Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ὀνομάζει τή φιλαργυρία «ρίζα πάντων τῶν κακῶν» (Α' Τιμ. 6:10). Γιά κείνους πού ἐπιζητοῦν τόν πλοῦτο, ὁ ἀπόστολος Παῦλος γράφει, ὅτι «ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμόν καί παγίδα καί ἐπιθυμίας πολλάς ἀνόητους καί βλαβεράς, αἵτινες βυθίζουσι τούς ἀνθρώπους εἰς ὄλεθρον καί ἀπώλειαν» (Α' Τιμ. 6:9). Σέ ἄλλο σημεῖο πάλι ὁ Ἴδιος ἀπόστολος περιλαμβάνει τήν πλεονεξία ἀνάμεσα στ' ἁμαρτήματα πού ἀποκλείουν τόν ἄνθρωπο ἀπό τή Βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Καί γράφει: «Τοῦτο γάρ ἐστε γινώσκοντες, ὅτι πᾶς πλεονέκτης, ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ» (Ἐφ. 5:5). Ἀλλά καί ὁ ἀπόστολος Πέτρος ὀνομάζει τούς πλεονέκτες «κατάρας τέκνα» (Β' Πέτρ. 2:14).

Μητέρα πρόσεχε!_6ο Μέρος (Κείμενο + Ὁμιλία mp3)

Π. Σάββας 2009-05-27_(ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ)_6_ΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 27-05-09 (Σύναξη Νέων Μητέρων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

 

ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΧΕ!

Στ!

ΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ

Στά προηγούμενα κεφάλαια μιλήσαμε γιά τήν ὑπακοή, τή φιλαλήθεια καί τή σεμνότητα, σάν ἀρετές πού οἱ γονεῖς πρέπει μέ ἰδιαίτερη φροντίδα νά καλλιεργοῦν στίς καρδιές τῶν παιδιῶν, ἀρχίζοντας ἀπό τή νηπιακή ἡλικία.

Ὡστόσο, ἀγαπητοί μου γονεῖς, δέν φτάνει μόνο νά σπέρνετε στίς ψυχές τῶν παιδιῶν σας τό σπόρο τοῦ καλοῦ. Πρέπει παράλληλα νά καταπολεμᾶτε καί νά ξεριζώνετε τό κακό. Καί πρῶτ' ἀπ' ὅλα, πρέπει νά καταπολεμήσετε τό βασικότερο ἐλάττωμα τοῦ παιδιοῦ σας καί νά τό ξεριζώσετε τελείως.

Κάθε παιδί ἔχει ἕνα ἰδιαίτερο, βασικό ἐλάττωμα. Καί δέκα παιδιά ἄν εἴχατε, τό καθένα θά εἶχε τό δικό του χαρακτηριστικό ἐλάττωμα. Τό ἕνα τείνει ἰδιαίτερα πρός τή ματαιοδοξία, τόν ἐγωισμό ἤ τήν εὐθιξία. Τό ἄλλο πρός τήν πλεονεξία καί τή φιλαργυρία. Τό τρίτο πρός τή μάλθακότητα καί τή φιληδονία. Τό τέταρτο εἶναι ζηλιάρικο καί χαιρέκακο. Τό πέμπτο εἶναι ὀκνηρό καί τεμπέλικο, κ. ο. κ.

Ἀλλά γιατί, θά ρωτήσετε ἴσως, πρέπει πρῶτ' ἀπ' ὅλα νά ξεριζώσουμε αὐτό τό βασικό ἐλάττωμα ἀπό τήν ψυχή τοῦ παιδιοῦ;

Μητέρα πρόσεχε!_5ο Μέρος (Κείμενο + Ὁμιλία mp3)

Π. Σάββας 2009-05-06_(ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ)_5_Ο ΛΙΒΑΣ ΤΗΣ ΦΙΛΗΔΟΝΙΑΣ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 06-05-09 (Σύναξη Νέων Μητέρων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΧΕ!

Ε!

Ο ΛΙΒΑΣ ΤΗΣ ΦΙΛΗΔΟΝΙΑΣ

Ἕνας ἄνεμος, πού λέγεται λίβας, εἶναι ἀφόρητα ζεστός καί καταστρεπτικός. Ὅπου φυσήξει, ξεραίνονται ὅλα τά φυτά στά χωράφια καί στούς κήπους. Τά χοντρά καί σκληρά ἀγκάθια ὅμως δέν παθαίνουν τίποτα. Ὁ λίβας καταστρέφει μόνο τά ὠφέλιμα φυτά, πού οἱ καρποί τους χρησιμεύουν σάν τροφή στούς ἀνθρώπους καί στά ζῶα.

Ὁ καταλυτικός καί θανατηφόρος αὐτός ἄνεμος μοιάζει μέ μιά ἀπό τίς πιό ὀλέθριες τάσεις τῆς ἐποχῆς μας, πού σάν τό λίβα ξεραίνει καί ἐξαφανίζει ἀπό τή ζωή τῶν ἀνθρώπων τούς καρπούς τῶν ἀρετῶν. Εἶναι οἱ σαρκικές ἐπιθυμίες καί τά σαρκικά πάθη.

Μητέρα πρόσεχε!_4ο Μέρος (Κείμενο + Ὁμιλία mp3)

Π. Σάββας 2009-04-29_(ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ)_4_ΤΟ ΨΕΜΑ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 29-04-09 (Σύναξη Νέων Μητέρων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΧΕ!

Δ!

ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΨΕΜΑ

Στό προηγούμενο κεφάλαιο μιλήσαμε γιά τό πῶς θά φυτέψουμε καί θά καλλιεργήσουμε στά παιδιά τήν ὑπακοή, καί ὑποδείξαμε τίς βασικές μεθόδους πού θά χρησιμοποιήσουμε γιά νά τό πετύχουμε. Τώρα θά ποῦμε πῶς θά ἐμπνεύσουμε στά παιδιά τή φιλαλήθεια, πῶς θά τά μάθουμε ν' ἀγαποῦν τήν ἀλήθεια καί ν' ἀποστρέφονται τό ψέμα.

Ἡ ἀνάγκη τῆς ἀλήθειας καί ἡ ἀγάπη σ' αὐτήν εἶναι στοιχεῖα ἔμφυτα στόν ἄνθρωπο, ἑπομένως καί στό παιδί. Τό προπατορικό ἁμάρτημα, ἄν καί θόλωσε καί ἐξασθένησε τό αἴσθημα τῆς ἀλήθειας, δέν τό ἐξαφάνισε τελείως.

Μητέρα πρόσεχε!_3ο Μέρος (Κείμενο + Ὁμιλία mp3)

Π. Σάββας 2009-04-22_(ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ)_3_Η ΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 22-04-09 (Σύναξη Νέων Μητέρων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

 ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΧΕ!

Γ!

Η ΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ

Στά παιδικά χρόνια τοῦ Κυρίου μας λίγα εὐαγγελικά χωρία ἀναφέρονται. Ἀλλ' αὐτά τά λίγα εἶναι σπουδαῖα καί πολύ διδακτικά. Ἔτσι, γιά τόν δωδεκάχρονο Ἰησοῦ γράφει λ. χ. ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς: «... Καί κατέβη μετ' αὐτῶν καί ἦλθεν εἰς Ναζαρέτ καί ἦν ὑποτασσόμενος αὐτοῖς» (Λουκ. 2:51).

Τό σημεῖο πού τονίζει ἐδῶ ὁ εὐαγγελιστής γιά τό «παιδίον Ἰησοῦν», εἶναι ἡ ὑπακοή στούς ἐπίγειους γονεῖς Του. Τό ἴδιο σημεῖο, τήν ὑπακοή ὅμως τώρα πρός τόν οὐράνιο Πατέρα, τονίζει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὅταν γράφει γιά τόν Ἰησοῦ, μεγάλο πιά σέ ἡλικία: «Γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ» (Φιλιπ. 2:8). Προχωράει μάλιστα ἀκόμα περισσότερο ὁ ἀπόστολος, καί ἀπό τήν ὑπακοή αὐτή ἐξαρτᾶ τή σωτηρία τοῦ κόσμου: «Ὥσπερ γάρ διά τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνός ἀνθρώπου ἁμαρτωλοί κατεστάθησαν οἱ πολλοί, οὕτω καί διά τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνός δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί» (Ρωμ. 5:19).

Δέν χρειάζεται νά μιλήσουμε γιά τήν τεράστια σημασία τῆς ὑπακοῆς στή ζωή τῶν ἀνθρώπων γενικά. Τό πόσο σπουδαία εἶναι, ἰδιαίτερα στήν ἀγωγή τῶν παιδιῶν, τό γνωρίζουν ὅλοι οἱ γονεῖς. Μποροῦμε μάλιστα νά ποῦμε, ὅτι ὅποιος κατόρθωσε νά μάθει στά παιδιά του τήν ὑπακοή, ἔλυσε τό πρόβλημα τῆς ἀγωγῆς.

Μητέρα πρόσεχε!_2ο Μέρος (Κείμενο + Ὁμιλία mp3)

Π. Σάββας 2009-04-01_(ΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ)_2_ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 01-04-09 (Σύναξη Νέων Μητέρων).

Γιά νά κατεβάσετε καί νά ἀποθηκεύσετε τήν ὁμιλία πατῆστε ἐδῶ (δεξί κλίκ, 'Ἀποθήκευση προορισμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Interntet Explorer ἤ Ἀποθήκευση δεσμοῦ ὡς, ἄν ἔχετε Mozilla. Στή συνέχεια δῶστε τό ὄνομα πού θέλετε καί πατῆστε ΟΚ γιά νά ἀποθηκευθεῖ ἡ ὁμιλία).

ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΧΕ!

Β!

ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

Ἐξηγήσαμε ἤδη, ὅτι ἡ χριστιανική ἀγωγή τῶν παιδιῶν πρέπει ν' ἀρχίζει ἀπό τή βρεφική ἡλικία, ἐπειδή τά πρῶτα πέντε-ἕξι χρόνια εἶναι τά πιό σπουδαῖα καί ἀποφασιστικά γιά ὁλόκληρη τήν ὑπόλοιπη ζωή τοῦ ἀνθρώπου. Δείξαμε ἀκόμα σέ τί, γενικά, πρέπει νά συνίσταται ἡ ἀγωγή, καί συγκεκριμένα, ὅτι οἱ γονεῖς ὀφείλουν νά ξεριζώνουν ἀπό τήν ψυχή τῶν παιδιῶν κάθε κακό καί νά τά καθοδηγοῦν σέ κάθε καλό. Στό κεφάλαιο αὐτό, καθώς καί στά ἑπόμενα, θά δοῦμε ἀναλυτικότερα ποιά ἐλαττώματα κυρίως πρέπει νά ξεριζώνουν, καί ποιές καλές ἀρχές πρέπει νά τούς ἐμπνέουν.