"Οὐχ ὁρᾶτε τοῦτο τό παιδίον;".

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ.κ. Σεραφείμ
Αναφερόμενος ο Άγιος Αμφιλόχιος Επίσκοπος Ικονίου ο Καππαδόκης, φίλος και συνασκητής του Μεγάλου Βασίλειου και του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, στην εορτή της Υπαπαντής του Σωτήρος Χριστού, στέκεται με ιδιαίτερο θαυμασμό στο πρόσωπο της Αγίας Άννης της Προφήτιδος. Σ' αυτήν αναφέρεται ο Ιερός Ευαγγελιστής Λουκάς : «Και ην Άννα προφήτις, θυγάτηρ Φανουήλ, εκ φυλής Ασήρ· αύτη προβεβηκυία εν ημέραις πολλαίς, ζήσασα έτη μετά ανδρός επτά από της παρθενίας αυτής, και αυτή χήρα ως ετών ογδοήκοντα τεσσάρων, η ουκ αφίστατο από του ιερού νηστείαις και δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα και ημέραν»¹.
Α. Ερμηνεύοντας τους παραπάνω λόγους, ο θεολόγος Πατέρας της Εκκλησίας χαρακτηρίζει την Άννα την προφήτιδα ως αετό : «Άννα η προφήτις η καλώς γηράσασα και ως αετός ανακαινισθήσα». Την ονομάζει ακόμη :

«Γυνή το σχήμα και προφήτις το τάγμα...
Εν χηροσύνη διάγουσα και εν βασιλεία διατρεφομένη...
Ρυτιδωμένη την όψη και διατεταγμένη την φρόνηση...
Συγκύπτουσα το γήραν και ορθοβατούσα την γνώση...
Πεπαλαιωμένη από την πολυετία και γεμάτη σφρίγος από την θεογνωσία...
Νηστεύουσα και μη αδηφαγούσα...

Ὁ συμπαθέστατος πατήρ

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ.

Ο ιστορικός της Καινής Διαθήκης, ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς, αναφερόμενος στο 11ο κεφάλαιο του Βιβλίου των Πράξεων των Αποστόλων για την παρουσία του Θεού στην Αντιόχεια στην οποία για πρώτη φορά οι μαθητές του Χριστού ονομάσθηκαν Χριστιανοί, σημειώνει ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα για τη μορφή του Αποστόλου Βαρνάβα.

«Ην ανήρ αγαθός και πλήρης Πνεύματος Αγίου και πίστεως». Και ακόμη «παρεκάλει πάντας τη προθέσει της καρδίας προσμένειν τω Κυρίω»1.

Η παράκληση ήταν το ιδιαίτερο γνώρισμα του Αποστόλου. Δηλαδή, ενίσχυε, προέτρεπε, ενθάρρυνε όλους με θερμή καρδιά και πρόθυμη διάθεση να μένουν πιστοί και αφοσιωμένοι. Η παράκληση είναι ένα εφόδιο πολύτιμο και αναγκαίο στη μετάδοση του ευαγγελικού μηνύματος. Αυτήν παρουσιάζει στην προς Εβραίους επιστολή του ο Απόστολος Παύλος: «Παρακαλείτε εαυτούς καθ΄ εκάστην ημέραν άχρις ου το σήμερον καλείται» – «Να προτρέπετε ο ένας τον άλλον κάθε μέρα όσο διαρκεί το σήμερα της παρούσης ζωής»2.

Τό φιλότιμο

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

---

Σε μία περίφημη ομιλία του, φιλέορτοι αδελφοί μου, ο Άγιος Κύριλλος Πατριάρχης Αλεξανδρείας προτρέπει το ποίμνιό του να ανυμνήσει με ύμνους και ωδές πνευματικές τον ερχόμενο προς το εκούσιο πάθος Δεσπότη Χριστό.

«Ας ανυμνήσουμε», λέγει ο θεοφόρος πατέρας, «με ύμνους και ας εορτάσουμε σήμερα, όχι όπως ταιριάζει στα κοσμικά πανηγύρια, αλλά όπως αρμόζει στον Θεό πνευματικώς•

να κρατήσουμε βάγια, όχι μόνο στο χέρι αλλά και με την ψυχή•
να βγάλουμε από πάνω μας όλη την νέκρωση του παλαιού και δερματίνου χιτώνα αποβάλλοντας κάθε αλαζονεία και έπαρση•
να στρώσουμε την οδό της ζωής μας με κλάδους ελεημοσύνης•
να κόψουμε τον όγκο των βιοτικών μεριμνών.
Γι’ αυτό ο Βασιλεύς των Αγγέλων δεν έρχεται πάνω σε άρματα και με συνοδεία στρατευμάτων, αλλά έρχεται καθισμένος επάνω εις ένα ταπεινό πουλάρι. Αυτόν ας ακολουθήσουμε προς την είσοδό μας στην άνω Ιερουσαλήμ»1.

Αυτήν την επιφανή ημέρα της πίστεώς μας, που η Εκκλησία μας υπενθυμίζει την θριαμβευτική είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα μετά την ανάσταση του Λαζάρου,

αυτή την μεγάλη ημέρα, κατά την οποία δεν πρέπει να αρκεσθούμε μόνο σε εξωτερικούς εορτασμούς, αλλά κυρίως να προσεγγίσουμε με ταπείνωση και καθαρότητα τα γεγονότα της εβδομάδος που εισερχόμεθα, θα μου επιτρέψει η αγάπη σας να μεταφέρω στην ευλαβική σας σκέψη ένα φοβερό λόγο του Αποστόλου Παύλου, που υποδεικνύει με ποιό τρόπο μπορούμε να γίνουμε ευάρεστοι στον Θεό. Και αυτό είναι το ΦΙΛΟΤΙΜΟ.

Περιμένοντας στό ἀρχονταρίκι τῆς μονῆς Δοχειαρίου-Βασίλειος Χαραλάμπους

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

_____________________

Σε μια μου επίσκεψη στο Άγιον Όρος, στη διαδρομή επιστροφής για την Ουρανούπολη, πήγα να προσκυνήσω στην Μονή Δοχειαρίου. Ως γνωστό στη Μονή Δοχειαρίου φυλάσσεται η θαυματουργός Εικόνα της Παναγίας της Γοργουπηκόου.

Περιμένοντας  το μικρό βαπόρι περίμενα στον περίβολο της Μονής της γραμμής για να επιστρέψω στην Ουρανούπολη, γιατί υπήρχε καθορισμένη ώρα που θα μας έπαιρνε. Κάποια στιγμή φάνηκε από τη μεγάλη Πύλη του Μοναστηριού ένας Επίσκοπος.  Εξ’ όσων είχαν συμβεί μετά, ο Επίσκοπος είχε απλά κατεβεί στη Μονή Δοχειαρίου για προσκύνημα, καθ’ οδό προς τη Μονή που ήταν προσκεκλημένος. Ο Ηγούμενος του Μοναστηριού Γέροντας Γρηγόριος, που έτυχε εκείνη τη στιγμή να βρίσκεται εκεί κοντά, φώναξε ένα καλογέρι να σημάνει τις καμπάνες. Είναι αγιορείτικη συνήθεια  όταν ένας Επίσκοπος επισκέπτεται ένα Αγιορείτικο Μοναστήρι να σημαίνουν οι καμπάνες.

Στο άκουσμα λοιπόν της εντολής του Ηγουμένου να σημάνουν οι καμπάνες, ο Επίσκοπος παρακάλεσε με πολύ σεμνότητα τον Ηγούμενο να μη σημάνουν τις καμπάνες.

Καστορίας Σεραφείμ : "Πρεσβεύει ἡ Παναγία" (ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ)

Σε μία περίφημη ομιλία του, αδελφοί μου αγαπητοί, που επιγράφεται «Στην λιτανεία της πρώτης Αυγούστου», ο θεόπτης πατέρας της Εκκλησίας Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς μας τονίζει τα εξής χαρακτηριστικά: «Η φιλανθρωπία των θεοφόρων πατέρων, επειδή από τις τέσσερις εποχές του έτους, νοσηρή είναι η θερινή, και από αυτήν περισσότερο ο ίδιος ο Αύγουστος μήνας, λόγω της θέρμης και του καύματος ... για να μας ανακουφίσει από τις ασθένειες, διέταξε να τελούμε αυτό το αγιασμένο νερό του ραντισμού, ώστε αγιαζόμενοι με αυτό, όσοι προσερχόμαστε με πίστη, να παραμένουμε ανώτεροι από τα νοσήματα που μας προσβάλλουν ...

Μας διδάσκουν ακόμη, αν συμβεί σε κάποιον νόσος, να μην τρέχει προς τους μάγους και τους γητευτές, αλλά προς τον Θεό, προς την πρεσβεία των Αγίων, προς τις δεήσεις και ικεσίες και προσευχές των αφιερωμένων και αφοσιωμένων προσώπων, προκειμένου ... να ελευθερωθεί από τα νοσήματα και να πετύχει την ψυχική υγεία και την άφεση των αμαρτημάτων. Γι' αυτό και λέγει ο Απόστολος και αδελφός του Χριστού Ιάκωβος: "Ασθενεί κάποιος ανάμεσά σας;

Ὁ εὐγενής... (Μητροπολίτης Καστορίας Σεραφείμ)

Μετεκλήθη από το επίγειο Θυσιαστήριο στο Ουράνιο, τις πρωινές ώρες της μεγάλης δεσποτικής εορτής της Πεντηκοστής και της επιδημίας του Παναγίου Πνεύματος, οκτώ μέρες μετά την κοίμηση του Γέροντος Μωυσή και την ίδια ώρα, ο Αρχιμανδρίτης κυρός Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος της Ιεράς Μονής του Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους.

Ένας πολύτιμος μαργαρίτης.

Ένας πολύεδρος αδάμας.

Ένα ευώδες άνθος της αθωνικής πολιτείας.    

Αναγνωρίστηκε, όπως γράφτηκε χαρακτηριστικά, ως μία από τις πιο επιφανείς φυσιογνωμίες του συγχρόνου Αθωνικού Μοναχισμού.

Τό παμφάγο θηρίο

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Ερμηνεύοντας ο Άγιος Κύριλλος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων, το θαυμαστό γεγονός της θεραπείας του παραλυτικού της Βηθεσδά, σημειώνει τα εξής χαρακτηριστικά : "όπου να εμφανιστεί ο Ιησούς, εκεί βρίσκεται και η σωτηρία. Γιατί, κι αν δει τελώνη να κάθεται στο τελωνείο, τον κάνει απόστολο και ευαγγελιστή. Και αν ταφεί μαζί με τους νεκρούς, ανασταίνει τους νεκρούς. Και στους τυφλούς χαρίζει την όραση, και στους κουφούς την ακοή. Περνάει και από τις δεξαμενές, όχι εξετάζοντας τις οικοδομές, αλλά θεραπεύοντας τους αρρώστους"1.

Ο θεόπνευστος Πατέρας της Εκκλησίας, με αυτούς τους λόγους, μας ερμηνεύει πώς το πρόβλημα του παραλυτικού του ευαγγελικού αναγνώσματος , δεν ήταν μόνο η ασθένεια, αλλά κυρίως η παρουσία της αμαρτίας.

Ήταν η απουσία του Θεού από τη ζωή του. Και όπου απουσιάζει ο Θεός, εκεί κυριαρχεί το παμφάγο θηρίο, που είναι η μοναξιά.

Είναι η φοβερή οδύνη για τον άνθρωπο, και συγχρόνως αφόρητος πόνος, ο οποίος του προκαλεί μια αβάσταχτη δυστυχία.

''Ἡ ψυχοτρόφος τράπεζα..''

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ.κ. Σεραφείμ

Μεγάλη Πέμπτη. Αυτήν την τόσο συγκλονιστική ημέρα με την βοήθεια και την χειραγωγία των αγίων Πατέρων της Εκκλησίας "προσεγγίζουμε μέσα στη λατρεία της Εκκλησίας την μυστική εν φόβω τραπέζη...και καθαραίς ταις ψυχαίς τον άρτον υποδεχόμενοι".

Α. Δεν είναι μια τυπική επανάληψη του δείπνου, αλλά μυστηριακή επέκταση του γεγονότος. Ό,τι έγινε τότε στο εστρωμένο ανώγαιο, γίνεται πάντοτε και στην Αγία Τράπεζα.

Και τότε ο Χριστός και τώρα ο Χριστός.

"Πιστέψτε", θα πει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, "ότι σε τίποτα δεν διαφέρει εκείνο το μυστικό δείπνο από τούτο το μυστήριο.

Επειδή δεν το κάνει αυτό ο άνθρωπος και εκείνο ο Χριστός, αλλά και τούτο κι εκείνο Αυτός το προσφέρει.

Ο τότε ταύτα ποιήσας ούτως και νυν αυτά εργάζεται." Θα προσθέσει ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής: "Έτσι η Αγία Τράπεζα είναι το εστρωμένον ανώγαιον, η παρουσία του Χριστού είναι ο θείος διάκοσμος. Αυτός είναι ο προσφέρων και προσφερόμενος και προσδεχόμενος και διαδιδόμενος."

"Πρόβατον ἀποίμαντον'

Του Σεβ. Μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ

Μεγάλη Τετάρτη και ο Άγιος Αμφιλόχιος, επίσκοπος Ικονίου ο Καππαδόκης, μας ξεναγεί με τον περίφημο λόγο του στο γεγονός της αλειψάσης τον Κύριον μύρον πόρνης γυναικός που οι θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν "μνείαν ποιήσθε".

Α. Τι ήταν αυτή η γυναίκα;

Ένα αποίμαντο πρόβατο.

"Γι' αυτό και ήλθε ο Χριστός στον κόσμο...κι έγινε άνθρωπος χωρίς να πάψει να είναι Θεός, ώστε πλέοντας στη θάλασσα, να απομακρύνει από τον βυθό της αμαρτίας όσους ταλαιπωρούνται στο πέλαγος της ζωής."
Κι όπως ακριβώς αφήνει τα ενενήκοντα εννέα και ζητά το πλανόμενο, κατά παρόμοιο τρόπο αναζητά και την ψυχή αυτή για να μην γίνει τροφή στον διάβολο. Έτσι αρπάζει τον Ζακχαίο από το στόμα του λύκου και τον ενώνει με την μάνδρα του. Ακριβώς κατά παρόμοιο τρόπο, στο σπίτι του Σίμωνος του λεπρού, συντρώγει με τους Φαρισαίους χωρίς να διώχνει τους Τελώνες "και τις πόρνες δέχεται και με την Σαμαρείτιδα κάνει διάλογο και τον λόγο της Χαναναίας καταδέχεται και την άκρη του ιματίου Του παραχωρεί στην αιμορροούσα. Γιατί είναι γιατρός όλων που εγγίζει τα πάθη για να τους ωφελήσει όλους, πονηρούς και αγαθούς, αχάριστους και αγνώμονες".

Καστορίας Σεραφείμ: ''Πατέρες, θυσιαστεῖτε γιά τό λαό μας''

Θα μας αξιώσει και πάλι η φιλανθρωπία του Θεού να εισέλθουμε σε λίγες ημέρες στο στάδιο της Αγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Η περίοδος αυτή, η τόσο πνευματική και κατανυκτική, έχει σαν σκοπό να μας προετοιμάσει για να υποδεχθούμε το λυτρωτικό γεγονός της Αναστάσεως.

Αν η μεγάλη αυτή γιορτή της Αναστάσεως του Κυρίου μας αποτελεί την εορτή των εορτών και την πανήγυρη των πανηγύρεων, τότε η Μεγάλη Τεσσαρακοστή αποκτά ένα ιδιαίτερο νόημα προετοιμασίας, ώστε η ψυχή να νοιώσει την άρρητη και μυστική χαρά της Αναστάσεως.

Και επειδή την περίοδο αυτή στην καθημερινή τέλεση των Ιερών Ακολουθιών αναγινώσκεται ιδιαιτέρως η Παλαιά Διαθήκη, θα ήθελα να μεταφέρω στην αγάπη σας έναν στίχο από το βιβλίο των Παροιμιών του Σολομώντος, που έχει πάρα πολλή σημασία για την ζωή μας και κυρίως για τον πνευματικό μας καταρτισμό.

Ο σοφός Σολομών στο βιβλίο του Παροιμίες στο κεφάλαιο 28 στον στίχο 1 γράφει τα εξής χαρακτηριστικά:

Ὁ Μέγας Δούξ

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ

Εγκωμιάζοντας ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τους Αγίους της Εκκλησίας μας λέγει τα εξής χαρακτηριστικά :

"Οι Άγιοι είναι οι φίλοι του Χριστού, είναι οι στρατιώτες του Ουρανίου Βασιλέως, είναι τα πρόσωπα εκείνα τα οποία μετά παρρησίας προσεδρεύουν στο Θρόνο του Εσφαγμένου Αρνίου και, δείχνοντας τις στρεβλώσεις και τα διάφορα μαρτύρια τα οποία υπέμειναν στην γη, παρακαλούν τον Δεσπότη Χριστό να φανεί ελεήμων για το ανθρώπινο γένος."

Και το χαρακτηριστικό γνώρισμα των Αγίων είναι η επικοινωνία τους και η προστασία τους προς τα πρόσωπα των θεουμένων που ζουν στον πλανήτη αυτό της γης. Για παράδειγμα:
Ο Άγιος Πέτρος ο Αθωνίτης, η απαρχή του μοναχισμού της Αγιορειτικής Πολιτείας, είχε προστάτη και οδηγό στη ζωή του τον Άγιο Νικόλαο.

Ο Άγιος Λουκάς ο εν Στειρίω απολάμβανε καθημερινά την προστασία της Αγίας Βαρβάρας.

Ο Άγιος Θεόδωρος Επίσκοπος Αναστασιουπόλεως ο Συκεώτης είχε την καθημερινή προστασία, οδηγία και φροντίδα του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου.

Ο Άγιος Νικάνορας είχε προστάτη τον Άγιο Μηνά στην Ενορία του οποίου στη Θεσσαλονίκη γεννήθηκε κατά θαυμαστό τρόπο.

Ὁ Μητροπολίτης Καστορίας Σεραφείμ γιά τήν ἀργία τῆς Κυριακῆς

 Ο Μητροπολίτης  Καστορίας Σεραφείμ για την αργία της Κυριακής

«Υιέ, μη παραρρυής, τήρησον δε εμήν βουλήν και έννοιαν, ίνα ζήση η ψυχή σου, και χάρις η περί σω τραχήλω» (Παροιμ. 3,21-22). Σε ελεύθερη απόδοση: «Παιδί μου, μην πέσης, μην παρεκτρέπεις, αλλά τήρησε τον νόμο που εκφράζει την θέληση και τη σκέψη μου, ώστε και να ζήσεις πολλά χρόνια στη γη και η ψυχή σου να γλυτώση από τον αιώνιο θάνατο και να είναι η χάρις και η ευλογία του Θεού πάνω σου»
Ο λόγος του Θεού στον στίχο αυτό του Βιβλίου των Παροιμιών είναι χαρακτηριστικός. Ομιλεί για τα πρακτέα και για τα θεωρητικά. Είναι μία παραίνεση για το τι οφείλουμε να κάνουμε καθημερινά και πως πρέπει να βιώνουμε εδώ στη γη την παρουσία του Θεού, αν πραγματικά θέλουμε να έχουμε την ευλογία του Θεού στη ζωή μας.

Ὁ Μητροπολίτης Καστοριᾶς Σεραφείμ γιά τόν ἐμπαιγμό τοῦ Γέροντος Παϊσίου στό facebook

Ο Μητροπολίτης Καστοριάς Σεραφείμ για τον εμπαιγμό του Γέροντος Παϊσίου στο facebook

Δεν είναι υπερβολή να γράψει κανείς και να πει ότι αυτό που αναφέρεται στις μεγάλες ασκητικές μορφές της Εκκλησίας μας, ότι «την οικουμένην εστήριξαν ταις ευχαίς αυτών», συμβαίνει και για τη μορφή του Γέροντος Παϊσίου.
Α) Στήριξε την οικουμένη με τις ευχές του αφού έφτασε στο σημείο της θεώσεως και η αγάπη του προς Θεό μετατράπηκε συγχρόνως και αγάπη προς το συνάνθρωπο.
Β) Στήριξε την οικουμένη με τις ευχές του αφού η προσευχή του για κάθε άνθρωπο γινόταν στήλη πυρός που έφτανε στο θρόνο του Θεού.
Πρόκειται για έναν μεγάλο Άγιο της Εκκλησίας μας και αυτό φαίνεται από τις χιλιάδες λαού που συρρέουν καθημερινά στην Ιερά Μονή του Προδρόμου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, για να προσκυνήσουν τον τάφο του.