Ὑποχρέωση ἀποδοχῆς στοιχείων τῆς ἀληθοῦς ἐκκλησίας σὲ αἱρετικὲς κοινότητες μέλη τοῦ Π.Σ.Ε.

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Στην παράγραφο 5 της ‘’Δήλωσης του Τορόντο’’, σε ‘’εκκλησιολογική’’ λεγόμενη προϋπόθεση, σημειώνεται ότι, «οι εκκλησίες-μέλη του Π.Σ.Ε. αναγνωρίζουν στις άλλες εκκλησίες στοιχεία της αληθούς εκκλησίας*». Αυτή η λεγόμενη ‘’εκκλησιολογική’’ προϋπόθεση, παρεισέφρησε ως μη ώφειλε σε αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης.

Για ποια αναγνώριση στοιχείων της αληθούς Εκκλησίας, μπορούμε να ομιλούμε αναφερόμενοι στις συγκροτημένες αιρετικές κοινότητες του Π.Σ.Ε.; Πότε η Εκκλησία ή κάποιος Άγιος της Εκκλησίας μας, αναγνώρισε στοιχεία της αληθούς εκκλησίας σε συγκροτημένες αιρετικές κοινότητες που αυτοαποκαλούνται ‘’εκκλησίες’’;

Ἡ Ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντὴς τοῦ Κυρίου, ἡμέρα ‘’γιορτῆς τῆς μάνας’’ διὰ τοὺς Ὀρθοδόξους.

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, από τον Ορθόδοξο λαό καλείται και Εορτή της Παναγίας. Τα παλιά χρόνια την ημέρα της Υπαπαντής του Χριστού, στις 2 Φεβρουαρίου γιόρταζαν τη γιορτή της μάνας.

Τούτο εγίνετο και επίσημα στα σχολεία. Μάλιστα ορίσθηκε από το Υπουργείο Παιδείας στην Ελλάδα το έτος 1929 να γιορτάζεται η γιορτή της μάνας στις 2 Φεβρουαρίου, την εορτή της Υπαπαντής.

Δυστυχώς κατά τη δεκαετία του 1960 άρχισε να γιορτάζεται η γιορτή της μάνας, τη δεύτερη Κυριακή του Μαίου, σύμφωνα με τα παιχνιδίσματα του δυτικότροπου συναισθηματισμού. Όλα τούτα άρχισαν από της ΗΠΑ, όπως πολλά άλλα ‘’έθιμα’’ τα οποία δεν συνάδουν με την Ορθόδοξη παράδοσή μας και τα οποία παρεισφρύουν και την καταργούν.

Αυτή την εόρτιο μέρα της Υπαπαντής του Κυρίου, που κατά τον Άγιο Ανδρέα Κρήτης «η Ιερά Μήτηρ, και του Ιερού υψηλοτέρα, επί το Ιερόν παραγέγονεν, εμφανίζουσα τω κόσμω, τον του κόσμου Ποιητήν», ο Ορθόδοξος λαός συνήθιζε να γιορτάζει και τη γιορτή της μάνας, τιμώντας την του Θεού Μητέρα, που κατ’ εξοχή έχει ως πρότυπο μητέρας.

Ο απλός Ορθόδοξος λαός την Εορτή της Υπαπαντής, την καλεί και γιορτή της Παναγίας. Το Θεομητορικό πρόσωπο της Παναγίας, αποτελεί πρότυπο για παραδειγματισμό για κάθε Χριστιανή μητέρα, που θέλει να αγαπά σωστά τα παιδιά της, υπερβαίνοντας την κατά φύσιν αγάπη. Όπως επισημαίνει ο Άγιος Βασίλειος, η κατά φύσιν αγάπη μήτε επαινετή είναι, μήτε κατακριτέα. Η υπέρ φύσιν αγάπη είναι επαινετή.

Έχοντας λοιπόν ως πρότυπο μητέρας την Παναγία μας, τη μάνα των ορφανών, των πονεμένων, των αδικημένων, είναι δυνατό η κάθε Χριστιανή μητέρα να υπερβεί την κατά φύσιν αγάπη, μια αγάπη που δοκιμάζεται μόλις το παιδί της δρασκελίσει το κατώφλι του σπιτιού της για να παίξει με τα γειτονόπουλα.

Πρότυπο έχει την αγάπη εκείνη που έχει την ευωδία μια άλλης αρχοντιάς. Τότε λοιπόν η Χριστιανή μητέρα θα υποδεικνύει στα παιδιά της, όπως και ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος το «Εκείνον δει αυξάνειν, εμέ δε ελαττούσθαι» (Ιω. 3,30). Το παράδειγμα εκείνης της υπέρ φύσιν αγάπης, που δεν περιορίζεται στους «αγαπώντας ημάς», είναι επαινετό.

Ἁγιουβέρδα, διαλογισμός, γιόγκα, τρόποι λήθης τοῦ ἀληθινοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ

Αγιουβέρδα, διαλογισμός, γιόγκα, τρόποι λήθης του αληθινού Τριαδικού Θεού

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Η ποικιλότροπη διάδοση της αγιουβέρδα, του διαλογισμού, της γιόγκα, έχει αυξηθεί κατά πολύ. Κέντρα εναλλακτικών θεραπειών (κέντρα Reiki, κέντρα ολιστικής ιατρικής κλπ), γυμναστήρια, ‘’ιδιωτικές’’ προσφορές’’ ανακοινώνουν κύκλους μαθημάτων γιόγκα, αγιουρβέδα, διαλογισμού κλπ.

Η ποικιλία των μορφών που παρουσιάζονται είναι αρκετά μεγάλη. Προσφέρονται ως karma yoga, sivananda yoga, hatha dynamic yoga, hot yoga; aghor yoga, nidra – satyananda yoga, agni yoga, angelica yoga κλπ.

Δεν είναι λίγοι οι Χριστιανοί οι οποίοι καταφεύγουν σ’ αυτά. Δεν συνάδουν αυτά με την εν Χριστώ ζωή. Δεν αντιλαμβάνονται τις ινδουιστικές καταβολές των; Αποτελεί τρόπο λήθης του αληθινού Τριαδικού Θεού. ‘’Οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ Ιησού’’, μένουν μακριά από αυτά.

Ἡ Ἑορτὴ τῶν Ἁγίων Φώτων

Η Εορτή των Αγίων Φώτων

 Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Εις το τροπάριον της Εορτής των Θεοφανείων «Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε», ψάλλουμε «ο επιφανείς Χριστέ ο Θεός, και τον κόσμον φωτίσας δόξα σοι». Σε στιχηρό ιδιόμελο του Εσπερινού της Εορτής ψάλλουμε, «τον φωτισμόν ημών, τον φωτίσαντα πάντα άνθρωπον». Στο «και νυν» πριν την Είσοδον κατά την Εσπερινή Ακολουθία ψάλλομε, «του δοξάζειν σε Σωτήρ, τον φωτισμόν των ψυχών ημών».

Τα Άγια Θεοφάνεια καλούνται και Άγια Φώτα. ‘’Η Αγία των Φώτων ημέρα’’, όπως εκάλεσε την Εορτή των Θεοφανείων ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, αποτελεί ‘’μυστήριον υψηλόν τε και θείον, και της άνω λαμπρότητος πρόξενον’’, όπως αναφέρει ο μεγάλος αυτός Πατέρας της Εκκλησίας μας, εις τον λόγον του ‘’Εις τα Άγια Φώτα’’. Ο λόγος ο οποίος καλούμε τα Άγια Θεοφάνεια και Άγια Φώτα, είναι γιατί κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια οι Χριστιανοί εβαπτίζοντο την παραμονή της Εορτής Αγίων Θεοφανείων.

Εις την Λιτή σε ιδιόμελον του Κοσμά Μοναχού αναφέρονται τα εξής : «Ω του θαύματος, δίχα πυρός αναχωνεύει, και αναπλάττει άνευ συντρίψεως, και σώζει τους εις αυτόν φωτιζομένους, Χριστός ο Θεός και Σωτήρ των ψυχών ημών».

Δὲν οἰκοδομεῖται μὲ πνευματικὲς σχέσεις μὲ αἱρετικὲς κοινότητες τὸ Σῶμα Χριστοῦ

Δεν οικοδομείται με πνευματικές σχέσεις με αιρετικές κοινότητες το Σώμα Χριστού

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Είναι μεγάλη βλασφημία να πιστεύεται και να διακηρύσσεται, ότι το Σώμα Χριστού οικοδομείται με τις πνευματικές σχέσεις με αιρετικές κοινότητες μέλη του Π.Σ.Ε. Κι όμως σε αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης, και αυτό παρεισέφρησε ως μη όφειλε.

Αυτό διακηρύσσεται στην παράγραφο 8 της Δήλωσης του Τορόντο, η οποία ως μη όφειλε παρεισέφρησε και σε κείμενο της Σύνοδου της Κρήτης. Για τέτοιες αποφάσεις σεμνύνονται; Γιατί τόση ζέση για μια τέτοια απόφαση, από τους αμύντορες της Συνόδου της Κρήτης;

Είναι αυτή η απόφαση σύμφωνη με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας; Ας βρεθεί έστω και ένας από αυτούς που υπεραμύνονται της Συνόδου της Κρήτης, να προβάλει θεολογική ερμηνεία για μια τέτοια στρέβλωση. Είναι επόμενη των Οικουμενικών Συνόδων μια τέτοια κακόδοξη στρέβλωση; Άπαγε της βλασφημίας.

Στην παράγραφο 8 της Δήλωσης του Τορόντο, αναφέρεται ότι ‘’οι εκκλησίες - μέλη εισέρχονται σε πνευματικές σχέσεις για να οικοδομηθεί το Σώμα του Χριστού και να ανακαινισθεί η ζωή των εκκλησιών’’*. Αυτή η προϋπόθεση αποτελεί βλασφημία.

Περὶ τῆς λεγόμενης ‘’Μυστηριακῆς Διακοινωνίας’’ (Intercommunio)

Περί της λεγόμενης ‘’Μυστηριακής Διακοινωνίας’’ (Intercommunio)

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Η λεγόμενη ‘’Μυστηριακή Διακοινωνία’’ (Intercommunio), η οποία προβάλλεται από τον Παπισμό, αποτελεί ένα τρόπο ‘’ενότητας’’, ο οποίος επιτυγχάνει την περιθωριοποίηση των δογματικών και άλλων διαφορών. Η σκοπιμότητα ενός τέτοιου ατοπήματος είναι προφανής.

Η παλαιότερη αναφορά του Καρδινάλιου Walter Kasper το έτος 2016, ο οποίος ήταν και πρόεδρος της Παπικής επιτροπής για την ‘’ενότητα’’, ότι στην «επόμενη δήλωση του Πάπα θα πρέπει να επιτραπεί ‘’κοινή ευχαριστιακή κοινωνία’’ με τους Προτεστάντες» (συνέντευξη του Καρδινάλιου Walter Kasper στην Avvenire), κατέδειξε τις προσπάθειες για τη λεγόμενη μυστηριακή διακοινωνία (intercommunio).

Η αναφορά αυτή του Καρδινάλιου Walter Kasper, προβαλλόταν σε αρκετούς διαδικτυακούς ιστότοπους πέραν της Avvenire, και στους www.thecatholicthing.org, www.catholicculture.org, www.agensir.it κλπ.

Ὁ Ἅγιος Φιλούμενος ὡμολόγει τὴν Πίστιν του εἰς τοὺς ἀλλοθρήκους

Ο Άγιος Φιλούμενος ωμολόγει την Πίστιν του εις τους αλλοθρήκους

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Συνομιλώντας πριν πολλά χρόνια με κάποιον, που ως Αγιοταφίτης Ιερομόναχος είχε συλλειτουργήσει με τον Άγιο Φιλούμενο του Φρέατος του Ιακώβ, ζήτησα να μάθω κάτι για τον Άγιο. Αυτή η συνομιλία είχε γίνει πολύ πριν την αγιοκατάταξη του Αγίου Φιλουμένου του Κυπρίου.

Για τον Άγιο Φιλούμενο γνώριζα μόνο εκείνα που είχαν γραφεί στον Τύπο το έτος 1979 για το μαρτύριό του. Ζητώντας λοιπόν να μάθω περισσότερα για τον Άγιο Φιλούμενο, ο συνομιλητής μου απάντησε με απλότητα τα εξής : «Ήταν πολύ ταπεινός άνθρωπος… Να όταν έλεγε για παράδειγμα στα ειρηνικά το ‘’Ειρήνη πάσι’’, τό έλεγε μου είπε πολύ απλά, χωρίς το μουσικό ηχόχρωμα και χαμηλόφωνα». Το τόνισε ιδιαιτέρως, «Ήταν πολύ ταπεινός».

Και αμέσως ο συνομιλητής μου άλλαξε ύφος προσθέτοντας, «πήγαινε με τον Σταυρό στο χέρι». Ζήτησα να μάθω τι εννοεί. «Να», μου είπε, με πιο έντονο ύφος, αλλά και με θαυμασμό τα εξής : «Όταν πήγαινε στην αγορά, δεν φοβόταν. Ομολογούσε την Πίστη του στους Μουσουλμάνους και στους Εβραίους. Δεν φοβόταν. Πήγαινε με τον Σταυρό στο χέρι».

Ο θαυμασμός του συνομιλητή μου ήταν ολοφάνερος, για το ομολογιακό κάλλος του Αγίου Φιλουμένου. Είναι μεγάλος σταυρός όντως, η ομολογία της Πίστης εν μέσω αλλοθρήσκων.

Ἡ κοινότης Taizé καθιστᾶ δευτερεύουσαν τὴν ἀλήθειαν τῆς Πίστεως

Η κοινότης Taizé καθιστά δευτερεύουσαν την αλήθειαν της Πίστεως

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Η οικουμενιστική «Κοινότητα Taizé», έχει επεκτείνει τα οικουμενιστικά ολισθήματά της και σε διαθρησκειακό επίπεδο. Αυτό καθιστά τη οικουμενιστική δράση της ακόμα πιο επικίνδυνη. ‘’Ο Οικουμενισμός έχει δαιμόνια’’, τόνισε ο Όσιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, μετά από διάπυρο προσευχή.

Η οικουμενιστική «Κοινότητα Taizé» ως γνωστό παρουσιάζεται σάν ‘’μοναστική’’ κοινότητα. Σκοπίμως αποκαλείται ‘’μοναστική’’. Είναι μια από αυτές τις κοινότητες, που με βάση το Βατικάνειο «Κώδικα Κανονικού Δικαίου» (Codise di Diritto Canonico), θεωρούνται «Ιδιωτικές ενώσεις πιστών» (Associazones private di fedeli).

Η οικουμενιστική «Κοινότητα Taizé» βρίσκεται στην περιοχή της Γαλλικής Bourgogne (Βουργουνδίας), Saône et Loire. Η «Κοινότητα Taizé» αριθμεί πάνω από 100 άτομα. Είναι κατ’ εξοχή οικουμενιστική κοινότητα.

Καλείται σκοπίμως οικουμενική και όχι οικουμενιστική κοινότητα, ενώ κατ’ ουσία είναι οικουμενιστική κοινότητα. Τη κοινότητα αυτή αποτελούν άνθρωποι διαφόρων ομολογιών, από 30 χώρες. Τη συναποτελούν Παπικοί, Προτεστάντες και ‘’Ορθόδοξοι’’. Το τι έχουν σοφισθεί είναι ολοφάνερο.

Ἡ ἀνάμειξις τῆς Ἀμερικανικῆς διπλωματίας εἰς Ἐκκλησιαστικὰ θέματα

Η ανάμειξις της Αμερικανικής διπλωματίας εις Εκκλησιαστικά θέματα

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Όσοι δεν έχουν ‘’λόγους’’ να αμφισβητούν την αναφορά του Οσίου Πορφυρίου στην Αμερικανική επιθυμία ανάμειξης στα της Εκκλησίας, αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο τέτοιων εξωεκκλησιαστικών παρεμβάσεων. Ειδικότερα η αμερικανική ‘’προθυμία’’ στο Ουκρανικό Εκκλησιαστικό ζήτημα, δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης.

Σε άρθρο το οποίο δημοσιεύτηκε στις 5/1/2021 στη Romfea.gr με τίτλο ‘’ΟΕΟ: Η Αυτοκεφαλία στην Ουκρανία αποτέλεσμα της πίεσης των ΗΠΑ’’ σημειώνοντο μεταξύ άλλων τα εξής : ‘’Στην προσωπική σελίδα του στο Twitter, ο κ. Πομπέο δήλωσε ότι διαβεβαιώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υποστήριξαν τη διεθνή αναγνώριση της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας, αναφέρει το Τμήμα Πληροφοριών και Παιδείας της Ουκρανικής Ορθόδοξου Εκκλησίας. «Διαβεβαιώνω ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστήριξαν τη διεθνή αναγνώριση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας και βοήθησα τον Μητροπολίτη (Επιφάνιο Ντουμένκο) να αποφύγει τη ρωσική επιρροή», έγραψε ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ στο Twitter. Σύμφωνα με τον ίδιο, «αποφάσισε σε πολλά μέτωπα (στον αγώνα) με τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης και της θρησκευτικής ελευθερίας». (Πηγή: Τμήμα Εξωτερικών Σχέσεων της Εκκλησία της Ουκρανίας)’’.

Σε ποια ‘’ρωσική επιρροή’’ αναφέρεται ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ; Υπάρχει αμφιβολία ότι η έγνοια τους ήταν τα γεωπολιτικά συμφέροντά τους και η όσο το δυνατό μεγαλύτερη ‘’αποκοπή’’ από την Εκκλησία της Ρωσίας;

Πὼς ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἐμπόδισε φοιτητὴ νὰ μὴ παρασυρθεῖ στὴν πλάνη του Ἰνδουισμοῦ

Πως ο Άγιος Παΐσιος εμπόδισε φοιτητή να μη παρασυρθεί στην πλάνη του Ινδουισμού

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Ενθυμούμαι κοντά στο έτος 1980 στη Θεσσαλονίκη, ένα φοιτητή ο οποίος παρασύρθηκε από άλλους φοιτητές που μιλούσαν για τους γκουρού του Ινδουισμού και τον έπιασε μεγάλη μανία να επισκεφθεί ένα γκουρού στο Θιβέτ. Προτού όμως ξεκινήσει για την Ινδία, πήγε στο Άγιο Όρος στο Κελίον της Παναγούδας, όπου ασκήτευε ο Όσιος Παΐσιος. Ανέφερε στον αγιασμένο Γέροντα της Παναγούδας την απόφασή του να επισκεφθεί τον πλανεμένο γκουρού στο Θιβέτ.

Ο Όσιος Παΐσιος λυπήθηκε πάρα πολύ και προσπάθησε να τον αποτρέψει από την απόφαση του αυτή. Ο φοιτητής όμως ήταν ανένδοτος. Δεν ήθελε να ακούσει τίποτα. Αφού ο Όσιος Παΐσιος είδε ότι δεν πείθεται, του είπε ότι θα προσεύχεται γι’ αυτόν. Ο φοιτητής τελικά πήγε στο Θιβέτ, εκεί όπου ήταν ο ινδουιστής γκουρού. Γεμάτος αγωνία και ταραχή έπιασε σειρά για να δει τον πλανεμένο γκουρού. Όταν όμως έφτασε η σειρά του, ένας εκεί άνθρωπος του γκουρού του είπε ότι δεν θα έβλεπε άλλους την ημέρα εκείνη και έτσι έπρεπε να πάει την επόμενη μέρα.

Δεν ανησύχησε γιατί θα ήταν πιο εύκολο γι’ αυτόν να πραγματοποιήσει την εμμονή του αυτή, γιατί ο γκουρού θα δεχόταν τον κόσμο κάτω από ένα δέντρο. Όμως και πάλι δεν κατάφερε να τον δει, γιατί δεν αισθανόταν καλά ο γκουρού και έτσι μετατέθηκε η συνάντηση για την επόμενη μέρα. Την επόμενη μέρα θα δεχόταν ο γκουρού τον κόσμο στο δωματιάκι του.

Τὰ περὶ “Πρώτης Χιλιετίας” καὶ περὶ “Διῃρημένης Ἐκκλησίας”

Φωτο: François Malan

Τὰ περὶ “Πρώτης Χιλιετίας” καὶ περὶ “Διῃρημένης Ἐκκλησίας”

Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, Θεολόγου

Σὲ ἄρθρο τοῦ Gianni Valente στὴ Vatican insider, ἡμερομηνίας 9 Δεκεμβρίου 2014 τὸ ὁποῖο τιτλοφορεῖτο, «Ἰωάννης Περγάμου: τὸ Φανάρι σὲ μία “προκαταβολὴ” γιὰ τὴν πλήρη κοινωνία» (Ioannis di Pergamo: al Fanar un “anticipo” della piena comunione) ἀνεφέροντο μεταξὺ ἄλλων τὰ ἀκόλουθα: «Ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία “δὲν προτίθεται νὰ ἐπιβάλλει καμιὰ ὑποχρέωση”, γιὰ νὰ φτάσουμε στὴν πλήρη κοινωνία μὲ τοὺς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς».

“Δυνατὰ τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Πάπα Φραγκίσκου”, ἦταν ἡ σχετικὴ ἀναφορά τοῦ μ. Ἐπισκόπου Περγάμου. Ὁ Gianni Valente σημείωνε μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: «Εἰδικὰ ὅταν εἶπε ὁ Πάπας ὅτι, γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ ὁ στόχος τῆς πλήρους ἑνότητας μὲ τοὺς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς, “ἡ Καθολικὴ Ἐκκλησία δέν προτίθεται νὰ ἐπιβάλλει καμιὰ ὑποχρέωση”, γιὰ νὰ φτάσουμε στὴν πλήρη κοινωνία μὲ τοὺς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς», ὁ μ. Περγάμου χαρακτήρισε ὡς δυνατὰ αὐτὰ τὰ λόγια, τὰ ὁποῖα εἶπε ὁ Πάπας στὸ Φανάρι.

Ἀκολούθως ὁ μ. Περγάμου, ἀνέφερε ὅτι «εἶναι σημαντικὸ νὰ μοιράζονται τὴν ἴδια Πίστη. Τὸ μόνο θεμέλιο τῆς ἑνότητάς μας εἶναι ἡ ὁμολογία τῆς ἴδιας Πίστης», «Τὸ ζήτημα εἶναι νὰ ἐπισημάνουμε τί εἶναι ἡ ἴδια Πίστη ποὺ πρέπει νὰ ὁμολογήσουμε μαζί, γιὰ νὰ ζήσουμε σὲ πλήρη κοινωνία».

Ἡ Κύπρος δὲν δικαιοῦται τὴν ἴδιαν θέρμην, ὅπως ἐκείνην διὰ τὴν Οὐκρανίαν;

Η Κύπρος δεν δικαιούται την ίδιαν θέρμην, όπως εκείνην δια την Ουκρανίαν;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Θα πραγματοποιηθεί σε λίγες μέρες στην Ελβετία, διάσκεψη για την ειρήνη, όπως ισχυρίζονται, στην Ουκρανία. Μόνο όμως στα πλαίσια του ΟΗΕ θα επιτευχθεί πραγματική ειρήνη. Με διάσκεψη στα πλαίσια του ΟΗΕ, θα παρακαμφθεί η Νατοϊκή μονομέρεια και έτσι ευκολότερα θα διερευνηθούν και τα αίτια πριν τον πόλεμο ο οποίος άρχισε το 2022.

Στα πλαίσια αυτά θα μπορέσουν να δουν και τη βαρβαρότητα των παραστρατιωτικών φιλοναζιστών μέχρι το έτος 2022. Πριν το 2022 πολλοί ήταν εκείνοι οι οποίοι καταδίκαζαν τη φιλοναζιστική βαρβαρότητα στην Ουκρανία και τώρα αίφνης έγιναν διαφοροτρόπως ‘’συνοδοιπόροι’’.

Πολλοί ήταν εκείνοι οι οποίοι καταδίκαζαν και ανησυχούσαν για την αρωγή των παραστρατιωτικών φιλοναζιστών στην ουνιτική κοινότητα, καθώς και στα δύο σχισματικά μορφώματα. Ήταν και είναι γνωστή η αντιεκκλησιαστική βία σε βάρος της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, της μονής αναγνωρισμένης Εκκλησίας της Ουκρανίας, από την πλειοψηφία των κατά Τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών. Τώρα δυστυχώς επικρατεί μεγάλη ‘’σιωπή’’ και με πολλούς Ορθόδοξους να ‘’ισοκρατούν’’ τούτη τη ‘’σιωπή’’.

Δυστυχώς ο απάνθρωπος αυτός πόλεμος στην Ουκρανία, γίνεται με κριτήριο την ένταξη ή όχι της χώρας αυτής στο ΝΑΤΟ. Η συμπόνια μας λοιπόν, φυσικά και δεν είναι για τις κυβερνήσεις Ουκρανίας και Ρωσίας, αλλά για τους αδικημένους λαούς της Ουκρανίας και της Ρωσίας.

Όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία, στο τέλος θα δειχθεί ότι, ήταν άλλη η έγνοια για τις επιλογές της κυβέρνησης Ζελένσκι, κι άλλη ήταν η πραγματική αγάπη για τον δοκιμαζόμενο Ουκρανικό λαό.

Τὸ δικαίωμα ἐντάξεως εἰς τὸ ΝΑΤΟ, σημαντικώτερον τοῦ δικαιώματος ἱερουργίας;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Είναι πρωτόγνωρη η αφωνία η οποία παρατηρείται για τη συνεχιζόμενη αντιεκκλησιαστική βία σε βάρος της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, της μονής αναγνωρισμένης Εκκλησίας της Ουκρανίας από την πλειοψηφία των κατά Τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Διακόπτουν οι εχθροί της Εκκλησίας στην Ουκρανία τη Θεία Λειτουργία, επιτίθενται σε πιστούς την ώρα που εκκλησιάζονται και παρόλα τούτα παρατηρείται μεγάλη αφωνία. Αρπάζουν με βία Ιερούς Ναούς οι εχθροί της Εκκλησίας και η αφωνία συνεχίζεται.

Φυλάκισαν πρόσφατα τον Ηγούμενο Παύλο της Λαύρας του Κιέβου και καμιά διαμαρτυρία δεν έγινε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, από την Ελλαδική Εκκλησία και από την Εκκλησία Κύπρου. Πέταξαν την Θεία Κοινωνία στο δρόμο με το Άγιο Δισκοπότηρο οι εχθροί της Εκκλησίας και κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε. Το ‘’δίκαιο’’ αίτημα της Ουκρανίας για ένταξη στο ΝΑΤΟ, είναι σημαντικότερο του δικαιώματος για ιερουργία;

Συχνά ακούμε βανδαλισμούς και αρπαγές Ιερών Ναών και επιθέσεις σε πιστούς της Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, της μονής αναγνωρισμένης από τις κατά Τόπους Ορθόδοξες Εκκλησίες και παρόλα τούτα είναι προτιμότερη η σιωπή. Είναι και εις γνώση του ΟΗΕ τα αντιεκκλησιαστικά αυτά εγκλήματα.

Ὁ Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος διὰ τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου Φωτός

Ο Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος δια το θαύμα του Αγίου Φωτός

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Είναι λυπηρό Κληρικοί και λαϊκοί θεολόγοι να αμφισβητούν το Άγιον Φως και το χείρον τούτου να ειρωνεύονται τη συντριπτική πλειοψηφία των Ορθοδόξων Χριστιανών που πιστεύουν στο θαύμα τούτο.

Ιδού τι γράφει ο Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος, ο μεγάλος αυτός Γέροντας της εν Χριστώ αγάπης και ομολογίας, για το για το Άγιο Φως κατά το Άγιο και Μεγάλο Σάββατο : ‘’Ο κλήρος περιήλθε λιτανεύων μετά ψαλμωδιών τρις το Άγιον Κουβούκλιον· μετά δε την λιτανείαν απεσφραγίσθη η θύρα του Ιερού Κουβουκλίου, ο δε Πατριάρχης απεκδυθείς τα αρχιερατικά άμφια και φέρων μόνον στιχάριον εισήλθεν εις τον Πανάγιον Τάφον’’*.

Κατόπιν όπως σημειώνει ‘’ηρεύνησαν Αυτόν μη φέρη μεθ’ εαυτού πυρεία. Εισελθών ανέγνωσε γονυπετής προ του Παναγίου Τάφου ευχήν δεόμενος, ίνα το ένδοθεν του Αγίου Τάφου διανεμηθησόμενον φως είη τοις μετ’ ευλαβείας αυτό λαμβάνουσιν χαρίτος περιεκτικόν’’.

Παρεπόμενα της αντιεκκλησιαστικής ειρωνίας και πολεμικής όσων αμφισβητούν το θαύμα του Αγίου Φωτός είναι και η άρνησή τους ότι, το ‘’διανεμηθησόμενον φως είη τοις μετ’ ευλαβείας αυτό λαμβάνουσιν χαρίτος περιεκτικόν’’.

Και συνεχίζει ο Γέροντας Φιλόθεος ως ακολούθως : ‘’Ήδη βαθεία σιγή διαδέχεται τους προ μικρού τας αχανείς του Ναού διαστάσεις δονούντας αλαλαγμούς· αγωνία άρρητος καταλαμβάνει σύμπαντας τους όχλους των προσκυνητών. Μόλις λεπτά τινά παρέρχονται, και αίφνης βοή συμμιγής, ή ιαχή ουρανομήκης συνταράσσει τα νεύρα ακόμα, σείουσα τους θόλους του Ναού…

Καλοῦν ‘’ἱερὸν’’ τὸ βιβλίον, τὸ ὁποῖον ἀρνεῖται τὰ Ἅγια Πάθη τοῦ Χριστοῦ;

 

Καλούν ‘’ιερόν’’ το βιβλίον, το οποίον αρνείται τα Άγια Πάθη του Χριστού;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε τα Άγια Πάθη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Το αντιτριαδικό κοράνι, το οποίο αρνείται τη Θεότητα του Χριστού και τη Σταύρωσή Του, ως ‘’ιερό’’ καλείται από κάποιους Ιεράρχες της Εκκλησίας μας και το δωρίζουν κιόλας κάποιοι από αυτούς.

Το κοράνι για τα Άγια Πάθη του Κυρίου, γράφει μεταξύ άλλων τα εξής : «Κι ακόμη καυχήθηκαν : ‘’Φονεύσαμε τον Χριστόν Ιησού, το παιδί της Μαριάμ, τον Απόστολο του Θεού’’. Κι όμως δεν τον σκότωσαν κι ούτε τον σταύρωσαν, αλλ’ έτσι γίνηκε ώστε να φαίνεται σ’ αυτούς» (κοράνι, κεφ. Δ, στιχ. 157)*. Το κοράνι σαφέστατα αρνείται τη Σταύρωση του Χριστού και επακόλουθα την Αγία Ανάστασή Του.

Ως ανόητους μας εκλαμβάνουν αυτοί οι οποίοι προβάλλουν, ότι δήθεν οι μωαμεθανοί παραδέχονται τον Χριστό ως απόστολο και προφήτη; Όσο εύκολο κι αν είναι να προβάλλουν κάτι τέτοιο, τόσο ανυπέρβλητο είναι να βρουν έστω και μια προφητεία του Χριστού την οποίαν αποδέχονται. Ειδικότερα στο θέμα του προφητικού λόγου του Κυρίου, αναφορικά με τα Άγια Πάθη τι έχουν να πουν;

Παρερμηνεία εἰς τὰ περὶ ‘’μοναρχίας τοῦ Πατρὸς’’ δίδει ἐπιχειρήματα εἰς τὸν Παπισμόν

Παρερμηνεία εις τα περί ‘’μοναρχίας του Πατρός’’ δίδει επιχειρήματα εις τον Παπισμόν

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Έχουν δυστυχώς προβληθεί απαράδεκτες δογματικές παρερμηνείες, για να προσδοθεί άλλη χροιά στα πρεσβεία τιμής του Οικουμενικού Θρόνου. Είναι αλήθεια ότι τέτοιες παρερμηνείες είναι πρωτόγνωρες στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Αν οι Παπικοί πρόβαλλαν τέτοιες απαράδεκτες δογματικές παρερμηνείες, η Εκκλησία σίγουρα θα τις ανασκεύαζε.

Μια από τις χαρακτηριστικές περιπτώσεις τέτοιων παρερμηνειών είναι και αυτή που πρόβαλε ο νυν Σεβασμιώτατος Αμερικής Ελπιδοφόρος, τότε Μητροπολίτης Προύσης.

Σε κείμενο ημερομηνίας 8 Ιανουαρίου 2014, που δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο Αναστάσιος, το οποίο τιτλοφορείτο ‘’Primus sine paribus : Απάντησις εις το περί πρωτείου κείμενον του Πατριαρχείου Μόσχας’’, του νυν Αρχιεπισκόπου Αμερικής, τότε Μητροπολίτου Προύσης, Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., όπου κατεγράφοντο μεταξύ άλλων τα εξής : ‘’Παλαιόθεν και συστηματικώς η Εκκλησία εξέλαβε το πρόσωπον του Πατρός ως τον Πρώτον («η μοναρχία του Πατρός») της κοινωνίας των προσώπων της Αγίας Τριάδος’’.

Και κάτωθεν του εν λόγω κειμένου η παραπομπή με αρ. 9 καταγράφει τα εξής : [‘’Ημίν δε μοναρχία το τιμώμενον‘’, γράφει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος εις τον Τρίτον Θεολογικόν του Λόγον (ΒΕΠΕΣ,59, σ.239). Η έννοια της μοναρχίας συνάδει προς την «τάξιν θεολογίας» (Θεολογικός Πέμπτος, σ.279). Η Παναγία Τριάς δεν αποτελεί μίαν ομοσπονδίαν προσώπων. Ο Θεολόγος των Πατέρων ομιλεί περί μοναρχίας και πρωτείου του Θεού και Πατρός.

Τὸ ὁμολογιακὸν θάρρος τοῦ Ἁγίου Φιλουμένου ἀπάντησις εἰς τὰ συγκρητιστικὰ ἀτοπήματα

Το ομολογιακόν θάρρος του Αγίου Φιλουμένου απάντησις εις τα συγκρητιστικά ατοπήματα

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Συνομιλώντας πριν πολλά χρόνια με κάποιον, που ως Αγιοταφίτης ιερομόναχος είχε συλλειτουργήσει με τον Άγιο Φιλούμενο του Φρέατος του Ιακώβ, ζήτησα να μάθω κάτι για τον Άγιο. Αυτή η συνομιλία είχε γίνει πολύ πριν την αγιοκατάταξη του Αγίου Φιλουμένου του Κυπρίου.

Για τον Άγιο Φιλούμενο γνώριζα μόνο εκείνα που είχαν γραφεί στον Κυπριακό Τύπο το έτος 1979 για το μαρτύριό του. Ζητώντας λοιπόν να μάθω περισσότερα για τον Άγιο Φιλούμενο, ο συνομιλητής μου, μου απάντησε με απλότητα τα εξής : «Ήταν πολύ ταπεινός άνθρωπος… Να όταν έλεγε για παράδειγμα στα ειρηνικά το ‘’Ειρήνη πάσι’’, τό έλεγε πολύ απλά, χωρίς το μουσικό ηχόχρωμα και πολύ χαμηλόφωνα». Το τόνισε ιδιαιτέρως, «ήταν πολύ ταπεινός».

Πρωτάκουστον μένος ἔναντι τῆς Αὐτονόμου Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας

Πρωτάκουστον μένος έναντι της Αυτονόμου Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Την προσπάθεια των Κυβερνητικών Αρχών της Ουκρανίας να αφαιρεθεί η ονομασία της Αυτόνομης Εκκλησίας της Ουκρανίας, ακολούθησε η απόφαση της Ουκρανικής Βουλής για απαγόρευσή της. Είναι πρωτάκουστες τέτοιες ενέργειες στις μέρες μας, καθώς και η σιωπή η οποία ακολούθησε μια τέτοια αντιεκκλησιαστική ενέργεια.

Με ιδιαίτερη ικανοποίηση είδαν στα ΜΜΕ, όσοι επέλεξαν τη μονομέρεια Ουκρανικό Εκκλησιαστικό ζήτημα, την απόφαση κατά πλειοψηφία της Ουκρανικής Βουλής για απαγόρευση της μόνης αναγνωρισμένης από την πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών, Αυτόνομης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας.

Ο καρπός Αμερικανού διπλωμάτη ο οποίος ‘’περιήγε όρη και βουνούς’’, για το ζήτημα της Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία, ένα εκκλησιαστικό θέμα που δεν καθόλου τον αφορούσε (αφορούσε όμως την πολιτική), είχε και τούτη τη δυσάρεστη συνέχεια.

Ἐξ ἀφορμῆς ἀναφορᾶς τοῦ Σεβ. Λεμεσοῦ στά περί προφητειῶν τῶν ἡμερῶν μας

Εξ αφορμής αναφοράς του Σεβ. Λεμεσού στα περί προφητείων των ημερών μας

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Πρόσφατα σε άρθρο στις 26/10/20023, στην ιστοσελίδα sigmalive.com, το οποίο τιτλοφορείτο ‘’Λεμεσού : «Ο Παΐσιος δεν είπε ποτέ αυτά που λέει αδελφός…Ψέματα όλα», ανεφέροντο μεταξύ άλλων τα εξής : «…ακούω και εγώ πολλά και διάφορα που είπε ο Πάτερ Παΐσιος και πολλοί που τον είδαν και τους είπε. Σας ομολογώ ότι δεν είπε τίποτα απ’ όλα αυτά που λένε. Το λέω με πάσα ευθύνη και ειλικρίνεια. Με όλη τη δύναμη της ειλικρίνειας από την αρχιερατική μου υπόσταση. Εγώ έζησα 16 χρόνια με τον Γέροντα αυτόν. Με έναν συγκεκριμένο αδελφό ο οποίος λέει κάθε λίγο ‘μου είπε ο γέρο Παΐσιος…μου είπε…’ δεν του είπε ποτέ αυτά τα πράγματα. Ήμουν μαζί του όταν τον είδε. Εγώ τον πήγα εκεί. Ήμουν πάντα παρών. Δεν είπε τίποτα απ’ όλα αυτά ο Γέρων Παΐσιος. Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν είπε’’.

Δεν είναι φρόνιμο να σχολιάσουμε τα λεγόμενα του Σεβ. Λεμεσού, από τη σχετική ομιλία του στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στα πλαίσια των Δημητρίων, τη στιγμή που δεν γνωρίζουμε τα των επισκέψεών του με τον Κύπριο Ιεράρχη που αναφέρει, ούτε και αν ο Ιεράρχης στον οποίον αναφέρεται είδε και κατ’ ιδίαν τον Άγιο ή αν επισκέφθηκε και άλλες φορές τον Άγιο Παΐσιο μόνος του, κάτι που είναι πολύ πιθανό.

Ούτε θα ήταν φρόνιμο να αναφερθώ στα λεγόμενα του Ιεράρχη στον οποίο αναφέρεται ο Σεβ. Λεμεσού, καθότι δεν έχω ακούσει τις ομιλίες του αυτές. Οι τίτλοι των ομιλιών του που κάποτε βλέπω στο διαδίκτυο δεν αρκούν. Να αναφέρω επίσης ότι σε ερμηνευτικές προσεγγίσεις που αφορούν τέτοια θέματα, πρέπει να είναι κανείς πολύ φειδωλός; Ο Ιεράρχης αυτός το γνωρίζει καλύτερα από μένα.

Εκείνο που λυπεί ιδιαίτερα στο δημοσίευμα τούτο, είναι ο χαρακτηρισμός, ‘’όλα είναι ψέματα’’, ο οποίος θέτει σε άλλη βάση τον σχολιασμό του. Άλλο είναι να πει κανείς έχει λάθος και άλλο ότι όλα είναι ψέματα. Αυτό κατ’ ουσία δεν χαρακτηρίζει μόνο τα λεγόμενα αλλά και τον Ιεράρχη αυτόν.

Τά περί ‘’οἰκουμενικῶν προσευχῶν’’ ἀντιστρατεύονται τήν οἰκουμενικότητα τῆς Ἐκκλησίας

Τα περί ‘’οικουμενικών προσευχών’’ αντιστρατεύονται την οικουμενικότητα της Εκκλησίας

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολύς λόγος περί ‘’οικουμενικών προσευχών’’, για τις μη επιτρεπόμενες από τους Ιερούς Κανόνες ‘’συμπροσευχές’’ με αιρετικούς. Τα περί ‘’οικουμενικών προσευχών’’, τα οποία ακούγονται στις μέρες μας, λυπούν το πλήρωμα της Εκκλησίας.

Το εννοιολογικό περιεχόμενο του επιθετικού προσδιορισμού ‘’οικουμενικές’’ σε τέτοιου είδους συμπροσευχές, οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με τη διδασκαλία της Εκκλησίας, αποτελεί μιας άλλης μορφής εκκλησιολογική στρέβλωση. Αμφισβητείται η οικουμενικότητα της Εκκλησίας και ως εκ τούτου η Καθολικότητά της.

Εκφράσεις όπως, ‘’τότε που η Εκκλησία ήταν ολόκληρη’’, ή αναφορές σε ‘’καθ’ όλου Εκκλησία’’ η οποία συμπεριλαμβάνει και τον Παπισμό, που με λύπη ακούμε, δεν είναι σύμφωνες με τη Ορθόδοξη εκκλησιολογία. Παραπέμπουν επακριβώς στο κακόδοξο ‘’θεώρημα’’ των ’δύο πνευμόνων’’.

Ανάλογο ατόπημα γίνεται και για την ευχή της Μεγάλης Συναπτής «Υπέρ της των πάντων ενώσεως», από τα λεγόμενα «ειρηνικά». Πολλοί θιασώτες του συγκρητιστικού διαχριστιανικού οικουμενισμού, παρερμηνεύουν την ευχή αυτή, ως δήθεν εννοούσαν την ένωση των «εκκλησιών» διαφόρων δογμάτων. Διαστρέφουν τοιουτοτρόπως τη σημασία και το νόημα της ευχής αυτής από τη Μεγάλη Συναπτή.