Τό κέρδος τῆς Κυριακῆς δέν εἶναι εὐλογημένο

Μία γυναίκα ἀπὸ ἕνα χωριὸ εἶχε τάξει σὲ κάποια ἀνάγκη της, νὰ τὴ βοηθοῦσε ἡ Παναγία καὶ νὰ πήγαινε στὴ χάρη της ἕνα ἀσκὶ λάδι.

Τὸ καλοκαίρι κατὰ τὸν Δεκαπενταύγουστο, πῆγε τὸ τάμα της μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁ Ἡγούμενος Παρθένιος, θὰ ἔκανε καὶ χαρὰ γιὰ τὴν προσφορὰ της αὐτή. Ὅμως ὁ Γέροντας πληροφορημένος ἀπὸ τὸ Θεό, τὴν περίμενε στὴν πόρτα τῆς Μονῆς.

-Δὲν παίρνω τὸ λάδι σου καὶ δὲν τὸ βάζω μέσα στὸ Μοναστήρι, διότι δὲν εἶναι εὐλογημένο.

Ἐκείνη ἀπόρησε καὶ ρώτησε τό γιατί.

-Διότι μάζεψες τὶς ἐλιὲς Κυριακὴ καὶ Κυριακὴ τὶς ἄλεσες.

Ἐκείνη βέβαια δὲν μποροῦσε νὰ ἀποκρύψει τὴν ἀλήθεια καὶ τὸ παραδέχτηκε.

-Τὸ παραδέχομαι, Γέροντα, ἀλλὰ σὲ παρακαλῶ νὰ μὲ συγχωρήσεις καὶ νὰ τὸ κρατήσεις διότι ἔκαμα πολὺ κόπο νὰ μαζέψω αὐτὲς τὶς ἐλιὲς καὶ νὰ κουβαλήσω τὸ λάδι ὡς ἐδῶ.

-Ὄχι δὲν τὸ κρατίζω, ἐπέμενε ὁ Γέροντας.

Ἐνῶ πρέπει περισσότερο τήν Κυριακή νά τήν ἁγιάζουμε, καταντᾶμε τήν Κυριακή νά κολαζόμαστε περισσότερο...

Έξι μέρες εργάζεται ο εργάτης και την Κυριακή κάνει πανήγυρι στο καφενείο.

Τι θα λέει ο Θεός βλέποντας τους Χριστιανούς, να Τον τιμούν με τραγούδια, παρά με ψαλμούς, με θυσίες χρηματικές, παρά με την αναίμακτη θυσία, με την σπατάλη, παρά με την Χριστιανική ευλάβεια;

Ενώ πρέπει περισσότερο την Κυριακή να την αγιάζουμε, καταντάμε την Κυριακή να κολαζόμαστε περισσότερο...

Ηλίας Μηνιάτης

https://proskynitis.blogspot.com/2023/11/blog-post_164.html

«Γιατί οἱ Ἑβραῖοι ἔμειναν ἑβδομῆντα χρόνια αἰχμάλωτοι στή Βαβυλῶνα;

«Γιατί οἱ Ἑβραῖοι ἔμειναν ἑβδομῆντα χρόνια αἰχμάλωτοι στή Βαβυλῶνα;

Σᾶς τό ἔχω πεῖ, τό ξέρετε, ἀλλά δέν πειράζει, σᾶς τό ὑπενθυμίζω.

Οἱ Ἑβραῖοι ἀπό τόν καιρό πού πῆραν τό Νόμο ὅτι ἔπρεπε νά φυλάσσουν τίς ἑορτές καί τά Σάββατα ὡς ἀργίες, μέχρι τόν 6ο αἰῶνα πού ἔγινε ἡ αἰχμαλωσία, κάπου ἐννιακόσια χρόνια, οἱ ἀργίες δέν ἦταν μόνο τά Σάββατα, ἦταν καί ἄλλες ἀργίες, τῶν ἑορτῶν. Αὐτές, τό λέει ὁ Θεός, ἦταν σύνολο οἱ γιορτές πού καταπατήθηκαν, σύνολο ἑβδομῆντα χρόνια!

Τί λέτε, θά πᾶτε στό χωράφι σας νά ὀργώσετε, νά σπείρετε τήν Κυριακή;

Ἡ κατάργηση τῆς κυριακάτικης ἀργίας καί τό ἀπαιτούμενο μποϊκοτάζ

ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ

ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Θέσπιδος 11 ΜΑΡΟΥΣΙ

ΤΗΛ. 210 8025211 estiapm@gmail.com

«Ἐκεῖνο τό κέρδος ὁπού γίνεται τήν Κυριακήν εἶνε ἀφωρισμένο καί κατηραμένο» ( Ἅγ. Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός)

Δέν προλαβαίνουμε νά μετρᾶμε ἀντιχριστιανικούς νόμους ἀπό τίς κυβερνήσεις πού ὁρκίστηκαν στό Εὐαγγέλιο νά ὑπηρετοῦν τόν ἑλληνικό λαό. Τελευταῖο χρονικά χτύπημα, ἡ κατάργηση τῆς Κυριακῆς ἀργίας στό χῶρο τῆς βιομηχανίας καί σέ ἄλλους κλάδους, σέ συνέχεια τῆς συστηματικῆς συρρίκνωσης τῆς ἱερῆς ἀργίας, μέ τή μέθοδο τοῦ βρασμένου βατράχου, μέχρι τήν ὁλοσχερῆ κατάργησή της.

Ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού οἱ λόγοι ἐπιβίωσης τούς ἀναγκάζουν νά ἐργάζονται μέ ὡράρια ἐξαντλητικά. Αὐτοί περιμένουν ὡς ψυχοσωματική λύτρωση τήν Κυριακή, τήν ἡμέρα πού ἀφιερώνουν στόν Κύριο καί στήν ψυχή τους. Παρά τήν κούραση, θυσιάζουν λίγο ἀπό τόν ὕπνο τους γιά νά λάβουν ὡς ἐπιβράβευση τή χαρά πού δίνει ἡ συμμετοχή στή Θεία Λειτουργία. Ἀποφορτίζονται ἀπό τά ἀρνητικά τῆς ἑβδομάδας καί γεμίζουν μέ δύναμη γιά τήν ἑπόμενη. Θυμοῦνται ὅτι εἶναι ἄνθρωποι καί ὄχι ρομπότ στήν ὑπηρεσία τοῦ κέρδους.

Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης: Κυριακάτικη Ἀργία:Ἡ κυβέρνηση λήστεψε τή μέρα τοῦ Θεοῦ γιά νά τήν προσφέρει στά κέρδη τῆς πλουτοκρατίας

Με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, η κυβέρνηση καταπατά την κυριακάτικη αργία και την ιερότητά της και μεταφράζει την ασέβεια σε κέρδη

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

Κυριακάτικη αργία: Το εκτρωματικό νομοσχέδιο του Άδωνι Γεωργιάδη για τα εργασιακά που στο σύνολό του τινάζει στον αέρα θεμελιώδη δικαιώματα του εργατικού δικαίου, προβλέπει μεταξύ άλλων την κατάργηση της αργίας της Κυριακής για μεγάλους κλάδους επιχειρήσεων. Ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας δήλωσε χωρίς καμία ντροπή ότι οι εργαζόμενοι «θα τσακώνονται για το ποιος θα πρωτοδουλέψει τις Κυριακές», για να πάρουν το +115% του ημερομισθίου τους.

Πρόκειται για άλλη μια τρανή απόδειξη για το πόσο άθεο, υλιστικό και αντιχριστιανικό έχει καταντήσει το ελληνικό κράτος. Η κυριακάτικη αργία κατατεμαχίζεται και τα κομμάτια της μοιράζονται στα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Το θηρίο του καταναλωτισμού είναι μονίμως πεινασμένο και καταβροχθίζει αχόρταγα πλέον κάθε ιερότητα που έχει απομείνει στην ελληνική κοινωνία.

Από την άλλη πλευρά και ο φασισμός της πολιτικής ορθότητας θέλει να εκμηδενίσει τις ιερές μέρες της Χριστιανοσύνης και να τις κάνει άψυχα καταναλωτικά πανηγύρια ή συνηθισμένες μέρες που ενσωματώνονται στη φάμπρικα του καπιταλισμού. Ενοχλούν τα Χριστούγεννα ως λέξη, ενοχλεί το Χριστός Ανέστη ως ευφρόσυνο μήνυμα, ενοχλούν οι Τρεις Ιεράρχες ως σχολική αργία, τώρα το κράτος αποχαρακτηρίζει και την Κυριακή ως μέρα αφιερωμένη στον Θεό.

Ἄραγε τό νά ἐργάζεται κανείς τήν Κυριακή εἶναι ἁμαρτία;

751.

Ερώτηση

Άραγε το να εργάζεται κανείς την Κυριακή είναι αμαρτία;

Απόκριση

Δεν είναι αμαρτία γι’ αυτούς που εργάζονται κατά Θεόν διότι ο Απόστολος είπε• «εργαζόμαστε νύχτα και ήμερα, για να μη επιβαρύνομε κάποιον»• είναι αμαρτία όμως για εκείνους που εργάζονται με περιφρόνηση, πλεονεξία και αισχροκέρδεια.

Τήν Κυριακή πρῶτα στήν Ἐκκλησία καί μετά ὅλα τά ἄλλα…

Δημήτριος Παναγόπουλος

Την Κυριακή πρώτα στην Εκκλησία και μετά όλα τα άλλα…

Έχω ένα φίλο που είναι ταξιτζής. Αυτός τις Κυριακές το πρωί δούλευε και δεν πήγαινε στην Εκκλησία.

Μια μέρα τον πλησίασα και τον ρώτησα, πόσα βγάζεις την ημέρα και μου είπε, περίπου 1700 δραχμές.

Τότε του πρότεινα, την ερχόμενη Κυριακή το πρωί, να πήγαινε στην Εκκλησία και μετά να πήγαινε στην δουλειά και όσα λιγότερα θα έβγαζε από τις 1700 δραχμές, την διαφορά θα του την έδινα εγώ.

Ο φίλος μου το σκέφτηκε και τελικά δέχτηκε την πρότασή μου.

Πήγε την Κυριακή στην Εκκλησία και μετά μέχρι το βράδυ δούλεψε το ταξί.

Το βράδυ με πήρε τηλέφωνο και μου λέει:

Eἶπε προσκυνητής. Γιά τήν ἀποχή ἀπό τά ἐκκλησιαστικά

ΕΙΠΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΗΣ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ.

Είναι κατάρα η αποχή από τά εκκλησιαστικά. Στο λέω εκ πείρας. Δούλευα κάθε μέρα για 15 ώρες ΚΑΙ τις Κυριακές.

Είχε εξαλειφθει κάθε είδος πίστης από πάνω μου με την ζωή που έκανα.

Έλα όμως που μια Κυριακή (την περσινή των εκλογών) έγινε το μοιραίο.

Βάλε τόν Χριστό στή ζωή σου καί ὅλα θά τακτοποιηθοῦν στή ζωή σου, χωρίς νά τό καταλάβεις...

Ήταν κάποιος εργάζομενος μπεκιάρης (εργένης) που ποτέ δεν εκκλησιαζόταν, με την δικαιολογία, ότι οι ημέρες της αργίας - οι Κυριακές και οι μεγάλες γιορτές - θα έπρεπε να διατεθούν σε δουλειές του σπιτιού π.χ. να πλύνει, να σιδερώσει, να μαγειρέψει, να σκουπίσει... και πάλι δεν προλάμβανε.

Κάποια μέρα, ένα πρωινό Κυριακής, χτύπησε η πόρτα του σπιτιού του. Χτυπώντας η πόρτα διακριτικά, αντιλήφτηκε ενστικτωδώς, ότι έξω από την πόρτα ήταν ο ίδιος ο Χριστός! Ο Χριστός χτυπούσε κατά τέτοιο τρόπο, που σαν να τον διέταζε, να Τον ανοίξει. Τρόμαξε, τα έχασε! 

Όμως τα κρεβάτι του ήταν ατακτοποίητο.. πάει να μαζέψει το σεντόνι, αλλά εκείνο τόσο μπερδευόταν, πάει να βάλει το μαξιλάρι στη θέση του, του έπεφτε το μαξιλάρι κάτω, πάει να κρεμάσει την πετσέτα, η πετσέτα πέφτει από τα χέρια του και αντί να τακτοποιήσει τα πράγματα στο σπίτι του, τόσο περισσότερο τα έμπλεκε...

Ξαναχτυπάει ο Χριστός την πόρτα ''τακ, τακ'' και αυτός από μέσα:

- Αμέσως έρχομαι!

Πάει να βγάλει την πυτζάμα του, για να βάλει το παντελόνι του και φορούσε μαζί την πυτζάμα, πάει να βάλει την μπλούζα του και μπερδευόταν τα χέρια του στα μανίκια και έτσι δεν μπορούσε επί αρκετή ώρα να κάνει τίποτα.

Σε μία στιγμή ανοίγει η πόρτα μόνη της και εισέρχεται ο Χριστός στο σπίτι.

Ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς

.. Καλύτερα είναι να δουλέψει κανείς περισσότερο την προπαραμονή, όταν αυτό μπορεί να ρυθμισθεί, και να μη δουλέψει μετά τον Εσπερινό της παραμονής. Άλλο είναι να κάνει κανείς σε μια γιορτή ή την Κυριακή ένα ελαφρό πράγμα το απόγευμα, όταν είναι μεγάλη ανάγκη, αλλά και αυτό πάλι με τρόπο.

Παλιά και οι χωρικοί που ήταν έξω στα χωράφια, μόλις άκουγαν την καμπάνα του Εσπερινού, έκαναν τον σταυρό τους και σταματούσαν την δουλειά. Το ίδιο και οι γυναίκες που κάθονταν στην γειτονιά. Σηκώνονταν, έκαναν τον σταυρό τους και άφηναν το πλέξιμο ή ό,τι άλλο έκαναν.

Και ο Θεός τους ευλογούσε. Είχαν την υγεία τους και χαίρονταν… Τώρα κατήργησαν τις γιορτές, απομακρύνθηκαν από τον Θεό και την Εκκλησία και τελικά όσα βγάζουν από την δουλειά τους τα δίνουν στους γιατρούς και στα νοσοκομεία Μια φορά ήρθε ένας πατέρας στο Καλύβι και μου λέει: «Το παιδί μου αρρωσταίνει συχνά και οι γιατροί δεν μπορούν να βρουν τι έχει». «Να σταματήσεις να δουλεύεις Κυριακή και όλα θ’ αλλάξουν», του είπα. Πράγματι σταμάτησε, και το παιδάκι του έγινε καλά.

Πάντα λέω στους λαϊκούς να σταματήσουν να δουλεύουν Κυριακές και γιορτές, για να μην τους βρουν στην ζωή τους συμφορές.

Ἐσύ τί κάνεις ὅταν ἀκοῦς τήν καμπάνα;

διδακτική ιστορία

–Τά ’μαθες, παππού; Από ’δώ κι εμ πρός τα μαγαζιά θ’ ανοίγουν και τις Κυριακές.

–Τί λές, παιδάκι μου, στύλωσε με απορία και έκπληξη τα γεροντικά, θολωμένα απ’ τα χρόνια μάτια του πάνω στον εγγονό του ο μπαρμπα-Δημητρός.

–Ναί, παππού, είναι απόφαση του Υπουργού.

–Άλλο και τούτο. Και γιατί, μαθές, αυτό; Πως του ’ρθε να βγάλει τέτοια απόφαση;

–Είναι νόμος του κράτους, παππού. Κάποιες Κυριακές το χρόνο τα καταστήματα μπορούν να παραμένουν ανοιχτά, να πηγαίνει ο κόσμος να ψωνίζει.

–Δηλαδή, θές να πείς, θα χτυπά η καμπάνα το πρωί, και ο κόσμος θα βγαίνει για την αγορά;

–Έ, κάπως έτσι…

Κούνησε το κεφάλι του λυπημένος ο γέροντας. Χαμήλωσε κουρασμένο το βλέμμα του, έμεινε για λίγο σκεφτικός, κι έπειτα, χωρίς να το σηκώσει πάλι, μονολόγησε:

–Δέν πάμε καλά. Το λέω εγώ. Θα μας χάσει ο Θεός!

Καί βύθισε πιότερο το κεφάλι στο στέρνο του.

–Παππού, θυμάσαι – τον έβγαλε απ’ τον μελαγχολικό του βυθισμό ο εγγονός – θυμάσαι που ερχόμασταν μέρες Πάσχα στο χωριό, όταν ήμουν στο Δημοτικό, κι έτρεχα με τα άλλα παιδιά ποιός θα χτυπήσει την καμπάνα Μ. Παρασκευή, όλη τη μέρα πένθιμα, και μετά, την Ανάσταση…; Τι γινόταν τότε!… Έ, θυμάσαι;

Πρός κατάργηση ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς;

ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ;

"Ριζικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της αγοράς επέρχονται με νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης. Το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές και οι τροποποιήσεις στο ωράριο αποσκοπούν στην τόνωση της αγοραστικής κίνησης, στην ενίσχυση της απασχόλησης και στη βελτίωση του τουρισμού.

Γκρεμίζει τα... τείχη της κυριακάτικης αργίας η κυβέρνηση, επιτρέποντας στα καταστήματα να λειτουργούν επτά ημέρες την εβδομάδα, όλο τον χρόνο. Για την ακρίβεια, όπως ανακοίνωσαν χθες (10-12-2012) ο υπ. Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκης, ο υφυπουργός Θ. Σκορδάς και ο γγ Καταναλωτή Γ. Στεργίου, παρουσιάζοντας το νομοσχέδιο που τροποποιεί τον Αγορανομικό Κώδικα, θα μπορούν επιχειρήσεις με καταστήματα εμβαδού μέχρι 250 τ.μ. να είναι προαιρετικά ανοιχτές όλες τις Κυριακές.

Οι Κυριακές των «μικρών» και των «μεγάλων» της αγοράς θα έχουν ωράριο από τις 10 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα, ενώ το υπουργείο προτείνει την καθιέρωση της Δευτέρας ως αργίας. Εξάλλου, με τροπολογία σε άλλο νομοσχέδιο θα επιτραπεί μόνο γι' αυτές τις γιορτές η λειτουργία των καταστημάτων και στις 30 Δεκεμβρίου, εκτός από τις 23 του μηνός.

Ἡ Ἱερότητα τῆς Κυριακῆς. Τί λέγει ὁ γέροντας Παϊσιος γιά τήν ἱερότητα τῆς ἡμέρας αὐτής;

 Η Ιερότητα της Κυριακής

Κανονικά πριν από τον Εσπερινό της γιορτής ή της Κυριακής σταματάει κάθε εργασία. Καλύτερα είναι να δουλέψη κανείς περισσότερο την προπαραμονή, όταν αυτό μπορή να ρυθμισθή, και να μη δουλέψη μετά τον Εσπερινό της παραμονής. Άλλο είναι να κάνη κανείς σε μια γιορτή ή την Κυριακή ένα ελαφρό πράγμα το απόγευμα, όταν είναι μεγάλη ανάγκη, αλλά και αυτό πάλι με τρόπο.

 Παλιά και οι χωρικοί που ήταν έξω στα χωράφια, μόλις άκουγαν την καμπάνα του Εσπερινού, έκαναν τον σταυρό τους και σταματούσαν την δουλειά. Το ίδιο και οι γυναίκες που κάθονταν στην γειτονιά. Σηκώνονταν, έκαναν τον σταυρό τους και άφηναν το πλέξιμο ή ό,τι άλλο έκαναν.

 Και ο Θεός τους ευλογούσε. Είχαν την υγεία τους και χαίρονταν... Τώρα κατήργησαν τις γιορτές, απομακρύνθηκαν από τον Θεό και την Εκκλησία και τελικά όσα βγάζουν από την δουλειά τους τα δίνουν στους γιατρούς και στα νοσοκομεία...

Μια φορά ήρθε ένας πατέρας στο Καλύβι και μου λέει: «Το παιδί μου αρρωσταίνει συχνά και οι γιατροί δεν μπορούν να βρουν τι έχει». «Να σταματήσης να δουλεύης Κυριακή και όλα θ’ αλλάξουν», του είπα. Πράγματι σταμάτησε, και το παιδάκι του έγινε καλά.

     Πάντα λέω στους λαϊκούς να σταματήσουν να δουλεύουν Κυριακές και γιορτές, για να μην τους βρουν στην ζωή τους συμφορές. Όλοι μπορούν να ρυθμίσουν την δουλειά τους. Όλη η βάση είναι η πνευματική ευαισθησία. Αν υπάρχη ευαισθησία, βρίσκονται λύσεις για όλα. 

Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος - Ἡ Ἀξία τῆς Κυριακῆς

 Ο Χριστός αναστήθηκε τις πρωϊνές ώρες της Κυριακής. Δεν γνωρίζουμε τον πραγματικό χρόνο της Αναστάσεώς Του, αφού κανείς δεν τον είδε την ώρα εκείνη, αλλά πιστοποιήθηκε όταν βαθειά χαράματα οι Μυροφόρες γυναίκες πήγαν στο μνημείο για να αλείψουν το σώμα του Χριστού με αρώματα. 

Έτσι, η Κυριακή, η πρώτη ημέρα της εβδομάδος, είναι η ημέρα της Αναστάσεως του Χριστού. Εάν ο Χριστός το Σάββατο νίκησε το κράτος του θανάτου, την Κυριακή πιστοποιήθηκε σε όλους η Ανάστασή Του, ότι Αυτός είναι ο νικητής του θανάτου και του διαβόλου.

Η ημέρα της Κυριακής στον λεγόμενο εβδομαδικό χρόνο είναι η πρώτη ημέρα από την οποία αριθμείται η εβδομάδα, αλλά και η ογδόη, επειδή βρίσκεται μετά το τέλος της εβδόμης ημέρας, δηλαδή μετά το Σάββατο. Στην Παλαιά Διαθήκη θεωρείται σημαντική ημέρα, αφ’ ενός μεν γιατί είναι η πρώτη ημέρα της δημιουργίας του κόσμου, κατά την οποία έγινε το φώς, αφ’ ετέρου δε γιατί και αυτή θεωρείται αγία κατά την εντολή: «επτά ημέρας προσάξατε ολοκαυτώματα τω Κυρίω, και η ημέρα η ογδόη κλητή αγία έσται υμίν, και προσάξατε ολοκαυτώματα τω Κυρίω. (Λευιτ. κγ’, 36).

 

Ο Μωϋσής την πρώτη ημέρα δεν την αποκαλεί πρώτη, αλλά μία. Καί, ερμηνεύοντας ο Μ. Βασίλειος, λέγει ότι την αγία Κυριακή, κατά την οποία αναστήθηκε ο Χριστός, την ονομάζει μία ημέρα για να οδηγήση την έννοιά μας προς την μέλλουσα αιώνια ζωή.

Περί Ἐκκλησιασμοῦ - Μητροπολίτης Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας Κοσμᾶς

 Αγαπητοί πατέρες και αδελφοί

Η αγάπη του Τριαδικού Θεού μας χάρισε και μας χαρίζει πολλά δώρα, υλικά και πνευματικά. Το σπουδαιότερο δώρο όμως που μας προσφέρει, είναι το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και η δυνατότητα να το ζούμε μέσα στον ορθόδοξο Ιερό Ναό, δια του εκκλησιασμού μας.

Όμως, αν και είναι τόσο μεγάλο, ιερό, ουράνιο, αγιαστικό το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και ο τακτικός εκκλησιασμός, τόσο αναγκαίος για τη σωτηρία μας, εμείς οι σύγχρονοι ορθόδοξοι χριστιανοί δεν το πιστεύουμε, δεν το αγαπούμε, δεν το θέλουμε να το ζήσουμε, δεν εκκλησιαζόμαστε τακτικά και όπως θέλει ο προσωπικός μας αγιασμός.Άδειασαν οι Ιεροί Ναοί. Γέμισαν τα καταγώγια. Αυξήθηκαν ανησυχητικά τα παντοειδή εγκλήματα. Κατάμεστες είναι οι φυλακές.

Με αυτή την εγκύκλιο απευθύνω πατρική κραυγή αγάπης και πόνου σε όλους τους αδελφούς χριστιανούς, άνδρες και γυναίκες, νέους, νέες και παιδιά και παρακαλώ με όλη μου τη δύναμι, όλοι μας να αναθεωρήσουμε την συμπεριφορά μας και την τακτική μας και να θελήσουμε, το υπογραμμίζω, τουλάχιστον κάθε Κυριακή να εκκλησιαζώμαστε.

Ας το γνωρίζουμε όλοι μας ότι εάν δεν εκκλησιαζώμαστε τακτικά, δεν θα μπορέσουμε να επιτύχουμε την σωτηρία μας (80ος Κανών Πενθέκτης Συνόδου).

Ας αναλογιστούμε, αγαπητοί, τις ανυπολόγιστες δωρέες του Θεού μας. Τις φυσικές και υλικές, δωρέες που απολαμβάνουμε τόσο πλουσιοπάροχα. Αλλά και τις πνευματικές.

Τόσο ασεβείς και ανυπάκουοι γίναμε και όμως ο Στοργικός Πατέρας, μας ελέησε και μας ελεεί. Για παράδειγμα βρέχει επί δικαίους και αδίκους. Μας προσφέρει τον ήλιο, τον αέρα, το νερό, αλλά και μας εξηγόρασε εκ της κατάρας του νόμου δια της σταυρικής Του θυσίας, μαςαποκατέστησε στην προτέρα μας θέσι, μας ανύψωσε στους ουρανούς, μας άνοιξε τον γλυκύ παράδεισο.

Για όλα αυτά και τόσα άλλα, δεν πρέπει να ευχαριστούμε ολόψυχα τον ευεργέτη ουράνιο Πατέρα;

«Ἕξι ἡμέρεςνά ἐργάζεσαι καί τήν ἕβδομη ἡμέρα στόν Κύριο καί Θεό σου»

Ἅγιος Σεραφείμ τῆς Βίριτσα

Σ᾿ ἕνα πνευματικό του παιδί πού λεγόταν Ἀλέξανδρος, ὁ Γέροντας ἔδωσε εὐλογία νά χτίσει ἕνα «ξενώνα» δηλαδή σπίτι γιά τήν φιλοξενία αὐτῶν πού ἔρχονταν στήν Βίριτσα γιά νά τόν δοῦν. Ὁ Ἀλέξανδρος ἔχτισε τό σπίτι. Ἀγόρασε καί μία ἀγελάδα. Μιά φορά ἔπρεπε νά φέρει σανό γιά τήν ἀγελάδα του γι᾿ αὐτό νοίκιασε ἕνα αὐτοκίνητο γιά τήν Κυριακή. Ἔπρεπε νά φύγει νωρίς τό πρωί καί αὐτό σήμαινε ὅτι δέν θά μποροῦσε νά πάει στήν ἐκκλησία. Ὁ Ἀλέξανδρος πῆγε στόν Γέροντα γιά νά πάρει τήν εὐλογία του.

Μπαίνει μέσα στό κελί καί ὁ πατήρ Σεραφείμ χωρίς νά τόν ρωτήσει τίποτα καί χωρίς νά τόν ἀκούσει τοῦ λέει:

• Ἀλέξανδρε, ἕξι ἡμέρες νά ἐργάζεσαι καί τήν ἕβδόμη ἡμέρα στόν Κύριο καί Θεό σου.

Ὁ Ἀλέξανδρος γύρισε στό σπίτι καί εἶπε στή γυναίκα του:

• Δέν ἔδωσε εὐλογία ὁ Γέροντας.

Ἐκείνη πάλι τόν ἔστειλε στόν Γέροντα καί εἶπε νά τοῦ ἐξηγήσει καλύτερα ὅτι τό αὐτοκίνητο τό δίνουν μόνο γιά τήν Κυριακή. Πῆγε ὁ Ἀλέξανδρος καί πάλι ἄκουσε ἀπό τόν Γέροντα τά ἴδια λόγια. Ὅταν γύρισε σπίτι ἡ γυναίκα ἄρχισε ξανά νά τοῦ λέει:

Τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας βάζει φρένο στὴν κατάργηση τῆς κυριακάτικης ἀργίας!

Ἀπὸ τὴ Βάσω Παλαιοῦ 

Ὁριστικὰ καὶ μὲ τὴ «βούλα» τῆς Ὁλομέλειας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας κρίθηκε παράνομη καὶ ἀκυρώθηκε ἡ ἀπόφαση τοῦ ὑπουργοῦ Ἀνάπτυξης (τοῦ 2014) ποὺ ἐπέτρεπε τὴν πιλοτικὴ λειτουργία τοῦ συνόλου τῶν ἐμπορικῶν καταστημάτων ὅλες τὶς Κυριακές τοῦ χρόνου σὲ τρεῖς περιοχὲς (ὀκτὼ ὑποπεριοχὲς) τῆς χώρας (Ἀττική, κεντρικὴ Μακεδονία, νότιο Αἰγαῖο). Ἐπρόκειτο γιὰ μία ἀπόφαση ποὺ εἶχε ξεσηκώσει θύελλα ἀντιδράσεων καὶ εἶχε «μπλοκαριστεῖ» ἡ ἐφαρμογή της ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας μὲ ἀπόφαση τοῦ τμήματος ἀναστολῶν. 

Ὡστόσο, ἡ ὁριστικὴ κρίση τοῦ ΣτῈ ἐκδόθηκε τώρα. Σύμφωνα μὲ τὸ ἱστορικό τῆς ὑπόθεσης, μὲ τοὺς νόμους 4177/2013, 4208/2013 καὶ 4254/2014 προβλέφθηκε ὅτι μὲ ἀπόφαση τοῦ ὑπουργοῦ Ἀνάπτυξης θὰ ὁρίζονται τρεῖς τουριστικὲς περιοχὲς τῆς χώρας ὅπου θὰ ἐπιτρέπεται πιλοτικὰ γιὰ ἕναν χρόνο ἡ προαιρετικὴ λειτουργία τῶν ἐμπορικῶν καταστημάτων τὶς Κυριακές, χωρὶς...

νὰ ἀπαιτεῖται γι' αὐτὸ ἡ ἔκδοση ἀπόφασης τοῦ ἀντιπεριφερειάρχη. Κι αὐτὸ ἐνῶ ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς μετράει ἕναν καὶ πλέον αἰώνα ζωῆς, καθὼς καθιερώθηκε μὲ νόμο γιὰ πρώτη φορὰ γιὰ τὰ καταστήματα τὸ 1909.

«Ἐδῶ πῶς πηγαίνετε χριστιανοί μου; Τήν φυλάττετε τήν Κυριακήν; Ἄν εἶστε Χριστιανοί, νά τήν φυλάττετε…».

Εις το κήρυγμά του (ο άγιος Κοσμάς) επιμένει ιδιαιτέρως εις το ζήτημα της Κυριακής αργίας. Κανείς άλλος Έλλην συγγραφέας ή πολιτικός δεν υποστήριξε με τόσο πείσμα την Κυριακή ανάπαυση. Σε κάθε του κήρυγμα ξανάρχεται στο ζήτημα με πάθος και προτρέπει να μη εργάζονται την Κυριακή, να μη πηγαίνουν ούτε στις πιο αναγκαίες εργασίες. Τους εξηγούσε μάλιστα και το λόγο. Η ημέρα της Κυριακής είναι ημέρα αναπαύσεως, ημέρα χαράς πνευματικής, ημέρα ψυχικής απασχολήσεως.

«Πρέπει και ημείς να εργαζώμεθα τας εξ ημέρας διά ταύτα τα μάταια, γήινα και ψεύτικα πράγματα, και την Κυριακήν να πηγαίνωμεν εις την εκκλησίαν και να στοχαζώμεθα τας αμαρτίας μας, τον θάνατον, την κόλασιν, τον παράδεισον, την ψυχήν μας οπού είνε τιμιωτέρα από όλον τον κόσμον, και όχι να πολυτρώγωμεν, να πολυπίνωμεν και να κάμνωμεν αμαρτίας.

Διδακτική ἱστορία: Ἄν κάθε Κυριακή σέ κάθε ἐκκλησιαζόμενο θά ἔδιναν 10 λίρες, τί λέτε θά ἀπουσίαζε κανένας;

«Εξ ημέρας εργά και ποιήσεις πάντα τα έργα σου· τη δε εβδόμη Σάββατα Κυρίω τω Θεώ σου».

Κάποτε ένας ιεροκήρυκας είπε στο ακροατήριό του το εξής:

Ένας πλούσιος συνάντησε ένα πτωχό και βάδιζαν μαζί. Λυπήθηκε τον πτωχό και από τις επτά λίρες που είχε του έδωσε δύο.

Μετά από λίγο, όταν άκουσε τα βάσανά του του έδωσε και άλλες δύο.

Σε μια βρύση, που κάθησαν του έδωσε από το φαγητό του και συγχρόνως και άλλες δύο λίρες. Του έδωσε λοιπόν σύνολον έξι λίρες και αυτός κράτησε μία για τον εαυτό του. Τόσο πολύ σπλαγχνικά συμπεριφέρθηκε. Ξαφνικά όμως αυτός που πήρε τις έξι λίρες αντί ευγνωμοσύνης σηκώνεται πάνω και με την απειλή μαχαίρας του αρπάζει και την έβδομη. Τον αχάριστο! Τι αξίζει σ᾽ αυτόν; Ρώτησε ο Ιεροκήρυκας;

Ποιὰ ἡ σημασία τῆς Κυριακῆς γιὰ τὸν Χριστιανό;

Στοὺς Ἑβραίους ἐδόθη ἡ ἀπαγόρευση τῆς ἐργασίας κατὰ τὴν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο ὁ Θεὸς θέλησε νὰ περιορίσει τὴν ἀναισθησία καὶ τὴ φιλοσαρκία τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ τὴ ροπή του πρὸς τὴν ὕλη. Ἡ φύλαξη λοιπὸν τοῦ Σαββάτου ἀναφερόταν στοὺς ἀδύνατους πνευματικὰ Ἰσραηλίτες. Κίνητρο γιὰ τὴν τήρηση αὐτῆς τῆς ἐντολῆς ἦταν ὁ φόβος τῆς τιμωρίας.

Ὅμως ἡ σχέση αὐτὴ τοῦ φόβου καταργήθηκε μὲ τὴν υἱοθεσία «ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ». Ὁ χριστιανὸς δὲν εἶναι πλέον δοῦλος, ἀλλὰ υἱὸς (Ἰω. α’ 12. Ρωμ. η’ 15-17. Γαλ. δ’ 4-7). Δὲν βρίσκεται πλέον κάτω ἀπὸ τὸν νόμο, ἀλλὰ κάτω ἀπὸ τὴ χάρη (Ρωμ. στ’ 14). Μὲ βάση τὴ νέα σχέση τῆς υἱοθεσίας καλεῖται νὰ στρέψει ὅλη τὴν ἐπιθυμία του πρὸς τὸν Θεὸ καὶ νὰ ἐκτελεῖ διαρκῶς τὸ θέλημά Του ὄχι πλέον ἀπὸ φόβο, ἀλλὰ ἀπὸ ἀγάπη. Ὄχι μία ἡμέρα τὴν ἑβδομάδα, ἀλλὰ σὲ ὅλη του τὴ ζωή.