Ἄν ἡσυχάσει ἡ συνείδηση, ἡσύχασε ὁ ἄνθρωπος, ἠρέμησε...

❈ Θά ἠρεμήσουμε μέσα μας, ὅταν τακτοποιηθοῦμε μέ τόν ἀντίδικό μας. Ξέρετε ποιός εἶναι ὁ ἀντίδικός μας; Ἡ συνείδησή μας. Μ’ αὐτόν τόν ἀντίδικο πρέπει νά εἰρηνεύσουμε.

Γι’ αὐτό λέει ὁ Χριστός μας: «στόν δρόμο πού πηγαίνεις γιά τό δικαστήριο, συνδιαλλάγηθι μέ τόν ἀντίδικό σου» (Ματθ. 5,25). Ποιό εἶναι τό δικαστήριο; Ἡ ὥρα τοῦ θανάτου μας καί ἡ Δευτέρα Παρουσία.

α. Το ψεύτικο δὲν ἀναπαύει, β. Ἡ σωστὴ συνείδηση πληροφορεῖ, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

ΟΜΙΛΙΑ_α.Το ψεύτικο δὲν ἀναπαύει, β. Ἡ σωστὴ συνείδηση πληροφορεῖ, Ἁγ. Παΐσίου, 19-11-2023, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου  Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

Α.Το ψεύτικο δεν αναπαυει Β.Η σωστή συνείδηση πληροφορεί, Αγ. Παϊσίου, 19-11-2023, Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου

Α.Το ψεύτικο δεν αναπαυει Β.Η σωστή συνείδηση πληροφορεί, Αγ. Παϊσίου, 19-11-2023, Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου 

https://www.youtube.com/live/1YHtjh-m_ZU?si=Hc8n5esBlC_-OoNB

Γιά τήν συνείδηση (Ἀββᾶς Δωρόθεος)

Ὅταν ὅ Θεὸς δὴµιούργησε τὸν ἀνθρωπο, «ἔβαλε µἔσα του ἕνα θεῖο σπὲρµα, σὰν ἐνα εἶδος λογισµοῦ πιὸ θὲρµού καὶ φωτεινοῦ, νὰ ἐχει τὴ θέσῃ τῆς σπίθας, γιὰ νὰ φωτίζει τὸ νοῦ καὶ νὰ τοῦ δείχνει νὰ ξεχωρίζει τὸ καλὸ ἀπὸ τὸ κακό». Αὐτὸ ὀνοµάζεται συνείδηση, καὶ εἶναι οἱ φυσικοί νόµοι (Ιωαv. Χρυσ. Ρ. G. 49, 131-133). Αυτὸ εἶναι τὰ πηγάδια πού ἄνοιγε ὁ Ἰακώβ, ὅπως ἀκριβὼς εἶπαν οἱ Πατέρες, καὶ τὰ παράχωναν οἱ Φιλισταῖοι (Γέν. 26, 15). Μ’ αὐτὸ τὸ νὸµο, δηλαδή µέ τὴ συνεὶδηση, συµµορφώθηκαν οἱ Πατριάρχες καὶ ὁλοι οἱ ἅγιοι πού ἐζησαν πρὶν ἀπὸ τὸ γραπτὸ νὸµο καὶ εὐαρέστησαν στὸ Θεό.

Τώρα λοιπόν, εἶναι στὸ χέρι µας ἥ νὰ Τὴν παραχώσουµε πάλι ἡ νὰ τὴν ἀφήσουμε νὰ λὰµπει καὶ νά µάς φωτίζει, ἂν σύµµορφωνόµαστε µέ τίς ὑποδείξεις της. Γιατί ὅταν ἡ συνείδησή µας µᾶς ὑπαγορεύει νὰ κάνουµε αὐτὸ καὶ ἄδιαφοροῦµε, καὶ πάλι µᾶς λέει νὰ κάνουµε ἐκεῖνο καὶ δὲν τὸ κάνουµε, ἀλλὰ σταθερὰ καὶ ἀδιάκοπα τὴν καταπατοῦµε, ἔτσι τὴ θάβουνε καὶ δέν µπορεὶ πιὰ νὰ φωνάξει δυνατά µέσα µας, ἀπὸ τὸ βάρος πού τὴ σκεπάζει. Ὅπως ἀκριβῶς το λυχνάρι πού δίνει θὰµπό φῶς, ἔτσι καὶ αὐτὴ ἀρχίζει νά µᾶς δείχνει ὅλο πιὸ θολά, ὅλο πιὸ σκοτεινὰ τὰ πρὰγµατα, ὅπως σὺµβαίνει καί µέ τὸ θολωµένο ἀπὸ τὰ πολλὰ χὼµατα νερό, πού δέν µπορεὶ νὰ δεῖ κανεὶς διεστραμμένη διάθεση καὶ ἀρχίζει νὰ καταφρονεῖ καὶ τὰ μεγάλα καὶ βαρύτερα, καὶ νὰ καταπατεῖ τήν ἴδια τὴ συνείδησή του. Καί ἔτσι προχωρῶντας σιγᾷ-σιγᾷ κινδυνεύει νὰ πέσει καὶ σὲ τέλεια ἀναισθησία.

Γι’ αὐτό, προσέξτε, ἀδελφοί μου, νὰ μὴν ἀμελήσουμε τὰ μικρά, προσέξτε νὰ μὴν καταφρονήσουμε αὐτὰ σὰν ἀσήμαντα. Δὲν εἶναι μικρά, γιατί ἀπ’ αὐτὰ τρέφεται ἡ ψυχή, ἀπ’ αὐτὰ δημιουργεῖται κακὴ συνήθεια.

Περὶ συνείδησης , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Ὁμιλία περί συνειδήσεως καί ὑπακοῆς (Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης)

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος φυλάξη ὑπακοὴν ἀπόλυτον πρὸς τὴν συνείδησίν του, καὶ ἐφαρμόζη ὅ,τι τοῦ ὑποδεικνύει ἐκείνη, παύει καὶ αὐτὴ νὰ τὸν ἐλέγχη. Ὄχι ὅτι ἐξασθένησε ἡ φωνή της, ἄλλα διότι διὰ τῆς καλῆς ὑπακοῆς, δὲν ἔχει ἡ συνείδησις κάτι νὰ ἐλέγξη.

Ὁ Ἀπόστολος Ἰωάννης λέγει: «Ὅταν ἡ συνείδησις τοῦ ἀνθρώπου δὲν τὸν ἐλέγχη, παρρησίαν ἔχει πρὸς τὸν Θεόν».

Στὸν δρόμο του ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ περάση χωρὶς κάπου νὰ προσκρούση. Διότι ἀπὸ τὴν μία ὁ διάβολος, ἀπὸ τὴν ἄλλη ἡ σάρκα, ἀπὸ τὴν ἄλλη ὁ κόσμος, συνεχῶς παρεμβάλλουν ἐμπόδια στὴ ζωή του· καὶ σκοντάφτει ὁ ἄνθρωπος ἀνάλογα μὲ τὴν ἀπροσεξία ποὺ τὸν χαρακτηρίζει. Γι’ αὐτὸ ὅταν πέση, νὰ σηκώνεται πάραυτα καὶ νὰ ζητᾶ συγχώρησι. Ὅταν δὲ ὁ ἄνθρωπος μετανοήση ἀνάλογα, τότε καὶ ἡ συνείδησις, ἡ ὁποία προηγουμένως τὸν ἐνοχλοῦσε, παύει τὸν ἔλεγχο.

Εἰς τρία πράγματα πρέπει νὰ φυλάξωμε τὴν συνείδησί μας: στὸν Θεόν, στὸν πλησίον μας καὶ στὰ πράγματα.

Ὁ ἄνθρωπος φυλάγει τὴν συνείδησί του πρὸς τὸν Θεό, ὅταν ἀποφεύγη τὴν ποικίλη ἁμαρτίαν. Πρὸς τὸν πλησίον, ὅταν δὲν τὸν λυπεῖ, δὲν τὸν κατακρίνη, δὲν τὸν συκοφαντεῖ, δὲν τὸν σκανδαλίζη, δὲν τὸν σπρώχνη στὸ κακό. Πρὸς τὰ πράγματα, ὅταν δὲν γίνεται αἰτία καταστροφῆς ἢ βλάβης ὑλικοῦ πράγματος ἀπὸ ἀπροσεξία, ἀπὸ ἀμέλεια, ἀπὸ ἀσυνειδησία.

Ἅγιος Παίσιος: «Στὴν Γαλλία χιλιάδες ἔγιναν Μουσουλμάνοι... καί οἱ Γάλλοι δὲν θὰ βροῦν ἀνάπαυση»

Ἀπὸ τὸ βιβλίο:

«Μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο»,

Ἁγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α΄

Στὴν Γαλλία, παρ' ὅλο ποὺ εἶναι κράτος προοδευμένο -δὲν εἶναι ὑπανάπτυκτο-, τελευταία* ὀγδόντα χιλιάδες ἔγιναν Μουσουλμάνοι. Γιατί; Γιατί ἔχουν κάνει τὴν ἁμαρτία μόδα. Βλέπεις ὅμως, ἐλέγχονται καὶ θέλησαν νὰ ἀναπαύσουν τὴν συνείδησή τους. Καὶ ὅπως οἱ Ἀρχαῖοι Ἕλληνες, γιὰ νὰ δικαιολογοῦν τὰ πάθη τους, εἶχαν βρεῖ τοὺς δώδεκα θεούς, ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἔψαξαν νὰ βροῦν μία θρησκεία ποὺ νὰ δικαιολογεῖ τὰ πάθη τους, γιὰ νὰ τοὺς ἀναπαύση σ' αὐτὸ τὸ θέμα. Ὁ Μουσουλμανισμὸς κατὰ κάποιο τρόπο τοὺς ἐξυπηρετεῖ. Ἐπιτρέπει νὰ πάρουν ὅσες γυναῖκες θέλουν, ὑπόσχεται στὴν ἄλλη ζωὴ ἕνα βουνὸ πιλάφι, μία λίμνη γιαούρτι, ἕνα ποτάμι μέλι! Καὶ ὅσες ἁμαρτίες καὶ νὰ ἔχουν, ἅμα τοὺς λούσουν μὲ ζεστὸ νερό, ὅταν πεθάνουν, καθαρίζονται! Πᾶνε στὸν Ἀλλὰχ καθαροί! Τί ἄλλο θέλουν; Ὅλα βολικά!

Ἡ φωνὴ τῆς συνειδήσεως , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Μαρτύρησε μέ τή συνείδηση, πέθανε γιά τήν ἁμαρτία, ἀπονέκρωσε ὅτι σέ συνδέει μέ τήν ἁμαρτωλή κατάσταση καί ἔχεις γίνει μάρτυς κατά τήν προαίρεση

Είπε ο αββάς Αθανάσιος, ο επίσκοπος Αλεξανδρεία

«Πολλές φορές λέει κάποιος από σάς: “Που υπάρχει διωγμός για να μαρτυρήσω;” Μαρτύρησε με τη συνείδηση, πέθανε για την αμαρτία, απονέκρωσε ότι σε συνδέει με την αμαρτωλή κατάσταση και έχεις γίνει μάρτυς κατά την προαίρεση.

Εκείνοι μάχονταν με βασιλείς και άρχοντες έχεις και συ αντίπαλο τον διάβολο, τον βασιλιά της αμαρτίας, και άρχοντες τους δαίμονες. Και τότε βέβαια μπροστά στους μάρτυρες τοποθετούνταν βωμός και θυσιαστήριο και όλη η αηδία της ειδωλολατρίας, το ίδιο και τώρα νιώσε το ότι έχεις στημένο στην ψυχή σου αξιοκατάκριτο είδωλο.

Υπάρχει και σήμερα βωμός και θυσιαστήριο και μεμπτό είδωλο, νοητό, μέσα στις ψυχές. Βωμός το πάθος της λαιμαργίας, θυσιαστήριο και επιθυμία των ηδονών, είδωλο το πνεύμα της επιθυμίες. Γιατί αυτός που είναι δούλος της πορνείας και παραδίνεται στις ηδονές, αρνήθηκε τον Ιησού και προσκυνεί είδωλο, έχει μέσα του το άγαλμα της Αφροδίτης, την αισχρή δηλαδή σαρκική ηδονή.

Τό μαρτύριο τῆς συνειδήσεως-ἄρνησης θελήματος , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (ἀπόσπασμα)

 

Καταπάτηση τῆς συνείδησης καί σύγχρονη προδοσία τῆς πίστεως - ἠθικῆς, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

ΩΡΕΣ 9-3-2022

https://youtu.be/oND9zTFzNBM

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση τώρα: ΩΡΕΣ 9-3-2022

Συνείδηση ἀγαθή βρίσκεται μέ τήν προσευχή, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου (Κήρυγμα)

 ΚΗΡΥΓΜΑ ΣΤΟΝ ΕΣΠΕΡΙΝΟ_. Συνείδηση αγαθή βρίσκεται με την προσευχή. Και προσευχή πάλι καθαρή, με τη συνείδηση, Τά 200 κεφάλαια περί τοῦ πνευματικοῦ νόμου, Φιλοκαλία τόμος Α', 11-2-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἡ ἔμπρακτη μελέτη τοῦ βιβλίου τῆς συνειδήσεως, Φιλοκαλία, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

  Η έμπρακτη μελέτη του βιβλίου της συνειδήσεως, Τά 200 κεφάλαια περί τοῦ πνευματικοῦ νόμου, Φιλοκαλία τόμος Α', 8-2-2022, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἄς μή βάζουμε ἐμπόδιο στή συνείδησή μας, Ἀββά Ἡσαΐα, 27 Λογοι, Φιλοκαλία, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ας μη βάζουμε εμπόδιο στη συνείδησή μας, Αββά Ησαΐα, 27 Λογοι, Φιλοκαλία, 29-10-2021, Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com Κάνετε ἐγγραφή στό κανάλι μας "Κύριος Ἰησοῦς Χριστός Kyrios Ihsous Hristos" τοῦ Youtube πατώντας ἐδῶ: https://www.youtube.com/channel/UCEtO...

Ας μη βάζουμε εμπόδιο στη συνείδησή μας, Αββά Ησαΐα, 27 Λογοι, Φιλοκαλία, 29-10-2021, Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου

https://youtu.be/dxrJ2_VVNYQ

Συν Θεω ζωντανή μετάδοση σε λίγο 

Συνείδησις καί διάκρισις

Γ – Συνείδησις και διάκρισις

Για να δης τα υλικά πράγματα, πρέπει να είναι υγιείς οι σωματικοί οφθαλμοί σου. Για να γνωρίσης τα νοερά πράγματα, πρέπει να είναι υγιείς οι οφθαλμοί της ψυχής σου, να έχης δηλαδή φωτισμένη συνείδησι και διάκρισι. Μόνο μ’ αυτή την προϋπόθεση θα εφαρμόζης σωστά τις εντολές του Θεού «και ουκ εκκλινείς απ’ αυτών εις δεξιά ουδέ εις αριστερά, ίνα συνής εν πάσιν οις εάν πράσσης» (Ιησ. Ναυή 1. 7).

Διάκρισις είναι η ικανότητα της ψυχής να διακρίνη αλάθητα σε κάθε περίπτωσι το καλό από το κακό, το θείο θέλημα από τη δαιμονική απάτη. Με τη διάκρισι θα γνωρίσης πότε και πως πρέπει να πολεμάς τα πάθη, πότε να υποχωρής, πως να αντιμετωπίσης νικηφόρα τις πανουργίες των δαιμόνων, πότε οι λογισμοί σου προέρχονται από τον Θεό και πότε από τους δαίμονες. Αυτή τη νοερή αίσθησι την αποκτούν μόνο όσοι έχουν καθαρή καρδιά και καθαρό σώμα, αμόλυντη συνείδησι και αμόλυντες αισθήσεις.

Η συνείδησίς σου είναι η φωνή και ο έλεγχος του φύλακος αγγέλου, που σου έστειλε ο Θεός στο άγιο Βάπτισμα. Και λέω η φωνή του φύλακος αγγέλου, γιατί δεν τολμώ να πω ότι συνείδησις είναι η ίδια η φωνή του Αγίου Πνεύματος μέσα σου.

ΗΜΕΡΑ Λ΄. Περὶ τῆς ἀποκρίσεως ὅπου δίδει ἡ συνείδησις τοῦ καθενός.

ΗΜΕΡΑ Λ΄. Περὶ τῆς ἀποκρίσεως ὅπου δίδει ἡ συνείδησις τοῦ καθενός.

Α΄. Ἐρωτῶ τὴν συνείδησίν μου· διὰ ποῖον τέλος ὁ Θεὸς μὲ ἔβαλεν εἰς τὸν κόσμον; Καὶ μοῦ ἀποκρίνεται, ὅτι μὲ ἔβαλε, διὰ νὰ σωθῶ.

Β΄. Πόσα μέσα μοῦ ἔδωκεν διὰ νὰ σωθῶ; Ἡ συνείδησίς μου ἀποκρίνεται, ὅτι μοῦ ἔδωκεν ἄπειρα κατὰ φύσιν καὶ κατὰ χάριν.

ΗΜΕΡΑ ΙΕ΄. Περὶ τῆς φανερώσεως τῆς συνειδήσεως ἐν τῇ μελλούσῃ κρίσει.

ΗΜΕΡΑ ΙΕ΄. Περὶ τῆς φανερώσεως τῆς συνειδήσεως ἐν τῇ μελλούσῃ κρίσει.

Α΄. Ἀπὸ ὅλας τὰς ἁμαρτίας μου οὐδεμίᾳ θέλει κρυφθῆ τότε, ἢ νὰ σιωπηθῇ· ἀλλὰ ὄλαι θέλουν φανερωθῆ· ὅλαι θέλουν ἀναγνωσθῆ· ὅλοι θέλουν τὰς ἀκούσουν· καὶ τί λογῆς σύγχυσις καὶ καταισχύνη θέλει εἶναι τότε ἡ ἰδική μου;

Β΄. Πόσαι ἁμαρτίαι κρυφαὶ ἔχουν τότε νὰ φανερωθοῦν, τὰς ὁποίας οὐδὲ ἐγὼ ὁ ἴδιος ἤξευρα; Πόσαι κακίαι ἐσωτερικαὶ ὅπου δὲν τὰς ἐστοχάσθηκα; Καὶ ποίαν πρόφασιν ἔχω νὰ εἰπῶ τότε δι’ αὐτάς;

Γ΄. Ὁ Θεὸς θέλει βάλει τότε ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος τὰς εὐεργεσίας καὶ χάριτας ὅπου μοῦ ἔκαμνε καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος τὰς ἁμαρτίας μου καὶ τὴν κακὴν μεταχείρισιν ὅπου ἔκαμνα εἰς τὰ μυστήρια, εἰς τὸ Ἅγιόν Του σῶμα καὶ αἷμα, εἰς τὰς ἐμπνεύσεις καὶ τοὺς φωτισμοὺς ὅπου μοῦ ἔστειλε καὶ εἰς ὅλας τὰς ἄλλας Του χάριτας· καὶ λοιπὸν ποῖος φόβος καὶ ποία ἀπελπισία ἔχουν νὰ μὲ περιβάλουν τότε;

Ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρώπου βρίσκεται μέσα στὴν τέλεια ὑποταγὴ τῆς ψυχῆς στὴ συνείδηση

Ἡ ψυχὴ ἔχει ἔμφυτη τὴ συνείδηση.Την ἔμφυτη αὐτὴ δύναμη τὴν ἔλαβε ἀπὸ τὸν Θεό, για νὰ εἶναι ἱκανή, νὰ γνωρίζει τὸ Θεῖο θέλημα, ὥστε νὰ ταυτίζει τὸ θέλημὰ της, μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.