*Περί Νόμων*

❈ Οἱ νόμοι δέν εἶναι καί πάντοτε νόμιμοι. Εἶναι ἄνομοι νόμοι. Ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε ἐντολή νά κάνουμε ὑπακοή στούς νόμους, αὐτούς πού δέν εἶναι ἀντίθετοι μέ τόν νόμο τοῦ Θεοῦ καί κάνουμε, γιά χάρη τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. Καί ἐπειδή, εἴπαμε, δέν εἶναι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι σωστοί, χρειάζεται νά ὑπάρχει καί αὐτή - ἄς τό ποῦμε - ἡ ἔννομη τάξη.

Ὅταν, ὅμως, ὁ ἀνθρώπινος νόμος εἶναι ἀντίθετος μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖ πρέπει νά ποῦμε ὄχι, γιατί ἐκεῖ ἰσχύει τό "πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις" (Πράξ. 5,29). Ἀκριβῶς αὐτό ἔκαναν καί οἱ πρῶτοι Χριστιανοί καί δέν πήγαιναν νά θυσιάσουν στά ἀγάλματα τῶν αὐτοκρατόρων. Ἦταν νόμος τοῦ Κράτους αὐτός, νά πᾶνε νά προσφέρουν θυσία στό ἄγαλμα τοῦ Αὐτοκράτορα, γιατί ἐθεωρεῖτο Θεός ὁ Αὐτοκράτορας. Αὐτό δέν τό κάνανε, παρόλο πού ἦταν νόμος τοῦ Κράτους.

Γι' αὐτό καταδιώκονταν οἱ Χριστιανοί, ὡς παραβάτες τοῦ νόμου τοῦ Κράτους, γιατί δέν πήγαιναν νά κάνουν εἰδωλολατρία. Γιατί αὐτό εἶναι εἰδωλολατρία φυσικά.

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου