Ἀποκάλυψις 14, 6-11. Ἡ πτώση τῆς Βαβυλώνας-Ρώμης καί ἡ τιμωρία τῶν προσκυνητῶν τοῦ θηρίου, Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἀποκάλυψις 14, 6-11. Ἡ πτώση τῆς Βαβυλώνας-Ρώμης καί ἡ τιμωρία τῶν προσκυνητῶν τοῦ θηρίου,  Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, 27-8-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἀποκάλυψις 14, 1-5. Τό Ἀρνίον-Χριστός ἐπικεφαλής τῶν ἐκλεκτῶν του, Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἀποκάλυψις 14, 1-5. Τό Ἀρνίον-Χριστός ἐπικεφαλής τῶν ἐκλεκτῶν του, Ἁγίων Πατέρων - Ν. Βασιλειάδη, 26-8-2026,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Μνήμη τῆς ἀποτομῆς τῆς κεφαλῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Έρμηνεία τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΟΜΗΣ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ[:Ματθ.14,1-12]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ ἤκουσεν Ἡρῴδης ὁ τετράρχης τὴν ἀκοὴν Ἰησοῦ (:Εκείνον τον καιρό άκουσε ο Ηρώδης Αντίπας, ο τετράρχης της Γαλιλαίας και της Περαίας, τη φήμη του Ιησού)»[Ματθ.14,1]· διότι ο βασιλιάς Ηρώδης, ο πατέρας του, που είχε φονεύσει τα νήπια της Βηθλεέμ και των περιχώρων της, είχε πεθάνει.

Ο ευαγγελιστής δεν σημειώνει απλώς και χωρίς αιτία τον καιρό, αλλά για να πληροφορηθείς την αλαζονεία και την αδιαφορία του τυράννου· διότι δεν πληροφορήθηκε από νωρίς τα σχετικά με Αυτόν, αλλά μετά από πολύ χρόνο. Τέτοιοι δηλαδή είναι αυτοί που κυβερνούν και περιβάλλονται από πολύ μεγάλη υλική δύναμη. Τα πληροφορούνται αυτά πολύ αργά, επειδή δεν ασχολούνται και πολύ με αυτά. Εσύ όμως, σε παρακαλώ, πρόσεξε πόσο σπουδαίο πράγμα είναι η αρετή· διότι μολονότι είχε πλέον πεθάνει ο ενάρετος Ιωάννης, τον φοβάται, και από τον φόβο φιλοσοφεί και για την ανάσταση· διότι λέγει ο ευαγγελιστής παρακάτω: «Καὶ εἶπε τοῖς παισὶν αὐτοῦ· οὗτός ἐστιν Ἰωάννης ὁ βαπτιστής· αὐτὸς ἠγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν, καὶ διὰ τοῦτο αἱ δυνάμεις ἐνεργοῦσιν ἐν αὐτῷ(:Και είπε στους αυλικούς του: “Αυτός είναι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής˙ αυτός αναστήθηκε από τους νεκρούς με νέα αποστολή από τον Θεό. Και γι’ αυτό οι υπερφυσικές δυνάμεις ενεργούν μέσα απ’ αυτόν”)»[Ματθ.14,2].

Είδες την έκταση που έλαβε ο φόβος; Διότι ούτε και τότε τόλμησε να πει κάτι στον έξω κόσμο, αλλά και τότε το λέγει μόνο στους αυλικούς του. Και αυτή όμως η σκέψη του είναι στρατιωτική και παράλογη. Καθόσον και πολλοί άλλοι αναστήθηκαν από τους νεκρούς και κανείς δεν έκανε κανένα παρόμοιο θαυματουργικό σημείο. Εγώ νομίζω ότι τα λόγια αυτά περιέχουν και φιλοτιμία και φόβο· διότι παρόμοιο πράγμα παθαίνουν οι παράλογοι άνθρωποι, οι οποίοι δέχονται πολλές φορές μέσα τους αντίθετα πάθη.

Ο Λουκάς όμως λέγει ότι το πλήθος έλεγε για τον Ιησού: «Ἤκουσε δὲ Ἡρῴδης ὁ τετράρχης τὰ γινόμενα ὑπ᾿ αὐτοῦ πάντα, καὶ διηπόρει διὰ τὸ λέγεσθαι ὑπό τινων ὅτι Ἰωάννης ἐγήγερται ἐκ τῶν νεκρῶν, ὑπό τινων δὲ ὅτι Ἠλίας ἐφάνη, ἄλλων δὲ ὅτι προφήτης τις τῶν ἀρχαίων ἀνέστη(:Όταν άκουσε όμως ο τετράρχης Ηρώδης όλα τα θαυμαστά που γίνονταν από τον Ιησού, βρισκόταν σε μεγάλη απορία· διότι μερικοί έλεγαν ότι ο Ιωάννης αναστήθηκε απ’ τους νεκρούς και ότι αυτός έκανε τα θαύματα. Μερικοί άλλοι πάλι ταύτιζαν τον Ιησού με κάποιον απ’ τους άλλους προφήτες και έλεγαν ότι εμφανίστηκε πάλι ο Ηλίας, ο οποίος δεν είχε πεθάνει αλλά είχε αναληφθεί. Κι άλλοι πάλι έλεγαν ότι αναστήθηκε κάποιος από τους αρχαίους προφήτες)» [Λουκά 9,7-8]. Ο Ηρώδης όμως σαν να έλεγε κάτι πιο σοφό από τους άλλους είπε αυτό. Καταρχήν λοιπόν αυτός κατά πολύ φυσικό λόγο, όταν οι άλλοι έλεγαν ότι ο Ιησούς είναι ο Ιωάννης(διότι πολλοί το ισχυρίζονταν και αυτό), το αρνιόταν και έλεγε με υπερηφάνεια και αλαζονεία ότι «εγώ τον φόνευσα τον Ιωάννη» [βλ. Μάρκ.6,16: «Ἀκούσας δὲ ὁ Ἡρῴδης εἶπεν ὅτι ὃν ἐγὼ ἀπεκεφάλισα Ἰωάννην, οὗτός ἐστιν· αὐτὸς ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν(:Όταν λοιπόν άκουσε ο Ηρώδης αυτά που έλεγαν όλοι αυτοί για τον Ιησού, είπε ότι αυτός είναι ο Ιωάννης που εγώ τον αποκεφάλισα. Αυτός αναστήθηκε από τους νεκρούς)» και Λουκά 9,9: «Ἰωάννην ἐγὼ ἀπεκεφάλισα· τίς δέ ἐστιν οὗτος περὶ οὗ ἐγὼ ἀκούω τοιαῦτα;(:Εγώ τον Ιωάννη τον αποκεφάλισα και απαλλάχθηκα οριστικά απ’ αυτόν. Ποιος όμως να είναι αυτός για τον οποίο εγώ ακούω ότι ενεργεί τέτοια παράδοξα έργα; Και ζητούσε να δει τον Ιησού)»]. Όταν όμως η φήμη αυτή έπαψε, τότε πλέον και αυτός στο εξής λέγει τα ίδια με τον πολύ κόσμο. Ακολούθως ο ευαγγελιστής μάς διηγείται και την ιστορία.

Ὁ θρύλος τῆς Ὀρθοδοξίας και τῆς Ρωμιοσύνης – Μητροπολίτης Αὐγουστίνος Καντιώτης (+1906-2010)

Ὁ θρύλος τῆς Ὀρθοδοξίας και τῆς Ρωμιοσύνης – Μητροπολίτης Αὐγουστίνος Καντιώτης (+1906-2010)

(Ἐκοιμήθη 28-8-2010)

Τοῦ κ. Νικολάου Ζαχαριάδη, Καθηγητοῦ θεολόγου – συγγραφέως

Ὁ ὑπεραιωνόβιος Μητροπολίτης πρώην Φλωρίνης Κυρὸς Αὐγουστῖνος Καντιώτης ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ πλήρης ἡμερῶν, σὲ ἡλικία 104 ἐτῶν. Ἐγεννήθη τὸ 1906 στὶς Λεῦκες στὴ νῆσο Πάρο.

Χιλιάδες χριστιανοὶ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸ ἐξωτερικὸ ἔτρεξαν τὴν 30ή Αὐγούστου 2010 στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Παντελεήμονος στὴ Φλώρινα, γιὰ νὰ ἀποχαιρετήσουν τὸν θρῦλο τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τῆς Ρωμιοσύνης τὸν νέο Χρυσόστομο τοῦ 20οῦ αἰώνα, τὸν δυναμικὸ καὶ δυναμιτικὸ ἱεροκήρυκα, ὁ ὁποῖος δὲν δίσταζε νὰ ἐλέγχει τὸ κακὸ καὶ νὰ ὁμολογεῖ τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεως, ἐνώπιον ἀμέσου κινδύνου τῆς ζωῆς του, ἀλλὰ καὶ διότι γνώριζε ὁ Γέροντας κυρὸς ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ νὰ ἐκθέτει μὲ τρόπο γλαφυρὸ καὶ θελκτικὸ τὸν ἐμπνευσμένο κηρυγματικὸ του λόγο. Ἂν ἄλλοι ἀγωνίζονταν τότε μὲ τὸ σπαθί τους, ὁ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ἀγωνιζόταν μὲ τὴν ρομφαία τοῦ θείου λόγου, ποὺ εἶναι κοφτερότερη καὶ ἀποτελεσματικότερη ἀπὸ τὸ ΣΠΑΘΙ!!!

Κήρυττε μὲ ὅλη τὴν θέρμη τῆς καρδιᾶς του σὲ πόλεις, σὲ χωριά, γεμᾶτος ἀγάπη. Ἔμενε πάντοτε ἀνυποχώρητος στὶς ἀρχές του γιὰ μία ΕΚΚΛΗΣΙΑ ἐλευθέρα καὶ ζῶσα. Ὀρφανοί, χῆρες, ἄρρωστοι, κοντὰ του εὕρισκαν ἀνακούφιση καὶ παρηγοριά. Κόποι, ἀγωνίες, διωγμοί, στερήσεις, κίνδυνοι καί θυσίες σημάδεψαν τὴ δράση του.

Ἀπόδοση Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ: Ἐργαλεῖο ἀποκλεισμοῦ, ὄχι λύση Πληροφορικῆς! (Α΄ ΜΕΡΟΣ)

 

Απόδοση Προσωπικού Αριθμού: Εργαλείο αποκλεισμού, όχι λύση Πληροφορικής! (Α΄ ΜΕΡΟΣ)

Ένα απλουστευμένο, αλλά τεχνικά ορθό παράδειγμα κατανόησης και μια λύση χωρίς Προσωπικό Αριθμό

Νικόλαος Μήλας*, Αντωνία Σφακιανάκη **

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1. Περίληψη

2. Απλουστευμένο παράδειγμα Συνδυασμού Μητρώων

3. Εσωτερική χρήση μοναδικού κλειδιού

4. Ο Π.Α. συνιστά εργαλείο αποκλεισμού

5. Ε.Κ.Α.Μ. έναντι Π.Α.  

6. Επικοινωνία μητρώων χωρίς Π.Α.

7. Επίλογος

 

1. Περίληψη

Η παρούσα ανάλυση αποτελεί μια απλουστευμένη αλλά τεχνικά ορθή παρουσίαση που αποσαφηνίζει ότι η απόδοση του Προσωπικού Αριθμού (Π.Α.) ως μόνιμου, μοναδικού και δη υποχρεωτικού αριθμού επαλήθευσης της ταυτότητας, για όλες τις συναλλαγές με το Δημόσιο:

α) Δεν αποτελεί, ούτε συνιστάται ως λύση πληροφορικής[1], δεν αποτελεί κατάλληλη σχεδιαστική επιλογή ή αρχιτεκτονική[2] ή εργαλείο που επαληθεύει τις βάσεις δεδομένων[3] των μητρώων των δημοσίων φορέων.

β) Δεν προσφέρει κανένα επιπρόσθετο πλεονέκτημα στον πολίτη, το εντελώς αντίθετο μάλιστα! 

Τα παραπάνω σημεία έρχονται σε συμφωνία με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων (εφεξής ΑΠΔΠΧ), η οποία προτείνει ως κατάλληλη σχεδιαστική λύση για την διασύνδεση των μητρώων ή την επικαιροποίηση των στοιχείων το εξής: «Θα μπορούσαν να προτιμηθούν και τεχνικές πιο “φιλικές” προς την ιδιωτικότητα, όπως για παράδειγμα, η επικοινωνία ανά δύο των φορέων μεταξύ τους»[4].

Αλλά και στην υποθετική περίπτωση, όπως εξηγείται παρακάτω, όπου για λόγους καθαρά μηχανογραφικούς χρειαζόταν ένα μοναδικό κλειδί για την διασύνδεση των βάσεων, το μοναδικό αυτό κλειδί, δεν έχει νόημα να αποδίδεται σε κάθε πρόσωπο για την ταυτοποίησή του ή να αποτυπώνεται στην ταυτότητα ή σε οποιαδήποτε άλλη κάρτα ή έγγραφο. Το γεγονός όμως ότι αποδίδεται (ορατά) καταδεικνύει την απαίτηση από την πλευρά της Πολιτείας:

i)    για συναίνεση (εκούσια, ή κατ' επίφαση) του πολίτη στον αριθμό,

ii)   για αριθμοποίησή - μοναδικοποίησή του (όπως γίνεται με τα αντικείμενα)

iii) για εύκολη κατάρτιση του προφίλ του (ψηφιακό φακέλωμα),

iv) για κοινωνικό αποκλεισμό του.

Διότι, η απόδοση μόνιμου και υποχρεωτικού αριθμού για όλες τις υπηρεσίες, στην οποία ο πολίτης έχει συναινέσει, εν πλήρει επιγνώσει ή μη, δημιουργεί τις βάσεις για κοινωνικό αποκλεισμό, ο οποίος είναι πιο εύκολο να εφαρμοστεί με κάποια δικαιολογία ή πρόφαση. Σε αντίθετη περίπτωση, ένας τέτοιος αποκλεισμός πολύ δυσκολότερα βρίσκει έρεισμα.

Στο τέλος, η ανάλυση επεκτείνεται προς την κατεύθυνση μιας τεχνικής λύσης επικοινωνίας των μητρώων που διασφαλίζει την εκ σχεδιασμού αποτροπή του ανεξέλεγκτου ψηφιακού φακελώματος (profiling), και άρα την καλύτερη προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας χωρίς μόνιμο, μοναδικό και πρωτίστως υποχρεωτικό αριθμό, όπως ο Π.Α..

2. Απλουστευμένο παράδειγμα Συνδυασμού Μητρώων

Ἀποτομή τῆς Ἁγίας Κεφαλῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΑΠΟΤΟΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ[:Πράξ.13,25-32]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

[:Υπομνηματισμός των εδαφίων Πράξ.13,23-36]

[…]Έπειτα αναφέρει και τον Ιωάννη, που δίνει τη μαρτυρία και λέγει: «Τούτου ὁ Θεὸς ἀπὸ τοῦ σπέρματος κατ᾿ ἐπαγγελίαν ἤγαγε τῷ Ἰσραὴλ σωτηρίαν, προκηρύξαντος ᾿Ιωάννου πρὸ προσώπου τῆς εἰσόδου αὐτοῦ βάπτισμα μετανοίας παντὶ τῷ λαῷ ᾿Ισραήλ. ὡς δὲ ἐπλήρου ὁ ᾿Ιωάννης τὸν δρόμον, ἔλεγε· τίνα με ὑπονοεῖτε εἶναι; οὐκ εἰμὶ ἐγώ, ἀλλ᾿ ἰδοὺ ἔρχεται μετ᾿ ἐμὲ οὗ οὐκ εἰμὶ ἄξιος τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν λῦσαι(:Από τους απογόνους του Δαβίδ ο Θεός, σύμφωνα με την υπόσχεση που είχε δώσει στους Πατριάρχες και στον ίδιο τον Δαβίδ, απέστειλε και ανέδειξε στον Ισραήλ, σωτήρα τον Ιησού. Προηγουμένως όμως, πριν αρχίσει ο Ιησούς τη δημόσια δράση Του, ο Ιωάννης είχε κηρύξει βάπτισμα μετανοίας σε όλο τον λαό του Ισραήλ, για να τον προετοιμάσει να υποδεχθεί τον Σωτήρα που θα ερχόταν μετά από λίγο. Και όσο ο Ιωάννης εξακολουθούσε να κηρύττει για να ολοκληρώσει την αποστολή του, έλεγε: ‘’Ποιος νομίζετε ότι είμαι; Δεν είμαι εγώ αυτός που περιμένετε για Μεσσία˙ αλλά ιδού, ύστερα από μένα έρχεται κάποιος άλλος. Μπροστά Του εγώ δεν είμαι άξιος ούτε να λύσω ως ταπεινός Του υπηρέτης τα υποδήματα από τα παπούτσια Του’’)» [Πράξ.13,23-25]. Και ο Ιωάννης δίνει τη μαρτυρία αυτή όχι έτσι στην τύχη, αλλά αποκρούοντας τη δόξα από τον εαυτό του, αν και βέβαια όλοι απέδιδαν αυτήν σε αυτόν. Δεν είναι το ίδιο πράγμα το να αποκρούει κάποιος την τιμή όταν κανένας δεν του δίνει αυτήν και όταν πολλοί του την παρέχουν, και όχι απλώς αυτό αλλά και όταν τόσο σπουδαία είναι η αποστολή του. Ο δε Ιωάννης, λέγοντας «πρὸ προσώπου τῆς εἰσόδου αὐτοῦ» [Πράξ.13,24], ονομάζει είσοδο τη σάρκωση του Χριστού, την ένσαρκη φανέρωση Αυτού στον κόσμο.

«῎Ανδρες ἀδελφοί, υἱοὶ γένους ᾿Αβραὰμ καὶ οἱ ἐν ὑμῖν φοβούμενοι τὸν Θεόν, ὑμῖν ὁ λόγος τῆς σωτηρίας ταύτης ἀπεστάλη. οἱ γὰρ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν τοῦτον ἀγνοήσαντες, καὶ τὰς φωνὰς τῶν προφητῶν τὰς κατὰ πᾶν σάββατον ἀναγινωσκομένας κρίναντες ἐπλήρωσαν, καὶ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου εὑρόντες ᾐτήσαντο Πιλᾶτον ἀναιρεθῆναι αὐτόν(:Άνδρες αδελφοί, παιδιά του γένους Αβραάμ και όσοι από σας ήσασταν κάποτε εθνικοί και τώρα λατρεύετε με ευλάβεια τον αληθινό Θεό˙ σε σας στάλθηκε το κήρυγμα της σωτηρίας αυτής, την οποία προσφέρει ο Ιησούς Χριστός. Σε σας που κατοικείτε μακριά από την Παλαιστίνη στάλθηκε το κήρυγμα αυτό˙ διότι οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ και οι άρχοντές τους δεν μπόρεσαν να καταλάβουν Ποιος ήταν ο Ιησούς, καθώς και τις διακηρύξεις των προφητών που αναγιγνώσκονται κάθε Σάββατο στις συναγωγές. Και αντί να Τον αναγνωρίσουν ως Μεσσία, Τον καταδίκασαν˙ και έτσι ασυναίσθητα και χωρίς να το καταλάβουν, εκπλήρωσαν και πραγματοποίησαν τις προφητείες αυτές. Και ενώ δεν βρήκαν σε Αυτόν κανένα έγκλημα ή ενοχή που να δικαιολογεί την καταδίκη Του σε θάνατο, ζήτησαν από τον Πιλάτο να θανατωθεί)» [Πράξ.13,26-28].

Γρηγόριε, ἀπὸ ποιμένας ἔγινες κατήγορος καὶ συκοφάντης

 

ΓΡΗΓΟΡΙΕ, ΑΠΟ ΠΟΙΜΕΝΑΣ ΕΓΙΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣ

Γρηγόριε,

εσύ που θέλεις να εμφανίζεσαι ως επίσκοπος και ποιμένας, αντί να διδάσκεις το ποίμνιο την αλήθεια, την αγάπη, τη συγχώρεση και την αποφυγή της κατάκρισης, έγινες ο ίδιος κατήγορος και, κατά την καταγγελία μας, συκοφάντης.

Αντί να πολεμάς το ψέμα, πολεμάς ανθρώπους.

Αντί να καταδικάζεις την εμπάθεια, την καλλιεργείς.

Αντί να απομακρύνεις την κακία, τη μεταφέρεις μέσα στην αντιπαράθεση.

Αντί να διδάσκεις να αποφεύγουμε τον φθόνο, τη ζήλια, τη μνησικακία και την εκδικητικότητα, δίνεις —κατά την άποψή μας— το χειρότερο παράδειγμα σε ολόκληρο το ποίμνιο.

Και ο στόχος σου είναι ο Τυχικός και τώρα ακόμη και ο αδελφός του.

………………………………………………….

ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Ή ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ;

Τι είδους ποιμένας είναι αυτός που αντί να θεραπεύει τις πληγές του ποιμνίου, τις ανοίγει περισσότερο;

Τι είδους επίσκοπος είναι αυτός που αντί να ενώνει, διχάζει;

Τι είδους πνευματικός πατέρας είναι αυτός που αντί να διδάσκει «μη κατακρίνετε», γίνεται ο ίδιος κατήγορος του αδελφού του;

Και όταν η δημόσια επίθεση συνοδεύεται, κατά την καταγγελία μας, από αναπόδεικτους και άδικους ισχυρισμούς, τότε ο χαρακτηρισμός «συκοφάντης» αποτελεί καταγγελία μιας συμπεριφοράς που θεωρούμε ανάξια επισκόπου.

…………………………………………………………….

ΠΟΙΟΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΜΕΙΩΣΕΙΣ;

28 Αὐγούστου. Μωυσέως ὁσίου τοῦ Αἰθίοπος (δ΄ αἰ.). Διομήδους, Λαυρεντίου μαρτύρων, ᾿Εζεκίου βασιλέως τοῦ δικαίου (750 π.Χ.). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Παρασκευῆς ιγ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Β΄ Κορ. ια΄ 5-21).

Β Κορ. 11,5        λογίζομαι γὰρ μηδὲν ὑστερηκέναι τῶν ὑπερλίαν ἀποστόλων.

Β Κορ. 11,5               Τωρα όμως διατί δίδετε προσοχήν εις αγνώστους και αδοκίμους διδασκάλους; Διατί φρονώ ότι εγώ δεν έχω υπολειφθή καθόλου εις την διδασκαλίαν και στο έργον του Ευαγγελίου (και δεν έχω υπολειφθή καθόλου), ούτε από τους πιο μεγάλους μεταξύ των Αποστόλων.

Τὴ μέγιστη τιμὴ στὴν Ἐκκλησία κάνουν ὅσοι ἀγωνίζονται ἐναντίον τοῦ κακοῦ.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς,

Υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι κάνουν τιμή στην Εκκλησία επειδή την επισκέπτονται. Κάποιοι απʼ αυτούς έχουν το εξής σκεπτικό: «Κοίτα, εγώ, άνθρωπος του εικοστού αιώνα, ανώτερος υπάλληλος, ντυμένος με κουστούμι και γραβάτα, με γνώσεις φυσικής και βιολογίας, αντί να πάω στο καφενείο ή στο θέατρο, έκανα την τιμή στην Εκκλησία και την επισκέφτηκα». Για τέτοιους ανθρώπους η Εκκλησία έχει μόνο μομφή και οίκτο.

Στην Εκκλησία κανένας δεν κάνει τιμή εκτός απʼ εκείνον ο οποίος εξεγείρεται εναντίον του κακού. Τη μέγιστη τιμή στην Εκκλησία κάνουν οι μέγιστοι επαναστάτες εναντίον του κακού, οι οποίοι και τη θεμελίωσαν, και εκείνοι οι οποίοι μέσω των αιώνων κράτησαν τη λάμψη της.

Δέν θά μας κρίνει ὁ Θεός.Οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς μας θά μᾶς κρίνουν...

❈ Θά σᾶς πῶ τήν προσωπική μου πείρα. Ἔχω παιδιά παρθένα, πού οὔτε τό χέρι δέν ἀκουμπᾶνε ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου καί πᾶνε γιά γάμο. Γιατί μοῦ λένε κάποιοι:

- Δέν ὑπάρχουν σήμερα παιδιά παρθένα...

Καί τούς λέω: