ΙΕΡΕΥΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΡΑΒΗΤΑΣΟ ΤΑΠΕΙΝΟΣ, Ο ΑΠΛΟΥΣ, Ο ΠΡΑΟΣ1. ΠροετοιμασίαὉ ἀείμνηστος π. Βασίλειος Πραβήτας γεννήθηκε στήν Ἀρναία στίς 14/1/1933 ἀπὸ πιστή παραδοσιακἠ οἰκογένεια τοῦ Ἀναστασίου καί Ἐλευθερίας Πραβήτα. Ὀρφάνεψε γρήγορα ἀπό µητέρα καί μέ πολλή φτώχεια πέρασε τά παιδικἁ καὶ νεανικά του χρόνια. Μεγάλωσε ὅμως µέσα στήν Ἐκκλησία, στά Κατηχητικά τοῦ σημερινοῦ Μητροπολίτου Δράμας κ. Διονυσίου Κυράτσου. Συμμετεῖχε ἐνεργά στήν πλούσια κατηχητική καὶ πνευματική κίνηση τοῦ Μητροπολίτου Κυπριανοῦ, µέ κατηχητή τὸν Πρωτοσύγκελλο π. Στέφανο.Ἀποφοίτησε τό 1960 ἀπό τό Ἀνώτερο Φροντιστήριο Θεσσαλονίκης, Στή Θεσσαλονίκη σχετίσθηκε πνευματικά μέ τήν ἀδελφότητα τῆς «Ἀπολυτρώσεως» στό οἰκοτροφεῖο τῆς ὁποίας διέµενέ,Στίς 19/4/1960 ἐνυμφεύθη µετά τῆς εὐσεβοῦς κόρης Ἄναστασίας Κοτσάνη.Τό συστατικό γράµµα γιά τήν ἱερωσύνη τὸ ὑπέγραψαν κἀτοικοι τῆς Ἀρναίας Ἰωάννης Κυριαφίνης γιατρός, Κων/νος Καραλιόλιος γιατρός, Γεώργιος Κωνσταντᾶς καί Δημ. Καραδηµήτρας.Κανονική συμμαρτυρία ἔδωσε ὁ Πνευματικός του Ἀρχιμ. Φώτιος Σταµατόπουλος τῆς Ἀδελφότητας «ΖΩΗ»2. Ὁ συλλειτουργύς τῶν ἀγγέλων
«ΘΑ ΣΩΘΩ ΕΓΩ;»Μαρτυρία μοναχοῦ Ἱερᾶς ΜονῆςΜεγίστης Λαύρας, Ἅγιον ὌροςΤο 1976 εἶχα κατέβει στήν Ἀθήνα για κάποια ἐργασία τοῦ Μοναστηριοῦ καί ἕνας γνωστός μου μέ πῆγε στα Καλίσσια γιὰ νὰ γνωρίσω, ὅπως μοῦ εἶπε, κάποιον πολύ χαρισματικό Γέροντα.Μπῆκα μέσα σέ ἕνα πάμφτωχο Κελλί καί, μόλιςσυνάντησα τόν σημερινό Ἅγιο Πορφύριο, τοῦ εἶπα:-Γέροντα, ἐγώ εἶμαι ἀπό τήν Ι. Μονή Μεγίστης Λαύρας.-Ἄαα..., κι ἐγώ Λαυριώτης εἶμαι!Τό εἶπε αὐτό, διότι τά Καυσοκαλύβια ὅπου ἀσκήτεψε καί τα ὁποία ὑπεραγαποῦσε, ἀνήκουν στήν Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας.Ἔνιωσα τόσο όμορφα καί ἄνετα μαζί του, πού ἀμέσως αἰσθάνθηκα έντονα καί τήν ἀνάγκη νά τοῦ ἐξομολογηθῶ τίς ἁμαρτίες μου. Ἀφοῦ τοῦ ἄνοιξα τήν ψυχή μου καί τοῦ εἶπα τά πάντα..., στό τέλος μέ αἰφνιδίασε μόλις τόν ἄκουσα νά λέγει:-Νά μεταλάβεις...- Να μεταλάβω;-Ναί, ναί..., νά πᾶς νά μεταλάβεις.Ἔνιωθα πολύ ἁμαρτωλός καί ξαφνιάστηκα μ' αὐτό πού μοῦ εἶπε. Ἐπειδή ὁ ἄνθρωπος πού μέ πῆγε ἐκεῖ, μοῦ εἶχε πεῖ ὅτι ἔχει μεγάλα χαρίσματα, προορατικό, διορατικό, προφητικό κ.ά., τό σκέφτηκα, το ξανασκέφτηκα... καί στό τέλος πίεσα τόν ἑαυτό μου, πῆρα τό θάρρος καί πολύ διστακτικά και φοβισμένα τόν ρώτησα:- Γέροντα..., θα σωθῶ ἐγώ;
ΣΕΙΡΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΔΕΚΑ ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, (10ον).Αρχ. Παύλου ΔημητρακοπούλουΘεολόγου- συγγραφέωςΕν Θεσσαλονίκη τη 16η Σεπτεμβρίου 2026Μέρος δέκατονΜετά τις κριτικές παρατηρήσεις διακεκριμένων λαϊκών στις οποίες αναφερθήκαμε στο προηγούμενο μέρος, προχωρούμε σε συνοπτική περιγραφή των κυριωτέρων μετασυνοδικών εξελίξεων. Αυτές, ευρισκόμενες σε άμεση διαλεκτική σχέση και συνάρτηση με την ψευδοσύνοδο, υπήρξαν ως επί το πλείστον τραγικές και οδυνηρές, θα γίνονται δε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, μελλοντικά όλο και τραγικότερες. Ωστόσο υπήρξαν και κάποιες ελάχιστες θετικές και ενθαρρυντικές. Παρά κάτω θα αναφερθούμε εν συντομία στην Εγκύκλιο της Δ.Ι.Σ. με τίτλο: «Προς τον Λαό. Για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης», που δημοσίευσε τον Ιανουάριο του 2017, προκειμένου να ενημερώσει τον πιστό λαό του Θεού σχετικά με την ψευδοσύνοδο, καθώς και σύντομη κριτική αξιολόγησή της.Η Εγκύκλιος: «Προς τον Λαό. Για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης».Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος απευθύνεται σε όλους τους πιστούς προκειμένου να τους ενημερώσει για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο των Ορθοδόξων Εκκλησιών, η οποία συνήλθε τον Ιούνιο του 2016 στην Κρήτη. Κύριος σκοπός της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου ήταν η ενίσχυση και η φανέρωση της ενότητας όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, αλλά και η αντιμετώπιση διαφόρων συγχρόνων ποιμαντικών ζητημάτων.Με βάση τα συμπεράσματα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου:• Η Ορθόδοξη Εκκλησία εκφράζει την ενότητα και την καθολικότητά Της διά των Ιερών Μυστηρίων. Η συνοδικότητα υπηρετεί την ενότητα και διαπνέει την οργάνωση της Εκκλησίας, τον τρόπο που λαμβάνονται οι αποφάσεις Της και καθορίζει την πορεία Της. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι η Αγία Σύνοδος δεν αναφέρθηκε μόνον στο κύρος των γνωστών Οικουμενικών Συνόδων, αλλά σε αυτήν για πρώτη φορά αναγνωρίσθηκαν ως Σύνοδοι «καθολικού κύρους», δηλαδή ως Οικουμενικές, η Μεγάλη Σύνοδος επί Μεγάλου Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (879-880), οι επί αγίου Γρηγορίου του Παλαμά Μεγάλες Σύνοδοι (1341, 1351, 1368), και οι εν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλες και Αγίες Σύνοδοι για την αποκήρυξη της ενωτικής Συνόδου της Φλωρεντίας (1438-1439), των προτεσταντικών δοξασιών (1638, 1642, 1672, 1691) και του εθνοφυλετισμού ως εκκλησιολογικής αιρέσεως (1872).• Οι Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες δεν αποτελούν συνομοσπονδία Εκκλησιών, αλλά την Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Για την Ορθόδοξη Διασπορά στις διάφορες χώρες του κόσμου αποφασίσθηκε να συνεχισθεί η λειτουργία των Επισκοπικών Συνελεύσεων με εκπροσώπους των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών προκειμένου να διασφαλίζεται η αρχή της συνοδικότητας, μέχρι να εφαρμοσθεί η κανονική ακρίβεια.• Για την Ορθόδοξη Εκκλησία η οικογένεια αποτελεί καρπό της «εις Χριστόν και εις την Εκκλησίαν» μυστηριακής ενώσεως ανδρός και γυναικός και είναι η μόνη εγγύηση της γεννήσεως και της ανατροφής των τέκνων.• Η Εκκλησία τονίζει διαρκώς την αξία της εγκρατείας, της χριστιανικής ασκήσεως. Η χριστιανική άσκηση δεν διακόπτει την σχέση του ανθρώπου με την ζωή και τον συνάνθρωπο, αλλά τον συνδέει με την μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας. Δεν αφορά μόνον τους μοναχούς. Το ασκητικό ήθος είναι χαρακτηριστικό της χριστιανικής ζωής.• Η Ορθόδοξη Εκκλησία καταδικάζει τους διωγμούς, την εκδίωξη και δολοφονία μελών θρησκευτικών κοινοτήτων, τον εξαναγκασμό σε αλλαγή θρησκευτικής πίστεως, την εμπορία προσφύγων, τις απαγωγές, τα βασανιστήρια, τις απάνθρωπες εκτελέσεις, τις υλικές καταστροφές. Ιδιαίτερα εκφράζει την αγωνία Της για την κατάσταση των Χριστιανών και όλων των διωκωμένων μειονοτήτων στην Μέση Ανατολή και σε άλλα σημεία του κόσμου.
«Εἶπεν οὖν Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος τοῖς συμμαθηταῖς· Ἄγωμεν καὶ ἡμεῖς ἵνα ἀποθάνωμεν μετ ̓ αὐτοῦ» (Ἰω. 11,16)Οἱ Ἰουδαῖοι εἶνε ἕτοιμοι νὰ λιθοβολήσουν τὸν Ἰησοῦ. Ὁ Ἰησοῦς φεύγει καὶ πάλι στὴν ἔρημο. Ὄχι ἀπὸ δειλία, ἀλλὰ διότι δὲν ἔφθασε ἀκόμη ἡ ὥρα τοῦ μαρτυρίου. Φέρνει τὰ βήματά του στὴν ἔρημο πέρα ἀπὸ τὸν Ἰορδάνη, στὰ μέρη ἐκεῖνα ποὺ ἦταν γεμᾶτα πρόσφατες ἀναμνήσεις. Γιατὶ ἐκεῖ ἔζησε καὶ ἀσκήτευσε ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ποὺ ἡ ἁγία ζωὴ καὶ τὸ βροντόφωνο κήρυγμά του εἶχαν συγκλονίσει τὶς ψυχὲς τοῦ λαοῦ. Τὰ πλήθη τότε ἔτρεχαν στὸν Ἰωάννη, καὶ ἡ ἔρημος γινόταν πολυάνθρωπη πόλι. Τώρα ὁ Ἰωάννης δὲν ζῇ. Βρῆκε μαρτυρικὸ θάνατο στὶς φυλακὲς τῆς Μαχαιροῦντος. Γι ̓ αὐτὸ ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ στὰ ἴδια μέρη, ὅπου ἄλλοτε ἀσκήτευσε ὁ Ἰωάννης, ψυχολογικὰ γίνεται ἀφορμὴ στοὺς ἀνθρώπους νὰ θυμηθοῦν τὴ μεγάλη ἐκείνη φυσιογνωμία· ἀλλὰ καὶ καθὼς τώρα βρίσκονται μπροστὰ σὲ μία ἄλλη φυσιογνωμία, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, κάνουν σύγκρισι τῶν δύο καὶ λένε· Ὁ Ἰωάννης μὲν δὲν ἔκανε κανένα θαῦμα, ἀλλὰ θαύματα πρέπει νὰ λογιστοῦν ὅσες προφητεῖες εἶπε γιὰ τὸν Ἰησοῦ καὶ ἐπαλήθευσαν. Μόνο ἕνα προφητικὸ μάτι μποροῦσε νὰ προβλέψῃ τὸ μέλλον. Καὶ ἐφ ̓ ὅσον τώρα λόγια καὶ θαύματα πρωτοφανῆ τοῦ Ἰησοῦ μαρτυροῦν τὴν θεία προέλευσί του, πρέπει –λένε– νὰ πιστέψουμε στὸ Χριστό. «Καὶ ἐπίστευσαν», παρατηρεῖ ὁ εὐαγγελιστής, «πολλοὶ ἐκεῖ εἰς αὐτόν» (Ἰω. 10,42).
Ἡ Ἀπαρχὴ ὡς ἀπαρχὴ τῆς οἰκουμενιστικῆς ἑνώσεωςΝ. ΡωμανὸςΣτὸ κανάλι «Ἀπαρχὴ» στὸ YouTube ἀνέβηκε λίγες ἡμέρες πρὶν ἕνα βίντεο σχετικὰ μὲ τοὺς διαλόγους Ὀρθοδόξων καὶ Παπικῶν. Ὁμιλητής τοῦ βίντεο εἶναι ὁ π. Ἀμφιλόχιος Μῆλτος. Ἐπειδὴ κρίνουμε ὅτι τὸ βίντεο ὁδηγεῖ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ σὲ οἰκουμενιστικά συμπεράσματα, ἀποφασίσαμε νὰ σχολιάσουμε τὰ λεγόμενα τοῦ πατρὸς Ἀμφιλοχίου Μήλτου. Τὰ πλάγια γράμματα σὲ παρένθεση εἶναι τὰ σχόλιά μας.π. Ἀμφιλόχιος Μῆλτος: «Ἐμεῖς πολλὲς φορές, καχύποπτοι ὄντες, καὶ δυστυχῶς ἀνάμεσά μας αὐτοὶ ποὺ εἶναι πιὸ καχύποπτοι καὶ πιὸ προκατειλημμένοι γιὰ τὴν ὅλη αὐτὴ διαδικασία τοῦ διαλόγου, θεωροῦν ὅτι ὁ δυνατὸς καὶ ἐξουσιαστικὸς Ρωμαιοκαθολικισμὸς θέλει, γιὰ νὰ μεγαλώσει ἀκόμα περισσότερο, νὰ συμπεριλάβει στοὺς κόλπους του καὶ νὰ ὑποτάξει καὶ τοὺς Ὀρθοδόξους καὶ ἔτσι χρησιμοποιεῖ διάφορους τρόπους, γιὰ νὰ τὸ κάνει αὐτό».(Ξεχνάει ἐδῶ ὁ πατὴρ Ἀμφιλόχιος νὰ ἀναφέρει τὴν Οὐνία. Ἐὰν ἴσχυε ὁ χαρακτηρισμὸς τοῦ πατρός, τότε ἡ Οὐνία θὰ ἔπρεπε νὰ εἶχε καταδικαστεῖ ἀπὸ τὴν παπικὴ ἐξουσία, πρᾶγμα ἀσφαλῶς ποὺ δὲν ἔγινε ποτέ. Δυστυχῶς, ὅμως, οἱ παπικοί μᾶς θέλουν οὐνίτες, ὅπως θὰ ἔλεγε καὶ ὁ π. Γ. Μεταλληνός. Εἶναι πρόθυμοι, π.χ., νὰ μᾶς ἀφήσουν, λὲς καὶ μᾶς κάνουν τὴ χάρη, νὰ μὴ ἀπαγγέλλουμε τὸ Filioque στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ἀλλὰ στὸ θέμα τοῦ πρωτείου δὲν κάνουν πίσω, ἀκόμη καὶ ὅσοι εἶναι καλοπροαίρετοι. Ὁπότε ναί, θέλουν νὰ μᾶς ὑποτάξουν).
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τετάρτης ιη΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. ε΄ 25-33).
Εφ. 5,25 οἱ ἄνδρες ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας ἑαυτῶν, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησε τὴν ἐκκλησίαν καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς,
Εφ. 5,25 Οι δε άνδρες εξ άλλου να αγαπάτε τας γυναίκας σας και να υποβάλλεσθε μέχρι και των μεγαλυτέρων θυσιών προς χάριν αυτών, όπως και ο Χριστός ηγάπησε την Εκκλησίαν και παρέδωκεν υπέρ αυτής τον ευατόν του εις σταυρικόν θάνατον,
Εφ. 5,26 ἵνα αὐτὴν ἁγιάσῃ καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι,
Εφ. 5,26 δια να την αγιάση, καθαρίσας αυτήν με το λουτρόν του ύδατος, δηλαδή δια του αγίου βαπτίσματος, κατά το οποίον λέγεται το ιερόν λόγιον “στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος”.
🌾 μόδι 🌾~ από τη ΖΩΗ των λέξεων📜 ❝ οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸνὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν,καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ ❞ (Ματθ. 5,15)(μετάφρ.)🕯️ «όταν ανάβουν λυχνάρι, δεν το βάζουν κάτω από κάδο,αλλά πάνω σε λυχνοστάτη, ώστε να φωτίζει όλουςόσοι βρίσκονται στο σπίτι».Πόση δύναμη κρύβει αυτή η εικόνα: ένας λύχνος αναμμένος, κι όμως σκεπασμένος με έναν κάδο. Ένα φως που υπάρχει, αλλά δεν φαίνεται· και περιμένει να φανερωθεί.~ ~ ~ ~◼️ Ο " μόδιος " στην αρχαιότητα (λατ. modius) ήταν μονάδα μέτρησης σιτηρών.▶ Με αυτή τη σημασία επιβιώνει σήμερα η λέξη " μόδι " [το]: μονάδα μετρήσεως χωρητικότητας ξηρών καρπών και σιτηρών, ισοδύναμη με 8,75 λίτρα. Στην επαρχία χρησιμοποιήθηκε μέχρι πρόσφατα, πβ. την ευχή για καλή σοδειά « Χίλια μόδια». Απαντά επίσης και σε τοπωνύμια (πβ. Χιλιομόδι).▶ Κατ' επέκταση, χρησιμοποιήθηκε και για έκταση (ανάλογη με τη σοδειά που μπορεί να δώσει), όπως στο κυπριακό Άσμα του Διγενή:❝ τζ΄ εκράτεν η πατούνα του εννιά μοδιών χωράφκια...❞
Έχω τή γνώμη πώς, σύμφωνα μέ τή γνώμη τού Μεγάλου Αθανασίου, ερμηνευτού τού βιβλίου τών Ψαλμών, πώς μέσα στά λόγια αυτά τού ιερού βιβλίου, έχει μετρηθεί καί περιέχεται όλη ή ζωή τών ανθρώπων, καί οί διαθέσεις τής ψυχής καί οί κινήσεις τών λογισμών καί τών σκέψεών τους καί πώς τίποτε περισσότερο απ΄αυτά δέν βρίσκεται στήν ανθρώπινη ζωή. Είτε δηλαδή υπάρχει ανάγκη μετανοίας καί εξομολογήσεως, είτε παρουσιάστηκε κάποια θλίψη ή πειρασμός, είτε καταδιώχθηκε κανένας ή γλίτωσε από κάποια επιβολή, είτε τόν κυρίεψε θλίψη, είτε βλέπει τόν εαυτό του νά προοδεύει, τόν δέ εχθρό νά αχρηστεύεται, είτε θέλει νά υμνήσει, νά ευχαριστήσει τόν Κύριο, γιά όλα διδάσκεται από τούς Ψαλμούς. Άς εκλέγει λοιπόν όσα σ, αυτούς λέγονται γιά κάθε περίπτωση πού αναφέρθηκε καί νά τά λέει προσφέροντάς τα στόν Κύριο σάν νά έχουν γραφτεί γιά τόν εαυτό του, μορφώνοντάς μέσα του αντίστοιχα συναισθηματα.
Μαρτυρία: «Ήταν ὁ Φιλόθεος. Είναι φίλος μου».
Πάρος 10 Ἰουλίου 2026
Ονομάζομαι Ἀδελίνα Μαρία Κούκουλ καὶ εἶμαι ἡ σύζυγος τοῦ πρεσβυτέρου Δανιήλ Κούκουλ, Ὀρθοδόξου ἱερέως στη Ρουμανία.Στις 20 Ἰουνίου 2024, ο δεκάχρονος γυιός μας, ὁ Δαμιανός, τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαῖο δυστύχημα. Υπέστη βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, τραύματα στη σπονδυλικὴ στήλη, στην σπλήνα καὶ στὰ ἄκρα. Παρέμεινε σε κῶμα σχεδὸν εἴκοσι ἡμέρες καὶ οἱ γιατροὶ μᾶς ἔλεγαν ὅτι οἱ πιθανότητες νὰ ἐπιζήσει καὶ νὰ ἀναρρώσει ἦσαν ἐλάχιστες. Ἐκείνη τὴν περίοδο ἡ μοναδική μας δύναμις ἦταν ἡ προσευχή. Ὅταν ὁ Δαμιανὸς ἄρχισε νὰ συνέρχεται, ἄρχισε νὰ μιλᾷ γιὰ τοὺς Ἁγίους. Μᾶς ἔλεγε ὅτι τὸν ἐπισκέπτονταν, τὸν ἐνίσχυαν καὶ τοῦ ἔλεγαν συνεχῶς:«Ὅλα θὰ πᾶνε καλά».Στὶς ἀρχὲς τοῦ Αὐγούστου 2024, ὁ π. Ἠσαΐας, ἀπὸ τὴ Σκήτη τοῦ Ἁγίου Γερασίμου στη Ρουμανία, μᾶς εἶπε ὅτι τοῦ εἶχε φανερωθῆ πὼς τὸν Δαμιανὸ εἶχε ἐπισκεφθῆ ἕνας ἀπὸ τρεῖς Ἁγίους· ὁ Ἅγιος Ἀρσένιος ὁ ἐν Πάρῳ, ὁ Ἅγιος Βησσαρίων ὁ Ἐλεήμων ἢ ὁ Ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος. Μᾶς εἶπε ἀκόμη ὅτι ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς φοροῦσε γαλάζια ἐνδύματα. Ἐμεῖς δὲν γνωρίζαμε τὸν Ὅσιο Φιλόθεο Ζερβάκο, οὔτε ὁ Δαμιανὸς εἶχε ποτὲ ἀκούσει γι᾽ αὐτόν. Μόλις προφέραμε τὰ ὀνόματα αὐτά, ὁ Δαμιανός σηκώθηκε ἀμέσως καὶ εἶπε μὲ βεβαιότητα· «Ήταν ὁ Φιλόθεος. Είναι φίλος μου».
ΟΟΣΑ: Οι μισοί μαθητές μας είναι νοητικά ανήμποροι – To «Idiocracy» είναι εδώ!Ελευθέριος ΑνδρώνηςΝα λοιπόν που το γένος το οποίο φωταγώγησε την οικουμένη με το φέγγος των γραμμάτων και των επιστημών, έφτασε σήμερα να βουλιάζει στο σκότος του λειτουργικού αναλφαβητισμού. Δηλαδή της ανικανότητας για βασικές δεξιότητες ανάγνωσης, γραφής και κατανόησης κειμένου. Νοητική αφασία. Με μία λέξη; Αποβλάκωση!Σύμφωνα με τα συνταρακτικά στοιχεία του ΟΟΣΑ (που προκύπτουν από τον διαγωνισμό PISA 2025), οι μισοί Έλληνες μαθητές αδυνατούν να αναπτύξουν έστω τη βασική ικανότητα λειτουργικού εγγραμματισμού. Το 49,5% στα Μαθηματικά, το 43,8% στην Κατανόηση Κειμένου και το 40,9% στις Φυσικές Επιστήμες βρίσκονται κάτω από το όριο ασφαλείας.Σε σχέση με τα δεδομένα του 2022, η ελληνική μαθητική κοινότητα σήμερα σημειώνει πτώση 16 ολόκληρων μονάδων στην ανάγνωση, 7 μονάδων στις Φυσικές Επιστήμες και 6 μονάδων στα Μαθηματικά. Αν δούμε το φαινόμενο σε εύρος δεκαετίας (2015-2025), η Ελλάδα βουλιάζει στον αναλφαβητισμό με τριπλάσια ταχύτητα από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ!Βασικές αιτίες αυτής της κυριολεκτικής συμφοράς; Ένα πανάθλιο εκπαιδευτικό σύστημα που βασίζεται στη λογική της παπαγαλίας. Η απαξίωση της κλασσικής λογοτεχνίας και του ελληνικού πνεύματος στα σχολεία, δηλαδή η αποξένωση των παιδιών από την πολιτιστική κληρονομιά τους. Η νοσηρή εξάρτηση από τα social media. Η αποβλάκωση στις οθόνες των τάμπλετ και του Netflix. Η υποχώρηση της γλωσσικής βάσης και η υπονόμευση του λεξιλογίου από τη woke κουλτούρα. Το εκπαιδευτικό προβάδισμα της σάρκας (και των άπειρων θελημάτων της) έναντι του πνεύματος (και της φυσικής τροφής του).
Ἡ ἀποϊεροποίηση τῶν Ἱερῶν Ναῶν καὶ ἡ μεταβολὴ τοὺς σὲ κοινοὺς τόπους μέσῳ τῆς χρήσης τους γιὰ σκοποὺς ξένους πρός τὴν Θεία Λατρεία-Ἡ στάση τῶν πιστῶν ἐντὸς τῶν Ἱερῶν Ναῶν
*Φλώρου ΚωνσταντίναΠερίληψη:
Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται το ζήτημα της χρήσης των Ιερών Ναών για διαφορετικούς, από την Θεία Λατρεία, σκοπούς, όπως για παράδειγμα για την πραγματοποίηση συναυλιών και χορωδιών με συνοδεία μουσικών οργάνων, ή και άλλων κοσμικών εκδηλώσεων. Οι Ιεροί Ναοί, ωστόσο, έχουν στην Ορθόδοξη Παράδοση συγκεκριμένη θέση. Δεν αποτελούν κοινά οικοδομήματα, κοινούς οίκους, αλλά είναι τόποι ιεροί, αφιερωμένοι στον Άγιο Τριαδικό Θεό και αποκλειστική χρήση τους είναι η Θεία Λατρεία, η εξύμνηση του Αγίου Τριαδικού Θεού, η προσευχή και η τέλεση των Ιερών Μυστηρίων. Δεν αποτελούν, επίσης, τόπους μετάδοσης ασθενειών. Γίνεται λόγος και για λοιπές αταξίες (π.χ. απρεπής ενδυμασία, βαψίματα στα πρόσωπα) που λαμβάνουν χώρα εντός των Ιερών Ναών και οι οποίες συμβάλλουν κι αυτές στην απαξίωση της ιερότητας του χώρου.ΔιάγραμμαΙ. ΕισαγωγήΙΙ. Η ιερότητα του ναού και όσων περιέχονται σε αυτόν, η ψαλμωδία και τα μουσικά όργανα κατά την Ορθόδοξη Παράδοσηα. Η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη)β. Οι Οικουμενικές και Τοπικές Σύνοδοι και οι Ιεροί Κανόνεςγ. Τα έργα των Πατέρων της Εκκλησίαςδ. Η Θεία Λατρεία – Ύμνοι, ψαλμοί και τροπάριαε. Το παράδειγμα και η διδασκαλία των ΑγίωνIII. Ενδεικτικά παραδείγματα αποϊεροποίησης/βεβήλωσης των Ιερών Ναών και απαξίωσης της ιερότητας του χώρουα. Συναυλίες με μουσικά όργανα - Κοσμικές εκδηλώσειςβ. Γυναίκες στο ψαλτήρι/αναλόγιογ. Άσεμνη ενδυμασία – Βαψίματα στο πρόσωποδ. Χρήση μασκών – Θεία μετάληψη με πολλά κουταλάκιαε. Λοιπές αταξίες και προσβολές της ιερότητας του χώρου (π.χ. προβολή προσώπων με βαθιά αντιεκκλησιαστικό φρόνημα, αταξία κατά την θεία μετάληψη, χρήση κινητών, ομιλίες)IV. Συμπεράσματα – ΕπίλογοςΙ. ΕισαγωγήΗ μετατροπή των Ιερών Ναών σε τόπους όπου λαμβάνουν χώρα εκδηλώσεις κοσμικού χαρακτήρα, διάφορα πολιτιστικά δρώμενα και γενικώς κοινωνικές συναθροίσεις αλλότριες προς τη Θεία Λατρεία, αποτελεί όχι απλώς αντικανονική, με βάση την Ιερά μας Παράδοση και τους Ιερούς Κανόνες, ενέργεια, αλλά αποϊεροποίηση και βεβήλωση των Ιερών Ναών. Αιτία της εν λόγω απαράδεκτης πρακτικής είναι τόσο η σε μεγάλο βαθμό επικράτηση του κοσμικού φρονήματος μεταξύ των πιστών, όσο και η διείσδυση εντός της Ορθοδοξίας, της δυτικής-παπικής εκκλησιολογίας. Με άλλα λόγια, τέτοιου είδους κοσμικές εκδηλώσεις σε ναούς είναι μέρος της παράδοσης της αιρετικής Δύσεως, του παπισμού και του προτεσταντισμού, ενώ αντίθετα είναι παντελώς ξένες προς την Ορθοδοξία.Το πνεύμα του κόσμου ισοπεδώνει κάθε ευλάβεια προς τον Άγιο Τριαδικό Θεό και αποϊεροποιεί κάθε τι το άγιο και σεπτό, υποβιβάζοντας το άγιο και το ιερό σε κοσμικό ή καλλιτεχνικό/πολιτιστικό ή σε πράγμα κοινής χρήσης. Συνεπεία του πνεύματος αυτού, παρατηρείται όλο και συχνότερα, η σταδιακή μετατροπή των Ιερών μας Ναών σε κοινούς τόπους, η χρήση τους δηλαδή για σκοπούς παντελώς ξένους προς την Θεία Λατρεία, όπως για παράδειγμα για την πραγματοποίηση συναυλιών και χορωδιών με συνοδεία μουσικών οργάνων. Η Ορθόδοξη Εκκλησιαστική Παράδοση, ωστόσο, διαχρονικά μας διδάσκει, ότι αποκλειστική χρήση των Ιερών Ναών είναι η Θεία Λατρεία, η προσευχή, η εξύμνηση του Θεού και η τέλεση των ιερών Μυστηρίων και καταδικάζει με βαρύτατα επιτίμια εκείνους που τους χρησιμοποιούν για οτιδήποτε άλλο. Η Ορθόδοξη Εκκλησία, επίσης, ποτέ δεν εισήγαγε στην Θεία Λατρεία μουσικά όργανα, αλλά μόνο την ψαλμωδία με την βοήθεια της ανθρώπινης φωνής και μάλιστα από χειροτονημένους άνδρες ψάλτες.Η αποϊεροποίηση των Ιερών Ναών παρατηρήθηκε σε μεγάλο βαθμό την περίοδο του κορωνοϊού, όταν και μετατράπηκαν σε εμβολιαστικά κέντρα και αντιμετωπίστηκαν από Πολιτεία και Διοικούσα Εκκλησία ως τόποι μετάδοσης ασθενειών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρχαν και νωρίτερα τέτοια φαινόμενα. Απλώς μετά από αυτήν την περίοδο, οι ανίερες αυτές πρακτικές, όπως συναυλίες κάθε είδους μουσικής, χρήση μουσικών οργάνων (π.χ. πιάνο, βιολοντσέλο κ.α.), γυναικείες ή μικτές χορωδίες, κοσμικές γιορτές και εκδηλώσεις μέχρι και ειδωλολατρικές τελετές κ.λπ., έχουν αυξηθεί σε πολλές Ι. Μητροπόλεις της πατρίδας μας. Επισημαίνεται ότι σε ορισμένα σημεία της παρούσας γίνεται δική μας έντονη υπογράμμιση (bold), προκειμένου να τονιστούν ιδιαίτερα τα σημεία αυτά.ΙΙ. Η ιερότητα του ναού και όσων περιέχονται σε αυτόν, η ψαλμωδία και τα μουσικά όργανα κατά την Ορθόδοξη Παράδοση
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Τρίτης ιη΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. ε΄ 20-25).
Εφ. 5,20 εὐχαριστοῦντες πάντοτε ὑπὲρ πάντων ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῷ Θεῷ καὶ πατρί,
Εφ. 5,20 Να ευχαριστήτε δε πάντοτε και δι' όλα εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού τον Θεόν και Πατέρα.
Εφ. 5,21 ὑποτασσόμενοι ἀλλήλοις ἐν φόβῳ Χριστοῦ.
Εφ. 5,21 Να υποτάσσεσθε δε ο ένας στον άλλον με σεβασμόν και ιερόν δέος Χριστού.
Στὶς 15 Φεβρουαρίου 2024 ἡ σημερινὴ Κυβέρνηση, μὲ τὴ σύμφωνη γνώμη καὶ ἄλλων κομμάτων, ἦλθε σὲ εὐθεία ἀντίθεση μὲ τὸν ἀκατάλυτο Νόμο τοῦ Θεοῦ ψηφίζοντας τὸν νόμο 5089/2024, μὲ τὸν ὁποῖο ἀναγνώρισε τὸν γάμο μεταξὺ ὁμοφύλων καὶ τὴν κατὰ συνέπεια δυνατότητα ἀπόκτησης τέκνων ἀπὸ ὁμόφυλα ζεύγη.Ἔγραψε ἔτσι μιὰ μαύρη σελίδα στὴν Ἑλληνικὴ ἱστορία, καθὼς μὲ τὴν ψήφιση τοῦ ἀντίθεου αὐτοῦ νομοσχεδίου ἡ Ἑλλάδα ἔγινε ἡ πρώτη ὀρθόδοξη χώρα στὸν κόσμο, ἡ ὁποία θέσπισε τὸν «γάμο» ὁμοφύλων ζευγαριῶν ὡς ἰσότιμο μὲ τὸν γάμο ποὺ ἀνέκαθεν ὁρίζεται ὡς «συνάφεια ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς» (Μοδεστίνος 3ος αἰ. μ.Χ.). Ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς αὐτὸν μόνο τὸν γάμο εὐλόγησε ἤδη ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητος, καὶ μάλιστα στὴν ἐποχὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης τὸν ἀναβίβασε σὲ ἱερὸ Μυστήριο μέσα στὴν ἁγία του Ἐκκλησία. Ἄλλωστε καὶ ἡ ἴδια ἡ φύση μαρτυρεῖ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος τρόπος γιὰ ν᾿ ἀποκτήσουν οἱ ἄνθρωποι ἀπογόνους καὶ νὰ δημιουργήσουν οἰκογένεια, παρὰ μόνο ἡ ἕνωση ἄνδρα καὶ γυναίκας.Αὐτὴ τὴ φυσικὴ τάξη ἀνέτρεψε ἡ Κυβέρνηση καὶ οἱ σύμμαχοί της. Πρόδωσαν τὴν μακραίωνη παράδοση τῆς οἰκογένειας. Καὶ δυστυχῶς, ὄχι μόνο δὲν μετανόησαν γιὰ τὸ φοβερὸ αὐτὸ ἔγκλημα, ἀλλὰ συνέχισαν τὴν λυσσαλέα ἐπίθεση κατὰ τοῦ ἱεροῦ καὶ θεοΐδρυτου θεσμοῦ σχεδιάζοντας ἕνα φρικτὸ ἀνοσιούργημα στὶς ψυχὲς τῶν ἀθώων παιδιῶν, τὸ ὁποῖο ἤδη λαμβάνει χώρα στὸν εὐαίσθητο τομέα τῆς Παιδείας, μὲ εὐθύνη τοῦ ἀντίστοιχου Ὑπουργείου.Στὰ νέα σχολικὰ βιβλία, τὰ ὁποῖα ἤδη ἔχουν δημοσιευθεῖ στὸ διαδίκτυο (ebooksdl.cti.gr) καὶ πρόκειται νὰ διανεμηθοῦν σὲ ὅλους τους μαθητὲς ἀπὸ τὴ σχολικὴ χρονιὰ 2027-28, ὑπάρχουν πλῆθος ἀπὸ ἀναφορὲς σὲ «διαφορετικὲς μορφὲς οἰκογένειας», ὅπου γίνεται σαφὴς καὶ συστηματικὴ προπαγάνδα προκειμένου τὰ παιδιὰ νὰ μάθουν ὅτι ἡ οἰκογένεια δὲν συγκροτεῖται ἀπὸ ἕναν ἄνδρα, μία γυναίκα καὶ τὰ παιδιὰ ποὺ τυχὸν θ᾿ ἀποκτήσουν, ἀλλὰ μπορεῖ νὰ ἀποτελεῖται ἀπὸ «δύο μπαμπάδες» ἢ «δύο μαμάδες» μὲ παιδιὰ καὶ ζῶα συντροφιᾶς!Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρουμε ὅτι στὴν Α΄ Δημοτικοῦ καὶ στὸ μάθημα «Μελέτη Περιβάλλοντος» προτείνεται στοὺς ἐκπαιδευτικοὺς νὰ ὑλοποιήσουν τὴν ψηφιακὴ δραστηριότητα «Ἡ δική μου οἰκογένεια» μὲ σκοπὸ νὰ ἐξοικειωθοῦν οἱ μαθητές-τριες μὲ «διαφορετικοῦ τύπου οἰκογενειακὰ σχήματα μέσα ἀπὸ ἀφηγήσεις μικρῶν ζώων». Ἔτσι παρουσιάζονται διάφορα ζῶα νὰ ἀντιπροσωπεύουν διαφορετικὲς «οἰκογένειες» μὲ «τὸ ἐλεφαντάκι νὰ ἀντιστοιχεῖ στὶς οἰκογένειες ἑνὸς φύλου» (Ὁδηγὸς Ἐκπαιδευτικοῦ, σελ.16).Στὴ Γλώσσα τῆς Β΄ Δημοτικοῦ (Βιβλίο μαθητή, ἐκδ. «Νῆσος», σελ. 12-13) τὰ παιδιὰ καλοῦνται νὰ παρατηρήσουν καὶ νὰ σχολιάσουν διάφορες εἰκόνες «οἰκογενειῶν», μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι ἕνα σκίτσο μὲ δύο γυναῖκες, ἕνα ἀγόρι κι ἕνα κουνέλι, κι ἕνα ἄλλο μὲ δύο ἄνδρες ποὺ ἔχουν στὴν ἀγκαλιά τους ἕνα κοριτσάκι. Ἐπιπλέον καὶ ἄλλες εἰκόνες «οἰκογενειῶν» περιλαμβάνουν ζῶα μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων καὶ τὰ παιδιὰ καλοῦνται νὰ ἀπαντήσουν στὴν ἐρώτηση: «Εἶναι μόνο οἱ ἄνθρωποι γύρω μας σημαντικοί; Μήπως ὑπάρχουν καὶ ἄλλα μέλη στὴν οἰκογένεια ποὺ εἶναι σημαντικὰ γιὰ ἐμᾶς;»Στὴν ΣΤ΄ Δημοτικοῦ, στὸ βιβλίο «Κοινωνικὴ καὶ Πολιτικὴ Ἀγωγή» (ἐκδ. «Πεδίο», σελ.12-14), οἱ μαθητές-τριες διδάσκονται ὅτι «σήμερα, στὸν 21ο αἰώνα, τὰ νέα ζευγάρια ἀποφασίζουν νὰ κάνουν παραδοσιακὸ θρησκευτικὸ γάμο ἢ πολιτικὸ γάμο, νὰ συνάψουν σύμφωνο συμβίωσης ἢ ἁπλῶς νὰ συγκατοικήσουν, νὰ ἀποκτήσουν ἢ ὄχι παιδιά. Ὑπάρχει ἕνα πλῆθος ἐπιλογῶν καὶ πολλὰ καὶ διαφορετικὰ οἰκογενειακὰ σχήματα», μεταξὺ τῶν ὁποίων ἀναφέρεται καὶ ἡ «οἰκογένεια ὁμοφύλων ζευγαριῶν». Μάλιστα οἱ μικροὶ μαθητὲς καλοῦνται (στὸ βιβλίο «Κοινωνικὴ καὶ Πολιτικὴ Ἀγωγή» ἐκδ. «Πουκαμισᾶς», σελ.11) νὰ χωριστοῦν σὲ ὁμάδες καὶ νὰ ἀναλάβουν «ἀπό ἕναν τύπο οἰκογένειας ἀνά ὁμάδα (π.χ. Α΄ Ὁμάδα: Πυρηνικὴ οἰκογένεια, Β΄ Ὁμάδα: Οἰκογένεια μὲ δύο γονεῖς τοῦ ἴδιου φύλου, Γ΄Ὁμάδα: Μονογονεϊκὴ οἰκογένεια κ.ο.κ.)», δημιουργώντας μιὰ σχετικὴ ἀφίσα καὶ ἀναζητώντας ἀντίστοιχες εἰκόνες καὶ φωτογραφίες!Ἡ προπαγάνδα συνεχίζεται καὶ στὸ Γυμνάσιο, ὅπου στὸ μάθημα «Οἰκιακὴ Οἰκονομία» τῆς Α΄ Γυμνασίου (Βιβλίο μαθητή, ἐκδ. «Ἑλληνικὴ Γραφή», σελ.11) οἱ μαθητές-τριες διδάσκονται ὅτι «ἡ οἰκογένεια χωρὶς γάμο, ἡ ὁμόφυλη οἰκογένεια καὶ ἡ πολυπολιτισμικὴ οἰκογένεια» ἀποτελοῦν «νέες μορφὲς οἰκογένειας». Ὡς πρὸς τὸ τί ὁρίζεται ἀντικειμενικὰ ὡς οἰκογένεια, τὸ πλαίσιο ποὺ τίθεται εἶναι ἐντελῶς σχετικὸ καὶ ὑποκειμενικό, ἀφοῦ κάθε μαθητὴς καλεῖται νὰ ἀποδεχθεῖ ὅτι «τίποτα πιὰ δὲν θὰ μοῦ φαίνεται παράξενο ἢ λάθος μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ δὲν μοιάζει μὲ ὅσες οἰκογένειες ξέρω προσωπικά».Στὴν Γ΄ Γυμνασίου, στὸ μάθημα Κοινωνικῆς καὶ Πολιτικῆς Ἀγωγῆς (ἐκδ. Π. Μαράντου, σελ. 26) τὰ παιδιὰ μαθαίνουν ὡς «ἐξέλιξη τῆς οἰκογένειας» τὴν παρουσία νέων μορφῶν ὅπως ἡ «ἐλεύθερη συμβίωση», ἡ ὁποία γιὰ τὸ ζευγάρι «συνήθως ἀποτελεῖ μία “δοκιμασία” πρὶν ἀπὸ τὸν γάμο» καὶ τὸ «σύμφωνο συμβίωσης, μιὰ συμφωνία δύο ἐνήλικων προσώπων, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ φύλο τους, ἡ ὁποία καταρτίζεται αὐτοπροσώπως μὲ συμβολαιογραφικὸ ἔγγραφο καὶ ρυθμίζει τὴ συμβίωσή τους».Τὰ στοιχεῖα ποὺ παραθέσαμε εἶναι ἐνδεικτικά, καθὼς παρόμοιες ἀναφορὲς γίνονται καὶ σὲ ἀρκετὲς ἄλλες τάξεις σὲ ὅλες τὶς βαθμίδες μέχρι καὶ τὸ Λύκειο, σὲ διάφορα μαθήματα. Ὅλα αὐτὰ δὲν εἶναι τυχαῖες ἐπιλογὲς ἢ ἀπόψεις τῶν ἐκδοτῶν τοῦ κάθε βιβλίου. Ἀποτελοῦν ὑλοποίηση τῶν στόχων τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, ὅπως ἀναφέρεται ρητὰ σὲ κείμενο τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς (ΙΕΠ) μὲ τίτλο «Ὁδηγὸς γιὰ τὴν ἔνταξη τῆς ὀπτικῆς τοῦ φύλου στὰ Προγράμματα Σπουδῶν καὶ στὰ Διδακτικὰ Βιβλία καὶ Ὑλικὰ» καὶ συγκεκριμένα στὴν ἑνότητα «Οἰκογένεια», ὅπου συστήνει σαφῶς: «ἡ παρουσίαση τῆς οἰκογένειας νὰ μὴν πραγματοποιεῖται μὲ ἰδεατὸ καὶ παραδοσιακὸ τρόπο», ἀλλὰ νὰ προβάλλονται καὶ «διαφορετικὲς μορφὲς τῆς οἰκογένειας, ὅπως ὁμόφυλα ζευγάρια, μονογονεϊκὲς οἰκογένειες, πολυμελεῖς, ἐκτεταμένες οἰκογένειες ἢ οἰκογένειες μὲ ἕνα παιδί (πού) ἀντιστοιχοῦν στὴ σημερινὴ πραγματικότητα τῆς κοινωνίας μας» (σελ. 13).Ὥστε λοιπὸν ἡ οἰκογένεια δὲν πρέπει νὰ διδάσκεται «μὲ ἰδεατὸ καὶ παραδοσιακὸ τρόπο»! Γιατὶ ἄραγε; Μήπως τυχὸν κάποιο παιδὶ ἐμπνευσθεῖ καὶ ἐπιθυμήσει νὰ δημιουργήσει μία φυσιολογικὴ οἰκογένεια, ὅπως τὴ θέλει ὁ Θεός… Τὰ παιδιὰ ἔχουν ἀνάγκη ἀπὸ ἀγωγή, παιδεία, ὅραμα καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν περιγραφὴ τοῦ χάους, στὸ ὁποῖο ἔχετε κατακρημνίσει τὴν οἰκογένεια. Ἐπιτέλους, κύριοι! Σταματῆστε νὰ προωθεῖτε τὴν προπαγάνδα τῆς διαστροφῆς καὶ τὶς ἀλλότριες ἰδέες τῆς woke ἀτζέντας. Λυπηθῆτε τὶς ἄπλαστες παιδικὲς ψυχὲς καὶ μὴν τὶς κακοποιεῖτε βάναυσα τραυματίζοντας τὴν ἁγνότητα καὶ ἀθωότητά τους!Αὐτὸ εἶναι τὸ φρικτὸ ἀνοσιούργημα ποὺ ἔχει προαναγγελθεῖ γιὰ νὰ ἐφαρμοσθεῖ στὰ σχολεῖα μας. Ἀναμένουμε λοιπὸν τὶς ἀντιδράσεις ἀπὸ τοὺς Συλλόγους Γονέων καὶ τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς φορεῖς, ποὺ ἀγωνίζονται γιὰ νὰ διατηρήσουν τὶς ἀξίες καὶ τὰ ἰδανικὰ καὶ νὰ τὰ μεταδώσουν στὰ παιδιὰ ὡς πολύτιμη κληρονομιά. Ἀναμένουμε κυρίως τὴν κρίσιμη παρέμβαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, τῆς Μητέρας μας Ἐκκλησίας, ὥστε νὰ ἀποτραπεῖ αὐτὸ τὸ ἔγκλημα καὶ νὰ μὴν φθάσουν ποτὲ τὰ βιβλία αὐτὰ στὰ χέρια τῶν μαθητῶν. Σὲ κάθε περίπτωση κακοποιήσεως ἡ σιωπὴ σημαίνει συνενοχή. Μπροστὰ στὴν κακοποίηση αὐτὴ τῶν παιδιῶν, ποιὸς τολμᾶ νά μείνει σιωπηλός;Ορθόδοξο Περιοδικό «Ο ΣΩΤΗΡ»https://aktines.blogspot.com/2026/09/blog-post_733.html#more
Ένας μοναχός έγινε ηγούμενος ενός μοναστηριού. Ρώτησε: «Πάτερ, τι σημαίνει να είσαι ηγούμενος;»«Σημαίνει να είσαι πατέρας για τους άλλους μοναχούς».«Και πώς γίνεσαι εσύ ένας τέτοιος πατέρας για αυτούς;»«Ποτέ μην αφήνεις τον εαυτό σου να χαλαρώσει».
Ποιοί ἀποτελοῦν τήν Ἐκκλησία- Ἡ ζωή σ' αὐτήν-Ὁσιακά Τέλη Ζ', 27-9-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου
Ὑπό τοῦ Γέροντος Μαξίμου Ἰβηρίτου:Ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος λέγει, ὅτι «ὅσοι Πνεύματι Θεοῦ ἄγονται, οὗτοί εἰσιν υἱοί Θεοῦ» (Ρωμ. η΄, 14), τό δέ νά γίνῃ τις ἄξιος νά λάβῃ Πνεῦμα Ἅγιον καί νά γίνῃ υἱός Θεοῦ, εἶναι τῶν Ἁγίων ἐπιθυμιῶν καί πόθων ἡ κορυφή, εἰς τήν ὁποίαν, ὅταν ἀνέλθῃ τις, εὑρίσκει νοός καί καρδίας ἀνάπαυσιν.Εἰς αὐτήν τήν ὑπερφυσικήν, τήν θείαν κορυφήν, τήν ὑψίστην μακαριότητα τῆς ἀπολαύσεως τοῦ ἄκρου ἀγαθοῦ διά τῆς ἐργασίας τῶν ἀρετῶν ἠξιώθησαν νά φθάσουν οἱ ἀπ’ αἰῶνος Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ.Ἐκ τούτων, ἄλλοι μέν ἐν καιρῷ διωγμῶν ἤθλησαν ὡς Μάρτυρες, ἀντεστάθησαν γενναίως κατά τῆς ἁμαρτίας καί τῆς πλάνης, ἠγωνίσθησαν καί ἐπάλαισαν καί τό αἷμα αὐτῶν προθύμως ἔχυσαν, ἄλλοι δέ ἠγωνίσθησαν ὡς Ὅσιοι καί Ἀσκηταί, ἐβάδισαν τήν στενήν καί τεθλιμμένην ὁδόν καί ἦσαν ἀνά πᾶσαν στιγμήν ἕτοιμοι νά χύσουν καί τήν τελευταίαν σταγόνα τοῦ αἵματός των ὑπέρ τοῦ Κυρίου, δι’ ὅ καί ὡς «Μάρτυρες τῇ προαιρέσει» λογίζονται.Τούτων τῶν ἀπ’ αἰῶνος Ἁγίων, τῶν Μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι δι’ αἵματος ἐτελειώθησαν, τῶν Ὁσίων καί Ἀσκητῶν, οἱ ὁποῖοι διά τῆς ἀσκήσεως ἐμιμήθησαν τήν Ἀγγελικήν πολιτείαν, τάς μάχας, τάς νίκας, τά ἡρωϊκά ἐν γένει κατορθώματα, ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία δέν ἀφῆκε νά λησμονηθοῦν, ἀλλ’ ἐκτελοῦσα ἐντολήν τῶν θεοφόρων Ἀποστόλων καί τῶν μακαρίων Πατέρων, κατέγραψεν εἰς βιβλία πρός σωτηρίαν τοῦ Γένους ἡμῶν, διά νά ἀναγιγνώσκουν καί νά βλέπουν αἱ νεώτεροι γεγεαί.Τά ὑποδείγματα τῆς ἀρετῆς ταύτης ἔχομεν καί ἡμεῖς σήμερον ἀνάγκην, καθότι ἡ ὁδός, ἡ φέρουσα πρός τήν ἀρετήν, δέν εἶναι εὔκολος ὁδός, ἀλλ’ ὁδός δύσκολος, τραχεῖα, ἐναντία καί ἀνηφορική· πρό παντός δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δέν ἔχουν ὑποστῆ ἀκόμη τήν ἐσωτερικήν τῆς καρδίας κάθαρσιν καί δέν ἔχουν ἐξ ὁλοκλήρου παραδώσει τόν ἑαυτόν των εἰς τόν Κύριον, ἀλλά πολεμοῦνται καί σείονται ἀπό τάς κακίας καί τά πάθη, τά ὁποῖα ὑποδουλώνουν τάς ψυχάς καί ἐγκαθιστοῦν μεταξύ τῶν ἀνθρώπων τήν φρικτήν τυραννίαν.
Μετανοήστε, αδελφοί, μετανοήστε!Ο Ιερομόναχος Βαρλαάμ Μπάρσα, ηγούμενος της Μονής Κορλατσένι (στην επαρχία Σουτσάβα) και πνευματικός πατέρας της Οσίας Μητέρας Ελισάβετ, διηγήθηκε ότι, κατά την επιστροφή της από την Ιερουσαλήμ, η Μητέρα είχε μεταμορφωθεί πλήρως — σε τέτοιο βαθμό που σχεδόν κανείς δεν μπορούσε πλέον να την καταλάβει. Κάτι είχε συμβεί στη Μητέρα μας· προσευχόταν, έκλαιγε και κραύγαζε: «Μετανοήστε, αδελφοί, μετανοήστε!»Όπως συνηθίζεται να λέγεται, είναι πιθανό η Μητέρα Ελισάβετ να είχε ανέβει ταχύτατα αρκετά πνευματικά σκαλοπάτια, φτάνοντας στο ύψιστο επίπεδο. Πνευματικά μιλώντας, έβλεπε και άκουγε τα πάντα. Επιπλέον, ο Πατέρας έλεγε ότι, όταν προσευχόταν, το ίδιο το όρος Γιουμαλάου έτρεμε. Διέθετε μια θαυματουργή δύναμη στα λόγια, τις προσευχές και τις πράξεις της· ό,τι έλεγε, πραγματοποιούνταν.Τι είδους δύναμη θα μπορούσε να είναι αυτή; Δεν είναι ανθρώπινη δύναμη. Από μόνος του, ο άνθρωπος δεν έχει τη δύναμη να μετακινήσει ούτε έναν κόκκο σκόνης χωρίς το θέλημα του Θεού.Οι Άγιοι Πατέρες μας διδάσκουν ότι υπάρχουν τρία μεγάλα στάδια πνευματικής ανόδου: η κάθαρση (*πράξις*) — ο αγώνας κατά των παθών· ο φωτισμός (*θεωρία*) — ο νους φωτίζεται και αρχίζει να αντιλαμβάνεται τις πνευματικές αιτίες των πραγμάτων· και η τελείωση ή θέωση (*θέωσις*) — κατά την οποία ο άνθρωπος γίνεται φορέας του Αγίου Πνεύματος.Η τριετής αποστολή της Μητέρας Ελισάβετ στην Ιερουσαλήμ, στον Πανάγιο Τάφο, δεν ήταν μάταιη. Επιδόθηκε σε αυτό που οι Πατέρες αποκαλούν «εσωτερικό αγώνα». Πήγε στον δικό της Γολγοθά. Και εκεί, όπως λέει ο Αββάς Ισαάκ ο Σύρος, της χαρίστηκε το «βάπτισμα των δακρύων». Γι’ αυτό έκλαιγε και κανείς δεν την καταλάβαινε πια. Διότι ο άνθρωπος που έχει γευτεί έναν άλλον κόσμο δεν μπορεί πλέον να μιλήσει τη γλώσσα αυτού του κόσμου. Η γλώσσα του γίνεται μία και μόνη λέξη:«Μετανοήστε!»Τι δύναμη διέθετε;
Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου, Θεολόγου- συγγραφέωςΕν Θεσσαλονίκη τη 14η Σεπτεμβρίου 2026Μετά τις κριτικές παρατηρήσεις διακεκριμένων κληρικών, για τις οποίες έγινε λόγος στο προηγούμενο όγδοο μέρος, προχωρούμε στη συνέχεια με σχολιασμούς και κριτικές παρατηρήσεις διακεκριμένων λαϊκών.Κριτικές παρατηρήσεις διακεκριμένων λαϊκών.Ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης σε βαρυσήμαντη επιστολή του προς τον Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμον και τα μέλη της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, επισημαίνει μεταξύ άλλων τα εξής σχετικά με την ψευδοσύνοδο: «Στη λεγόμενη ‘Σύνοδο’ του Κολυμπαρίου της Κρήτης επιχειρήθηκε μια θεσμικού χαρακτήρα πνευματική έκπτωση από τη δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας. Στην Κρήτη όχι μόνο δεν καταδικάσθηκε καμμία ετεροδοξία, (αίρεση), αλλά και επιχειρήθηκε μια φοβερή, θεσμικώς, έκπτωση από την συνοδικώς οριοθετημένη πίστη της Εκκλησίας, μια έκπτωση ουσιαστικά από τον ‘Όρο Πίστεως’ της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου. Συγκεκριμένα, πρόκειται για την έκπτωση από την δογματική διδασκαλία του Συμβόλου της Πίστεως, που αναφέρεται στην ταυτότητα της Εκκλησίας, καθ’ εαυτήν. Στο Σύμβολο της Πίστεως ομολογούμε, ότι πιστεύουμε ‘εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν’. Όμως, στη ‘Διάσκεψη’ της Κρήτης, δέκα Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, μεταξύ των οποίων και η Εκκλησία της Ελλάδος, αποδέχθηκαν αθεολόγητα την ‘Βαπτισματική Θεολογία’ και έμμεσα την ‘Θεωρία των Κλάδων’, αναγνωρίζοντας ως Εκκλησίες τους Ρωμαιοκαθολικούς, τους Μαρωνίτες, τους Νεστοριανούς, τους Μονοφυσίτες Αντιχαλκηδονίους, τους Μονοθελήτες, οι οποίοι καταδικάστηκαν για την χριστολογική τους αίρεση από σειρά Οικουμενικών Συνόδων, (από την Τρίτη έως και την Έκτη), αλλά και την πανσπερμία των Προτεσταντών, που αντιπροσωπεύονται στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των λεγομένων Εκκλησιών. Αποτελεί πνευματική παραφροσύνη και πνευματικό πραξικόπημα η πράξη της απόπειρας για Συνοδική απόφαση στο Κολυμπάρι προς αναγνώριση ως Εκκλησιών των καταδικασθέντων αιρετικών από Οικουμενικές Συνόδους. Αυτό, στην πράξη, είναι συγκρητισμός και Οικουμενισμός. Δεν κινήθηκε ο θυμός –το έλλογο νεύρο της ψυχής των ‘Συνοδικών’ Αρχιερέων προς τους νοητούς λύκους της Εκκλησίας. Απεναντίας, οι ‘λύκοι’ ονομάστηκαν ‘πρόβατα’ της μίας και μόνης λογικής ποίμνης, της Εκκλησίας. Εκ του αποτελέσματος συμπεραίνουμε, ότι στην Κρήτη δεν έγινε η αναμενόμενη από το ευλαβές πλήρωμα της Εκκλησίας ‘σύσκεψη’ των ‘Συνοδικών’ Αρχιερέων με το Άγιο Πνεύμα, ούτε και λειτούργησε η ‘σφενδόνη’ του Αγίου Πνεύματος για την εκ νέου καταδίκη των αιρετικών….
*Φλώρου Κωνσταντίνα, Νομικός και δικαστική υπάλληλοςΙ. ΕισαγωγήΣε ορισμένες έννομες τάξεις εντός και εκτός Ευρώπης είναι επιτρεπτή η τέλεση «γάμου» μεταξύ ομοφυλοφίλων ενώ προβλέπεται και η δυνατότητά τους προς υιοθεσία παιδιών. Στην ελληνική έννομη τάξη με τον νόμο 5089/2024[1] θεσπίστηκε το πρώτον η δυνατότητα σύναψης πολιτικού γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων και, ως αυτόθροη συνέπεια, το δικαίωμά τους προς υιοθεσία ανηλίκου. Μάλιστα, με την απόφαση 392/2026 της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίθηκε ότι οι ως άνω ρυθμίσεις δεν αντίκεινται στο Σύνταγμα και ότι τελούν σε συμφωνία προς τις συνταγματικές αρχές του σεβασμού και της προστασίας της αξίας του ανθρώπου, της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και της ισότητας ενώπιον του νόμου, καθώς επίσης και προς τις αρχές της Ε.Σ.Δ.Α., άλλων διεθνών συμβάσεων και του ενωσιακού δικαίου.Στις νομοθετικές ρυθμίσεις που επιτρέπουν τη σύναψη «γάμου» μεταξύ ομοφυλοφίλων και την υιοθεσία από αυτούς παιδιών, αλλά και στις δικαστικές αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων ή και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Δ.Δ.Α.) που κρίνουν επί των ζητημάτων αυτών, προκειμένου να τεκμηριωθούν νομικά και να κριθούν νόμιμες οι ως άνω δυνατότητες των ομοφυλοφίλων, γίνεται σύνδεση της ομοφυλοφιλίας με ορισμένες αόριστες νομικές έννοιες, όπως η έννοια των χρηστών ηθών ή των κρατουσών, σε ορισμένη χώρα, αντιλήψεων περί κοινωνικής ηθικής ή με την λεγόμενη «σαφή ευρωπαϊκή συναίνεση»[2], το περιεχόμενο των οποίων (ήτοι τα χρηστά ήθη, οι κοινωνικοηθικές αντιλήψεις ή η «ευρωπαϊκή συναίνεση»), κατά το σκεπτικό των αποφάσεων, δεν είναι στατικό, αλλά εξελίσσεται και μεταβάλλεται. Ωστόσο, η ομοφυλοφιλία δευτερευόντως συνδέεται με τα χρηστά ήθη και τις κοινωνικοηθικές αντιλήψεις, ενώ πρωτίστως συνδέεται με αμετάβλητα έως και σήμερα βιολογικά δεδομένα, τα οποία φανερώνουν την ανθρώπινη φύση και στα οποία η ομοφυλοφιλία, όπως θα αναφερθεί κατωτέρω, αντίκειται.Δεν λαμβάνεται υπόψη, με άλλα λόγια, σε πρώτο στάδιο, ένα μέγεθος αντικειμενικό και αμετάβλητο. Δεν αξιολογείται η οντολογία του ανθρώπου, η βιολογία/ανατομία του, ο βιολογικός σχεδιασμός του σώματός του, οι λειτουργίες που επιτελούν σωματικά του όργανα και εν τέλει (και σπουδαιότερο) η δυνατότητα αναπαραγωγής. Το ζήτημα αυτό, δηλαδή η εξέταση της ανθρώπινης φύσης και των δυνατοτήτων της και της βιολογικής δυνατότητας τεκνοποίησης, δεν δύναται να παραμεριστεί, αντίθετα είναι καθοριστικό, ούτως ώστε να εξεταστεί η ομοφυλοφιλική πράξη καθαυτή και να εξαχθεί το συμπέρασμα εάν η ομοφυλοφιλική πράξη, δηλαδή η σεξουαλική σχέση μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου είναι φυσιολογική σεξουαλική συμπεριφορά ή μη φυσιολογική σεξουαλική συμπεριφορά. Από την απάντηση που θα δώσουμε στο ως άνω ερώτημα θα εξαρτηθεί και το συμπέρασμα α) για το εάν μια πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει το δικαίωμα τελέσεως «γάμου» μεταξύ ομοφυλοφίλων και το δικαίωμα από αυτούς υιοθεσίας παιδιών και β) σε περίπτωση που υπάρξει τέτοια αναγνώριση, αν αυτή αντίκειται στον νόμο. Εφόσον, μάλιστα, απαντηθεί το παραπάνω ερώτημα δεν θα χρειαστεί περαιτέρω η εξέταση, εάν η ομοφυλοφιλία ανταποκρίνεται στις λεγόμενες κρατούσες, σε ορισμένη πολιτεία, κοινωνικοηθικές αντιλήψεις, διότι μια σεξουαλική πράξη που δεν υποστηρίζεται από την ανθρώπινη φύση αυτονόητα δεν ανταποκρίνεται και στις ως άνω αντιλήψεις.
Όταν Ορθόδοξος δωρίζει το κοράνι, συμβάλλει στην άρνηση του Τιμίου ΣταυρούΤου Β. Χαραλάμπους, θεολόγουΕίναι γνωστός ο κορανικός χλευασμός σε όσους πιστεύουν ότι ο Χριστός σταυρώθηκε. Κι όμως κάποιοι Ορθόδοξοι Ιεράρχες θεωρούν ότι, όταν δωρίζουν το κοράνι σε μουσουλμάνους, είναι πράξη ‘’αγάπης’’ προς αυτούς. Αυτή η πράξη, είναι πράξη ανθρωπάρεσκης ‘’αγάπης’’.Είναι γνωστή η κορανική αντιπαράθεση του Ισλάμ απέναντι στον Τίμιο Σταυρό. Tην κορανική πολεμική ενάντια στη Σταύρωση του Χριστού, ποσώς δεν την διαφοροποιούν οι κακόδοξες ωραιολογίες για το κοράνι, εκ μέρους όσων Ορθοδόξων Ιεραρχών, επιμένουν σε κάτι τέτοιο.Το κοράνι αρνείται με απαξιωτικό τρόπο τη Σταύρωση του Χριστού και συνεπακόλουθα οι πιστεύοντες αυτό, την Ανάστασή Του. Θεωρούν ότι ευαρεστούν τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, όσοι Ιεράρχες προκλητικά το δωρίζουν σε μουσουλμάνους; Άπαγε της βλασφημίας. Πρόκειται για αντιευαγγελική πράξη.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Δευτέρας ιη΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν (Ἐφεσ. δ΄ 25-32).
Εφ. 4,25 Διὸ ἀποθέμενοι τὸ ψεῦδος λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλησίον αὐτοῦ· ὅτι ἐσμὲν ἀλλήλων μέλη.
Εφ. 4,25 Δι' αυτό, αφού πετάξετε από επάνω σας, οριστικώς και αμετακλήτως, το ψέμα, να λαλήτε ο καθένας με τον πλησίον του αλήθειαν, διότι συγκροτούμεν όλοι ένα σώμα και είμεθα μέλη ο ένας του άλλου (πως δε είναι δυνατόν τα μέλη του αυτού σώματος να εξαπατούν και να επιβουλεύωνται το ένα το άλλο;).
Η Ιερά Κοινότητα σήμερα ξεκαθαρίζει με διευκρινιστική ανακοίνωσή της ότι η πρόσφατη επιστολή προς τον Αρχιεπίσκοπο Σινά, Φαρά και Ραϊθώ κ. Συμεών και την περί Αυτόν Σιναϊτική Αδελφότητα έχει μοναδικό κίνητρο την εν Χριστώ συμπαράσταση προς τους Σιναϊτες Πατέρες και καμία άλλη σκοπιμότητα.Παράλληλα, καθιστά σαφές ότι δεν πρέπει να γίνεται πολιτική εκμετάλλευση της θέσης της και να μην αποδίδεται άλλη ερμηνεία του περιεχομένου της επιστολής συμπαράστασης.Αναλυτικά η ανακοίνωση της Ιεράς Κοινότητας:
Δυστυχώς, σήμερα, για τους περισσότερους από εμάς, ισχύει η προφητεία του Κυρίου: «Και επειδή θα πληθυνθεί η ανομία, η αγάπη πολλών θα ψυχρανθεί» (Ματθαίος 24:12).
Ο πλησίον
Χωρίς αγάπη για τον πλησίον, είναι αδύνατο να κερδίσει κανείς την αιώνια ζωή. Η αυστηρότητα απέναντι στους άλλους είναι επικίνδυνη. Εκείνοι που είναι αυστηροί προοδεύουν μόνο μέχρι ένα ορισμένο σημείο, και συνήθως μόνο στην αρχή· συχνά, σταματούν στην απλή σωματική άσκηση. Στις συναναστροφές μας με τους ανθρώπους, οφείλουμε να είμαστε καλοσυνάτοι, πράοι και υπομονετικοί.Δεν μπορεί κανείς να εισέλθει στη Βασιλεία των Ουρανών όσο εμμένει στα δικά του παράπονα.Τα προσωπικά μας συμφέροντα περιπλέκουν υπερβολικά τη ζωή μας — δίνουμε προτεραιότητα στο ένα, μετά στο άλλο, και ούτω καθεξής. Νομίζουμε ότι, αν δεν κάνουμε σχέδια, δεν θα πετύχουμε τίποτα. Πρέπει να εργαζόμαστε ευσυνείδητα και χωρίς βιασύνη, διότι μέσα στη βιασύνη μας, ο Εχθρός μάς ρίχνει κάτω. Έτσι, δεν αντιλαμβανόμαστε ότι ίσως προσβάλαμε κάποιον ή θίξαμε τα συμφέροντα κάποιου άλλου, και κατά συνέπεια αμαρτάνουμε εις βάρος του πλησίον καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Ωστόσο, αμαρτάνοντας εις βάρος του πλησίον, αμαρτάνουμε εις βάρος του Θεού, διότι Εκείνος κατοικεί μυστηριωδώς παντού — σε κάθε ψυχή· επομένως, ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε στον πλησίον είναι ο τρόπος που συμπεριφερόμαστε στον Θεό.Όταν οι πλησίον μας μοιράζονται μαζί μας τα προβλήματά τους, εμείς —που πλαστήκαμε από τον Κύριο με αγάπη, με Θεϊκή αγάπη— δεν μπορούμε παρά να συμμεριστούμε το βάρος τους και να συμπάσχουμε μαζί τους. Αν διαθέτουμε έστω και λίγη αγάπη, ακούμε προσεκτικά και προσπαθούμε να κατανοήσουμε τις δυσκολίες τους· συμπάσχουμε με τον πόνο τους και όλα αυτά βαραίνουν την ψυχή μας.
ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗΝ ΤΑΦΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΟΥ ΧΟΖΕΒΙΤΗ:Στην κηδεία του Αγίου Ιωάννη Ιακώβου της Νεάμτς, Ιωάννη Ιακώβου του Νέου ή Ιωάννη Ιακώβου του Ρουμάνου, συνέβη το ακόλουθο θαύμα:Την ημέρα που ορίστηκε για την κηδεία, ο ηγούμενος της μονής, Αμφιλόχιος, ήρθε με αρκετούς μοναχούς και ερημίτες που ήταν ερημίτες στις σπηλιές της κοντινής ερήμου Ρούβα. Ανέβηκαν τη σκάλα, πάνω, στο σπήλαιο και στις 10 η ώρα, Σάββατο 7 Αυγούστου, ο ηγούμενος ξεκίνησε την ακολουθία της πομπής. Ξαφνικά, όμως, το σπήλαιο γέμισε με αμέτρητα πουλιά της ερήμου, στα οποία ο Όσιος Ιωάννης έδινε ψίχουλα ψωμιού για να φάνε κάθε μέρα. Τώρα, όμως, δεν είχαν έρθει για να λάβουν τροφή, αλλά στάλθηκαν από τον Θεό, προς τιμήν του Αγίου Ιωάννη, για να τον θρηνήσουν και να τον συνοδεύσουν στο τελευταίο του ταξίδι προς τον τάφο.Ο Αρχιμανδρίτης Αμφιλόχιος, ηγούμενος της Μονής του Αγίου Γεωργίου του Χοζεβίτου, μιλάει επίσης για αυτό το θαύμα:
Άθήνα 21η Σεπτεμβρίου 2026
Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς ἅπαντας τοὺς Ἀρχιερεῖς τῆς ἐκκλησίας μαςΜὲ ἀφορμὴ τὴν Σύγκληση τῆς Συνόδου τῆς ἹεραρχίαςΠατέρες,Εἶναι ἀδύνατον ἕως καὶ ἀδιανόητον καὶ ἀφύσικο καὶ ἐγκληματικὸ νὰ μὴ γνωρίζετε ἅπαντες, καὶ τῶν πλέον ἀκριτικῶν Ἱ. Μητροπόλεων, τὸν Μέγα Σκανδαλισμὸ ποὺ ἔχει προκαλέσει ὁ συνεπίσκοπός σας, ὁ Περιστερίου Γρηγόριος, στὸν πιστὸ λαὸ τοῦ Περιστερίου καὶ ὄχι μόνο.Ἐδῶ καὶ τρία καὶ πλέον χρόνια (ποὺ ἐσεῖς τὸν ἀνέχεστε καὶ ὁ πιστὸς λαὸς τὸν ὑποφέρει) ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀφαίρεση τοῦ Ἐσταυρωμένου ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα ὅλων τῶν Ἱ. Ναῶν τοῦ Περιστερίου καὶ τὴν αἱρετική του, βλάσφημη καὶ εἰκονομαχικὴ διδασκαλία του, ἀλλὰ καὶ τὶς συχνὰ ἐπαναλαμβανόμενες συμπροσευχές του καὶ τοὺς ἐναγκαλισμούς του μὲ ἀκοινώνητους αἱρετικούς, χαρακτηρίζει καὶ τὸν ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ «μόνιμα πεθαμένο καὶ αἰώνια νεκρό» (!!!) (Ἐγκ. 1/2024).Ἐπειδὴ δὲ ἅπαντα τὰ ἐπιχειρήματά του μὲ τὰ ὁποῖα ἔχει προσπαθήσει νὰ στηρίξει τὴν κακόδοξη διδασκαλία του, ἔχουν πλέον καταρριφθεῖ, καὶ μὴ ἔχοντας ἐκεῖνος ἄλλον λόγον, καταφεύγει στὴ συκοφάντηση καὶ ἀπαξίωση τοῦ ἀγωνιζόμενου πιστοῦ λαοῦ, τοῦ κατὰ τὰ ἄλλα «ποιμνίου του»: «...Ὅλοι αὐτοὶ εἶναι εἰκονομάχοι καί, κατ’ ἐπέκταση, εἰδωλολάτρες» (!!) καί... «Ἐσταυρωμενο-μανίτες» (!!) (Ἔγκ. 2/27.5.25).Ἰδιαίτερα, τελευταῖα, στὸ στόχαστρό του ἔχει τὰ πρόσωπα ἐκεῖνα ποὺ ἀποτελοῦν τὴν Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ Πιστῶν τῆς Ἱ.Μ. Περιστερίου (ἑπτὰ στὸν ἀριθμό, ἐκλεγμένα νόμιμα ἀπὸ Σύναξη πιστῶν τῆς 28/3/2024) καὶ γιὰ τὰ ὁποῖα (πρόσωπα) εἴμαστε σὲ θέση νὰ βεβαιώσουμε πὼς πρόκειται περὶ ἐντίμων καὶ συνειδητῶν ἀδελφῶν μας Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.Τοὺς δὲ ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεώς του τοὺς ἔχει καθυποτάξει. Τοὺς ἔχει χωρίσει σὲ δύο κατηγορίες: Ἡ μία δηλωμένη μὲ τυφλὴ ὑπακοὴ καὶ ἡ ἄλλη φαινόμενη (στὰ δικά του μάτια) ὡς χλιαρὴ ἢ καὶ ὕποπτη. Ἡ πρώτη ἀπολαμβάνει τοποθέτηση σὲ θέσεις ἢ ὑπευθύνων τῶν γραφείων τῆς Μητροπόλεως ἢ προϊσταμένων Ἱερῶν Ναῶν καὶ ἡ δεύτερη σὲ φάση τρομοκρατίας. Ὅλοι τους ἔχουν ὑποστεῖ, μέσα σὲ μικρὰ χρονικὰ διαστήματα, δύο καὶ τρεῖς μεταθέσεις ἀπὸ ναὸ σὲ ναὸ καὶ ὑπὸ τὴν αὐστηρὴ ἐπιτήρηση πάντοτε τῶν προϊσταμένων τους. Ἡ «Δεσποτικὴ» τρομοκρατία στὶς δόξες της.Πατέρες,
METAΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥΑπομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίουμε θέμα:«Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ»[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 26-9-2001]Β΄έκδοσιςΣήμερα η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, τιμά την Μετάσταση του θαυμαστού και μεγάλου αποστόλου του Χριστού, του μαθητού της αγάπης και ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου. Η μνήμη του συμπίπτει περίπου 1906 –από σήμερα- 1906 χρόνια από της συγγραφής του περιφήμου προφητικού του βιβλίου, του τελευταίου της Καινής Διαθήκης, της Αποκαλύψεως. Γιατί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, εξόριστος στην Πάτμο, συνέγραψε το βιβλίο αυτό το 95 μ.Χ. ύστερα από μια σειρά αποκαλύψεων που είχε σε ένα σπήλαιο του νησιού εν ημέρα Κυριακή, όπως ο ίδιος μάλιστα το καταγράφει. Και ξέρετε πρώτα εγράφη η Αποκάλυψις και μετά εγράφη το Ευαγγέλιον, αν το γνωρίζετε. Είναι λοιπόν το πρώτο βιβλίο που έγραψε. Και μετά δε και οι επιστολές. Όταν επανέκαμψε από την εξορία στην Έφεσο, εκεί έγραψε το ομώνυμον Ευαγγέλιον, όπως σας είπα, και τις επιστολές.Βέβαια, όταν γιορτάστηκαν τα 1900 χρόνια, κυρίως πήραν ως αφορμή – δεν ξέρω γιατί- που ήταν μία επίσημος ημέρα, να δουν το βιβλίο της Αποκαλύψεως ως ένα βιβλίο οικολογικής, οικολογικής σπουδαιότητος… Επειδή αναφέρεται το βιβλίο αυτό σε πολλές καταστροφές κ.λπ. κ.λπ. και περίεργα φαινόμενα μες στη φύση, αυτό το στοιχείο εκλέχθηκε για να χρησιμοποιηθεί για να τονιστεί το βιβλίο της Αποκαλύψεως. Λυπάμαι βέβαια, αλλά πολύ περισσότερο και πολύ βαθύτερα το βιβλίο της Αποκαλύψεως αναφέρεται σε εσχατολογικές αναστατώσεις και αυτό είναι εκείνο που μας ενδιαφέρει και αυτό θα είναι που θα μας απασχολήσει, εν συντομία βεβαίως, στο σημερινό μας θέμα.
Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Α΄ΛΟΥΚΑΚατά Λουκάν, κεφάλαιο Ε΄, εδάφια 1-111 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ τοῦ ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ αὐτὸς ἦν ἑστὼς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, 2 καὶ εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ᾿ αὐτῶν ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα. 3 Ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν τοῦ Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. 4 Ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. 5 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Σίμων εἶπεν αὐτῷ· ἐπιστάτα, δι᾿ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον. 6 Καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν. 7 Καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. 8 Ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν ᾿Ιησοῦ λέγων· ἔξελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε· 9 θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, 10 ὁμοίως δὲ καὶ ᾿Ιάκωβον καὶ ᾿Ιωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. Καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ ᾿Ιησοῦς· μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. 11 Καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. Τρεμπέλα1 Κάποτε, ενώ ο Ιησούς στεκόταν στην όχθη της λίμνης Γεννησαρέτ, τα πλήθη του λαού άρχισαν να συνωστίζονται γύρω του και να τον στριμώχνουν, επειδή ήθελαν ν’ ακούν τον λόγο του Θεού.
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Κυριακῆς ιζ´ ἐπιστολῶν (Β´ Κορ. ς´ 16 - ζ´ 1).
Β Κορ. 6,16 τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός.
Β Κορ. 6,16 Ποίος δε συμβιβασμός και ποία συνύπαρξις ημπορεί να νοηθή μεταξύ του ναού του Θεού και του ναού των ειδώλων; Διότι σεις-μη το λησμονείτε-είσθε ναός του Θεού του ζώντος, όπως άλλωστε έχει προφητεύσει ο Θεός και εις την Π. Διαθήκην· ότι “θα κατοικήσω μεταξύ αυτών και εντός αυτών και θα περιπατήσω ανάμεσά των και θα είμαι εγώ ο ιδικός των Θεός και θα είναι αυτοί λαός μου.
Η ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Α΄ΛΟΥΚΑΒ΄προς Koρινθίους, κεφ. Στ΄, εδάφια 14-18 και κεφ. Ζ΄, εδάφιο 1Κεφ. ΣΤ΄ 14Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; Τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; 15 Τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; 16 Τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; Ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός. 17 Διὸ ἐξέλθατε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς, 18 καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.Κεφ. Ζ΄ 1Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.Ερμηνευτική απόδοση από τον μακαριστό Παν. ΤρεμπέλαΚεφ. ΣΤ΄ 14 Μην έχετε στενό σύνδεσμο με τους απίστους, με τους οποίους δεν μπορείτε να αποτελέσετε ταιριαστό ζευγάρι, ώστε να μπαίνετε στον ίδιο ζυγό μαζί τους. Διότι ποια σχέση και κοινωνία μπορεί να υπάρχει μεταξύ δικαιοσύνης και ανομίας; Και ποια επικοινωνία μεταξύ φωτός και σκότους;
Η ζωή μας πρέπει να είναι σαν άμαξα, όπου ο μπροστινός δεξιός τροχός είναι η ταπεινοφροσύνη, ο αριστερός η αυτομεμψία, και στον πίσω άξονα βρίσκονται η υπομονή και η παράδοση του εαυτού στο θέλημα του Θεού.Όσιος Αλέξιος της Σκήτης του Ζοσίμα (Σολοβιόφ)https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/09/blog-post_18.html
ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΛΟΥΚΑ [:Λουκά 5,1-11]Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ«Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφόν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς.καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων. οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ(:Και ενώ περπατούσε κοντά στη θάλασσα της Γαλιλαίας, είδε δυο αδελφούς, τον Σίμωνα, τον οποίο κατόπιν ονόμασε Πέτρο, και τον Ανδρέα τον αδελφό του, οι οποίοι έριχναν δίχτυα στη θάλασσα, διότι ήταν ψαράδες. Και τους λέει: ‘’Ακολουθήστε με, και θα σας κάνω ικανούς να ψαρεύετε αντί για ψάρια ανθρώπους. Αυτούς θα ελκύετε στη βασιλεία των ουρανών με τα πνευματικά δίχτυα του κηρύγματος’’. Και αυτοί αμέσως άφησαν τα δίχτυά τους και Τον ακολούθησαν)»[Ματθ.4,18-20].(…) Βέβαια ο ευαγγελιστής Ιωάννης λέγει ότι διαφορετικά προσκλήθηκαν αυτοί οι μαθητές από τον Κύριο. Επομένως, είναι φανερό ότι η παραπάνω πρόσκληση είναι δεύτερη. Αυτό επίσης μπορεί να το διαπιστώσει κανείς από πολλά σημεία. Εκεί λοιπόν λέγει ότι προσκλήθηκαν προτού κλειστεί στη φυλακή ο Ιωάννης ο Βαπτιστής[βλ. Ιω.1,35-36: «Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ὁ Ἰωάννης καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο, καὶ ἐμβλέψας τῷ Ἰησοῦ περιπατοῦντι λέγει· ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ. καὶ ἤκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος, καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ(:Την επόμενη μέρα ο Ιωάννης στεκόταν πάλι στο συνηθισμένο μέρος που κήρυττε, και μαζί του ήταν και δύο από τους μαθητές του. Κι αφού παρατήρησε με ευλάβεια τον Ιησού, που τη στιγμή εκείνη περπατούσε, είπε: “Αυτός είναι το Αρνίο που παρέδωσε ο Θεός Πατέρας Του να θυσιαστεί για χάρη μας”)»], ενώ εδώ στον Ευαγγελιστή Ματθαίο αναφέρεται ότι προσκλήθηκαν μετά τη φυλάκιση του Ιωάννη [Ματθ. 4,12: «Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ἰωάννης παρεδόθη, ἀνεχώρησεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν(:Όταν άκουσε ο Ιησούς ότι ο Ιωάννης παραδόθηκε στη φυλακή απ’ τον βασιλιά Ηρώδη Αντύπα, αναχώρησε και πήγε στη Γαλιλαία)»- Ματθ. 4,18-19: «Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφόν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς. καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων»].
.jpg)
