Ἡ μεταστροφὴ τῆς μοναχῆς Ἀδελφῆς Νόννας ἀπὸ τὸ ἰσλὰμ στὴν Ὀρθοδοξία!!

Η μεταστροφή της μοναχής Αδελφής Νόννας από το ισλάμ στην Ορθοδοξία!!

Υπηρέτησε ως μοναχή στο Ρωσικό Μοναστήρι Γκόρνι στην Ιερουσαλήμ.

Η Φατιμά αυτό ήταν το όνομα της..... πριν από το βάπτισμα - γεννήθηκε στην Τουρκία, σε ένα μικρό χωριό κρυμμένο στα βουνά, όπου όλοι οι κάτοικοι ομολογούσαν το Ισλάμ.

Όταν ήταν 12 ετών, η μητέρα της αρρώστησε σοβαρά.

Η γυναίκα υπέμεινε την ασθένειά της με μεγάλη υπομονή και πραότητα, αλλά δεν υπήρχε ελπίδα ανάρρωσης.

Μια μέρα, μια θλιβερή μέρα ξημέρωσε για τη μεγάλη οικογένειά τους.

Συγγενείς συγκεντρώθηκαν δίπλα στο προσκέφαλο της άρρωστης γυναίκας.

Η ετοιμοθάνατη γυναίκα, αποχαιρετώντας τον άντρα και τα παιδιά της, είπε, προς μεγάλη τους έκπληξη:

«Μην με θάψετε σύμφωνα με τις μουσουλμανικές τελετουργίες.

Είμαι Ελληνίδα Χριστιανή. Το βαπτιστικό μου όνομα είναι Γκαλίνα.»

Πέθανε λίγο αφότου είπε αυτά τα λόγια.

Πὼς ἕνας δάσκαλος τοῦ Ρέϊκι ἔγινε Ὀρθόδοξος Ἱεραπόστολος

ΜΑΡΙΑ ΣΚΟΥΜΠΑ

Πως ένας δάσκαλος του Ρέικι έγινε Ορθόδοξος Ιεραπόστολος

Εισαγωγικό από entaksis: Η συγκλονιστική μαρτυρία του Ιγκόρ Πριμπίλοφ ξετυλίγει μια ασυνήθιστη πορεία από τον σκοτεινό κόσμο του αποκρυφισμού στην καρδιά της Ορθοδοξίας. Ο ίδιος υπήρξε για δεκατρία ολόκληρα χρόνια «δάσκαλος» του ρέικι, πιστεύοντας ακράδαντα ότι κατέχει μια ανώτερη συμπαντική ενέργεια. Ωστόσο, μια σειρά από αναπάντεχα γεγονότα και μια τυχαία συνάντηση στο λεωφορείο τον οδήγησαν να αναζητήσει την αληθινή πηγή της Χάρης. Σήμερα, ο Ιγκόρ εργάζεται σκληρά ως υπάλληλος σε σούπερ μάρκετ, αλλά παράλληλα προσφέρει τις υπηρεσίες του στον ναό του Αγίου Νικολάου στη Μόσχα. Ως λαϊκός κατηχητής και διακονητής, βοηθά πλέον όσους παγιδεύτηκαν σε παραθρησκευτικές πλάνες να βρουν τον δρόμο της επιστροφής. Πρόκειται για μια ιστορία μετάνοιας που αποδεικνύει ότι η Εκκλησία περιμένει πάντα τον κάθε «άσωτο υιό» με ανοιχτή αγκαλιά.

Θυμάστε τον βίο του Αγίου Κυπριανού και της μάρτυρος Ιουστίνης; Ένας πανίσχυρος μάγος έστελνε τυφώνες στους αμπελώνες κοντά στην Αντιόχεια και φοβερές ασθένειες στους ανθρώπους. Κάποτε τον επισκέφθηκε ένας νεαρός, παράφορα ερωτευμένος με τη χριστιανή Ιουστίνη.

Νά δεχόμαστε, νά κατηχοῦμε καί νά βαπτίζουμε τούς μεταστρεφομένους στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἤ ὄχι;

Παν. Δ. Παπαδημητρίου, PhD

–βʹ ἔκδοσις, 8/1/2026

–αʹ ἔκδοσις, 14/12/2025: Ὀρθόδοξος Τύπος, 19/12/2025 – 26/12/2025, ἀρ. φύλλων 2570-2571. Τίτλος δημοσίευσης Ὀ.Τ.: «Τά προβλήματα τῶν μεταστρεφομένων εἰς τήν Ὀρθοδοξίαν».

(γιά καλύτερη ἀνάγνωση, γιά τίς παραπομπές, τίς εἰκόνες, τίς ἀναφορές, κτλ., δεῖτε στὸ τέλος τό PDF)

Ὑπάρχουν ἀνάμεσα στοὺς Ἀμερικανοὺς Προτεστάντες, ὁρισμένες ψυχούλες, ποὺ τοὺς πιάνει ὁ Χριστὸς ἀπὸ τὸ χέρι καὶ τοὺς φέρνει στὶς διάφορες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες στὴν Ἀμερική. Τὸ θέμα εἶναι ἐμεῖς τί κάνουμε μετά.

Τοὺς βοηθᾶμε, κυρίως ἡ ἐπίσημη Ἐκκλησία, νὰ τοὺς κατηχήσουμε σωστά, Ὀρθόδοξα, καὶ νὰ τοὺς βαπτίσουμε Ὀρθοδόξους;

Μοῦ διηγήθηκε ἕνας Ἕλληνας γνωστός μου στὴν Ἀμερική τὰ ἑξῆς περιστατικὰ ποὺ τοῦ συνέβησαν πρόσφατα:

«Ἔτυχε καὶ πῆγα τὴν Κυριακὴ σὲ μία Σέρβικη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία στὴν Καλιφόρνια ποὺ εἶμαι. Στὸ τέλος τῆς Λειτουργίας, μετὰ καὶ τὸ κήρυγμα τοῦ Ἱερέως, καὶ ἐνῶ ὁ κόσμος σηκωνόταν σιγά-σιγά νὰ πάει νὰ πάρει τὸ ἀντίδωρο, ἀκούω τὸν διπλανό μου (ἕνας μικρὸς σὲ ἡλικία οὔτε 22-25 χρονῶν Ἀμερικανός) νὰ μὲ χαιρετάει καὶ νὰ μοῦ λέει τὸ ὄνομά του. Τὸν χαιρέτησα καὶ ἐγὼ ἐγκάρδια μὲ τὸ ὄνομά μου καὶ γύρισα πάλι μπροστά μου νὰ περιμένω τὴν σειρά μου νὰ σηκωθῶ γιὰ τὸ ἀντίδωρο.1 Μέσα μου ὅμως κάτι μοῦ ἔλεγε νὰ τοῦ μιλήσω. Μὲ μιὰ ἀφορμή, ἀρχίσαμε μιὰ πολὺ καλὴ συζήτηση.

Εἶχε μεγαλώσει Προτεστάντης, καὶ πήγαινε κάθε Κυριακὴ στὸν Προτεστάντικο ναό του γιὰ τὴν λειτουργία τους. Αὐτὴ ἦταν ἡ πρώτη φορὰ ποὺ πῆγε σὲ ἄλλο ναό ἀπὸ τὸν δικό του τὸν Προτεστάντικο, καὶ φυσικὰ πρώτη φορὰ σὲ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καὶ ὅπως μοῦ εἶπε φοβόταν πάρα πολύ καὶ στὴν σκέψη νὰ ἔρθει (λογικὸς καὶ ὑπαρκτὸς αὐτὸς ὁ φόβος ἀπὸ πολλὲς μεριές).

Μοῦ εἶπε ὅτι ἔνιωσε πολὺ ζεστά, πολὺ οἰκεῖα, στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (προφανῶς ἀπὸ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ), καίτοι ἄγνωστος μεταξὺ ἀγνώστων.

Πόση δύναμη τοῦ ἔδωσε ὁ Χριστὸς νὰ ὑπερνικήσει τὸν λογικὸ φόβο του, καὶ τὴν πίστη ποὺ μεγάλωσε, τὴν πίστη τῆς οἰκογένειάς του, καὶ νὰ ἔρθει σὲ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία!

Ἰνδικὸ κρατίδιο ἐπιβάλλει ἰσόβια ποινὴ φυλάκισης γιὰ τὴ μεταστροφὴ ἀτόμων στὸν Χριστιανισμό

Ινδικό κρατίδιο επιβάλλει ισόβια ποινή φυλάκισης

για τη μεταστροφή ατόμων στον Χριστιανισμό

ΙΣΟΒΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΙΝΔΟΥΙΣΤΩΝ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ

Η θρησκευτική ελευθερία για τους χριστιανούς στην Ινδία συνεχίζει να συρρικνώνεται, με την πιο πρόσφατη είδηση να είναι πως στο βόρειο κρατίδιο Ουταράκαντ τροποποιήθηκε η ποινή για παράβαση της νομοθεσίας περί προσηλυτισμού ώστε να περιλαμβάνει έως και ισόβια κάθειρξη.

Στη χώρα μας η γιόγκα και άλλες θρησκευτικές πρακτικές με ινδουιστικές ρίζες έχουν βρει ευρεία αποδοχή και συχνά προβάλλονται ως ουδέτερες μορφές άσκησης ή πνευματικότητας, χωρίς να αντιμετωπίζουν περιορισμούς ή κοινωνικές αντιδράσεις. Αντίθετα, στην Ινδία, την ίδια τη γενέτειρα αυτών των παραδόσεων, ο χριστιανισμός βρίσκεται υπό καθεστώς συστηματικής δίωξης. Εν γένει ενώ ο ινδουιστικός πολιτισμός εξάγεται και γίνεται δεκτός με ανοιχτές αγκάλες στη Δύση, η ελευθερία των χριστιανών στην Ινδία περιορίζεται ασφυκτικά, με τον ίδιο τον νόμο να μετατρέπεται σε εργαλείο καταπίεσης και παρενόχλησης.

Θαῦμα θαυμάτων στὶς ΗΠΑ: Πλήθη νέων Ἀμερικανῶν ἀσπάζονται τὴν Ὀρθοδοξία – «Μόνο ἐκεῖ βρήκαμε σταθερότητα στὸ σημερινὸ χάος»

Θαύμα θαυμάτων στις ΗΠΑ: Πλήθη νέων Αμερικανών ασπάζονται την Ορθοδοξία – «Μόνο εκεί βρήκαμε σταθερότητα στο σημερινό χάος»

New York Post παρουσιάζει το εντυπωσιακό φαινόμενο μεταστροφής χιλιάδων νέων στην Ορθοδοξία - «Βρήκαμε την αρχαία εκκλησία»

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Η πνευματική τάξη της ανθρωπότητας έχει το χαρακτηριστικό ότι δεν αφήνει κενά. Όπου ένα δόγμα υποχωρεί φθίνοντας, κάποια άλλη πίστη έρχεται να αναπληρώσει το κενό. Όπου φεύγει ο ένας «Κύριος», καταλαμβάνει τη θέση του ένας άλλος. Συνήθως αυτό γίνεται προς ζημία του ανθρώπου, αφού οι περισσότεροι μεταστρέφονται προς τους «θεούς» της ύλης, της ηδονοθηρίας, της αυτοδικαίωσης. Όχι όλοι όμως.

Οι καλοπροαίρετες ψυχές έχουν το αισθητήριο να ανιχνεύσουν για που είναι προορισμένες. Μέσα σε έναν κυκεώνα νεοφανών δογμάτων και αιρέσεων, η Ορθοδοξία λάμπει σαν αρχαίο διαμάντι που έμεινε ακτινοβόλο και αμετάβλητο στους αιώνες. Σε αυτή τη νεοταξική Βαβέλ που επικρατεί στον δυτικό κόσμο, όλο και περισσότεροι ξένοι στρέφουν το βλέμμα στο πρώτο και μοναδικό λιμάνι του Χριστού, την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ὁ ἅγιος Ἄλμπαν, πρωτομάρτυρας τῆς Ἀγγλίας

Ο άγιος Άλμπαν, πρωτομάρτυρας της Αγγλίας

22 ΙΟΥΝΙΟΥ

Ο άγιος Άλμπαν ήταν ειδωλολάτρης ταπεινής καταγωγής που ζούσε στο Βερουλιάνο (Σαιντ-Άλμπαν της Αγγλίας) και ο οποίος προσέφερε φιλοξενία σε έναν ιεραπόστολο ιερέα που καταδιωκόταν. Βλέποντας ο Άλμπαν τον φιλοξενούμενό του να εγκαρτερεί στην προσευχή ημέρα και νύχτα, δέχτηκε το άγγιγμα της θείας χάριτος και άρχισε να ακολουθεί το παράδειγμά του και να τον ρωτά για την Πίστη του.

Οι διδαχές του άγιου ιερέα έδιωξαν κάθε ίχνος ειδωλολατρικής δεισιδαιμονίας από πάνω του και έλαβε τον φωτισμό του αγίου Βαπτίσματος. Ο Ρωμαίος διοικητής ωστόσο πληροφορήθηκε ότι ο ιεραπόστολος κρυβόταν στο σπίτι του Άλμπαν και έστειλε τους στρατιώτες του για να τον συλλάβουν.

Όταν αυτοί έφθασαν εκεί βρήκαν τον Άλμπαν ντυμένο με τα ρούχα του ιερέα, ο οποίος είχε καταφέρει να φύγει. Δεν πρόβαλε καμμία αντίσταση και οδηγήθηκε στο δικαστήριο την στιγμή που ο δικαστής στεκόταν μπροστά στον βωμό των ψευδών θεών έτοιμος να προσφέρει θυσία. Διαπιστώνοντας ότι είχε ξεγελαστεί, εξοργίστηκε και απείλησε τον Άλμπαν με θάνατο αν αρνιόταν να παραδώσει τον φυγάδα και να εκδηλώσει την ευσέβειά του απέναντι στους θεούς.

Όταν του ζητήθηκε να δηλώσει ποιος είναι, ο Άλμπαν απάντησε με θάρρος ότι πλέον ήταν χριστιανός, τόσο κατ’ όνομα όσο και κατά τον τρόπο του βίου, ενέπαιξε δε τα άψυχα είδωλα που δεν μπορούν να εισακούσουν αυτούς που τα λατρεύουν και προσφέρουν σε αυτά τις προσευχές τους, ενώ αντίθετα προξενούν την αιώνια καταδίκη τους.

« πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν». (Α’ Τιμ. 2, 4).

Πριν από λίγους μήνες, μια κυρία 80 χρονών ήρθε να με δει στην εκκλησία. Μου είπε την ιστορία της. Ζήτησε να λάβει το Άγιο Βάπτισμα. Άρχισε έτσι να παρακολουθεί την Ορθόδοξη Κατήχηση για λίγες μέρες. Την ημέρα της βάπτισης ήταν άρρωστη και ζήτησε να έρθω να τη βαφτίσω στο νοσοκομείο. Ενώ σκεφτόμουν την περίπτωσή της, την είδα να έρχεται στην εκκλησία, περπατώντας μόνη της, χωρίς καν να την κρατάει κανείς, κάτι που με εξέπληξε. Την βάφτισα την ίδια ημέρα, την Κυριακή 15/10/2023, με το όνομα Βερονίκη. Μετά τη βάπτισή της, αποκαταστάθηκε και θεραπεύτηκε από τις ασθένειές της. Έμεινε στο σπίτι και ερχόταν στην εκκλησία κάθε Κυριακή. Μια Κυριακή ήρθε στην εκκλησία, κοινώνησε και γύρισε σπίτι της. Έπειτα ζήτησε να πάω να την δω στο σπίτι της. Παρόλο που καθυστερούσα πολύ στην εκκλησία, «με περίμενε πραγματικά», ήλθα την είδα, και μόλις έφυγα από το σπίτι της, με ειδοποιούν ότι κοιμήθηκε. Αναρωτιέμαι αν αυτός είναι θάνατος ή απλά μετάβαση στη ζωή! «ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν ( Ιωάν.5, 24).

Ένα άλλο εκπληκτικό παράδειγμα είναι ο κ. Πέτρος Nguba, 79 ετών, τον οποίο βαφτίσαμε την περασμένη Κυριακή 19/05/2024. Στη ζωή του δεν πήγε να προσευχηθεί πουθενά. Ποτέ δεν ήθελε να ακούσει για την Εκκλησία. Δεν μιλούσε ποτέ για τον Χριστό. Δεν πίστευε σε τίποτα. Άπιστος κυριολεκτικά. Όμως πριν από λίγους μήνες γνώρισε την Ορθόδοξη Εκκλησία. Από τότε που γνώρισε την Εκκλησία μας, είναι πάντα παρών σε κάθε Ακολουθία και στην Κατήχηση. Μένει 15 χλμ μακριά από τον Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου και αυτή τη διαδρομή την κάνει κάθε Κυριακή!!! 15 χλμ για να έρθει και 15 χλμ για να επιστρέψει. Αρκετές φορές με τα πόδια παρά την ηλικία του. Ένας άνθρωπος που δεν προσευχόταν ποτέ στη ζωή του, έγινε ο πιο ένθερμος στην πίστη και το πρότυπο πολλών άλλων. Το ορθόδοξο βάπτισμα του Πέτρου Nguba έχει εκπλήξει πολλούς ανθρώπους που δεν μπορούν να καταλάβουν πώς άλλαξε και μεταμορφώθηκε τόσο πολύ, και μάλιστα απότομα.

Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυρας Νικόδημος ὁ Βερατίου

Η ιστορία του Αγίου Νικοδήμου από το Μπεράτι. Με το όνομα Νικόδημος η Εκκλησία τιμά διάφορους αγίους όπως τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη αλλά και τον Άγιο τον δια Χριστόν Σαλό τον εκ Θεσσαλονίκης, ορμώμενο εκ Βερροίας μαρτύρησε στη Θεσσαλονίκη. Ο καθένας άγιασε με τον δικό του τρόπο κατά την κλήση του ο ένας ως ταπεινός γραφιάς του Λόγου ο άλλος ως ο μάρτυρας σαλός της αγάπης που τον έφαγαν οι μαφιόζοι σωματέμποροι της εποχής γιατί έλκυε εκδιδόμενες γυναίκες έξω από το εμπόριο της λευκής σαρκός και ο τρίτος ο σημερινός ως Ομολογητής νεομάρτυρας…

Σήμερα, 10 Ιουλίου σύμφωνα με το orthodoxalbania.org γιορτάζεται ο Άγιος Νικόδημος στην εκκλησία του Αγίου Νικοδήμου στη γενέτειρα του αγίου, στο Vithkuq/Βυθκούκι στην Αλβανία που βρίσκεται κοντά στα όρια της Κορυτσάς.

o ναός προς τιμήν του στη γεννέτειρα του Βυθκούκι

Η ιστορία του μαρτυρίου του το Συναξάρι του, μπορούν να εξαχθούν από δύο βιογραφίες του: στη «Λειτουργία του ιερομάρτυρα Νικοδήμου που μαρτύρησε στην πόλη Μπεράτι στις 10 Ιουλίου 1709, που συνέταξε ο ιερομόναχος Γρηγόριος Voskopojari» και που τυπώθηκε στο τυπογραφείο της πόλης Voskopojja το 1742, και από το χειρόγραφο «Λειτουργία του Αγίου Μάρτυρος στον Νέο Νικόδημο» (Γρ.) από τις Συλλογές Χειρογράφων του BKSh και που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Bibliothecae», αρ. 5, Τίρανα 2004.

ΠΑΥΛΟΣ ΦΩΤΙΟΥ- Ὁ τέως Ραββίνος τῆς Ἰσραηλινῆς Κοινότητας τῆς Ἅρτας, πού ἔγινε Ὀρθόδοξος τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς τοῦ 1952

Πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου εκπαιδευτικού (χημικού)

Ο Χριστός ,«το φως το αληθινόν, το φωτίζον πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον»,συνεχίζει το έργο της σωτηρίας των ανθρώπων και προσκαλεί ποικιλοτρόπως στην Ορθόδοξη Εκκλησία πολλούς, που ανετράφησαν μέσα σε κοινότητες ετεροδόξων. Οι περιπτώσεις τους είναι ποικίλες και ομοιάζουν – αν τις συνθέσει κανείς – με ένα πολύχρωμο χαλί από τους θαυμαστούς τρόπους της Θείας Χάριτος και το μυστήριο της ανθρωπίνης καρδιάς.

«Η Χάρις εις πάντας εκκέχυται· ουκ Ιουδαίον, ουκ Έλληνα, ου βάρβαρον, ου Σκύθην, ουκ ελεύθερον, ου δούλον αποστρεφομένη· πάντας ομοίως προσιεμένη (προσεγγίζουσα) και μετά της ίσης τιμής».(Αγ.Ιωάννης Χρυσόστομος)

Υπάρχουν πολλές αιτίες για τις οποίες κάποιος, που ανήκει σε μια ετερόδοξη θρησκευτική ομάδα, έρχεται στην Ορθοδοξία. Αλλά ο πιο σημαντικός παράγων είναι πάντα η παρουσία της Θείας Χάριτος, η οποία δρα κατά ποικίλους τρόπους, αγγίζοντας την ψυχή κάθε ανθρώπου, που είναι δεκτικός φωτισμού, και οδηγώντας τον να αναζητήσει την αλήθεια. Μετά, εκείνος πωλεί ό,τι έχει στην κατοχή του, με σκοπό να αποκτήσει τον «πολύτιμο μαργαρίτη», την Ορθόδοξη πίστη μας.

Στους περισσότερους ανθρώπους που προσέρχονται στην Ορθοδοξία , διακρίνομε τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά εκείνα, που απαντώνται σε όσους έλαβαν το δώρο της μετανοίας. Αυτά είναι:

α.η «συντετριμμένη και τεταπεινωμένη καρδία»

β. μία ειλημένη απόφαση να βρει κανείς οπωσδήποτε την αλήθεια ανεξαρτήτως κόστους.

γ.ένα ταπεινό φρόνημα, που του επιτρέπει να δει την ζωή από μια άλλη οπτική γωνία

δ.μια διάθεση να κάνει συγκρίσεις μεταξύ εκείνου που είχε και αυτού που ανακαλύπτει.

ε. και τελικά, μια σταθερή απόφαση να αλλάξει ζωή.

Στην ομάδα των ανθρώπων εκείνων, που μετά από έρευνα πολλών ετών απαρνήθηκε τον Ιουδαισμό και βαπτίσθηκε Ορθόδοξος χριστιανός ήταν ο Παύλος Φωτίου, πρώην ραββίνος της Εβραικής κοινότητας της Άρτας

Όντως υπήρξε ένας σύγχρονος ομολογητής, ο οποίος κοιμήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1980.

Μια συγκλονιστική μαρτυρία

Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Ἀχμεδ ὁ Κάλφας

Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Ἀχμεδ ὁ Κάλφας, ὁ πατσουρούνης, μωαμεθανός. Ἐβαπτίσθη ἐν κρυπτῷ γενόμενος χριστιανός. Συζητήσεως γενομένης μέ σπουδαγμένους μωαμεθανούς ὁμολόγησε ὅτι ἡ μόνη ἀληθινή θρησκεία εἶναι τῶν χριστιανῶν καί ὅτι καί αὐτός πιστεύει εἰς τόν Χριστόν. Καταγγελθείς συνελήφθη καί ἀπηγχονίσθη τάς τρεῖς Μαΐου του 1682.

«Νεομαρτυρες», Ιερομόναχος Αναστάσιος,

Εκδόσεις «Ερμηνεία - Αγιον Όρος»

https://proskynitis.blogspot.com/2023/05/blog-post_56.html

Ἰωσίας. Ἕνας σύγχρονος ὁμολογητής καί νεομάρτυρας τῆς ὀρθόδοξης πίστης στήν Αἰθιοπία (1997-15.2.2023)

Ιωσίας.

Ένας σύγχρονος ομολογητής και νεομάρτυρας της ορθόδοξης πίστης στην Αιθιοπία

(1997-15.2.2023)

Γράφει ο Σεβ. Μητροπολίτης Αξώμης κ. Δανιήλ

1η δημοσίευση: ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ

Όλα άρχισαν πριν 5 μήνες, όταν ένα πρωινό έλαβα στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της Μητρόπολης το εξής μήνυμα: «Ονομάζομαι Εy….b Ka….er και είμαι φοιτητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της πόλης Debre Tabor. Ήμουν προτεστάντης χριστιανός από την γέννησή μου, αλλά τα τελευταία δύο χρόνια μετά από βαθειά μελέτη είμαι δυνάμει Ορθόδοξος. Αποσκίρτησα από την Διαμαρτύρηση και ηγούμαι -με πολύ διακριτικότητα- μιας ομάδας ένδεκα φοιτητών, όλοι πρώην μέλη της Προτεσταντικής Ομολογίας, με τους οποίους συναντιόμαστε σε διαφορετικά κάθε φορά μέρη και μελετάμε συστηματικά αρχαίους Πατέρες της κοινής Εκκλησίας και εκκλησιαστική ιστορία. Διαπιστώσαμε ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία διατηρεί ανόθευτη την πίστη των Αποστόλων και των Πατέρων μας. Θέλουμε να γίνουμε μέλη της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ζητάμε να σας γνωρίσουμε για να μας οδηγήσετε στην βάπτισή μας. Παρακαλώ μη μας αγνοήσετε. Περιμένουμε με αγωνία την απάντησή σας».

Στέλνοντας πλούσιο κατηχητικό υλικό σε αυτή την νεανική ομάδα, βιβλία γνωριμίας με την Ορθόδοξη πίστη και ζωή, τους Αγίους και την Ορθόδοξη παράδοσή μας, ευχαρίστησα τον Άγιο Θεό για τους μύχιους και υπέρλογους τρόπους σωτηρίας που απεργάζεται για «κάθε άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον». Έκτοτε, στο πλαίσιο της κατήχησης και με καθημερινή επαφή για την απάντηση αποριών, οι ένδεκα Αιθίοπες νέοι στερεώθηκαν στην απόφασή τους να προσέλθουν το ταχύτερο στην απόθεση «του παλαιού ανθρώπου» και στην «ένδυση του νέου». Έλειπε μόνο να οριστεί ο κατάλληλος χρόνος και να οργανωθεί το δύσκολο ταξίδι, για να τελέσουμε τις Βαπτίσεις. Και εν συνεχεία, να τελέσουμε την Θεία Ευχαριστία σε τόπο που θα βρούμε, για να κοινωνήσουν οι νεοφώτιστοι του Κυριακού Σώματος. Μια συνηθισμένη διαδικασία στην Ορθόδοξη ιεραποστολή σε όλη την Αφρική, όταν δημιουργούνται οι πρώτοι πυρήνες πιστών. Άλλωστε, κάθε τόπος της Ηπείρου μπορεί να σαρκώσει έναν Ναό του Θεού, όπου «κύκλω της Τραπέζης» του Κυρίου παρακάθονται οι σύγχρονοι μαθητές Του, για να μετέχουν του Δείπνου «εις ανάμνησιν Αυτού».

«Οἱ ἀδελφές θέλουν ὥστε ἐσεῖς νά ἐκδιώξετε τό πνεῦμα τῆς ὀρθοδοξίας ἀπό μένα» Ἱστορία γιά τό πῶς μία Καθολική ἡγουμένη ἔγινε Ὀρθόδοξη μοναχή

Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, σ’ ένα από τα Ορθόδοξα μοναστήρια της Ανατολικής Πολωνίας, η πρώην Καθολική ηγουμένη και εκκλησάρισσα μίας Μονής του Τάγματος των Καρμελιτών εκάρη ορθόδοξη μοναχή με το όνομα Μελάνια. Η πορεία της προς την Ορθοδοξία είναι γεμάτη από ξαφνικές στροφές. Η αδελφή Μελάνια τόλμησε να μιλήσει γι’ αυτά τα γεγονότα μετά από κάμποσο καιρό. Όταν το πήρε απόφαση, μας παρακάλεσε να δημοσιεύσουμε την ιστορία της χωρίς τη φωτογραφία της.

Οι πρόγονοί μου από την πλευρά του πατέρα μου είναι από τη Δυτική Πολωνία και είναι καθολικοί. Οι γονείς της μητέρας μου ήταν ιδιοκτήτες γης δίπλα στον ποταμό Νέμαν (σήμερα στην περιοχή της Λευκορωσίας) και ανήκανε σε οικογένεια μικροευγενών. Όλοι οι συγγενείς μου, που μένουν τώρα στο Μινσκ, ομολογούν την ορθόδοξη πίστη και είμαι χαρούμενη πολύ με το γεγονός ότι στην οικογένειά μου υπάρχουν όχι μόνο καθολικοί αλλά και ορθόδοξοι!

Οι παππούδες μας, όταν ήθελαν να συζητήσουν κάτι κρυφά από εμάς, τα εγγόνια τους, άρχιζαν να μιλούν Ρωσικά. Η οικογένειά μας ήταν καλή. Ομολογούσαμε τον Καθολικισμό, επισκεπτόμασταν καθολική εκκλησία, αλλά ποτέ δεν σκέφτηκα ότι μπορώ να γίνω μοναχή. Αγαπούσα πολύ τον Θεό, αλλά δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ο Θεός θα θελήσει να φέρει στο μοναστήρι Του έναν τέτοιο άσχημο άνθρωπο, όπως εγώ! Ήμουν 20 χρονών, όταν ένας γνωστός μου καθολικός ιερέας, καθηγητής της Βίβλου, ετοιμαζόμενος να πάει σ’ ένα επιστημονικό συνέδριο, μου πρότεινε να πάω κι εγώ μαζί του. Μου δόθηκε η ευκαιρία να περάσω δυο-τρεις μέρες σε μοναστήρι, να προσευχηθώ εκεί και να γυρίσω σπίτι. Δέχτηκα την πρόταση αυτή. Ήταν η πρώτη μου επίσκεψη σε μοναστήρι. Οι αδελφές εκεί μου έκαναν διάφορες σοβαρές ερωτήσεις κι εγώ νόμιζα ότι ρωτούν το ίδιο σε όλους. Την τρίτη μέρα κανόνισαν το ραντεβού μου με την καθηγούμενη της μονής. Από εκείνην άκουσα την εξής ερώτηση: «Πότε θα μετακόμεις σ’ εμάς;».

«Ἀρκεῖ εἰς ἄνθρωπος ζήλῳ πεπυρωμένος ὁλόκληρον διορθώσασθαι δῆμον»!

Γράφει ὁ Σάββας Ἠλιάδης

δάσκαλος-Κιλκίς

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀπαντᾶ στά ἀγωνιώδη ἐρωτήματα τοῦ λαοῦ, σχετικά μέ τό πλῆθος τῶν μονίμων «ἐπισκεπτῶν» στήν πατρίδα μας:

«Ἀρκεῖ εἰς ἄνθρωπος ζήλῳ πεπυρωμένος ὁλόκληρον διορθώσασθαι δῆμον»!

Τό σκεφτήκαμε ποτέ; Ἴσως ναί, ἴσως ὄχι. Κι ὅμως εἶναι πάντοτε ἐπίκαιρος ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου. Ἀλίμονο! Αἰῶνες τώρα πού ἐκστομίστηκε ἀπό τό ἅγιο καί «χρυσό» στόμα του καί ἀκούγεται καί ξανακούγεται ἀπό τούς ἄμβωνες, γράφεται στά βιβλία, διαγγέλλεται καί προβάλλεται ἀπό τούς πνευματικούς ὁδηγούς, τούς... διδασκάλους, τούς ἱεροκήρυκες, γιά τήν προκοπή στήν ἐν Χριστῷ ζωή. Ὡραῖος λόγος! Παρηγορητικός, ἐμψυχωτικός, ἐνθαρρυντικός, ἐλπιδοφόρος. Καί, ὅταν τό λέει ἕνας τέτοιος ἅγιος, ἕνας «χρυσόστομος» ἅγιος, δέν μπορεῖ παρά νά εἶναι ἐφαρμόσιμος. Αὐτό σημαίνει πώς μπορεῖ νά ἐφαρμοστεῖ. Τά παραδείγματα δέ τῆς ἐφαρμογῆς του μέσα ἀπό τό Συναξάρι τῆς Ἐκκλησίας εἶναι πολλά καί θαυμαστά καί συνεπῶς εἶναι καί ἐφαρμοσμένος. Ἔχει ἐφαρμοστεῖ. Ἕνας πιστός, μόνος, μεταξύ χιλιάδων ἀπίστων, ὁδηγοῦνταν στό μαρτύριο καί διά τῆς ὁμολογίας του καί τοῦ μαρτυρίου του μεταστρέφονταν χιλιάδες καί τόν ἀκολουθοῦσαν, χωρίς δεύτερη σκέψη, ἀφοῦ ἦταν πεπεισμένοι, χάριτι Θεοῦ, γιά τήν ἀληθινή πίστη καί ζωή. Ἀλλά καί γιά τους ἐν τῇ στρατευομένῃ Ἐκκλησίᾳ, κρίνεται ὡς - πάσῃ θυσίᾳ - ἐφαρμοστέος! Ναί, ἐφαρμοστέος, πού σημαίνει πώς πρέπει νά συνεχιστεῖ ἡ ἐφαρμογή του ἀπό ἐμᾶς τούς διδασκομένους!

Ἐξαιρετικά ἐπίκαιρος ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου καί σήμερα. Γιατί; Διότι ἐπέτρεψε ὁ Θεός, πέρα ἀπό τίς διάφορες αἱρέσεις πού ἐνέσκηψαν στήν πατρίδα μας, νά εἰσβάλουν τά τελευταῖα χρόνια καί χιλιάδες, ἴσως καί ἑκατομμύρια ἄνθρωποι ἀπό ἄλλες χῶρες, μέ διάφορες θρησκευτικές, πολιτιστικές, ἐθνολογικές, ἰδεολογικές, φιλοσοφικές (μεταφυσικές) τάσεις καί ἀντιλήψεις.

π. Συμεών Γρηγοριάτης: Ὁ περουβιανός παπικός πού κατέληξε νά βαπτιστεῖ καί νά καρεῖ μοναχός στό Περιβόλι τῆς Παναγίας

Από τό βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό, ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, Ἀθήνα 2011

Περουβιανός Συμεών Γρηγοριάτης:

«Μιά μέρα συνάντησα στό Παρίσι σ᾽ ἕνα ἑστιατόριο ἕναν ὀρθόδοξο μοναχό πού ἐπρόκειτο ν᾽ ἀλλάξη ὁλόκληρη τή ζωή μου. “Ἡ ὀρθοδοξία ἀνακεφαλαιώνεται σ᾽ αὐτά τά λόγια, μοῦ εἶπε. Ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά γίνη ὁ ἄνθρωπος θεός κατά χάριν καί μετοχήν. Καί αὐτό σημαίνει ὅτι ὅπως ὅταν βάλης ἕνα σίδερο στή φωτιά τό σίδερο γίνεται φωτιά διά τῆς συμμετοχῆς στό πῦρ, ἔτσι κι ὅταν ὁ ἄνθρωπος μετέχη τοῦ θείου πυρός γίνεται κι αὐτός καί πῦρ καί φῶς καί θεός κατά χάριν”.

Αὐτός μοῦ εἶπε τότε ὅτι στήν Ἑλλάδα ὑπάρχει μιά χερσόνησος ὅπου οἱ μοναχοί ἐπαναλαμβάνουν τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ ὥσπου νά γραφῆ στίς καρδιές τους. Τόν ρώτησα τότε ἄν ὑπάρχουν ποιητές στήν ὀρθοδοξία καί μοῦ ἀπάντησε ὅτι ὑπάρχουν πολλοί, κι ἕνας ἀπ᾽ αὐτούς εἶναι ὁ Ἅγιος Συμεών, ὁ νέος θεολόγος, πού ἔγραψε ὔμνους ἔρωτος γιά τό Θεό.

Μετά τή βάφτισή μου στό Ἅγιον Ὄρος, γιά μιά ὁλόκληρη ἑβδομάδα, εἶχα τήν αἴσθηση ὅτι βρίσκομαι στόν Οὐρανό (Ἡ μεταστροφή ἑνός Ἀμερικάνου)

Ο πατήρ Ιωάννης Ντόουνι (John Lincoln Downie) γεννήθηκε το 1971 στην πόλη Μπίβερ Φόλς της Πενσιλβανίας των ΗΠΑ. Το 1992 τελείωσε εκεί τη Σχολή Βιολογίας και Φιλοσοφίας του Χριστιανικού Κολεγίου της Γενεύης. Επί δύο χρόνια έζησε στη Μονή Κουτλουμουσίου στο Άγιον Όρος (1999 – 2001), όπου βαφτίστηκε ορθόδοξος. Κατόπιν φοίτησε στη Σχολή Ορθόδοξης Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου (2001 – 2006). Η μεταπτυχιακή διατριβή του ήταν πάνω στο θέμα «Νόημα κτιστών πραγμάτων κατά τον π. Ντουμίτρου Στανιλόαε». Στη συνέχεια πήρε το master του στην Βιβλική Θεολογία . Τώρα είναι ορθόδοξος ιερέας στη Ρουμανία. Η συνέντευξη μαζί του έλαβε χώρα πριν να χειροτονηθεί ιερέας.

– Κύριε Ντόουνι, τι μπορείτε να πείτε για τα παιδικά σας χρόνια και τη θρησκεία, στο πλαίσιο της οποίας μεγαλώσατε;

– Τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα σε μια μικρή πόλη της Πενσιλβανίας. Γεννήθηκα σε οικογένεια που άνηκε στη Μεταρρυθμισμένη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία. Έτσι πήγαινα σε προτεσταντικό σχολείο. Τα παιδικά χρόνια μου ήταν σχεδόν ειδυλλιακά. Ήμασταν πέντε αδέλφια κι εγώ ήμουν ο πιο μικρός. Είχαμε πάρα πολύ καλές σχέσεις μεταξύ μας, ενώ είχαμε διαφορετικούς χαρακτήρες. Η οικογένειά μας ήταν μια απλή, ήσυχη, προτεσταντική οικογένεια.

Όταν ήμουν φοιτητής στο Κολέγιο, «επαναστάτησα». Και η «επανάστασή» μου δεν είχε κάτι το άσχημο. «Επαναστατούσα» εναντίον λεγόμενης «επιτυχίας», εναντίον του υλισμού, που διαπερνούσε ολόκληρη την Αμερική.

– Και πώς γνωρίσατε την Ορθοδοξία;

– Κάποιες φορές νιώθω ότι μπορώ να μιλάω για το πώς ανακάλυψα την Ορθοδοξία επί μία εβδομάδα, όμως θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Ο πατέρας μου, που ήταν άνθρωπος καλά ενημερωμένος και γενικώς με ευρύ πνεύμα, κατάλαβε πως ταλαντεύομαι, ως προς την επιλογή του δρόμου της ζωής μου. Έτσι, παρατήρησε ότι δείχνω ενδιαφέρον για τα έργα των Αγίων πατέρων της Εκκλησίας (του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου, του Αγίου Ιγνατίου της Αντιοχείας) και για την «Ιστορία της Εκκλησίας» του Ευσεβίου Καισαρείας – βιβλία, τα οποία ο πατέρας, τυχαία, έφερε στο σπίτι.

Ὅσιος Παΐσιος:Ἔτσι ἔγινε Χριστιανός ὁ κατασκευαστής ρολογιῶν Seiko

Το επόμενο Γεγονός, μας έγινε γνωστό από μία διήγηση του Γέροντα Παϊσίου, που έγινε στις αρχές περίπου της δεκαετίας του 1980, όταν τον επισκέφθηκε ένας πολύ καλός οικογενειακός μου φίλος, άνθρωπος ευσεβής και σεμνός, ο οποίος γνώριζε προσωπικά το Γέροντα αρκετά χρόνια πριν το συγκεκριμένο περιστατικό.

Συγκεκριμένα, έχοντας αναπτύξει μία πνευματική συζήτηση, κατά τη διάρκεια μιας διαδρομής τους στο Άγιο Όρος, ο επισκέπτης παρατήρησε έναν Ασιάτη που φορούσε ένα μεγάλο Σταυρό στο στήθος και γεμάτος απορία ρώτησε το Γέροντα αν τον γνώριζε.

Η απάντηση-διήγηση που ακολούθησε, είναι περίπτωση μοναδική από τη ζωή του μεγάλου αυτού Γέροντα: «Αυτός ο άνθρωπος που βλέπεις, είναι ο Ιάπωνας κατασκευαστής ρολογιών Seiko, ο οποίος εδώ και μερικά χρόνια έχει βαπτιστεί χριστιανός ορθόδοξος.

Κάποια στιγμή θυμάμαι είχε έρθει στο Άγιο Όρος και είχε ζητήσει από εμάς να του εξηγήσουμε, ποιες είναι οι διαφορές μεταξύ του Χριστιανισμού και του βουδισμού. Όπως παραδέχθηκε μάλιστα, όσο κι αν έψαξε ο ίδιος, δεν ήταν δυνατό να καταλήξει σε ουσιαστικές διαφορές.

Αρχικά του προτείναμε να γεμίσει από μόνος του δύο μπουκαλάκια με νερό και να μας τα φέρει. Αφού πήραμε το ένα από τα δύο, διαβάσαμε την Ευχή του Αγιασμού και του υποδείξαμε να το ξεχωρίσει από το άλλο, για να διαπιστώσει πως όσος καιρός και αν παρέλθει αυτό θα παραμείνει άθικτο, λόγω της Αγιοσύνης που με τη Χάρη του Αληθινού Θεού έχει αποκτήσει, ενώ το άλλο μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα φυσιολογικά θα αλλοιωθεί.

Ἡ μεταστροφή τῆς Βιετναμέζας Nguyen Thi Mai Anh ἀπό τό Βουδισμό στήν Ὀρθοδοξία μετά ἀπό ἐμφάνιση τῆς Παναγίας

Βιετνάμ, 2017: Η μεταστροφή της Βιετναμέζας Nguyen Thi Mai Anh από το Βουδισμό στην Ορθοδοξία μετά από εμφάνιση της Παναγίας ενώ βρισκόταν σε κώμα

O π. Γεώργιος, ένας ιερέας από τη Μόσχα, ο οποίος συχνά εξυπηρετεί σε ιεραποστολικά ταξίδια στην Ασία, πόσταρε στο Facebook τα λόγια μιας Βιετναμέζας γυναίκας η οποία μετεστράφη στην Ορθοδοξία κατόπιν εμφανίσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Η γυναίκα, Nguyen Thi Mai Anh, που ήταν προηγουμένως Βουδίστρια, δούλευε και εργαζόταν στο Vũng Tàu, στο Βιετνάμ, βαπτίστηκε και εντάχθηκε στην Αγία Ορθοδοξία μας, το Μεγάλο Σάββατο του έτους 2017.

Γράφει ότι κάτι καταπληκτικό συνέβη στη ζωή της πέρυσι.

«Βρισκόμουν ξαπλωμένη, σε κώμα στο νοσοκομείο. Κάποια στιγμή, είδα μια ακτινοβολία, ένα υπέρλαμπρο φως. Αμέσως, είδα μπροστά μου την Υπεραγία Θεοτόκο. Κρατούσε και έτεινε προς εμένα ένα μπουκάλι νερό το οποίο και μου έδωσε. Όσο έπινα το νερό, η λάμψη και η Θεοτόκος εξαφανίστηκαν».

«Το επόμενο πρωί», συνεχίζει, «ξαφνικά επανήλθα από το κώμα, έχοντας απολέσει τις αισθήσεις μου για πολύ ώρα». Η Nguyen επιβίωσε και άρχισε να προσεύχεται στον Κύριο Ιησού Χριστό και την Παναγία Μητέρα Του για ταχεία ανάρρωση και αποφάσισε ότι θα γίνει Χριστιανή, μόλις επιστρέψει στο σπίτι.

Θέλω τόν χιτώνα αὐτό νά τόν πάρω μαζί μου γιά νά μοῦ τόν φορέσουν,ὅταν πεθάνω. Δέ θέλω τίποτα ἄλλο!"

Κονγκό-Ἡ ἱερόδουλη πού βαπτίστηκε Ὀρθόδοξη δύο ὧρες πρίν πεθάνει...

«Ήταν έξι το απόγευμα.. Είχε ήδη βραδιάσει, όταν μια άγνωστη για μένα κοπέλα χτύπησε την πόρτα του σπιτιού μου επίμονα για να την ανοίξω. Τη δέχθηκα και ρώτησα τι θα ήθελε.

- "Πάτερ, θέλω να μου διαβάσετε μια ευχή".Το πρόσωπό της ήταν ταραγμένο, μιλούσε απότομα. Δε μου είπε πολλά πράγματα, απλά μου ζήτησε να προσευχηθώ γι’ αυτήν. Πήγαμε στην Εκκλησία και της διάβασα μια ευχή. Έφυγε αμίλητη χωρίς να μου δώσει περαιτέρω πληροφορίες για τη ζωή της, ούτε και να μοιραστεί τον λόγο που ήθελε να της διαβάσω την ευχή.

Μετά από τρεις μέρες, ξαναήρθε. Ζητούσε και πάλι να προσευχηθώ γι’ αυτήν. Μπήκαμε στον Ναό, της διάβασα μια ευχή και, όταν τελείωσα, με ρώτησε:

"Πάτερ, με φοβάστε;".

"Όχι", της απάντησα. Το πρόσωπό της ήταν πιο ήρεμο από την προηγούμενη φορά. Έφυγε και πάλι αμίλητη με σκυμμένο το κεφάλι.

Πέρασαν τρεις μέρες και ξαναήρθε αργά την νύχτα. Όταν της διάβασα την ευχή, την παρακάλεσα να μην έρχεται τόσο αργά. Με κοίταξε και είδα τα μάτια της γεμάτα δάκρυα.

Οἱ δύο βόες...

Μοναχοῦ Δαμασκηνοῦ Γρηγοριάτου

Εὐρισκόμεθα γιά τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ μας στό ἱεραποστολικό Κλιμάκιο τοῦ κράτους Μπουρούντι τῆς Ἀνατολικῆς Ἀφρικῆς. Σέ μία ἀπό τίς ποιμαντικές του περιοδεῖες ὁ Μητροπολίτης μας Σεβ. Κεντρώᾳς Ἀφρικῆς κ. κ. Ἰγνάτιος, ἀνάμεσα στά ἄλλα ψυχωφελῆ διδακτικά του λόγια, μᾶς ἀνέφερε τό Πάσχα τοῦ 2005 καί τό παρακάτω σημαντικό περιστατικό μαγείας.

Στό ἱεραποστολικό Κλιμάκιο τῆς Κεντρικῆς Ἀφρικῆς μέ ἕδρα τήν πόλι Κανάγκα, στό ὁποῖο προΐσταται ὁ ἴδιος ὁ Μητροπολίτης μας, ἕνας μαθητής γυμνασίου, πέρασε ἕνα πρωϊνό ἔξω ἀπό μία ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἀπό περιέργεια μπῆκε μέσα. Ἄκουσε τίς ὡραῖες ψαλμωδίες, εἶδε τήν κατανυκτικότητα τοῦ ἱεροῦ χώρου, τήν εὐλάβεια τῶν ὁμογενῶν του καί παρεξενεύθηκε γιά τήν προέλευσι καί τήν ἀποστολή αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας. Ἐρώτησε κι ἔμαθε περισσότερα γιά τήν Ἐκκλησία μας καί δέν ἄργησε νά γραφτῆ στούς καταλόγους τῶν Κατηχουμένων. Μετά ἀπό ἕξι περίπου μῆνες βαπτίσθηκε ἐν ἀγνοίᾳ τῶν γονέων του, οἱ ὁποῖοι σημειωτέον ἦσαν φανατικοί εἰδωλολάτρες.

Πράγματι ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος τόν στερέωσε στήν Ὀρθόδοξη Πίστι καί τόν ἔπεισε ὅτι αὐτή εἶναι ἡ ἀληθινή Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ὅπου ὁ ἄνθρωπος ἠμπορεῖ νά βρῆ τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Μέ χαρά λοιπόν ἀνήγγειλε τό γεγονός αὐτό στούς γονεῖς του καί προσπάθησε νά τούς πείση ὅτι πρέπει κι αὐτοί ν᾿ ἀκολουθήσουν αὐτή τήν Ἐκκλησία, ἄν πράγματι θέλουν νά ζήσουν καί στήν ἄλλη ζωή αἰωνίως.

Οἱ γονεῖς του καί ἰδιαίτερα ὁ πατέρας του τόσο πολύ ἐξωργίσθηκε, ὥστε ὄχι μόνο ἐκτύπησε τόν γυιό του, ἀλλά ἔτρεξε καί στόν μάγο (πρόεδρο) τοῦ χωριοῦ του νά ζητήση τήν βοήθειά του γιά τήν ἐπιστροφή τό ταχύτερον τοῦ παιδιοῦ του στήν πατροπαράδοτη πίστι τους. Ὁ μάγος τόν πληροφόρησε ὅτι δέν ἔχει τήν δύναμι νά τό κάνει αὐτό, διότι μία ἀνώτερη δύναμι σκεπάζει τούς Ὀρθοδόξους ἀπό τήν στιγμή πού βαπτίζονται καί κατόπιν. Ὅμως θά προσπαθήση. Τότε ὁ πατέρας βαθειά ταραγμένος καί ἀπελπισμένος δέν ἐδίστασε νά ζητήση ἀπό τόν μάγο τόν φόνο τοῦ παιδιοῦ του.....διότι ἡ πρᾶξις του αὐτή εἶναι προσβολή στούς θεούς τῶν προγόνων τους. Ὑποσχέθηκε βέβαια στόν μάγο ὅτι, ἐάν ἐκτελέση τήν ἐπιθυμία του, θά τόν πληρώση ὅ, τι καί νά τοῦ ζητήσει. Ὁ μάγος τοῦ ἔδωσε έλπίδες καί ὑποσχέσεις καί ἄρχισε τό ἔργο του ἐπικαλούμενος τήν βοήθεια τοῦ σατανᾶ....

Ὁ ἅγιος Πατήρ Ἰωάννης Καλαΐδης καί ἡ μεταστροφή μίας βουδίστριας!

Ο άγιος Πατήρ Ιωάννης Καλαΐδης και η μεταστροφή μιας βουδίστριας! Σε μια επίσκεψή μας στον άγιο Πατέρα, μια πνευματική μου αδερφή τον ρώτησε γιατί τα παλαιότερα χρόνια οι γονείς μας δεν εξομολογούνταν, ενώ τώρα χρειάζεται η εξομολόγηση, όπως μας έλεγε ο ίδιος. Ο π. Ιωάννης της είπε:" Α, αυτοί ήταν καλοί(οι παλιοί). Τώρα όμως, στα χρόνια που ζούμε, χωρίς την εξομολόγηση δε θα σωθούμε". Η ίδια η Θ.Κ. είχε παρασυρθεί στα νεανικά της χρόνια και αναζητούσε τον Θεό εκτός Εκκλησίας! Έτσι προσχώρησε στον Βουδισμό ! Ζούσε στην Αθήνα και είχε σημαντική κοινωνική θέση.

Επειδή ίσως είχε και πανεπιστημιακή μόρφωση, οι υπεύθυνοι της θρησκευτικής τους οργάνωσης την έκαναν "ιέρεια"του Βουδισμού! Με τη βοήθεια του διαβόλου σηκωνόταν ψηλά από το έδαφος και πίστευε ότι την σήκωνε ο Βούδας! Έτσι, μ' αυτά τα δαιμονικά τεχνάσματα, παρέσυρε τριακόσιους περίπου χριστιανούς στον Βουδισμό! Όμως άρχισαν και οι δαιμονικές επιθέσεις εναντίον της γιατί είχε δώσει δικαιώματα στον σατανά! Δεν μπορούσε να κοιμηθεί ούτε για ελάχιστα λεπτά της ώρας για πολλές μέρες! Στο σπίτι της ακούγονταν συνεχώς δυνατοί θόρυβοι και έτρεμαν τα έπιπλα στους διάφορους χώρους! Κατάλαβε ότι δε μπορούσε να συνεχίσει έτσι. Άρχισε να πηγαίνει στις εκκλησίες για να βοηθηθεί, αλλά δεν μπορούσε να δει τις εικόνες!

Ήρθε στον τόπο καταγωγής της, στις Σέρρες και την βοήθησε να εξομολογηθεί ο μακαριστός π. Μιχαήλ Μιχαηλίδης! Μόλις ο πνευματικός της διάβασε την συγχωρητική ευχή, έφυγε από το σώμα της το κάψιμο που ένιωθε για πολλούς μήνες! Μια αμαρτία όμως δυσκολευόταν, όπως μας έλεγε να την πει κι έμεινε το κάψιμο στο αριστερό της γόνατο για έξι μήνες! Μόλις την εξομολογήθηκε και αμέσως μετά την συγχωρητική ευχή, απαλλάχτηκε κι από αυτό το μαρτύριο! Άρχισε να κάνει πνευματική ζωή, αλλά από αυτούς που παρέσυρε στον βουδισμό, ελάχιστους κατάφερε να μεταπείσει για να επιστρέψουν στην Ορθοδοξία !