Σημεία τῶν καιρῶν – Ἀδογμάτιστος Χριστιανισμός.

Γράφει ὁ κ. Δήμητριος Ἐμμανουήλ

«Προφητεύω· Ἄνδρον Πλήθωνος θὰ καταντήση ἡ Ἑλλὰς» (Φωνὴ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη)

[Μὲ ἀφορμὴ «τὸ νέο ἐφεύρημα τοῦ Μητροπολίτη Περιστερίου, ὁ ὁποῖος μεριμνᾶ περισσότερο γιὰ συνέδρια καὶ διαλόγους “ἀγάπης καὶ ἑνότητας” μὲ αἱρετικοὺς»]

Ἀγαπητοί, μεγάλη παρηγοριὰ βρίσκουμε μέσα ἀπὸ τὴν μελέτη τῶν πάλαι ποτὲ δημοσιευμένων ἄρθρων τοῦ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη, τῶν τεθησαυρισμένων ἐντὸς τοῦ περιοδικοῦ «Χριστιανικὴ Σπίθα». Μπορεῖ οἱ καιροί μας, «καιροὶ ἀποκαλύψεως» νὰ εἶναι πονηροί, ἀλλ’ ὅμως οἱ ἀποκαλύψεις τοῦ π. Αὐγουστίνου γιὰ τὴν κατάσταση τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας πρὶν ἀπὸ 46 χρόνια ἔρχονται νὰ φωτίσουν τὸ σκοτεινὸ παρόν μας καὶ νὰ διαλύσουν τὸν ἱστὸ τῆς πλάνης ποὺ σήμερα, δυστυχῶς, ὑφαίνεται ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ «ὁμοιάζουν» μὲν μὲ Ἀρνίο, ἔχουν δὲ «ΦΩΝΗ» θηρίου.

1. «ΕΞΩ ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»

46 χρόνια πρίν! συναντοῦμε τὸν ἄοκνο συντάκτη καὶ ἐκδότη τοῦ περιοδικοῦ «Χριστιανικὴ Σπίθα», τὸν πατέρα Αὐγουστῖνο Καντιώτη καὶ βλέπουμε αὐτὸν ἀγωνιζόμενο ἔναντι ὅλων ἐκείνων ποὺ διὰ ποικίλων πονηρῶν ἄρθρων καὶ βιβλίων ἐμελέτων νὰ τινάξουν «εἰς τὸν ἀέρα τὸ οἰκοδόμημα τῆς χριστιανικῆς παιδείας», χρησιμοποιώντας «μίαν γλῶσσαν», ποὺ φάνταζε «ὡς ἐπιστημονικήν», μία γλῶσσα ποὺ προσπαθοῦσε «μὲ ἐπιστημονικὰ ἐπιχειρήματα νὰ κλονίση τὰ θεμέλια τοῦ Χριστιανισμοῦ». «Ἡ πέννα τους – διακρίνει ὁ ἅγιος Ἐπίσκοπος Φλωρίνης, Πρεσπῶν καὶ Ἐορδαίας – εἶνε βουτηγμένη εἰς μελανοδοχεῖον δηλητηρίου τῆς κόμπρας τοῦ ὀρθολογισμοῦ».

Ἰδοὺ οἱ δύο ἐπώνυμες «ΦΩΝΕΣ», τὰ δύο παραδείγματα «πέννας», μὲ τὰ ὁποῖα ὁ π. Αὐγουστῖνος ξεκινᾶ τὸ ἀποκαλυπτικὸ «ΠΡΟΣ ΑΘΡΗΣΚΟΝ ΠΑΙΔΕΙΑΝ;» ἄρθρο του, τὸν Μάιο τοῦ 1969:

Ἡ Μητρόπολις Φλωρίνης πενθεῖ…

«Ἡ Νέα Τάξις Πραγμάτων μὲ τοὺς ἀναγνωρίσιμους, ἀλλὰ καὶ τοὺς μὴ ἐμφανεῖς ἐπικεφαλῆς της»

Πρῶτα σχόλια εἰς τάς δηλώσεις τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης διὰ τὸν Προσωπικὸν Ἀριθμὸν καὶ τὰς Νέας Ταυτότητας

«Οἱ Ἐπίσκοποι θὰ λένε γιὰ τὴν ἠλεκτρονικὴ ταυτότητα “δὲν πειράζει”, ἀλλὰ εἶναι λάθος αὐτό» (Γέρων Ἀμβρόσιος Λάζαρης)

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Β. Ἐμμανουὴλ

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Μεγάλη θλίψη συνέχει τὶς καρδιές μας ἐξαιτίας τοῦ πρωτείου ἀντιπνευματικότητας τοῦ οἰκείου ἐπισκόπου μας Εἰρηναίου. Ὁ χθὲς Σταυρομάχος ἐπίσκοπος, μὲ τὴν περίφημη φράση του: «Ἔ, καὶ κάποιοι στὴν Πτολεμαΐδα ἀντέδρασαν γιὰ τὸ ἂν ὁ Σταυρὸς (ἔνν. ὁ Ἐσταυρωμένος πίσω ἀκριβῶς ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα) πάει δεξιὰ ἢ ἀριστερά», σήμερα 14 Σεπτεμβρίου 2025 γίνεται Πνευματομάχος· προσκαλεῖ τοὺς πιστοὺς Χριστιανούς, ἀλλὰ καὶ πάντες τοὺς Πολίτες, ἀνεξαρτήτως Θρησκείας, νὰ πάρουν τὸν Προσωπικὸ Ἀριθμό. «Ἡ Ἐκκλησία», εἶπε ὁ Σεβασμιώτατος (ἐννοώντας τοὺς 12 Ἀρχιερεῖς τῆς Δ.Ι.Σ.) «ἀσχολήθηκε κατὰ τὸ προηγούμενο ἔτος καὶ κατά… ὅλη τὴ προηγούμενη Συνοδικὴ Περίοδο συνεργάστηκε μὲ τὴν Ἑλληνικὴ Ἀστυνομία καὶ μὲ τὰ ἁρμόδια Ὑπουργεῖα καὶ ἐνημέρωσε μὲ Ἐγκύκλιο σημείωμα, ὅλον τὸν κόσμο! ὅτι μποροῦμε νὰ πάρουμε τὸν Π.Α. ὅπως καὶ τὴν (Νέα) Ταυτότητα. …Ἔτσι λοιπὸν καὶ γραπτῶς συνιστᾶ στοὺς πιστοὺς νὰ προχωρήσουν στὴν ἔκδοση τοῦ Π.Α.

Ὥστε ὑπάρχουν κρυπτὰ καὶ εἰς τοὺς Ἀρχιερεῖς;

Η Απόφαση της Δ.Ι.Σ. για τον Π.Α.

Μετάβαση από τα «Σημεία των καιρών -666», του Αγίου Παϊσίου στα «Κρυπτά των ανθρώπων», του π. Αθανασίου Μυτιληναίου

«Κι ο Κύριος μου είπε: “Μπες μέσα και δες τις παρανομίες που αυτοί διαπράττουν εδώ”. Και μπήκα. Και είδα…» (Ιεζεκιήλ Κεφ. 8)

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Ένας νέος όρος, ο «Αποτειχισμός» (ο διατυπωμένος από τα χείλη του Αρχιεπισκόπου της Κύπρου, αλλά και τυπωμένος σε πρακτικά Συνοδικών Αποφάσεων της εν λόγω Αρχιεπισκοπής) έρχεται στο νου μας καθώς διαβάζουμε την μαρτυρία Αγιορείτου Μοναχού, μία μαρτυρία που αναφέρεται στο χειρόγραφο κείμενο του αγίου Παϊσίου με τίτλο: «Σημεία των καιρών-666» και βρίσκεται εντός του βιβλίου: «Μαρτυρίες Προσκυνητών / Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994». Από την εν λόγω Μαρτυρία καταθέτουμε -χάριν εισαγωγής- ένα σύντομο απόσπασμα, αφού προηγουμένως θυμηθούμε την απάντηση του τ. υπουργού εξωτερικών Θεόδωρου Πάγκαλου, ο οποίος… «Σε ερώτηση του δημοσιογράφου Ν. Παπανικολάου, γιατί δεν αλλάζουν το 666, εφ’ όσον αντιδρά Εκκλησία και ο λαός», απήντησε: «Δεν μπορούμε να τον αλλάξουμε, διότι αλίμονο εάν εμείς περιέλθουμε στη λογική στο να ακούμε μια χούφτα παράξενους ανθρώπους» (Mega – «Ενώπιος Ενωπίω», αμέσως μετά την επικύρωση της Συνθήκης Σένγκεν)!

Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ (Όσοι αποτειχίζονται από «την δύναμη του Τιμίου Σταυρού του Αγίου Συμβόλου»)

«Α’. Αντίχριστος – 666 – Ταυτότητες – Χάραγμα

Μετάβασις ἀπό τόν δεσποτικόν θρόνον καί τό σύνθρονον εἰς τόν ἄμβωνα.

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Β. Ἐμμανουήλ, Ἀναγνώστης

Θέμα: Ἡ θέση καὶ ὁ ρόλος τῶν «Ἰδιωτῶν» ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ· «Ἔτσι δικαιολογεῖται, γιατί ἱδρύθηκαν στὴν Ἑλλάδα οἱ λεγόμενες θρησκευτικὲς ὀργανώσεις…».

«Δία νὰ ἐννοήσωμεν καλύτερα τὸν κίνδυνον, ποὺ διέτρεχεν ἡ Ἐκκλησία ἐκ τῶν αἱρετικῶν αὐτῶν δοξασιῶν, πρέπει νὰ ἐνθυμηθῶμεν, ὅτι οἱ αἱρεσιάρχαι καὶ οἱ ὀπαδοὶ των δὲν παρουσιάζοντο ὡς ἐχθροί τῆς πίστεως, ἀλλὰ ὡς ἐνδιαφερόμενοι νὰ ἐπικρατήση ἡ ὀρθὴ πίστις, τὴν ὁποίαν ὅμως τόσον οἰκτρῶς παρεμόρφωναν, καὶ ὅτι ἀνέπτυσσαν ἐπιχειρήματα ὑπὲρ τῶν θέσεών των, τὸ σφαλερὸν τῶν ὁποίων δὲν ἦσαν ὅλοι εἰς θέσιν νὰ ἀντιληφθοῦν, καὶ δι’ αὐτὸ πλεῖστοι παρεσύροντο εἰς αὐτάς. Ἀπὸ αὐτὰ ἐννοοῦμεν πόσον ἡ πίστις εἶχεν ἀνάγκην γενναίων ὑπερμάχων καὶ ὑπερασπιστῶν καὶ πόσον μεγάλη θὰ εἶναι ἡ συμβολὴ τοῦ Βασιλείου εἰς τὴν ἐπικράτησιν τῆς ὀρθῆς πίστεως» (Ἅγιος Γρηγόριος Θεολόγος)[1].

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Καθὼς βρισκόμαστε ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς (καὶ τὸ Πάσχα ἡμῶν τῶν Ὀρθοδόξων πλησιάζει), ἡ Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νὰ ἐφαρμόσουμε κάθε εὐαγγελικὴ Ἐντολή, τόσο πρὸς τὸν πλησίον, ὅσο καὶ πρὸς τὸν Θεό, τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, τὸν «παθόντα καὶ ταφέντα· καὶ ἀναστάντα τὴν Τρίτη ἡμέρα, κατὰ τὰς Γραφάς». Καὶ ἐπειδὴ ὁ ἀναφερόμενος λόγος τοῦ ἁγίου Γρηγορίου: «Πρέπει νὰ ἐνθυμηθῶμεν, ὅτι αἱ αἱρεσιάρχαι καὶ οἱ ὀπαδοὶ των δὲν παρουσιάζοντο ὡς ἐχθροί τῆς πίστεως, ἀλλὰ ὡς ἐνδιαφερόμενοι (δῆθεν) νὰ ἐπικρατήση ἡ ὀρθὴ πίστις, τὴν ὁποίαν ὅμως τόσον οἰκτρῶς παρεμόρφωναν·», συνέχει τὸν νοῦ καὶ τὴν καρδία μας προχωροῦμε μετὰ φόβου, πίστεως καὶ ἀγάπης ἀλλὰ καὶ ἀγωνίας πρὸς τὸν Ἄμβωνα, τὸν τρίτο τοῦ Δεσπότου Θρόνο (ἐντός τοῦ κυρίως Ναοῦ), ἔχοντας γιὰ μία ἀκόμη φορά, ὡς «ξεναγό», τὸν πατέρα Αὐγουστῖνο Καντιώτη.

Νά κρατήσωμεν ἀκεραίαν τήν πίστην – 3η ἀπάντησις πρός Ἐπίσκοπον Φλωρίνης.

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Β. Ἐμμανουήλ, Ἀναγνώστης

«Ἂν διαβάσει κάποιος καὶ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἐὰν κάποιος δεῖ τὴν Παράδοση καὶ τὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας συμφέρει ὅλους μας νὰ εἴμαστε μέσα στὴν Ἐκκλησία κι ἂς κάνουμε τὰ λάθη μας» (Φλωρίνης Εἰρηναῖος).

«ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΙ», Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΗ, ΟΥΤΕ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΦΟΡΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ (ΟΥΤΕ ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΟΔΟΙ)

«Ναὶ μεγαλειότατε, ναὶ πατριάρχαι, ναὶ ἐπίσκοποι, ναὶ μητροπολῖται, ὅποιος δὲν ἀγαπᾶ τὴν ἕνωσι, ἀνάθεμα. Ἀλλὰ ἕνωσι μόνο μὲ Ὀρθοδοξία. Δὲν θὰ ἐπιτρέψουμε κανένα συμβιβασμό. Δὲν θὰ ἐπιτρέψουμε ἕνωσι εἰς βάρος τῆς Ὀρθοδοξίας»

|(Φωνὴ Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, φωνὴ Αὐγουστίνου τοῦ Ἐπισκόπου*)

Ἀγαπητοί, συνεχίζοντας τὴν ἀποκάλυψη τοῦ σπινθηροβόλου θησαυροῦ μας, τοῦ π. Αὐγουστίνου Καντιώτη, θυμίζουμε τὸν τίτλο ἀπὸ τὸ ὑπ. Ἀριθ. 336 Φύλλο τοῦ περιοδικοῦ Χριστιανικὴ Σπίθα (Μάιος 1970): «ΠΡΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΑΣ – ΔΗΜΑΓΩΓΟΙ;», καὶ ἐπιπλέον μία μόνο πρόταση σχετικὴ κατὰ πάντα μὲ τὸν πάλαι ποτὲ πνευματικὸ καθοδηγητὴ τοῦ νῦν Πατριάρχη Βαρθολομαίου, δηλ. τὸν «ταφέντα» Μητροπολίτη Χαλκηδόνος Μελίτωνα. Μία πρόταση προκειμένου νὰ γεφυρώσουμε τὸ μέγα χάσμα, τὴν ἀπόσταση δηλαδὴ ποὺ ὑπάρχει καὶ συνεχῶς μεγαλώνει μεταξὺ τῶν λαλούντων γλώσσα εὐχάριστη, γλώσσα δημαγωγική, καὶ αὐτῶν ποὺ ἐπέλεξαν νὰ μιλοῦν τὴν γλώσσα τῆς ἀλήθειας, νὰ μιλοῦν μὲ «φωνὴ ἁγίων», ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν.

– «Ἐὰν δὲν ἑνωθῶμεν μὲ τὰς ἄλλας ὁμολογίας – τὰς αἱρέσεις δηλαδὴ – δὲν θὰ ἐπιζήσωμεν». (Χαλκηδόνος Μελίτων).

«Ὅ ἔστι μεθερμηνευόμενον, ἐὰν ἡμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι δὲν ἀσπασθῶμεν τὴν ἐμβάδα (=παντόφλα) τοῦ Πάπα, καὶ δὲν ἐναγκαλισθῶμεν τὸν δόκτορα Ράμσεϋ, καὶ δὲν γίνωμεν ἕνα μὲ ὅλην τὴν πανσπερμίαν τῶν αἱρέσεων, οὐκ ἔχομεν ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς! Ζωή μας, κατὰ τὸν παράδοξον ὁμιλητήν, δὲν εἶναι ἡ ἀλήθεια καὶ τὸ αἷμα τοῦ Θεανθρώπου, ἀλλ’ ἡ συμμαχία καὶ ὁ συμφυρμὸς μὲ τὴν πλάνην καὶ τοὺς πεπλανημένους.» (Φωνὴ Καντιώτη).

1. «ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ…»(Ε. Παπαβασιλείου)

– Δὲν νοεῖται καὶ εἶναι ἀπαράδεκτο νὰ ἐξακολουθοῦμε σήμερα, εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 21ου αἰῶνος, νὰ ζοῦμε μὲ φανατισμούς, μικροψυχία καὶ προκαταλήψεις. Ὁ Θεὸς μας εἶναι Θεὸς τῆς ἀγάπης. Καὶ ἂν ἀκόμη ἔγιναν λάθη εἰς τὸ παρελθόν, αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι ἐμεῖς πρέπει νὰ τὰ διαιωνίζουμε. (Πατριάρχης Βαρθολομαῖος)

Πρὶν ἀποκαλύψουμε τὶς «πρωτιὲς βάθους» τοῦ Παναγιωτάτου Πατριάρχη μας, προχωροῦμε – γιὰ εὐνόητους λόγους – στὴν παρουσίαση μικροῦ τμήματος τοῦ βιβλίου/φακέλου τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν τῆς Ε΄ Δημοτικοῦ, κατὰ πάντα σχετικοῦ μὲ τὴν ἐπίμαχη ἔννοια τοῦ λάθους (ποὺ συνήθως ταυτίζεται μὲ τὴν ἔννοια τοῦ σφάλματος).

Καὶ ἔχει ἐνδιαφέρον – ἐμεῖς οἱ συνταξιοῦχοι παπποῦδες καὶ γιαγιάδες, ἀπ’ ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα – νὰ γνωρίζουμε τὰ σχετικὰ μὲ τὶς σύγχρονες ἑρμηνεῖες τῆς ἔννοιας (π.χ.: «Ἡ ἔννοια τοῦ λάθους καὶ γενικότερα ἡ σημασία τοῦ λάθους εἶναι ἀναπόδραστο συστατικό τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς, κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ξεφύγει ἀπὸ αὐτό, κάποιοι τὸ ἐπιζητοῦν καθὼς εἶναι τὸ μέσο ποὺ ὁδηγεῖ συχνὰ τὸν ἄνθρωπο στὴν ἀπόλυτη γνώση. Ὅπως εἶναι γνωστό, ὅπου δὲν ὑπάρχει λάθος δὲν ὑπάρχει μάθηση (Μ. Σφυρόερα 2003).»[1]), καθὼς οἱ τοπικὲς εἰδήσεις στὴν πόλη μας Πτολεμαΐδα (μὲ κριτικὸ πνεῦμα) διαφημίζουν τὴν τοῦ Δεσπότου περιοδεία εἰς τὰ ἑλληνορθόδοξα σχολεῖα.

Ὁ Ἅγιος Λέων Ἐπίσκοπος Κατάνης καὶ οἱ «Λέοντες» τοῦ ὑπερανθρωπισμοῦ.

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Ο άγιος βίος ενός αληθινού επισκόπου γίνεται μία ακόμη προσφορά θεραπείας για να θεραπεύσει όλους εμάς από το δηλητήριο των υπερανθρωπιστών που εκχέεται μυστικώς στο σώμα της κοινωνίας μας [1].

Δύο λέξεις κλειδιά ή καλύτερα δύο μαγικές λέξεις που ανεβαίνουν συνεχώς στο άθλιο στόμα των ανθρώπων αυτών είναι η αναβάθμιση και τα εμφυτεύματα. Σκοπός τους – κατά πως λένε – είναι (σταδιακά): η εξάλειψη των ασθενειών, η εξαφάνιση των γηρατειών, η κατάκτηση της αθανασίας, ο έλεγχος του ρυθμού αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού και των γεννήσεων (έως ότου καταστεί εφικτή η μετανάστευση σε άλλους πλανήτες), και άλλα συναφή. Ειδικότερα υπόσχονται αναβάθμιση όλων των αισθήσεων, π.χ της όρασης μέσω γυαλιών-φακών επαφής, απόκτηση νυχτερινής όρασης και όρασης στο υπέρυθρο μέσω εμφυτευμάτων, κλπ.! Πολλές αλλαγές υπάρχουν και για το σώμα, π.χ. χρωματική αλλαγή του δέρματος, αλλαγή φύλου (μεταμόσχευση πέους), τόνωση των χειλέων, και άλλα συναφή. Επίσης αναβάθμιση νοητική ή πως αλλιώς να την ονομάσουμε όταν με ένα εμφύτευμα-τσιπάκι δύναται ο λήπτης να ομιλεί άπταιστα μία ξένη γλώσσα σε λιγότερο από τρεις ημέρες! Τέλος αναβάθμιση κοινωνική, π.χ. να επικοινωνούν, μέσω εφαρμογών κινητής τηλεφωνίας-τηλεόρασης, οι ζωντανοί με νεκρά (σκεπτόμενα) πρόσωπα που μιλούν! Αυτά τα ολίγα.

Αν εξετάσουμε τώρα τα πράματα όχι μόνο ‘κατά πώς λένε’, αλλά κατ’ αλήθεια, τότε:

Ως εξάλειψη των ασθενειών, εννοούν την εξάλειψη των ασθενικών οργανισμών ή αλλιώς των με υποκείμενα νοσήματα ανθρώπων. Χάρη συντομίας να μην αναφέρουμε στα περί τσιμπημάτων σενάρια των ημερών μας.

«Γρηγόριε, Γρηγόριε, τί μὲ διώκεις;» Διατί ὁ Μητρ. Περιστερίου ἐπεμβαίνει εἰς τὴν ἁγίαν Πρόθεσιν;

«Γρηγόριε, Γρηγόριε, τί μὲ διώκεις;» Διατί ὁ Μητρ. Περιστερίου ἐπεμβαίνει εἰς τὴν ἁγίαν Πρόθεσιν;

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Β. Ἐμμανουήλ, Ἀναγνώστης

«Ἂς εἴμεθα ἐν ἐπιφυλακῇ. Ζοῦμε εἰς ἡμέρας κατὰ τὰς ὁποίας συντελεῖται μία προδοσία τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως μέσα εἰς τοὺς κόλπους τῆς Ἐκκλησίας ἐκ μέρους ἐπισκόπων, ἐκ μέρους ἱεροκηρύκων, ἐκ μέρους θεολόγων, ἐκ μέρους ἐκείνων οἱ ὁποῖοι θὰ ἔπρεπε νὰ εἶνε οἱ πρῶτοι φύλακες τῆς ἱερᾶς ἡμῶν παρακαταθήκης». (1967*)

Ἀγαπητοί, καθὼς τό «κοινὸ Πάσχα» τῶν Οἰκουμενιστῶν, «κρυφορθοδόξων Οὐνιτῶν» καὶ Παπικῶν μετὰ πασῶν τῶν Προτεσταντικῶν «ἐκκλησιῶν» (τῶν ἐν Κρήτῃ ἀναγνωρισμένων) πλησιάζει ἀπειλητικά, τείνει νὰ παρασύρει μὲ τὴν «οὐρά» του πλῆθος οὐρανοπολιτῶν ὀρθοδόξων ἀδελφῶν μας, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν.

Ὡς «οὐρὰ» ἐννοοῦμε τὴν πανδημικὴ φαγούρα τοῦ Μητρ. Περιστερίου μὲ τὸν Κύριο τῆς Δόξης, τὸν Βασιλέα τῶν βασιλευόντων καὶ Κύριο τῶν κυριευόντων, τὸν Ἐσταυρωμένο Χριστό… καὶ ὡς «κεντρί»; – Τὸ δυσῶδες διαρχικὸ ἐσχατολογικὸ παραμύθι τῆς «Μίας, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΣΧΑΤΩΝ», μὲ ἀποκλειστικὸ λατρευτικὸ «κέντρο» τὸν Χριστὸ τῶν ἐσχάτων (ποὺ δὲν βρίσκεται στὴν ἱστορία, ἀλλὰ Ἀναστημένος καὶ ἐγκλωβισμένος στὴ Βασιλεία).

Εἰσαγωγικὰ – Περὶ «Ἐσχατολογικῆς Ἐκκλησίας»

Σὲ βίντεο μὲ τίτλο: «Ἡ θέση τοῦ Ἐσταυρωμένου στὴν Ἐκκλησία» [1] βλέπουμε ζωντανὰ τὸν Σεβ. Μητροπολίτη Περιστερίου Γρηγόριο, καὶ ἀκοῦμε ἀργὰ καὶ καθαρὰ τὴν σύντομη ἀλλὰ περιεκτικὴ περὶ «Ἐσχατολογικῆς Ἐκκλησίας» ψευδοδιδασκαλία του:

«Ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι στὴν ἱστορία, ὁ Χριστὸς εἶναι στὴ Βασιλεία, ἐκεῖ ποὺ τὸν εἶδε ὁ Πρωτομάρτυρας Στέφανος… Αὐτὸ θέλω τώρα νὰ καταλάβουμε, γιατί ἐδῶ εἶναι τὸ πρόβλημα τὸ μεγάλο, ἀκριβῶς γιατί ἐπηρεαστήκαμε ἀπὸ τὴν δυτικὴ θεολογία τῆς σταύρωσης κι ἔχουμε μπερδευτεῖ, κι ἔχουμε χάσει αὐτὴν τὴν διάσταση. Ὁ Χριστὸς εἶναι «ἐδῶ», ἐδῶ τὸν εἶδε ὁ Πρωτ. Στέφανος· ὁ Χριστὸς ὅμως πρὶν φύγει ἔστησε τὴν Ἐκκλησία Του μὲ τὴ συνδρομὴ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.…ὁπότε ὅπου βρίσκεται ὁ Χριστὸς [ἐκεῖ] εἶναι καὶ ἡ Ἐκκλησία Του… Αὐτὴ εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῶν ἐσχάτων, ἡ ἐσχατολογικὴ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι Μία, εἶναι Ἁγία, εἶναι Καθολικὴ καὶ εἶναι Ἀποστολική» [13:10-14:02].

«Αὐτὸ τὸ μονίμως καρφωμένη (ἐνν. ἡ εἰκόνα τοῦ Ἐσταυρωμένου Χριστοῦ πάνω στὸ Τίμιο Σταυρὸ) εἶναι τὸ μεγάλο πρόβλημα. Γιατί; Γιατί τὸ γεγονὸς τῆς σταύρωσης εἶναι στιγμιαῖο, ἐνῶ τὸ γεγονὸς τῆς Ἀνάστασης εἶναι διαρκείας καὶ βρίσκεται στὰ ἔσχατα. Ἐκεῖ (στὰ ἔσχατα) εἶναι ὁ Χριστὸς ἀναστημένος» [48:27].

Προσοχή! Ἂν «Ὁ Χριστὸς δὲν εἶναι στὴν ἱστορία», τότε καὶ ἡ ἐπὶ γῆς Μία, Ἁγία…, Ἐκκλησία Του δὲν εἶναι στὴν ἱστορία! Τί μᾶς θυμίζει αὐτὴ ἡ θεωρία; Ἂν πάλι «Ὁ Χριστὸς (ἀναστημένος) εἶναι στὴ Βασιλεία, ἐκεῖ ποὺ τὸν εἶδε ὁ Πρωτομάρτυρας Στέφανος», καὶ δὲν εἶναι στὴν ἱστορία, τότε τὸ «Πιστεύω» τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (διαχριστιανικοῦ καὶ διαθρησκειακοῦ) βρίσκει «κατὰ τὰς Γραφάς» του, τὴν πλήρη ἐφαρμογή του, ΕΙΣ ΤΗΝ «ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ», ὅταν οἱ πάσης φύσεως θολολόγοι – θρησκειολόγοι λατρεύουν σὲ «κοινὸ τόπο» καὶ μὲ «κοινοτικὸ τρόπο» τὸν ΕΝΑ καὶ μοναδικὸ Θεὸ (ἐνν. τὸν Πατέρα!).

«Κατὰ τὴν θείαν Λειτουργίαν δὲν ἐπιτρέπεται διακοπή. Ἂλλ’ ἐάν...» (π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης)

2η ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΦΛΩΡΙΝΗΣ

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ, Αναγνώστης

«Εις ενδόξους ημέρας της Εκκλησίας, κατά τας οποίας ο ευσεβής λαός συνηγωνίζετο μετά των ποιμένων του, έδιδε την μαρτυρία της Πίστεώς του ζωηρώς. Με ισχυράς φωνάς – και μόνον με φωνάς ; – εξεδίωκεν εκ του Ναού τους επιβουλευομένους την Πίστιν του, τους προβατόσχημους λύκους, τους υπό το ένδυμα του Ορθοδόξου κληρικού λαλούντος σκολιά και διεστραμμένα.»

Αγαπητοί, πλήρης ιεράς αγανάκτησης, αλλά και βαθιάς θλίψης για τα πράγματα της Εκκλησίας που βαίνουν προς τον γκρεμό του «Κοιν(οτικ)ού Πάσχα» απευθύνουμε προς τον ευσεβή λαό του Θεού· λόγο παρήγορο, λόγο εκκλησιαστικό· λόγο αγάπης για τον Εσταυρωμένο Χριστό που πηγάζει· από πηγή καθαρή, θερμή, αγνή και άδολη· από στόματος Αυγουστίνου Καντιώτη «που ‘χε του αετού τη νιώτη».

Συγκινούμαστε και τι να πούμε για τον π. Μάξιμο Καραβά (μονάκριβο πνευματικό τέκνο του π. Αυγουστίνου) που στα ενενήντα του ζητά «μολύβι και χαρτί», «χαρτί και καλαμάρι» για χάρη του Εσταυρωμένου αλλά και όλων των Πιστών που αγωνίζονται υπέρ Αυτού ένεκεν της του Περιστερίου παράνομης απόφασης.

Μας συγκινεί και η σταυροαναστάσιμη γλυκιά φωνή του πάγκαλου π. Αθανασίου Μυτιληναίου, «π’ έμεινε εν τη γη σε ψηφιακή μορφή»,

«Τὸν καλὸ ποιμένα ὑπακοῦμε, ὄχι τὸν ἀλλότριο» – Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος

«ΤΟΝ ΚΑΛΟ ΠΟΙΜΕΝΑ ΥΠΑΚΟΥΜΕ, ΟΧΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟΤΡΙΟ» – Μητροπολίτης Φλωρίνης Αὐγουστῖνος

Γράφει ὁ κ. Δημήτριος Β. Ἐμμανουήλ

Στὶς 27 Νοεμβρίου 2024, μὲ ἀνεπίσημο τρόπο, ἀλλὰ ἀπὸ ἐπίσημο λόγιο Ἐπίσκοπο τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸν Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεο, ἔγινε γνωστὸ ὅτι «Τὸ θέμα τοῦ Ἐσταυρωμένου συζητεῖται στὴν Ἱερὰ Σύνοδο!»[1].

Σύμφωνα μὲ τὸ ἀποκαλυπτικὸ ἄρθρο: «Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου προέβη σὲ μία σημαντικὴ ἀποκάλυψη… ἀνέφερε πὼς ἡ πρόταση τοῦ Μητροπολίτη Περιστερίου συζητεῖται στὴν Ἱερὰ Σύνοδο. Ἐπεσήμανε δέ, μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση, ὅτι “δὲν πρέπει νὰ διασποῦμε τὸ μυστήριο τοῦ Σταυροῦ ἀπὸ τὸ μυστήριο τῆς Ἀναστάσεως καὶ ἀπὸ τὸ μυστήριο τῆς ἐσχατολογίας», ἐνῶ ἔκλεισε τονίζοντας ὅτι «αὐτὴ ἡ διάσπαση δημιουργεῖ πρόβλημα”».

Ἀδελφοί, ἀπὸ τὰ παραπάνω… γίνεται ἀντιληπτὴ μία ἀκόμη προσπάθεια διάσπασης τῆς προσοχῆς ἡμῶν τῶν ἀγρυπνούντων, ἐφόσον αὐτὸ ποὺ «συζητεῖται στὴν ἱερὰ Σύν­οδο», ΔΕΝ εἶναι τὸ «Θέμα τοῦ Ἐσταυρωμένου», ἀλλὰ «Ἡ πρόταση τοῦ Μητροπολίτη Περιστερίου» περὶ τὴν «Λανθασμένη θεολογικὰ καὶ αὐθαίρετα μόνιμη τοποθέτηση τοῦ “Ἐσταυρωμένου τῆς Μ. Παρασκευῆς” μέσα στὸ Ἱερὸ Βῆμα καὶ πίσω ἀπὸ τὴν Ἁγία Τράπεζα».

Ταπεινή μας γνώμη εἶναι ὅτι ἡ ἀπόφαση καὶ μόνο πρὸς «Συζήτηση» τῆς πρότασης αὐτῆς ἀποτελεῖ μία ἀκόμη ἔνδειξη θεοεγκατάλειψης ἡμῶν τῶν ποιμαινομένων ἕνεκεν τυφλῆς ὑπακοῆς μας στοὺς ψευδοδιδάσκαλους τῆς ἐποχῆς μας. (Καὶ ἐννοοῦμε ὡς τέτοιους ὅλους ἐκείνους ποὺ ὑποτάσσονται – ἐξυπηρετοῦν στὰ σκοτεινὰ σχέδια τοῦ κακοδόξου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη Βαρθολομαίου, τοῦ δῆθεν εἰσηγητῆ τῆς ἀκρίβειας καὶ ὑπερασπιστῆ τῆς ἀρχαίας Παράδοσης, δηλαδὴ τῆς τοῦ Σταυροῦ ἀπομακρύνσεως ἀλλὰ καὶ τῆς τοῦ Συνθρόνου εἰσπηδήσεως, ὅταν καὶ ὅπου λειτουργεῖ Ἀρχιερεύς. Ἀλλὰ καὶ τῆς κατὰ Οἰκονομία ἐπαναφορά Του, ἄχρι «συνοδικοῦ γράμματος», ὅταν λειτουργεῖ κάποιο «παπαδάκι»!).

Μαζὶ μὲ τὸν Ἐπίσκοπον, ἀκόμη κι ἂν πλανᾶται;

Μαζὶ μὲ τὸν Ἐπίσκοπον, ἀκόμη κι ἂν πλανᾶται;

Ἀπάντησις εἰς τὸν Μητροπολίτην Φλωρίνης, Πρεσπῶν καὶ Ἐορδαίας Εἰρηναῖον

Δημήτριος Β. Ἐμμανουήλ, Ἱεροψάλτης, Πτολεμαΐδα, 29 Ἰουνίου 2024

«Οἱ μεγάλοι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ Καππαδόκες, μᾶς λένε: Καλύτερα νὰ σφάλλω καὶ νὰ εἶμαι μέσα στὴν Ἐκκλησία, παρὰ νὰ νομίζω ὅτι ὀρθοτομῶ, καὶ νὰ εἶμαι ἐκτὸς αὐτῆς» (Ἐπίσκοπος Φλωρίνης Εἰρηναῖος)

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,

Ἡ σύγχρονη ἐπιστήμη τῆς ἰατρικῆς ὑποστηρίζει πὼς ἡ ἐπέμβαση πάνω σὲ τραυματισμένο – πρησμένο μέλος τοῦ σώματος δὲν θὰ πρέπει νὰ εἶναι ἄμεση, ἀλλὰ νὰ γίνεται σὲ περίοδο ὕφεσης. Ἀκολουθώντας λοιπὸν αὐτὸ τὸ παράδειγμα, ἐρχόμαστε μὲ τὴ σειρά μας, 50 σὺν 1 ἡμέρες μετὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κύριου καὶ Σωτήρα ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡμέρα ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νὰ θέσουμε τὸν λύχνον ψηλὰ στὸν λυχνοστάτη, «ὥστε νὰ φωτίζει ὅλους ἐκείνους ποὺ εὑρίσκονται μέσα στὸ σπίτι» (Ματθ. 5:15), δηλαδὴ νὰ καταθέσουμε, ἐνώπιον τοῦ Πληρώματος τῆς ἐπισκοπῆς μας, ὀρθόδοξες Πατερικὲς ἀπόψεις-ἑρμηνεῖες περὶ ὑπακοῆς, ταπείνωσης καὶ κατάρτισης, παίρνοντας ἀφορμὴ ἀπὸ τὰ μύρια ὅσα εἰπώθηκαν ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Σεβασμιωτάτου Ἐπισκόπου Φλωρίνης κ. Εἰρηναίου στὴν Ἀναστάσιμη (Πασχαλιάτικη) ἐκπομπὴ «Λόγια ἀγάπης» τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ Δυτικῆς Μακεδονίας FLASH TV[1].

Δυστυχῶς ὁ λόγος τοῦ Σεβασμιωτάτου μητροπολίτη μας σκοτίζει, παρὰ φωτίζει κάποιες πτυχὲς τῆς Ἀναστάσεως, παραπλανεῖ καὶ δὲν βγάζει ἀπὸ τὴν πλάνη, ὅλους ἐκείνους τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς μας πού, ἐσφαλμένα, πιστεύουν, ἀφενὸς πὼς ἡ χειροτονία καὶ μόνο, εἴτε σὲ ἐπίσκοπο εἴτε σὲ πρεσβύτερο, καθιστᾶ τὸ ἐν λόγῳ πρόσωπο «ἀλάθητο», δηλαδὴ ἱκανὸ νὰ κηρύττει καὶ νὰ διοικεῖ τὴν Ἐπισκοπὴ-Ἐνορία του ἀπλανῶς, καὶ ἀφετέρου ὅτι ὅλοι ἐμεῖς οἱ λαϊκοί, ἀλλὰ καὶ οἱ ἱερεῖς, οἱ διάκονοι καὶ οἱ μοναχοί, ὀφείλουμε τυφλὴ ὑπακοὴ στὸν ἑκάστοτε ἐπίσκοπο καὶ στὶς συνοδικὲς ἀποφάσεις, δηλαδὴ ἄκριτη ἀποδοχὴ ἀκόμη καὶ γνωστῶν μεταπατερικῶν ἐκκλησιαστικῶν καὶ θεολογικῶν θέσεων καὶ ἀπόψεων.