Τὰ λείψανα τῶν Ἁγίων

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Τὰ λείψανα τῶν Ἁγίων

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐπισημαίνει: «ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ ἐν τοῖς σῳζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις (Β΄ Κορ. β 15). Ἐπίσης μὲ τὰ ροῦχα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου ποὺ ἀκουμποῦσαν στοὺς ἀσθενεῖς, ἐθεραπεύοντο. (Πράξ. ιθ΄, 11, 12), ὁ Μωϋσῆς μὲ τὴν ράβδο του, ὁ προφήτης Ἠλίας μὲ τήν μηλωτή, ὁ Ἀπ. Πέτρος μὲ τὴν σκιά του.

Στὴν παλαιὰ Διαθήκη στὸ βίο τοῦ προφήτου Ἐλισαίου ἀναφέρεται ὅτι, ὅταν τὸ νεκρὸ σῶμα ἑνὸς ἀνθρώπου ἀκούμπησε τὰ ὀστᾶ τοῦ προφήτου Ἐλισαίου, ἀναστήθηκε!Τί εἶναι τὰ ἅγια Λείψανα. Εἶναι τὰ ὀστᾶ τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας, στὰ ὁποῖα ἐνοικεῖ ἡ εὐωδία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ὄχι μόνο στὰ ὀστᾶ, ἀλλὰ καὶ στὴν ψυχὴ καὶ στὰ ροῦχα, διότι κάθε ἅγιος εἶναι καθαρὸ δοχεῖο τῆς χάριτος τοῦ Κυρίου. Πόσα ἅγια Λείψανα εὐωδιάζουν, μυροβλύζουν ἀσταμάτητα καὶ θαυματουργοῦν;

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος στὸν Λόγο του «Εἰς τὸν Ἅγιον Ἱερομάρτυρα Ἰγνάτιον» τονίζει:

«Ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἀγγίξη λάρνακα μὲ πίστη θὰ λάβη πολλὴ δύναμη ἀπὸ ἐκεῖ. Γι’ αὐτὸ καὶ μᾶς ἄφησε ὁ Θεὸς τὰ λείψανα τῶν Ἁγίων, θέλοντας νὰ μᾶς ὁδηγήση στὸν ἴδιο ζῆλο μ’ ἐκείνους καὶ νὰ μᾶς προσφέρη κάποιο λιμάνι καὶ ἀσφαλῆ παρηγοριὰ γιὰ τὰ κακὰ ποὺ μᾶς συμβαίνουν πάντοτε. Γι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ ὅλους σας, εἴτε κανεὶς διακατέχεται ἀπὸ ὑπερβολικὴ λύπη, εἴτε εἶναι ἀσθενής, εἴτε διατελεῖ ὑπὸ βλαβερὴ ἐπενέργεια, εἴτε βρίσκεται κάτω ἀπὸ κάποια ἄλλη βιοτικὴ κατάσταση, εἴτε σὲ πλῆθος ἁμαρτιῶν, ἄς ἔλθη ἐδῶ μὲ πίστη κι ὅλα ἐκεῖνα θὰ τὰ ἀπομακρύνη καὶ θὰ ἐπιστρέψη μὲ πολλὴ εὐχαρίστηση, κάνοντας ἐλαφρότερη τὴ συνείδηση ἀπ’ τὴ θέα καὶ μόνο αὐτοῦ. Ἤ καλύτερα δὲν πρέπει νὰ ἔρχωνται ἐδῶ μόνο ἐκεῖνοι ποὺ βρίσκονται σὲ κακά, ἀλλὰ καὶ εἴτε κάποιος βρίσκεται σὲ εὐθυμία, εἴτε σὲ δόξα, εἴτε σὲ ἐξουσία, εἴτε σὲ παρρησία μεγάλη πρὸς τὸν Θεό, οὔτε αὐτὸς νὰ μὴ περιφρονῆ τὴν ὠφέλεια.

Ἕνα ἀπό τά πολλά μή δημοσιευμένα Θαύματα τοῦ Ὁσίου Παταπίου

 Μεταστροφή «καθολικής» που εζήτησε μόνη να λάβει το Ορθόδοξο Βάπτισμα, έπειτα από απώθηση και έλεγχο του Οσίου, καθώς πλησίαζε να προσκυνήσει την ι. Λάρνακα.
Το θαύμα τούτο (αυτό το αποκαλύπτουμε εδώ ως επίκαιρο) υπήρξε η αφορμή της μη αρνήσεως αρχικά και τελικά να δεχθούμε την επιμέλεια της παρούσης εκδόσεως, όταν εντελώς απροσδόκητα μας ζητήθηκε μια εκδοτικής και τυπογραφικής φύσεως συμβουλή για την έκδοση της Ι. Ακολουθίας του Οσίου.
Κατά το φετινό δηλαδή Πάσχα στο Άγιον Όρος συνομιλούσαμε με γείτονα ευλαβή Γέροντα, ονόματι Μαρτινιανό (Καλύβη «Άγιοι Πάντες», στην Καψάλα, της Ι. Μονής Παντοκράτορος) και ο λόγος κατέληξε περί συγχρόνων θαυμάτων. Γιατί η αφορμή ήταν το διαρκές θαύμα της Ορθόδοξης Πίστεώς μας του Αγίου Φωτός του Παναγίου και Ζωοδόχου Τάφου. Τότε ο Γέροντας Μαρτινιανός μας ανέφερε και το επόμενο πρόσφατο θαύμα του Οσίου Παταπίου, το οποίο παραθέτουμε κατά τη διήγησή του.

1)Άγιος Πατάπιος, Στοιχεία από την Ι.Μονή Λουτρακίου...2)Θαυματουργική ίαση από τον Άγιο Πατάπιο.

1)Άγιος Πατάπιος, Στοιχεία από την Ι.Μονή Λουτρακίου..

2)Θαυματουργική ίαση από τον Άγιο Πατάπιο.

.: 1)Άγιος Πατάπιος, Στοιχεία από την Ι.Μονή Λουτρακίου Κορινθίας Ο μεγάλος ασκητής, ό χαριτόβρυτος και θεοφόρος Πατάπιος, το σέμνωμα των ...

1)Άγιος Πατάπιος, Στοιχεία από την Ι.Μονή Λουτρακίου Κορινθίας, 2)Θαυματουργική ίαση από τον Άγιο Πατάπιο.

1)Άγιος Πατάπιος, Στοιχεία από την Ι.Μονή Λουτρακίου Κορινθίας

Ο μεγάλος ασκητής, ό χαριτόβρυτος και θεοφόρος Πατάπιος, το σέμνωμα των θεοειδών πατέρων και καύχημα των Γερανείων ορέων, γεννήθηκε στή χώρα πού διαβρέχει ό Νείλος ποταμός και μάλιστα στην πόλη Θήβα τής Άνω Αιγύπτου.
Οι γονείς του πλούσιοι, άλλα και πιστοί χριστιανοί, ανέτρεψαν το τέκνο πού ό καλός Θεός τους εμπιστεύθηκε με χριστιανικές αρχές, σύνεση και σοφία. Ενωρίς, όμως, ό Πατάπιος αναχώρησε για την έρημο, για τό φιλοσοφικό πανεπιστήμιο της μοναχικής και μοναδικής πολιτείας και αγωγής, πού παρέχει τό πτυχίο της ατελεύτητης χαράς και αγαλλιάσεως της Βασιλείας των ουρανών.

Εκεί, απερίσπαστος από τις βιοτικές μέριμνες και φροντίδες ό Πατάπιος επιδόθηκε ολοκληρωτικά στην αδιάλειπτη προσευχή, τη νυχθήμερη άσκηση, τη σκληραγωγία και την αύξηση των αρετών με τή νέκρωση των σαρκικών επιθυμιών.
Ενώθηκε μέ τό Θεό με την αδιάλειπτη προσευχή του. "Έγινε θεοείκελος, άνθρωπος πού ζούσε μόνο, γιά νά ευαρεστεί τό Θεό.
Ζούσε τήν ολοκλήρωση, πού προϋποθέτει νέκρωση του χοϊκού φρονήματος και ζώωση της ψυχής, για νά πετάξει σέ σφαίρες υψηλές και νά ενωθεί μέ τό ακρότατο τών εφετών, τό οποίο γιά τον όσιό μας ήταν ό ίδιος μας ό Κύριος.