Μόλις πῆγε νά κοιμηθεῖ, τοῦ παρουσιάζεται ὁ Ἅγιος Πατάπιος καθήμενος σέ μία πέτρα...

Είχαμε πάει προσκύνημα στον Όσιο Πατάπιο (η μνήμη του τιμάται στις 8 Δεκεμβρίου) στο Λουτράκι με 8 πούλμαν.

Στο πούλμαν το δικό μου, υπήρχε ένα ζευγάρι από την Κύπρο. Ο άνδρας δεν πίστευε σε τίποτα. Και όταν άκουσε που ομιλούσα εγώ και προσανατόλιζα τον κόσμο που πηγαίνουμε και τι περίπου θα αντιμετωπίσουμε εκεί, είπε:

- Τί μακάμβρια πράγματα είναι αυτά! Που μας πάει; Στο νεκροταφείο θα μας πάει αυτός;

Και όταν φτάσαμε εκεί, δεν πήγε καθόλου μέσα να προσκυνήσει τον Άγιο. Πήρε τη γυναίκα του και ζήτησε να πάει να κοιμηθεί με τη δικαιολογία ότι ήταν κουρασμένος και τα τοιαύτα.

Τους έδωσαν εκεί οι καλογριές κελλί να πάνε να κοιμηθούν. Μόλις πήγε να κοιμηθεί, του παρουσιάζεται ο Άγιος Πατάπιος καθήμενος σε μία πέτρα, στα σκαλάκια που βρίσκονται έξω από την πόρτα που φυλάγεται το άφθαρτο λείψανό του και του χαμογελούσε.

Και του λέει ο Άγιος:

Ὁ Ὅσιος πού ἐποπτεύει τό Λουτράκι

 Στα Γεράνεια Όρη, πάνω από το Λουτράκι, αντίκρυ της πόλης της Κορίνθου, είναι χτισμένη η Ιερά Μονή του Αγίου Παταπίου, όπου φυλάσσεται το θαυματουργό σκήνωμά του. Είναι από αυτές τις μονές που δέχονται καθημερινά εκατοντάδες προσκυνητές από όλη τη χώρα. 

Πρόκειται για ζωντανό μνημείο της Ορθοδοξίας, το οποίο φροντίζουν με απόλυτο σεβασμό δεκάδες μοναχές. Αν και πρόκειται για σημαντικό μοναστήρι, χτίστηκε μόλις το 1952, σε συνέχεια ενός αρχαίου ασκητηρίου, το οποίο χρονολογείται κατά τον 13ο αιώνα. Ο χώρος έχει συνδεθεί με τον Άγιο Πατάπιο από το 1904, αφού τότε οι κάτοικοι του Λουτρακίου, με επικεφαλής τον ιερέα Κωνσταντίνο Σουσάνη, αποφάσισαν να ανασκάψουν το σπήλαιο και να αυξήσουν τον χώρο γύρω από το ασκηταριό. Όταν προσπάθησαν να ρίξουν ένα πεζούλι, βρέθηκαν μπροστά «στο ιερό λείψανον, άφθορον και ευωδιάζον, φέρον επ’ αυτού ξύλινον σταυρόν και βυζαντινά νομίσματα». Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1952, αποφασίστηκε η ίδρυση της μονής εκεί.O Άγιος Πατάπιος γεννήθηκε τον 4ο μ.Χ. αιώνα στη Θήβα της Αιγύπτου. Σε μικρή ηλικία πήγε στην έρημο, όπου αφιερώθηκε στην προσευχή και τη νηστεία. Στη συνέχεια αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη, όπου γνωρίστηκε με άλλους δύο ασκητές, οι οποίοι ανακηρύχθηκαν άγιοι. Ο μεν Άγιος Βάρας ίδρυσε το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη (του Τιμίου Προδρόμου) της Πέτρας, ο δε Άγιος Ραβουλάς ασκήτευσε κοντά στην πύλη του Ρωμανού. Ο Πατάπιος εγκαταστάθηκε στις Βλαχέρνες, στο Ξηρό Όρος, όπου με τη βοήθεια των οπαδών του ίδρυσε τη «Μονή των Αιγυπτίων».

 

Εκεί εκοιμήθη και όταν η μονή καταστράφηκε το 536 μ.Χ., ο πνευματικός του αδελφός, Άγιος Βάρας, μετέφερε το λείψανο του Αγίου Παταπίου στο Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη της Πέτρας, το οποίο ήταν υπό την προστασία της βασιλικής οικογένειας των Παλαιολόγων και ειδικά της βασίλισσας Ελένης Παλαιολόγου, της μετέπειτα Αγίας Υπομονής. Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης το 1453 από τους Οθωμανούς, ο ανιψιός της Αγίας Υπομονής, Αγγελής Νοταράς, μετέφερε τα λείψανα του Αγίου σε σπήλαιο στα Γεράνεια, στο Λουτράκι, το οποίο λειτουργούσε ως ασκητήριο από τον 11ο αιώνα. Τα «αποκαλυπτήρια του σπηλαίου» έγιναν τελικά το 1904. Εκεί βρέθηκε, εκτός του λειψάνου, και η κάρα της Αγίας Υπομονής. Η επίσημη ίδρυση της μονής έγινε την 1η Αυγούστου 1952 από τον Μητροπολίτη Κορινθίας Προκόπιο Τζαβάρα. Η οικοδόμηση του μοναστηριού αρχικά συνάντησε δυσκολίες, καθώς υπήρχαν μόνο κάποια πολύ μικρά δωμάτια-κελιά, στα οποία ζούσαν μοναχές. Εκείνες τα πρώτα χρόνια δυσκολεύονταν να φέρνουν οικοδομικά υλικά για την ανέγερση του μοναστηριού, αφού αρχικά δεν υπήρχε βατός δρόμος για να περνούν αυτοκίνητα, αλλά ένα μονοπάτι. Έτσι, οι μοναχές χρησιμοποιούσαν ένα γαϊδουράκι για να μεταφέρουν τα υλικά και επίσης για να κουβαλούν νερό (από μια πηγή χιλιόμετρα μακριά) και τρόφιμα (από το Λουτράκι). Συχνά κουβαλούσαν οικοδομικά υλικά ή στάμνες με νερό και τρόφιμα στην πλάτη τους!

Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Ἅγιος Πατάπιος ὁ θαυματουργός

ΑΓΙΟΣ ΠΑΤΑΠΙΟΣ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ

 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

 

       Τα άφθαρτα λείψανα πάμπολλων αγίων της Εκκλησίας μας μαρτυρούν την παρουσία των ακτίστων ανεργιών του Θεού σ’ αυτούς, οι οποίοι υπήρξαν, με την πίστη τους και την αγία ζωή τους, σκεύη πολύτιμα της θείας χάριτος. Ένας από τους αγίους που αξιώθηκαν της αφθαρσίας είναι και ο άγιος Πατάπιος, του οποίου, το σεπτό σκήνωμα παραμένει άφθορο για χίλια επτακόσια χρόνια!

       Γεννήθηκε στην Θήβα της Αιγύπτου και έζησε τον 4^ο μ. Χ. αιώνα. Οι γονείς του ήταν πολύ πλούσιοι και πιστοί Χριστιανοί, οι οποίοι ανέθρεψαν και τον μεγάλωσαν με ευσέβεια και βαθιά πίστη στο Θεό. Από μικρό παιδί έδειξε σημάδια αρετών και πνευματικής ωριμότητας. Ως έφηβος είχε πάρει τη μεγάλη απόφαση να ακολουθήσει το μοναχικό αναχωρητισμό, μιμούμενος τους μεγάλους ασκητές πατέρες της Αιγύπτου, οι οποίοι γινόταν τα πρότυπα για πολλούς Χριστιανούς της εποχής. Άφησε τον κόσμο και αποσύρθηκε σε ερημικό τόπο, όπου διήγε με προσευχή, νηστεία, αγρυπνία και αποκοπή των παθών του.

       Σε σύντομο χρόνο είχε αποκτήσει τη φήμη του ώριμου πνευματικά ανθρώπου, στον οποίο κατέφευγαν πολλοί άνθρωποι να ωφεληθούν και να πάρουν την ευλογία του. Να ακούσουν τα ψυχωφελή κηρύγματά του και τις πολύτιμες και σοφές συμβουλές του.

       Μετά από καιρό αποφάσισε να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη, μαζί με δύο άλλους ασκητές τον Βάρα και τον Ραβουλά, οι οποίοι ήταν εξίσου ενάρετοι άνθρωποι και αξιώθηκαν και αυτοί της αγιότητας. Αποφάσισαν να ζήσουν έξω από τα τείχη της Βασιλεύουσας. Ο μεν άγιος Βάρας ίδρυσε Μονή προς τιμήν του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου, στο σημείο Πέτρα. Ό άγιος Ραβουλάς ασκήτευσε κοντά στην πύλη του Ρωμανού. Ο άγιος Πατάπιος εγκαταστάθηκε στην περιοχή των Βλαχερνών, στο Ξηρό Όρος, όπου ίδρυσε ονομαστή Μονή, η οποία έμεινε γνωστή ως Μονή των Αιγυπτίων.

Θαυματουργική ἴαση ἀπό τόν Ἅγιο Πατάπιο. Μαρτυρία ἑνός μή καταγεγραμένου θαύματος τοῦ Ἁγίου

Με αφορμή ένα απόσπασμα από την προηγούμενη ανάρτησή μας με τον Βίο του Αγίου Παταπίου, και συγκεκριμένα: «Ό αρχικός βίος και τά πρώτα θαύματα του οσίου Παταπίου γράφηκαν άπό δύο αγίους τής Εκκλησίας μας, τον όσιο Συμεών, το Μεταφραστή, και τον άγιο Ανδρέα, Αρχιεπίσκοπο Κρήτης, τον ποιητή του Μεγάλου Κανόνος. 

Και στους δύο αυτούς αγίους είμαστε ευγνώμονες, γιατί μας διέσωσαν τη μνήμη του μεγάλου ασκητού, του θαυματουργού οσίου Παταπίου» ερχόμαστε να σας καταθέσουμε ένα ακόμα θαύμα του Αγίου Παταπίου, που συνέβη στην οικογενειακή ζωή αναγνωστών μας, και μας την εμπιστεύτηκαν για ωφέλεια ψυχής, ειδικά προς παρηγορίαν για την δοκιμαζόμενη εποχή στην οποία ζούμε.

Μας κατέθεσαν ακόμη την ιατρική γνωμάτευση που έδειχνε την σοβαρότητα της καταστάσεως του τότε παιδιού και σημερινής ευεργετημένης δεκαπεντάχρονης κοπέλας από την ευλογία και την ευεργεσία του Αγίου.

Από την γνωμάτευση έχουμε αφαιρέσει το όνομα και την διεύθυνση οικίας.

Ευχόμαστε πάντα ο Άγιος να σκεπάζει και να ευλογεί την ζωή τους και την οικογένειά τους.

________________________

«Ονομάζομαι Φ.M., είμαι μητέρα δύο παιδιών και με το γράμμα αυτό καταθέτω το θαύμα του Οσίου Παταπίου στην κόρη μου.Ήμουν έγκυος στον 5ο μήνα, όταν οι γιατροί διέγνωσαν ‘συγγενή διαφραγματοκήλη’[1] στο έμβρυο, μια σοβαρή, όπως μου είπαν ανωμαλία, με σπάνιες πιθανότητες επιβίωσης μετά την γέννα. Εξαιτίας της υπήρχαν και πολλές πιθανότητες να υπάρχει και νοητική καθυστέρηση (σύνδρομο down).

Σπάνια φωτογραφία. Ἡ εὕρεση τό 1904 τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ὁσίου Παταπίου

Ἕνα ἀπό τά πολλά μή δημοσιευμένα Θαύματα τοῦ Ὁσίου Παταπίου

 Μεταστροφή «καθολικής» που εζήτησε μόνη να λάβει το Ορθόδοξο Βάπτισμα, έπειτα από απώθηση και έλεγχο του Οσίου, καθώς πλησίαζε να προσκυνήσει την ι. Λάρνακα.
Το θαύμα τούτο (αυτό το αποκαλύπτουμε εδώ ως επίκαιρο) υπήρξε η αφορμή της μη αρνήσεως αρχικά και τελικά να δεχθούμε την επιμέλεια της παρούσης εκδόσεως, όταν εντελώς απροσδόκητα μας ζητήθηκε μια εκδοτικής και τυπογραφικής φύσεως συμβουλή για την έκδοση της Ι. Ακολουθίας του Οσίου.
Κατά το φετινό δηλαδή Πάσχα στο Άγιον Όρος συνομιλούσαμε με γείτονα ευλαβή Γέροντα, ονόματι Μαρτινιανό (Καλύβη «Άγιοι Πάντες», στην Καψάλα, της Ι. Μονής Παντοκράτορος) και ο λόγος κατέληξε περί συγχρόνων θαυμάτων. Γιατί η αφορμή ήταν το διαρκές θαύμα της Ορθόδοξης Πίστεώς μας του Αγίου Φωτός του Παναγίου και Ζωοδόχου Τάφου. Τότε ο Γέροντας Μαρτινιανός μας ανέφερε και το επόμενο πρόσφατο θαύμα του Οσίου Παταπίου, το οποίο παραθέτουμε κατά τη διήγησή του.

1)Άγιος Πατάπιος, Στοιχεία από την Ι.Μονή Λουτρακίου...2)Θαυματουργική ίαση από τον Άγιο Πατάπιο.

1)Άγιος Πατάπιος, Στοιχεία από την Ι.Μονή Λουτρακίου..

2)Θαυματουργική ίαση από τον Άγιο Πατάπιο.

.: 1)Άγιος Πατάπιος, Στοιχεία από την Ι.Μονή Λουτρακίου Κορινθίας Ο μεγάλος ασκητής, ό χαριτόβρυτος και θεοφόρος Πατάπιος, το σέμνωμα των ...

1)Άγιος Πατάπιος, Στοιχεία από την Ι.Μονή Λουτρακίου Κορινθίας, 2)Θαυματουργική ίαση από τον Άγιο Πατάπιο.

1)Άγιος Πατάπιος, Στοιχεία από την Ι.Μονή Λουτρακίου Κορινθίας

Ο μεγάλος ασκητής, ό χαριτόβρυτος και θεοφόρος Πατάπιος, το σέμνωμα των θεοειδών πατέρων και καύχημα των Γερανείων ορέων, γεννήθηκε στή χώρα πού διαβρέχει ό Νείλος ποταμός και μάλιστα στην πόλη Θήβα τής Άνω Αιγύπτου.
Οι γονείς του πλούσιοι, άλλα και πιστοί χριστιανοί, ανέτρεψαν το τέκνο πού ό καλός Θεός τους εμπιστεύθηκε με χριστιανικές αρχές, σύνεση και σοφία. Ενωρίς, όμως, ό Πατάπιος αναχώρησε για την έρημο, για τό φιλοσοφικό πανεπιστήμιο της μοναχικής και μοναδικής πολιτείας και αγωγής, πού παρέχει τό πτυχίο της ατελεύτητης χαράς και αγαλλιάσεως της Βασιλείας των ουρανών.

Εκεί, απερίσπαστος από τις βιοτικές μέριμνες και φροντίδες ό Πατάπιος επιδόθηκε ολοκληρωτικά στην αδιάλειπτη προσευχή, τη νυχθήμερη άσκηση, τη σκληραγωγία και την αύξηση των αρετών με τή νέκρωση των σαρκικών επιθυμιών.
Ενώθηκε μέ τό Θεό με την αδιάλειπτη προσευχή του. "Έγινε θεοείκελος, άνθρωπος πού ζούσε μόνο, γιά νά ευαρεστεί τό Θεό.
Ζούσε τήν ολοκλήρωση, πού προϋποθέτει νέκρωση του χοϊκού φρονήματος και ζώωση της ψυχής, για νά πετάξει σέ σφαίρες υψηλές και νά ενωθεί μέ τό ακρότατο τών εφετών, τό οποίο γιά τον όσιό μας ήταν ό ίδιος μας ό Κύριος.