Το αγιογραφικό ανάγνωσμα της Κυριακής 04-12-2016

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Γαλάτας κεφ. γ΄ 23 - δ΄ 5

γ΄ 23 - δ΄ 5

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Ιγ΄ 10 - 17

Ιγ΄ 10 - 17

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

Ὁ θάνατος καί ἡ ὑπέρβασή του. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ὁ θάνατος καί ἡ ὑπέρβασή του. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 19-09-2010 (Σύναξη γονέων)

http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Κυριακή Ι Λουκᾶ:Ἀπόστολος-Εὐαγγέλιο-Ὁμιλία γέροντος Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ :  ΕΔΩ   

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΟΡΘΡΟΥ, ΤΡΟΠΑΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ : ΕΔΩ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Γ´ 23 - 29

²³ Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκλεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι. ²⁴ ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν· ²⁵ ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. ²⁶ πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ²⁷ ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε. ²⁸ οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. ²⁹ εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ’ ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.

ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Δ´ 1 - 5

¹ Λέγω δέ, ἐφ’ ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν, ² ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. ³ οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· ⁴ ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, ⁵ ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.

Το αγιογραφικό ανάγνωσμα του Σαββάτου 03-12-2016

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανo. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ». Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας. Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2016. Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.

Απόστολος: Προς Κορινθίους Β΄ κεφ. ια΄ 1 - 6

ια΄ 1 - 6

Ευαγγέλιον: Κατά Λουκάν κεφ. Ιβ΄ 32 - 40

Ιβ΄ 32 - 40

Ευχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει εκπονήσει ὁ μακαριστός θεολόγος Π. Τρεμπέλας.

«Τά ἄθεα γράμματα εἶναι ἡ ρίζα κάθε συμφορᾶς»

Τά κρίματα μας ξεπερνάνε καί τήν ἄμμο τῆς θάλασσας. Γιά τοῦτο ἕνας δρόμος μᾶς μένει πρός σωτηρία:

Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ. Τά Βαγγέλια, οἱ Ψαλμοί, τό Χτοήχι. Σέ τοῦτα τά βιβλία εἶναι μαζωμένη ὅλη ἡ σοφία τοῦ κόσμου, ὅλη ἡ ἀλάθευτη γνώση... Ὄξω ἀπ᾿ αὐτά, γνώση καί ἀλήθεια δέν ὑπάρχουν. Νά τά μάθετε λοιπόν γράμματα τά παιδιά σας, ἀλλά νά τά μάθετε γράμματα τοῦ Θεοῦ κι ὄχι γράμματα τοῦ διαβόλου. Ὑπάρχουν δυό λογιῶ γράμματα. Τά Θεοτικά γράμματα καί τ᾿ ἄθεα γράμματα....

Ὁ πατέρας τοῦ Ἔθνους, Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός μᾶς ὁρμήνεψε νά μάθουνε γράμματα, ἀλλά μᾶς δίδαξε ν᾿ ἀκονίζουμε τό μυαλό μας στό ἀκόνι τοῦ Χριστοῦ....

Ἐπισκοπικός ἀναθεματισμός

Επισκοπικός αναθεματισμός

 
Όταν η Αυστρία κατέκτησε την Ερζεγοβίνη, επίσκοπος του Μόσταρ ήταν ο Ιγνάτιος, ελληνικής καταγωγής. Ο λαός τόν θεωρούσε άγιο άνθρωπο. Η Αυστριακή κυβέρνηση σκέφτηκε όμως να συνταξιοδοτήσει αυτόν τόν Ιγνάτιο καί στη θέση του να βάλει τόν τότε αρχιμανδρίτη τόν Λεόντιο Ραντούλοβιτς. Ο Ιγνάτιος άκουσε, ότι πρόκειται γι’ αυτόν καί ότι στο πράγμα είχε αναμειχτεί προσωπικά ο Λεόντιος. 
Όταν έφτασε η αντιπροσωπεία, στην οποία ήταν κι ο Λεόντιος, γιά ν’ ανακοινώσει στον Ιγνάτιο τη συνταξιοδότησή του, ο Ιγνάτιος δέχτηκε αυτή την είδηση σοκαρισμένος αλλά σιωπώντας.

Ἡ Συνοδική ἀπόφαση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας, τοῦ 1988, γιά τίς Συμφωνίες τοῦ Σαμπεζύ καί τοῦ Μπάλαμαντ, γιά τήν Θεωρία τῶν Κλάδων καί πολύ περισσότερα

Μία Απόφαση Ορόσημο, μείζον κεφάλαιο στον Αγώνα για την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Συνοδική Απόφαση της Αποστολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Γεωργίας, του 1998 έχει ξεχωριστή σημασία ανάμεσα στα Κείμενα - ορόσημα της σύγχρονης Ορθοδόξου εκκλησιαστικής ιστορίας, τα οποία σφραγίζουν τον αγώνα της Εκκλησίας να διατηρήσει ανόθευτη την «άπαξ παραδοθείσαν πίστιν» και την πίστη Της στην «Μίαν Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν». 

Στο απόηχο μιας παλαιότερης απόφασης της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Διασποράς (Υπερορίου), του 1983, η οποία καταδίκαζε την αίρεση του Οικουμενισμού, με ειδικότερη μάλιστα αναφορά στη «Θεωρία των Κλάδων», η εν λόγω Απόφαση της Εκκλησίας της Γεωργίας είναι ευρύτερου φάσματος, καθώς θίγει έξι διαφορετικές εκφράσεις ανορθοδόξων διδαχών, που απορρέουν από την σύγχρονη Οικουμενική κίνηση και οικουμενική διαπλοκή Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών. 

Πού βρίσκεται ὁ Ἅδης.Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσάνινωφ

Ο άδης ή η γέεννα ή τα τάρταρα είναι στα έγκατα της γης. Ο Θεός, λίγο πριν εξορίσει τόν Αδάμ από τόν παράδεισο, αφού απαρίθμησε τίς επίγειες τιμωρίες του παραβάτη της θείας εντολής, τόν προειδοποίησε ότι μ’ αυτές θα ταλαιπωρείται, ώσπου να επιστρέψει στη γη, από την οποία προήλθε- «γιατί χώμα είσαι, καί στα χώμα θα επιστρέφεις», του είπε ο Κύριος. Δεν του είπε ότι θα επιστρέψει στη γή μόνο μέ τό σώμα. Η καταδικαστική απόφαση, λοιπόν, γι` αυτόν πού επαναστάτησε εναντίον του Θεού είναι φοβερή, πολύ φοβερότερη απ' όσο αντιλαμβανόμαστε μέ μια γρήγορη καί ρηχή σκέψη.

Οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης, όπως αποδεικνύεται από την ίδια τή Γραφή, πάντοτε δέχονταν τά έγκατα της γης ως τόπο του άδη.

«Πενθώντας θα κατεβώ στο παιδί μου, πού βρίσκεται στον Άδη», έλεγε κλαίγοντας απαρηγόρητα α άγιος πατριάρχης Ιακώβ, όταν του έφεραν την ψευδή είδηση για τόν θάνατο του αγαπημένου του γιου Ιωσήφ.

Ο δίκαιος καί πολύπαθος Ιώβ, κυκλωμένος από φοβερές δοκιμασίες, ικέτευε τόν Θεό: «"Άσε με λίγη ανάπαυση να βρω, πριν πάω εκεί απ’ όπου πια δεν θα γυρίσω, σε τόπο σκοτεινό καί ζοφερό, στη χώρα του αιώνιου σκοταδιού, όπου δεν υπάρχει φως, όπου δεν μπορεί κανείς να δει ζωή ανθρώπινη».

Ἡ Οὐνία στή Γεωργία καί ὄχι μόνο, δέν εἶναι προσηλυτισμός τῶν Ὀρθοδόξων;

Η ΟΥΝΙΑ ΣΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΜΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ;

 

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

 

Η προτροπή του Πάπα Φραγκίσκου κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Γεωργία για μη προσηλυτισμό των Ορθοδόξων, ποια χρεία έχει για μια χώρα, που η ουνία εναγωνίως επιζητεί την αύξησή της; Ομιλεί ο Πάπας Φραγκίσκος για μη προσηλυτισμό; Τότε ο ρόλος της ουνίας ποιος είναι; Δεν είναι προσηλυτιστικός; Τα απάνθρωπα εγκλήματα της ουνίας στην Ανατολική Ευρώπη, κατατάσσονται σε χειρότερη του προσηλυτισμού κατηγορία.

Ας δουν παπικοί τον διαχρονικό τρόπο δράσης των ουνιτών της Γεωργίας, αλλά και των ουνιτών της Ανατολικής Ευρώπης γενικότερα; Να θυμίσομε απλά τη δόλια δημιουργία της ουνίας από τους Ιησουίτες (Ποσεβίν και Σάργκα) στην Πολωνία, με σκοπό να γίνουν παπικοί οι Ορθόδοξοι της Πολωνίας και της Νοτιοδυτικής Ρωσσίας με την αρωγή του βασιλιά της Πολωνίας Σιγισμούνδου του Γ΄. Αυτό εφάρμοσαν και εφαρμόζουν στην Ανατολική Ευρώπη. Η προσηλυτιστική δολιότητα ήταν ο καθοριστικός παράγοντας της ίδρυσής της ουνίας και στη Γεωργία.

«Ἄν ὀνομάζεις Πατέρα σου τό Θεό, τότε νά τόν ἐμπιστευτεῖς ὡς τό μοναδικό καί πραγματικό Πατέρα Σου....»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ἄν ὀνομάζεις Πατέρα σου τό Θεό, τότε νά τόν ἐμπιστευτεῖς ὡς τό μοναδικό καί πραγματικό Πατέρα Σου, τόν ἐλεήμονα καί πάνσοφο, τόν ἀναλλοίωτο στήν ἀγάπη καί τήν τελειότητά Του. Νά Τόν ἐμπιστευτεῖς γιά τά ἀγαθά τῆς παρούσας ζωῆς, κυρίως ὅμως γιά τά μέλλοντα ἀγαθά πού θά σοῦ χαρίσει μέσω τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Νά χαράξεις στήν καρδιά σου τά λόγια:

«Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς». Καθώς ὅμως μέ τήν ἀγάπη τοῦ οὐράνιου Πατέρα ἔγινες παιδί τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ προῆλθες ἀπό Ἐκεῖνον καί διαθέτεις λογική καί ἐλεύθερη βούληση, πρέπει καί σύ ἀπό τήν πλευρά σου νά καταβάλεις κάθε προσπάθεια γιά νά κερδίσεις τήν εὐλογημένη καί αἰώνια οὐράνια κληρονομιά. Πρέπει νά γνωρίζεις καί νά θυμᾶσαι πάντα πώς εἶσαι μιά «πεπτωκυῖα», μιά πεσμένη ὕπαρξη.

2 Δεκεμβρίου, Μνήμη τοῦ ὁσίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου

Ὁ ὅσιος Γέροντας Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης, κατά κόσμον Εὐάγγελος Μπαϊρακτάρης, γεννήθηκε στίς 7 Φεβρουαρίου τοῦ 1906 στό χωριό Ἅγιος Ἰωάννης Εὐβοίας. Οἱ γονεῖς του ὀνομάζονταν Λεωνίδας Μπαϊρακτάρης καί Ἑλένη, τό γένος Ἀντωνίου Λάμπρου. Ὁ Γέροντας ἀπό μικρός ἀναγκάζεται νά φυλάσσει πρόβατα στό βουνό. Παρακολουθεῖ μόνο τήν Α΄ Δημοτικοῦ καί αὐτήν ὄχι πλήρως. Σέ ἡλικία 7 ἐτῶν πηγαίνει στήν Χαλκίδα ὅπου ἐργάζεται γιά 2-3 χρόνια. Κατόπιν μεταβαίνει στόν Πειραιᾶ, ὅπου ἐπίσης ἐργάζεται γιά δύο χρόνια σέ παντοπωλεῖο  συγγενοῦς του. Στά δώδεκά του χρόνια μεταβαίνει (ὑπερνικώντας τήν ἀγάπη στούς γονεῖς του) στό Ἅγιον Ὄρος. Πόθος του εἶναι νά μιμηθεῖ τή ζωή τοῦ ἀγαπημένου του Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Καλυβίτου.

Τρόποι μετανοίας. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Τρόποι μετανοίας. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 16-06-2011
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

̎Ὁ πόλεμος κατά τοῦ ἡσυχασμοῦ καί ὁ χαρακτήρας τῆς πατερικῆς παράδοσης ̎ ΠατερικήΘεολογία, 12ο Μέρος

Ἀκοῦστε  τήν ὁμιλία ἐδῶ: ̎Ὁ πόλεμος κατά τοῦ ἡσυχασμοῦ καί ὁ χαρακτήρας τῆς πατερικῆς παράδοσης ̎

Πατερική Θεολογία, 12ο Μέρος, Ὁμιλία στίς 28-10-2014

Συνεχίζουμε μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ τήν Πατερική Θεολογία τοῦ π. Ἰωάννου τοῦ Ρωμανίδη ἀπό τό κεφάλαιο γιά τήν Τουρκοκρατία καί τόν Ἡσυχασμό. Λέγαμε πῶς πολεμήθηκε ὁ Ἡσυχασμός, ἡ θεραπευτική μέθοδος τῆς Ὀρθοδοξίας: ἡ κάθαρσις, ὁ φωτισμός καί ἡ θέωση ἀπό τούς Φράγκους, ἀπό τή Δύση. Ἕνας ἀπό τούς τρόπους πού πολεμήθηκε καί ἕνα ἀπό τά μέσα πού χρησιμοποίησαν οἱ Φράγκοι ἦταν ἡ ἀλλαγή τοῦ ὀνόματός μας. Τό λεγόμενο Βυζαντινό κράτος δέν ὑπῆρχε, ἀλλά εἶναι μία ὀνομασία, ἡ ὁποία δόθηκε τό 1962. Τότε πρωτοχρησιμοποιήθηκε ὁ ὅρος Βυζαντινό κράτος. Οὔτε τό δικό μας ὄνομα ἦταν ‘Ἕλληνες’, ὅπως μᾶς λένε τώρα μέ τήν ὑπόδειξη τοῦ Κοραῆ ἤ Γρακοί, Greek, ἀλλά εἶναι Ρωμιοί, Ρωμανία. Θά πεῖτε:

- Ἔχει τόσο μεγάλη σημασία; Γιατί νά μή μᾶς λένε Ἕλληνες; Ἐπιτέλους δέν ἐκφράζει τό ὄνομα Ἕλληνας τήν φυλή τῶν Ἑλλήνων;

Ὅταν λέμε Ἕλληνας στήν πρώτη ἐκδοχή βεβαίως ἐκφράζει τήν φυλή, ἀλλά μέ τήν ἐξέλιξη τῆς ἱστορίας Ἕλληνας ὀνομάστηκε κάθε ἕνας πού δέν πίστευε στόν Χριστό, ἦταν δηλαδή εἰδωλολάτρης. Ἀπό τή στιγμή ὅμως πού ἐμεῖς ἐγκολπωθήκαμε τόν Χριστιανισμό ἔγινε μία ὀντολογική ἀλλαγή στό εἶναι μας καί ὡς πρόσωπα καί ὡς ἔθνος. Ποιά εἶναι ἡ ὀντολογική αὐτή ἀλλαγή στό εἶναι μας, δηλαδή στήν οὐσία μας;

π. Ἀρσένιος Σκήτης Κουτλουμουσίου: Ἡ ἑκούσια πτώση τοῦ Πάπα

Η ΕΚΟΥΣΙΑ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑ

 

ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ

 

Κατά τον άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς, αυτόν τον μεγάλο άγιο που πρόσφατα ανέδειξε η Ορθόδοξη εκκλησία μας, η ανθρωπότητα γνώρισε τρεις μεγάλες πτώσεις,  του Αδάμ, του Ιούδα, του Πάπα. Από αυτές τις 3 πτώσεις μόνον ο Αδάμ μετανόησε και δικαιώθηκε, ο δε Ιούδας προτίμησε το απαίσιο τέλος και έτσι παρέδωσε την ψυχή του στον διάβολο. Ο δε Πάπας με την πτώση του έγινε όργανο του διαβόλου και πρόδρομος του αντίχριστου. Εμείς στον παρόντα λόγο θα ασχοληθούμε με την πτώση του Πάπα, μιας και είναι περισσότερο από κάθε άλλη εποχή επίκαιρη. Η πτώση του Πάπα έγινε το 1054, δηλαδή σε 38 χρόνια αυτή η πτώση θα συμπληρώσει μια χιλιετία! Φοβερό, ο παπισμός μέχρι στιγμής ζει και πορεύεται στην αμετανοησία, και όχι μόνο δε μετανοεί, αλλά εργάζεται την απώλεια κι αυτής της Ορθοδοξίας, που κεφαλή της είναι ο Ιησούς Χριστός. «Ούτε Θεόν φοβάται ο παπισμός, ούτε άνθρωπον εντρέπεται». 

Είναι φανερό λοιπόν πως ο παπισμός το 1054 υπέκυψε εκουσίως στους τρεις πειρασμούς του διαβόλου, αυτούς που επιχείρησε ο διάβολος με πολύ θράσος και αναίδεια να προσβάλει τον Κύριο μας στην έρημο. Ο κυριότερος πειρασμός είναι αυτός που είπε ο διάβολος στον Κύριό μας πως: «Ταῦτα πάντα σοι δώσω, ἐάν πεσών προσκυνήσῃς μοι».