Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Πῶς τιμοῦμε τούς Ἁγίους Μάρτυρες. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Πῶς τιμοῦμε τούς Ἁγίους Μάρτυρες. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 1-7-2017 (Κήρυγμα) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

«Μή στεναχωριέσαι, Παΐσιε, Ἐγώ εἶμαι ἡ Μητέρα σου!»

  Ο Γέροντας Παΐσιος (1924–1994) ζήτησε ευλογία από τους Πατέρες της Μονής του Σινά όπου μόναζε, να προσχωρήσει και να μείνει μόνος στην εκεί πιο πέρα Έρημο. 

Έτσι, εγκαταστάθηκε στο Ασκητήριο των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης, το οποίο, αποτελείται από το Εκκλησάκι και ένα πολύ μικρό συνεχόμενο κελλάκι. Βρίσκεται σε ωραία θέση σε ύψωμα, απέναντι ακριβώς από την Αγία Κορυφή και απέχει λιγότερο από μία ώρα από το Μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης.

 

Κάποια μέρα, ο Γέροντας, αισθανόταν μία πολύ ιδιαίτερη παράκληση, μία ανεξήγητη παρηγορία και μία μεγάλη αγάπη προς την Παναγία. Απορούσε τί να είναι αυτό και γιατί να του συμβαίνει. Σημείωσε μάλιστα και την ημερομηνία: Ήταν 6 Οκτωβρίου του 1963. Αργότερα, έμαθε ότι αυτήν την συγκεκριμένη ημέρα εκοιμήθη η μητέρα του, η Ευλογία Εζνεπίδου, το γένος Φραγκοπούλου (ή, όπως την φώναζαν στην Κόνιτσα· «Ευλαμπία»), που είχε και συγγένεια με τον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη.

Θαῦμα ἐλεημοσύνης

Στο υπέροχο βιβλίο: «Γνώσις και βίωμα της Ορθοδόξου πίστεως», ο πατήρ Στέφανος Αναγνωστόπουλος αφηγείται: 

«Στα χρόνια της κατοχής 1941-42, πέρασαν τρεις-τέσσερις πεινασμένοι συνάνθρωποί μας, σχεδόν γυμνοί, από την γειτονιά μας, ζητώντας βοήθεια. Οι περισσότεροι εκείνη την εποχή δεν είχαν ούτε το ψωμί της ημέρας κι έτσι οι άνθρωποι πέθαιναν της πείνας, ακόμα και στους δρόμους. Μικροί μεγάλοι, όταν πεινούσαν, ανακάτευαν τα σκουπίδια και ό,τι έβρισκαν, τα έτρωγαν.

Μήπως μέ ρωτᾶ γιά νά ρωτήσω ἐγώ τήν ψυχή μου καί νά τό καταλάβω;

 π.Εφραίμ Παναούση

Ο Χριστός μετά την Ανάστασή Του πλησιάζει τον Πέτρο και τον ρωτά τρείς φορές «Με αγαπάς περισσότερο από τους άλλους».

Στην καρδιά του Πέτρου υπήρχε μια μεγάλη πληγή.Εκείνος είχε προδώσει πάρα τις βεβαιώσεις που έδινε στο Χριστό ότι εκείνος δεν θα τον αρνηθεί.

-Κι αν όλοι οι άλλοι εγώ ποτέ δεν θα σε αρνηθώ.Κι αυτός ο χωρισμός του από τους άλλους τον απομόνωσε και τον έκανε αρνητή.

Είχε κλάψει πολύ ο Πέτρος .Είχε πλύνει τη ψυχή του στη λίμνη των δακρύων και έπρεπε να ξέρει αν ο Κύριος τον συγχώρεσε .

Μετά την ανάστασή του ο Χριστός είπε:

-Να πείτε για το γεγονός της Ανάστασής μου σε όλους αλλά και στον Πέτρο.

Περί ὁμοφυλοφιλίας. Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου

Προβληματισμοί μέ ἀφορμή  τήν Ε΄ Ὁμιλία τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου  στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου

Ἀρχιμ. Σαράντη Σαράντου ἐφημερίου Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

«Διά τοῦτο παρέδωκεν αὐτούς ὁ Θεός εἰς πάθη ἀτιμίας.  Αἵ τε γάρ θήλειαι αὐτῶν μετήλαξαν τήν φυσικήν χρῆσιν εἰς τήν παρά φύσιν.  Ὁμοίως δέ καί οἱ ἄρρενες, ἀφέντες τήν φυσικήν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους…» (Κεφ. 1 στ. 18-25).

Περί ὁμοφυλοφιλίας

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος κατά τούς Ἁγίους Πατέρες μας ἀποτελεῖ τό ἅγιο στόμα τοῦ Χριστοῦ καί ὁ ἱερός Χρυσόστομος τό στόμα τοῦ Ἀποστόλου Παύλου.  Σχολιάζοντας ὁ ἱερός πατήρ τήν πολύ σπουδαία πρός Ρωμαίους ἐπιστολή τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου καταθέτει τίς θεόπνευστες ἀναλύσεις του μεταξύ ἄλλων θεμάτων καί γιά τήν ὁμοφυλοφιλία.

Ὅλα τά πάθη εἶναι ἀτιμωτικά γιά τόν ἄνθρωπο, ἰδιαίτερα ὅμως ἡ μανία τῶν ἀνδρῶν γιά τούς ἄνδρες.  Συγκεφαλαιωτικά χαρακτηρίζει τήν ὁμοφυλοφιλία ὡς ἀσυγχώρητο πάθος, ὄχι γιατί πράγματι εἶναι, ἀλλά γιατί ὅλη ἡ ἀνδρική προσωπικότητα ὑφίσταται τέτοια διαστρέβλωση κατά τή χρόνια ὑποταγή σ’ αὐτό τό βδέλυγμα, πού εἶναι δύσκολο τό πάθος αὐτό νά τιθασσευθεῖ ἀπό τόν πεπτωκότα.

Εἶναι ἀξιοπρόσεκτη ἡ σταθερότητα τοῦ χρυσοῦ λόγου τοῦ Χρυσοστόμου.   Ἡ ἀκλόνητη λογική του, πού τή χρησιμοποιεῖ γιά τήν ἐν Χριστῷ πνευματική στήριξη τοῦ ποιμνίου του καί ἡ πανθομολογούμενη ἁγιοπνευματική θεοπνευστία του.  Οὔτε καί οἱ ξένοι ὀρθολογιστές προτεστάντες ἐρευνητές τοῦ τήν ἀμφισβήτησαν.  Ἕνα τέτοιο βράχο πίστεως εἰς Χριστόν καί βαθύτατης ἐν Χριστῷ ἀγάπης γιά τόν ἄνθρωπο χρειαζόμαστε στίς δύσκολες μέρες πού περνᾶμε καί πρέπει μέ πολλή προσοχή νά τόν ἀκούσουμε. Παραθέτουμε μέ τή σειρά πού ὁ ἴδιος ἐπέλεξε τά ἀτράνταχτα ἐπιχειρήματά του: 

Πρός πρόσωπα κατέχοντα θέσεις εὐθύνης στήν πνευματική, κοινωνική καί πολιτική ζωή τοῦ εὐρύτερου Ὀρθόδοξου χώρου

ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

ἐπιμέλεια: π. Κυριακοῦ Τσουροῦ

Στό παρόν τεῦχος τοῦ «Διαλόγου», παρουσιάζομε ἕνα κείμενο ἀδημοσίευτο τοῦ μακαριστοῦ π. Ἀντωνίου Ἀλεβιζοπούλου, γραμ­μέ­νο πρίν 25 χρόνια, ἐντυπωσιακά ἐπίκαιρο. 

Ἀπευθύνεται, μέ βαθειά συναίσθηση πραγματικοῦ ποιμένα, πρός ὅλους ἐ­κεί­νους πού ἔχουν τήν εὐθύνη στή χάραξη τῆς ὀρθῆς γραμ­μῆς, γιά τή διαφύλαξη τῶν ἀξιῶν πού τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ πρόσφερε καί προσφέρει ὡς θεμέλια τοῦ Ἑλληνοχριστιανικοῦ καί τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Πολιτισμοῦ. Τό κείμενο αὐτό φανερώνει τήν ἐκπληκτική διαίσθηση τοῦ π. Ἀντωνίου, γιά κινδύνους καί ἀπειλές, πού κανείς «ὑπεύθυνος» δέν ἤθελε νά παραδεχθῆ τότε, θεωρώντας τίς ἐπισημάνσεις του ὑπερβολικές. Τά πράγματα ὅμως τόν δικαιώνουν καί τόν ἐπαληθεύουν ὁσημέραι καί πε­ρισ­σό­τε­ρο.

ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΤΕΧΟΝΤΑ ΘΕΣΕΙΣ ΕΥΘΥΝΗΣ

ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΕΥΡΥΤΕΡΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΩΡΟΥ

τοῦ π. Ἀντωνίου Ἀλεβιζοπούλου (†).

Μακροχρόνια ἔρευνα καί ἐντατική ἐνασχόληση σέ θέματα ὁριοθετήσεως τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, αἱρέσεων καί πα­ρα­θρη­σκευ­τι­κῶν ὁμάδων, μέ ὁδήγησαν σέ ὁρισμένα βασικά συμπεράσματα, τά ὁποῖα θεωρῶ χρέος μου νά γνωστοποιήσω, ἰ­δι­αί­τε­ρα σέ πρόσωπα πού κατέχουν θέσεις εὐθύνης γιά τό ποιμαντικό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας στόν εὐρύτερο Ὀρθόδοξο χῶρο, καί σέ ὑπεύθυνους παράγοντες γιά τήν πολιτική, κοινωνική καί πολιτιστική ὑπόσταση καί ζωή τῶν Ὀρθοδόξων λαῶν, οἱ ὁποῖοι καλοῦνται νά συμβάλλουν στό πνευματικο-πολιτικό γίγνεσθαι τῆς ἑνωμένης Εὐρώπης.

Εἶναι φανερό, ὅτι τά συμπεράσματα αὐτά καί ἡ κατοχύρωσή τους δέν εἶναι δυνατόν νά ἐκτεθοῦν συνοπτικά. Ἐδῶ περιοριζόμαστε νά ὑπογραμμίσουμε μερικές μόνο βασικές θέσεις.

Στήν ἐποχή μας συντελοῦνται κοσμογονικές ἀλλαγές· πολιτικά καί ἰδεολογικά συστήματα καταρρέουν. Ἐπιτεύγματα, στά ὁποῖα ἄνθρωποι καί λαοί εἶχαν στηρίξει μεσσιανικές ἐλπίδες γιά λύση ὅλων τῶν προβλημάτων τοῦ ἀνθρώπου ὁδηγοῦν σέ τρομακτικά ἀδιέξοδα. Πνευματικές ἀξίες ἐγκαταλείπονται. Ἀπό παντοῦ προβάλλεται ἡ ἀνάγκη ἀλλαγῆς τοῦ «μοντέλλου», τοῦ τρόπου ἑρμηνείας τοῦ κόσμου.

ΣΤΑΡΕΤΣ ΗΛΙΑΣ ΤΗΣ ΟΠΤΙΝΑ."Μερικές φορές σκέφτεσαι καί ἀναρωτιέσαι γιατί οἱ ἄνθρωποι δέν θέλουν νά διαβάζουν Ἅγια Γραφή ἤ ἀκόμα καί ἱερά βιβλία; "

Μερικές φορές σκέφτεσαι και αναρωτιέσαι γιατί οι άνθρωποι δεν θέλουν να διαβάζουν Άγια Γραφή  ή ακόμα και ιερά βιβλία; Η απάντηση, προφανώς, είναι  στα λόγια του Ιησού Χριστού:

Ηχητικό Αγιολόγιο 14 Ιουλίου

Ακούστε το βίο των Αγίων της Ορθοδοξίας που εορτάζουν σήμερα 14 Ιουλίου


Για να κατεβάσετε και να αποθηκεύσετε την ομιλία σε mp3 πατήστε ΕΔΩ (δεξί κλίκ αποθήκευση ως, ή αποθήκευση δεσμού ως)

~ «…καί νά μή γίνεται φίλος μʹ αὐτούς πού φρονοῦν τά ἀντίθετα…»

  

»Καύχημα καί ἔπαινος καί σωτηρία τῶν Χριστιανῶν εἶναι ἡ ὁμολογία τῆς ὀρθῆς πίστης, καί τό νά μή συμφωνεῖ κανεῖς καί νά μή γίνεται φίλος μʹ αὐτούς πού φρονοῦν τά ἀντίθετα, ἀλλά νά τηρεῖ τήν ἐντολή καί τήν παρακαταθήκη ᾄσπιλη, ἄψογη καί ἀνόθευτη ἀπό κάθε αἵρεση, ὥς τήν παρουσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησου Χριστοῦ.»

 

∽ Άγιος Εφραίμ ο Σύρος

Λόγος περί Περί φιλοπτωχίας Τόμος Ε΄ σελ,140

http://omothimadon.gr/?p=40097

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Στόν Ἀπόστολο Παύλο. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Στόν Ἀπόστολο Παύλο. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 30-6-2017 (Κήρυγμα)
Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

Προσκύνημα στά ὄρη Γιούρα στούς ὀρθοδόξους ἁγίους τόπους τῆς Γαλλίας καί Ἐλβετίας.. Ἡ ἀφήγηση πού ἀκολουθεῖ εἶναι κάποιου ἀμερικανοῦ στρατιώτη νεοφώτιστου στήν Ὀρθοδοξία, ὁ ὁποῖος ἔχει τήν βάση του στήν Γερμανία. Πατήρ Σεραφείμ Ρόουζ

ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ του Προφήτη ’Ηλία, στίς 20 Ίουλίου/2 Αύγουστου, 1976, άρχισα τό προσκύνημά μου στούς Ορθόδοξους άγιους τόπους τής Ανατολικής Γαλλίας καί Ελβετίας. Τό προσκύνημά μου άρχισε από τό Βίισμπαντεν, από τόν ναό τής Δικαίας Ελισάβετ. Είχα έρθει στό Βίισμπαντεν γιά το Σαββατοκύριακο, όπως κάνω συχνά. Τήν ήμερα αυτή ό Πατήρ Μάρκος τέλεσε τήν Αγρυπνία καί τήν Θεία Λειτουργία γιά τόν άγιο Προφήτη, και έπειτα μου διάβασε μία προσευχή γιά τό ξεκίνημα τού ταξιδιού μου.

Από τό Βίισμπαντεν πήγα στήν πλησιέστερη Αεροπορική Βάση των Ηνωμένων Πολιτειών στήν Φρανκφούρτη, όπου νοίκιασα ένα αύτοκίνητο. Δέν ήμουν καί τόσο ενθουσιασμένος, έχοντας την προοπτική ότι θά ταξιδεύω μόνος μου, άλλά ζητώντας τήν εύλογία του Θεού, ξεκίνησα τό ταξίδι αύτό χωρίς κάποια συντροφιά.

Τό επόμενο πρωΐ άρχισα τό πρώτο τμήμα τού ταξιδιού μου.

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ἡ πίστη μας, ἡ ἀναφορά μας, ἡ σκέψη μας καί ὅλο τό εἶναι μας νά στρέφεται πρῶτα στόν Τριαδικό Θεό, μετὰ στήν Παναγία μας, ἐν συνεχείᾳ στούς Ἁγίους μας καί στο τέλος στούς Γεροντάδες»

 Στὶς μέρες μας ὑπερτονίζεται ὁ ρόλος τῶν πνευματικῶν καὶ τῶν γερόντων. Πολλοὶ μιλοῦν μὲ καύχηση, γιατὶ γνωρίζουν κάποιον φημισμένο Γέροντα, χωρὶς ὡστόσο ἡ γνωριμία αὐτὴ νὰ τοὺς ὁδηγεῖ καὶ σὲ συνειδητὴ χριστιανικὴ ζωή.

Ὁ Γέροντας Παΐσιος διευκρίνιζε σχετικὰ μὲ τὸ θέμα αὐτό: «Ἡ πίστη μας, ἡ ἀναφορά μας, ἡ σκέψη μας καὶ ὅλο τὸ εἶναι μας νὰ στρέφεται πρῶτα στὸν Τριαδικὸ Θεό, μετὰ στὴν Παναγία μας, ἐν συνεχείᾳ στοὺς Ἁγίους μας καὶ στὸ τέλος στοὺς Γεροντάδες.

Γέροντας Γεώργιος Καψάνης - Κέντρο τῆς ζωῆς μας εἶναι ὁ Χριστός ὄχι ἐμεῖς (mp3)

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:

http://impantokratoros.gr/22978255.el.aspx

Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ: «Στήν “διαμάχη” αὐτή μέ τόν Θεό, βγῆκα νικημένος»

  «Ένα από τα ερωτήματα που με απασχολούσαν ήταν, το πώς είναι δυνατόν να ζήσεις “αναμάρτητα” μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο. Γιατί, όλες μας οι πράξεις, είναι τόσο ασήμαντες σε σχέση με όσα απαιτεί από εμάς το πνεύμα του Ευαγγελίου, το οποίο, στο τέλος αυτό φαίνεται απλώς αδύνατο, ουτοπικό! 

»Και στον Άθωνα, όπως συνέβαινε και πριν να γίνω μοναχός, κάποιες φορές, η προσευχή μου διακοπτόταν από “θεομάχους”λογισμούς.

»Θυμάμαι, πόσο φοβερά βασανίστηκα κάποτε από αυτό, ότι δηλαδή, δεν κατάφερα (στην ζωή μου) ούτε να μην κατακρίνω με τις σκέψεις· ούτε να μην υπερηφανεύομαι· ούτε να μην αισθάνομαι αντιπάθειες κλπ. Και αφού όλα αυτά δεν τα κατάφερα, άρχισα με τον Θεό ένα είδος “διαμάχης” της τάξεως που θα λεχθεί.

»Έτσι, σε μια στιγμή μαρτυρικής μου παραστάσεως μπροστά στο κριτήριο του Λόγου του Θεού, παρά τις προσπάθειές μου, αισθάνθηκα την άκρα αδυναμία μου να παραμείνω στο πνεύμα των Εντολών Του.

»Και πρόφερα, τότε, αυτούς τους άφρονες λόγους: 

–“Μιλάς λοιπόν, Εσύ, για την έσχατη Φοβερή Κρίση.

Αλλά, πώς άραγε θα κρίνεις, Εσύ, εμένα;

Ποιό είναι το δικό Σου Είναι;

Ποιές οι δικές Σου δυνατότητες και ποιές οι δικές μου;

Εγώ, είμαι άνθρωπος:

Αν δεν κοιμηθώ, αν δεν φάω κλπ., θα πεθάνω!

Κι αν κάποιος ή κάτι με κτυπήσει, πάλι θα πεθάνω!

Και, Εσύ, θα κρίνεις εμένα;!

Μα, Εσύ, δεν έχεις (καν) το δικαίωμα να κρίνεις εμένα!