Ἂν ἐρχόταν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν Ἑλλάδα σήμερα, οἱ μεγαλύτεροι ἐχθροί του ποιοί θὰ ἦταν;

Μητροπολιτου Φλωρίνης Αυγουστίνου (απόμαγνητοφώνηση)

«…Θὰ μαζευτοῦν καὶ δεσποτᾶδες μὲ τὰ ἐγκολπιά τους καὶ μὲ τὶς φεγγοβολοῦσες μιτρες τους. Ἔ, Χριστιανοί μου, κάνω μιὰ ὑπόθεση. Σᾶς ἐνθουσιάζει αὐτὴ ἡ πανηγύρις; Σᾶς ἐνθουσιάζουνε οἱ στολὲς οἱ λαμπρὲς τῶν παπάδων μας καὶ τὰ ραβδιὰ τὰ δεσποτικὰ καὶ τὰ στέμματα καὶ οἱ φωνὲς καὶ οἱ πανηγύρεις; Δὲν ξέρω, ἕνα σᾶς λέω μόνο.

Γιὰ φανταστεῖτε, τὴν ὥρα ἐκείνη ποὺ εἶναι ὅλοι αὐτοὶ μαζευμένοι ἐκεῖ, νὰ ἔρθει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μὲ τὸ ραβδί του, χωρὶς νὰ ἔχει μίτρα στὸ κεφάλι… πῶ πῶ!

Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο μὲ μία μίτρα…

Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο μὲ παστούνια καὶ μὲ πολυτέλεια. Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο μὲ αὐτοκίνητα πολυτελείας. Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο μὲ διαταγὰς καὶ ἀστραπὰς καὶ βροντάς. Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο σάν Ἀλὴ Πασᾶ νὰ κυβερνᾶ τὴν Ἐκκλησία. Δὲν μπορῶ νὰ φανταστῶ τὸν Παῦλο…! Εἶναι μία ἄρνηση τοῦ Χριστιανισμοῦ ὅλη αὐτή ἡ ἐμφάνιση.

Ἐὰν πραγματικῶς, μὲ ἀλεξίπτωτο τοῦ οὐρανοῦ ἔπεφτε πάνω ἀπὸ τὰ οὐράνια κάτω (στη γη), τὴν ὥρα ἐκείνη καὶ ἔλεγε Παῦλο ὁ Ἀπόστολος.

Ὥ, τότε ἀδελφοί μου! ὅλη αὐτὴ ἡ ψευδὴς σκηνοθεσία, ὅλο αὐτὸ τὸ φεστιβὰλ τὸ ὁποῖο γιορτάζουμε, ὅλοι αὐτοὶ (τί θὰ ἔκαναν);

Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ψαλτάδες, ὅλοι αὐτοὶ οἱ παπᾶδες μὲ τὰ λαμπρά τους ἄμφια, ὅλοι αὐτοὶ οἱ δεσποτᾶδες καὶ μόνο αὐτοί; Καὶ ἐμεῖς ὅλοι, ἀδελφοί μου. Καὶ ὅλη ἡ Ἀθήνα καὶ ὅλη ἡ Ἑλλάς, μὲ τοὺς καλογέρους της, μὲ τοὺς παπᾶδες της, μὲ τοὺς ψαλτάδες της, μὲ τοὺς φτωχούς, μὲ τοὺς πλουσίους της, μὲ τοὺς βασιλιᾶδες τους καὶ ὅλη ἡ Ἑλλάς

Ἡ ὑπερβάλλουσα ἁγιότης του Ἀπ. Παύλου/Ἐγκώμιο στόν Ἀπ. Παῦλο-Λόγος Α', Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ ὑπερβάλλουσα ἁγιότης του Ἀπ. Παύλου/Ἐγκώμιο στόν Ἀπ. Παῦλο-Λόγος Α', Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, 29-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Ἐγκώμιο στόν Ἀπ. Παῦλο-Λόγος Β', Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἐγκώμιο στόν Ἀπ. Παῦλο-Λόγος Β', Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, 28-6-2026, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

❝ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ❞

 ❝ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ❞

(λέξεις & φράσεις της εκκλησιαστικής γλώσσας)

____

 Η φράση «απαρχή των κεκοιμημένων» προέρχεται από τον απόστολο Παύλο (Α Κορ. 15,20):

 ❝ Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο.

Η λέξη «απαρχή» (< ρ. «ἀπάρχομαι» «προσφέρω τους πρώτους καρπούς ως προσφορά») στην αρχαιότητα σήμαινε τις πρώτες θυσίες ή προσφορές (π.χ. «ἀπαρχὰς ἄγειν θεοῖσι», Σοφοκλής). Αλλά η λέξη ουσιαστικά διαμορφώθηκε από τους Εβδομήκοντα στην Παλαιά Διαθήκη, που χρησιμοποιούν τη λέξη «απαρχή» για προσφορές προς τον Θεό (π.χ. των πρώτων καρπών, των πρώτων γεννημάτων, της πρώτης ζύμης κ.λπ.). Παραδείγματα:

➤ (Λευ. 2,12) δῶρον ἀπαρχῆς προσοίσετε αὐτὰ Κυρίῳ, ( θα προσφέρετε στον Κυριον από τα πρωτογεννήματα των αγρών σας).

Συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι. (Λίγες σκέψεις στο εδάφιο Ρωμ. Α’ 32)

ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΣΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΡΩΜ. Α’ 32

ΣΥΝΕΥΔΟΚΟΥΣΙ ΤΟΙΣ ΠΡΑΣΣΟΥΣΙ 

1.24 Διὸ καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς, 1.25 οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν. 1.26 Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας. αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν, 1.27 ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξευκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες. 1.28 Καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν Θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα, 1.29 πεπληρωμένους πάσῃ ἀδικίᾳ, πορνείᾳ πονηρίᾳ πλεονεξίᾳ κακίᾳ, μεστοὺς φθόνου φόνου ἔριδος δόλου κακοηθείας, 1.30 ψιθυριστάς, καταλάλους, θεοστυγεῖς, ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, 1.31 ἀσυνέτους, ἀσυνθέτους, ἀστόργους, ἀσπόνδους, ἀνελεήμονας· 1.32 οἵτινες τὸ δικαίωμα τοῦ Θεοῦ ἐπιγνόντες, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες ἄξιοι θανάτου εἰσίν, οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι. (Προς Ρωμαίους)

Τὸ ἐδάφιο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες ἄξιοι θανάτου εἰσίν, οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι» (Ρωμ. α΄ 32) ἀποτελεῖ τὴν κορύφωση τῆς ἀναλύσεώς του γιὰ τὴν κατάσταση τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καυτηριάζει τή δειλία καί τήν ἀνθρωπαρέσκεια τῶν σημερινῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ (ἱερεῖς καί ἀρχιερεῖς) ΤΗΣ ΕΦΕΣΟΥ.

«οὐ γάρ ὑπεστειλάμην τοῦ μή ἀναγγεῖλαι ὑμῖν πᾶσαν τήν βουλήν τοῦ Θεοῦ. Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καί παντί τῷ ποιμνίῳ ἐν ὧ ὑμᾶς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους ποιμαίνειν τήν Ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ, ἥν περιεποιήσατο διά τοῦ ἰδίου αἵματος». (Πράξεις Ἀποστόλων, κεφ. 20, στ. 27-28)

«Διότι δέν φοβήθηκα ὥστε νά μή σᾶς κηρύξω ὅλο τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Νά προσέχετε λοιπόν τούς ἑαυτούς σας καί ὅλο τό ποίμνιο, στό ὁποῖο τό Πνεῦμα τό Ἅγιο σᾶς ἔθεσε ἐπισκόπους, γιά νά ποιμαίνετε τήν Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ, τήν ὁποία ἀπέκτησε μέ τό ἴδιο του τό αἷμα».

Ὁ Παῦλος δέν δειλίασε ποτέ, ὥστε νά μή κηρύξῃ «πᾶσαν τήν βουλήν τοῦ Θεοῦ», ὁλόκληρο τό θεῖο θέλημα. Ὁ Παῦλος κήρυττε τήν ἀλήθεια ἀπερίτμητη. Χωρίς περικοπή καί άποσιώπησι δυσαρέστων καί ἐπικινδύνων στοιχείων. Χωρίς ἐπίσης ἀλλοιώσεις καί νοθεῖες.

Ἡ ἀντιμετώπιση τῶν ἀρειανοφρόνων ἀπὸ τὸν Ἐπιφάνιο Σαλαμῖνος

Αρχιμ. Θεοφίλου Λεμοντζή Δρ.Θ.

Η αντιμετώπιση των αρειανοφρόνων από τον Επιφάνιο Σαλαμίνος

Εισήγησις εις το Συνέδριον των ΛΑ΄ Παυλείων της Ι.Μ.Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας:

«Ο απόστολος Παύλος και η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος»

Ο απόστολος Παύλος, απευθυνόμενος στους μαθητές του Τιμόθεο(1) και Τίτο(2), τονίζει την ανάγκη για προφύλαξη του ποιμνίου από τους ψευδοδιδασκάλους. Πράγματι, διά μέσου των αιώνων η Εκκλησία αντιπαρατέθηκε απέναντι στην αίρεση(3), με την διδαχή, το κήρυγμα και την συγγραφή αντιρρητικών κειμένων.

Αντιρρητικός συγγραφέας του 4ου αιώνα, ο άγιος Επιφάνιος(4) (περ. 315-403 μ.Χ.), επίσκοπος Σαλαμίνος Κύπρου (367-403 μ.Χ.),(5) ανασκευάζει στα έργα του(6) την αιρετική κακοδοξία(7) και προσδιορίζει τα όρια της αποστολικής παράδοσης απέναντι στην αίρεση(8).

Ζει σε μια ταραγμένη θεολογικά και εκκλησιαστικά εποχή καθώς η εμφάνιση της αίρεσης του Αρειανισμού κλονίζει συθέμελα την Εκκλησία.

Ο πρεσβύτερος της Αλεξάνδρειας Άρειος(9), υποστήριζε ότι ο Υιός του Θεού δεν είναι ομοούσιος με τον Θεό Πατέρα αλλά κτίσμα, δημιούργημα του Θεού και αρνούνταν την τριαδικότητα του Θεού. Όλα αυτά ήχησαν στην καρδιά και το μυαλό των Πατέρων της Εκκλησίας ως αλλότρια της αποστολικής παραδόσεως και για αυτό η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος (325) η οποία «απετέλεσε την αναντίρρητη εκκλησιολογική έκφραση της αυθεντίας της Καθολικής Εκκλησίας σε θέματα κανονικής τάξεως και κανονικής παραδόσεως», όπως επισημαίνει ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος(10), καταδίκασε αυτές τις καινοφανείς δοξασίες και συνέταξε το ομώνυμο Σύμβολο(11).

Όμως η λαίλαπα του Αρειανισμού δεν σταμάτησε και οι κακοδοξίες του διαδίδονταν με μεγάλη ταχύτητα. «Καί ἀνάπτεται ἀπό μικροῦ σπινθῆρος μέγα πῦρ», μας λέγει ο ιστορικός Σωκράτης(12). Και αυτό συνέβη διότι αφενός η αρειανική αίρεση δεν οργανώθηκε παρασυναγωγικά, όπως άλλες αιρέσεις, αλλά προσηλύτισε επισκόπους μέσα από την Εκκλησία και απείλησε να καταλάβει όλον τον εκκλησιαστικό οργανισμό(13) απομακρύνοντας βίαια τους αντιπάλους(14). Αφετέρου, διέθετε πολιτικά ερείσματα στην αυτοκρατορική αυλή και αυτοκράτορες όπως ο Κωνστάντιος και ο Ουάλης την ευνόησαν(15).

Aν και το αρειανικό οικοδόμημα σε ορισμένες περιόδους φαινόταν μεγαλοπρεπές όμως ήταν επισφαλούς κατασκευής, και αυτό διότι είτε αντλούσε τη δύναμη του από πολιτικούς παράγοντες, είτε οι αρειανικές φατρίες (Ανόμοιοι, Όμοιοι και Ομοιουσιανοί) δεν παρουσίαζαν ένα ενιαίο θεολογικό μέτωπο αλλά είχαν πολλές θεολογικές διαφορές μεταξύ τους(16) ούτως ώστε όλο αυτό το οικοδόμημα να καταρρεύσει παταγωδώς μετά τον θρίαμβο της νικαιϊκής Θεολογίας στην Β΄ Οικουμενική Σύνοδο(381).

Ο άγιος Επιφάνιος κατά τον χρόνο σύγκλησης της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου ήταν ακόμη σε νεαρή ηλικία όμως όταν ανέλαβε την επισκοπή της Σαλαμίνος, το 367, βρέθηκε μέσα στη δίνη των αρειανικών ερίδων. Από τον Μέγα Αθανάσιο, υιοθετεί το σύνολο σχεδόν των θεολογικών του προϋποθέσεων. Ταυτόχρονα επηρεάζεται από τους συγχρόνους του Καππαδόκες Πατέρες. Η σύγκρουση με τον Αρειανισμό και τους επιγόνους του αμείλικτη και αδυσώπητη, και η προσήλωσή του στην θεολογία της Α’ Οικουμενικής Συνόδου αμετακίνητη.

Το επίμαχο αγιογραφικό χωρίο το οποίο πυροδότησε την έναρξη της αρειανικής έριδας, ήταν η ερμηνεία του Παροιμιών 8, 22: «Κύριος ἔκτισέ με ἀρχήν ὁδῶν αύτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ»(17). Επίσης, και άλλα χωρία που έκαναν λόγο για την χρίση του Λόγου(18), τη δημιουργία του αρχιερέα Ιησού(19) και την υπερύψωση Του(20), προσκομίζονταν από τον Άρειο ως τρανή απόδειξη ότι ο Υιός του Θεού είναι κτίσμα. Μάλιστα, αρνούνταν την πληρότητα της ανθρώπινης φύσεως του Χριστού, υποστηρίζοντας ότι ο Υιός του Θεού δεν προσέλαβε ψυχή κατά την ενσάρκωση με σκοπό να αποδώσει όλες τις ψυχικές ιδιότητες της ανθρωπίνης φύσεως στον Υιό του Θεού (αγωνία, άγνοια, κ.ο.κ.) ώστε να αποδείξει την κτιστότητά Του(21).

Φαινομενικά τα συγκεκριμένα χωρία έδιναν την εντύπωση ότι ο Άρειος είχε δίκιο, όμως οι αρειανόφρονες έπεφταν σε ένα βασικό λάθος θεολογικής μεθοδολογίας: δεν διέκριναν τη Θεολογία από την Οικονομία, την αΐδια από την οικονομική Τριάδα(22). Ως εκ τούτου, εσφαλμένα υποστήριζαν ότι τα παραπάνω χωρία αναφέρονται στον άσαρκο και προαιώνιο Λόγο, διότι αυτά τα χωρία αναφέρονται στον ενσαρκωμένο Λόγο(23).

Ἡ ὁμολογία πίστεως τοῦ Ἀπ. Πέτρου στήν Καπερναούμ- Ὁ Κύριος εἶναι ὁ Μεσσίας Καί ὁ Θεός (Ἰω. 21, 15-17), Ἑρμηνεία Ν. Σωτηρόπουλου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἡ ὁμολογία πίστεως τοῦ Ἀπ. Πέτρου στήν Καπερναούμ- Ὁ Κύριος εἶναι ὁ Μεσσίας Καί ὁ Θεός (Ἰω. 21, 15-17), Ἑρμηνεία Ν. Σωτηρόπουλου, 30-6-2025, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης 

http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Τό μέτρο καί ἡ διάκριση στόν Ἀπόστολο Παῦλο, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου- Ἐγκώμιον εἰς τόν Ἅγιο Ἀπόστολοι Παῦλον (Λόγος Ε')/ Ἑορτή τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου,

Τό μέτρο καί ἡ διάκριση στόν Ἀπόστολο Παῦλο, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου- Ἐγκώμιον εἰς τόν Ἅγιο Ἀπόστολοι Παῦλον (Λόγος Ε')/ Ἑορτή τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου, 29-6-2025

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος-Τό μεγαλεῖο, ἡ σοφία καί ἡ ἀνδρεία του, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου- Ἐγκώμιον εἰς τόν Ἅγιο Ἀπόστολο Παῦλον (Λόγος Ε'), Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος-Τό μεγαλεῖο, ἡ σοφία καί ἡ ἀνδρεία του, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου- Ἐγκώμιον εἰς τόν Ἅγιο Ἀπόστολο Παῦλον (Λόγος Ε'), 28-6-2025, 

Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου 

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος

ΠΗΓΗ: εδώ

Β΄. Ο Απόστολος Παύλος

Για τον άγιο Παύλο, τον «Πρώτο μετά τον Ένα» (εγράφη το 1912 από τον Προτεστάντη θεολόγο Gustav Adolf Deissmann· 1866-1937. Για την ακρίβεια όμως, ο πρώτος Άνθρωπος μετά τον Ένα Θεό, σύμφωνα με την Ορθόδοξη πνευματικότητα, εμπειρία, γνώση και αντίληψη, για την Εκκλησία, την κοινωνία των ανθρώπων και όλο τον κτιστό και άκτιστο κόσμο, είναι και θα είναι πάντα η Κυρία Θεοτόκος, η Δέσποινα του Κόσμου, η Παναγία μας, «ὡς ἔχουσα τὰ δευτερεῖα τῆς Τριάδος» κατά τους αγίους Πατέρες...), τι να πει κανείς, τη στιγμή που ο αριστοτέχνης της θεόπνευστης ευγλωττίας, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, κυριεύονταν από ένα είδος ιερής μέθης όταν πρόφερε το όνομά του και διέκοπτε τον χρυσόφθογγο λόγο του για να πλέξει ενθουσιαστικά το εγκώμιό του! Αυτός που θεωρούσε τον εαυτό του ως «έκτρωμα», ως «ελάχιστο» και «έσχατο των Αποστόλων», ακόμη και ανάξιο να ονομάζεται «απόστολος» (Α΄ Κορ. 15, 8-9), έγινε «Σκεύος Εκλογής» της θείας χάριτος χωρίς να υπάρχει ποτέ όμοιό του, τόσο για την πλησμονή των αποκαλύψεων και των πνευματικών χαρισμάτων, αλλά πρωτίστως για τους μόχθους και τις θλίψεις που υπέμεινε στο Όνομα του Χριστού, έτσι που μπόρεσε όντως να ονομασθεί ο κατ’ εξοχήν ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ.

Εβραίος από τη φυλή Βενιαμίν, γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας (περί το έτος 10), σε μία από τις κοινότητες της Διασποράς που παρέμεναν φανατικά πιστές στις παραδόσεις των πατέρων τους. Έλαβε το όνομα «Σαούλ» ή «Σαύλος» και απολάμβανε από τον πατέρα του το προνομιακό καθεστώς του Ρωμαίου πολίτη. Μεγάλωσε στην κοσμοπολιτική αυτή πόλη σε επαφή με τον Ελληνικό Πολιτισμό, αλλά ο ζήλος του για τον Νόμο ώθησε τους γονείς του να τον στείλουν στην Ιερουσαλήμ, όπου προσχωρώντας στην ομάδα των Φαρισαίων, ακολούθησε τη διδασκαλία του περίφημου ραββίνου Γαμαλιήλ του Πρεσβύτερου (Πράξ. 5, 34· 22, 3), του πολύσοφου προέδρου του εβραϊκού συνεδρίου και εμβριθή διδασκάλου του Νόμου και των παραδόσεων του Ιουδαϊσμού. Συμμεριζόταν λοιπόν ο Παύλος τον φθόνο και το μίσος των πατέρων του για τους χριστιανούς, τους οποίους θεωρούσε αμετάπειστα ως επικίνδυνους παραβάτες του Νόμου, ενώ παρέστη και επιδοκίμασε τον λυσσαλέο λιθοβολισμό του Πρωτομάρτυρος Στεφάνου. Διαπνεόμενος από παράφορο μένος και οργή, «σκόρπιζε την απειλή του φόνου προς τους μαθητές του Κυρίου» (Πράξ. 9, 2)· έμπαινε στα σπίτια, άρπαζε άνδρες και γυναίκες και «πολλούς χριστιανούς τούς έκλεινε στη φυλακή έχοντας τη σχετική εξουσιοδότηση των μισόχριστων αρχιερέων· κι όταν τους καταδίκαζαν σε θάνατο, έδινε κι αυτός την καταδικαστική του ψήφο. Σε όλες τις συναγωγές πολλές φορές προσπαθούσε, πάντα χρησιμοποιώντας βία, να τους αναγκάσει να αρνηθούν την πίστη τους. Η μανία του ήταν τόσο μεγάλη, ώστε καταδίωκε τους χριστιανούς ακόμη και σε πόλεις που ήταν έξω από τα όρια της χώρας» των Εβραίων (Πράξ. 26, 10-11). Αφού έλαβε συστατικές επιστολές από τον αρχιερέα, πήρε τον δρόμο για τη συναγωγή της Δαμασκού, με σκοπό να φέρει σιδηροδέσμιους στα Ιεροσόλυμα τους μαθητές του Χριστού που θα έβρισκε εκεί.

Τότε ἐκεῖνοι κτυποῦσαν τὸν Παῦλο μὲ πέτρες. Τώρα μᾶς κτυποῦν μὲ λόγια ὀδυνηρότερα καὶ ἀπὸ πέτρες.

Πιστέψτε με τώρα είναι μπροστά μας να υποστούμε χειρότερα από όσα έπαθε ο Παύλος.

Τότε εκείνοι κτυπούσαν τον Παύλο με πέτρες. Τώρα μας κτυπούν με λόγια οδυνηρότερα και από πέτρες.

Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν; Ότι έκανε και κείνος.

Δεν εμίσησε εκείνους που τον ελιθοβόλησαν, αλλά ενώ εκείνον τον έσυραν δια της βίας έξω από την πόλη, αυτός μπήκε πάλι για να ευεργετήσει εκείνους που τόσο τον αδίκησαν. Αν υπομείνεις και συ τον υβριστή, τον βάναυσο, εκείνον που σε αδικεί τόσο πολύ, λιθοβολήθηκες και συ.

Εκήρυττε τη Βασίλεια των ουρανών, απομάκρυνε από την πλάνη, ωδηγούσε στο Θεό. Αυτά είναι άξια για στεφάνους, για δημόσιο έπαινο, για χίλια καλά, όχι για λιθοβολισμό. Αλλά όμως έπαθε τα αντίθετα. Αυτό είναι που αποτελεί περίλαμπρη νίκη.

«Και έσυραν αυτόν» (Πραξ 14. 19). Και σένα πολλές φορές σε σέρνουν.

Μη θυμώσεις, αλλά κήρυξε το Ευαγγέλιο με την επιείκειά σου.

Σε έβρισαν; Σώπασε και ευλόγησε αν μπορείς, και έτσι εκήρυξες και συ το Λόγο, εδίδαξες επιείκεια, εδίδαξες πραότητα. Γνωρίζω πολλούς που δεν πονούν τόσο από τα τραύματα, όσο από τα λόγια γιατί το τραύμα το δέχεται το σώμα, ενώ τα λόγια η ψυχή.

Ὁ Τσερκάσι Θεοδόσιος γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὸν Ἀπ. Παῦλο μέχρι σήμερα

Ο Μητροπολίτης Τσερκάσι και Κάνεφ κ. Θεοδόσιος σε συνέντευξή του στην "Ορθόδοξη Ζωή" για την υπεράσπιση της Εκκλησίας, από τον Απόστολο Παύλο μέχρι σήμερα. Η συνέντευξη διεξήχθη από τον διάκονο Sergiy. Geruk

Σεβασμιότατε, η πύλη "Ορθόδοξη Ζωή" δημοσιεύει τακτικά τις δραστηριότητές Σας για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πιστών της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και τη στωική Σας αντίθεση στις κατηγορίες που κατασκευάζονται εναντίον Σας. Αλλά, επιπλέον, όλοι γνωρίζουν το ενεργό έργο Σας για την υπεράσπιση της Εκκλησίας μας στη διεθνή κοινότητα. Θα ήθελα να μιλήσω περισσότερο για το θέμα αυτό σήμερα. Από πού θα ξεκινήσουμε αυτή τη σημαντική συζήτηση;

- Θα πρότεινα να σταθώ πρώτα σε ορισμένες πνευματικές πλευρές της "υπεράσπισης των δικαιωμάτων" ως δραστηριότητας που κάνω. Όχι επειδή είμαι υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή επειδή μου αρέσει το επάγγελμα του δικηγόρου, όχι. Αλλά επειδή είναι η ποιμαντική μου υποχρέωση και το ποιμαντικό μου καθήκον. Το καθήκον να προστατεύω τους κληρικούς και τους ενορίτες μου, να τους προστατεύω όχι μόνο με την προσευχή και τα λόγια παρηγοριάς, αλλά και με τα μέσα άμυνας που υπάρχουν σε αυτόν τον κόσμο. Άλλωστε και ο βοσκός στο χωράφι προστατεύει το ποίμνιό του όχι μόνο με έναν καλό λόγο, την προσευχή και τη σφυρίχτρα, αλλά και αντιμετωπίζει τους λεηλάτες όταν εμφανίζονται...

Ίσως κάποιοι να έχουν ερωτήματα: Πόσο αναγκαίο και αποτελεσματικό είναι αυτό; Και θα πρέπει οι ορθόδοξοι χριστιανοί να ασχοληθούν καθόλου με τα ανθρώπινα δικαιώματα; Μήπως είναι λάθος και αντίθετο με τη δήλωση ότι "να γίνει το θέλημα του Θεού"; Ίσως, μπροστά στις διώξεις, τους διωγμούς και τις μαζικές κατασχέσεις των εκκλησιών μας, θα πρέπει να το αποδεχθούμε και να το ανεχθούμε χωρίς να αναλάβουμε δράση;

Ναι, υπάρχει και τέτοιο δρόμο. Αλλά μια τέτοια επιλογή, κατά τη γνώμη μου, μπορεί να γίνει μόνο σε σχέση με τον εαυτό σου, όταν είσαι ήδη απαλλαγμένος από την ευθύνη για τη ζωή και τη σωτηρία των άλλων, όταν δεν διώκεσαι απλώς, αλλά τοποθετείσαι στο μονοπάτι που οδηγεί στον Γολγοθά. Αυτός είναι ο δρόμος του Σταυρού, οι συνθήκες του οποίου στενεύουν τις προσωπικές προσπάθειες υπεράσπισης του εαυτού και των άλλων. Και πολλοί πιστοί λαϊκοί, ιερείς και μητροπολίτες που έχουν ήδη συλληφθεί, που βρίσκονται ήδη στη φυλακή - στην πραγματικότητα, κουβαλούν ήδη αυτόν τον Σταυρό - τον Σταυρό που αποτελείται από την υπομονή στις δύσκολες περιστάσεις και συνθήκες στις οποίες έχουν πέσει, απο την υπομονή με την προσευχή και την ευχαριστία προς τον Θεό.

Αλλά τι μπορούμε και τι πρέπει να κάνουμε ενώ έχουμε την ευκαιρία να βοηθήσουμε τους πλησίον μας με το ταλέντο, το επάγγελμα, τα μέσα, τις προσωπικές μας προσπάθειες; Κατά τη γνώμη μου, είμαστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουμε τα εργαλεία που υπάρχουν στον σύγχρονο κόσμο. Πολλά από τα εργαλεία που διαθέτει η Εκκλησία για την υπεράσπισή της, όπως ο νόμος, έχουν γραφτεί από ανθρώπους για να δεσμεύσουν το κακό, να μειώσουν τη βία, να περιορίσουν την αυθαιρεσία.

Πήραν οι άγιοι το δρόμο του νομικού αγώνα για τον εαυτό τους και για το ποίμνιο, αντιστάθηκαν στους διώκτες, υπερασπίστηκαν τους εαυτούς τους στα δικαστήρια;

Κύπριος θεολόγος ἀμφισβητεῖ διδασκαλίαν τοῦ Ἀπ. Παύλου

Κύπριος θεολόγος αμφισβητεί διδασκαλίαν του Απ. Παύλου

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Εδώ και καιρό ο Κύπριος θεολόγος Θεόδωρος Κυριακού επικρίνει την ποιμαντική στάση της Εκκλησίας απέναντι στους ομοφυλοφίλους. Προς τούτο απαξίωσε τη σχετική διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου για το εν λόγω θέμα.

Χαρακτηριστικό ήταν σχετικό βίντεο το οποίο αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα sigmalive.com (24/5/2023) με τίτλο ‘’Κυριακού : H ομοφυλοφιλία, οι θεραπείες μεταστροφής και η συγκεκριμένη περιοχή’’, από φιλοξενία του Θ. Κυριακού στην τηλεοπτική εκπομπή ‘’Πρωτοσέλιδο’’. Ο Θ. Κυριακού ζητεί από την Εκκλησία να αλλάξει την ποιμαντική της απέναντι στους ομοφυλόφιλους.

Στο εν λόγο βίντεο ο θεολόγος Θεόδωρος Κυριακού, αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής : ‘’Αναφέρεται o Απόστολος Παύλος σε αρσενοκοίτες. Λέει εκεί σε δυο – τρία χωρία ότι αυτοί δεν θα γνωρίσουν βασιλεία του Θεού και ούτω καθεξής. Τες λεσβίες δεν τις αναφέρει καν. Την εποχή που τα αναφέρει αυτά ο Παύλος και μας δεσμεύουν δυστυχώς μέχρι σήμερα, είναι γιατί εθεωρείτο η ομοφυλοφιλία ως επιλογή και ο άνθρωπος έφερε την ευθύνη’’.

Κατ’ αρχή όσοι άκουσαν τον θεολόγον αυτόν να ομιλεί με τόση βεβαιότητα, ότι ο Απόστολος Παύλος δεν ομίλησε για λεσβίες, προβληματίστηκαν τόσο για την μονομέρεια, όσο και για τον λόγο που ο Απόστολος Παύλος ‘’παρέλειψε’’, κατά την άποψή του να αναφερθεί σ’ αυτό.

Πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι προβληματίστηκαν και φυσικά δεν εννοώ αυτούς που κρέμονται από την άποψή του, κάθε φορά που κάποιο εκκλησιαστικό ζήτημα απασχολεί την κοινή γνώμη στην Κύπρο.

Συνάντηση Ἑλληνισμοῦ - Χριστιανισμοῦ στὴν Ἀθήνα τοῦ 1ου μ.Χ. αἰ.

Συνάντηση Ἑλληνισμοῦ - Χριστιανισμοῦ στὴν Ἀθήνα τοῦ 1ου μ.Χ. αἰ.

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος – θεολόγος

Καθοριστικῆς σημασίας εἶναι ὁρισμένα γεγονότα στὴν πορεία τῆς ζωῆς τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Ἕνα τέτοιο γεγονὸς ὑπῆρξε, γιὰ τὸν Διονύσιο Ἀρεοπαγίτη, ἡ συνάντησή του μὲ τὸν Ἀπόστολο τῶν ἐθνῶν Παῦλο. Συγκεκριμένα, ὅταν ὁ τελευταῖος κατῆλθε ἀπὸ τὴν Μακεδονία στὴν πόλη τῶν Ἀθηνῶν, «τὴν κατείδωλον οὖσαν», βρῆκε πρόσφορο ἔδαφος γιὰ συζήτηση μὲ διαφόρους φιλοσόφους, στωϊκοὺς καὶ ἐπικουρείους, ποὺ ἐνδιαφέρονταν νὰ μάθουν «τίς ἡ καινὴ αὕτη ἡ ὑπ’ αὐτοῦ λαλουμένη διδαχή».

Ὁ σοφὸς Παῦλος, στὴν ὁμιλία του στὸν Ἄρειο Πάγο, προκειμένου νὰ γίνῃ περισσότερο κατανοητός, χρησιμοποίησε καὶ λόγια φιλοσόφων, ὅπως τὸ τοῦ στωϊκοῦ Ἀράτου: «τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν». Τὸ κήρυγμα τοῦ Παύλου (Πράξ. ιζ’ 22-34) βρῆκε ἀμέσως ἀνταπόκριση στὴν ψυχὴ τοῦ ὥριμου πλέον Διονυσίου, λόγῳ καὶ τῆς δικῆς του φιλοσοφικῆς προπαιδείας. Νέος εἶχε φτάσει μέχρι καὶ τὴν Ἡλιούπολη τῆς Αἰγύπτου, γιὰ νὰ μαθητεύσῃ κοντὰ στοὺς μεγάλους αἰγυπτίους σοφούς. Κατὰ τὴν ἐκεῖ, μάλιστα, παραμονή του, ἔγινε μάρτυρας ἑνὸς παραδόξου γεγονότος, τοῦ συσκοτισμοῦ τοῦ ἡλίου ἐν μέσω τῆς ἡμέρας, -κατὰ τὴν ὥρα τῆς Σταυρώσεως τοῦ Κυρίου-, ποὺ τὸν συγκλόνισε τόσο, ὥστε νὰ ἀναφωνήσῃ μὲ θαυμασμό: «ἤ Θεός πάσχει, ἤ τὸ πᾶν ἀπόλλυται». Φανταστῆτε, λοιπόν, τὸν συγκλονισμὸ ποὺ νοιώθει καὶ πάλι μέσα στὴν ψυχή του ὁ Διονύσιος, ὅταν ἀκούει, τώρα, τὸν Παῦλο νὰ μιλάῃ γιὰ τὸν πάσχοντα Θεὸ καὶ τὴν ἀνάστασή Του!

Ὑπῆρξε, ἀσφαλῶς, ἔργο τῆς θείας οἰκονομίας καὶ ὄχι μόνον προϊὸν ἀγαθῆς προαιρέσεως ἡ μεταστροφὴ τοῦ Ἁγίου στὴν νέα πίστη. Ἡ θεία χάρις ἐργάστηκε μὲ τέτοιον τρόπο, ὥστε νὰ μὴν χρειαστῆ ὁ Διονύσιος ἄλλες ἀποδείξεις, γιὰ νὰ προσκολληθῆ στὴν καινὴ διδασκαλία. Ἐκεῖνος, ὁ φιλόσοφος, θὰ γίνῃ πλέον μύστης μιᾶς ἄλλης σοφίας, «διαμείψας τῆ χαμαιζήλῳ τὴν ὑπὲρ ἄνθρωπον» (= ἀνταλλάσσοντας τὴν ὑπερ-άνθρωπη, τὴν θεϊκή, μὲ τὴν ἐπίγεια σοφία), στὴν ὁποία θὰ μυήσῃ, μὲ τὴν σειρά του, καὶ ἄλλους.

Ὠς παραδοξολόγημα ἀκούστηκε στόν Ἀνανία ἡ εἴδηση τῆς ὑπέρλογης μεταμόρφωσης τοῦ Παύλου

Ως παραδοξολόγημα ακούστηκε στον Ανανία η είδηση της υπέρλογης μεταμόρφωσης της βιαιότητας αυτού, ο οποίος είχε ταχθεί στο να καταστρέψει την Εκκλησία του Χριστού (δηλ. του Αποστόλου Παύλου), σε ζήλο φροντίδας και διαποίμανσής της.

[Και στο πρωτότυπο αυτής της υπέροχης ποιητικής γλώσσας:

Ἡ φυλακή τοῦ Ἁγίου Παύλου στήν Ρώμη

«Στην πρώτη μου απολογία κανένας δεν μου συμπαραστάθηκε, όλοι με εγκατέλειψαν. Μακάρι να μην τους καταλογισθεί… ο Δημάς με εγκατέλειψε… ο Κρήσκης πήγε στην Γαλατία, ο Τίτος στην Δαλματία… τον Τυχικό τον έστειλα στην Έφεσο… τώρα μόνο ο Λουκάς είναι μαζί μου…» (Β΄ Τιμ.)

«Τοῖς πᾶσι γέγονα τὰ πάντα, ἵνα πάντως τινὰς σώσω», Α' Κορ. 9,19- Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 ΚΗΡΥΓΜΑ_«Τοῖς πᾶσι γέγονα τὰ πάντα, ἵνα πάντως τινὰς σώσω», Α' Κορ. 9,19- Ὁ Ἁγ. Ἀποστ. Παῦλος κάνει τὰ πάντα γιὰ τὴν δόξα τοῦ Θεοῦ, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου-Ἐγκώμιο εἰς τὸν Ἀπόστολο Παῦλο, 30-6-2023 Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος ἀνώτερος ἀπὸ τοὺς Ἁγίους τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου. Ἀρχ. Σάββας Ἀγιορείτης

 ΚΗΡΥΓΜΑ_Ὁ Ἁγ. Ἀποστ. Παῦλος ἀνώτερος ἀπὸ τοὺς Ἁγίους τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου-Ἐγκώμιο εἰς τὸν Ἀπόστολο Παῦλο, 29-6-2023 Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος ἀνώτερος ἀπὸ τὸν Ἰώβ, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

 ΚΗΡΥΓΜΑ_Ὁ Ἁγ. Ἀποστ. Παῦλος ἀνώτερος ἀπὸ τὸν Ἰώβ, Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου-Ἐγκώμιο εἰς τὸν Ἀπόστολο Παῦλο, 29-6-2023 Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου