Ἡ ἀλλαγή τῆς γλώσσας ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα Στ' -Ἡ ἀποβολή τῆς δειλίας, , Ἀρχ. Σάββα ἁγιορείτου

ΚΗΡΥΓΜΑ_Ἡ ἀλλαγή τῆς γλώσσας ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα Στ'- Ἡ ἀποβολή τῆς δειλίας καί τοῦ κοσμικοῦ φρονήματος, Ἁγ. Νικοδήμου-Πνευματικά γυμνάσματα, Μελέτη 33η- Στήν Πεντηκοστή ὅπου  τό Ἅγιο Πνεῦμα μετέβαλε τό νοῦ, τήν καρδιά καί τή γλῶσσα τῶν Ἀποστόλων, 9-6-2023, Ἀρχιμ. Σάββα ἁγιορείτου

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ - ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ, ΑΓ. ΛΟΥΚΑ ΙΑΤΡΟΥ ΕΠ. ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ, 10-6-2023

ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ - ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ, ΑΓ. ΛΟΥΚΑ ΙΑΤΡΟΥ ΕΠ. ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ, 10-6-2023 

https://www.youtube.com/live/EgHbNujAfnE?feature=share

Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων. Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τήν ὁμολογία τῆς πίστης στόν Χριστό.

KYΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ [:Ματθ.ι΄32-33,37-38,ιθ΄27-30]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

[Υπομνηματισμός των χωρίων της ευαγγελικής περικοπής

της Κυριακής των Αγίων Πάντων]

Αφού απάλλαξε τους μαθητές Του από τον φόβο και την αγωνία που συντάρασσαν την ψυχή τους επειδή προηγουμένως τους είχε ομιλήσει για τους επερχόμενους διωγμούς, τους ενισχύει ενθαρρύνοντάς τους και πάλι με τα ακόλουθα λόγια, εκβάλλοντας τον φόβο με τον φόβο, και όχι μόνο με τον φόβο, αλλά και με την ελπίδα για μεγάλα έπαθλα. Και τους απειλεί με πολλή την εξουσία, προτρέποντάς τους από κάθε άποψη στο να κηρύττουν με παρρησία την αλήθεια και τους λέγει τα εξής: «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς(:Μη λογαριάζετε λοιπόν τους διωγμούς και τους κινδύνους, αλλά να λογαριάζετε τις μεγάλες αμοιβές που σας περιμένουν. Καθένας που θα με ομολογήσει ως Σωτήρα του και Θεό του μπροστά στους ανθρώπους που καταδιώκουν την πίστη μου, θα τον ομολογήσω και εγώ ως δικό μου πιστό μπροστά στον Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς. Εκείνος όμως που θα με αρνηθεί ως Θεάνθρωπο Σωτήρα μπροστά στους ανθρώπους, αυτόν θα τον αρνηθώ κι εγώ και δεν θα τον αναγνωρίσω ως δικό μου μπροστά στον Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς)»[Μτθ.10,32-33].Δεν προτρέπει, λοιπόν, μόνο με τα αγαθά, αλλά και με τα αντίθετα και καταλήγει στα δυσάρεστα. Και πρόσεξε την ακρίβεια των λόγων Του. Δεν είπε «ἐμένα» αλλά «ἐν ἐμοὶ», για να δείξει ότι αυτός που ομολογεί δεν ομολογεί με τη δική του δύναμη, αλλά με τη βοήθεια της χάριτος από τον ουρανό. Για εκείνον που το αρνείται όμως δεν είπε «ἐν ἐμοὶ» αλλά «ἐμένα», διότι αυτός, επειδή στερήθηκε τη δωρεά, Τον αρνείται κατ’ αυτόν τον τρόπο. «Ναι, αλλά για ποιο λόγο κατηγορείται», θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος, «εάν αρνείται τον Χριστό, αφού προηγουμένως τον εγκατέλειψε η θεία χάρη;». Κατηγορείται διότι η εγκατάλειψη αυτή οφείλεται σε εκείνον που τον εγκατέλειψε ο Κύριος εξαιτίας των πονηρών του έργων.

Για ποιον λόγο όμως ο Κύριος δεν αρκείται στη νοερή πίστη, αλλά ζητεί και την δια του στόματος ομολογία; Επειδή θέλει να μας εξασκήσει στην παρρησία και τη μεγαλύτερη αγάπη και την αγαθή διάθεση και να μας ανεβάσει σε πνευματικά υψηλότερο επίπεδο. Γι' αυτό και απευθύνεται προς όλους γενικώς τους ανθρώπους και δεν αναφέρεται μόνο στους μαθητές Του, αλλά ήδη και τους μαθητές αυτών τους καθιστά γενναίους. Πραγματικά, εκείνος που θα μάθει αυτό δεν θα διδάξει μόνο με παρρησία, αλλά και θα υποφέρει τα πάντα εύκολα και με μεγάλη προθυμία.

Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διά Χριστόν σαλός

ΟΣΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Παρακλητικός Κανών εις τον Όσιο - ΕΔΩ

Ο όσιος πατήρ ημών Ανδρέας ήταν σκλάβος σκυθικής (σλαβικής) καταγωγής που ζούσε στην Κωνσταντινούπολη στην υπηρεσία ενός πρωτοσπαθαρίου (αξιωματικού της αυτοκρατορικής φρουράς) [1]. Πρόκοψε γρήγορα στα ιερά και θύραθεν γράμματα και προκαλούσε τον θαυμασμό του περίγυρού του με τις γνώσεις του. Μια νύχτα, ενώ προσευχόταν, είδε με τρόμο έναν στρατό Αιθιόπων έτοιμο να αντιμετωπίσει μία ομάδα λευκών ανθρώπων. Ο ίδιος κλήθηκε να μονομαχήσει με το πρωτοπαλίκαρο των βαρβάρων και, αφού τον νίκησε, σε ανταμοιβή έλαβε από έναν άγγελο τρεις «αχράντους στεφάνους», ενώ ο Χριστός, παρουσιαζόμενος με τη μορφή ενός νέου άνδρα, του έλεγε: «Τρέχε τον καλόν αγώνα γυμνός και γίνε σαλός για Μένα, ώστε να αξιωθείς τη Βασιλεία των Ουρανών!». Με το πρώτο φως της ημέρας, υπακούοντας στη θεία εντολή, ο Ανδρέας ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του διά Χριστόν Σαλού καταξεσχίζοντας με ένα μαχαίρι τον χιτώνα του και βγάζοντας κραυγές που κατατρόμαξαν το σπίτι. Ο αφέντης του, θεωρώντας τον κυριολεκτικά δαιμονισμένο, πρόσταξε να τον πάνε στον ναό της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας [22 Δεκ.] και να τον αλυσοδέσουν εκεί. Περνούσε τις μέρες του στον τόπο εκείνο υποκρινόμενος τον παράφρονα με κάθε είδους εκκεντρικότητες και μυστικά προσευχόταν όλη νύχτα, στερεωμένος στην οδό αυτή με ένα όραμα από την αγία Αναστασία. Μια νύχτα, δέχθηκε την επίθεση πλήθους δαιμόνων. Μόλις όμως επικαλέστηκε την αρωγή του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, ο άγιος φανερώθηκε μέσα σε βροντή, διασκόρπισε τους δαίμονες με την αλυσίδα που τον κρατούσε δεμένο και του υποσχέθηκε τη βοήθειά του στους αγώνες που τον περίμεναν.

Σε ένα άλλο νυχτερινό όραμά του κλήθηκε να υπηρετήσει έναν βασιλιά στο παλάτι του, όπου του έδωσαν να φάει χιόνι το οποίο μεταμορφώθηκε σε ουράνια ευωδία. Κατόπιν, του προσέφεραν πικρούς καρπούς –σύμβολα της στενής οδού που επρόκειτο να ακολουθήσει– και στη συνέχεια του δόθηκε μια εξαίσια τροφή που του χάρισε θεία έκσταση.

Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων:«Οἱ Ἅγιοι Πάντες». Π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ[:Εβρ. 11, 33-12,2]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΠΑΝΤΕΣ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 9-6-1996]

[Β338] [ Β΄έκδοσις ]

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, την περασμένη Κυριακή, εόρτασε την Αγίαν Πεντηκοστήν. Δηλαδή την κάθοδον του Αγίου Πνεύματος και την παραμονή Του εις την Εκκλησίαν. Την σημερινή Κυριακή, η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη πάντων των αγίων. Αυτό σημαίνει την φανέρωση της Πεντηκοστής μέσα εις τον κόσμον δια των αγίων. Οι άγιοι είναι η απόδειξις της Πεντηκοστής· διότι με τον τρόπον αυτόν, δεχθέντες το Πνεύμα το Άγιον, γίνονται άγιοι. Οι άγιοι, λοιπόν, είναι ο καρπός του Αγίου Πνεύματος μέσα εις την Ιστορίαν. Η παρουσία του αγίου ανθρώπου είναι το πιο καινούριο πράγμα που γνωρίζει ο παλαιωμένος μας κόσμος. Όταν ο Πλάτων κάνει χρήση του όρου «ἅγιος», θα ενθυμείσθε, εκεί που αναφέρεται εις τα «ὅσια καί προσφιλῆ» και πάει για να συγκρίνει εκεί την αξία της πατρίδος- απ’ το σχολείο το ξέρομε αυτό- δεν έχει ο όρος «ἅγιος» στον Πλάτωνα, δεν έχει καμία σχέση με ό,τι εννοεί η Αγία Γραφή.

Ο άγιος είναι ο καινός άνθρωπος -το «και-» με αι-, ο καινούριος άνθρωπος, είναι η καινή κτίσις. Που γίνεται καινούρια από τη δημιουργική πνοή του Αγίου Πνεύματος. Ο άγιος έχει μέσα στην ύπαρξή του το στοιχείον της αφθαρσίας και της αθανασίας. Επειδή η ύπαρξις, ολόκληρη η ύπαρξίς του, ψυχή και σώμα, διεποτίσθη από το Άγιον Πνεύμα. Υπογραμμίζω, ψυχή και σώμα. Όχι μόνον ψυχή.

Ο Απόστολος Παύλος γράφει στους Κολοσσαείς: «Ἡ ζωὴ ὑμῶν κέκρυπται σὺν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ». Εδώ υπάρχει μία μεγάλη αλήθεια, η οποία δεν μπορεί να γίνει κατανοητή· παρά μόνον εκείνος που ζει μέσα στη ζωή του Αγίου Πνεύματος, να την κατανοήσει αυτήν. Ότι η ζωή μας, λέγει, είναι κρυμμένη μέσα εις τον Χριστό ἐν τῷ Θεῷ. Πώς είναι κρυμμένη; Πώς είναι κρυμμένη. Δεν φαίνεται. Αυτό θα πει «κρυμμένη». Η ζωή μας είναι ήδη αθανατισμένη και αφθαρτισμένη. Και είναι τοποθετημένη μέσα εις τον Ιησούν Χριστόν, γι’ αυτό δεν φαίνεται. Ο Χριστός δεν φαίνεται. Δεν Τον βλέπομε με τα μάτια μας στον παρόντα κόσμο. Όμως η ζωή των πιστών είναι εκεί. Πού; Μέσα εις την Θεανθρωπίνη φύση του Χριστού. Ώστε «όταν θα έρθει ο Χριστός», που λέγει ο Παύλος, «ἡ ζωή ἡμῶν», «που είναι η ζωή μας, τότε και η δική μας η ζωή θα φανερωθεί». Ότι δηλαδή θα αφθαρτισθούμε και θα αθανατισθούμε, κατάλληλοι πλέον δια την Βασιλείαν του Θεού.

Κυριακή Α Ματθαίου. Ἑρμηνεία τῆς ἀποστολικῆς περικοπῆς ἀπό τόν Ἱερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ[: Εβρ. 11, 32-40 και 12,1-2]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Καὶ τί ἔτι λέγω; ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ τε καὶ Σαμψὼν καὶ Ἰεφθάε, Δαυΐδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν (:Και τι ακόμη να λέω και να διηγούμαι; Πρέπει να σταματήσω, διότι δεν θα μου φτάσει ο χρόνος να διηγούμαι για τον Γεδεών και τον Βαράκ, τον Σαμψών και τον Ιεφθάε, για τον Δαβίδ και τον Σαμουήλ και τους προφήτες)»[Εβρ.11,32].

Κατηγορούν μερικοί τον Παύλο, γιατί αναφέρει σε αυτό το σημείο τον Βαράκ και τον Σαμψών και τον Ιεφθάε. Τι λες; Αυτός που ανέφερε την πόρνη Ραάβ, δεν θα αναφέρει αυτούς; Μη μου αναφέρεις την άλλη ζωή τους, παρά μόνο το αν πίστεψαν ή έλαμψαν ως προς την πίστη.

«…τῶν προφητῶν, οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας(:…και τους προφήτες οι οποίοι, επειδή είχαν πίστη, καταπολέμησαν και υπέταξαν βασίλεια)». Βλέπεις ότι εδώ δεν παρουσιάζει τη λαμπρή ζωή τους· διότι δεν ήταν αυτό προηγουμένως το ζητούμενο· αλλά η εξέταση προηγουμένως ήταν για την πίστη. Διότι, πες μου, δεν τα κατόρθωσαν όλα με την πίστη; Πώς; «Με την πίστη», λέγει, «καταπολέμησαν βασίλεια οι όμοιοι με τον Γεδεών. Άσκησαν δικαιοσύνη». Ποιοι; Αυτοί οι ίδιοι οι παραπάνω. Τη φιλανθρωπία εδώ την ονόμασε ‘’δικαιοσύνη’’.

«Ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν(:Πέτυχαν την πραγματοποίηση των υποσχέσεων που τους έδωσε ο Θεός». Νομίζω ότι αυτό το λέγει για τον Δαβίδ. Και ποιες από αυτές τις υποσχέσεις πέτυχε; Αυτές που του είπε, ότι το σπέρμα του, ο Μεσσίας, θα καθίσει στον θρόνο του.

«Ἒφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας(:Έφραξαν στόματα λιονταριών, όπως ο Δανιήλ, έσβησαν την καταστρεπτική δύναμη της φωτιάς, διέφυγαν τον κίνδυνο της σφαγής)». Πρόσεχε πως ήταν μέσα στον ίδιο τον θάνατο, ο Δανιήλ περικυκλωμένος από τα λιοντάρια, οι τρεις παίδες μέσα στο καμίνι του πυρός, ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ, περιβαλλόμενοι από διάφορους πειρασμούς, και όμως δεν απογοητεύτηκαν. Πράγματι αυτό είναι πίστη· όταν τα γεγονότα εκπληρώνονται αντίθετα από ό,τι προσδοκούμε, τότε πρέπει να πιστεύουμε ότι τίποτε το αντίθετο δεν έγινε, αλλά όλα ήταν επακόλουθα. «Διέφυγαν τον κίνδυνο της σφαγής». Αυτό νομίζω πάλι ότι το λέγει για τους τρεις Παίδες.

Ὅλοι ἐμπάργκο στή Lidl πού δηλώνει «χρυσός χορηγός στό Athens Pride»

 

TOO LITTLE ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ TΑ LIDL

Δεν είναι μυστικό ότι ο Κλάους Σβαμπ και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ διαφημίζουν προς πάσα κατεύθυνση ότι πρέπει να δίνονται «κίνητρα» στις επιχειρήσεις που υιοθετούν την σοδομιτική ιδεολογία των μετανθρωπιστών. Η γερμανική αλυσίδα σούπερμαρκετ Lidl είναι άλλη μία πολυεθνική εταιρεία που τα τσέπωσε για να αφοδεύσει στις χώρες που δραστηριοποιείται. Ξαφνικά ένοιωσε την ανάγκη! να μας πει ότι πιστεύει και στηρίζει την «διαφορετικότητα», δηλώνοντας «χρυσός χορηγός στο Athens Pride» ! Έχει μάλιστα τέτοιες ευαισθησίες που δυσκολεύεται να γράψει «όλοι ή όλες» μήπως θίξει τα «τα», τους «ρευστούς» και τους «ενδιάμεσους», και γράφει όλ@.

Οὐκρανία - Ὁ Ὑπουργός Πολιτισμοῦ ζητᾶ τήν ἐκκένωση τῆς Λαύρας ἐντός τριῶν ἡμερῶν

Να εγκαταλείψουν την Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου εντός τριών ημερών, ζητά από τους μοναχούς με ανακοίνωσή του ο Υπουργός Πολιτισμού της Ουκρανίας Ολεξάνταρ Τκατσένκο.

Σύμφωνα με τον κ. Τκατσένκο η επιτροπή του υπουργείου ολοκλήρωσε την επιθεώρηση της Κάτω Λαύρας και ζήταει τώρα από την Εκκλησία της Ουκρανίας να εκκενώσει το μοναστήρι και να την επιστρέψει στην υπηρεσία Αποθεματικού.

Επίσης, ο κ. Τκατσένκο αναφέρει ότι σε περίπτωση που η Εκκλησία της Ουκρανίας δεν εκκενώσει την Λαύρα θα ακολουθήσει δικαστήριο το οποίο θα εκδώσει απόφαση για άρση του συμβολαίου.

Την ανακοίνωση του κ. Τκατσένκο σχολιάσε ο επικεφαλής του Τμήματος Πληροφορίων της Εκκλησίας της Ουκρανίας, Μητροπολίτης Κλήμης, ο οποίος τόνισε ότι οι δηλώσεις αυτές δεν θα έχουν καμία νομική συνέπεια για την Λαύρα.

Σε άλλο σημείο ο Σεβασμιώτατος, ανέφερε ότι συχνά ο κ. Τκατσένκο εκφράζει ψεύδη σχετικά με τις ενέργειες του Υπουργείου Πολιτισμού.

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟΔΟΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ, 10-6-2023

ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΝ-ΟΡΘΡΟΣ-ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΠΟΔΟΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ, 10-6-2023 

https://www.youtube.com/live/Nyt02AAWEEw?feature=share

10 Ἰουνίου. «Ἀπόδοσις τῆς ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς». Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀντωνίνης μαρτύρων (†313). Ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα.

Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα. Ἡμέρας, Σαβ. α΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Ῥωμ. α΄ 7-13).

Ρωμ. 1,7            πᾶσι τοῖς οὖσι ἐν Ῥώμῃ ἀγαπητοῖς Θεοῦ, κλητοῖς ἁγίοις· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ρωμ. 1,7                    Απευθύνομαι με την επιστολήν μου αυτήν εις όλους τους πιστούς, που ευρίσκεσθε εις την Ρωμην και οι οποίοι είσθε ιδαιαιτέρως αγαπητοί στον Θεόν και προσκεκλημένοι να γίνετε άγιοι, και εύχομαι να είναι μαζή σας πάντοτε η χάρις και η ειρήνη από τον Θεόν πατέρα μας και από τον Κυριον Ιησούν Χριστόν.

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΡΩΣΟΣ

πηγή:εδώ

Ο όσιος πατήρ ημών Ιωάννης γεννήθηκε σε ένα χωριό της Μικρορωσίας (Ουκρανία) το 1690 και μεγάλωσε με την ευσέβεια και την αγάπη των αγίων αρετών. Όταν ενηλικιώθηκε κατά τα χρόνια του ρωσο-τουρκικού πολέμου (1710), κατετάγη στον στρατό του τσάρου. Έλαβε μέρος στην ολέθρια εκστρατεία του Πουτ, αιχμαλωτίσθηκε από του Τατάρους, πιθανώς μαζί με τον άγιο Παχώμιο του Ουσακίου [7 Μαΐου], και πουλήθηκε σκλάβος σε έναν Τούρκο, αξιωματικό του ιππικού, ο οποίος τον έφερε στην πατρίδα του, το Προκόπι της Καππαδοκίας.

Αντίθετα με πολλούς συναιχμαλώτους του, που απαρνήθηκαν την χριστιανική Πίστη, ο όσιος Ιωάννης αντιστεκόταν στις προτάσεις και τα χτυπήματα του κυρίου του, λέγοντας πως κανένα μαρτύριο δεν θα ήταν ικανό να τον απομακρύνει από την αγάπη του Χριστού. Μάλιστα, συμπλήρωνε: «Είσαι αφέντης του σώματός μου, όχι όμως και της ψυχής μου. Άφησέ με ελεύθερο να εκτελώ τα θρησκευτικά μου καθήκοντα, κι εγώ πρόθυμα θα υπακούω στις προσταγές σου. Μετά χαράς θα πλαγιάζω στη γωνιά αυτή του στάβλου σου, έχοντας τον νου μου στον Χριστό που για βασιλικό κρεβάτι είχε τη φάτνη της Βηθλεέμ. Θα υποφέρω αγόγγυστα τους ραβδισμούς σου, όπως ο Κύριος υπέμεινε τα χτυπήματα των στρατιωτών, κι αν θελήσεις να με υποβάλεις στα μεγαλύτερα και φριχτά βασανιστήρια, εγώ θα τα αντέξω όλα· τον Χριστό όμως δεν πρόκειται ποτέ να Τον αρνηθώ!».

Τούτα τα γεμάτα χριστιανικό ζήλο λόγια, όπως και η αγνή και ταπεινόφρονα διαγωγή του, άλλαξαν τα συναισθήματα του αξιωματικού απέναντί του. Έπαψε να τον βασανίζει και δεν τον υποχρέωσε να αλλάξει την πίστη του. Ο Ιωάννης ανέλαβε να φροντίζει τα άλογα, είχε για κατοικία του μια σκοτεινή γωνιά του στάβλου κι όταν ο κύριός του έβγαινε έφιππος στην πόλη, εκείνος έπρεπε να τον ακολουθεί πεζός, σαν σκλάβος.

Μερικές κοινές τακτικές προπαγάνδας

Παρακάτω είναι μια λίστα με μερικές κοινές τακτικές προπαγάνδας:

Επίκληση ονόματος: Η επωνυμία περιλαμβάνει τη χρήση υποτιμητικών όρων για την περιγραφή ενός αντιπάλου ή εχθρού.

Έκκληση στα συναισθήματα: Η προπαγάνδα συχνά βασίζεται σε συναισθηματικές εκκλήσεις για να επηρεάσει τις απόψεις των ανθρώπων. Για παράδειγμα, η προπαγάνδα μπορεί να χρησιμοποιήσει φόβο ή θυμό για να κάνει τους ανθρώπους να υποστηρίξουν μια συγκεκριμένη υπόθεση.

Bandwagoning: Το Bandwagoning είναι μια τεχνική που χρησιμοποιεί την πίεση των συνομηλίκων για να πείσει τους ανθρώπους να κάνουν κάτι. Για παράδειγμα, ένας πολιτικός υποψήφιος μπορεί να πει «όλοι με ψηφίζουν, άρα πρέπει και εσείς».

Τακτικές εκφοβισμού: Οι τακτικές εκφοβισμού χρησιμοποιούνται για να τρομάξουν τους ανθρώπους να υποστηρίξουν μια συγκεκριμένη αιτία. Για παράδειγμα, μια εκστρατεία μπορεί να προειδοποιήσει τους ανθρώπους ότι αν δεν ψηφίσουν, τότε θα εκλεγεί ένας επικίνδυνος εγκληματίας.

Χειρισμός πληροφοριών: Η χειραγώγηση πληροφοριών περιλαμβάνει παραμόρφωση ή παραποίηση των γεγονότων για να επηρεάσει τις απόψεις των ανθρώπων. Για παράδειγμα, μια πολιτική εκστρατεία μπορεί να κάνει ψευδείς ισχυρισμούς για έναν αντίπαλο, προκειμένου να τον κάνει να φαίνεται κακός.

Ἐλευθέριος Ἀνδρώνης: Τρομοκρατοῦν τόν κόσμο μέ τή «Νόσο Χ»: Τήν πρώτη κατά φαντασίαν «πανδημία» στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας!

Ο ΠΟΥ καλλιεργεί παγκόσμιο κλίμα φόβου μιλώντας για μία υποθετική πανδημία - Προβλέπουν πόσο «φονική» θα είναι χωρίς καν ακόμα να υπάρχει!

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

Νόσος Χ – Πανδημία: Η παγκόσμια υγειονομική δικτατορία περνάει σε ένα νέο level μαζικής παράνοιας, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των λαών της Δύσης πέρασαν επιτυχώς την προηγούμενη «πίστα» εκπαίδευσης. Μετά την ελαστικοποίηση των προϋποθέσεων για την ανακήρυξη μιας πανδημίας και την εργαλειοποίηση ενός ιού με πολύ μικρή θνητότητα, τώρα περνάμε στην ανακήρυξη μιας κατά φαντασίαν πανδημίας πριν καν αυτή συμβεί!

Ο λόγος για τη «νόσο Χ». Ένα υποθετικό, άγνωστο παθογόνο (!) που θα μπορούσε να προκαλέσει την επόμενη πανδημία στο κοντινό μέλλον! Ο όρος επινοήθηκε από τον ΠΟΥ το 2018, ένα χρόνο πριν το πρώτο ξέσπασμα του κορωνοϊού στη Wuhan της Κίνας.

Και όχι, δεν είναι απλά ένα επιστημονικό σενάριο ή μια «άσκηση» ετοιμότητας. Είναι μια γενική και επίσημη κατεύθυνση από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας που διατυπώθηκε στο πρόσφατο συνέδριο του. Και έχουν ήδη ξεκινήσει «ειδικοί» να (ξανα)εκτίθενται και να παρουσιάζουν – μάλιστα – και ιδιότητες της φαντασιακής πανδημίας! Ακολουθώντας τη «γραμμή» του ΠΟΥ, η Ματίνα Παγώνη εμφανίστηκε σε τηλεοπτικό κανάλι για να αρχίσει να ζεσταίνει τις μηχανές της εγχώριας βιομηχανίας τρόμου.

Συνηθισμένη από τις αόρατες «μελέτες» που επικαλούνταν συνεχώς στα χρόνια του κορωνοϊού, η κυρία Παγώνη άρχισε να μιλάει για τα γνωρίσματα της «νόσου Χ», και να παραθέτει στοιχεία για κάτι που δεν υπάρχει (!), άλλα θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως θα υπάρξει! Μιλάμε για τον ορισμό της αυτοεκπληρούμενης «προφητείας»!

π. Εὐσέβιος Βίττης: Ἀγάπη καί συναίσθημα

Η αγάπη πρέπει να είναι αγάπη πρώτιστα στον Ιησού και δια Ιησού η έκφρασή της στους αδελφούς μας. Θα πρέπει να αγνοηθή ο ρόλος του συναισθήματος; Θα ήταν λάθος η παραγνώρισή του. Ο άνθρωπος δεν είναι άγγελος, για να αγαπάη σαν άγγελος. Και ως άνθρωπος έχει την ιδιοτυπία του στην έκφραση της αγάπης του. Μιλώντας για αγάπη δεν μπορούμε να αποφύγουμε να μιλήσουμε για τρυφερότητα καρδιάς, για ευαισθησία κλπ. Η αγάπη λειτουργεί μέσα μας όχι ως κάτι ξένο προς τον μηχανισμό του ψυχικού μας κόσμου. Όμως η χριστιανική αγάπη δεν είναι μόνο συναισθηματισμός. Είναι χάρισμα του Θεού, στο οποίο καλείται να συμμετάσχη και ο συναισθηματισμός μας εξαγιαζόμενος.

Ο Κύριός μας δεν καταργεί το συναίσθημα, αλλά το εξαγιάζει. Προσέχοντας στο παράδειγμά Του βλέπουμε πόση ανθρωπιά δείχνει, πόσο γλυκός είναι. Τον συγκινούν τα παιδιά, τα οποία παίρνει στην αγκαλιά Του και τα παρουσιάζει ως εικόνες για μια ώριμη και συνετή αθωότητα και παιδικότητα. Στενάζει μπροστά στον ανθρώπινο πόνο, τον οποίο απαλείφει από πολλές καρδιές. Κλαίει μπροστά στο θέαμα του θανάτου, που θέτει τέρμα στην ομορφιά της ζωής. Και μιλάει λίγο πριν από το θείο πάθος Του με μια απέραντη τρυφερότητα στους μαθητάς Του, που δεν διστάζει να τους ονομάση «τεκνία» Του (Ιω. 13:33).

Θυμηθήτε την ωραία και τόσο παραστατική εικόνα, που χρησιμοποιεί απευθυνόμενος με θλίψη στην Ιερουσαλήμ για την άρνησή της να δεχθή την αγάπη Του: «Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ,… ποσάκις ηθέλησα επισυνάξαι τα τέκνα σου ον τρόπον όρνις την εαυτής νοσσιάν υπό τας πτέρυγας, και ουκ ηθελήσατε!» (Λουκ. 13:34). Πόση θλιμμένη τρυφερότητα δεν κρύβει αυτό το παράπονο!