Γρηγόριε, ἡ Πάφος δὲν σὲ θέλει

ΓΡΗΓΟΡΙΕ, Η ΠΑΦΟΣ ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΛΕΙ

Ούτε φόβος ούτε εκφοβισμός — μέχρι τέλους με τον Τυχικό

Γρηγόριε,

θα σου μιλήσουμε χωρίς περιστροφές.

Εμείς οι άνθρωποι της Πάφου που στηρίζουμε τον Τυχικό δεν αποδεχόμαστε την παρουσία σου στον θρόνο της Πάφου και θεωρούμε ότι η κατάληψή του είναι παράνομη και αντικανονική. Σε χαρακτηρίζουμε μοιχεπιβάτη και ανάξιο, όχι ως προσωπική ύβρη που επινοήσαμε εμείς, αλλά με όρους που έχουν χρησιμοποιήσει οι ίδιοι οι Άγιοι Πατέρες σε συγκρούσεις για αντικανονική κατάληψη εκκλησιαστικού θρόνου. Το ίδιο ισχύει και για τη σκληρή πατερική γλώσσα περί «τέρατος» και «τι Ἰδαλίτικο».

Αυτή τη γλώσσα δεν την εφεύραμε εμείς. Την παραλάβαμε από την εκκλησιαστική παράδοση και την επαναλαμβάνουμε για αυτό που εμείς θεωρούμε αντικανονική κατάσταση.

Ο κανονικός Μητροπολίτης μας είναι ο Τυχικός. Και αυτό δεν πρόκειται να το ξεχάσουμε.

Και τώρα απάντησέ μας για το «εμείς»

Εσύ ο ίδιος είπες:

Ὅταν ὁ ἄνθρωπος παύει νὰ εἶναι παιδὶ τῶν γονέων του καὶ γίνεται ἀριθμός

 

Όταν ο άνθρωπος παύει να είναι παιδί των γονέων του και γίνεται αριθμός

Γεώργιος Αποστολάκης

Όταν ο άνθρωπος παύει να είναι παιδί των γονέων του και γίνεται αριθμός

Η αφαίρεση του πατρωνύμου και του μητρωνύμου από τις νέες κυπριακές ταυτότητες δεν αποτελεί ευρωπαϊκή υποχρέωση, αλλά πολιτική επιλογή με βαθύτερο ανθρωπολογικό περιεχόμενο

Από τον Ιούλιο του 2026 οι νέες βιομετρικές ταυτότητες που εκδίδονται στην Κυπριακή Δημοκρατία δεν αναγράφουν πλέον τα ονοματεπώνυμα του πατέρα και της μητέρας του κατόχου.

Πρώτο και απολύτως αναγκαίο είναι να διευκρινιστεί ότι η αφαίρεση των ονομάτων των γονέων δεν επιβλήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αποτελεί επιλογή της κυπριακής κυβέρνησης. Ο νέος Κανονισμός (ΕΕ) 2025/1208 θεσπίζει κοινές προδιαγραφές ασφαλείας για τις ευρωπαϊκές ταυτότητες: συγκεκριμένο μέγεθος, μηχανικώς αναγνώσιμη ζώνη, προηγμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας, ενσωματωμένο ηλεκτρονικό μέσο αποθήκευσης, ψηφιακή εικόνα προσώπου και δακτυλικά αποτυπώματα. Δεν υποχρεώνει, όμως, τα κράτη να αφαιρέσουν τα ονόματα των γονέων ούτε απαγορεύει τη διατήρησή τους.

Η επίσημη αιτιολογία

Σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών της Κύπρου, η αναγραφή παύλας ή η απουσία ονόματος στο πεδίο του πατέρα θεωρήθηκε ότι μπορούσε να αποκαλύπτει ότι ο κάτοχος ήταν αγνώστου πατρός ή προερχόταν από μονογονεϊκή οικογένεια και, επομένως, να προκαλεί διάκριση ή στιγματισμό. Τα στοιχεία των γονέων, βέβαια, δεν διαγράφονται από το κρατικό Αρχείο Πληθυσμού. Παραμένουν καταχωρισμένα στο πιστοποιητικό γέννησης και στις κρατικές βάσεις δεδομένων. Απλώς παύουν να είναι ορατά πάνω στο έγγραφο που παρουσιάζει ο πολίτης ως απόδειξη της ταυτότητάς του.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία του προβλήματος.

Από την ανθρώπινη ταυτότητα στην ψηφιακή ταυτοποίηση

Η ταυτότητα ενός ανθρώπου δεν είναι μόνο ένας μηχανισμός με τον οποίο το κράτος ξεχωρίζει τον πολίτη Α από τον πολίτη Β. Είναι η συνοπτική αποτύπωση της φυσικής, οικογενειακής και ιστορικής παρουσίας του ανθρώπου μέσα στον κόσμο.

Πολιτικὸς «γάμος» ὁμοφυλοφίλων σὲ Μοναστήρι τῆς Πάφου !

Διαβάστε την είδηση και το σχετικό σχόλιο που ακολουθεί:

Η ΕΙΔΗΣΗ από το facebook

«Αυτό που βλέπετε πιο κάτω δεν είναι σε κάποια χώρα του εξωτερικού αλλά στην ΟΡΘΟΔΟΞΗ Κύπρο μας, στο νησί των Αγίων και συγκεκριμένα στο μοναστήρι του Μίνθης της Μητρόπολης Πάφου!

Τα τελευταία χρόνια στον συγκεκριμένο χώρο δεν γίνονταν καθόλου πολιτικοί γάμοι, πόσο μάλλον ομοφυλοφίλων και από το προηγούμενο καλοκαίρι μετά την παύση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού τα είδαμε όλα!

Τι έχει να πει η Ιερά Σύνοδος για αυτό;

Η επόμενη βουλή πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά με την απαγόρευση (επιτέλους) της προπαγάνδας των Λοάτκι!»

ΣΧΟΛΙΟ

Το ειδυλλιακό τοπίο στην τελευταία φωτογραφία βρίσκεται στην Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού Μίνθης, εκεί που έγινε ο μιαρός ψευτογάμος. Αν ο αναγνώστης μπερδεύτηκε, τον ενημερώνουμε ότι το Μοναστήρι αυτό έχει «παραχωρηθεί» εδώ και πολλά χρόνια, επί Μητροπολίτη Πάφου Χρυσοστόμου (Ηρόδοτου Δημητρίου), στον όμιλο Pafilia Property Developers. Δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες αυτής της «παραχώρησης» / «συνεργασίας», εάν πρόκειται για ενοικίαση ή κάτι άλλο. Η Μονή αυτή πάντως βρίσκεται τώρα εντός του Minthis Resort και ο Ναός διαφημίζεται στους επισκέπτες ως ατραξιόν για μία ολιστική εμπειρία, μαζί με το γήπεδο του γκολφ, τη γιόγκα, τα τοπικά εδέσματα, την φύση. [1]

Ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὸν Πρόεδρο τῆς Κυπριακῆς Δημοκρατίας κ. Νῖκο Χριστοδουλίδη.

Κύριε Πρόεδρε,

Η υπόθεση του Μητροπολίτη Πάφου Τυχικού έχει ξεπεράσει τα όρια μιας εσωτερικής εκκλησιαστικής διαδικασίας και έχει εξελιχθεί σε ζήτημα ευρύτερου δημόσιου ενδιαφέροντος, που αγγίζει τον πυρήνα του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Όσα καταγγέλλονται δημόσια δημιουργούν μια βαθιά ανησυχητική εικόνα: αναφορές για διαδικασίες χωρίς επαρκείς εγγυήσεις δίκαιης κρίσης, για περιορισμό του δικαιώματος υπεράσπισης, για πιέσεις και εκφοβισμό, ακόμη και για προσπάθειες αποτροπής προσφυγής στη δικαιοσύνη. Εάν αυτά ευσταθούν, τότε δεν μιλάμε απλώς για μια διαφωνία — μιλάμε για σοβαρή εκτροπή από θεμελιώδεις δημοκρατικές αρχές.

Ιδιαίτερα προβληματισμό προκαλεί η εικόνα συγκέντρωσης ρόλων και εξουσιών. Σε κάθε έννομη τάξη, αποτελεί αυτονόητη αρχή ότι δεν μπορεί το ίδιο πρόσωπο ή ο ίδιος μηχανισμός να εμφανίζεται ταυτόχρονα ως καταγγέλλων, κατήγορος, ανακριτής, μάρτυρας, εκπρόσωπος επικοινωνίας και τελικά κριτής μιας υπόθεσης — πόσο μάλλον όταν προκύπτουν ισχυρισμοί για προσωπικό ή θεσμικό όφελος από την έκβασή της. Μια τέτοια συνθήκη, εφόσον ισχύει, ακυρώνει κάθε έννοια αμεροληψίας.

Κύπρος – Ἔκαναν τὸ Ἱερὸ Βῆμα, δημόσιο βῆμα !

Κύπρος: Απο-ιεροποίηση και του Ιερού Βήματος. Το Ιερό Βήμα έγινε δημόσιο βήμα και βγάζουν λόγο οι πολιτικοί.. Η εκκλησία γεμάτη με γιγαντο-οθόνες Σκηνικό Matrix! Εκκοσμίκευση..

Απο-ιεροποίηση και του Ιερού Βήματος. Το Ιερό Βήμα έγινε δημόσιο βήμα και βγάζουν λόγο οι πολιτικοί.. Η εκκλησία γεμάτη με γιγαντο-οθόνες Σκηνικό Matrix! Εκκοσμίκευση..

H Eκκλησία θυμίζει αμφιθέατρο συνεδριακό ή εμπορικο κέντρο Βουλή ή και αθλητικομάγαζο καφετέρια με γιγαντοοθόνες ή χώρο συναυλίας..

Και ποιος πάτησε το Ιερό Βήμα ως μη όφειλε ο Αντιχριστοδουλίδης αυτός που προχθές υποδέχθηκε στην Κύπρο το θηρίο.. τον Τζολάνι!!

Ἡ πολιτικοποίηση τῶν ἐγκωμίων ὡς θεολογικὴ ὕβρις καὶ ἐκτροπὴ ἀπὸ τὴν Παράδοση

Η πολιτικοποίηση των εγκωμίων ως θεολογική ύβρις και εκτροπή από την Παράδοση

Νικόλαος Γεωργίου

Η σκέψη – και πολύ περισσότερο η απόφαση – να εισαχθούν αναφορές στο Κυπριακό πρόβλημα μέσα στα εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής δεν αποτελεί απλώς ένα λειτουργικό ατόπημα ή μια κακή ποιητική επιλογή. Συνιστά βαθιά θεολογική εκτροπή, που αποκαλύπτει σύγχυση ως προς τη φύση της λατρείας, τη σημασία της Παράδοσης και το όριο ανάμεσα στον κόσμο και το μυστήριο της Εκκλησίας.

Τα εγκώμια ανήκουν στον πυρήνα της λειτουργικής ζωής της Ορθοδοξίας. Δεν είναι αυθαίρετα ποιήματα, ούτε ευσεβή λογοτεχνήματα που επιδέχονται προσαρμογές ανάλογα με την επικαιρότητα. Αποτελούν καρπό αιώνων εκκλησιαστικής εμπειρίας, θεολογικής ζύμωσης και πνευματικής διάκρισης. Μέσα από αυτά, η Εκκλησία ομολογεί το μυστήριο της εκούσιας ταπείνωσης του Θεού, τον θάνατο του Ζωοδότη και την προσδοκία της Αναστάσεως. Η θεολογία τους είναι δογματική, όχι συναισθηματική· σωτηριολογική, όχι πολιτική.

Στὴν Κύπρο κατέβασαν τὴν βλάσφημη «τέχνη». Στὴν Ἑλλάδα ἀκόμα ἐκδιώκουν τὸν ἄνθρωπο ποὺ τὴν κατήγγειλε!

«Στην ΚΥΠΡΟ τα ΚΑΤΕΒΑΣΑΝ. Στην ΕΛΛΑΔΑ με ΕΚΔΙΩΞΑΝ.»

Κατέθεσα επιστολή διαμαρτυρίας στον Πρεσβευτή της Κυπριακής Δημοκρατίας για τα εγκαίνια και τη λειτουργία βλασφημης έκθεσης στην Πάφο. Πήγα ο ίδιος έξω από την Κυπριακή Πρεσβεία για να διαμαρτυρηθώ.

Σήμερα, 18 Δεκεμβρίου, με επιστολή του, ο Πρέσβης κ.Σταύρος Αυγουστίδης, επισημαίνει ότι «η καλλιτεχνική έκφραση οφείλει να ασκείται με σεβασμό προς τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τα αισθήματα των πολιτών, χωρίς να τα προσβάλλει». Με διαβεβαιώνει ότι : «η Κυπριακή Δημοκρατία σέβεται απολύτως το θρησκευτικό αίσθημα των πολιτών και λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις απόψεις και ανησυχίες που εκφράζονται» και ότι «Η επιστολή σας θα διαβιβαστεί αρμοδίως στις κεντρικές υπηρεσίες» για «περαιτέρω χειρισμό».

Τελικά η βλάσφημη έκθεση ματαιώθηκε μετά από τις αντιδράσεις σύσσωμου του Ελληνισμού σε Ελλάδα και Κύπρο.

«Η καλλιτεχνική έκφραση οφείλει να ασκείται με σεβασμό προς τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τα αισθήματα των πολιτών, χωρίς να τα προσβάλλει» έγραψε ο Πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ἡ ἀφροσύνη τοῦ πρωθυπουργοῦ.

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ἰωάννου Κ. Διώτη, Θεολόγου – Δημοσιογράφου – Συγγραφέως – Ἐκδότου, ὅπως ἐτίμησεν αὐτὸν ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν

Ἡ ἀφροσύνη τοῦ ἀφωρισμένου καὶ χυδαίου βεβηλωτοῦ τοῦ Εὐαγγελίου μὲ τὸν ψευδογάμον τῶν ὁμοφυλοφίλων, κιναίδων, ἀρσενοκοιτῶν καὶ ἀνωμάλων, Πρωθυπουργοῦ εἶναι δεδομένη μὲ μίαν ἀκόμη «γκάφα» του ὅτι τὸ Οὐκρανικὸν ἐξομοιώνεται μὲ τὸ Κυπριακὸν ζήτημα.

Ὁ Πρωθυπουργὸς Κυριάκος Μητσοτάκης (δὲν γράφω κύριος) εἶναι ἀνιστόρητος. Δὲν γνωρίζει ὅτι ἡ Οὐκρανία ἦτο ἡ «Μικρὰ Ρωσία». Τὸ Κίεβον ὑπῆρξεν ἡ πρώτη Ἕδρα τῆς ἐν Ρωσίᾳ Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Οἱ Ὀρθόδοξοι Ρῶσοι Χριστιανοὶ εἰς τὴν Οὐκρανίαν διώκονται καὶ καταπιέζονται. Πρὸ τοῦ πολέμου εἶχον θανατωθῆ 14.000 περίπου ὀρθόδοξοι Ρῶσοι.

Κύπρος: Ἡ πλήρης κατάρρευση ἐπιβεβαιώνεται μὲ τὴν φονικὴ πυρκαγιά.

Μ. Π.

Κολόσσι Λεμεσού.

Η φονική πυρκαϊά της 23ης Ιουλίου στην επαρχία Λεμεσού[1] ανέδειξε περίτρανα την πλήρη κατάρρευση του κράτους στην μεγαλόνησο. Οι υψηλές θερμοκρασίες μαζί με τους ισχυρούς ανέμους έδωσαν μια απίστευτη δυναμική στην φωτιά που καίει ανεξέλεγκτη. Έχουν καεί πολλά σπίτια, αλλά αλλοίμονο και αρκετά παρεκκλήσια.. Τι συμβαίνει όμως σε επίπεδο κοινωνίας τα τελευταία χρόνια στην άλλοτε νήσο των αγίων; Η πρωτοφανής κερδοσκοπική επίθεση από την εισβολή των Ισραηλιτών σε Κύπρο ελεύθερη και κατεχόμενη, με την ροή πακτωλού χρημάτων για εξαγορά τόσον γης όσον και οικιστικών μονάδων έφερε την αποσάθρωση των κοινωνικών δομών. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων «πωλείται πατρίς» απ’ άκρη σ’ άκρη στην Κύπρο.

Οἱ Μακαριστοὶ Μάρτυρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Γένους: Γερόντισσα Ἀγαθονίκη καὶ Μοναχὸς Νεκτάριος

Κατά την 27η Ιουνίου 1958 και περί ώρα 6:30 μ.μ.έξωθι ακριβώς της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως Λάρνακας, ομάδα έξαλλων Τούρκων επιτέθηκε κατά του Οσιωτάτου Μοναχού Νεκταρίου και με αλλεπάλληλους εκ των όπισθεν τον έριψαν κατά γης όπου δέχτηκε έτερους έξι πυροβολισμούς ενώ με μαχαίρια του έκαναν 16 συνεχείς επιθέσεις εκ τους σύνεγγυς. Σύνεπεια όλων αυτών ήταν, όπως είναι επόμενο ο άμεσος θάνατος του. Ταυτόχρονα, λίγο μακρύτερα του π. Νεκταρίου, βρίσκεται νεκρά, η πυροβοληθείσα και αυτή, η Οσιωτάτη Γερόντισσα Αγαθονίκη η οποία μετέβαινε για υπηρεσία στην Ιερά Μονή.

Φαίνεται πιθανόν ότι η Μακαριστή πλέον Οσιομάρτυς και Εθνομάρτυς Αγαθονίκη θα προσέτρεχε σε βοήθεια του εκπνέοντος και στενάζοντος από τους πόνους π. Νεκταρίου, όταν δέχθηκε τους πυροβολισμούς. Ουδείς άλλος βρισκόταν πλησίον αυτών για να προστρέξει σε βοήθεια. Όταν αργότερα οι αδελφοί της Ιεράς Μονής μας αντιλήφθηκαν τα τραγικά συμβάντα βρήκαν εντός λίμνης αίματος τους άδικα φονευθέντας και ειδοποίησαν αμέσως τον αστυνομικό σταθμό του πλησιέστερου χωριού ενώ συγκινητικές σκηνές λάμβαναν χώρα μεταξύ ιδίως των αδελφών Καλογραιών βλέποντας νεκρά την μέχρι προ ολίγων λεπτών σφύζουσα από ζωή και ενεργητικότητα ηγουμένη τους.

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καὶ ὁ Πάφου Τυχικὸς

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καὶ ὁ Πάφου Τυχικὸς

Γράφει ὁ π. Σάββας Μιχαηλίδης

Στὸν ἠλεκτρονικὸ Φιλελεύθερο ὑπάρχει ἕνα ἄρθρο μου μὲ τί­τλο: «Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος καὶ ὁ πρώην Μητροπολίτης Κιτίου» (3 Νοεμβρίου 2022). Τὸ ἄρθρο ἐκεῖνο ἀναφερόταν στὴν μὴ ἔγκαιρη ἀντιμετώπιση ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου τῆς ὑπόθεσης τοῦ πρώην Μητροπολίτη Κιτίου. Τώρα εἶμαι στὴν δυσάρεστη θέση νὰ ἀρθρογραφῶ γιὰ τὴν ἀντικαταστατικὴ συνοδικὴ διαδικασία, ποὺ ὁδήγησε στὴν ἄδικη ἐκθρόνιση τοῦ Πάφου Τυχικοῦ ἀπὸ τὴν πλειοψηφία τῶν συνοδικῶν.

Ἡ συνοδικὴ διαδικασία ποὺ ἐπέλεξε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Γεώργιος γιὰ τὴν ὑπόθεση τοῦ Πάφου Τυχικοῦ εἶναι ἀντίθετη μὲ τὶς σχετικὲς πρόνοιες τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου. Τὸ κεφάλαιο τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη ποὺ φέρει τὸν τί­τλο Ποινικὴ Δικονομία χωρίζεται σὲ δύο τμήματα: τὴν Προδικασία (ἄρθρα 1 – 19) καὶ τὴν Κύρια Διαδικασία (ἄρθρα 20 – 46). Πρῶτο βῆμα τῆς προδικαστικῆς διαδικασίας εἶναι ἡ παραπομπὴ τῆς καταγγελίας κατὰ κληρικοῦ, μοναχοῦ καὶ λαϊκοῦ στὴν Ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπή, ἐφ’ ὅσον ἡ καταγγελία ἀφορᾶ μεγάλης σημασίας ἐκκλησιαστικὰ ἀδικήματα (τὰ μικρὰ ἀδικήματα ἐξετάζει ὁ οἰκεῖος ἐπίσκοπος). Ἡ Ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπὴ ἀποτελεῖται ἀπὸ πέντε κληρικούς, ἐκ τῶν ὁποίων οἱ τρεῖς τουλάχιστον εἶναι ἀρχιερεῖς. Ἡ θητεία της εἶναι πενταετὴς καὶ αὐτὸ σημαίνει ὅτι θὰ πρέπει νὰ εἶναι μόνιμη ἐπιτροπή. Ἡ Ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐρευνᾶ τὴν καταγγελία (μπορεῖ νὰ δράσει καὶ αὐτεπαγγέλτως), ὥστε νὰ διαπιστώσει ἂν ὑπάρχουν ἐνδείξεις γιὰ ἐκκλησιαστικὸ ἀδίκημα. Στὰ πλαίσια αὐτῆς τῆς ἔρευνας ἡ Ἐπιτροπὴ μπορεῖ νὰ διορίσει ὡς ἀνακριτὴ ἕνα ἀπὸ τὰ μέλη της. Ἂν ὁ ὑπὸ διερεύνηση κληρικὸς εἶναι ἀρχιερεύς, τότε ὡς ἀνακριτὴς διορίζεται ἕνας ἀπὸ τοὺς τρεῖς ἀρχιερεῖς, ποὺ εἶναι μέλη τῆς Ἐπιτροπῆς. Ἡ Ἀνακριτικὴ Ἐπιτροπὴ ἐξετάζει τὸν φάκελο τῆς ἀνακρίσεως καὶ τὸ πόρισμα τοῦ ἀνακριτῆ, καὶ ἂν ἀποφασίσει τὴν ἄσκηση διώξεως ὁρίζει ἕνα κληρικὸ ὡς ἐκκλησιαστικὸ εἰσαγγελέα. Ἔργο τοῦ εἰσαγγελέα εἶναι ἡ σύνταξη τοῦ κατηγορητηρίου. Τὸ ἄρθρο 17 τῆς Προδικασίας δίνει λεπτομερῆ καθοδήγηση γιὰ τὴν σύνταξη τοῦ κατηγορητηρίου. Τὸ ἄρθρο 19 ἀναφέρει τὰ ἑξῆς ὡς πρὸς τὴν καταχώρηση τοῦ κατηγορητηρίου: «Μετὰ τὴν σύνταξη τοῦ κατηγορητηρίου, ὁ Ἐκκλησιαστικὸς Εἰσαγγελεὺς καταχωρίζει τὸ κατηγορητήριο στὴν γραμματεία τοῦ ἁρμόδιου Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαστηρίου καὶ στὴν συνέχεια ἀποστέλλει στὸν κατηγορούμενο ἀντίγραφα τῶν μαρτυρικῶν καταθέσεων, τὸ κατηγορητήριο καὶ κλήση, ποὺ ἀπευθύνεται πρὸς αὐτόν, γιὰ νὰ ἐμφανισθεῖ σὲ συγκεκριμένη ἡμέρα καὶ ὥρα ἐνώπιον τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαστηρίου».

Μητροπολίτης Τυχικός: Πάφου ἢ πρώην Πάφου;

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΥΧΙΚΟΣ: ΠΑΦΟΥ ή πρώην ΠΑΦΟΥ

Γράφει ο Γεώργιος Αναστασίου, Θεολόγος-Αθήνα

Α. Είναι γνωστό: Μητροπολίτης της Αποστολικής Εκκλησίας της Κύπρου, ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός, με συνοπτικές διαδικασίες που θα ζήλευαν ολοκληρωτικά καθεστώτα κηρύχθηκε έκπτωτος και μαζί με τον Μητροπολίτη καταδικάστηκε στο πρόσωπό του η εκκλησιαστική τάξη και πληγώθηκε το κύρος της Αποστολικής Εκκλησίας της Κύπρου.

Για να γίνει αντιληπτό το ήθος απονομής της Εκκλησιαστικής Δικαιοσύνης εν τη Εκκλησία της Κύπρου αρκεί να προσέξουμε ότι ένα και το αυτό πρόσωπο ανέλαβε τους εξής ρόλους: Αρχικά, για πολλούς μήνες, λειτούργησε ως διαμορφωτής της κοινής γνώμης με επανειλημμένες συνεντεύξεις και απαξιωτικές δηλώσεις εναντίον του συνεπισκόπου του, και στη συνέχεια: Κατήγορος, Ανακριτική Επιτροπή, Ανακριτής, Εκκλησιαστικός Εισαγγελέας, μάρτυρας κατηγορίας, Δικαστής, Πρόεδρος Δικαστηρίου και κυρίως λαλίστατος εκπρόσωπος Τύπου! Πιστοί ρώτησαν τον Αρχιεπίσκοπο, πώς είναι δυνατόν ένα πρόσωπο να έχει όλες αυτές τις ιδιότητες αλλά ο Αρχιεπίσκοπος, τώρα αποφάσισε να… σιωπήσει. Το ίδιο και οι εκπρόσωποί του… Επιβλήθηκε σιγή…

Χωρίς να ακολουθηθεί η παραμικρή διαδικασία που απαιτούν οι ιεροί κανόνες, ο Καταστατικός Χάρτης και οι Διεθνείς Συμβάσεις περί δίκαιης δίκης, με διαδικασία που απαξιώνει την Αρχιερατική Τιμή και Αξια και συνεπώς την ίδια την Εκκλησία της Κύπρου, ο Μακαριώτατος επέβαλε την επιθυμία του και ο Μητροπολίτης Τυχικός κηρύχθηκε έκπτωτος ενώ ο Αρχιεπίσκοπος ανέλαβε Τοποτηρητής της Μητροπόλεως Πάφου.

Ὁ Μητροπολίτης Πάφου Τυχικὸς καὶ τὸ μέλλον τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ο Άγιος Τριαδικός Θεός, φρόντισε μέσα σε αυτά τα ζοφερά και καταθλιπτικά χρόνια της ηλεκτρονικής σκλαβιάς, της υγειονομικής δικτατορίας, της τυραννίας, της πολιτικής ορθότητας και του οικουμενισμού, να φανερώσει έναν Ιεράρχη στην Πάφο που μόνο με τον Άγιο Πανάρετο μητροπολίτη Πάφου θα μπορούσαμε να συγκρίνουμε την προσωπικότητα και το έργο που διετέλεσε στην Πάφο μέσα σε μόλις 2 χρόνια.

Η στάση του ηρωική, αγιοπνευματική, αγιοπατερική και ορθοδοξότατη σε θέματα εκκλησιολογίας και ορθόδοξης δογματικής (βλ. κάρα του Αποστόλου Παύλου), κηρύγματος (πρωτοστάτης στο αντιοικουμενιστικό κίνημα αλλά και διακριτικός και αυστηρότατος με πλανεμένους και ου κατ᾽ επίγνωση ζηλωτές), στην ορθόδοξη κατήχηση (οι πιο ορθόδοξοι ιεροκήρυκες με αγιοπνευματικές εμπειρίες του ελληνορθόδοξου κόσμου, κήρυξαν σε κάθε γωνιά της Πάφου εκεί που το ορθόδοξο κήρυγμα δεν επιτρεπόταν στην Πάφο τα τελευταία 50 χρόνια περίπου).

Στὴν Κύπρο ἔκαψαν τὴν ΛΟΑΤΚΙ ἀτζέντα.

σ.σ. Στο προαύλιο του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Χαβούζας στην Λεμεσό, λαμπάδιασαν την φασιστικότερη ιδεολογία που διαλύει τον άνθρωπο και επιβάλλει στην ανθρωπότητα την παραφύσιν διαστροφή.

Στην Κύπρο αντί για το καθιερωμένο κάψιμο του Ιούδα, έκαψαν την ΛΟΑΤΚΙ ατζέντα. Χριστός Ανέστη! Ο Χριστιανισμός δεν είναι παθητικότητα. Είναι σταυρός, αλλά και ανάσταση. Δεν σημαίνει υποχωρητικότητα, αλλά αγώνα με ήθος και πίστη για αξίες.

Περὶ ἐλευθερίας τῆς τέχνης καὶ ἄλλων ἱλαροτραγικῶν.

Ελπιδοφόρος Σωτηριάδης, MD, SM, ScD

Αναπληρωτής καθηγητής Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας

Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου

Τις τελευταίες εβδομάδες γίναμε και πάλι μάρτυρες τραγικών για την πατρίδα μας καταστάσεων που υποδηλώνουν τον επικίνδυνο κατήφορο που έχει πάρει η πορεία του Έθνους η οποία φαίνεται να καταπίπτει συνεχώς από το ένα κακό σκαλοπάτι στο ακόμα χειρότερο χωρίς ελπίδα βελτίωσης.

Πολλά θα μπορούσε να γράψει κανείς για όλα όσα συνέβησαν τον τελευταίο καιρό στην μητρόπολη του Ελληνισμού. Οι προκλητικές πληροφορίες και οι εξοργιστικές αποκαλύψεις για την ανοικτή πληγή της τραγικής σύγκρουσης των Τεμπών που έχουν δει το φως της δημοσιότητας δεν έχουν τελειωμό και πληγώνουν τις ψυχές όλων των Ελλήνων. Είναι τόσα πολλά τα αρνητικά που μας περιβάλλουν καθημερινά που καθιστούν την επιλογή σχολιασμού μια άχαρη διαδικασία. Εντούτοις, στο παρόν άρθρο θα ήθελα να επικεντρωθώ σε δυο γεγονότα της πρόσφατης επικαιρότητας τα οποία προκάλεσαν το κοινό αίσθημα, την προβολή αισχρών και προσβλητικών εκθεμάτων στην Εθνική πινακοθήκη της Ελλάδας και τα υβριστικά συνθήματα που ακούστηκαν στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου.

Πῶς ἔζησα τὸ δρᾶμα τῶν ἀπαγχονισθέντων! Τοῦ Μακαριστοῦ Παπαντώνη Ἐρωτόκριτου

Ὁ ἀπαγχονισμός τῶν τριῶν νέων μαρτύρων, ἤτοι τοῦ Στέλιου Μαυρομμάτη, Ἀνδρέα Παναγίδη καὶ Μιχαὴλ Κουτσύφτα, ἔγινε μετὰ τὸ μεσονύκτιον τῆς 20ῆς πρὸς τὴν 21ην Σεπτεμβρίου 1956, ἕνα μῆνα σχεδὸν μετά τον ἄπαγχονισμόν τοῦ Ζάκου. Χαριλάου καὶ Πατάτσου. 

Μετὰ τὴν ἐπιστροφήν μου ἔκ τῶν Φυλακῶν, ὕστερα ἄπό τὴν ἔκτέλεσίν των, καὶ ἄφού συνῆλθα ὀλίγον ἄπό το νυκτερινὸν ἐκεῖνο δρᾶμα, ἄλλά κατεχύμενος εἰσέτι ἄπό ἄγανάκτησίν διὰ τὸ ἔπαναληφθέν διὰ τρίτην κατὰ συνέχειαν φορὰν ἄνοσιούργημά τῶν "Ἄγγλων, ἔγραψα σχετικὸν σημείωμα, τὸ ὅποιον θὰ παραθέσω ἐνταῦθα μετὰ τὴν σκιαγράφησιν τῶν τριῶν μαρτύρων. 

Ὁ Μαυρομμάτης ἤτο πολύ αἰσθηματικὸς τύπος, ἀλλά δραστήριος καὶ ἐνεργητικὸς καὶ γεμᾶτος πατριωτικὸν ἔνθουσιασμόν. Ἤτο πολὺ μεγαλόψυχος καὶ ἐδείκνυε συμπάθειαν πρὸς ὅλους, καὶ πρὸς ἐκείνους ἀκόμη ποῦ ἔκαμαν ἀποκαλύψεις. Δὲν φταίει, μοῦ ἔλεγε γιὰ κάποιον συγκρατούμενόν του ποῦ τὸν συναντοῦσε στὴν αὐλὴ ὅταν τοὺς ἔβγαζαν γιὰ λίγο νὰ ξεμουδιάσουν. Τὰς ἀποκαλύψεις ποῦ ἔκαμε ὕστερα ἄπό φρικτὰ βασανιστήρια τὲς ἔκαμαν καὶ ἄλλοι, καὶ προσπαθοῦσε νὰ τὸν ἐμψυχώση καὶ νὰ τοῦ δώση θάρρος, παρ' ὅλον ποῦ αὐτὸς τοῦ ἔλεγε, φτύσε μου, Στέλιο, γιατί δὲν ἀξίζω. 

Μὲ συγκρατημένο παράπονο μοῦ λέγει: 

Ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐπιτίθεται ὁλομέτωπα στὴν ὀρθόδοξη πίστη.

Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός αποτελεί έναν σύγχρονο υπερασπιστή της Ορθοδόξου Πίστεως, με τη διδασκαλία και τις θέσεις του να αντανακλούν απόλυτα το πνεύμα των Αγίων Πατέρων, την Ορθόδοξη Παράδοση, τους Ιερούς Κανόνες και το Ευαγγέλιο.

Παρά τις επιθέσεις που δέχεται από τα συστημικά ΜΜΕ και από μερίδα άθεων κοσμικών, γεγονός που αποτελεί ακόμη μία απόδειξη ότι ορθοτομεί τον Λόγο της Αληθείας, ο ίδιος παραμένει ακλόνητος στην αποστολή του να σταθεί εμπόδιο στους Χριστομάχους των ημερών μας.

Ὁ Κιτίου Νεκτάριος ἔβαλε τὰ ἀρχιερατικά του γιὰ νὰ παρακολουθήσει μουσικὴ ἐκδήλωση μαθητῶν μέσα στὸν Ἱερὸ Ναό.

Συνεχίζουν ακάθεκτοι την αποϊεροποίηση των Ναών. Γιορτή των Τριών Ιεραρχών στη Λάρνακα. Με τα μουσικά τους όργανα τραγουδούν μέσα στον Ιερό Ναό των Τριών Ιεραρχών στα Λιβάδια.

Mέρος τοῦ Ἱεροῦ Σχοινου μὲ τὸ ὁποῖο ἔδεσαν τὸν Χριστό!

Ο Τίμιος Σταυρός στο χωριό Ομοδος Λεμεσού της Κύπρου! Μέσα του έχει μέρος του Ιερού Σχοινου με το οποίο έδεσαν τον Χριστό οι αγνώμονες! Τον Τίμιο Κανναβο δώρισε στο Ομοδος η Αγία Ελένη! Μέχρι σήμερα δεν βρέθηκε πουθενά άλλο τεμάχιο του Αγίου Σχοινίου!

Κανένας δέν ξεχνᾶ

Κανένας δέν ξεχνᾶ

Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος – Θεολόγος

Ὁ χρόνος πάγωσε ἐκεῖνο τό τραγικό πρωινό τῆς 20ῆς Ἰουλίου, πρίν 50 χρόνια, ὅταν τό «χρυσοπράσινο φύλλο» τῆς Μεσογείου, ἡ Κύπρος μας, ἄρχισε νά αἱ­μορραγεῖ κάτω ἀπό τή βίαιη μπότα τοῦ τούρκου κατακτητῆ, πού εἰσέβαλε μέ μέ­νος στό νησί, σκορπώντας τόν ὄλεθρο, τόν θάνατο, τήν ἀπόγνωση καί τήν κα­ταστρο­φή. 36.000 καί πλέον στρατιῶτες, 80 μαχητικά ἀεροσκάφη, δεκάδες ἅρματα μάχης, 20 ναυτικά μέσα συ­νο­δευ­όμενα ἀπό 5 ἀντιτορπιλικά ἐφορμοῦν ἀπό τίς τουρκικές βάσεις.

Οἱ Τοῦρκοι μέ τόν «Ἀττίλα 1 καί 2», κατέλαβαν τό 37% τοῦ κυπριακοῦ ἐδάφους, ἐπιφέροντας οἰκονομική κατάρρευση στό βόρειο τμῆμα, τό ὁποῖο πρίν τό 1974 ἦταν τό πλουσιότερο τοῦ νησιοῦ καί τό πιό ἀνεπτυγμένο. Τό 70% τῶν πλουτοπαραγωγικῶν πόρων τῆς Κύπρου χάθηκε, ἐνῶ τό 30% τοῦ ἐργατικοῦ δυναμικοῦ ἔμειναν ἄνεργοι. Στίς τουρκοπατημένες περιοχές βρίσκονταν τά τουριστικά ξενοδοχεῖα τῆς Ἀμμοχώστου καί τῆς Κερύ­νειας, τό μεγαλύτερο λιμάνι τῆς Κύπρου, ἡ Ἀμμόχωστος, ὁ περισσότερος ὀρυκτός πλοῦτος, ἡ μισή κτη­νοτροφική παραγωγή, ἡ μισή καλλιεργήσιμη γῆ.

Περίπου 200.000 Ἑλληνοκύπριοι, σχεδόν τό 40% τοῦ συνολικοῦ πληθυσμοῦ, κατέφυγαν ὡς πρόσφυγες στό νό­τιο ἐλεύθερο τμῆμα τοῦ νησιοῦ. Μερικές χιλιάδες παρέμειναν γιά μῆνες ἐγ­κλω­βισμένοι, κυρίως στή στενόμακρη ἁ­για­σμένη χερσόνησο τῆς Καρπασίας -σή­­­­με­ρα ἀρι­θμοῦ­­νται σέ λίγες ἑκατοντάδες-, στήν Κερύνεια καί ἀλλοῦ.