Ἀλαζονεία καὶ ἐκβαρβάρωση

Αλαζονεία και εκβαρβάρωση

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η ιστορία της Γαλλίας θα γράψει πως το 2026 μια εξαντλημένη κρατική εξουσία, μια τυχαία σύνθεση πλειονοψηφίας στην Εθνοσυνέλευση, ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας που είναι ο λιγότερο δημοφιλής από όλους τους προηγούμενούς του και ο πρωθυπουργός του, που είναι ο πιο αδύναμος στην 5η Δημοκρατία, συνέθεσαν ένα σύνολο, που με κυνισμό, ποταπότητα και ιδεολογικό φανατισμό στις 15 του απερχόμενου μηνός Ιουλίου ψήφισαν στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση Νόμο, με τον οποίο το Κράτος θα διαχειρίζεται πλέον το πότε θα επέρχεται ο θάνατος των πολιτών. Αυτά αναφέρει στο κύριο άρθρο της η γαλλική εφημερίδα «Λε Φιγκαρό», στις 16 του ιδίου μηνός, και προσθέτει ότι με τον εν λόγω Νόμο επιτρέπεται ο υποβοηθούμενος θάνατος (σημείωνε φόνος) σε ανθρώπους που κρίνεται ότι πλέον αποτελούν βάρος για το Κράτος και τους οικείους τους…Κατ’ ευφημισμό η πράξη ονομάζεται «ευθανασία»…

Στο ίδιο κύριο άρθρο της η Φιγκαρό γράφει επίσης: «Το Γαλλικό κράτος επιμένει ματαίως να θεωρεί ηθική πρόοδο το οξύμωρο “δολοφονία σημαίνει θεραπεία”! Από της ψηφίσεως του Νόμου γέροντες, ασθενείς, απελπισμένοι μοναχικοί άνθρωποι “θα επιλέγονται στη λίστα αυτών που έχουν δικαίωμα στον θάνατο”, στην ουσία που θα ξεπαστρεύονται … Το προσωπείο του «σύγχρονου» και «προοδευτικού» Γαλλικού κράτους έπεσε στις 15 Ιουλίου 2026. Όπως έγραψε ο συγγραφέας Michel Houellebecq η ιατρική υποβοήθηση στον θάνατο (φόνος) επιστρέφει τον άνθρωπο στην προ των πολιτισμών περίοδο, χιλιάδες χρόνια πριν. Η κοινωνία μοιάζει με αγέλες ζώων, που τα ασθενικά ή γέρικα αποσπώνται και απομακρύνονται από αυτές για να ψοφήσουν μόνα, γνωρίζοντας καλά πως ουδεμία συμπάθεια και συμπαράσταση μπορούν να περιμένουν...

Ο ελληνικός πολιτισμός δημιούργησε τις βάσεις της ιατρικής ηθικής με τον όρκο του Ιπποκράτη (5ος αιώνας π.Χ.), ο οποίος επιτάσσει την προστασία της ανθρώπινης ζωής, την χορήγηση θεραπείας μόνο προς ωφέλεια του ασθενούς, την άρνηση χορήγησης θανατηφόρων φαρμάκων (φόνου - ευθανασίας), την αποφυγή χορήγησης αμβλωτικών ουσιών και την αποφυγή της εκμετάλλευσης του ασθενούς. Ο όρκος πλέον στην πράξη καταρρίπτεται, με την επιβολή της αθεΐας και του ωφελιμισμού.

Ο Νόμος για την βοήθεια σε φόνο των ανήμπορων συνανθρώπων μας, που ψηφίστηκε πριν από λίγες ημέρες στη Γαλλία προκάλεσε την οξεία αντίδραση του Λυκ Φερί, δοκιμιογράφου και πρώην Υπουργού Παιδείας επί προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας του Ζακ Σιράκ. Όπως έγραψε σε άρθρο του ο Φερί, εν λόγω Νόμος είναι ήττα της σκέψης και της ανθρωπότητας σε όλους τους τομείς:

1) 1. Ήττα της αληθινής ελευθερίας, που απαλλάσσει την ψυχή μας από το συναίσθημα της μοναξιάς και της απελπισίας, το οποίο έχει ως συνέπεια σοβαρή καταθλιπτική κατάσταση, την οποία οι ψυχίατροι γνωρίζουν και η οποία στερεί από τον ασθενή τη δυνατότητα επιλογής και τον ωθεί στην υποβοηθούμενη αυτοκτονία του.

2) 2. Ήττα της ισότητας των πολιτών, που μια ευνομούμενη Δημοκρατία έχει ως βάση. Όλες οι έρευνες έχουν δείξει ότι θύματα του Νόμου θα είναι κυρίως τα πτωχά και ανήμπορα πρόσωπα, που αποτελούν «αζήτητο εμπόρευμα» για το κράτος.

3) 3.Ήττα του Νόμου που έδινε προτεραιότητα στις ανακουφιστικές φροντίδες και ξεκαθάριζε ότι το δικαίωμα του φόνου δεν αποτελεί «φροντίδα» για τον συνάνθρωπο.

4) 4. Ήττα των ηθικών αρχών από μια πλειοψηφία που ψήφισε το Νόμο από χρησιμοθηρία, αρρώστια που εκμεταλλεύονται όλοι οι κακοποιοί του πλανήτη.

5) 5. Ήττα όλων των ξεχασμένων της κοινωνίας, πασχόντων από κατάθλιψη, στους οποίους αποστέλλεται το μήνυμα ότι αποτελούν «φορτία δυσβάστακτα» στην κοινωνία και πρέπει να αδειάσουν την γωνιά…

6) 6. Ήττα της καλής πίστης έναντι της υποκρισίας, αφού οι φανατικοί υπέρ του Νόμου επικαλούνται τον Σενέκα ( αυτοκτόνησε μετά από διαταγή του αυτοκράτορα Νέρωνα) για να πείσουν ότι το πρόβλημα είναι η άδεια αυτοκτονίας ή όχι ενός ανθρώπου, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για άδεια σε τρίτο πρόσωπο να αποφασίσει για τη ζωή του ασθενούς.

7) 7. Ήττα της υλιστικής ιδεολογίας και του αντιχριστιανικού κράτους, που λαμβάνουν τη μορφή νέας θρησκείας, και οι εκπρόσωποί τους αντικαθιστούν τον Θεό από ένα «υλιστικό», βιολογικό ή ψυχολογικό, κατασκεύασμα, με σκοπό να επιβάλλουν μια ζωή αντίθετη προς το δίκαιο και την ηθική.

8) 8. Τέλος ήττα της αδελφοσύνης και της αγάπης, που νικώνται από τον εγωισμό και την ατομοκρατία, και που παραμορφώνουν την πραγματικότητα, θεωρώντας φροντίδα στον ανήμπορο συνάνθρωπο το ξεφόρτωμα του…

Η διαστροφή αυτή των εννοιών από τους αθέους θυμίζει την επιγραφή στις σιδερένιες πύλες των χιτλερικών στρατοπέδων συγκέντρωσης, πως « Η εργασία απελευθερώνει»… Το πολιτισμικό πισωγύρισμα της Γαλλίας είναι πως το 1981 κατάργησε την ποινή του θανάτου και τώρα την επαναφέρει και μάλιστα όχι για δολοφόνους, αλλά για ανήμπορα πρόσωπα… Μετά την συνταγματική κατοχύρωση των φόνων στα έμβρυα, αυτόν τον μήνα ψηφίστηκε ο Νόμος (291 ψήφοι υπέρ έναντι 241 κατά) για τους φόνους σε ανήμπορους συνανθρώπους μας… Οι ανήμποροι κυρίως την πληρώνουν στο ανάλγητο κράτος.

Στο γεγονός της ψηφίσεως του Νόμου για τον υποβοηθούμενο θάνατο εντυπωσιάζει η επιμονή του Προέδρου Μακρόν και η πρεμούρα του να ψηφιστεί το δυνατόν συντομότερα, λες και είναι το μείζον ζήτημα της Γαλλικής Δημοκρατίας, όταν όλοι γνωρίζουν τα πλείστα προβλήματα που αυτή αντιμετωπίζει: οικονομικά, επιχειρηματικά, κοινωνικά, εκπαιδευτικά… Ο Πρόεδρος είναι τόσο φανατικά άθεος, ή υπάρχει κάποια ισχυρή δύναμη που επηρεάζει τις αποφάσεις του; Μια τέτοια δύναμη είναι η μαχητικά άθεη τεκτονική «Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας», που αυτοεπαινείται ότι συνέβαλε στην επιβολή της Γαλλικής Επανάστασης και του αθεϊσμού στο Γαλλικό κράτος, καθώς και στην έντονη πολεμική κατά του χριστιανισμού...

Στις 25 Ιουνίου 2026 ο Πιέρ Μπερτινοτί, Μέγας Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας, σε ανακοίνωσή του, με τίτλο «Νόμος σχετικός με το δικαίωμα στον θάνατο. Το τέλος της ζωής: Ένα στοίχημα ελευθερίας, αξιοπρέπειας και αθεΐας», εκφράζει την ευχή να ψηφιστεί αυτός σύντομα, διότι «δεν περιορίζεται μόνο σε ένα ζήτημα τεχνικό ή ιατρικό, αλλά αφορά την ατομική ελευθερία, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τον ρόλο του Νόμου σε μια άθεη Δημοκρατία». Ο Εμμανουέλ Μακρόν αποτελεί τον πρώτο Γάλλο Πρόεδρο που πραγματοποίησε επισκέψεις και ομιλίες στην Μεγάλη Ανατολή και στην Μεγάλη Στοά της Γαλλίας. Στις ομιλίες του ευχαρίστησε δημοσίως τις τεκτονικές στοές για τη συνεισφορά τους σε «κρίσιμα νομοσχέδια», όπως αυτό για το τέλος της ζωής, αλλά και, παλαιότερα, για τη συνταγματική κατοχύρωση της άμβλωσης. Ανεξαρτήτως αν είναι τέκτων ο Μακρόν δημόσια αναγνωρίζει ότι ο τεκτονισμός είναι «ενεργός πυλώνας του κοσμικού – άθεου κράτους και ότι έχει ιστορική επιρροή στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας»…

Μετά την ψήφιση του Νόμου στην Εθνοσυνέλευση και για να τεθεί σε ισχύ θα περάσει από το Συνταγματικό Συμβούλιο για να αποφασίσει εντός μηνός αν ο Νόμος προβλέπει σαφώς την συγκατάθεση στην εκτέλεσή τους ελεύθερων και νοημόνων προσώπων και αν επαρκώς προστατεύει τα κατά τεκμήριο, ευάλωτα αυτά πρόσωπα. Η απόφαση φαίνεται ότι είναι ήδη παρμένη. Τα έξι από τα εννέα μέλη του Συμβουλίου έχουν δημοσίως υποστηρίξει τον Νόμο. Αν δεν ζητήσουν, εκ λόγων δεοντολογίας, την εξαίρεσή τους θα εγκριθεί πανηγυρικώς και πλέον θα μένει η προσφυγή στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, που και εκεί είναι ελάχιστες οι πιθανότητες να καταρριφθεί.

Το Βατικανό ήταν και είναι εναντίον όλων των σε βάρος του ανθρωπίνου προσώπου ενεργειών του Προέδρου Μακρόν και της άθεης εξουσίας του. Αναμένεται λοιπόν με ενδιαφέρον η επίσκεψη του Πάπα Λέοντος ΧΙV στη Γαλλία, «πρεσβυτέρα θυγατέρα» του Παπισμού, από τις 25 έως τις 28 Σεπτεμβρίου. Αναμένεται αυτός να θίξει, έστω και διπλωματικά, το ζήτημα της ψηφίσεως του Νόμου για τον φόνο των ανήμπορων συνανθρώπων μας. Ο επιγραμματικός τίτλος της επίσκεψης «Για να έχει ο κόσμος ζωή» είναι ενδεικτικός των προθέσεών του.-

https://aktines.blogspot.com/2026/07/blog-post_441.html#more