Ὁ πόθος καὶ ἡ προσδοκία τοῦ Ἁγίου Συμεῶν νὰ δεῖ τὸν Χριστόν.

Αρχ. Παύλου Δημητρακοπούλου

Θεολόγου – συγγραφέως

Ι. Μ. Κυθήρων και Αντικυθήρων

Εν Κυθήροις τη 2α Φεβρουαρίου 2026

Σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, εορτάζει η αγία μας Εκκλησία την εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου μας. Η λέξη Υπαπαντή σημαίνει υποδοχή και προϋπάντηση. Πρόκειται για την υποδοχή που έγινε στον μικρόν Ιησούν από ένα δίκαιο και ενάρετο άνδρα της Παλαιάς Διαθήκης, τον άγιο Συμεών τον Θεοδόχο, όταν η Παναγία μητέρα του Κυρίου τον προσέφερε στο Ναό 40 ημέρες μετά την γέννησή του.

Το νόημα και το περιεχόμενο της εορτής αυτής διηγείται ο ευαγγελιστής Λουκάς στο 2ο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του. Σαράντα ημέρες μετά την γέννηση του Κυρίου, η Παναγία με το νεογέννητο βρέφος στην αγκαλιά της και με τον Ιωσήφ προσέρχονται στον ναό του Σολομώντος στα Ιεροσόλυμα. Έρχονται για να εκπληρώσουν κάποια εντολή του μωσαϊκού νόμου. Αφ’ ενός μεν να προσφέρουν θυσία στο ναό και αφ’ ετέρου να παρουσιάσουν τον Ιησού ενώπιον του Θεού ως αφιερωμένο σ’ Αυτόν.

Σύμφωνα με τον Μωσαϊκό Νόμο κάθε γυναίκα λεχόνα επί 40 ημέρες μετά την γέννηση αρσενικού παιδιού θεωρείται ακάθαρτη. Δεν επιτρέπεται σ’ αυτήν στο διάστημα των ημερών αυτών να εισέλθη μέσα στο ναό. Μετά την συμπλήρωση των 40 ημερών, έπρεπε να προσέλθη για να προσφέρει ως θυσία για τον καθαρισμό της ένα αμνό και ένα νεαρό περιστέρι, ή ένα τρυγόνι. Εάν δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να προσφέρει ως θυσία τον αμνό, θα έπρεπε να προσφέρει αντί του αμνού ένα ζευγάρι τρυγόνια, ή δύο νεαρά περιστέρια.

«Συμεών» στά ἑβραϊκά σημαίνει “αὐτός πού ἀκούει” δηλ. ὑπακοή.

Ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος πολλοί πιστεύουν ότι ήταν γυιός του Πατριάρχου των Εβραίων Χιλλέλ και πατέρας του ”νομοδιδασκάλου” και ”τιμίου παντι τω λαω” Γαμαλιήλ, ο οποίος αναφέρεται στις Πράξεις ε’ 34 του και διδασκάλου του απ.Παύλου Πραξ.κβ΄3.

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς μας πληροφορεί ότι ήταν άνθρωπος «δίκαιος και ευλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν του Ισραήλ και Πνεύμα ην Άγιον επ’ αυτόν (Λουκ. β΄25)», κατοικούσε στα Ιεροσόλυμα σ’ ένα δασώδες προάστειο, Ν.Δ. της Ιερουσαλήμ που αργότερα ονομάσθηκε Καταμόνας, επειδή σ’ αυτό αποσυρόταν συχνά ο Χριστός (κατά-μόνας), για να προσευχηθεί. Στην τοποθεσία αυτή είναι κτισμένο ένα Μοναστήρι αφιερωμένο στο όνομά του, όπου σώζεται μέχρι σήμερα ο τάφος του Συμεών.

Ηταν ένας από τους 70 Εβραίους ερμηνευτές, τους οποίους ο Πτολεμαίος Β΄ ο Φιλάδελφος κάλεσε στην Αλεξάνδρεια με σκοπό να μεταφράσουν την Παλαιά Διαθήκη για πρώτη φορά στην ελληνική γλώσσα της εποχής, την Κοινή Ελληνιστική.

Ο Μέγας Φώτιος λέει ότι ο δίκαιος Συμεών, χρόνια πρίν από τήν γέννηση τού Χριστού, επιστρέφοντας στά Ιεροσόλυμα με τους νομοδιδασκάλους σχολίαζε την προφητεία του Ησαΐα: «Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν και καλέσουσιν το όνομα αυτού Εμμανουήλ»(Ησ. ζ’ 14).Και αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να γίνει αυτό, και είπε ότι αυτός δεν πίστευε στην εκπλήρωση της προφητείας. Τότε, ξαφνικά ο Άγιος Συμεών δέχτηκε αοράτως ένα ράπισμα και άκουσε μία φωνή να του λέει ότι: «δεν θα πέθαινε, πριν ιδή τον Σωτήρα του Κόσμου και Παρθενικό Τόκο και τον πάρει στην αγκαλιά του», καθώς λέγει και ο Γεώργιος ο Ζυγαδηνος.

Ὁ Ἅγιος Συμεὼν ἐλέγχει τοὺς συγχρόνους οἰκουμενιστάς!

Η ΠΡΟΡΡΗΣΗ τοῦ Δικαίου Συμεών, ὅτι ὁ Χριστὸς θὰ εἶναι «φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν» (Λουκ. 2,32), δίνει μία ἠχηρὴ καὶ ἀποστομωτικὴ ἀπάντηση στοὺς σύγχρονους θιασῶτες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τοῦ θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ, οἱ ὁποῖοι «βλέπουν» σωτηρία καὶ ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας, στὶς παντοειδεῖς αἱρέσεις καὶ τὶς δαιμονικὲς θρησκεῖες τοῦ κόσμου, τὶς ὁποῖες θεωροῦν ὡς «πολλοὺς δρόμους ποὺ ὁδηγοῦν στὸν ἴδιο Θεό».

Ἐὰν ἦταν «φῶς» καὶ οἱ διάφοροι ἱδρυτὲς θρησκειῶν, ὁ θεοφώτιστος ἅγιος Γέροντας δὲν θὰ ὅριζε τὸ Χριστὸ ὡς τὸ μοναδικὸ ἀποκαλυπτόμενο φῶς στὰ ἔθνη. Δὲν θὰ ἔλεγε ὅτι Αὐτὸς εἶναι ὁ μοναδικὸς σωτήρας τοῦ κόσμου, προετοιμασμένος ἀπὸ τὸ Θεὸ «κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν». Δὲν χρειαζόταν νὰ σαρκωθεῖ ὁ Θεὸς Λόγος, ἀφοῦ ἡ «δουλειὰ» θὰ γινόταν ἀπὸ τὶς ὑπάρχουσες θρησκεῖες!

Ὀ Δίκαιος Συμεών ὁ Θεοδόχος

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Ο ΔΙΚΑΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΘΕΟΔΟΧΟΣ

Δεν ήταν ιερέας ο Συμεών, αλλά «ένας άνθρωπος που έμενε στα Ιεροσόλυμα, ο οποίος ήταν πιστός και ευλαβής και περίμενε τη σωτηρία του Ισραήλ, καθοδηγώντας τον το Άγιο Πνεύμα. Του είχε λοιπόν φανερώσει το Άγιο Πνεύμα ότι δεν πρόκειται να πεθάνει πριν να δει τον Μεσσία» (Λουκ. 2, 25–26).

*Λένε γι’ αυτόν τον Δίκαιο Συμεών διάφοροι Πατέρες διάφορα εκφράζοντας ποικίλες απόψεις και εκδοχές. Ο άγιος Ιωσήφ ο Υμνογράφος στο δεύτερο τροπάριο του ασματικού κανόνος που συνέθεσε προς τον Δίκαιο Συμεών, τον θέλει να είναι ιερέας: «Ἐν νόμῳ γενόμενος ἱερουργός, ἱερώτατε». Το ίδιο λέει και ο ιερομάρτυς Μεθόδιος: «Ἀπόλαβε, πρεσβύτα τίμιε καὶ ἱερέων ἄριστε». Όμως ο κριτικός Φώτιος και ο Θεοφύλακτος Βουλγαρίας, λένε ότι δεν ήταν ιερέας, αλλά ανώτερος από τον ιερέα. Άλλοι, πάλι, λένε ότι ο άγιος Συμεών, ήταν ένας από τους Εβδομήκοντα μεταφραστές της Παλαιάς Διαθήκης επί Πτολεμαίου του Φιλαδέλφου. Επίσης, κατά την εκπόνηση της μετάφρασης του εβραϊκού κειμένου, όταν έφθασε στο σημείο να ερμηνεύσει το προφητικό χωρίο «Να, η Παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει Γιο» (Ησ. 7, 14), ο ίδιος απίστησε μέσα του φοβερά σε αυτό και, αφού του δόθηκε αφυπνιστικά ένα αόρατο παιδαγωγικό ράπισμα από Θεού, πήρε από τότε τον φοβερό χρηματισμό από το Άγιο Πνεύμα ότι μέλλει να ζήσει και να μη λάβει πείρα θανάτου μέχρι να πάρει στην αγκαλιά του τον Ίδιο τον προφητευθέντα Παρθενικό Τόκο (δηλ., τον Θεάνθρωπο Χριστό), καθώς υποστηρίζει και ο Γεώργιος ο Κεδρηνός. Ο Ευθύμιος ο Ζυγαδηνός και ο Αθηνών Μελέτιος, διατείνονται ότι ο δίκαιος Συμεών, όταν δέχθηκε τον Χριστό ήταν πάνω από 270 χρονών. Άλλοι πάλι (όπως οι: Wettstein, Zahn και Plummer) γενεαλογούν και ταυτίζουν τον άγιο Συμεών με τον Rabban Συμεών λέγοντας ότι ήταν γιος του Πατριάρχου των Εβραίων Χιλλέλ και πατέρας του περίφημου «νομοδιδασκάλου» και του «έντιμου και σεβαστού σε όλο το λαό» Γαμαλιήλ, που αναφέρεται στις «Πράξεις των Αποστόλων» (Πράξ. 5, 34), του και σεβαστού διδασκάλου του Αποστόλου Παύλου (Πράξ. 22, 3). Επειδή όμως αυτός ο Rabban ζούσε ακόμη κατά το 13 μ.Χ., ενώ ο Συμεών του Λουκ. 2 φαίνεται ότι πέθανε σχεδόν αμέσως ή λίγο αργότερα μετά την Υπαπαντή, η παραπάνω ταύτιση είναι αρκετά αστήρικτη. Σύμφωνα με το απόκρυφο του ψευδο-Ματθαίου (15, 2) ο Συμεών ήταν ήδη 112 ετών κατά την Υπαπαντή. Κατά τον Λαυρεντιανό κώδικα αυτού του απόκρυφου, ο υπέργηρος Συμεών δεν μπορούσε να στέκεται όρθιος και μόλις υπάντησε το θείο Βρέφος, έτρεξε μέχρι το θυσιαστήριο του Ναού του Κυρίου, διότι senex puerum portabat, puer senem regebat (=«ο ηλικιωμένος έφερε το Παιδί και το Παιδί κυβερνούσε και οδηγούσε τον ηλικιωμένο [Συμεών]»).

Πόσο μεγάλη δόξα ἐν οὐρανοῖς ἀξιώθηκε ὁ ἅγιος Συμεών ὁ Θεοδόχος, ὁ ὁποῖος κράτησε στα χέρια του τό Σωτήρα τοῦ κόσμου! Τούτο φαίνεται ὁλοκάθαρα ἀπό τό ἀκόλουθο περιστατικό ἀπό τόν βίο τοῦ ἁγίου Πέτρου τοῦ Ἀθωνίτου (12 Ἰουνίου).

Πόσο μεγάλη δόξα εν ούρανοίς αξιώθηκε ό άγιος  Συμεών ό Θεοδόχος, ό όποιος κράτησε στα χέρια του το Σωτήρα του κόσμου!

Τούτο φαίνεται ολοκάθαρα από το ακόλουθο περιστατικό από τον βίο του αγίου Πέτρου του Αθωνίτου (12 Ιουνίου).

 Ό Πέτρος ήταν στρατηγός και κατά τη διάρκεια μιας μάχης συνελήφθη, αλυσοδέθηκε και φυλακίστηκε στην πόλη Σαμάρα, στις όχθες του ποταμού Ευφράτη. Για μεγάλο χρονικό διάστημα έλιωνε στη φυλακή και στο τέλος άρχισε να ικετεύει με δάκρυα τον άγιο Νικόλαο, να πρεσβεύει στον Θεό ώστε να απελευθερωθεί από τη, φυλακή• μάλιστα υποσχέθηκε ν’ αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό. Πράγματι ό άγιος Νικόλαος φανερώθηκε στον Πέτρο σε όνειρο και του είπε πώς, μολονότι προσευχήθηκε γι’ αυτόν, ό Θεός ανέβαλε να επιτρέψει την απελευθέρωση, διότι αύτός (ό Πέτρος) είχε ξαναδώσει στο παρελθόν παρόμοια υπόσχεση αφιέρωσης και δεν την είχε  τηρήσει.

 Επιπλέον ό άγιος Νικόλαος τον συμβούλευε να προσευχηθεί στον άγιο Συμεών τον Θεοδόχο, ό όποιος «έχει μεγάλη παρρησία ενώπιον του Θεού και ίσταται κοντά στον θρόνο του Θεού μαζί με την Παναγία και τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο».

Ἅγιος Συμεών ὁ Θεοδόχος. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ Ο ΘΕΟΔΟΧΟΣ.

Ό πρεσβύτης Συμεών έπελέγη επί βασιλείας του Αιγυπτίου αυτοκράτορα Πτολεμαίου Φιλαδέλφου ως ένας από τους περίφημους Εβδομήκοντα σοφούς, στους οποίους ανατέθηκε το μείζον έργο τις μεταφράσεως της Βίβλου από τα Εβραϊκά στα Ελληνικά. Ό Συμεών επιτελούσε ευσυνείδητα την αποστολή του αύτή, άλλα κατά τη διαδικασία της μεταφράσεως τού Βιβλίου του Προφήτη Ησαΐα, έφθασε στο επίμαχο εδάφιο της προφητείας: Ιδού ή παρθένος εν γαστρι έξει και τέξεται υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Εμμανουήλ (Ήσ. 7:14). Αυτό του προκάλεσε σύγχυση και, στην αμηχανία του, πήρε ένα μαχαιρίδιο γιά να αφαιρέσει τη λέξη «παρθένος» και να την αντικαταστήσει με την ελληνική λέξη «νεάνις». Αμέσως όμως άγγελος του Θεού παρουσιάστηκε και εμπόδισε τον Συμεών από το εγχείρημα αυτό, εξηγώντας του ότι ή προφητεία ήταν αληθής και ορθά γραμμένη. Ό αγγελιαφόρος του Θεού είπε ακόμη ότι ό ίδιος ό Συμεών θά βεβαίωνε του λόγου το αληθές, διότι, σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, δεν επρόκειτο να πεθάνει προτού να δει τον Μεσαία, τον εκ της Παρθένου γεννηθέντα. 

Ό δίκαιος Συμεών αγαλλίασε στο άκουσμα μιας τέτοιας φωνής εξ ουρανού, άφησε αμετάβλητη τη διατύπωση της προφητείας και δόξασε τον Θεό πού τον αξίωσε να ζήσει και να δει τον Έπηγγελμένο.

Εἶσαι ἕτοιμος νά πεθάνεις; Ἁγίου Συμεών τοῦ Θεοδόχου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης 3-2-2017

Εἶσαι ἕτοιμος νά πεθάνεις; Ἁγίου Συμεών τοῦ Θεοδόχου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 3-2-2017 (Κήρυγμα στήν ἀγρυπνία) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://www.hristospanagia.gr/,http://hristospanagia3.blogspot.gr/, http://www.hristospanagia.gr/, Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/2017/12/youtube.html

Ὕμνος στόν Ἅγιο Συμεών τόν Θεοδόχο. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Όταν ο χειμώνας συνάντησε την άνοιξη

ο πρεσβύτης Συμεών ευτύχησε:

Συνάντησε τον Έναν, τον πολυαναμενόμενο,

Αυτόν για τον οποίον οι προφήτες προφήτευσαν,

την Κιβωτό όλων των ουράνιων θησαυρών,

τον είδαν τα μάτια του Συμεών, ως Βρέφος αρτιγέννητο.

Ο Συμεών τότε προφήτευσε και είπε:

«Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα-

Ιδού Αυτός κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών».

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἱερεμίας, Ὁ Ἅγιος Συμεών ὁ Θεοδόχος

Ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος

 

(Ιερεμίου, Μητροπ. Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως)

 

1. Την 2α  του μηνός Φεβρουαρίου, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει την τέταρτη Δεσποτική εορτή, την Υπαπαντή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Πρώτη Δεσποτική εορτή είναι τα Χριστούγεννα, δεύτερη είναι η Περιτομή, τρίτη η Βάπτιση στον Ιορδάνη ποταμό και τέταρτη η Υπαπαντή. Είναι μεγάλη η εορτή αυτή, γιατί δεν είναι μόνο Δεσποτική, αλλά και Θεομητορική εορτή. Κατά λειτουργικό κανόνα που ακολουθεί η Εκκλησία μας, την άλλη μέρα μιας Δεσποτικής εορτής, εορτάζουμε το πρόσωπο εκείνο που συνδέεται άμεσα με την εορτή αυτή. Επειδή σας μίλησα άλλοτε για την Υπαπαντή, θα σας μιλήσω σήμερα για τον άγιο Συμεών τον θεοδόχο, ο οποίος εορτάζει την άλλη μέρα της εορτής· γιατί αυτός «απάντησε» τον Κύριο, και γι’ αυτό η εορτή λέγεται Υπαπαντή.

Ὁ Ἅγιος Συμεών λέγει γιατί δέν νηστεύουμε μόνο τήν πρώτη καί τήν τελευταία ἑβδομάδα

Δυστυχώς πολλοί χριστιανοί νηστεύουν την πρώτη καί την τελευταία εβδομάδα των νηστειών. Αυτή η συνήθεια υπάρχει από παλιά.
  Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος το 1000 μ.Χ. την ονόμασε ενέργεια του διαβόλου υποδεικνύοντας ότι ο διάβολος προτρέπει σ' αυτήν την κακή συνήθεια. Ο άγιος συνιστά να νηστεύουμε όπως την πρώτη, έτσι και την δεύτερη εβδομάδα, «και καθεξής ομού και τας λοιπάς», δηλαδή να νηστεύουμε με τον ίδιο τρόπο όλες τίς εβδομάδες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Ἅγιος Συμεών ὁ Θεοδόχος-Ὁ τελευταῖος δίκαιος

 Ποιος είναι ό τελευταίος δίκαιος; Το όνομα Συμεών βρίσκεται στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο. Αυτός θεωρείται πρώτος και τελευταίος, δηλαδή τελευταίος του ιουδαϊκού νόμου και πρώτος του νόμου της θείας χάρης. Ήταν Ιουδαίος όσον άφορα τη θρησκεία, Χριστιανός όσον άφορα την ευχαριστία του προς τον Θεό. Νομικός όσον άφορα την ανάγνωση του νόμου, άγγελος όμως όσον άφορα την κατανόηση του νόμου. 
 Ο Συμεών, που πριν από λίγο αναφέραμε, αυτός που από τη φαρισαϊκή βλασφημία ξεπετάχθηκε σαν ρόδο μέσα από αγκάθια είναι ο πρώτος που γνωρίζουμε ότι απέκτησε την εύνοια της χάρης του Θεού.    Ο Συμεών, που τόσο πολύ προχώρησε στη δικαιοσύνη, ώστε δέχτηκε προσωπικά θεϊκή προφητεία, που έλεγε πως δεν θα αφήσει την παρούσα πρόσκαιρη ζωή πριν αγκαλιάσει με τα ίδια του τα ανθρώπινα χέρια την αιώνια ζωή, δηλαδή τον Κύριο μας Ιησού Χριστό.