Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς γιά τόν Σεβ. Μητροπολίτη Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ κ.κ. ΙΕΡΕΜΙΑ

Ἐν Πειραιεῖ τῇ 4ῃ Νοεμβρίου 2019

Εἶχα ἀποφασίσει σεβόμενος τήν πολυτίμητο συνεισφορά στά Θεολογικά γράμματα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας καί εἰδικότερα στήν ἐπιστήμη τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γόρτυνος κ.κ. Ἱερεμίου, ὡς καί τό ἀδιαμφισβήτητο προσωπικό του ἦθος καί τήν ἐκδαπάνησί του στό Γεώργιο τῆς Ἐκκλησίας, ἐν σιωπῇ νά ἀντιπαρέλθω τίς δεινότατες ὕβρεις του πού ἐξετόξευσε στίς 26/10/2019 διά τοῦ διαδικτύου σέ ὅλους ἐκείνους μεταξύ τῶν ὁποίων καί στήν ταπεινότητά μου, οἱ ὁποῖοι στοιχοῦντες στό κανονικό δίκαιο τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας, ἀναφέρονται στό παγκοσμίως ἐγνωσμένο γεγονός τοῦ σχίσματος στήν Οὐκρανική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί στήν κακοποιό δράση τῶν καθηρημένων, ἀφορισμένων καί ἀχειροτονήτων λαϊκῶν προσώπων ἐν σχίσματι, τά ὁποῖα ἀντικανονικῶς καί χωρίς τήν ὑπό τῶν ἱερῶν κανόνων ἀπαραίτητη κανονική δωσιδικία ἀπεκατέστησε ἐσφαλμένως, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.

Ἡ μόνη συνέπεια τῶν δεινῶν ὕβρεων τοῦ Σεβ. ἁγίου Γόρτυνος ἦτο ἡ ὑποχρέωσίς μου νά διακόψωμε ὡς Ἵδρυμα τήν πολυτίμητο συνεργασία του, μετά τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ τῆς καθ΄ ἡμᾶς Ἱ. Μητροπόλεως «Πειραϊκή Ἐκκλησία 91,2 Fm» τήν ὁποίαν ἀναργύρως μᾶς προσέφερε. Ταυτοχρόνως διεκόπη καί ἡ ἐκπομπή τοῦ Πρωτοσυγκέλλου Αὐτοῦ, Ἀρχιμ. Ἰακώβου Κανάκη γιά τήν νεότητα, ἡ ὁποία ἦτο ἐξαίρετος. Προεκρίθη ὅμως ὑπό τοῦ ΔΣ τοῦ Ἱδρύματος ὅτι εἶναι ἀδύνατος ἡ συνέχισις τῆς συνεργασίας μετά τοῦ Σεβ. ἁγίου Γόρτυνος λόγῳ τῶν δημοσίᾳ γενομένων δεινοτάτων ὕβρεων, οἱ ὁποῖες θέλω νά πιστεύω ὅτι ἀνεπιγνώστως διά τήν βαρύτητά των καί τήν προσβολή των, ἐξετοξεύθησαν μετά πάθους βεβαίως καί θυμοῦ, ὅπως καταδεικνύεται ἀπό τό σχετικό video καί οἱ ὁποῖες δέν ἀφοροῦσαν ἀσφαλῶς στά ταπεινά πρόσωπα τῶν στοιχουμένων μέ τό κανονικό μας δίκαιο, ἀλλά στούς Ἁγίους καί Θεοφόρους Πατέρας τῶν Ἁγίων Δ΄ καί Πενθέκτης Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί στό Πανάγιο καί Τελεταρχικό καί Ζωαρχικό Πνεῦμα τό, κατά τούς ἀψευδεῖς λόγους τοῦ Δομήτορος τῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ, ὁδηγοῦν Αὐτήν, εἰς πᾶσαν τήν ἀλήθειαν. (Ἰω. 16,13).

Γιά τήν Ἁγία Τριάδα (β) (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

Ἑβδομαδιαῖο φυλλάδιο

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

8. Γιά τήν Ἁγία Τριάδα (β)

1. Στό προηγούμενο μάθημά μας ὁ ἅγιος διδάσκαλός μας, ὁ Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, μᾶς ἄνοιξε ἕνα νέο κεφάλαιο τῆς πίστης μας, τό πιό σοβαρό. Μᾶς μίλησε γιά τήν Ἁγία Τριάδα, τόν Πατέρα, τόν Υἱό καί τό Ἅγιο Πνεῦμα. Μιλώντας γιά τόν Υἱό μᾶς εἶπε ὅτι γεννήθηκε ἀπό τήν οὐσία τοῦ Πατέρα προαιώνια, «πρό πάντων τῶν αἰώνων», καί εἶναι λοιπόν ἄναρχος Υἱός, ὅπως ὁ Πατέρας, εἶναι συναΐδιος μέ αὐτόν. Γιατί ἄν ποῦμε, μᾶς εἶπε ὁ ἅγιος Δαμασκηνός, ὅτι ὁ Υἱός γεννήθηκε ἀργότερα ἀπό τόν Πατέρα καί δέν ὑπῆρχε αἰώνια μαζί του, τότε λέγουμε τήν βλασφημία γιά τόν Θεό, ὅτι ἀλλοιώθηκε, ὅτι μεταβλήθηκε, γιατί ἐνῶ δέν ἦταν Πατέρας, ἔγινε ὕστερα Πατέρας μέ τήν γέννηση τοῦ Υἱοῦ. Καί ἔτσι φέρουμε τροπή στήν ὑπόσταση τοῦ Θεοῦ Πατέρα. Γιά τήν κτίση, πού ἔγινε καί αὐτή ἀπό τόν Θεό, ἀλλά ἔγινε ἀργότερα, δέν θά ποῦμε τό ἴδιο, ὅτι δηλαδή ἀλλοιώθηκε ὁ Θεός· γιατί ἡ κτίση εἶναι δημιουργία, ἔγινε ἀπ᾽ ἔξω, ἔγινε μέ τήν βούληση καί τήν δύναμη τοῦ Θεοῦ, καί δέν ἔγινε ἀπό τήν οὐσία Του, ὅπως γεννήθηκε ὁ Υἱός.

2. Ὁ Θεός, μᾶς λέγει σήμερα ὁ ἅγιος, εἶναι ἀπαθής καί ἀναλλοίωτος καί ἄτρεπτος. Καί ὅταν γεννᾶ τόν Υἱό καί ὅταν δημιουργεῖ τόν κόσμο εἶναι πάντοτε ὁ Ἴδιος. Ὁ Θεός, καί ὅταν γεννᾶ καί ὅταν δημιουργεῖ τόν κόσμο, δέν παθαίνει οὔτε πάθος οὔτε διάλυση, οὔτε ἔχει ἀνάγκη ἀπό συνεργασία κάποιου ἄλλου γιά νά τά πετύχει. Γιατί ἡ γέννηση στόν Θεό εἶναι ἀποκλειστικά ἔργο τῆς θείας φύσεως καί προέρχεται μόνο ἀπό τήν οὐσία τοῦ Θεοῦ καί γι᾽ αὐτό εἴπαμε δέν μεταβλήθηκε, δέν τράπηκε ὁ γεννήτορας Θεός κατά τήν γέννηση τοῦ Υἱοῦ Του. Καί γι᾽ αὐτό δέν ἔχουμε πρῶτο καί δεύτερο Θεό, ὅπως θά λέγαμε, ἄν ὁ Υἱός γεννιόταν ἀργότερα καί δέν εἶναι ἄναρχος, ὅπως ὁ Πατέρας.

Γιά τήν Ἁγία Τριάδα (α) (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

Ἑβδομαδιαῖο φυλλάδιο

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

8. Γιά τήν Ἁγία Τριάδα (α)

1. Στά προηγούμενα μαθήματά μας ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός μᾶς εἶπε ὅτι ὑπάρχει Θεός, ἕνας καί τέλειος, πού ὅμως δέν μπορεῖ νά κατανοηθεῖ ἀπό ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους. Αὐτός ὁ ἕνας καί μόνος Θεός, μᾶς εἶπε στήν συνέχεια ὁ ἅγιος, ἔχει Λόγο, γιατί δέν μποροῦμε νά νοήσουμε ἄ-λογο Θεό. Καί μᾶς ἀπέδειξε ὅτι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι ἀφηρημένος λόγος, σάν τόν δικό μας τόν ἀνθρώπινο λόγο, ἀλλά εἶναι λόγος μέ ὑπόσταση καί εἶναι ἄναρχος καί ἀτελεύτητος, σάν τόν Θεό. Καί στό προηγούμενο μάθημά μας ὁ ἅγιος διδάσκαλός μας μᾶς εἶπε ὅτι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔχει Πνεῦμα, ὅπως ἄλλωστε καί ὁ δικός μας λόγος ἔχει πνεῦμα. Τό Πνεῦμα ὅμως τοῦ Θεοῦ, πού συνοδεύει τόν Λόγο καί τόν φανερώνει («τό συμπαρομαροῦν τῷ Λόγῳ καί φανεροῦν αὐτοῦ τήν ἐνέργειαν») ἔχει ὑπόσταση, ὅπως ὁ Ἴδιος ὁ Λόγος, καί εἶναι Θεός, ὅπως καί ὁ Λόγος.

2. Ἔτσι, κατά τά προηγούμενα, μᾶς λέγει στό σημερινό μας μάθημα ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, πιστεύουμε σέ ἕνα Θεό, μία ἀρχή ἄναρχη, ἄκτιστη καί ἀγέννητη καί ἀναλλοίωτη καί ἀτελεύτητη, ἀρχή, ἀπό τήν ὁποία ἔγιναν τά πάντα ὅσα ὑπάρχουν, ἀλλά ἡ ἀρχή αὐτή γνωρίζεται σέ τρεῖς τέλειες ὑποστάσεις. Οἱ ὑποστάσεις αὐτές εἶναι ἑνωμένες, χωρίς ὅμως νά συγχέονται ἡ μία μέ τήν ἄλλη, γιατί εἶναι χωριστές, ἄλλο πρόσωπο ἡ μία καί ἄλλο ἡ ἄλλη. Τό ὅτι ὅμως εἶναι χωριστές καί διάφορες oἱ θεῖες ὑποστάσεις δέν σημαίνει ὅτι εἶναι διηρημένες. Θά τό δεχθοῦμε αὐτό ὅπως μᾶς τό λέγει ὁ ἅγιος Δαμασκηνός: «Οἱ τρεῖς τέλειες θεῖες ὑποστάσεις εἶναι ἑνωμένες μέ ἀσύγχυτο τρόπο καί συνάμα διαιροῦνται ἀδιάστατα, πράγμα πού εἶναι καί παράδοξο». Δηλαδή πιστεύουμε στόν Πατέρα, τόν Υἱό καί τό Ἅγιο Πνεῦμα, πού στό ὄνομά τους ἔχουμε βαπτιστεῖ. Γιατί ἔτσι δίδαξε ὁ Κύριος τούς ἀποστόλους νά βαπτίζουν, λέγοντάς τους: «Βαπτίζοντες αὐτούς εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» (Ματθ. 28,19).

3. Καί μᾶς τό λέγει καί ἀναλυτικά αὐτό ὁ ἅγιος δογματολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας: Πιστεύουμε σέ ἕνα Πατέρα, πού εἶναι ἡ ἀρχή καί ἡ αἰτία ὅλων. Αὐτός δέν γεννήθηκε ἀπό κανένα (γι᾽ αὐτό εἶναι «ἀναίτιος καί ἀγέννητος»), ἀλλά ἀπό αὐτόν δημιουργήθηκαν ὅλα. Δημιουργήθηκαν, ὄχι γεννήθηκαν! Ὁ Πατέρας Θεός εἶναι μόνο τοῦ Υἱοῦ του κατά φύσιν Πατέρας. Τοῦ μονογενοῦς του Υἱοῦ, τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί σωτήρα μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καί ὁ Θεός Πατέρας πάλι εἶναι «προβολεύς» τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ μία θεία ὑπόσταση, λοιπόν, εἶναι αὐτή τοῦ Πατέρα, ἀπό τήν ὁποία γεννήθηκε ὁ Υἱός καί ἐκπορεύθηκε («προβολεύς») τό Ἅγιο Πνεῦμα.

Γιά τό Ἅγιο Πνεῦμα (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ

ΑΠΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

Ἑβδομαδιαῖο φυλλάδιο, Ἀριθμ. 6

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

7. Γιά τό Ἅγιο Πνεῦμα

1. Στό προηγούμενο κήρυγμά μας, ἀδελφοί χριστιανοί, ὁ σοφός διδάσκαλός μας ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός μᾶς εἶπε ὅτι ὁ Θεός ἔχει Λόγο. Ὁ Λόγος ὅμως τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι σάν τόν ἀνθρώπινο λόγο καί τήν λογική, ἀλλά εἶναι Λόγος μέ ὑπόσταση, μέ Πρόσωπο. Καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ὑπῆρχε πάντοτε, γιατί δέν μποροῦμε νά φαντασθοῦμε Θεό χωρίς Λόγο, ἄ-λογο δηλαδή Θεό. Καί ἀφοῦ ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι μία ἀφηρημένη ἰδέα, ἀλλά εἶναι πρόσωπο καί αἰώνιο πρόσωπο, ἄρα εἶναι Θεός.

Σήμερα ὁ ἅγιος, ὁ μεγάλος δογματολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας Δαμασκηνός, μᾶς μιλάει γιά τό Ἅγιο Πνεῦμα καί μᾶς λέγει:

Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ πρέπει νά ἔχει Πνεῦμα. Ἄλλωστε καί ὁ δικός μας λόγος δέν εἶναι χωρίς πνεῦμα. Σέ μᾶς ὅμως τό πνεῦμα εἶναι ξένο πρός τήν οὐσία μας. Γιατί σέ μᾶς τό πνεῦμα εἶναι μιά ἕλξη καί φορά τοῦ ἀέρα, πού μπαίνει μέσα μας καί ξεχύνεται γιά τήν σύσταση τοῦ σώματός μας, ὅπως τό ξέρουν καλά οἱ εἰδικοί. Ἔτσι τό πνεῦμα αὐτό, τόν καιρό πού θέλουμε νά ἐκφωνήσουμε ἕνα λόγο, γίνεται ἡ φωνή τοῦ λόγου μας αὐτοῦ, φωνή, πού μέ τήν παρουσία της, φανερώνει τήν δύναμη τοῦ λόγου.

Ὅπως, λοιπόν, στόν ἄνθρωπο, μέ αὐτήν τήν γενική ἔννοια, ὑπάρχει πνεῦμα, πρέπει – μᾶς λέγει ὁ ἅγιος Δαμασκηνός – νά δεχθοῦμε μέ εὐλάβεια ὅτι καί στήν θεία φύση, τήν ἁπλῆ καί τήν ἀσύνθετη, ὑπάρχει καί σ᾽ αὐτήν βεβαίως Πνεῦμα Θεοῦ· γιατί διαφορετικά θά ἦταν κατώτερος ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ ἀπό τόν δικό μας, ἐπειδή θά τοῦ ἔλειπε τό Πνεῦμα.

Γιά τόν Λόγο τοῦ Θεοῦ (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμία)

    

      ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ

ΑΠΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

Ἑβδομαδιαῖο  φυλλάδιο, Ἀριθμ. 5

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

6. Γιά τόν Λόγο τοῦ Θεοῦ

Συνεχίζουμε τήν κατήχηση στήν πίστη μας, ἀδελφοί χριστιανοί, μέ διδάσκαλο τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό καί μάλιστα ἀπό τό κύριο καί θαυμαστό βιβλίο του «Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως». Εἶναι ὡραιότατο τό βιβλίο αὐτό, ἀλλά εἶναι συγχρόνως καί βαθύ καί δύσκολο στήν κατανόησή του. Σύγχρονοι θεολόγοι κάνουν σπουδές καί πετυχαίνουν ντοκτοράτα ἀπό τίς ἐργασίες τους καί σέ ἕνα μόνο θέμα τοῦ βιβλίου αὐτοῦ. Καί τό μικρό κεφαλαιάκι τοῦ σημερινοῦ μας κηρύγματος μᾶς πηγαίνει στά βαθειά. Θά προσπαθήσω ὅμως νά σᾶς τά πῶ ἁπλᾶ, ὅσο καί ἐγώ μπορῶ νά τά καταλάβω:

1. Στό προηγούμενο μάθημά μας μᾶς εἶπε ὁ ἅγιος ὅτι ὁ Θεός εἶναι ἕνας. Ἀπέδειξε μέ δυνατά ἐπιχειρήματα ὅτι δέν μπορεῖ νά ὑπάρχουν πολλοί Θεοί.

Αὐτός ὅμως ὁ ἕνας καί μόνος Θεός, μᾶς λέγει σήμερα, ἔχει Λόγο. Πολύ σωστό καί λογικό αὐτό, γιατί δέν μπορεῖ νά φανταστοῦμε ἄ-λογο, χωρίς, δηλαδή, λόγο τόν Θεό. Τί ἐννοῶ ὅταν λέγω «λόγο» γιά τόν Θεό; Ἐννοῆστε το τώρα στήν ἀρχή, γιά νά συνεννοηθοῦμε, ὅτι ἐννοῶ αὐτό πού λέμε ἐμεῖς λογική, ἤ καί ἁπλᾶ τόν λόγο, ἄν καί δέν εἶναι γιά τόν Θεό αὐτά, οὔτε τό ἕνα οὔτε τό ἄλλο. Μποροῦμε οἱ ἄνθρωποι νά φανταστοῦμε ἄνθρωπο χωρίς λογική καί χωρίς λόγο; Ὄχι! «Ἄ-λογος» ἄνθρωπος, ὄχι, δέν ὑπάρχει. Ἔτσι καί ὁ Θεός, δέν εἶναι ἄ-λογος. Κάθε τι πού κάνει ἔχει λόγο. Διαφέρει ὅμως ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ μέ τόν λόγο τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ δικός μας λόγος, ὁ λόγος τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι «ἀνυπόστατος», εἶναι χωρίς ὑπόσταση, χωρίς δηλαδή πρόσωπο. Πρόσωπο εἶμαι ἐγώ ὁ ἄνθρωπος καί ἔχω τόν λόγο μου. Καί ἀπαγγέλλω τόν λόγο μου, πού ἐκφράζει τήν σκέψη μου, καί βγαίνει ὁ λόγος ἔξω ἀπό μένα καί ξεχύνεται στόν ἀέρα. Ὁ Λόγος ὅμως τοῦ Θεοῦ ἔχει ὑπόσταση καί δέν εἶναι ἀνυπόστατος.

Ἀπόδειξη ὅτι ἕνας εἶναι ὁ Θεός καί ὄχι πολλοί (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

       

       ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ

ΑΠΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

Ἑβδομαδιαῖο  φυλλάδιο, Ἀριθμ. 4

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

5. Ἀπόδειξη ὅτι ἕνας εἶναι ὁ Θεός καί ὄχι πολλοί

Παρακαλῶ, ἀδελφοί μου χριστιανοί, νά ἀκοῦτε μέ προσοχή τά θεῖα κηρύγματα τῆς σειρᾶς αὐτῆς, γιατί ἀναφέρονται στήν πίστη μας καί γιατί εἶναι  λόγοι ἀγίου Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Στό προηγούμενο μάθημα μᾶς εἶπε ὁ ἅγιος γιά τό τί εἶναι ὁ Θεός καί ὅτι Αὐτός εἶναι ἀκατάληπτος, ὅτι δηλαδή δέν μποροῦμε νά Τόν κατανοήσουμε. Σήμερα ὁ ἅγιος θά μᾶς πεῖ γιά τό ὅτι ἕνας εἶναι ὁ Θεός καί ὄχι πολλοί. Σπουδαῖο τό θέμα αὐτό καί ἄς τό ἀκούσωμε, ὅπως μᾶς τό λέγει ὁ μεγάλος δογματικός τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁ Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός.

1. Ἀποδείχθηκε ἀρκετά, μᾶς λέγει ὁ ἅγιος, ὅτι ὑπάρχει Θεός καί ὅτι ἡ οὐσία του εἶναι ἀκατάληπτη. Καί γιά ὅσους μέν πείθονται στήν Ἁγία Γραφή εἶναι πάλι φανερό καί ἀναμφίβολο ὅτι ἕνας εἶναι ὁ Θεός καί ὄχι πολλοί. Ἔτσι λέγει ὁ Κύριος στήν ἀρχή τοῦ Δεκαλόγου, τῆς θείας αὐτῆς Νομοθεσίας: «Ἐγώ εἶμαι ὁ Κύριος ὁ Θεός σου, πού σέ ἔβγαλα ἀπό τήν χώρα τῆς Αἰγύπτου. Δέν θά ἔχεις ἄλλους θεούς, ἐκτός ἀπό μένα» (Ἐξ. 20,2). Καί πάλι λέγει ὁ Θεός: «Ἄκουε, Ἰσραήλ. Ὁ Κύριος ὁ Θεός σου, εἶναι ὁ ἕνας Κύριος» (Δευτ. 6,4). Καί διά τοῦ προφήτου Ἠσαΐα λέγει ὁ Θεός: «Ἐγώ εἶμαι ὁ Θεός, ὁ πρῶτος, Ἐγώ θά εἶμαι καί γιά πάντα. Ἐκτός ἀπό μένα δέν ὑπάρχει ἄλλος Θεός. Πρίν ἀπό μένα δέν ὑπῆρχε ἄλλος Θεός, οὔτε καί ἀργότερα θά ὑπάρξει ἄλλος. Ἐκτός ἀπό μένα δέν ὑπάρχει ἄλλος Θεός» (Ἠσ. 43,10-11. 44,6). Καί ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός στά ἱερά Εὐαγγέλια ὁμιλώντας στόν Πατέρα Του λέγει: «Αὐτή εἶναι ἡ αἰώνια ζωή, τό νά γνωρίζουν Ἐσένα, τόν μόνον ἀληθινό Θεό» (Ἰωάν. 17,3).

Ἀποδείξεις ὅτι ὑπάρχει Θεός (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΗ ΔΙΔΑΧΗ

Ἑβδομαδιαῖο  φυλλάδιο, Ἀριθμ. 2

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Ἀποδείξεις ὅτι ὑπάρχει Θεός

1. Στά κηρύγματά μας, ἀδελφοί χριστιανοί, σᾶς παρουσιάζω μέ ἁπλότητα τό φημισμένο ἔργο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, «ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως». Στό προηγούμενο κήρυγμά μας λέγαμε ὅτι ὁ Θεός εἶναι ἀκατάληπτος. Δέν μᾶς ἄφησε ὅμως σέ πλήρη ἄγνοια ὁ Θεός, ἀλλά μᾶς ἐφανέρωσε τήν δόξα Του, στήν φύση πρῶτα, ἀλλά πληρέστερα μᾶς τήν ἐφανέρωσε στά ἱερά βιβλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη. Καί μέ βάση τήν ἀποκάλυψη αὐτή τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἐμάθαμε ὅτι ὁ Θεός εἶναι τρία πρόσωπα, ἀλλά μία οὐσία. Εἶναι ὁ πατέρας, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιο Πνεῦμα. Καί ὅτι ὁ Πατέρας γεννᾶ τόν Υἱό καί ἐκπορεύει τό Ἅγιο Πνεῦμα.

Ἐπίσης, ἀδελφοί, λέγουμε σήμερα ὅτι ἀπό τά ἱερά Εὐαγγέλια γνωρίζουμε καί πιστεύουμε καί ὁμολογοῦμε ὅτι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ καί Θεός, ἀπό βαθειά ἀγάπη σέ ᾽μᾶς γιά τήν σωτηρία μας, συνελήφθηκε μέ τήν δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, χωρίς ἀνδρικό σπέρμα, στήν Κοιλία τῆς Θεοτόκου Μαρίας. Καί γεννήθηκε ἀπ᾽ Αὐτήν ἀφθόρως καί ἔγινε τέλειος ἄνθρωπος, ὅπως ἦταν καί παρέμεινε καί τέλειος Θεός, «θεάνθρωπος» μέ μία λέξη. Οἱ δύο φύσεις τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ θεία καί ἡ ἀνθρώπινη, ἑνώθηκαν, χωρίς καμία σύγχυση, στό ἕνα πρόσωπο καί στήν μία ὑπόστασή του, στήν ὑπόσταση καί τό πρόσωπο τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Ἀλλά σ᾽ αὐτό τό θέμα, στήν ἕνωση τῶν δύο φύσεων στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, θά ξαναμιλήσουμε σέ ἄλλο μας κήρυγμα τῆς σειρᾶς αὐτῆς. Ἔχετε ὅμως ὑπ᾽ ὄψιν, ἀδελφοί χριστιανοί, ὅτι αὐτές τίς ἀλήθειες τῆς πίστης μας, πού σᾶς εἶπα καί ἄλλες περισσότερες πού θά λέγουμε κάθε φορά, δέν μποροῦμε νά τίς κατανοήσουμε μέ τήν λογική. Δέν μποροῦμε, δηλαδή, νά νοήσουμε πῶς εἶναι ἡ θεία οὐσία, πῶς Θεός γεννήθηκε ἀπό Θεό ἤ ὁ μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἄνθρωπος ἀπό παρθενική σάρκα καί πλαστουργήθηκε ἀπ᾽ αὐτήν μέ διαφορετικό νόμο ἀπό τήν δική μας γέννηση ἤ πῶς βάδισε στά νερά τῆς θάλασσας χωρίς νά βρέξει τά πόδια του κ.ἄ. κ.ἄ.

Μητροπολίτου Γόρτυνος Ἱερεμία: Τὸ ἀκατάληπτο τοῦ Θεοῦ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΗ ΔΙΔΑΧΗ

Ἑβδομαδιαῖο φυλλάδιο, Ἀριθμ. 1

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΤΟ ΑΚΑΤΑΛΗΠΤΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Τά κηρύγματα τῆς σειρᾶς αὐτῆς, ἀδελφοί χριστιανοί, θά ἀναφέρονται στήν ὀρθόδοξη πίστη μας μέ βάση τό ὡραῖο καί ἀξεπέραστο ἔργο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, «Ἔκδοσις ἀκριβής τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως». Γι᾽ αὐτό παρακαλῶ νά τά προσέχετε μέ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον καί προσοχή.

1. Κατά πρῶτον ὁ ἅγιος πατήρ ἀσχολεῖται μέ τό σπουδαῖο θέμα, ὅτι ὁ Θεός εἶναι «ἀκατάληπτος», ὅτι δηλαδή δέν μπορεῖ νά κατανοηθεῖ μέ τήν λογική μας. Καί ἀκόμη μᾶς λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός νά μήν περιεργαζόμαστε σχετικά μέ τόν Θεό θέματα, γιά τά ὁποῖα δέν μᾶς ἔχουν μιλήσει οἱ ἅγιοι προφῆτες, οἱ ἀπόστολοι καί οἱ εὐαγγελιστές. 

Πραγματικά, ἀδελφοί χριστιανοί, ὁ Θεός εἶναι ἀκατάληπτος. Εἶναι αὐτό πού λέγει ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης, «Θεόν οὐδείς ἑώρακε πώποτε» (Ἰωάν. 1,18). Μόνο τά τρία Πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὁ Πατήρ, ὁ Υἱός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα, ἔχουν πλήρη γνώση μεταξύ τους:...

«Οὐδείς ἐπιγινώσκει τόν Υἱόν, εἰ μή ὁ Πατήρ, οὐδέ τόν Πατέρα τις ἐπιγινώσκει εἰ μή ὁ Υἱός» (Ματθ. 11,27). Ἐπίσης καί τό Ἅγιο Πνεῦμα γνωρίζει ὁτιδήποτε ἀφορᾶ τόν Θεό, ὅπως ἀκριβῶς τό πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου γνωρίζει ὁ,τιδήποτε ἀφορᾶ τόν ἄνθρωπο (Α´ Κορ. 2,11).

2. Παρά ὅμως τό ὅτι ὁ Θεός εἶναι ἀκατάληπτος, δέν μᾶς ἄφησε σέ πλήρη ἀγνωσία περί τοῦ Ἑαυτoῦ Του. Κατά πρῶτον, κατά τήν δημιουργία του ὁ ἄνθρωπος ἔλαβε μία κλήση πρός τόν Θεό. «Ἡ γνῶσις τοῦ εἶναι Θεόν ὑπ᾽ αὐτοῦ (τοῦ Θεοῦ) φυσικῶς ἐγκατέσπαρται» (στόν ἄνθρωπο), λέγει ὁ Δαμασκηνός! Ἡ πρώτη, λοιπόν, γνώση τοῦ ἀνθρώπου περί τοῦ Θεοῦ ἔρχεται ἀπό τήν φυσική κατασκευή του, ἀπό τήν δημιουργία του. Ἔπειτα καί ἡ γύρω κτίση, ἡ ὀμορφιά της καί ἡ τάξη της, διακηρύττει τό μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ. 

Ἀκόμη δέ περισσότερο, αὐτά πού μᾶς παρέδωκαν οἱ προφῆτες, οἱ εὐαγγελιστές καί οἱ ἀπόστολοι στήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη, τά δεχόμαστε ὁλόκαρδα καί «οὐδέν περαιτέρω τούτων ἐπιζητοῦμεν». Μᾶς φτάνουν λοιπόν αὐτά γιά τήν γνώση μας περί τοῦ Θεοῦ. Δέν θέλουμε τίποτε περισσότερο! Ὁ Θεός, σάν ἀγαθός πού εἶναι, ὅ,τι εἶναι γιά τό καλό μας καί τό συμφέρον μας μᾶς τό φανέρωσε· ὅ,τι ὅμως δέν θά μπορούσαμε νά τό βαστάσουμε, μᾶς τό ἀπέκρυψε.

Ἁπλές συμβουλές γιά τήν μετοχή μας στήν Θεία Λειτουργία

   1. Τόν Θεό, ἀδελφοί μου, πού λαχταράει ἡ ψυχή μας, τόν βρίσκουμε καί τόν ἀπολαμβάνουμε στήν θεία Λειτουργία, πού τελοῦμε στούς ἱερούς μας Ναούς. Στήν θεία Λειτουργία ἐμεῖς οἱ βαπτισμένοι χριστιανοί νοιώθουμε τό Μυστήριο πού λέγεται «Έκκλησία», γι᾿ αὐτό καί τόν Ναό, ὅπου τελοῦμε τήν Λειτουργία, τόν λέμε καί αὐτόν «Ἐκκλησία». Μήν παραλείπετε, χριστιανοί μου, νά πηγαίνετε κάθε Κυριακή στήν Ἐκκλησία. Καί ἄν τό χωριό σας δέν ἔχει τήν Κυριακή θεία Λειτουργία, γιατί πολλά ἀπό τά χωριά μας δέν ἔχουν ἱερέα, νά πηγαίνετε γιά νά λειτουργηθεῖτε στό διπλανό χωριό. Μήν μένετε ἀλειτούργητοι.

 2. Ὅταν μπαίνετε στήν Ἐκκλησία νά κάνετε τόν Σταυρό σας κανονικά. Δυστυχῶς, ἔχουμε τόση ἄγνοια στά θεῖα πράγματα, ὥστε οὔτε τό Σταυρό μας δέν ξέρουμε νά κάνουμε. 

Παλαιότερα, στήν Α΄ Δημοτικοῦ τά παιδάκια μάθαιναν ἕνα ποίημα γιά νά κάνουν κανονικά τόν Σταυρό τους: «Στό κεφάλι, στήν κοιλιά, δεξιά κι ἀριστερά»! Ἔτσι πρέπει νά κάνουμε τόν Σταυρό μας. Ἑνωμένα τά τρία δάκτυλα τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ μας (γιά νά ἐκφράσουμε τήν πίστη μας στήν Ἁγία Τριάδα) τά βάζουμε στό κεφάλι μας καί δηλώνουμε μ᾿ αὐτό ὅτι ἐκεῖ ψηλά στόν οὐρανό εἶναι ὁ Χριστός μας· καί ἀπό ἐκεῖ ψηλά κατέβηκε καί σαρκώθηκε στήν Κοιλιά τῆς Παναγίας μας· καί γιά νά τό δηλώσουμε αὐτό κατεβάζουμε τό χέρι μας ἀπό τό κεφάλι καί τό βάζουμε στήν κοιλιά. Καί θά ξανάρθει πάλι ὁ Χριστός μέ τήν Δεύτερη Παρουσία Του!

Ἡ Θεολογία τοῦ Ἁγ.Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου

    1. (…) ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ θεοφόρου, ἐπισκόπου Ἀντιοχείας. Λέγεται «θεοφόρος» ὁ Ἐπίσκοπος αὐτός, ἐπειδή, κατά τήν παράδοση, αὐτό ἦταν τό παιδί ἐκεῖνο πού διαβάζουμε στά Εὐαγγέλια ὅτι τό πῆρε ὁ Χριστός καί τό ἔστησε στό μέσον τῶν μαθητῶν του καί εἶπε: «Ἐάν δέν στραφῆτε νά γίνετε σάν τά παιδιά, δέν θά εἰσέλθετε στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν» (Ματθ. 18,1-3). Ἐπειδή λοιπόν τόν ἅγιο τόν ἔφερε ὁ Χριστός στά χέρια Του ἀπό παιδί, γι᾽ αὐτό καί λέγεται θεοφόρος. Γιά τόν βίο του δέν ξέρουμε πολλά. Ξέρουμε ὅμως ὅτι ἔδωσε δυνατή μαρτυρία γιά τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ στόν αὐτοκράτορα Τραϊανό. Καί γι᾽ αὐτή του τήν μαρτυρία ὁδηγήθηκε δεμένος ἀπό φρουρά στρατιωτῶν ἀπό τήν Ἀντιόχεια μέχρι τήν Ρώμη, γιά νά φαγωθεῖ ἀπό τά θηρία. Στήν πορεία του ἀπό τήν Ἀντιόχεια μέχρι τήν Ρώμη ἔγραψε ἑπτά ἐπιστολές, περίφημες ἐπιστολές, πού ἔχουν πολύ ὡραία θεολογική διδασκαλία. Αὐτή τήν διδασκαλία τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ θεοφόρου θέλω, ἀγαπητοί μου, μέ λίγα λόγια νά σᾶς πῶ στό σημερινό μου κήρυγμα.

    2. Στά χρόνια τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου ὑπῆρχε μία μεγάλη αἵρεση, ἡ αἵρεση τῶν Δοκητῶν. Αὐτοί ἔλεγαν ὅτι δέν σαρκώθηκε πραγματικά ὁ Χριστός, ὅτι δέν ἔλαβε πραγματικό ἀνθρώπινο σῶμα, ἀλλά φανταστικό. Καί ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος, ἄν καί ἦταν πολύ γλυκός καί ἐκφραζόταν πολύ ταπεινά, ὅμως γιά τούς αἱρετικούς αὐτούς ἐκφράζεται μέ πολύ καυτές ἐκφράσεις. Τούς λέει «λύκους μέ σχῆμα προβάτου», τούς λέει «κακά βότανα», «σπέρμα τοῦ πονηροῦ» καί «ἀνθρωπόμορφα θηρία». Πραγματικά τέτοιοι ἦταν οἱ Δοκῆτες καί τέτοιοι εἶναι οἱ αἱρετικοί ὅλων τῶν αἰώνων, μεταξύ τῶν ὁποίων καί οἱ Παπικοί. Καί ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν πρέπει νά ἐκφραζόμαστε δυναμικά, ὅπως τέτοιο παράδειγμα μᾶς δίνει ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος καί ὅλοι οἱ ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας.

Πόσο ὠφελεῖ ἡ ἐλεημοσύνη γιά τούς νεκρούς

 

 Ένας ὅσιος γέροντας, Λουκᾶς τό ὄνομα, ἀναφέρει ὅτι εἶχε κάποιον ἀδελφό πού ἔγινε μοναχός, ἀλλά ἀδιαφοροῦσε γιά τήν ψυχή του καί πέθανε χωρίς νά προετοιμαστεῖ γιά τό θάνατό του. Ὁ ἅγιος γέροντας ἐπιθυμοῦσε νά μάθει ποῦ βρίσκεται ἡ ψυχή τοῦ ἀδελφοῦ του. Μιά ἡμέρα κατά τήν ὥρα τῆς προσευχῆς του βλέπει τήν ψυχή τοῦ ἀδελφοῦ του στά χέρια τῶν δαιμόνων. Ἐν τῷ μεταξύ στό κελλί τοῦ πεθαμένου ἀδελφοῦ του βρῆκε πολλά χρήματα καί πολύτιμα πράγματα καί ὁ γέροντας κατάλαβε ὅτι ἡ ψυχή του ὑποφέρει καί γιά ἄλλα ἁμαρτήματά του, ἀλλά κυρίως γιατί παραμελοῦσε τήν ἐλεημοσύνη στούς πτωχούς. Τότε πῆρε ὅλα τά χρήματα πού βρῆκε στό κελλί τοῦ ἀδελφοῦ του καί τά ἔδωσε στούς πτωχούς γιά νά  συγχωρεθεῖ ἡ ψυχή του. Ὕστερα ἀπό αὐτό κάποια μέρα στήν προσευχή του βλέπει τό θρόνο τοῦ Θεοῦ καί τούς φωτεινούς ἀγγέλους νά ἀγωνίζονται νά ἀποσπάσουν ἀπό τούς δαίμονες τήν ψυχή τοῦ ἀδελφοῦ του. Οἱ δαίμονες φώναζαν στό Θεό: «Εἶσαι δίκαιος. Κρίνε λοιπόν. Αὐτή ἡ ψυχή ἀνήκει σέ μᾶς, γιατί ἔπραξε τά δικά μας ἔργα». Οἱ ἄγγελοι ὅμως εἶπαν στούς δαίμονες ὅτι αὐτή ἡ ψυχή ἐλευθερώθηκε ἀπό τίς ἐλεημοσύνες πού δόθηκαν γι’ αὐτήν. Καί οἱ δαίμονες πού ἤθελαν τήν ψυχή μέ τό μέρος τους, εἶπαν: «Τά ἔκανε ὁ ἴδιος τά χρήματα ἐλεημοσύνη ἤ ὁ ἀδελφός του;».

Καί ἀνέβηκε στόν μιναρέ καί ἔψαλλε τό ''Χριστός Ἀνέστη!''

  Χριστός Ἀνέστη!

1. Φτάνει ὁ χαιρετισμός αὐτός γιά νά δονήσει τήν καρδιά μας ἀπό χαρά καί ἐνθουσιασμό, γιατί τό «Χριστός ἀνέστη» εἶναι μιά μικρή μέν, ἀλλά δυνατή ὁμολογία τῆς πίστης μας.

«Χριστός ἀνέστη», γιατί ὁ Ἀρχηγός τῆς πίστης μας εἶναι Θεός καί δέν μπορεῖ νά Τόν κρατήσει τό σκοτεινό βασίλειο τοῦ θανάτου. Κατέβηκε μέχρις ἐκεῖ γιά νά τό διαλύσει καί νά δώσει ἀληθινή ζωή στούς ἐκεῖ νεκρούς. Γι᾽ αὐτό καί λέμε «καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος»!

2. Στόν πασχάλιο αὐτόν χαιρετισμό μου, ἀδελφοί μου, θέλω νά σᾶς πῶ ὅτι τό «Χριστός ἀνέστη»ψαλλόταν πιό τρανά καί πιό ἐνθουσιαστικά στά σκληρά χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας, γιατί ἄναβε τόν πόθο καί τήν ἐλπίδα γιά τήν ἀνάσταση τοῦ Ἔθνους μας. Τούς στοίχιζε ὅμως τήν ζωή τους τό «Χριστός ἀνέστη»αὐτό. 

Ἔτσι λοιπόν οἱ Τοῦρκοι πλησίασαν ἕνα χριστιανό παλλικάρι καί τοῦ εἶπαν νά τουρκέψει καί αὐτοί τοῦ ὑποσχέθηκαν ὅτι θά τόν κάνουν ἄρχοντα. 

Καί τό παλλικάρι εἶπε ναί, δέχεται, ἀλλά θέλει τήν ἄρνηση αὐτή τοῦ Χριστοῦ νά τήν κάνει μέρα πού τιμοῦν καί ἑορτάζουν πολύ οἱ χριστιανοί καί αὐτή εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ Πάσχα. 

Ἡ θεοδικία στὴν Παλαιὰ Διαθήκη

† Ἐπισκόπου Γόρτυνος Ἱερεμία,

Ὁμοτίμου Καθηγητοῦ Παν/μίου ἐπὶ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης

 

Στὴν σύντομη αὐτὴ παλαιοδιαθηκική μας μελέτη θὰ μιλήσουμε γιὰ ἕνα θεολογικὸ θέμα, τὸ ὁποῖο ταράσσει πραγματικὰ ὅλη τὴν Παλαιὰ Διαθήκη, χωρὶς νὰ δίνεται ἐπαρκὴς λύση σ΄ αὐτό. Εἶναι τὸ θέμα τῆς θεοδικίας. Βασικὰ μόνο στοιχεῖα θὰ δώσουμε ἐδῶ στὸ θέμα αὐτό, γιατί ἡ διεξοδική του ἀνάπτυξη ἀποτελεῖ ὁλόκληρη πραγματεία.

1. Τὸ περὶ θεοδικίας θέμα ἀρχίζει ἀπὸ τὴν ἀλήθεια ὅτι ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ἔχει ἐγκόσμιο χαρακτῆρα καὶ διὰ τοῦτο τονίζεται πολὺ ὁ πλοῦτος τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν ὡς εὐλογία Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπο γιὰ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν Του. Ἀντὶ ἄλλου χωρίου λέγουμε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ στὸ βιβλίο τοῦ Ἡσαΐου: «Ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε» (1,19). Ἀποτελεῖ πρόβλημα τὸ γιατί ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ἔχει ἐγκόσμιο χαρακτῆρα, ὅπως εἴπαμε παραπάνω. Ἀλλὰ ἡ καλυτέρα λύση στὸ πρόβλημα αὐτὸ εἶναι νὰ ποῦμε ὅτι αὐτὸ συμβαίνει λόγῳ...

τοῦ πολέμου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης κατὰ τῆς νεκρομαντείας, τὴν ὁποία ἐξασκοῦσαν οἱ Χαναναῖοι.

Ἐπιστολή τοῦ Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία πρός τούς Ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεώς του περί τῆς συνόδου τῆς Κρήτης

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

   ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ - ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, 12 Δεκεμβρίου 2016

Ἀγαπητοί συλλειτουργοί ἀδελφοί Ἱερεῖς,

Ἔγινε στίς 19-26 Ἰουνίου στό Κολυμπάρι τῆς Κρήτης ἡ Πανορθόδοξη Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος, ὅπως ὀνομάστηκε.

Γνωρίζω τό ἐνδιαφέρον Σας γιά νά μάθετε τά σχετικά μέ τήν Σύνοδο αὐτή, γιατί μέ ἐρωτούσατε σέ κατ᾽ ἰδίαν συναντήσεις, ἀλλά σᾶς ἔλεγα ὅτι θά ἀπαντήσω σέ ὅλους σας μέ μία γενική ἀπάντηση. Αὐτό πράττω τώρα κατά καθῆκον καί ὑποχρέωσή μου ὡς Ἐπίσκοπός σας.

1. Κατά πρῶτον ἔχω νά πῶ αὐτό πού ξέρετε ὅτι ἡ Ἐκκλησία μας ἐκφράζεται συνοδικά. Καί σεῖς οἱ Ἱερεῖς μέ τό ποίμνιό σας, τούς λαϊκούς χριστιανούς, κάνετε Σύνοδο καί τί... Σύνοδο!... «Θεία Λειτουργία» λέγεται ἡ Σύνοδος αὐτή καί λέγεται ἔτσι ἐπειδή εἶναι ἔργο τοῦ «λείτους», δηλαδή, τοῦ λαοῦ. Τό γνωρίζετε ὅτι χωρίς τό λαϊκό στοιχεῖο δέν μπορεῖτε νά τελέσετε θεία Λειτουργία. Αὐτή ἡ Σύνοδος, ἡ θεία Λειτουργία, εἶναι πραγματικά «Ἁγία καί Μεγάλη».

Κατήχηση γιά τά παιδιά καί τούς νέους 2 (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

ΚΑΤΗΧΗΣΗ

Γιά τά παιδιά καί τούς νέους

(Γιά τά παιδιά τῶν Σχολείων μας, τώρα πού δέν διδάσκονται τήν ὀρθόδοξη πίστη μας ὁμολογιακά)

Ἑβδομαδιαῖο περιοδικό – Ἀριθμ. φύλ. 2

 

Συντάκτης: Ἐπίσκοπος Ἱερεμίας

IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

 

ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΟΣ

 

ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ

1. Εὔχομαι, ἀγαπητοί μου φίλοι, νά βρεῖτε τόν Θεό καί ὄχι μόνο νά τόν βρεῖτε, ἀλλά καί νά τόν γευθεῖτε σωστά καί καρδιακά! Τότε σᾶς τό ὑπόσχομαι ὅτι θά νοιώσετε μεγάλη χαρά καί θά βρεῖ νόημα ἡ ζωή σας· γιατί εἴμαστε πλασμένοι γιά τόν Θεό, ὅπως τό ψάρι εἶναι πλασμένο γιά τό νερό.

2. Τόν λέμε «Θεό» ἀπό τό ρῆμα «θεῶμαι», πού σημαίνει «βλέπω» ἤ ἀπό τό ρῆμα «θέω», πού σημαίνει «τρέχω». Ναί, εἶναι «Θεός» γιατί ἡ παρουσία του φαίνεται παντοῦ. Καί λέγεται πάλι «Θεός», γιατί Αὐτός εἶναι κινητικός καί τρέχει γιά βοήθεια, ὅταν τόν ἐπικαλούμαστε (βοή-θέω = τρέχω). Ἀλλά ὑπάρχει καί μιά ἄλλη ἑρμηνεία. Λέγεται «Θεός» ἀπό τό ρῆμα «αἴθω», πού σημαίνει «καίω». Εἶναι αὐτό πού λέει ἡ Ἁγία Γραφή ὅτι ὁ Θεός εἶναι «πῦρ καταναλίσκον» (Δευτ. 4,24). Μή μπορώντας νά ἐκφράσουμε τόν Θεό μέ τίποτε ἄλλο, τόν ἐκφράζουμε μέ τό ἀνώτερο καί τό λαμπρότερο πού ὑπάρχει: Μέ τό φῶς, μέ τόν ἥλιο, μέ τήν φωτιά!

Τά εἰσόδια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

 

Δημητσάνα - Μεγαλόπολις, Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2016

ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

 

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΑΟΝ

 

1. Τήν 21η τοῦ μηνός Νοεμβρίου, ἀδελφοί χριστιανοί, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν Εἴσοδο στόν Ναό τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Μετά τήν Γέννηση τῆς Παναγίας μας πού ἑορτάσαμε στίς 8 Σεπτεμβρίου, ἔχουμε τώρα στήν δεύτερη θεομητορική ἑορτή, τά Εἰσόδιά Της στόν Ναό. Εἶναι μεγάλη ἡ ἑορτή αὐτή. Δέν λέγεται μέν γι᾽ αὐτήν στήν Καινή Διαθήκη, ἀλλά ἡ Ἁγία Γραφή συμπληρώνεται ἀπό τήν Ἱερή μας Παράδοση. Ἤ, γιά νά τό πῶ καλύτερα, ἡ πρώτη καί μεγάλη πηγή τῆς πίστης μας εἶναι ἡ Ἱερή Παράδοση. Ἡ Ἁγία Γραφή, ἡ Καινή Διαθήκη, εἶναι τό γραπτό μέρος τῆς Ἱερῆς Παράδοσης. Ἡ ἑορτή, λοιπόν τῶν Εἰσοδίων τῆς Παναγίας μας στόν Ναό ἀναφέρεται ἀπό τήν Ἱερή μας Παράδοση καί ἔχουμε λόγους καί ὁμιλίες καί ὕμνους τῶν ἁγίων Πατέρων μας, πού ἀναφέρονται στήν γιορτή αὐτή.

2. Στό σημερινό μου κήρυγμα, ἀδελφοί, θά σᾶς πῶ ὀλίγα ἀπό μία ὁμιλία τοῦ σοφωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας Θεοφυλάκτου, ὁμιλία ἀναφερομένη στήν ἑορτή τῶν Εἰσοδίων στόν Ναό τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Εἶναι πολύ καλός ἑρμηνευτής τῆς Ἁγίας Γραφῆς ὁ Θεοφύλακτος, γιατί ἔχει μελετήσει τόν μέγαν, τόν καλύτερο ἑρμηνευτή τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο, καί τόν μεταδίδει μέ ἁπλότητα στά Ἑρμηνευτικά του συγγράμματα.

Ὁ ἱερός Χρυσόστομος περί τῆς ὑποκρισίας (Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

 

         IΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

   ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2016

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

O IΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ*

 

1. Σήμερα, ἀδελφοί μου χριστιανοί, 13 Νοεμβρίου ἑορτάζουμε τήν μνήμη τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου. Τόν εἶπαν «χρυσόστομο» γιά τό «χρυσό» του στόμα, πού ἔλεγε λόγια γεμᾶτα χάρη Θεοῦ, λόγια πού ἔβγαιναν ἀπό καρδιά καθαρή καί νοῦ φωτισμένο ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα. Φανταστεῖτε ὅτι οἱ χριστιανοί τῆς ἐποχῆς του ἔλεγαν: «Προτιμώτερο νά σβήσει ὁ ἥλιος, παρά νά κλείσει τό στόμα τοῦ Χρυσοστόμου»!

2. Μέ τήν εὐκαιρία τῆς μνήμης αὐτοῦ τοῦ ἱεροῦ πατρός θέλω, ἀδελφοί χριστιανοί, νά σᾶς παρουσιάσω μέ λίγα καί ἁπλᾶ λόγια μιά μικρή, ἀλλά πολύ ὡραία καί ὠφέλιμη ὁμιλία του.

Στήν ὁμιλία του αὐτή ὁ ἅγιος Χρυσόστομος ἁρπάζεται ἀπό τόν λόγο τοῦ Κυρίου, πού εἶπε στούς μαθητές Του νά «προσέχουν ἀπό τούς ψευδοπροφῆτες, πού ἔρχονται σ᾽ αὐτούς μέ ἔνδυμα προβάτων, ἀλλά ἀπό μέσα τους εἶναι λύκοι ἅρπαγες» (Ματθ. 7,15). Δηλαδή, εἶναι ὑποκριτές. Καί μέ ἀφορμή, λοιπόν, τόν λόγο αὐτό ὁ ἱερός πατέρας ὁμιλεῖ γιά τούς ὑποκριτές, γι᾽ αὐτούς πού προσπαθοῦν μέ τό ἐπίπλαστο καλό σχῆμα τους νά παραπλανήσουν τούς ἄλλους ὅτι εἶναι καλοί. Ἀλλά εἶναι «ματαιόπονοι» αὐτοί πού κάνουν αὐτό, λέγει ὁ Χρυσόστομος.

Περί τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων (Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

IEΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2016

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΑ

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ

1. Στίς 8 τοῦ μηνός Νοεμβρίου, ἀδελφοί χριστιανοί, τήν ἐρχόμενη Τρίτη, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαήλ καί Γαβριήλ, ἀλλά καί ὅλων τῶν Ἀγγέλων. Οἱ Ἄγγελοι εἶναι καί αὐτοί κτίσματα τοῦ Θεοῦ, ἀλλά δημιουργήθηκαν πρῶτοι ἀπ᾽ ὅλα τά κτίσματα. Ἔτσι εἶναι: Πρῶτα δημιουργήθηκαν οἱ Ἄγγελοι, πού εἶναι πνεύματα, ἔπειτα ἔγινε ὁ ὑλικός κόσμος, πού μᾶς περιβάλλει, καί τελευταῖα ἔγινε ὁ ἄνθρωπος, πού εἶναι καί ἀπό πνεῦμα, ὅπως οἱ Ἄγγελοι, καί ἀπό ὕλη, ὅπως ὁ γύρω κόσμος.

2. Οἱ Ἄγγελοι εἶναι οἱ πιό κοντινοί μας, γιατί ὅταν βαπτιστήκαμε ὁ καθένας πῆρε ὡς δῶρο ἀπό τόν Θεό ἕνα προσωπικό Ἄγγελο, ὡς φύλακα καί ὁδηγό. Καί πρέπει νά κάνουμε προσευχή στόν Ἄγγελό μας αὐτόν, γιατί αὐτός θά παραδώσει τήν ψυχή μας στόν Θεό. Ἔτσι πρέπει ἀκόμη νά προσέχουμε νά μήν λυποῦμε τόν Ἄγγελό μας μέ κακές ἐπιθυμίες καί πράξεις, γιατί, πραγματικά, λυπᾶται ὁ ἄγγελός μας ὅταν ἁμαρτάνουμε καί σκεπτόμαστε καί πράττουμε ἀντίθετα πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Ὁ ἅγιος Δημήτριος. Σημεῖα ἀπό τόν βίο του γιά τήν πνευματική ζωή ".

Ομιλητής ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμία.

https://proskynitis.blogspot.gr/

Ἡ Ἁγία Τριάς ὁ Θεός μας (1) (Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ἱερεμία)

       

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΕΩΣ

   ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ-ΜΕΓΑΛΟΠΟΛΙΣ

 

Δημητσάνα - Μεγαλόπολη, Κυριακή 23 Ὀκτωβρίου 2016

 

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

 

Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ (1)

ΔΟΓΜΑΤΙΚΑ

1. Στό προηγούμενο κήρυγμά μου, ἀδελφοί χριστιανοί, λέγαμε ὅτι ὁ Θεός δέν εἶναι μιά ἀνώτερη ἀφηρημένη δύναμη, ἀλλά εἶναι Πρόσωπο. Εἶναι ζωντανή ὕπαρξη. Ἔτσι ἀποκαλύφθηκε ἀπό παλαιά στόν Μωυσῆ, λέγοντάς του, «Ἐγώ εἰμι ὁ Ὤν». Καί εἴπαμε ἀκόμη στό προηγούμενο κήρυγμα ὅτι ὁ Θεός μας εἶναι Τριάς. Ἁγία Τριάς. Ἀλλά θά ρωτήσει κανείς: Δέν εἶναι καλύτερα νά λέμε ὅτι ὁ Θεός μας εἶναι ἕνας, ὅπως τόν πιστεύουν οἱ Μωαμεθανοί, καί ὄχι ὅτι εἶναι Τριάς; Αὐτό θά σᾶς ἐξηγήσω σήμερα καί παρακαλῶ προσέξτε:

Οἱ Ἕλληνες φιλόσοφοι τήν θεότητά τους τήν χαρακτήριζαν ὡς ἀκίνητη, γιατί νόμιζαν ὅτι ἄν κινεῖται ὁ Θεός, τότε εἶναι ἀδύνατος καί ἀτελής. Ὁ Ἀριστοτέλης ἔλεγε ὅτι τό θεῖον εἶναι «ἀκίνητον» καί «ἀκοινώνητο», ὅτι δέν ἔχει δηλαδή κοινωνία μέ ἄλλα πρόσωπα καί ὅτι εἶναι τελείως ὑπερβατικό, δηλαδή, ὅτι ζεῖ ἐκεῖ πολύ ψηλά, μακρυά ἀπό μᾶς, χωρίς καμμία σχέση μαζί μας.