Παναγία ἡ Ἀπροσδόκητη Χαρά
Η εἰκόνα αὐτή ζωγραφίστηκε μέ βάση τήν περιγραφή τῶν θαυμάτων τῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας τοῦ Τσερνιγκώφ, τά ὁποῖα κατέγραψε ὁ ἅγιος Δημήτριος, μητροπολίτης Ροστώφ, ὁ Θαυματουργός (†1709) στό ἔργο του Γῆ ποτισμένη.
Ἕνα ἀπό τά θαύματα αὐτά εἶναι τό ἀκόλουθο:
Κάποιος ἄνθρωπος, μολονότι ἔκανε ἁμαρτωλή ζωή, ἀγαποῦσε εὐλαβικά τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο καί κάθε μέρα προσευχόταν μπροστά σέ μιάν εἰκόνα της, ἐπαναλαμβάνοντας τα λόγια πού τῆς εἶχε ἀπευθύνει ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ: «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη!...» (Λουκ. 1:28).
Μιά φορά, λίγο πρίν πάει ν' ἁμαρτήσει, ἔκανε τή συνηθισμένη του προσευχή. Ξάφνου, μέ τρόμο εἶδε τήν εἰκόνα νά ζωντανεύει. Ἡ Παναγία κινήθηκε ἐλαφρά, ἐνῶ στά χέρια, στα πόδια καί στήν πλευρά τοῦ Θείου Βρέφους ἀνοίχθηκαν πληγές, ἀπό τίς ὁποῖες ἔσταζε αἷμα!
Πέφτοντας μέ τό πρόσωπο στο δάπεδο, ὁ ἁμαρτωλός φώναξε:
