Προσευχή τῆς Ὁσίας ἀσκήτριας τῆς Καλύμνου Μαγδαληνῆς, τῆς Γερόντισσας τῆς ἐλεημοσύνης (3 Αὐγούστου 1952)

 Δρ Χαραλάμπης Μ. Μπούσιας, Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας

Στις 3 Αυγούστου μνημονεύουμε μετ’ εγκωμίων την μνήμη της Οσίας ασκήτριας της Καλύμνου, της Γερόντισσας της Μονής του Ευαγγελισμού στο Άργος της ευάνδρου αυτής και καλλίπαιδος νήσου, της Γερόντισσας της ελεημοσύνης.

Αυτή μιλούσε με παρρησία, αλλά και με δάκρυα ευχαριστίας και «εν ‘αφελότητι καρδίας» στον ουράνιο Νυμφίο της και του έλεγε:

– «Κύριε, σε διψάει η ψυχή μου και σε ζητάει! και πως να μην Σε ζητήσει, αφού Εσύ πρώτος τη ζήτησες, την ανέσυρες από τον κόσμο Εσύ που «από κοπρίας ανυψείς πένητα» (Ψαλμ. 112, 7). Εσύ πρώτος τη ζήτησες και της έδωσες να γευθεί τη γλυκύτητα του Αγίου Σου Πνεύματος. Γι’ αυτό και η ψυχή μου Σε αγαπά μέχρι τέλους!

 Και ο Χριστός, στού οποίου την αγάπη η Οσία Μαγαδαληνή δόθηκε ολοκληρωτικά όχι μόνο με την ασκητική της διαγωγή, που την ανέβασε στα ουράνια δώματα, αλλά και με την ελεημοσύνη της.

   Στην λαίλαπα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που έφερε την πατρίδα μας στην εξαθλίωση, το Μοναστήρι του Ευαγγελισμού μαζί με όλο το λαό της Καλύμνου δοκιμάσθηκε πολύ. Οι πόροι συντηρήσεώς του ήταν πενιχρότατοι. Η σκληρή δοκιμασία έγινε εφιαλτική με πείνα και θάνατο. Η υποτυπώδης βιοτεχνία των τσεμπεριών που έφτιαχναν η Γερόντισσα Μαγδαληνή και οι καλόγριές της δεν λειτουργούσε και γιατί δεν υπήρχαν χρήματα για να αγορασθούν οι πρώτες ύλες, αλλά και γιατί ο κόσμος δεν τα αγόραζε από έλλειψη χρημάτων. Η Γερόντισσα πιστή στην πρόνοια του Θεού δεν απογοητευόταν.

Ο Όσιος Σάββας ο εν Καλύμνω (1862-1948)

Γεννήθηκε στην Ηρακλείτσα της Ανατολικής Θράκης το 1862 από γονείς φτωχούς. Δωδεκάχρονος έρχεται στό Άγιον Όρος, στη σκήτη της Άγιας Άννης, στην Καλύβη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Δοκιμάζεται επί μία δωδεκαετία, μαθαίνει την αγιογραφία καί τή βυζαντινή μουσική καί μεταβαίνει στα Ιεροσόλυμα, στη μονή τού Χοζεβά, στον Άθωνα για τρία χρόνια (1894-97) καί ξαναγυρίζει στα Ιεροσόλυμα, όπου μένει μέχρι το 1916, ασκητεύοντας κυρίως στις όχθες τού Ιορδάνη καί, για ένα μικρό διάστημα, στη μονή τού Αγίου Σάββα τού Ηγιασμένου.Στη συνέχεια ζει δύο χρόνια στην Πάτμο, για λίγο πάλι στό Άγιον Όρος καί πηγαίνει στην Αίγινα, κοντά στον άγιο Νεκτάριο. Ασκείται μαζί του καί μετά την κοίμηση τού άγιου μένει σαράντα ήμερες κλεισμένος στό κελλί του. Με νηστεία καί προσευχή αγιογραφεί την πρώτη εικόνα τού θεοφόρου Νεκταρίου καί την παραδίδει στό ναό για προσκύνηση.
Το έτος 1926 ή 1928 μεταβαίνει στην Κάλυμνο καί ζει με αξιοθαύμαστη άσκηση καί νήψη στη μονή των Αγίων Πάντων μέχρι την οσιακή κοίμηση του το 1948.