Γιατί συνδέονται τὰ καρναβάλια μὲ τὸν κανιβαλισμὸ καὶ ποιό εἶναι τὸ ἀντίθετο «Τριώδιο».

Ἡ μανία ἀποτελεῖ τὸν κοινὸ παρονομαστὴ καὶ τὴν κινητήριο δύναμη τόσο στὸν καρναβαλισμὸ ὅσο καὶ στὸν κανιβαλισμό, καθὼς καὶ στὶς δύο περιπτώσεις ὁ ἄνθρωπος παύει νὰ λειτουργεῖ μὲ τὴ λογικὴ καὶ παραδίδεται σὲ μιὰ κατάσταση «ἔκστασης» ποὺ καταργεῖ τὸν σεβασμὸ πρὸς τὴ ζωή. Ἡ μανία ἐχθρεύεται τὸ «πρόσωπο» (τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ). Ὁ κανίβαλος βλέπει τὸν ἄλλο ὡς τροφή, ὡς καύσιμο κινητήριας δύναμης γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ μία βιαία διασκέδαση ὅπου δὲν βγαίνει ἀπὸ τὴν ἤρεμη καρδιὰ ἀλλα ἀπὸ μία ταραχώδη ποὺ ἐπιζητὰ νὰ ξεσπάσει βιαία στὴν διασκέδαση μὲ κάθε μέσον καὶ κόστος, γιατί αὐτὸ κάνει ὁ καρναβαλιστὴς ὡς ἀντικείμενο σάτιρας ἢ ἡδονῆς. Καὶ οἱ δύο πλευρὲς ὅπου ἐπιτελοῦν τὸν καρναβαλισμὸ ὅσο καὶ στὸν κανιβαλισμὸ μισοῦν τὴ ζωὴ στὴν ἱερή της διάσταση, προτιμῶντας τὴ φθορὰ καὶ τὸν θάνατο.

Ἡ μανία αὐτὴ εἶναι οὐσιαστικὰ μιὰ ἄρνηση τῆς ἀγάπης, καθὼς ἡ ἀγάπη προϋποθέτει τὸν σεβασμὸ στὴν ἑτερότητα τοῦ ἄλλου. Στὸ καρναβάλι καὶ στὸν κανιβαλισμὸ ὅπου ἀκολουθεῖ ἔμμεσα, ὁ «ἄλλος» δὲν ὑφίσταται ὡς ἀδελφός, ἀλλὰ ὡς μέσο γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τοῦ ἐνστίκτου. Ἡ μάσκα τοῦ καρναβαλιστὴ εἶναι ἡ ὀπτικὴ ἀπόδειξη αὐτῆς τῆς ἐχθρότητας πρὸς τὸ πρόσωπο∙ εἶναι ἡ προσπάθεια νὰ ἐξαφανιστεῖ ἡ θεϊκὴ ὀμορφιὰ καὶ νὰ ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ τὸ τερατῶδες καὶ τὸ ἄμορφο. Τὸ μῖσος αὐτὸ ἐκδηλώνεται μὲ τὴν προτροπὴ νὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος ἕνα πρόσωπο γελοῖο, χάνοντας τὴ δυνατότητα γιὰ προσευχὴ καὶ κοινωνία μὲ τὸ Θεῖο στὶς ἅγιες αὐτὲς ἡμέρες τῆς χριστιανοσύνης.

Καννιβαλισμός (Ἀπόστολος Παπαδημητρίου)

Κατά τις πρόσφατες δεκαετίες γινόμαστε μάρτυρες αήθους προβολής εκ μέρους των τηλεοπτικών σταθμών όλων των αθλιοτήτων της κοινωνίας μας. Τα δελτία ειδήσεων έχουν μετατραπεί σε δελτία προβολής εγκληματικών πράξεων. Οι τηλεθεατές έχοντες εθιστεί στη θέαση ακόμη και προγραμμάτων σαβούρας, κατά γενική ομολογία, βρίσκουν στη συνέχεια αντικείμενο συζήτησης στις παρέες τους, όπως οι τηλεοπτικοί σταθμοί προηγουμένως αντικείμενο προβολής, που θα κρατήσει τον λαό μακριά από τα ογκούμενα προβλήματά του. Στη γειτονική μας Τουρκία το σύστημα εξουσίας ασχολείται σε καθημερινή βάση με τη χώρα μας, η οποία δεν αποδέχεται τη «δίκαιη» μοιρασιά του Αιγαίου! Στη χώρα μας το σύστημα εξουσίας, στην υπηρεσία του οποίου βρίσκονται οι τηλεοπτικοί σταθμοί των εγχωρίων πλουτοκρατών, ανακουφίζεται σημαντικά με την καθήλωση του λαού στο άθλιο επίπεδο εκπομπών και ειδήσεων.

Κάποιοι δημοσιογράφοι, άκρως εξειδικευμένοι στην προβολή κάθε αθλιότητας, αναλαμβάνουν ρόλο εισαγγελέως και ως αδιάβλητοι οι ίδιοι επιτίθενται λάβροι κατά φερομένων ως δραστών αξιοποίνων πράξεων παρουσιάζοντας λεπτομέρειες ανατριχιαστικές επιδιώκοντας πρωτίστως την αποκλειστικότητα (δοξάστε με) και την αύξηση της τηλεθέασης! Είναι σύνηθες να προχωρούν σε καταδικαστική απόφαση, ενώ η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της προανάκρισης. Αγνοούν την πολύ γνωστή ρήση των νομικών «ο εγκαλούμενος είναι αθώος μέχρι την απόδειξη του αντιθέτου».

Στα δελτία ειδήσεων, ακόμη και των κρατικών σταθμών, έχει θρονιαστεί πλέον το έγκλημα της ημέρας. Τον τελευταίο καιρό κυρίαρχη θέση κατέχουν οι συζυγοκτονίες με θύμα βέβαια αποκλειστικά γυναίκες. Είναι φαινόμενο το οποίο έχει ενταθεί σ’ όλη την έκταση της ηπείρου μας. Και πολύ υποκριτικά καλούνται κατά καιρούς οι γυναίκες, θύματα καθημερινής βίας συζύγου ή συντρόφου, να απευθυνθούν στους «σωτήρες» τους, οι οποίοι καυχώνται για τη λειτουργία δομών βραχύβιας φιλοξενίας. Χορηγοί επικοινωνίας (δεν πιστεύω να ζητούν αμοιβή) οι τηλεοπτικοί σταθμοί, οι σε καθημερινή βάση προαγωγοί στο έγκλημα!

Χωρίς Θεό ὅλα ἐπιτρέπονται, ἀκόμα καί ὁ κανιβαλισμός!

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 22a Φεβρουαρίου 2021

ΧΩΡΙΣ ΘΕΟ ΟΛΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ!

Ο αθεϊσμός είναι η πλέον χειρότερη μορφή του παραλογισμού, παρά το γεγονός ότι θέλει να παρουσιάζεται από τους αθεϊστές, ως συνεπής ορθολογισμός, αποδεχόμενος μόνον ό,τι είναι σύμφωνο με την λογική και την επιστημονική έρευνα. Ο μεγάλος χριστιανός λογοτέχνης Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι είχε πει πως «χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται», για να ορίσει όχι απλά τον παραλογισμό του αθεϊσμού, αλλά και τη δαιμονική του προέλευση και ενέργεια. Το Γραφείο μας αναγκάστηκε πολλές φορές σε προηγούμενες δημοσιεύσεις μας, να ασχοληθεί με την αθεΐα και να καταδείξει μεταξύ άλλων, ότι αυτή δεν αποτελεί απλώς και μόνον άρνηση της υπάρξεως του Θεού, άρνηση κάθε μορφής δογματισμού και κάθε μεταφυσικής αναγωγής του ανθρώπου σε ένα υπέρτατο όν, αλλά ότι συνιστά εν τέλει μια ιδιότυπη «θρησκεία», η οποία όμως εμπερικλείει στο εσώτατο είναι της ένα πλήθος αντιφάσεων, που οδηγούν στην απόλυτη άρνηση της λογικής. 

Αντίθετα η Ορθόδοξη Εκκλησία μας αφ’ ενός μεν δεν απορρίπτει την λογική, διότι αυτή είναι χρήσιμη και αναγκαία προκειμένου να μας οδηγήσει σε μια εισαγωγική πίστη ως προς την ύπαρξη του Θεού, αφ’ ετέρου όμως γνωρίζει τα όριά της, πέραν των οποίων επακολουθεί η άμεση εμπειρία, όχι μόνον της υπάρξεως και παρουσίας του Θεού, αλλά και η ένωση του ανθρώπου με τον Θεό, διά των ακτίστων και μεθεκτών ενεργειών της Θείας Χάριτος. Αυτή μας ανυψώνει πέρα από τα κτιστά και ορατά και μας καθιστά κοινωνούς του αγίου Τριαδικού Θεού. Μ’ άλλα λόγια η Ορθόδοξη Εκκλησία μας προσφέρει σε κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο και τις λογικές αποδείξεις περί της υπάρξεως του Θεού, αλλά και την εμπειρική και βιωματική γνώση του αγίου Τριαδικού Θεού.