Πολλά ''ὄχι'' εἶπε ἡ Ἑλλάς, ἀλλὰ τό ''ὄχι'' στὸν ἀντίχριστο, θὰ ἔχει τὴν μεγαλύτερη ἀξία.

πηγή

Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης

https://proskynitis.blogspot.com/2024/10/blog-post_509.html

Ἐπέτειος 28ης Ὀκτωβρίου 1940:«Τό ἡρωικό ὄχι». π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΕΠΕΤΕΙΟΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΟΧΙ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-10-2001]

Όσο περισσότερο ο χρόνος απομακρύνει τα γεγονότα, αγαπητοί μου, τόσο περισσότερο σφαιρικά φαντάζουν στα μάτια μας. Έτσι, από την απόσταση 61 ολοκλήρων χρόνων, δηλαδή δύο τριακονταετίες, βλέπουμε τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 καλύτερα. Αλήθεια, πέρασαν έξι δεκαετίες… Πόσο γρήγορα πέρασαν… Για ‘κείνους μάλιστα που τότε έζησαν τα γεγονότα και σήμερα έχουν κάποια ηλικία.

28η Οκτωβρίου 1940… Μια χρονολογία που τη χαρακτηρίζει ένα ηρωικό ΟΧΙ. Ένα ΟΧΙ στο τελεσίγραφο του εχθρού για παράδοση. Είναι στο αίμα του Έλληνος να μη θέλει να παραδοθεί στον εχθρό. Σε όποιας μορφής εχθρό. Και το βλέπει κανείς αυτό ιστορικά. Και οι πρόγονοί μας είπαν εκείνο το περίφημο «Μολών λαβέ». Δηλαδή, «αφού έρθεις, πάρε τα αυτά που ζητάς. Εμείς δεν σου τα δίνουμε»· όταν ο τελευταίος αυτοκράτωρ, μαχόμενος, έπεσε στα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως, λέγοντας ότι του ήταν αδύνατον να παραδώσει την πόλη στον εχθρό, γιατί δεν του ανήκε· όταν το ’40 μας ζήτησαν οι εχθροί να παραδώσουμε την πατρίδα μας στα χέρια τους, εμείς τους είπαμε ΟΧΙ!

Όλες αυτές οι απαντήσεις είναι ταυτόσημες έννοιες. Είναι η αντίσταση στην ψυχή του Έλληνα όταν βλέπει να κινδυνεύει η ελευθερία του, η πατρίδα του, η ψυχή του… Το αίσθημα της αντιστάσεως βρίσκεται βαθιά μέσα στην ψυχή, όπως και το αίσθημα της προδοσίας πάλι κι αυτό βαθιά βρίσκεται μέσα στην ψυχή… Ο Αδάμ πρώτα έχασε τον εαυτό του και κατοπινά τον Παράδεισο. Σε κάθε αγώνα η ψυχή έχει την πρωτεύουσα θέση. Αυτή νικά, αυτή προδίδει. Γι΄αυτό μαζί με τους εξοπλισμούς πρέπει πρώτιστα να εξοπλίζεται η ψυχή εκείνων που θα πολεμήσουν. Στην εποχή μας, δεν ξέρω τι γίνεται με τους εξοπλισμούς της πατρίδος μας, αλλά εκείνο που βλέπω και ξέρω, όπως και εσείς βλέπετε και ξέρετε, είναι ότι η ψυχή του συγχρόνου Έλληνα πολίτη δεν εξοπλίζεται. Κι όχι μόνο δεν εξοπλίζεται, αλλά και αφοπλίζεται από ό,τι έχει.

Και τι αφοπλίζει τη σύγχρονη ελληνική ψυχή; Οι ιδέες και οι ηδονές. Οι ιδέες, οι λεγόμενες «διακινούμενες ιδέες» κυριολεκτικά καταλύουν τη δύναμη της ψυχής. Όταν προσβάλλεται η έννοια της πίστεως στον Θεό με τα κηρύγματα του υλισμού και της αθεΐας, όταν η έννοια της πατρίδος προσβάλλεται με το σύνθημα «Κάτω τα σύνορα», όταν καλλιεργείται ένας αμοραλιστικός διεθνισμός με συνθήματα ότι η αγάπη στην πατρίδα είναι «σοβινισμός», «κακοποιός εθνικισμός», «επικίνδυνος ρατσισμός»- τέτοιες ιδέες κυκλοφορούν, είσαστε μάρτυρες, τα ξέρετε-, όταν ο Θεός πλέον δεν έχει θέση στη ζωή μας και επιβάλλουμε στα σχολεία μας μελέτες και αναλύσεις έργων του αθέου και βλασφήμου Καζαντζάκη και ή τινός ετέρου, όταν το μάθημα των Θρησκευτικών διαρκώς ελαττούται και πολλάκις θεολόγοι διακωμωδούν την πίστη, όταν η οικογένεια προσβάλλεται με περίεργες ιδέες, όπως η παρουσία ενός ή δύο παιδιών - Βλέπετε τι γίνεται, πού μπορούμε να φτάσουμε; Σε λίγο θα είμεθα μειονότητα στη χώρα τη δική μας…- όταν η αυθεντία του πατέρα διαρκώς λιγοστεύει μέχρις εκμηδενισμού, όταν η απειθαρχία γίνεται σύνθημα ζωής, αλλά και η τρομοκρατία, όταν θεωρίες ληστρικές, όπως του Δαρβίνου, και του Φρόυντ, επικρατούν και δημιουργούν μια κοινωνία ερωτισμού με ολέθριες συνέπειες, όταν, όταν, όταν… όλα αυτά είναι οι διακινούμενες ιδέες με το προκάλυμμα της ελευθερίας και της δημοκρατίας… Θα το ξαναπώ: Με το προκάλυμμα της ελευθερίας και της δημοκρατίας…

ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ 1940

ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

  

    Στο μέτωπο, σ' όλη τη γραμμή, από τη γαλανή θάλασσα του Ιονίου μέχρι ψηλά τις παγωμένες Πρέσπες, ο Ελληνικός στρατός άρχιζε να βλέπει παντού το ίδιο όραμα: Έβλεπε τις νύχτες μια γυναικεία μορφή να προβαδίζει ψηλόλιγνη, αλαφροπερπάτητη, με την καλύπτρα της αναριγμένη από το κεφάλι στους ώμους. Την αναγνώριζε, την ήξερε από παλιά, του την είχαν τραγουδήσει όταν ήταν μωρό κι ονειρευόταν στην κούνια. Ήταν η μάνα η μεγαλόψυχη στον πόνο και στην δόξα, η λαβωμένη της Τήνου, η υπέρμαχος Στρατηγός.

Τά ΟΧΙ τοῦ χθές καί τοῦ σήμερα. Κωνσταντῖνος Χολέβας

Τα ΌΧΙ του χθες και του σήμερα

 Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά και του ελληνικού λαού δεν εξέπληξε όσους ήξεραν την  ιστορία αυτού του έθνους. Διχαζόμαστε, μεμψιμοιρούμε, κατατριβόμαστε με ασήμαντα, χάνουμε τη σωστή ιεράρχηση των προτεραιοτήτων, όμως στα δύσκολα ενωνόμαστε, μεγαλουργούμε, αντιστεκόμαστε. ΤΟ ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 αποτελεί οδοδείκτη για τα νέα ΟΧΙ που καλούμαστε να εκστομίσουμε. Ως πρόσωπα, ως λαός, ως έθνος.
Σήμερα καλούμαστε πρωτίστως να πούμε ΟΧΙ σε κάθε νέο διχασμό. ΟΧΙ στις λανθασμένες επιλογές που υπαγορεύει ο λαϊκισμός, η υπεραπλούστευση, η ανευθυνότητα.

28η Ὀκτωβρίου 1940. Ενωμένοι και με πίστη στον Θεό

28η Ὀκτωβρίου 1940.

Ενωμένοι και με πίστη στον Θεό

 

28η Ὀκτωβρίου 1940.

Ενωμένοι  και με πίστη στον Θεό Καθὼς πλησιάζει ἡ μεγάλη ἱστορικὴ ἐπέτειος τῆς ἐποποιίας τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940, ἡ σκέψη μας στρέφεται στὰ περασμένα, στὸ παρελθόν. Σ’ αὐτὰ ποὺ συνέβησαν πρὶν ἀπὸ 70 καὶ πλέον χρόνια, ὅταν οἱ ἀλαζονικὲς μεραρχίες τῶν Ἰταλῶν τοῦ Μουσολίνι ἀπειλοῦσαν νὰ ξεχυθοῦν στοὺς κάμπους καὶ τὰ βουνὰ τῆς Ἑλλάδας μας καὶ νὰ πνίξουν πόλεις καὶ χωριὰ μὲ τοὺς μελανοχίτωνες καὶ τοὺς κενταύρους τους. Στρέφεται στὴν περί οδο ἐκείνη ποὺ τὰ σιδερένια πουλιὰ ποὺ διέθετε ἄφθονα ὁ ἐχθρός, ἄρχισαν νὰ σκιάζουν τὸν καταγάλανο οὐρανὸ καὶ νὰ σπέρνουν τὸν θάνατο στὶς ἀνοχύρωτες πόλεις καὶ τὰ χωριά μας.

Συγκλονιστικό θαύμα εμφάνισης της Παναγίας μας το ’40 ...

ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ LORD JESUS CHRIST 3: Συγκλονιστικό θαύμα εμφάνισης της Παναγίας το ’40 ...: Θαυματουργική ἐμφάνιση τῆς Πᾳναγίας στόν πόλεμο τοῦ 40 καί τό διαχρονικό της μήνυμα! Ο ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΚΑΤΖΑΡΟΣ,ΑΦΗΓΕΙΤΑΙ ...

Τό θαῦμα τῆς Ἁγίας Σκέπης

Ἡ Ἁγία Σκέπη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου (1/ 28 Ὀκτωβρίου).

Ἡ Παναγία Μας σκέπασε τό ἔθνος μας στόν πόλεμο τοῦ 1940. Πάρα πολλοί στρατιῶτες μας Τήν εἶδαν ὁλοζώντανη νά τούς συμπαραστέκεται. 

Εἰς ἔνδειξιν εὐγνωμοσύνης καί τιμῆς  πρός τήν ‘Υπέρμαχο Στρατηγό τοῦ ἔθνους μας, μετά ἀπό ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος  (1952), μετατέθηκε ἡ ἑορτή τῆς Ἁγίας Σκέπης ἀπό τήν 1η Ὀκτωβρίου (κατά τήν ὁποία ἑορτάζεται πανορθοδόξως) στίς 28 Ὀκτωβρίου (ἡμέρα τῆς ἐθνικῆς ἐπετείου).  

Τό θαῦμα τῆς Ἁγίας Σκέπης τῆς ‘Υπεραγίας Θεοτόκου πού ἑορτάζουμε κάθε 28 Ὀκτωβρίου ἔγινε ὡς ἑξῆς: 

Βρισκόμαστε στά μέσα τοῦ 9ου αἰ. στήν Κωνσταντινούπολη. Στό παρεκκλήσιο τῆς ἁγίας Σοροῦ πού βρίσκεται στόν ναό τῶν Βλαχερνῶν, γινόταν ὁλονυκτία. Στό παρεκκλήσιο αὐτό φυλάσσονταν ἡ ἐσθήτα, ὁ πέπλος καί μέρος τῆς ἁγίας ζώνης τῆς Θεοτόκου. Ἐκεῖ πῆγε καί ὁ μακάριος Ἀνδρέας, ὁ «διά Χριστόν σαλός» κάνοντας τίς συνηθισμένες τρέλες του. 

Τό νέο οχι: ΟΧΙ στήν Νέα (=δαιμονική) Τάξη Πραγμάτων (28-10-10).

Ὁ κόσμος ἄρχισε ἐπιτέλους νά ξυπνάει

καί νά λέει μέ τόν δικό του τρόπο ΟΧΙ στή Νέα Τάξη Πραγμάτων καί στά διαβολικά τρύκ της!

 Κάποτε, λέγαμε ΟΧΙ στούς ἐδαφικούς κατακτητές μας!

Τώρα ὅπως ἀποδεικνύει ὁ ροῦς τῶν καθημερινῶν γεγονότων παγκοσμίως, πρέπει νά λέμε  ΟΧΙ στούς ἐπίδοξους κατακτητές τῶν ζωῶν καί τῶν ψυχῶν μας! Στούς κατακτητές τῆς ἀνθρωπότητας! Στούς παγκοσμιοποιητές!

Σκοπός τους εἶναι νά ὁμογενοποιήσουν τήν ἀνθρωπότητα καταργώντας τά κράτη καί τίς ἐθνικές-πολιτιστικές ἰδιαιτερότητες. Ἔτσι ἐλπίζουν ὅτι θά μᾶς ἐλέγξουν ἀποτελεσματικά μέ μία παγκόσμια κυβέρνηση (τήν τοῦ ἀντιχρίστου).

Ἄς παρακολουθήσουμε τήν ταχτική τους στό μεταναστευτικό πρόβλημα. Τό ὅλο ζήτημα τό «καλλιεργοῦσαν» καί τό «πότιζαν» ἐδῶ καί πολύ καιρό!