Σελίδες

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ

ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ
ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

ΟΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΑΣ





ΟΔΗΓΙΕΣ: ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ:

Δίπλα από το όνομα Κύριος Ιησούς Χριστός που υπάρχει ένα μικρό βελάκι , πατάμε εκεί και μας βγάζει διάφορες επιλογές από τις οποίες πατάμε το Download .
Και γίνεται η εκκίνηση να κατέβουν όλες οι ομιλίες.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1940. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1940. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 12 Μαρτίου 2026

Γιῶργος Σαραντάρης, ὁ λησμονημένος ποιητὴς καὶ πολεμιστὴς τοῦ 1940

Γιῶργος Σαραντάρης, ὁ λησμονημένος ποιητής καί πολεμιστής τοῦ 1940

Γράφει η Εὐδοξία Αὐγουστίνου , Φιλόλογος - Θεολόγος

«Δέν ἔχω γνωρίσει, θά ᾽θελα νά τό διακηρύξω, μορφή πνευματικοῦ ἀνθρώπου ἁγνότερη ἀπό τή δική του. Ἄπραγος, ἀδέξιος, ἀνίκανος γιά ὁτιδήποτε πρακτικό, ζοῦσε μέ τό τίποτε, καί δέν τοῦ χρειαζότανε τίποτε ἄλλο ἔξω ἀπό τήν Ποίηση… Ἔτσι ὅμως εἶχε φτάσει ὥς τό σημεῖο νά μπορεῖ νά ὑψώνει τά μεγάλα του ἀσθενικά μάτια ὥς τίς πλατωνικές Οὐσίες». Ὀδυσσέας Ἐλύτης
Ὁ θαυμασμός τοῦ νομπελίστα ποιητῆ μας εἶναι γιά τόν Γιῶργο Σαρα­ντάρη, τόν μεγάλο ποιητή καί στοχαστή τῆς γενιᾶς τοῦ 1930. Πολέμησε ἡρωικά στήν πρώτη γραμμή τοῦ πολέμου τό 1940, ἀλ­λά δέν ἔπεσε νεκρός ἐκεῖ, ὅ­πως ὁ συ­νταγματάρχης Δαβάκης, ὁ ὑ­πολοχαγός Διάκος καί ἑκατοντάδες ὑπαξιωματικοί καί στρατιῶτες. Τό ἰσχνό καί ἀσθενικό σῶμα του -ζύγιζε μόνο λί­γες δεκάδες ὀ­κάδες- ὑπέφερε ἀγόγγυστα τίς κακουχί­ες, ἀρρώστησε ἀπό αὐ­τές καί πέθανε σέ νοσοκομεῖο τῆς Ἀθήνας σέ ἡλικία 33 ἐ­τῶν.

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2025

«Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς νίκης τοῦ ’40!», Χρύσανθος Φιλιππίδης, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος (1881-28/09/1949)

«Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς νίκης τοῦ ’40!», Χρύσανθος Φιλιππίδης, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος (1881-28/09/1949)

Τοῦ κ. Παναγιώτου Τσαγκάρη, Θεολόγου

Μία συνοπτικὴ ἐξιστόρησις τοῦ βίου του

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Χρύσανθος Φιλιππίδης γεννήθηκε στὴν Κομοτηνὴ (Γκιμουλτσίνα) τὸ 1881. Πτωχὴ καὶ πολύτεκνη ἡ οἰκογένειά του. Μὲ πέντε χρυσὲς λίρες, δανεικὲς ἀπὸ τὴ θεία του, μπόρεσε νὰ πάει στὴν Πόλη, νὰ φοιτήσει στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ τῆς Χάλκης καὶ νὰ μάθει ἄριστα τὴ Γαλλικὴ καὶ τὴ Γερμανικὴ γλώσσα. Τὸ 1903 χειροτονεῖται Διάκονος καὶ προσλαμβάνεται ὡς Ἱεροκήρυκας τῆς Μητρόπολης Τραπεζοῦντος καὶ καθηγητὴς Θρησκευτικῶν στὸ ἐκεῖ περίφημο Φροντιστήριο. Τὸ 1907 πηγαίνει γιὰ σπουδὲς στὴ Λειψία καὶ τὴ Λωζάννη. Τὸ 1911 χειροτονεῖται Πρεσβύτερος καὶ διορίζεται Ἀρχειοφύλακας καὶ διευθυντὴς τοῦ περιοδικοῦ τοῦ Πατριαρχείου «Ἐκκλησιαστικὴ Ἀλήθεια». Μητροπολίτης Τραπεζοῦντος ἐκλέγεται τὸ 1913 σὲ ἡλικία μόλις 32 ἐτῶν.
Εὐτύχησε νὰ δεῖ τὴν Τραπεζούντα ἐλεύθερη καὶ σὲ ἑλληνικὰ χέρια (1916). Γιὰ τὸ πολύπλευρο ποιμαντικὸ καὶ φιλανθρωπικό του ἔργο, γίνεται παντοῦ δεκτὸς μὲ ἐνθουσιασμὸ ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς ἀλλὰ καὶ τοὺς μουσουλμάνους τῆς ἐπαρχίας του. Τὸ 1919 στὴ διάσκεψη τῆς Εἰρήνης στὸ Παρίσι, ἀλλὰ καὶ στὸ Λονδίνο, ἔπαιξε σημαντικὸ ρόλο ὡς πολιτικὸς ἡγέτης τοῦ ποντιακοῦ ἑλληνισμοῦ. Γι’ αὐτή του τὴν ἐθνικὴ δράση καταδικάσθηκε ἐρήμην σὲ θάνατο ἀπὸ τὸ ἔκτακτο στρατοδικεῖο τῆς Ἄγκυρας. Τὴν τελευταία στιγμὴ διέφυγε τὴ σύλληψη καὶ τὸ θάνατο καὶ ἐγκαταστάθηκε στὴν Ἀθήνα (1922). Στὶς 13/12/1938 ἐξελέγη Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος.

Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2025

Ἡ Ἑλληνικὴ ψυχὴ

Ἡ Ἑλληνικὴ ψυχὴ

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Τί θὰ πεῖ ἔπος, καλοί μου φίλοι; Τὸ λεξικὸ μᾶς πληροφορεῖ ὡς ἑξῆς: «Ἔπος, γράφει, εἶναι σειρὰ πράξεων ἡρωϊσμοῦ». Λοιπόν, ἀξίζει νὰ προβληματιστεῖ κανεὶς καὶ νὰ σκεφθεῖ καλὰ τοῦτο τὸ λόγο. Καὶ τότε θὰ καταλάβει πὼς τοῦτες οἱ μέρες, οἱ ἐθνικὰ γιορτινές, δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο, παρὰ νὰ τιμοῦν ἕνα μεγάλο ἔπος τῆς ἱστορίας μας, τὸ ἔπος τοῦ Σαράντα.

* * *

Ναί, αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι τὸ ’40. «Σειρὰ πράξεων ἡρωϊσμοῦ». Ἕνας ἡρωϊσμὸς συνεχής, ἀνίκητος, ἀγέρωχος, ἀκατάβλητος. Ποὺ ἤξερε νὰ φέρνει μόνο νίκες καὶ βήματα πρὸς τὸ μπρός. Πρὸς τὴ δόξα καὶ τὸ μεγαλεῖο.

Ἀπ’ τὶς κορυφὲς τῆς Πίνδου μέχρι τὸ Πόγραδετς. Ἀπὸ τὸ Ἰβὰν μέχρι τὰ φαράγγια τοῦ Μοράβα καὶ τῆς Ὀστροβίτσας. Ἀπὸ τοὺς καταποντισμοὺς τῶν ἐχθρικῶν στόλων ἀπὸ τὸ ναυτικό μας, μέχρι τὸ σφυροκόπημα τῶν ἀεροπλάνων τους ἀπὸ τὴν ἀεροπορία μας.

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2025

28η Ὀκτωβρίου 1940: Ἡ πίστη ποὺ πέτυχε τὸ θαῦμα – «Κάνουμε τὸ σταυρό μας καὶ ὁρμᾶμε σὰν λιοντάρια στὸν ἐχθρό»

28η Οκτωβρίου 1940: Η πίστη που πέτυχε το θαύμα – «Κάνουμε το σταυρό μας και ορμάμε σαν λιοντάρια στον εχθρό»

Οι ήρωες του 1940 πηγαίναν γελώντας στον πόλεμο κι εμείς σήμερα αδυνατούμε να χαρούμε ακόμα και την ειρήνη - Τι άλλαξε από τότε;

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Το έχετε συλλογιστεί ποτέ; Τι ήταν αυτό που το 1940 έκανε τους Έλληνες να είναι γελαστοί ακόμα και πηγαίνοντας στον πόλεμο και – από την άλλη – τι είναι αυτό που κάνει τους σημερινούς Έλληνες να είναι δυστυχείς ακόμα και στην ειρήνη;

Είναι το εθνικό φρόνημα που ξέφτισε; Είναι ότι γίναμε καλομαθημένοι και βλέπουμε όλες τις ευλογίες ως δεδομένες; Είναι ότι αποσυνδεθήκαμε σταδιακά από τη μεγαλειώδη ιστορία μας; Κάποτε ήμασταν ατρόμητοι για να κερδίσουμε το παν, και τώρα δειλοί για να συντηρήσουμε το τίποτα; Που πήγε αυτός ο λαός που περιφρονούσε κατάμουτρα τον χάρο, που έβαζε μέσο για να τον στείλουν στο μέτωπο της Ηπείρου, που θεωρούσε ντροπή να μείνει πίσω με τον άμαχο πληθυσμό;
Υπάρχει ακόμα στα γονίδιά μας αυτή η ψυχή που φώναζε «Αέρα» εφορμώντας σε μια υπερδύναμη; Και αν υπάρχει, γιατί κοιμάται τόσο βαθιά;

Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2025

Ἄχ! πατρίδα μου γλυκιά...


Αχ! πατρίδα μου γλυκιά…

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου πρέπει να είναι ευκαιρία για περισυλλογή και σκέψεις, όλων των Ελλήνων, κάθε ηλικίας. Για μιαν ακόμη φορά ενθυμούμεθα την ηρωική και πετυχημένη αντίσταση της γενιάς του 1940 στην απρόκλητη επίθεση που δέχθηκε από το φασιστικό καθεστώς της Ιταλίας. Η τότε γενιά απέδειξε την μέχρι αυτοθυσίας αγάπη της προς την γλυκιά Πατρίδα.

Στα περασμένα χρόνια ο ξενιτεμός από την Πατρίδα, ( Σημ. ονομάζεται και εκπατρισμός) παρά το ότι τις περισσότερες φορές ήταν για οικονομικούς κυρίως λόγους αναγκαίος, προκαλούσε έντονη νοσταλγία. Είναι χαρακτηριστικό το παραδοσιακό τραγούδι της Θεσσαλίας:

«Μισεύω (Σημ. ξενιτεύομαι) και τα μάτια δακρύζουν λυπημένα/ Αχ πατρίδα μου γλυκιά δακρύζουν λυπημένα,/ Αχ πατρίδα μου γλυκιά πόσο σ’ αγαπώ βαθιά./ Στην ξενιτειά με στεναγμούς βραδιάζει ξημερώνει,/ Αχ πατρίδα μου γλυκιά βραδιάζει ξημερώνει,/ Αχ πατρίδα μου γλυκιά πόσο σ’ αγαπώ βαθιά…./ Θα σ’ αγαπώ, θα σ’ αγαπώ ώσπου να ξεψυχήσω,/ Αχ πατρίδα μου γλυκιά ώσπου να ξεψυχήσω,/ Αχ πατρίδα μου γλυκιά πόσο σ’ αγαπώ βαθιά».

Ἐκεῖ πού γονάτισε ὁ Ἄξονας

Ἐκεῖ πού γονάτισε ὁ Ἄξονας

Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος - Θεολόγος

«Μνήμη τοῦ λαοῦ μου σέ λένε Πίνδο καί σέ λένε Ἄθω.
……………….
Τά θεμέλιά μου στά βουνά
καί τά βουνά σηκώνουν
οἱ λαοί στόν ὦμο τους
καί πάνω τους ἡ μνήμη καίει
ἄκαυτη βάτος!»
(Ὀδ. Ἐλύτη, «Ἄξιόν ἐστι»)

Σκαρφαλώνοντας στά ἀετοράχια τῆς Πίνδου, πού «θαρρεῖς τ’ ἀστέρια φιλοῦνε», συναντᾶ κανείς γαντζωμένο στά 1.728 μέτρα σέ μία ἐκπληκτική τοποθεσία μέ ἀπεριόριστη θέα στό ὄρος Λύγκος, μεταξύ τῶν κοινοτήτων Φιλιππαῖοι καί Σαμαρίνα Γρεβενῶν, τό ἐντυπωσιακό Μνημεῖο τῆς Ἀννίτσας. Τό ὕψωμα αὐτό κατά τίς ἐπιχειρήσεις τοῦ ἑλληνοϊταλικοῦ πολέμου τό 1940 χρησιμοποιήθηκε ὡς βάση ἐξορμήσεως τῶν ἐπιτιθέμενων ἑλληνικῶν τμημάτων. Στό ἀναθηματικό σύμπλεγμα δεσπόζει ὁ πανύψηλος μαρμάρινος λευκός σταυρός, πού βρίσκεται στήν κορυφή, γιά νά θυμίζει τό πέρασμα τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ ἀπό τήν περιοχή αὐτή, τή διδαχή του, καθώς καί τήν προφητεία του: «Τό κακόν θά ἔλθῃ μέχρι τόν Σταυρόν καί δέν θά μπορέσῃ νά πάῃ κάτω. Μή φοβηθῆτε. Μή φύγετε ἀπό τά σπίτια σας». Ἡ ἐν λόγῳ προφητεία ἐκπληρώθηκε τό φθινόπωρο τοῦ 1940.

Πῶς ὅμως ἐκτυλίχθηκαν τά γεγονότα;

Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2024

«Εὐχαριστῆστε τὸν Ταξιάρχη ! !»(Θαύματα τοῦ Ἀρχαγγέλου της Μανταμάδου)


Ευτυχισμένο το έθνος που έχει στην ιστορία του ένδοξες σελίδες! Σελίδες που γράφτηκαν με αίμα και ενθουσιασμό και πέρασαν στη σφαίρα της δόξας και του θρύλου.
Μία τέτοια πορεία χαράζει το έπος του 1940. Κάθε 28 Οκτωβρίου ζωντανεύει στη μνήμη και στην ψυχή του Ελληνικού Λαού το πρώτο βαθύ συναίσθημα της αγάπης στην πατρίδα, της πίστης, της θυσίας.
Είναι γεγονός αδιάψευστο πως οι Έλληνες στρατιώτες πολέμησαν έχοντας πίστη στο Θεό. Συντρόφευαν τον παγωμένο, πεινασμένο και κουρασμένο φαντάρο η ευχή της μάνας του και οι ολόθερμες προσευχές της.
Ο ελληνικός λαός έχει πολλές θαυμαστές ιστορίες να αφηγηθεί από την εποχή εκείνη που η Παναγία και όλοι οι Άγιοι συντρόφευαν τους ηρωικούς μας φαντάρους, τους ενδυνάμωναν και τους προστάτευαν από τους κινδύνους και τις κακοτοπιές.

Μία έτοια ιστορία-θαύμα, έρχονται να μας φανερώσουν ξετυλίγοντας τις παιδικές τους μνήμες ο κ.Ευάγγελος Κωνσταντέλλης και ο Φώτης Καπουσούζης, Μανταμαδιώτες, που διαμένουν πολλά χρόνια στην Αθήνα.

Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2024

O ἑλληνικός στρατὸς ἀπολαμβάνει τῆς ἰδιαιτέρας προστασίας τῆς Παναγίας καὶ οἱ νίκες του ὀφείλονται εἰς τὴν ἐπέμβασίν της

Michael Palairet
Ἄγγλος πρεσβευτὴς στὴν Ἑλλάδα τὴν ἐποχὴ τοῦ πολέμου τοῦ 1940Από τὴ Βρετανικὴ Πρεσβεία ΑΘΗΝΑΙ Δεκέμβριος 9, 1940

 

Κύριέ μου,
Εἰς τὴν ἐπιστολήν μου Νὸ 293 τῆς 23ης Νοεμβρίου, ἀνέφερα τὴν εὐρέως παραδεχομένην πίστιν ἐδῶ ὅτι ὁ ἑλληνικός· στρατὸς ἀπολαμβάνει τῆς ἰδιαιτέρας προστασίας τῆς Παναγίας της Τήνου καὶ ὅτι οἱ νίκες του, οἱ ὁποῖες δύνανται ἀσφαλῶς νὰ ὀνομαστοῦν θαυματουργικές, ὀφείλονται εἰς τὴν ἐπέμβασίν της.
Αὐτὴ ἡ πίστις ἔχει γίνει τώρα πεποίθησις καὶ ὑπάρχουν ἀναρίθμητες ἱστορίες τῆς παρουσιάσεων τῆς Εὐλογημένης Παρθένου εἰς στρατιώτας εἰς τὸ μέτωπον ἐνθαρρύνοντάς τους εἰς τὴν μάχην, μὲ ὑποσχέσεις ὅτι ἡ ἱεροσυλία ποὺ ἔγινε ἀπὸ τοὺς Ἰταλοὺς εἰς τὸν Ναὸ τῆς κατὰ τὴν ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως θὰ ἐτιμωρεῖτο ἀπὸ μία μεγάλη ἥττα…[…] Φαίνεται ἀσύνηθες ν’ ἀφιερώνω μία ἐπίσημη ἐπιστολὴ σὲ τοιοῦτο θέμα, ἀλλά, δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ἡ πεποίθησις ὅτι ὑποστηρίζεται ἀπὸ ὑπερφυσικὴ βοήθεια ἔχει συμβάλει πολὺ εἰς τὴν ἐνθάρρυνσιν τοῦ Ἕλληνος στρατιώτου, εἰς τὴν ἀκούραστη ἐπιδίωξη τοῦ διὰ νίκη, καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ εἰς τὸν ἐνθουσιασμὸ τοῦ διὰ τὸν πόλεμον…

Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2024

Ἀρχιμ. Εἰρηναῖος Βαϊόπουλος: Νὰ διηγούμαστε στὰ παιδιά μας τὰ μεγαλεῖα τῆς Παναγίας στὸ Ἔπος τοῦ '40!

 

Λίγα λόγια του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Πυργετού Λαρίσης, Αρχιμανδρίτου Ειρηναίου Βαϊοπούλου, στο τέλος της Ιεράς Αγρυπνίας για την Εορτή της Αγίας Σκέπης της Παναγίας μας. 28/10/2024

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2024

Ἐθνική ἐπέτειος 28ης Ὀκτωβρίου 1940. «'Επιλεγόμςνα εἰς τήν 28ην Ὀκτωβρίου» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

 


ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης ομιλίας

του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ ΕΙΣ ΤΗΝ 28ην ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-10-1985]

[Β145]

Αγαπητοί μου, η αγρυπνία που επιτελούμε απόψε, είναι στη μεγάλη εκείνη ευεργεσία του Θεού, που έδωσε τη νίκη και την ελευθερία στον ελληνικό μας Έθνος. Όλοι τότε νόμισαν ότι η Ελλάς θα πέθαινε, υποκύπτουσα στον κατακτητή. Εκείνη η μικρή Ελλάς των επτά εκατομμυρίων· ότι θα συνετρίβετο μπροστά σε έναν όγκο σαράντα εκατομμυρίων. Για να προστεθεί ύστερα από λίγους μήνες ένας άλλος όγκος άλλων σαράντα εκατομμυρίων, μπροστά στη μικρή μας Ελλάδα. Η Ελλάδα όμως δεν απέθανε. Ο Κύριος που ανέστησε την κόρη του Ιαείρου, Εκείνος είπε και δια την Ελλάδα: «Οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει». Δεν πέθανε, αλλά κοιμάται. Μόνος αγαπητοί μου, ο Χριστός είναι Εκείνος που όταν απλώνει το ζωογόνο χέρι Του, όλα τα σώζει και όλα τα ζωοποιεί. Τότε είμεθα εγγύς βαράθρου, εγγύς θανάτου. Κι όμως ο Κύριος, ο Θεός μάς έβγαλε από εκείνα τα βάραθρα της εθνικής αλλά και της πνευματικής μας απωλείας, παρά τους γέλωτας των αντιφρονούντων. Γελούσαν οι εχθροί. Κι έλεγαν: «Είναι δυνατόν;». Κι όμως δείξαμε στον κόσμον το θαύμα του Θεού και της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Ο Κύριος «διέταξεν αὐτῇ δοθῆναι φαγεῖν», έδωσε την εντολή να φάει. Ποιος; Τότε η κόρη του Ιαείρου. Αλλά και η Ελλάς έπρεπε να φάει. Και το φαΐ που έπρεπε να φάει ήταν η τροφή του Ευαγγελίου, η τροφή των μυστηρίων της Εκκλησίας, με τα οποία έπρεπε να τραφεί και να ξαναζήσει η πατρίδα μας. Γι΄αυτό, αγαπητοί, όταν αποδίδομε τις ευχαριστίες μας στον Κύριον, Τον χρεώνομε -μην το ξεχνούμε- με νέες ευεργεσίες. Όταν Του λέμε το «ευχαριστώ» μας, μας δίνει καινούριες ευεργεσίες. Και όταν ζούμε τις εντολές Του, τότε έχομε αμέριστη τη δική Του την ευλογία.

Τελευταία όμως η πατρίδα μας φέρεται ως αχάριστη, στους πολλούς της ανθρώπους, στους πολλούς της συμπατριώτες μας. Φέρεται ως αχάριστη. Αλλά και παραπαίουσα. Δείχνει ότι αγνοεί τον Θεό. Ότι άλλοι παράγοντες συνετέλεσαν να κερδίσομε τότε τον πόλεμο. Και να ελευθερωθούμε.

Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2023

Ἡ Ἐκκλησία στόν ἀγώνα τοῦ σαράντα


Η Εκκλησία στον αγώνα του σαράντα

– Ιωάννου Ν. Παπαιωάννου.

Στον αγώνα του «Σαράντα» επιστρατεύθηκε και πολέμησε ολόκληρη η Ελλάδα. Στο μέτωπο ο πολεμιστής της ξηράς, της θάλασσας και του αέρα, κληρωτός, έφεδρος και εθελοντής με το όπλο στο χέρι και στα μετόπισθεν η γυναίκα με το βελόνι και οι γέροντες με τα παιδιά πρόσφεραν εργασία σε κάθε τομέα και διέθεσαν την υπομονή, τον ενθουσιασμό και το θάρρος τους σε κάθε στιγμή.

Η Ελληνική ορθόδοξος εκκλησία στάθηκε σ’ εκείνον τον αγώνα κορυφαίος και κατευθυντήριος οδηγός του Έθνους από την αρχή ως το τέλος. Άλλωστε η Ιταλία του Μουσολίνι είχε προσβάλει την ελληνική ορθόδοξο εκκλησία πριν από την 28η Οκτωβρίου του 1940. Καθόσον η φασιστική τορπίλλη του Δεκαπενταύγουστου που καταβύθισε το εύδρομο «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου σημαιοστολισμένο και κατάμεστο από κόσμο, έτοιμο για τη λιτανεία της εικόνας της Μεγαλόχαρης, ήταν ύβρις πρώτα – πρώτα για την ελληνική ορθόδοξο Εκκλησία. Και κατά συνέπεια ύστερα εκέντρισε το φιλότιμο και την πατριωτική έξαρση όλων των Ελλήνων και τοποθέτησε τον αγώνα κάτω από την προστασία της «Πληγωμένης Παναγίας».

Η Εκκλησία στα μετόπισθεν.

Ο τότε αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρύσανθος από τις πρώτες ώρες του αγώνα με εμπνευσμένο πατριωτικό μήνυμα έδειχνε την οδό της θυσίας, ευλογώντας τα Ελληνικά όπλα και επικαλούμενος την βοήθεια του Παντοδύναμου Θεού. «Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά» έλεγε «Η εκκλησία ευλογεί τα όπλα τα ιερά και πέποιθεν ότι τα τέκνα της Πατρίδος ευπειθή εις το κέλευσμα Αυτής και του Θεού θα σπεύσουν εν μια ψυχή και καρδία να αγωνισθούν υπέρ βωμών και εστιών και της ελευθερίας και της τιμής και θα συνεχίσουν ούτω την απ’ αιώνων πολλών αδιάκοπον σειρά των τιμίων και ενδόξων αγώνων και θα προτιμήσουν τον ωραίον θάνατον από την άσχημον ζωήν της δουλείας. Ούτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίπποις, ημείς δε εν ονόματι Κυρίου του Θεού και εν τη γενναιότητι και ανδρεία μεγαλυνθησόμεθα». Όλοι οι μητροπολίτες απηύθυναν παρόμοια μηνύματα στις μητροπόλεις τους.

Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 2023

Στὸν δρόμο τῶν ἡρώων


Στὸν δρόμο τῶν ἡρώων

Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος – θεολόγος

Γιὰ τὰ ἡρωϊκὰ κατορθώματα τῶν ἀγωνιστῶν μας στὸν πόλεμο τοῦ ’40 ἔχει χρησιμοποιηθῇ ὁ ὅρος ἐποποιΐα. Ὄχι ἀτυχῶς. Πῶς ἀλλοιῶς θὰ μποροῦσε νὰ χαρακτηρίσῃ κανεὶς τὰ ἀνδραγαθήματα τῶν Ἑλλήνων στὸν ἑλληνοϊταλικὸ πόλεμο ἀλλὰ καὶ μετά, στὴν γερμανικὴ ἀντίσταση, παρὰ ὡς ἔργα μεγάλα καὶ θαυμαστά, ποὺ ξεπερνοῦν πράγματι τὴν σφαῖρα τῆς λογικῆς καὶ ἀγγίζουν τὰ ὅρια τοῦ θαύματος; Ἀλλὰ καὶ τί λόγια νὰ βρῆ κανείς, γιὰ νὰ περιγράψῃ τὸ μεγαλεῖο τῆς ψυχῆς τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν ποὺ δὲν δείλιασαν οὔτε μπροστὰ σὲ πολυαριθμότερους οὔτε μπροστὰ σὲ ἀρτιώτερα ἐξοπλισμένους μαχητές!

Ἄλλωστε, τό ᾿χει ἡ μοῖρα τῶν Ἑλλήνων, νά ᾿ναι πάντοτε «πολλὰ ὀλίγοι» καὶ νὰ ἀγωνίζωνται διαρκῶς, ἀπὸ τὴν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα, γιὰ νὰ διαφυλάσσουν τὰ ὅσια καὶ τὰ ἱερά των ἀπὸ τοὺς κάθε λογῆς εἰσβολεῖς καὶ δυνάστες. Δὲν τοὺς ἔλλειψαν ποτὲ οἱ ἀγῶνες, ἀλλὰ καὶ δὲν ἡττήθηκαν ποτέ, ὅσο ἀγωνίζονταν ἑνωμένοι, γιατί ἀναπλήρωναν τὴν ἀριθμητικὴ ὑστέρηση μὲ τὴν ὑπεροχὴ τῆς ψυχῆς, τὴν ἀδυναμία μὲ τὴν πίστη στὸ δίκαιο καὶ τὴν ἀγάπη γιὰ τὴν πατρίδα καὶ τὴν ἐλευθερία.

Πράγματι, οἱ Ἕλληνες, ποὺ εἶχαν συνυφασμένη τὴν πίστη στὸν Θεὸ μὲ τὴν ἀγάπη στὴν πατρίδα, λησμόνησαν πρὸς στιγμὴν τίς ἰδεολογικὲς καὶ ἄλλες ἀντιθέσεις των, συσπειρώθηκαν γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν ἰδανικῶν των καὶ ἀγωνίστηκαν μὲ ἀπαράμιλλο θάρρος καὶ ἀξιοθαύμαστη γενναιότητα, ὅπως ὡμολόγησαν ἀκόμη καὶ οἱ ἐχθροί των.

Πέμπτη 2 Νοεμβρίου 2023

Ἡρωΐδες στὸ Ἔπος τοῦ 1940-41 : α) Οἱ Γυναῖκες τῆς Πίνδου β) Οἱ Ἀδελφὲς Νοσοκόμες (Ἐγκύκλιος Μητροπολίτου Ἀνδρέου).


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΔΡYΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ
Ἀριθ. Πρωτ.: 587

Ἐν Δελβινακίῳ τῇ 16ῃ Ὀκτωβρίου 2023

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 253 η

Θέμα: Ἡρωΐδες στὸ Ἔπος τοῦ 1940-41 : α) Οἱ Γυναῖκες τῆς Πίνδου β) Οἱ Ἀδελφὲς Νοσοκόμες.
Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

-Α-

Ὑπάρχουν ἡμέρες, ποὺ ὅσο κι’ ἄν περνοῦν τὰ χρόνια, δὲν λησμονοῦνται. Ἀντίθετα κερδίζουν σὲ τιμὲς καὶ δόξα. Ἀνάμεσά τους, μεγάλη καὶ σπουδαία, εἶναι ἡ 28η Ὀκτωβρίου 1940, ποὺ μᾶς θυμίζει τὴν κοσμοϊστορική μας Νίκη ἐναντίον τῆς φασιστιστικῆς Ἰταλίας. Νίκη, ποὺ ἀναπτέρωσε τὸ κατατρομαγμένο φρόνημα τῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρης τῆς ἀνθρωπότητας. Νίκη, ποὺ ἀπέδειξε ἀνίσχυρα τὰ χιλιάδες μαχητικὰ ἀεροπλάνα, τὸν τρομερὸ ἰταλικὸ πολεμικὸ στόλο, τὸ ἄφθονο πολεμικὸ ὑλικὸ καί, κυρίως, τὶς “ἑπτὰ ἑκατομμύρια λόγχες”, ὅπως ἐκόμπαζε ὁ ἀλαζόνας Μπενίτο Μουσολίνι. Νίκη, ποὺ δὲν ὑπολόγισε ἀκόμη, ὅτι ὁ Ἰταλὸς Δικτάτορας εἶχε κοντά του τὴν τρομερὴ πολεμικὴ μηχανὴ τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας, ἡ ὁποία, ἐκείνη τὴν ἐποχή, πατοῦσε μὲ τὴν βαρειά της μπότα ὁλόκληρη τὴν Εὐρώπη καὶ εἶχε σύμμαχό της τὸν φόβο ποὺ ἐπάγωνε τὶς ἀνθρώπινες καρδιές. Κι’ αὐτὴ ἡ μεγαλειώδης Νίκη ἦταν ἀποτέλεσμα τῆς ἀκλόνητης χριστιανικῆς πίστεως, τῆς φιλοπατρίας, τῆς λατρείας πρὸς τὴν Ἐλευθερία, τῆς ὁμόνοιας καὶ τῆς ἑνότητας τοῦ λαοῦ μας, καθὼς καὶ τῆς ἀταλάντευτης ἀποφάσεως τῶν Ἑλλήνων, ἀκόμη καὶ νὰ πεθάνουν γιὰ τὴν Ἑλλάδα.

-Β-

Ἀλλὰ, ἡ μεγαλειώδης ἐκείνη Νίκη, ποὺ πέτυχαν οἱ φαντάροι μας, εἶχε κι’ ἕνα ἀφανῆ καὶ ἀθόρυβο σύμμαχο. Κι’ αὐτὸς ἦταν οἱ ἡρωΐδες γυναῖκες τῆς Πίνδου · ποὺ ἔπλεκαν κάλτσες καὶ “κατσοῦλες” γιὰ τὰ Ἑλληνόπουλα ποὺ πολεμοῦσαν · ποὺ ζύμωναν συνέχεια ψωμί, μιᾶς καὶ ἡ Ἐπιμελητεία τοῦ Στρατοῦ δὲν προλάβαινε, συχνά, νὰ φτάνῃ στὶς πρῶτες γραμμὲς τοῦ Μετώπου. Οἱ ἡρωΐδες γυναῖκες τῆς Πίνδου ἦταν αὐτές, πού, ὅταν εἶδαν ὅτι τὰ πολεμοφόδια καὶ τὰ κανόνια ἦταν ἀδύνατον νὰ προωθηθοῦν στὰ κακοτράχαλα βουνὰ καὶ στὰ καταρράχια τῆς Πίνδου, ἔγιναν οἱ ἴδιες τὰ ... “μεταγωγικά” : Ζαλώθηκαν στὶς πλάτες τους κασόνια μὲ πυρομαχικὰ καὶ τραβῶντας μὲ σχοινιὰ τὰ κανόνια, τὰ ἀνέβαζαν στὶς βουνοκορφές, παλεύοντας μὲ τὶς δυνατὲς νεροποντὲς καὶ τὶς φοβερὲς χιονοθύελλες, ἀναμαλλιασμένες, μουσκεμένες, ξυλιασμένες ἀπὸ τὸ δυνατὸ κρύο, ἀλλὰ πάντοτε μὲ ἀνδρεῖες τὶς καρδιές, “γιὰ τὰ παιδιά μας, τὰ Ἑλληνόπουλα”, ὅπως ἔλεγαν.

Σάββατο 28 Οκτωβρίου 2023

Ἐθνική ἐπέτειος 28ης Ὀκτωβρίου 1940. «'Επιλεγόμςνα εἰς τήν 28ην Ὀκτωβρίου» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος


ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης ομιλίας

του μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΑ ΕΙΣ ΤΗΝ 28ην ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-10-1985]

[Β145]

Αγαπητοί μου, η αγρυπνία που επιτελούμε απόψε, είναι στη μεγάλη εκείνη ευεργεσία του Θεού, που έδωσε τη νίκη και την ελευθερία στον ελληνικό μας Έθνος. Όλοι τότε νόμισαν ότι η Ελλάς θα πέθαινε, υποκύπτουσα στον κατακτητή. Εκείνη η μικρή Ελλάς των επτά εκατομμυρίων· ότι θα συνετρίβετο μπροστά σε έναν όγκο σαράντα εκατομμυρίων. Για να προστεθεί ύστερα από λίγους μήνες ένας άλλος όγκος άλλων σαράντα εκατομμυρίων, μπροστά στη μικρή μας Ελλάδα. Η Ελλάδα όμως δεν απέθανε. Ο Κύριος που ανέστησε την κόρη του Ιαείρου, Εκείνος είπε και δια την Ελλάδα: «Οὐκ ἀπέθανεν, ἀλλὰ καθεύδει». Δεν πέθανε, αλλά κοιμάται. Μόνος αγαπητοί μου, ο Χριστός είναι Εκείνος που όταν απλώνει το ζωογόνο χέρι Του, όλα τα σώζει και όλα τα ζωοποιεί. Τότε είμεθα εγγύς βαράθρου, εγγύς θανάτου. Κι όμως ο Κύριος, ο Θεός μάς έβγαλε από εκείνα τα βάραθρα της εθνικής αλλά και της πνευματικής μας απωλείας, παρά τους γέλωτας των αντιφρονούντων. Γελούσαν οι εχθροί. Κι έλεγαν: «Είναι δυνατόν;». Κι όμως δείξαμε στον κόσμον το θαύμα του Θεού και της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Ο Κύριος «διέταξεν αὐτῇ δοθῆναι φαγεῖν», έδωσε την εντολή να φάει. Ποιος; Τότε η κόρη του Ιαείρου. Αλλά και η Ελλάς έπρεπε να φάει. Και το φαΐ που έπρεπε να φάει ήταν η τροφή του Ευαγγελίου, η τροφή των μυστηρίων της Εκκλησίας, με τα οποία έπρεπε να τραφεί και να ξαναζήσει η πατρίδα μας. Γι΄αυτό, αγαπητοί, όταν αποδίδομε τις ευχαριστίες μας στον Κύριον, Τον χρεώνομε -μην το ξεχνούμε- με νέες ευεργεσίες. Όταν Του λέμε το «ευχαριστώ» μας, μας δίνει καινούριες ευεργεσίες. Και όταν ζούμε τις εντολές Του, τότε έχομε αμέριστη τη δική Του την ευλογία.

Τελευταία όμως η πατρίδα μας φέρεται ως αχάριστη, στους πολλούς της ανθρώπους, στους πολλούς της συμπατριώτες μας. Φέρεται ως αχάριστη. Αλλά και παραπαίουσα. Δείχνει ότι αγνοεί τον Θεό. Ότι άλλοι παράγοντες συνετέλεσαν να κερδίσομε τότε τον πόλεμο. Και να ελευθερωθούμε.

Παρασκευή 27 Οκτωβρίου 2023

Ἐπέτειος 28ης Ὀκτωβρίου 1940:«Τό ἡρωικό ΟΧΙ» π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος


ΕΠΕΤΕΙΟΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

με θέμα:

«ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΟΧΙ»

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-10-2001]

Όσο περισσότερο ο χρόνος απομακρύνει τα γεγονότα, αγαπητοί μου, τόσο περισσότερο σφαιρικά φαντάζουν στα μάτια μας. Έτσι, από την απόσταση 61 ολοκλήρων χρόνων, δηλαδή δύο τριακονταετίες, βλέπουμε τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 καλύτερα. Αλήθεια, πέρασαν έξι δεκαετίες… Πόσο γρήγορα πέρασαν… Για ‘κείνους μάλιστα που τότε έζησαν τα γεγονότα και σήμερα έχουν κάποια ηλικία.

μ 28η Οκτωβρίου 1940… Μια χρονολογία που τη χαρακτηρίζει ένα ηρωικό ΟΧΙ. Ένα ΟΧΙ στο τελεσίγραφο του εχθρού για παράδοση. Είναι στο αίμα του Έλληνος να μη θέλει να παραδοθεί στον εχθρό. Σε όποιας μορφής εχθρό. Και το βλέπει κανείς αυτό ιστορικά. Και οι πρόγονοί μας είπαν εκείνο το περίφημο «Μολών λαβέ». Δηλαδή, «αφού έρθεις, πάρε τα αυτά που ζητάς. Εμείς δεν σου τα δίνουμε»· όταν ο τελευταίος αυτοκράτωρ, μαχόμενος, έπεσε στα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως, λέγοντας ότι του ήταν αδύνατον να παραδώσει την πόλη στον εχθρό, γιατί δεν του ανήκε· όταν το ’40 μας ζήτησαν οι εχθροί να παραδώσουμε την πατρίδα μας στα χέρια τους, εμείς τους είπαμε ΟΧΙ!

Όλες αυτές οι απαντήσεις είναι ταυτόσημες έννοιες. Είναι η αντίσταση στην ψυχή του Έλληνα όταν βλέπει να κινδυνεύει η ελευθερία του, η πατρίδα του, η ψυχή του… Το αίσθημα της αντιστάσεως βρίσκεται βαθιά μέσα στην ψυχή, όπως και το αίσθημα της προδοσίας πάλι κι αυτό βαθιά βρίσκεται μέσα στην ψυχή… Ο Αδάμ πρώτα έχασε τον εαυτό του και κατοπινά τον Παράδεισο. Σε κάθε αγώνα η ψυχή έχει την πρωτεύουσα θέση. Αυτή νικά, αυτή προδίδει. Γι΄αυτό μαζί με τους εξοπλισμούς πρέπει πρώτιστα να εξοπλίζεται η ψυχή εκείνων που θα πολεμήσουν. Στην εποχή μας, δεν ξέρω τι γίνεται με τους εξοπλισμούς της πατρίδος μας, αλλά εκείνο που βλέπω και ξέρω, όπως και εσείς βλέπετε και ξέρετε, είναι ότι η ψυχή του συγχρόνου Έλληνα πολίτη δεν εξοπλίζεται. Κι όχι μόνο δεν εξοπλίζεται, αλλά και αφοπλίζεται από ό,τι έχει.

Και τι αφοπλίζει τη σύγχρονη ελληνική ψυχή; Οι ιδέες και οι ηδονές. Οι ιδέες, οι λεγόμενες «διακινούμενες ιδέες» κυριολεκτικά καταλύουν τη δύναμη της ψυχής.

Σάββατο 13 Μαΐου 2023

“Ὄχι τήν Παναγία”

[...]Το 1944 εισβάλλουν οι Γερμανοί στην Κλεισούρα και μανιασμένοι άρχισαν να σφάζουν και να καίνε. Η Οσία Σοφία δέκα ημέρες νωρίτερα, μιλούσε για το κακό που έμελλε να γίνει στο χωριό κι έτσι κι έγινε το πρωί της Μεγάλης Τετάρτης. Στο χωριό σφαγιάσθηκαν 286 γυναικόπαιδα και κάηκαν 150 σπίτια.
Πολλοί από τους κατοίκους που γλίτωσαν, κρύφτηκαν στο μοναστήρι της Παναγίας, το οποίο οι Γερμανοί περικύκλωσαν με μπετόνια γεμάτα βενζίνη για να το κάψουν.

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2022

Χριστούγεννα στό μέτωπο τοῦ ’40

“… Αλησµόνητη θά µας µείνη σ’ όλη ίσως τήν ζωή, η ψυχική µας ανάταση κατά τά Χριστούγεννα. Καθισµένοι σκυφτοί µέσα σ’ έναν αχυρώνα σκοτεινό, ενώ έξω τό σκοτάδι µέ τήν χιονοθύελλα αγριεύουν περισσότερο τήν νύχτα – µία σκέψη κυριαρχεί στίς χριστουγεννιάτικες αναµνήσεις µας. «Άχ! νάχαµε ένα Ευαγγέλιο, µία Συνέκδηµο σήµερα». Ξάφνου ένας συνάδελφος µπαίνει µέ µία «Νεολαία» στά χέρια, πού στό εξώφυλλό της έχει τήν εικόνα τής Θεοµήτορος. Γιά πότε δηµιουργήθηκε τό εικόνισµα τού αχυρώνα µας σέ µία γωνιά του! Μπροστά στήν εικόνα, ένα καντήλι – από άδειο κουτί κονσέρβας, µέ λίγο λάδι καί µέ φιτίλι από βαµβάκι ατοµικού επιδέσµου – σκορπά τό απλό φώς του στόν σκοτεινό αχυρώνα µας καί ηµερεύει τό περιβάλλον του. Γαλήνεψε καί η ψυχή µας καί µία βαθειά ικανοποίησις ζωγραφίσθηκε στό πρόσωπό µας πού είναι πάντα στραµµένο πρός τό εικόνισµα γιά τήν επιτυχία µας – η ψυχή βρήκε στήν κατάλληλη στιγµή εκείνα πού ποθούσε – τήν θρησκευτική ανάταση – από τό σύµβολο. Μέ µιάς, άρχισαν τά χείλη µας νά ψάλλουν τούς γνωστούς µας θρησκευτικούς ύµνους γύρω στήν Γέννηση τού Σωτήρος καί µείναµε σύµφωνοι όλοι νά σηκωθούµε νά τούς ξαναψάλλουµε κατά τάς 3 µετά τά µεσάνυχτα.

Τετάρτη 16 Μαρτίου 2022

Νήστευαν καί οἱ στρατιῶτες μας πού πολέμησαν τό 1940 στά βουνά τῆς Πίνδου

Νήστευαν καί οἱ στρατιῶτες μας πού πολέμησαν τό 1940 στά βουνά τῆς Πίνδου. Ὁ αὐτόπτης μάρτυρας Ἀρχιμ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος γράφει σέ βιβλίο του:
«Τό σπουδαῖο εἶναι, ὅτι τήν νηστεία τήν τηροῦσαν καί πολλοί στρατιῶτες, παρ΄ὅλες τίς δυσκολίες,περισσότερο καί ἀπό ἁγιορεῖτες μοναχούς. Μοῦ ἔλεγε, κατά τήν ὀπισθοχώρησι, ἕνα πολεμιστής τῆς πρώτης γραμμῆς:

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2020

Ἐπέτειος 28ης Ὀκτωβρίου 1940:«Τό ἡρωϊκό ΟΧΙ».π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος

ΕΠΕΤΕΙΟΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου 

με θέμα: 

«ΤΟ ΗΡΩΙΚΟ ΟΧΙ» 

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 28-10-2001] 

Όσο περισσότερο ο χρόνος απομακρύνει τα γεγονότα, αγαπητοί μου, τόσο περισσότερο σφαιρικά φαντάζουν στα μάτια μας. Έτσι, από την απόσταση 61 ολοκλήρων χρόνων, δηλαδή δύο τριακονταετίες, βλέπουμε τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 καλύτερα. Αλήθεια, πέρασαν έξι δεκαετίες… Πόσο γρήγορα πέρασαν… Για ‘κείνους μάλιστα που τότε έζησαν τα γεγονότα και σήμερα έχουν κάποια ηλικία. 
28η Οκτωβρίου 1940… Μια χρονολογία που τη χαρακτηρίζει ένα ηρωικό ΟΧΙ. Ένα ΟΧΙ στο τελεσίγραφο του εχθρού για παράδοση. Είναι στο αίμα του Έλληνος να μη θέλει να παραδοθεί στον εχθρό. Σε όποιας μορφής εχθρό. Και το βλέπει κανείς αυτό ιστορικά. Και οι πρόγονοί μας είπαν εκείνο το περίφημο «Μολών λαβέ». Δηλαδή, «αφού έρθεις, πάρε τα αυτά που ζητάς. Εμείς δεν σου τα δίνουμε»· όταν ο τελευταίος αυτοκράτωρ, μαχόμενος, έπεσε στα τείχη της Κωνσταντινουπόλεως, λέγοντας ότι του ήταν αδύνατον να παραδώσει την πόλη στον εχθρό, γιατί δεν του ανήκε· όταν το ’40 μας ζήτησαν οι εχθροί να παραδώσουμε την πατρίδα μας στα χέρια τους, εμείς τους είπαμε ΟΧΙ! 
Όλες αυτές οι απαντήσεις είναι ταυτόσημες έννοιες. Είναι η αντίσταση στην ψυχή του Έλληνα όταν βλέπει να κινδυνεύει η ελευθερία του, η πατρίδα του, η ψυχή του… Το αίσθημα της αντιστάσεως βρίσκεται βαθιά μέσα στην ψυχή, όπως και το αίσθημα της προδοσίας πάλι κι αυτό βαθιά βρίσκεται μέσα στην ψυχή… Ο Αδάμ πρώτα έχασε τον εαυτό του και κατοπινά τον Παράδεισο. Σε κάθε αγώνα η ψυχή έχει την πρωτεύουσα θέση. Αυτή νικά, αυτή προδίδει. Γι΄αυτό μαζί με τους εξοπλισμούς πρέπει πρώτιστα να εξοπλίζεται η ψυχή εκείνων που θα πολεμήσουν. Στην εποχή μας, δεν ξέρω τι γίνεται με τους εξοπλισμούς της πατρίδος μας, αλλά εκείνο που βλέπω και ξέρω, όπως και εσείς βλέπετε και ξέρετε, είναι ότι η ψυχή του συγχρόνου Έλληνα πολίτη δεν εξοπλίζεται. Κι όχι μόνο δεν εξοπλίζεται, αλλά και αφοπλίζεται από ό,τι έχει. 

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ

1.Μπορεῖτε νά δεῖτε τίς προηγούμενες δημοσιεύσεις τοῦ ἱστολογίου μας πατώντας τό: Παλαιότερες ἀναρτήσεις (δεῖτε δεξιά)

2.Καλλίτερη θέαση τοῦ ἱστολογίου μέ τό Mozilla.

3.Ἐπιτρέπεται ἡ ἀναδημοσίευση τῶν ἀναρτήσεων μέ τήν προϋπόθεση ἀναγραφῆς τῆς πηγῆς

4.Ἐπικοινωνία:
Kyria.theotokos@gmail.com .
Γιά ἐνημέρωση μέσῳ ἠλεκτρονικοῦ ταχυδρομείου στεῖλτε μας τό e- mail σας στό
Kyria.theotokos@gmail.com .
Home of the Greek Bible