Ηρακλής Ρεράκης, Καθηγητής Παιδαγωγικής – Χριστιανικής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ
Ιδεοληπτικός πόλεμος εναντίον του Συμβόλου του Σταυρού, με πρόσχημα τους μετανάστες
Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε ότι ορισμένοι πολιτικοί έχουν ξεκινήσει έναν αδυσώπητο θρησκευτικό πόλεμο, όχι,φυσικά, κατά των θρησκειών και των χριστιανικών ομολογιών, αλλά μόνον και αποκλειστικά, κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στόχος τους είναι τα ορθόδοξα -και μόνον αυτά- θρησκευτικά, ο Ιερός Κλήρος, η θέση της Εκκλησίας στη Δημόσια ζωή της χώρας, τα ορθόδοξα Σύμβολα, με πρώτο, τον Τίμιο Σταυρό.
Επειδή, μάλιστα,έχουν δοκιμάσει και διαπιστώσει ότι με το παρόν Σύνταγμα δεν μπορούν να πετύχουν τα αντιχριστιανικά τους σχέδια, επιχειρούν, με συγκεκριμένες προτάσεις,που έχουν καταθέσει στη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, να αλλάξουν ορισμένα άρθρα του, με βασικό προσανατολισμό τη θέσπιση της θρησκευτικής ουδετερότητας της χώρας.
Λόγω της μη δημοκρατικής νοοτροπίας τους, ούτε καν λαμβάνουν υπόψη, αλλά, αντίθετα, περιφρονούν το γεγονός ότι οι Έλληνες, στη μεγάλη τους πλειονότητα, είναι ορθόδοξοι, διότι,στη δική τους μαρξιστονεοταξική ιδεολογία,δεν φαίνεται να ισχύει η αρχή της πλειοψηφίας.
Δεν θα εξετάσουμε στο παρόν άρθρο, τα παραπάνω θέματα, διότι έχουμε ήδη ασχοληθεί παλαιότερα. Θα μείνουμε μόνο σε ένα από αυτά, εκείνο που αφοράστο μέτωπο που έχουν ανοίξει οι ως άνω πολέμιοι, κατά των Συμβόλων της Εκκλησίας και, ιδιαίτερα, κατά του Σταυρού.
Είναι εμφανές ότι δεν σέβονται τον Σταυρό, διότι, καταρχάς, δεν σέβονται τους Χριστιανούς, που τον τιμούν και τον προσκυνούν, προπαντός, όμως, διότι, ίσως, δεν ξέρουν ή δεν ενδιαφέρθηκαν να μάθουν, γιατί τον τιμούν οι Χριστιανοί.
Η ύψωση του Σταυρού σε διάφορα σημεία της χώρας, που ξενίζει τους ανιστόρητους πολέμιους του Σταυρού, αποτελεί διαχρονικά μια τιμητική ενέργεια, με την οποία οι Χριστιανοί δείχνουν την πίστη, την ευσέβεια και την ευχαριστία τους προς τον Χριστό που ανέβηκε σε αυτό το ξύλο και έχυσε το λυτρωτικό Του αίμα υπέρ της του κόσμου ζωής και σωτηρίας.
Η ύψωση Σταυρού στη Μυτιλήνη θεωρήθηκε, ως εσκεμμένη ενέργεια,ασέβεια, πρόκληση και επίδειξη ισχύος έναντι των μεταναστών, από την πλευρά μιας μερίδας εντοπίων Χριστιανών.
Την ερμηνεία αυτή, βέβαια, δεν την έδωσανοι ίδιοι οι μετανάστες, αλλά οι αυτόκλητοι υποστηρικτές τους στο νησί καθώς και κάποιες ΜΚΟ που έχουν συγκεκριμένα συμφέροντα στο χώρο των μεταναστών.