Τοὺς ἐνοχλοῦσε αὐτὸ τὸ Κάστρο. Τώρα μποροῦνε νὰ χαίρονται. π. Παῦλος Καλλίκας.

 

–https://youtu.be/7TzXt07WIDk – Ιερά Αποτείχιση

https://tasthyras.wordpress.com/2025/10/03/τους-ενοχλούσε-αυτό-το-κάστρο-τώρα-μπο

Ὄχι καὶ ψεύτη τὸν Ἅγιο! Μὴ γένοιτο.

παπα-Παύλος Καλλίκας

ΟΧΙ ΚΑΙ ΨΕΥΤΗ ΤΟΝ ΑΓΙΟ!!! ΜΗ ΓΕΝΟΙΤΟ.

ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΥ.

(ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ του ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ;)

Οι δολοφόνοι, κατά κανόνα:

Δεν διαφημίζουν τις εταιρείες τους.

Δεν κάνουν παρελάσεις υπερηφάνειας.

Δεν έχουν, τουλάχιστον φανερά, ερείσματα στην κυβέρνηση. Δεν έχουν καμία νομική κάλυψη.

Δεν έχουν πρόσβαση στα σχολεία των παιδιών μας. Δεν απειλούν, κατά κανόνα παιδιά.

Δεν παραδίδουν μαθήματα της «τέχνης» τους σε συζητήσεις στα βοθροκάναλα.

Δεν κάνουν οι ίδιοι πλύση εγκεφάλου, όπου σταθούν και όπου βρεθούν.

Δεν ζητούν να αποδεχθεί η κοινωνία την στάση τους και τις μεθόδους τους.

Δεν υπηρετούν αποκλειστικά κάποια παγκόσμια ατζέντα.

Σημεῖο τῶν καιρῶν μας οἱ Δεσποτᾶδες νὰ ξηλώνουν.

Σημείο των καιρών μας οι Δεσποτάδες να ξηλώνουν.

παπά Παύλος Καλλίκας

(Στον απόηχο μιας ομιλίας του μητροπολίτη Περιστερίου, περί της θέσης του Τιμίου Σταυρού, όπως δημοσιεύθηκε πριν από ένα χρόνο περίπου στο διαδικτυακό κανάλι youtube https://www.youtube.com/watch?v=TPn6oYcTtk8, και στην εμμονική στάση και ΓΙΝΑΤΙ του δεσπότη έως σήμερα.

Αφιερωμένο το κείμενο που ακολουθεί στην πρόσφατη πεπαρρησιασμένη, ορθόδοξη, συντονισμένη, σύσσωμη και για αυτό επαινετή και αξιομίμητη αντίδραση του ποιμνίου της περιοχής του Περιστερίου.)

Σημείο των καιρών μας και αυτό. Μορφωμένοι (κατά κόσμον) υψηλόβαθμοι ρασοφόροι, ακαδημαϊκοί σου λέει, θα μιλήσουν! Θα κάνουν διάλεξη!

Μαζεύουν ακροατήριο. Τι θα ακούσω λες; Θα καταλάβω άραγε τίποτις από τούτες τις «θεολογικές σοφίες», εγώ ο αγράμματος;

Θα καταλάβω την «γλώσσα» της επιστημονικής τάχατες υψηλής διανόησης;

Η διάλεξη αρχίζει. Δεκάδες τετράγωνα, και μόνο τετράγωνα κουτάκια αρχίζουν να εκσφενδονίζονται από το μυαλό του ρασοφόρου καθηγητή-ομιλητή. Όλα σε κουτάκια στοιβαγμένα (πάντα τετράγωνα) στην ΛΟΓΙΚΟκρατούμενη ασφυκτικά νόηση (παρανόησή) του.

Όχι, δεν είναι μειονέκτημα (υπονοεί ο ομιλητής) να τα έχουμε σε τετράγωνα κουτάκια ΟΛΑ. Αυτό κατά την αρχαιοελληνική φιλοσοφία, θα μας επισημάνει πάλι ο κ. καθηγητής, εξέφραζε την τελειότητα.

Μα, λησμόνησα να σημειώσω το θέμα μας!

Η θέση, λέει, του Σταυρού του Χριστού μας στο Ιερό. Αν είναι σωστό να βρίσκεται πίσω από την Αγ. Τράπεζα. Και να οι πίνακες και να οι γραμμές, και να τα κουτάκια. Μάθημα Γεωμετρίας. Μόνο μοιρογνωμόνια δεν βγήκαν.

Κάτι, δηλαδή, που δεν ενόχλησε ούτε σαν σκέψη (πόσο δε μάλλον μαθηματικό πρόβλημα), ούτε καν σαν ΛΟΓΙΣΜΟ δεν πέρασε από τον Άγιο Νεκτάριο, Άγιο Ιάκωβο, Άγιο Πορφύριο, Άγιο Γεώργιο Καρσλίδη και τόσους άλλους προγενέστερους Αγίους Λειτουργούς, τώρα φαίνεται ότι ΕΝΟΧΛΕΙ ΕΜΜΟΝΙΚΑ τον ρασοφόρο πανεπιστημιακό ομιλητή μας.

Για τους προαναφερόμενους Αγίους Λειτουργούς αποτελούσε ο Σταυρός, στην θέση του αυτή πίσω από την Αγία Τράπεζα, πηγή δυνάμεως (αφορμή ασπασμού και έντονης και έμπονης προσευχής) προ και κατά την αναίμακτη Θυσία – Ιερουργία, και όχι μόνο. Για τον ομιλητή μας όμως αναφανδόν αποτελεί ΕΜΠΟΔΙΟ. Απεριφράστως συνιστά ΠΑΡΑΦΩΝΙΑ στην ιδιωτική «θεολογία» του. ΠΑΡΕΜΒΟΛΗ στην συχνότητα των εσχάτων.

Αχ αυτά τα έσχατα! Και τι δεν άκουσαν στην διάλεξη αυτή. Αποκόπηκαν, λέει από τα παρόντα. Αααα, όλα και όλα. Η Γέννηση αυστηρά εκεί. Η Σταύρωση εκεί, και μόνο εκεί. Ο Τάφος εκεί. Η Δευτέρα παρουσία εκεί. Τίποτις άλλο. Δεν χωρεί κουβέντα. Σας παρακαλώ.

Τετράγωνα κουτάκια (μάλλον άδεια) μέσα σε ένα εμμονικό – διαστροφικό καλάθι, περιστρέφονται ακατάπαυστα μπροστά στα μάτια του θεατή. Το κακό καλογερικό πείσμα σε όλο το μεγαλείο του. Όλα χωρισμένα αυστηρά σε μια τετραγωνισμένη αυστηρή (σε αστείο βαθμό) λογική. Ερμητικά, λες, σφραγισμένα πλαίσια – βιτρίνες – παραστάσεις. Περιχώρηση ΚΑΜΜΙΑ δεν νοείται, ούτε υπονοείται. Ρητώς δε απαγορεύεται.

Οὐκ ἑάλω ἡ Ὀρθόδοξη Ἑλλάς

(Σκέψεις πρὸς Ἱερέα)

π. Παῦλος Καλλίκας

Τοὺς εἶδες στὴν Βουλή, παππᾶ μου. Τοὺς ἄκουσες νὰ μπουρδολογοῦν καὶ νὰ μιξοκλαῖνε οἱ ψεῦτες, οἱ ἠθοποιοί. Ψήφισαν οἱ «δημοκράτες». Χλωροφόρμιο μὲ μιᾶς ἡ αἴθουσα τῆς Ἑλληνικῆς Βουλῆς μύρισε. Βουτιὰ πίσω, σὲ βάραθρο αἰώνων. Νέκρα καὶ σιγή.

Ἦταν βράδυ. Θὰ γύρισες νὰ κοιτάξεις τὰ σπλάγχνα σου, ποὺ μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ ζητὰς νὰ ἀναστήσεις, τὰ σταύρωσες καὶ ἀναρωτήθηκες σὲ τί κοινωνία, Θεέ μου, θὰ μεγαλώσουν; Θὰ τὰ ἀφήσεις νὰ γίνουν ραγιᾶδες – νενέκηδες μιᾶς ἀνώμαλης ἀτζέντας; Μὴ γένοιτο, εὐχήθηκες καὶ ἡσύχασες κοιτῶντας τὸ καντήλι στὰ εἰκονίσματα.

Ἄγρια σκυλιὰ καὶ προβατόσχημοι λύκοι χίμηξαν λυσσασμένα στὸ μαντρί σου, παππᾶ μου. Ἔστερξες νὰ δεῖς τους προεστῶτες νὰ τρέχουν, νά..., νά... Μά, ὄχι. Κάτι ψέλλισαν, κάτι... σου ἀπέκρυψαν, ἄρωμα ἀγαπολογίας, αὐτονόητα μισόλογα, φλυαρίες, μισὲς ἀλήθειες. Κρύφτηκαν οἱ λαγοὶ πίσω ἀπὸ τὸν κενὸ λόγο – σύνθημα ποὺ δόθηκε: «Ἐγὼ θὰ τὸ λύσω;». Ἀνακινήθηκαν ἀδιάφορα καὶ σπασμωδικὰ οἱ γερασμένοι ὦμοι. Νὰ τινάξουν λὲς τὴν εὐθύνη, ποὺ σὰν σκόνη ἔλαχε ἐπάνω τους νὰ καθίσει.

Σοῦ μίλησαν χθὲς γιὰ ἀπροϋπόθετη ἀγάπη καὶ ὑπακοή. Εἰσπράττουμε σήμερα ὅλοι μας τὰ ἐπίχειρα. Αὔριο διπλᾶ καὶ τριπλὰ θὰ κλάψουμε. Ἐκκλησιαστικὸς ἀχταρμᾶς προμηνύεται. Κρίνανε μὲ τὰ μέτρα τους. Σὲ κατηγόρησαν γιὰ ἐμπάθεια, γιὰ ἐγωισμὸ καὶ Φαρισαϊσμό. Σὲ εἰρωνεύτηκαν: «Ἐσὺ εἶσαι ὁ σωστός, καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι λάθος;». Δὲν εἶδα ὅμως κανένα «Φαρισαῖο» ἀπὸ ἐμᾶς ποὺ κατηγόρησαν, νὰ καλοπερνάει καὶ νὰ στέκεται στὸ ἀπυρόβλητο, ἀγκάλα καὶ συναγελαζόμενος μὲ τὴν ἐξουσία μέχρι καὶ σήμερα. Μᾶλλον το ἀντίθετο. Εἶδα τὸν «Φαρισαῖο» τους νὰ ὑβρίζεται, νὰ ἐκβιάζεται, νὰ συκοφαντεῖται, νὰ διώκεται καὶ νὰ φιμώνεται. Νὰ ἀπειλεῖται μὲ καθαίρεση. Ὡραίους «Φαρισαίους» ἐπινόησαν.

Παππᾶ μου, 200 χρόνια περάσαν ἀπὸ τὸ ἔνδοξο 21΄ καὶ οἱ γκραβοῦρες τῶν Ἀγωνιστῶν ἀκόμα στέκουν ἐκεῖ ἀγριωπὲς νὰ κοιτάζουν μὲ θυμό, γιὰ νὰ σκιάζουν καὶ σήμερα τοὺς ἐχθροὺς τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδας μας. Θυμὸ μὰ καὶ παράπονο μαζί. Ἀφουγκράζομαι. Θαρρὼ ὅτι μοῦ ἀπευθύνονται: « Ὠρέ, γιὰ σᾶς σήμερα δώσαμε ψυχὴ καὶ σῶμα; Ἐμεὶς δὲν εἴχαμε οἰκογένειες νὰ ἀναστήσουμε; Σάμπως ὑπολογίσαμε περιουσίες;

π. Παῦλος Καλλίκας:«Το ὀφείλουμε»

«ΤΟ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ»

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

ΝΑ ΥΨΩΣΟΥΜΕ ΑΝΑΣΤΗΜΑ, ΣΤΕΝΤΟΡΕΙΑ ΤΗ ΦΩΝΗ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ - ΣΙΧΑΜΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΛΗΓΩΜΕΝΟ ΑΓΝΩΣΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ.

 ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΗΘΗ, ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ.

 ΠΑΛΕΨΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ, ΦΩΤΕΙΝΗ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΗ ΠΑΤΡΙΔΑ.

 ΔΕΝ ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΕΠΙΟΡΚΟΥΣ, ΚΙΟΤΗΔΕΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑΤΣΟΥΣ ΝΟΜΟΘΕΤΕΣ ΚΑΙ

 ΔΕΝ ΑΝΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΑΡΑΖΟΥΝ ΣΤΑΥΡΟΠΟΔΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ.

Ἡ μισὴ ἀλήθεια εἶναι ψέμα. Ἡ Ἐκκλησία ἀγαπᾶ ἐν ἀληθείᾳ. Ἡ Ἱεραρχία;

Γράφει ὁ πατήρ Παῦλος Καλλίκας

Μὲ τὴν φράση «...διότι ἡ Ἐκκλησία «ἀληθεύει ἐν ἀγάπῃ» (Ἐφ. δ΄, 15) καὶ «ἀγαπᾶ ἐν ἀληθεὶᾳ» (Β΄ Ἰω. α΄, 1)» ἡ Ἱεραρχία κατακλείει τὴν πρόσφατη Ἐγκύκλιό της. Στὸ Ἐγκύκλιο δὲ σημείωμά της, ἀναφέρει «... παρακαλοῦντες ὅπως ἀναγνωσθεῖ ἐπ΄ Ἐκκλησίαις τὴν προσεχή Κυριακή...».

Συχνά - πυκνὰ συναντοῦμε τὴν φράση, θὰ τὴν ἔχετε ἀκούσει, «ἡ μισὴ ἀλήθεια εἶναι ψέμα». Ἐπιβεβαιώνεται κάτι τέτοιο στὴν περίπτωση αὐτῆς τῆς Ἐγκυκλίου; Ὑπάρχει καὶ ἄλλη μισὴ ἀλήθεια ποὺ δὲν ἀναφέρεται ρητῶς, οὔτε ἐξετάζεται στὴν Ἐγκύκλιο; Ἄρα, μιλᾶμε γιὰ ψέμα; Ἂς τὸ ἐξετάσουμε.

Θὰ δώσω ἕνα παράδειγμα γιὰ νὰ γίνω σαφής. Ὑπόθεση: Τὸ παιδί μου βρίσκεται μπροστὰ στὴν φωτιά. Ἂν τοῦ πῶ «Παιδί μου αὐτὸ εἶναι φωτιά», τοῦ ἔχω πεῖ τὴν ΜΙΣΗ ἀλήθεια. Ἂν τοῦ πῶ: «Παιδί μου αὐτὸ εἶναι φωτιά, θὰ καεῖς ἂν πᾶς πιὸ... κοντὰ ἢ ἂν θελήσεις νὰ τὴν ἀκουμπήσεις», τότε τοῦ εἶπα ΟΛΗ τὴν ἀλήθεια. Προλαμβάνω δηλαδὴ στὴν δεύτερη περίπτωση, ἀντὶ νὰ περιμένω νὰ θεραπεύσω τὸ ἔγκαυμα στὴν πρώτη περίπτωση, μὲ ἀμφίβολα μάλιστα ἀποτελέσματα.

Ἄρα ἡ ΜΙΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ («αὐτὸ εἶναι φωτιὰ») εἶναι οὐσιαστικὰ ΨΕΜΑ, ἀφοῦ τελικὰ δὲν γνωρίζει τὸ παιδὶ τὸ κακὸ ποὺ πρόκειται νὰ πάθει ἂν τὴν πλησιάσει ἢ ἂν ἀκουμπήσει. Ὡς πατέρας τοῦ παιδιοῦ θὰ τοῦ ἔχω πεῖ ψέματα, ἀφοῦ τὸ παιδὶ θὰ μποροῦσε νὰ ὑποθέσει ὅτι ἡ φωτιὰ εἶναι κάτι ἀκίνδυνο σὰν νερὸ ἢ κάτι ἄλλο.

Ἂς δοῦμε τώρα τὴν Ἐγκύκλιο τῆς Ἱεραρχίας.

Ἡ ΜΙΣΗ ἀλήθεια τῆς Ἐγκυκλίου.

παπα-Παῦλος Καλλίκας: Τό ταγκαλάκι καί ὁ ἀρνησίχριστος

παπα-Παύλος Καλλίκας

(Ἀληθινὸ παραμύθι ἀφιερωμένο στὸν διοικητὴ τοῦ Νοσοκομείου Κυθήρων, ὁ ὁποῖος μὲ ἀναφορὰ στὴν Εἰσαγγελία Πλημμελειοδικῶν Πειραιᾶ, ἐγκαλεῖ ὡς κατηγορούμενο τὸν παπα-Παῦλο Καλλίκα, ἐπειδὴ τὸ Πάσχα τοῦ 2022 (Κυριακὴ τῶν Βαΐων) κοινώνησε τὴν ἑτοιμοθάνατη ἀσθενῆ, ὀνόματι Ἀγάπη, ποὺ ἦταν σὲ θάλαμο Covid. Μ. Δευτέρα ἔπεσε σὲ κῶμα καὶ κοιμήθηκε τὴν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα. Βλέπε σχετικὸ κείμενο: «Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου στὸ Νοσοκομεῖο Κυθήρων»).

« Μιὰ φορὰ καὶ ἕναν παλιόκαιρο στὴν πολυθρόνα ἑνὸς διοικητῆ κάποιου μικροῦ νοσοκομείου σὲ ἕνα μεγάλο νησί, φώλιαζε ἕνα ταγκαλάκι. Τὸ ταγκαλάκι αὐτὸ ἦταν πολὺ πειραχτήρι. «Φτιαχνόταν» κυρίως μὲ τὸ παρασκήνιο, τίς δολοπλοκίες καὶ τὴν ἀνηθικότητα. Ἀρκοῦσε ἕνα σφύριγμά του καὶ ἡ λέξη λίμπα γινόταν λίγη, μικρή, τόση δά.

Μιὰ μέρα, ποὺ λέτε, κοντὰ στὸ Πάσχα ἔμαθε τὸ ταγκαλάκι μας ἀπὸ κάτι κουβέντες τοῦ διαδρόμου, ὅτι θὰ ἐρχόταν ὁ Χριστὸς στὸ Νοσοκομεῖο του. Πανικοβλήθηκε. «- Ὁ Χριστὸς στὸ παλάτι μου; Ὠρε, μπὰς καὶ εἶναι ψέμα;» καὶ ἔξυσε νευρικὰ τὴν ξυρισμένη κεφαλή του. «- Ναί, ναί, ὁ Χριστός, θὰ ἐπισκεφθεῖ λέει τὴν Ἀγάπη, τὴν ἑτοιμοθάνατη στὸ Covid». Τινάχτηκε τὸ ταγκαλάκι. Βρὲ καλὸ ποὺ τὸ βρῆκε!!! -«Ἀγάπη, πφφ... τί ὀνόματα δίνουν αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι».

Μιὰ καὶ δυό, λοιπόν, σημαίνει συναγερμὸ «ἀσφαλείας», ξέρετε... λόγῳ ἀνασφάλειας. -«Γρήγορα, εἰδοποιῆστε ἀστυνομία, πυροσβεστική, λιμενικό, τὸ πυροβολικό... ὅτι βρεῖτε πιὸ γρήγορο. Γρήγορα τὰ περιπολικὰ στὴν πύλη. Δύο σειρὲς ὁδοφράγματα, σκάψτε χαρακώματα. Κουνηθεῖτε, κουνηθεῖτε. Δὲν πρέπει νὰ μπεῖ ὁ Χριστός... μὲ τὸ τίποτα. Θὰ κολλήσουμε ὅλοι. Θὰ πεθάνουμε ὅλοι, θὰ πεθάνουμε ὅλοι...», τσίριζε καὶ ἔσκουζε, δίχως σταματημὸ στὰ γραφεῖα καὶ τοὺς διαδρόμους. Κινητοποιήθηκε λοιπὸν ὅλο τὸ σύμπαν γιὰ νὰ προφυλαχθεῖ ὁ χῶρος... ἀπὸ τὴν μοναδικὴ Ἀσφάλεια τῶν ἀνθρώπων, τὸν Παντοδύναμο Χριστό. Τρέξανε τὰ γιατρουδάκια νὰ διώξουν τὸν Γιατρό. Τὰ ἀνθρωπάκια νὰ κάνουν κουμάντο στὸν Θεάνθρωπο.

Ἔνοχος. Ἄν ἀθῶος;

παπα-Παῦλος Καλλίκας

Ὁ π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος στήν δίκη - παρωδία τῶν Πατρῶν στίς 10 Ὀκτωβρίου ε.ε. κρίθηκε, κατά τόν ἀνάποδο κόσμο, ἔνοχος 8μηνης φυλάκισης (μέ ἀναστολή). Ἄς δοῦμε ὅμως, τί θά σήμαινε γιά τήν κοινωνία μας, ἄν ἀθωωνόταν. Θά σήμαινε, λοιπόν, ὅτι:

1ον Ἡ Δικαιοσύνη: λειτουργεῖ σεβόμενη τήν θεσμική της ὕπαρξη. Δηλαδή, ἐνεργεῖ ἐλεύθερα, τιμᾶ ἀπόλυτα τό Σύνταγμα καί ἐμπνέεται ἀπό τά ἰδανικά, τίς ἀξίες καί τήν Παράδοση τοῦ... τόπου μας. Ἀναπαύει δέ, σέ κάθε περίπτωση, τήν ὑγιαίνουσα συνείδηση τοῦ Ἑλληνικοῦ καί Ὀρθόδοξου Λαοῦ μας.

2ον Οἱ Εἰσαγγελεῖς καί δικαστές: πράττουν σεβόμενοι τά παραπάνω, μέ ἀξιοπρέπεια καί ἀνιδιοτέλεια. Ἐνεργοῦν κατά τήν ἐλεύθερη βούληση τούς, ἀνυστερόβουλα, χωρίς κατευθυνόμενες καί προκαθορισμένες ἀποφάσεις. Ἀποφασί-ζοῦν κατόπιν ἐμπεριστατωμένης καί σοβαρῆς ἀνάγνωσης τῶν θεμάτων καί μέ ἀδιάσειστα ἐπιχειρήματα.

3ον Ἡ Ἱεραρχία: Σφύζει ἀπό δύναμη καί ἔχει γρήγορα ἀντανακλαστικά, εἶναι ξύπνια. Ἐπαγρυπνεῖ, ὡς ἀκοίμητος φρουρός, γιά τούς ποιμένες πού διώκονται γιά τά αὐτονόητα καί γιά τήν ἀποφυγή σκανδαλισμοῦ τοῦ ποιμνίου της. Ἔχει κεφαλή της μόνο τόν Χριστό. Εἶναι ἀδέσμευτη. Κατακεραυνώνει τούς ὅποιους εἰσαγόμενους καί ἐγχώριους ἀνοίκειους - γελοίους νεωτερισμούς. Ἔχει ὡς προμετωπίδα το «Πρῶτα ὁ Θεός», καί τό «Τί θέλει ὁ Θεός;». Ἀποδίδει δέ μέ πυγμή «τά τοῦ Θεοῦ, τῷ Θεῷ».

Τά πέντε «γιατί» στήν ἀναστολή τῶν ὑγειονομικῶν

Γράφει ο π. Παύλος Καλλίκας

Τα 5 ΓΙΑΤΙ, που με ενθουσιάζουν στον αγώνα των υγειονομικών σε αναστολή.

– Γιατί στέκονται όρθιοι, παρά τον αποκλεισμό των 9 μηνών, από παντού.

– Γιατί, ενώ τους έκλεισαν τον αναπνευστήρα, αναπνέουν τον αέρα της Ελευθερίας, της Αυτοδιάθεσης και της Αξιοπρέπειας.

– Γιατί, ενώ οι περισσότεροι (ευεργετημένοι από τα χέρια τους) τους ξέχασαν ή τους λοιδόρησαν, εκείνοι συνεχίζουν να τους χαιρετούν και να τους χαμογελούν.

– Γιατί, ενώ αδικούνται κατάφωρα, κρατούν αμετάθετο το μέτρο της Δικαιοσύνης. Εκεί. Να ελέγχει τους ξεπουλημένους τυραννίσκους, που φύτρωσαν σαν τα μανιτάρια.

– Γιατί, η «κατάντια» τους είναι αυτή που φανερώνει την αληθινή αρχοντιά τους. Ξέρεις. Αυτή που δεν αγοράζεται, ούτε πωλείται. Αυτή την αρχοντιά, που από καιρό κάποιοι έχουν χάσει, και ας λέγονται ακόμη άνθρωποι.

Φίλε αναγνώστη,

σου παραθέτω προωθημένο μήνυμα, το οποίο αφορά συντοπίτη μας υγειονομικό σε αναστολή, εδώ στα Κύθηρα.

Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου του Λεπροῦ στό Νοσοκομεῖο Κυθήρων 16.4.2022

παπα-Παῦλος Καλλίκας

Ἐφημέριος Καρβουνάδας καί Κεραμωτοῦ

Σάββατο Λαζάρου.

Τό τηλέφωνο τοῦ Ἱερέα «χτυπάει». Στήν ἄλλη ἄκρη τῆς τηλεφωνικῆς γραμμῆς ἡ κ. Κ.

«-Πάτερ, εὐλογεῖτε. Λέγομαι Κ.. Ἡ μητέρα μου βρίσκεται σέ βαριά κατάσταση στόν θάλαμο κόβιντ τοῦ Νοσοκομείου. Ἐπιθυμεῖ διακαῶς νά κοινωνήσει. Τό ἴδιο ἐπιθυμῶ καί ἐγώ, γιά ἐκείνη. Εἶναι πιστή γυναῖκα. Πιστεύω, ὅτι περιμένει νά κοινωνήσει, γιά νά «φύγει» ἕτοιμη. Τό θέλει πολύ. Αἱμορραγεῖ συνεχῶς, λίγες οἱ ὧρες της».

«- Πολύ εὐχαρίστως, κ. Κ.. Αὔριο, Κυριακή, θά τῆς πάω μετά τήν Θ. Λειτουργία νά μεταλάβει Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ».

Τό τηλέφωνο κλείνει. Ὁ Ἱερέας γνωρίζει. Τόσο ὁ ἀγροτικός... γιατρός Μ., μέ τόν ὁποῖο ἔχει μιλήσει τά προηγούμενα 24 ωρα, ὅσο καί ἡ Διευθύνουσα καί ὁ Διοικητής, ἀπαγορεύουν ρητῶς, τήν εἴσοδο τοῦ Ἱερέα στόν θάλαμο κόβιντ. Φόβοι, φοβίες, ἰσοπεδωτικά πρωτόκολλα, πού δέν γνωρίζουν ἀπό πνευματικές ἀνάγκες, λίγο ἡ διανοητική μόλυνση ἀπό τά Μ.Μ.Ε., λίγο ἡ ἀπιστία, ὀρθώνουν τείχη τεράστια μπροστά τους. Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ; Ἱερέας; Πνευματική ἀνάγκη; Τελευταῖο ἐφόδιο ψυχῆς; Ἄγνωστες καί πρωτάκουστες ἔννοιες. Ἴσως, καί ἐνοχλητικές στά αὐτιά τους. Τόσο ἐνοχλητικές, πού ὁ Διοικητής νοιώθει ὅτι ἀπειλεῖται. Ἄν ἔρθει ὁ Ἱερέας νά μεταλάβει τον ἀσθενῆ, θά καλέσει τήν Ἀστυνομία (!!!).

Ὁ Ἱερέας γνωρίζει. Θά καταφύγει στόν Θεό. Ἔργο Θεοῦ ἐπιτελεί∙ τόσο γιά τήν ἀδήριτη ἀνάγκη τῆς ψυχῆς αὐτῆς, τῆς ἀσθενοῦς, ὅσο καί γιά τήν σκληροκαρδία καί ἀπιστία τῆς Διοίκησης τοῦ Νοσοκομείου, στήν περίπτωση αὐτή. Τρέχει. Παρακαλεῖ τόν Ἅγιο Νικηφόρο τόν Λεπρό, τίμιο λείψανο τοῦ ὁποίου φυλάσσει στήν Ἐνορία του. Παρακαλεῖ μέ θέρμη.

«- Ἅγιε μου, κανόνισε ἐσύ. Πήγαινε μπροστά. Κάνε τους ἀγάλματα. Μήν ἐμποδισθεῖ ἡ Θεία Κοινωνία, Ἅγιέ μου. Μαρμάρωσέ τους. Νά μεταλάβει ἡ ψυχή, πού διακαῶς ποθεῖ τόν Χριστό. Ἀλλά καί νά μήν καταλογισθεῖ ἡ ἁμαρτία, σέ ὅσα ἀπό ἄγνοια ἀπαγορεύουν οἱ ἀντικείμενοι».

Τά ''ΔΕΝ'' πού δέν θά ἔπρεπε νά ἀπολογοῦνται

ΣΧΟΛΙΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ: Μεγάλη η χαρά του επισκόπου που νιώθει την ΑΓΑΠΗ των παιδιών του.

Γράφει ο παπα-Παύλος Καλλίκας

Εφημέριος Ενοριών

Καρβουνάδας και Κεραμωτού Κυθήρων

Τι εποίησε ο Κυθήρων και απασχολεί τόσο το Σ.Ο.Δ.Ε.Ε.*;

Αυτά που ζήσαμε και ξέρουμε να σας πούμε, είναι ότι ο Κυθήρων κ.κ. Σεραφείμ:

ΔΕΝ βιάστηκε να κλείσει, ούτε έκλεισε, πολύ δε μάλλον, δεν σφράγισε τις Εκκλησίες της Μητροπόλεως του.

ΔΕΝ πέταξε τους πιστούς, δηλ. τα παιδιά του, στους πέντε δρόμους.

ΔΕΝ απέκρυψε ότι τα εμβόλια εμπεριέχουν προϊόν εκτρώσεων (δηλ. διαπεπραγμένου στυγερού φόνου).

ΔΕΝ μας είπε ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

ΔΕΝ εξαπάτησε την ΔΙΣ με αλλαγμένα έγγραφα επί του θέματος των εμβολίων.

ΔΕΝ προσπάθησε να «πουλήσει» το εμβόλιο, παραβιάζοντας εκ θέσεως ελευθερίες, σύνταγμα και συνειδήσεις.

ΔΕΝ «θεολόγησε» βανδαλίζοντας ουμανιστικά τις υπέροχες λέξεις αγάπη, ταπείνωση και υπακοή.

Ὁ καλός προβληματισμός ἑνός Ἱερέα (2)

του παπα-Παύλου Καλλίκα

· Οργανώνουν συσσίτια χρόνια τώρα ασκώντας την φιλανθρωπία, μα άφησαν τώρα τον πιστό νηστικό, χωρίς το Ζωοποιό Σώμα και Αίμα Του Χριστού. Απανθρωπιά;

· Κάνουν διαδικτυακές ομιλίες για τον Χριστό, μα τώρα βάζουν πάνω από όλα τον άνθρωπο, τον ιό και τον γιατρό, δυστυχώς, μέχρι «αγιοποιήσεως».

· Ταξιδεύουν μέσω της τεχνολογίας στα πέρατα της γης να φέρουν έναν πιστό στην Εκκλησία, μα μετά του κλείνουν την πόρτα, ως υπεράριθμου.

· Λένε ότι δεν πέρασαν τις κόκκινες γραμμές και κρεμάνε τις κόκκινες κορδέλες στα στασίδια και στα απολυμασμένα προσκυνητάρια. Έπεται και συνέχεια;

· Ψάλλουν το «Πάντα χορηγεί το Πνεύμα το Άγιο…», μα άφησαν να γίνει «Πάντα χορηγεί… η Πολιτεία»!

· Εκφωνούν το «Μετά φόβου Θεού… προσέλθετε», μα κάποιον Άλλον εμπαίζουνε.

· Λένε πλέον «Ορθοί μεταλαβόντες…», και όλοι σχεδόν είναι απόντες.

"Τὰ ὄνειρά μου κόκκινα, τὰ ὄνειρά μου ἄσπρα... κι ἔχουνε γίνει ροζ".

Γράφει ὁ πάπα-Παῦλος Καλλίκας

Τὰ ὄνειρά μου κόκκινα... 

Κόκκινο στὴν Κυριακάτικη Θ. Λειτουργία (στὴν καλύτερη μόνο 50. Ποιοί; οἱ 50 πρῶτοι; οἱ 50 "δικοί μας"; καλά, γιὰ οἰκογένειες μὲ παιδιὰ δὲν τὸ συζητῶ μόνο... παράνομα.) 

Κόκκινο στὴν Θ. Μεταληψη (τὴν Μ. Ἑβδομάδα ποινικὸ ἀδίκημα, τώρα στὴν καλύτερη περίπτωση μόνο οἱ 50 καὶ οἱ πέριξ του Ι. Ναοῦ) 

Κόκκινο στὴν ομολογήτρια Γιαμαρέλλου. 

Κόκκινο στον Κυριακάτικο Ἀναστάσιμο Ὄρθρο (καὶ ὄχι Σαββατιάτικο). 

Κόκκινο στὴν ημέρα τῆς Ἀνάστασης. (Τουλάχιστον χρωματικὰ ἐδῶ ταιριάζουμε). 

Κόκκινο στὴν ευλογία (χειροφίλημα) τοῦ ἱερέα. 

Κόκκινο στὴν διανομὴ τοῦ ἀντίδωρου ἀπὸ τὸν Ἱερέα. 

Κόκκινο στὴν "ἀνυπακοὴ" τῶν παλικαράδων. 

Κόκκινο στὴν αγανάκτηση των πιστῶν. 

Κόκκινο στὴν προστασία τοῦ Θεοῦ, τῆς Παναγίας καὶ τῶν Ἁγίων μας. 

Τὰ ὄνειρά μου ἄσπρα... 

Λευκὸ στὴν ψευτο-σύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου. 

π. Παῦλος Καλλίκας: ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ (στήν Ἐκκλησία τοῦ χωριοῦ μου) γιά τούς ἐξῆς λόγους:

ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ (στην Εκκλησία του χωριού μου) για τους εξής λόγους:

1. γιατί είμαι παπάς,

2. γιατί Εφημερεύω για όλους τους Ενορίτες μου,

3. γιατί είμαι παντός καιρού και παντός …ιού,

4. γιατί δεν έχω μάθει να αφήνω την σκοπιά μου,

5. γιατί δεν έχει βρεθεί ακόμη ο λαϊκός που θα μου βγάλει το πετραχήλι,

6. γιατί δεν έχει βρεθεί ο νόμος που θα κανονίσει πότε και με ποιους θα λειτουργώ,

7. γιατί θέλω να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου και με αυτά που κηρύττω και πρεσβεύω,

8. γιατί δεν μου αρέσει να απαρνούμαι, έστω και προσωρινά(;), την βασική ποιμαντική μου ευθύνη,

9. γιατί δεν θέλω να στραγγαλίζω, για χάρη τους, την ιερατική μου συνείδηση,

10. γιατί δεν μου αρέσει να κρύβομαι σε ένα «δημοκρατικό» και «αντιρατσιστικό» κράτος.

11. γιατί προτιμώ να δώσω απολογία εδώ, σε ανθρώπους, και όχι στην άλλη ζωή.12. γιατί μου αρέσει το « ὀργίζεσθε καί μή ἁμαρτάνετε».(«Καί ὀφείλει νά τόν μεταχειρίζεται ὁ καθείς (τον θυμό) ἐναντίον τῶν δαιμόνων, ἀνθρώπων αἱρετικῶν, καί παντός κωλύοντος ἀπό τήν ὁδόν τοῦ Θεοῦ» Ὅσιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής) .

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ (οι εναπομείναντες λίγοι χριστιανοί)

1. γιατί είμαι Ποιμένας τους,

2. γιατί είμαστε Εκκλησία (κλήρος και λαός), και όχι προτεσταντική παραφυάδα.

3. γιατί μας αρέσει ο ενοριακός συγχρωτισμός, και όχι ο απομονωτισμός.

4. γιατί έχουμε «κολλήσει» τον Υιό,

5. γιατί κοινωνούμε την Ζωή, άρα δεν φοβόμαστε τον θάνατο,

6. γιατί και αν έρθει ο θάνατος, «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἔνεκεν».

Μία ἀλήθεια καί ἕνας φανταστικός διάλογος.

π. Παύλος Καλλίκας

Παπά μου, με πήρες τηλέφωνο, τον πόνο σου να πεις. Η αστυνομία έξω από το σπίτι του ψάλτη σου, μού ’πες. Το τηλέφωνο σου παρακολουθείται. Σου έφεραν γραπτώς τον διάλογο, τι ακριβώς είπες. (Ναι, γράφω για μια τηλεφωνική επικοινωνία των ημερών μας, και όχι για τα χρόνια του Κουμμουνισμού στην έρημη Ρωσία). Χτύπησες πένθιμα τις καμπάνες, παπά μου, από την διπλή απογοήτευσή που δοκίμασες (και από την Ιεραρχία και από το κράτος). Σε 5΄ λεπτά έπεσε τηλέφωνο από το γραφείο της Μητροπόλεως σου. Σου μίλησαν άσχημα. Και τώρα;

Τώρα, τρίβουν χαιρέκακα τα χέρια τους οι γκρεμιστάδες ιδεολόγοι. Πέτυχαν να κλείσουν τις Εκκλησίες. Θρίαμβος !!!

Με ρωτάς τι να κάνεις και μαζί με σένα χιλιάδες πιστοί αγωνιούν και ρωτούν: -«Πάτερ ποια Εκκλησία λειτουργεί;»,- «Ξέρετε κάποιον παπά… που δεν φοβάται τα μέτρα;», -«Μπορείτε να μας πείτε τι να κάνουμε;», -«Κρυφές μεταμεσονύκτιες λειτουργίες; Μήπως τα σπίτια μας;».

Μού ΄ρχεται, λοιπόν και εμένα να πάρω το υπαλληλικό μου ύφος και να τους πω -«Χμμμ!!! (ξεροβήχω) κοιτάξτε είναι Νόμος του κράτους, βεβαίως βεβαίως. «Μένουμε σπίτι». Θα κάνουμε υπακοή απόλυτη, θα ταπεινωθούμε, είναι το επιτίμιο του Θεού (λέω επιτίμιο, το ρίχνω και στον Θεό, μα ξέρω καλά ότι μιλώ για τον αφορισμό που του επιβλήθηκε του κακόμοιρου πιστού και του παπά… από το κράτος !!!).

Ναι πάτερ μου, σε καταλαβαίνω σου ζήτησαν οι ανώτεροι σου να παραδώσεις τα όπλα σου αμαχητί. Σε μια μέρα. Και ο Αμνός που έβγαλες για την Τετάρτη ή την Παρασκευή, θα σε περιμένει μοναχός Του. Λίγο, προδομένος. Δεν θα έχεις πιστούς στην Εκκλησία. «Αφορίστηκαν».

Σου επέβαλε το κράτος, ο Καίσαρας, να μην λειτουργείς. Ξέρεις κάτι; Για αυτό το κράτος είσαι ένας δημόσιος υπάλληλος. Για αυτούς είσαι ο κομπάρσος στις μεγάλες γιορτές που θα έρθουν να φιγουράρουν. Τώρα, σου λέει το κράτος, -άραξε-. Σου δίνουμε άδεια και μιλάς; Ο λόγος; Η δημόσια υγεία.

-Μα είμαι παπάς, λες και σηκώνεις το ανάστημά σου στο όργανο του Νόμου.

-Φίλε,… είσαι κίνδυνος, απαντά εκείνο λακωνικά.

Κινδυνεύουν οἱ πιστοί, οἱ Χριστιανοί καί οἱ ἄνθρωποι.

Αγαπητέ αδελφέ μου Ενορίτη και Χριστιανέ μου,

Διώκεται η πίστη μας, και άρα διώκονται οι πιστοί,

Διώκεται ο Χριστός, και άρα διώκονται οι Χριστιανοί,

Διώκεται ο Θεάνθρωπος, και άρα διώκεται ο άνθρωπος.

· Διώκεται η πίστη σου, όταν πάνω από όλα επιβάλλεται η πίστη στο Κράτος και την Ιατρική.

· Διώκεται ο Χριστός, όταν δεν σου επιτρέπουν να προσέλθεις να Τον κοινωνήσεις.

· Διώκεται ο Θεάνθρωπος, όταν σου απαγορεύουν να συμμετάσχεις στα Πάθη Του και την Ανάστασή Του.

ΖΟΥΜΕ ΔΙΩΓΜΟ

(και το κακό είναι, ότι μας αφήνουν

και χωρίς πνευματικά εφόδια).

§ Κρατικοί υπάλληλοι και γιατροί (ανθρωπάκια μπροστά στον Θεό μας) δεν ζητιανεύουν πλέον, αλλά απαιτούν με νόμο την πίστη μας μόνο σε αυτούς. Παραβιάζοντας κάθε Σύνταγμα και διεθνές ανθρώπινο δικαίωμα, που ακόμη και σε περιόδους σαν και αυτήν, που αφορά δηλαδή την δημόσια υγεία, απαγορεύουν ρητώς να επιβάλλεται η πλήρης αναστολή των Ιεροπραξιών της Εκκλησίας.

§ Φωνές του Εκκλησιαστικού χώρου χρησιμοποιώντας γνωστούς στους πιστούς όρους, ερμηνεύουν και δικαιολογούν την αμαχητί στάση τους. «Επιτίμιο», «ταπείνωση», «κατ΄ οίκον (ή στο μπαλκόνι) προσευχή» «τελεία υπακοή στο Κράτος», τα κατασταλτικά μέτρα τους.

Αμφότεροι, μας βάλαν τιμωρία στο δωμάτιο με την φράση:

– Οι μεν πρώτοι, «για το καλό της υγείας σου, γιατί ούτε ο Θεός δεν σε σώζει».

– Οι μεν δεύτεροι, «Ήσουν άτακτός και καλά τα παθαίνεις. Σιώπα και μη μιλάς. «Νηστικός» μέχρι το βράδυ».

Ἐκκλησία... κάτι ἀκόμη στή ζωή σου;

(Ένα άρθρο αφιερωμένο στους υποκριτικά σκεπτόμενους και υβριστικά φερόμενους εναντίον του Εκκλησιασμού)

Το "κακό" το περιμέναμε. Αιώνες τώρα λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι και δεν ξεγελιούνται με το τίποτα. Αποστασία οδηγεί σε παιδαγωγία. Οι Έλληνες ειδικά, τουλάχιστον από τα χρόνια του Ομήρου, είμαστε αδικαιολόγητοι αν το αγνοούμε αυτό.

Και; Ο κόσμος συγχύστηκε. Απόλυτα φυσιολογικό. Όταν δεν τα έχεις βρει με τον εαυτό σου και τον Θεό σου, στο πρώτο τσακ!... άγεσαι και φέρεσαι ως έρμαιο και ως φελλός. 

Βγήκαν λοιπόν οι "παραδοσιακοί" χριστιανοί πολιτικοί και είπαν "Μην πάτε στις Εκκλησίες". Αναμενόμενο, και μπράβο τους που δεν διέψευσαν τους προηγουμένους τους.

Βγήκαν οι "παραδοσιακοί" αριστερόφρονες και είπαν "Να κλείσουν οι Εκκλησίες". Επίσης, αναμενόμενο και λογικό. Αυτή είναι η ιστορία τους και τα πιστεύω τους. Σεβαστό.

Βγήκαν οι γιατροί και είπαν τα ιατρικά ανακοινωθέντα τους. Λογικό και επαγγελματικό.

Βγήκαν οι Ιταλοί, χρόνια τώρα ουμανιστές, με την ανθρωποκεντρική θεώρηση που έχουν για τον θεό τους και κλείσανε τις εκκλησίες τους. Και κλείστηκαν κάποιοι ερμητικά σπίτια τους με τα πτώματα τους, ζωντανά "πτώματα" και οι ίδιοι δίνουν "συμβουλές". 

Ωραία, όλοι αυτοί. Έπραξαν ότι ξέραν, είπαν ότι αισθάνονταν. Όλα καλά.

Μα τώρα ας έλθουμε στους "δικούς μας", και ας προειδοποιήσω ότι θα πονέσει.

Αιώνες τώρα... στην Πατρίδα μας σε κάθε κίνδυνο, πόλεμο, "κακό", (διαβάζεις Έλληνα γονιέ την Ιστορία στα παιδιά σου), η Εκκλησία ΣΩΖΕΙ ΖΩΕΣ. Και το γνωρίζεις. Παπάδες - ιεραπόστολοι στη τουρκική σκλαβιά, κοντά 4 αιώνες, μάζευαν Χριστιανούς και τους ξεστράβωναν, παπάδες και μοναχές και μοναχοί δεν άφηναν τον λαό απαίδευτο, παπάδες εκποιούσαν σκεύη της Εκκλησίας για τον πόλεμο και την απελευθέρωση, με αίμα ελληνικό να χύνεται και να ποτίζει ανεξίτηλα την Ελληνική γη. Παπάδες έμπαιναν μπροστάρηδες σε αγώνες, το ίδιο και αργότερα... Μητροπολιτάδες στην Σμύρνη... Δεσποτάδες στην Μακεδονία οργάνωναν αντίσταση... (Να ΄χαμε, όχι πολλούς, μα μοναχά έναν από αυτούς και σήμερα!!!) Κάποιοι βέβαια νεοέλληνες τώρα θα τους κατηγορούσαν όλους τους παραπάνω ως έχοντες ευθύνη τάχατες που ξεστράβωναν τα παιδιά για να σκέφτονται ελεύθερα, που έστελναν τα παιδιά στον πόλεμο και ευλογούσαν τους αγώνες τους και τρέχαν στην πρώτη γραμμή να τα κοινωνήσουν. Άλλο αν τώρα, οι επιπόλαιοι αυτοί νεοέλληνες, είναι ελεύθεροι σε μια ελεύθερη πατρίδα.

Δὲν πάει ἄλλο... Ἱερεῖς ξεσηκωθεῖτε... Λαϊκοὶ ἀντισταθεῖτε…

Γράφει ὁ πατὴρ-Παῦλος Καλλίκας, 

Ἐφημέριος Ι. Ν. Παναγίας Ἰλαριώτισσας,Ποταμοῦ Κυθήρων

Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες Ἱερεῖς ξεσηκωθεῖτε καὶ ἀντισταθεῖτε, 

Θέλουν οἱ κρατικοὶ νὰ μᾶς κλείσουν τὶς Ἐκκλησιές. Καὶ σᾶς ρωτῶ; Γίνεται παπὰς χωρὶς Ἐκκλησία; 

Θέλουν οἱ κρατικοὶ νὰ μᾶς ἔχουν ἕνα φιλανθρωπικὸ ὀργανισμὸ ἐράνων καὶ συσσιτίων. Τί εἶναι ὁ παπὰς τελικὰ Λειτουργὸς ἢ κοινωνικὸς λειτουργός; Τώρα γίναμε ξαφνικὰ γιὰ αὐτοὺς ἀνεύθυνοι; Ὅταν, χρόνια τώρα, ἀπὸ ἀγάπη Χριστοῦ βοηθᾶμε καὶ πρωτοστατοῦμε στὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο , ἐπισκεπτόμαστε φυλακές, γηροκομεῖα, νοσοκομεῖα, καὶ παλιότερα ἄλλοι κληρικοὶ πρὶν ἀπὸ μᾶς λεπροκομεῖα; Τί; Τώρα ξαφνικὰ γίναμε ἀνεύθυνοι στὰ μάτια τους; Τώρα ξαφνικὰ δὲν τοὺς κάνουμε; Τώρα ξαφνικὰ οἱ πνευματικοὶ νόμοι εἶναι ἀνενεργοί; Μά, γι' αὐτοὺς ποὺ λένε νὰ κλείσουν οἱ Ἐκκλησιές, γιὰ αὐτοὺς ἦταν πάντα ἀνενεργὰ καὶ τὰ Μυστήρια καὶ ἡ πίστη τους στὴν Ἐκκλησία. 

Θέλουν νὰ κάνουν τὸν κόσμο νὰ μὴ φιλᾶ οὔτε τὸ χέρι τοῦ παπᾶ, οὔτε νὰ μπαίνει στὴν Ἐκκλησιά. Καὶ αὐτοὶ καλὰ κάνουν καὶ ἀγνοοῦν. Οἱ "δικοί μας"; Μᾶλλον ἐναρμονίζονται καὶ συσχηματίζονται μὲ τὸν κόσμο μὲ τὸν αἰώνα τοῦτο χέρι - χέρι. 

Μιλᾶνε οἱ κρατικοὶ (τὸ μάθαν ἀπὸ τοὺς δικούς μας) γιὰ τὴν ἁγία ὑπακοή. Ἁγιὰ ὑπακοὴ στὸ ἄθεο κράτος καὶ στὴν συνεργασία μὲ τὴν Διοικοῦσα Ἐκκλησία; Ἅγια ὑπακοὴ στὸν κατὰ τὸν νόμο "Ἡρώδη"; Ἁγία ὑπακοὴ σὲ αὐτοὺς τοὺς γκρεμιστάδες κάθε ἔννοιας ὀρθοδοξίας καὶ Ἑλληνισμοῦ; Ἁγία Ὑπακοὴ στοὺς ἀναθεωρητὲς τοῦ Συντάγματός μας; Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὁ νόμος συχνὰ καὶ ὅσο πάει πιὸ πυκνὰ γίνεται ἀνήθικος. 

Μιλᾶνε (τώρα μόνο οἱ δικοί μας) καὶ λένε καὶ διατείνονται ὅτι εἶναι "ἁγία πράξη", νὰ ἀπέχουν οἱ πιστοὶ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.