Δὲν ξεμπερδεύουμε ἀπὸ τὸ πολυκέφαλο Woke «θηρίο» – Ἡ Διεθνὴς Ἀμνηστία ζητᾶ «ἀσφαλεῖς ἀμβλώσεις» καὶ τὶς ἀποκαλεῖ «ὑγειονομικὴ φροντίδα»!

Δεν ξεμπερδεύουμε από το πολυκέφαλο Woke «θηρίο» – Η Διεθνής Αμνηστία ζητά «ασφαλείς αμβλώσεις» και τις αποκαλεί «υγειονομική φροντίδα»!

Ο «πόλεμος» με τον Woke εξτρεμισμό συνεχίζεται - Κόντρα στην επιστήμη, η Διεθνής Αμνηστία παρουσιάζει την έκτρωση ως ασφαλή πράξη!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Μπορεί όντως η μάστιγα της woke ατζέντα να δέχθηκε ένα σοβαρότατο πλήγμα με την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ, άλλα όσοι πανηγυρίζουν πιστεύοντας ότι θα εκμηδενιστεί αυτή η προπαγάνδα, πλανώνται πλάνην οικτράν.

Η woke κουλτούρα έχει μετατραπεί πλέον σε ένα άτυπο υπερ – κράτος που έχει εισχωρήσει στους αρμούς όλης – σχεδόν – της Δύσης και έχει παγιώσει σε μεγάλο βαθμό την επιρροή της.

Τα υπερεθνικά κέντρα εξουσίας έχουν ποντάρει ατελείωτο χρήμα για να προωθείται η σαρκολατρεία της woke «θρησκείας» με κάθε δυνατό και αδύνατο τρόπο. Αυτά τα κολοσσιαία ποσά που έχουν επενδυθεί και αυτό το έδαφος που έχει κατακτηθεί, δεν πρόκειται να χαριστεί πίσω στις συντηρητικές δυνάμεις χωρίς ολοκληρωτικό «πόλεμο».

Ὁ πόνος τοῦ ἐμβρύου μέσα στὴ μήτρα τῆς μητέρας του

Οι απάνθρωπες διαδικασίες θανάτου, που δεν θα ήταν αποδεκτές για κανένα ζώο, χρησιμοποιούνται για να σκοτώσουν τα πιο αθώα και εύθραυστα ανθρώπινα πλάσματα. Το αγέννητο παιδί πονά όταν το σκοτώνουν αλλά η κραυγή του δεν ακούγεται.

Από το «Αφήστε με να ζήσω!»

Σύμφωνα με τον pro-life ιστότοπο Human Life International οι ειδικοί της εμβρυολογίας συμφωνούν ότι το έμβρυο σίγουρα πονά στη 12η εβδομάδα κύησης, αλλά μπορεί να νιώσει το πόνο ακόμη και στις 8 εβδομάδες. Ίσως όμως η καλύτερη πηγή ενημέρωσης για τον εμβρυϊκό πόνο, από πρώτο χέρι, δεν είναι οι εμβρυολόγοι αλλά οι ίδιοι οι γιατροί που κάνουν την έκτρωση.

Ήδη από το 1976, οι γιατροί που έκαναν εκτρώσεις συνειδητοποιούσαν ότι η διαδικασία είναι οδυνηρή για το ετοιμοθάνατο έμβρυο. Ο γυναικολόγος John Szenes περιγράφει πώς ένα αγέννητο μωρό παλεύει για τη ζωή του κατά τη διάρκεια μιας έκτρωσης με ένεση πυκνού φυσιολογικού ορού (αλατόνερου) λέγοντας: «Ξαφνικά κάποιος παρατήρησε ότι τη στιγμή της έγχυσης του φυσιολογικού ορού υπήρξε μεγάλη δραστηριότητα στη μήτρα. Δεν ήταν μετακινούμενα υγρά ρεύματα. Είναι προφανώς το έμβρυο που πνίγεται καταπίνοντας το συμπυκνωμένο διάλυμα αλατιού και κλωτσά βίαια, και αυτό σύμφωνα με όλα τα δεδομένα είναι το τραύμα του θανάτου.»

Το αλατούχο διάλυμα που χρησιμοποιείται σε αυτόν τον τύπο έκτρωσης προκαλεί έντονο πόνο όταν χυθεί κάτω από το δέρμα ενός ανθρώπου. Αυτό το διάλυμα εγχέεται στον σάκο του εμβρύου, καίγοντας το από έξω και δηλητηριάζοντας το από μέσα. Κατά τη διάρκεια αυτού του αργού θανάτου, που διαρκεί περίπου δύο ώρες, το παιδί χτυπιέται μέσα στη μήτρα. Παρά το γεγονός ότι η καρδιά του δεν προσβάλλεται άμεσα από το διάλυμα, ο καρδιακός του ρυθμός υπερδιπλασιάζεται ως αποτέλεσμα του στρες της έγχυσης.

Γυναικολόγοι περιγράφουν τη βιαιότητα της άμβλωσης

Οι αμβλώσεις με φυσιολογικό ορό παραμερίστηκαν τη δεκαετία του 1990 λόγω των κινδύνων για τις μητέρες και της συχνότητας των μωρών που γεννιούνταν ζωντανά. Την εποχή της Roe v. Wade, η άμβλωση με φυσιολογικό ορό ήταν η συχνότερη μορφή άμβλωσης μετά τις 16 εβδομάδες. Όμως, αν και οι μέθοδοι τώρα έχουν αλλάξει, δεν είναι με κανένα τρόπο λιγότερο βίαιες.

Οἱ εὐφημισμοὶ στὴν ἄμβλωση

Ατέλειωτος ο αριθμός των ευφημισμών που χρησιμοποιούν οι υποστηρικτές της έκτρωσης, για να κρύψουν την πραγματικότητα του τι είναι και τι κάνει μια άμβλωση. Δυστυχώς όμως αυτές οι υπεκφυγές και οι ανέντιμες φράσεις λειτουργούν πολύ καλά και παραπλανούν πολύ κόσμο, που εξαπατάται και πιστεύει ότι η άμβλωση εξυπηρετεί την υγεία, και προσφέρει κατανόηση, συμπόνια ή ακόμη είναι αναγκαστική για κάποιες περιπτώσεις.

Ποιες είναι όμως οι λέξεις-κλειδιά που ακούγονται και πρέπει να είμαστε υποψιασμένοι;

ΤΟ «ΔΙΚΑΙΩΜΑ» ΣΤΗΝ ΑΜΒΛΩΣΗ

Στο παρελθόν, η άμβλωση υποστηριζόταν ως «επιλογή». Αλλά αυτή η ετικέτα φαίνεται να έχει ξεθωριάσει. Σήμερα, αντί για τη δυνατότητα της γυναίκας να «επιλέξει» για εκείνη, η άμβλωση παρουσιάζεται ως φυσικό «δικαίωμα» συνοδευτικό της ελευθερίας της. Ας μη ξεχνούμε πως πρόσφατα η άμβλωση κατοχυρώθηκε στη Γαλλία ως Συνταγματικό «δικαίωμα».«Αναπαραγωγικά δικαιώματα»: Η κλινικές των αμβλώσεων, μαζί με τους ακτιβιστές και τους πολιτικούς, ενεργοποιούνται υπέρ των λεγόμενων «αναπαραγωγικών δικαιωμάτων». Μέσα σε οτιδήποτε σχετίζεται με την υγειονομική περίθαλψη του γεννητικού συστήματος, όπου περιλαμβάνεται και η ηθική περίθαλψη (φροντίδα εγκύου και αγέννητου παιδιού, επιλόχεια φροντίδα και γυναικολογικές υπηρεσίες) εισχωρούν τα «αναπαραγωγικά δικαιώματα», με την άμβλωση να βρίσκεται «τυχαία» μαζί τους, σαν να είναι όλα το ίδιο πράγμα.

«Σοκαρίστηκε» ἡ κοινὴ γνώμη μὲ τὸ νεκρὸ ἔμβρυο ποὺ βρέθηκε σὲ ἀποχέτευση καὶ δὲν σοκάρεται γιὰ τὰ φονευμένα ἔμβρυα ποὺ καταλήγουν στὰ σκουπίδια τῶν κλινικῶν!

«Σοκαρίστηκε» η κοινή γνώμη με το νεκρό έμβρυο που βρέθηκε σε αποχέτευση και δεν σοκάρεται για τα φονευμένα έμβρυα που καταλήγουν στα σκουπίδια των κλινικών!

Μια χυδαία υποκρισία: Ο κόσμος φρίττει με το έμβρυο στη Σόλωνος, άλλα όχι με τα χιλιάδες έμβρυα που γίνονται «ιατρικά απόβλητα» με τις εκτρώσεις!

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Η υποκρισία για την προστασία της αγέννητης ζωής ακόμα δεν έχει πιάσει «ταβάνι» στη χώρα μας. Κάθε τόσο η κοινωνία και τα Μέσα ενημέρωσης καταρρίπτουν νέα ρεκόρ φαρισαϊσμού. Το είδαμε με μια νέα, φρικτή υπόθεση που ήρθε στο φως της δημοσιότητας. «Σοκ» προκάλεσε στην κοινή γνώμη η είδηση για ένα νεκρό έμβρυο που βρέθηκε σε σωλήνα αποχέτευσης, σε κτήριο της ΜΚΟ «Γιατροί χωρίς Σύνορα», στην οδό Σόλωνος.

Ένας υδραυλικός επιχείρησε να εξετάσει με μικροκάμερα μια βουλωμένη σωλήνωση και έκανε τη φρικιαστική ανακάλυψη ενός σφηνωμένου νεκρού εμβρύου, που σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ, ήταν 3-4 μηνών.

Το πως κατέληξε εκεί το μωράκι, θα το δείξουν οι έρευνες που βρίσκονται σε εξέλιξη. Μένει να μάθουμε δηλαδή αν το νεκρό έμβρυο ήταν αποτέλεσμα μιας απελπισμένης αποβολής ή αν κάποιος γιατρός έκανε παράνομη έκτρωση και ξεφορτώθηκε το δύσμοιρο πλάσμα στην αποχέτευση.

«Φόνος ἡ θανάτωση κατεψυγμένων ἐμβρύων»!

Τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο τῆς Ἀλαμπάμα ὅρισε πὼς τὰ γονιμοποιημένα ὠάρια σὲ δοκιμαστικοὺς σωλῆνες εἶναι παιδιά, προκαλῶντας χάος στὶς θεραπεῖες γονιμότητας!

Αἴσθηση ἔχει προκαλέσει ἡ ἀπόφαση τοῦ Ἀνωτάτου Δικαστηρίου της Ἀλαμπάμα ὅτι τὰ κατεψυγμένα ἔμβρυα σὲ δοκιμαστικοὺς σωλῆνες πρέπει νὰ θεωροῦνται παιδιά. Ἡ ἀπόφαση προκαλεῖ πολλὲς συζητήσεις στὸν κόσμο τῆς ἀναπαραγωγικῆς ἰατρικῆς, θέτοντας ἀμφιβολίες γιὰ τὶς ὑπηρεσίες γονιμότητας γιὰ ἐπίδοξους γονεῖς στὴν πολιτεία καὶ ἐγείροντας περίπλοκα νομικὰ ἐρωτήματα μὲ συνέπειες ποὺ ἐκτείνονται πολὺ πέρα ἀπὸ τὴν Πολιτεία της Ἀλαμπάμα.

Τὴν Τρίτη, ἡ Κάριν Ζάν-Πιερ, ἐκπρόσωπος Τύπου τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, δήλωσε ὅτι ἡ ἀπόφαση θὰ προκαλέσει «ἀκριβῶς τὸ εἶδος τοῦ χάους ποὺ περιμέναμε ὅταν τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο ἀνέτρεψε τὴν ἀπόφαση Roe ἐναντίον Wade (ποὺ ἀφοροῦσε τὴν ἐλεύθερη πρόσβαση γυναικῶν στὶς ἀμβλώσεις) καὶ ἄνοιξε τὸν δρόμο... στοὺς πολιτικοὺς νὰ ὑπαγορεύσουν μερικὲς ἀπὸ τὶς πιὸ προσωπικὲς ἀποφάσεις ποὺ μποροῦν νὰ πάρουν οἱ οἰκογένειες». Ἡ Ἀλαμπάμα ἐπέβαλε πλήρη ἀπαγόρευση ἀμβλώσεων τὸν Ἰούνιο τοῦ 2022.

Τὰ ἔριξε στὸ πάτωμα

Οἱ δικαστές τῆς Ἀλαμπάμα ἐξέδωσαν τὴν ἀπόφαση τὴν Παρασκευὴ γιὰ ἐφέσεις ποὺ ὑποβλήθηκαν ἀπὸ ζευγάρια τῶν ὁποίων τὰ ἔμβρυα καταστράφηκαν τὸ 2020, ὅταν ἕνας ἀσθενὴς στὸ νοσοκομεῖο ἀφαίρεσε κατεψυγμένα ἔμβρυα ἀπὸ δεξαμενὲς ὑγροῦ ἀζώτου καὶ τὰ ἔριξε στὸ πάτωμα, στὴν πόλη Μόμπαϊλ τῆς πολιτείας. Ἀναφερόμενη στὴ γλῶσσα κατὰ τῶν ἀμβλώσεων ποὺ ὑπάρχει στὸ πολιτειακὸ Σύνταγμα, ἡ πλειοψηφία τῶν δικαστῶν εἶπε ὅτι ἕνας νόμος τοῦ 1872 ποὺ ἐπιτρέπει στοὺς γονεῖς νὰ μηνύσουν γιὰ τὸν παράνομο θάνατο ἑνὸς ἀνήλικου παιδιοῦ ἰσχύει καὶ γιὰ ἀγέννητα παιδιά, χωρὶς ἐξαίρεση γιὰ τὰ «ἐξωμήτρια παιδιά».

Λίγο πρίν τό θάνατο…

Λίγο πριν το θάνατο…

Η άμβλωση δεν είναι απλό θέμα. Αφαιρεί μια παιδική ζωή. Όσες δικαιολογίες και αν επικαλεσθεί η γυναίκα, όσο και αν την απωθήσει, η πράξη διαποτίζει όλη της τη ζωή και την ύπαρξη.

Από «Αφήστε με να ζήσω!»

Τί γίνεται όταν φτάσει για αυτήν η ώρα του τέλους της; Όταν βρεθεί αντιμέτωπη με το δικό της θάνατο, με την προσωπική της συνάντηση με το Θεό, με τις ψυχές των παιδιών που αρνήθηκε; Με την τελική κρίση; Η ψυχή αναλογίζεται την αιωνιότητα και βασανίζεται αν δεν έχει τακτοποιηθεί πνευματικά, αν δεν μετανόησε και δεν ζήτησε συγχώρεση από τον Θεό. Όταν όμως υπάρξει μετάνοια τότε για αυτή τη ψυχή ανοίγει κυριολεκτικά ο Παράδεισος!

Διηγείται κάποιος την προθανάτια αγωνία μιας ταλαίπωρης γυναίκας: «Στη μικρή κτηνοτροφική κοινότητα του Idaho όπου μεγάλωσα, υπήρχε μια ηλικιωμένη γυναίκα, μητέρα μιας από τις πιο εύπορες οικογένειες κτηνοτρόφων. Η ίδια είχε κάνει πολλά παιδιά αλλά και πολλές αμβλώσεις Όταν πέθαινε στο νοσοκομείο, τα τελευταία της λόγια, που ψιθύρισε σε μια από τις νοσηλεύτριες, ήταν «Ω…, όλα αυτά τα μικρά μωρά! Λυπάμαι πολύ…. Τι θα τους πω; Θα με συγχωρήσουν;» (1)

Ἡ κατρακύλα τῆς εὐθανασίας συνεχίζεται στήν Ὀλλανδία

Νομιμοποιείται τώρα και η παιδική θανάτωση με απόφαση των γονέων τους.

Μετά την νομιμοποίηση των αμβλώσεων των αγέννητων παιδιών, των “αμβλώσεων” μετά τη γέννηση…. δηλ. της νεογνικής ευθανασίας σύμφωνα με το γνωστό πρωτόκολλο Groningen (1), μετά την νομιμοποίηση της ευθανασίας στους άνω των 12 ετών, ήλθε στην Ολλανδία η σειρά και για τα παιδιά. Μη έχοντας τί άλλο να δώσουν στα πολύ πονεμένα πλάσματα του Θεού, η οικογένειά τους, η «επιστήμη», η «πολιτισμένη» κοινωνία, το κράτος μέριμνας και οι πολιτικοί του, η αθεΐα, ο δυτικός ευδαιμονισμός, προσφέρουν στα παιδιά που περνούν τη δυσκολότερη περίοδο της ζωής τους, στο όνομα μιας άθλιας «αγάπης», ό,τι χειρότερο. Τον γρήγορο ΘΑΝΑΤΟ.

Ήδη και από το 2002, η Ολλανδία έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που νομιμοποίησε την ευθανασία. Το 2007 επετράπη η ευθανασία για βρέφη κάτω του έτους και άτομα άνω των 12 ετών. Έκτοτε πάνω από 91 χιλιάδες άνθρωποι έχουν πεθάνει με τη χρήση της.

Σύμφωνα με πρόσφατη είδηση(2), που ανακοινώθηκε στις 14 Απριλίου από την κυβερνητική ιστοσελίδα, οι γονείς στην Ολλανδία θα έχουν την επιλογή της ευθανασίας για παιδιά ηλικίας μεταξύ 1 και 12 ετών, εάν έχουν εξαντλήσει τις θεραπευτικές επιλογές και στις περιπτώσεις που η ασθένεια είναι ανίατη.

Ἡ ἄμβλωση εἶναι θανάτωση (Μοναχός Ἀββακούμ Ἁγιορείτης)

Δικαιϊκὴ ὁριοθέτησις τοῦ προβλήματος τῶν ἀμβλώσεων καὶ ἡ ὁριοθέτησις τοῦ «προβλήματος» τῆς Πολιτείας νὰ τὸ δῆ καὶ νὰ τὸ ἀντιμετωπίση εἰς τὴν σωστήν του διάστασιν

Ἡ ἄμβλωση εἶναι θανάτωση. Στὴ λεξικογραφία ἡ κατὰ κυριολεξία σημασία τῆς λέξης θανάτωση συναντᾶται ὡς «ἐκτέλεση θανατικῆς ποινῆς».

Στὴν περίπτωση τῶν ἀμβλώσεων ἔχουμε θανάτωση, δηλαδὴ ἐκτέλεση θανατικῆς ποινῆς, χωρὶς ὁ θανατούμενος… νὰ ἔχει διαπράξει κάτι τὸ κολάσιμο καὶ προπαντός… χωρὶς νὰ ὑπάρχει σχετικὴ καταδικαστικὴ ἀπόφαση.

Εἶναι ἐπίσης γνωστὸ ὅτι ὁ φόνος (ἀνθρωποκτονία), δηλαδὴ ἡ βίαιη ἀφαίρεση τῆς ζωῆς τοῦ ἄλλου ἐπισύρει τὴν βαρύτερη ὅλων τῶν ποινῶν, ἀπ’ ὅσες προβλέπονται γιὰ ποινικὰ ἀδικήματα.

Ὁ μόνος φόνος, πού κατὰ τὸ ἐπίσημο Κράτος δὲν εἶναι ποινικὸ ἀδίκημα καὶ δὲν διώκεται ὡς τέτοιο, εἶναι ἡ ἄμβλωση στοὺς τρεῖς πρώτους μῆνες τῆς κυήσεως. Δηλαδὴ εἶναι σὰ νὰ λέει τὸ κράτος… «σκοτῶστε ὅ,τι προλάβετε στοὺς τρεῖς πρώτους μῆνες τῆς κυήσεως, διότι ἀπὸ τὴν πρώτη μέρα τοῦ 4ου μήνα τὸ ἔμβρυο ἀποκτᾶ δικαιώματα καὶ προστατεύεται πλέον ἀπὸ τὸ Σύνταγμα καὶ τοὺς Νόμους». Πρόκειται γιὰ τὸν περιβόητο νόμο περὶ ἀποποινικοποιήσεως τῶν ἀμβλώσεων (ἐκτρώσεων) ποὺ ψηφίσθηκε στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ’80 (1609/86 ΦΕΚ 86).

Ἦταν κι αὐτὸς ὁ νόμος ἕνα ἀπὸ τὰ «ἐπιτεύγματα» (μαζὶ μὲ τὸ νόμο γιὰ τὸν πολιτικὸ γάμο κ.ἄ.) τῶν κοινωνικῶν ἀλλαγῶν καὶ μεταρρυθμίσεων στὴ δεκαετία τοῦ ’80 καὶ συγχρόνως… δικαίωση τῶν σχετικῶν ἀγώνων τοῦ φεμινιστικοῦ κινήματος. Αὐτὰ ζητοῦσαν μὲ διαδηλώσεις καὶ κάθε εἴδους «πολιτικοποιημένες» κινητοποιήσεις καὶ δραστηριοποιήσεις, αὐτὰ καὶ πέτυχαν…

Τά παιδιά τῶν ὑπονόμων

Η κατάντια του πολιτισμού μας. Το δημόσιο αποχετευτικό σύστημα χώρος απόρριψης των ανεπιθύμητων αγέννητων παιδιών.

Από «Αφήστε με να ζήσω!»

Συγκινούμαστε από τα περιστατικά παιδικής κακοποίησης. Σπαρακτικά άρθρα για τα παιδιά των φαναριών, των ιδρυμάτων, τα κακοποιημένα, τα εξαρτημένα, από εμπόλεμες ζώνες. Ταρακουνούν έντονα τη συνείδησή μας. Και είναι λογικό γιατί η εγκατάλειψη των παιδιών σημαίνει αυτοκτονία της κοινωνίας μας. Χωρίς παιδιά δεν υπάρχει αύριο. Υπάρχουν μόνο τα γηρατειά και θάνατος.

Υπάρχει όμως μία κατηγορία αδικημένων παιδιών που δεν φαίνεται να μας απασχολεί. Είναι τα παιδιά των υπονόμων. Των αποχετεύσεων, των βόθρων… Αφορά τα παιδιά που πεθαίνουν από τη φαρμακευτική άμβλωση, αποβάλλονται από το γυναικείο σώμα και σύμφωνα με τις οδηγίες πετιούνται στη λεκάνη της τουαλέτας για να απομακρυνθούν με το νερό στην αποχέτευση και όπου αυτή οδηγεί.

Η φαρμακευτική άμβλωση ολοκληρώνεται σε δύο φάσεις. Στη πρώτη λαμβάνεται η μιφεπριστόνη (ή σπανιότερα η μεθοτρεξάτη) που θανατώνει ένα κυοφορούμενο παιδί ηλικίας έως 9 εβδομάδων (σύμφωνα με τις επίσημες οδηγίες αλλά και μεγαλύτερο κάποιες φορές π.χ 12-13 εβδομάδων), ενώ ακολούθως η γυναίκα λαμβάνεται μισοπροστόλη έναν παράγοντα που προκαλεί σύσπαση στη μήτρα, ώστε να αποβάλλει το νεκρό παιδί της από το κόλπο.(1)

Στις 9 εβδομάδες κύησης το μωρό είναι περίπου 2,5 εκατοστά, ενώ με το σάκο που το περιβάλλει γίνεται μεγαλύτερο.

Ἔκτρωση: Ἡ ἔσχατη ἀνομία

ΕΚΤΡΩΣΗ: Η ΕΣΧΑΤΗ ΑΝΟΜΙΑ

FRANK SCHAEFFER

Η έννοια της ιδιωτικοποιημένης θρησκευτικότητας, από το ένα μέρος, και η απώλεια της αίσθησης της προσωπικής υπευθυνότητας για τις πράξεις μας, από το άλλο, έχουν δραματικές και μακροπρόθεσμες συνέπειες. Αυτά το δύο οδήγησαν στην αντίληψη ότι η συμπεριφορά κάποιου, η αμαρτία του πιο συγκε­κριμένα, αποτελεί καθαρά «προσωπική» υπόθεση. Αυτή η τάση προς την υποκειμενικότητα αποτελεί τον πυρήνα της ασύδοτης ελευθερίας στις σεξουαλικές σχέσεις, στην εγκληματικότητα και στον τρόπο συμπεριφοράς, που σήμερα επικρατούν στην καταρρέουσα, διαιρεμένη και φυλετική μας κοινωνία.

Η πρακτική των νομίμων εκτρώσεων υστέρα από αίτηση αποτελεί το πιο κραυγαλέο παράδειγμα της έσχατης ανομίας, σύμφυτης με το σύγχρονο πρόσωπο του αμερικανικού ατομικισμού. Ο θάνατος 1,6 εκατομμυρίου παιδιών με τη μέθοδο της έκτρωσης -σχεδόν το 1/3 των παιδιών που συλλαμβάνονται στην Αμερική κάθε χρόνο- είναι το πιο χτυπητό παράδειγμα μιας εξωτερικής συμπεριφοράς, η οποία θεωρείται απλά ως μία «προσωπική επιλογή». Είναι επίσης απόδειξη του γεγονότος ότι η Αμερική έχει γίνει ένα ολοκληρωτικά ειδωλολατρικό έθνος. Η συνήθεια να θυσιάζονται τα αφιερωμένα (στους θεούς) παι­διά έχει επανέλθει.

Η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής χάριν της άνεσης θεω­ρείται τώρα ως μία απλή «επιλογή». Οι σεξουαλικές σχέσεις ανάμεσα σε «ενήλικες που συμφωνούν» θεωρείται ότι είναι δική τους υπόθεση και κανενός άλλου. Κι αυτό, παρά την οποιαδήποτε βλάθη θα προξενήσουν οι «συναινούντες ενήλικες» στον εαυτό τους, στο παιδί που θα συλλάβουν, στο σπίτι που θα διαλύσουν ή στην κοινωνία που ζουν. Η έκτρωση ύστερα από αί­τηση είναι ένα τραγικό παράδειγμα της υπερβολικής εχθρότητας εναντίον του Θεού στη σύγχρονη ειδωλολατρική μας χώρα. Αυτό μπορεί να μας δείξει πολύ καλά το τελευταίο στάδιο, την αναπόφευκτη κατάληξη του πειράματος που επιχείρησαν οι επαναστάτες των κινημάτων του Προτεσταντισμού, του Διαφωτιστισμού και του Ρομαντισμού με τον εγωιστικό τους ατομικισμό.

Ἱπποκράτης:«Δὲν θὰ δώσω σχετικὰ φάρμακα εἰς βάρος τοῦ ἐμβρύου»

« ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ, λύπην ἔχει, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτῆς· ὅταν δὲ γεννήσῃ τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύει τῆς θλίψεως διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον (Ἰω. ιστ´, 21)».

Κάθε γυναίκα, ὅταν γεννᾶ, αἰσθάνεται πόνους καὶ ἔχει λύπη, διότι ἦλθε ἡ ὥρα της νὰ γεννήση. Ὅταν ὅμως γεννήση τὸ βρέφος της, δὲν θυμᾶται πλέον τὴ θλίψη καὶ τοὺς πόνους τοῦ τεκετοῦ, ἐξαιτίας τῆς χαρᾶς, ποὺ νιώθει, διότι ἔφερε ἕναν ἄνθρωπο στὸν κόσμο.

Εἶναι μεγάλη χαρά, ὅταν γεννιέται ἕνα παιδί. Δυστυχῶς παρασύρονται ὁρισμένοι ἀπὸ τὸν ἀνθρωποκτόνο διάβολο καὶ σκοτώνουν, πρὶν γεννηθοῦν τὰ ἴδια τὰ παιδιά τους βοηθούμενοι ἀπὸ ὁρισμένους ἀδίστακτους γιατρούς.

Τὶ λέει ὅμως ὁ ὅρκος τοῦ Ἱπποκράτη;

«Ὅρκον ὀμνύω κατ᾽ἐπιστήμην βιώσομαι ἀσκῶν ταύτην δίκην θρησκείας ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ…οὐδὲ γυναικὶ πεσσὸν φθόριον δώσω». (Δὲν θὰ δώσω σχετικὰ φάρμακα σὲ βάρος τοῦ ἐμβρύου). Δυστυχῶς πολλοὶ ἰατροί παρασπόνδησαν . Ἀσφαλῶς ὑπάρχουν καὶ οἱ συνεπεῖς στὸν ὅρκο τους.

Ὡς πρὸς τὴν τόση τόλμη τῶν γυναικῶν ποὺ φθάνουν στὸ φόνο ἐκ προμελέτης, ἔχουν μιὰ σχέση μὲ αὐτὸ ποὺ ἀναφέρει ὁ Γκαῖ­­τε γιὰ τὴ Μήδεια τοῦ Εὐρυπίδη, ὅτι αὐτὴ πρὶν προβῆ στὸ διπλὸ ἔγκλημα: «εἶχε φονεύσει τὸν ἑαυτό της, μέσα στὸν ἑαυτό της».

Μοῦ εἶπε ὅτι ἐκεῖνα τά βρέφη πού εἶχα ὀνειρευτεῖ ἦταν τά 187 παιδιά πού δέν κατάφεραν νά δοῦν τό φῶς τοῦ ἡλίου...

Είμαι μαιευτήρας χειρουργός γυναικολόγος και για σχεδόν δύο δεκαετίες έζησα ειρηνικά και εν αφθονία.Από το 1999 η ζωή μου πήρε άλλη τροπή. Ένα βράδυ είδα στον ύπνο μου ένα πλήθος βρεφών τα οποία σαν να κολυμπούσαν σ'ένα τεράστιο ενυδρείο,το οποίο βρισκόνταν μπροστά μου,και σαν να πνιγόνταν αφού προσπαθούσαν απεγνωσμένα να βρουν μία διέξοδο σπρώχνωντας το γυαλί.Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα μεγάλα εκείνα μάτια που με κοίταζαν απεγνωσμένα.

Από την επόμεη ημέρα άρχισαν να μου συμβαίνουν διάφορα γεγονότα που με οδήγησαν στην απόγνωση.Η σύζυγος διαγνώστηκε με καρκίνο στο στήθος και υπέφερε μία εγχείρηση.Ο γιός μου-μαθητής λυκείου τότε-μας ομολόγησε ότι χρωστάει ένα μεγάλο χρηματικό ποσό και ότι κινδυνεύει η ζωή του αν δεν το επιστρέψει.Γρήγορα έμαθα ότι είχε αρχίσει η εξάρτησή του από την ηρωίνη και χρειαζόνταν χρήματα για να προμηθεύεται τις δόσεις του.Μετά από μία εβδομάδα μου έκλεψαν το καινούργιο μου αμάξι και το ένα μέρος του σπιτιού μου έπιασε φωτιά

Πίστευα με τον τρόπο μου χωρίς να πηγαίνω συχνά στην εκκλησία.Ξαφνικά μου ήλθε η σκέψη να ανεβώ στον Πατριαρχικό Ναό να προσκυνήσω.Ήταν 27 Οκτωβρίου η μέρα μνήμης του Οσίου Δημητρίου του Μπασαράμπη,του πολιούχου της πόλης.Όσην ώρα περίμενα στην ουρά για να προσκυνήσω το λείψανο του Οσίου προσευχόμουν σιωπηλά και ρωτούσα τον Άγιο τι λάθος έκανα και με βρήκαν τόσες συμφορές και τι έπρεπε να κάνω.Όταν έφτασα μπροστά στο λείψανό του δεν μπορούσα πια να σκεφτώ, μόνο ξέσπασα σ'ένα δυνατό κλάμα και με δυσκολία σταμάτησα να κλαίω.

Δεν ξέρω αν με πιστεύετε αλλα το επόμενο βράδυ είδα στον ύπνο μου τον Όσιο Δημήτριο ο οποίος μου μιλούσα γαλήνια και αποκάλυψε την αλήθεια που αγνοούσα σε εμένα τον άνομο!

Κραυγές κολάσεως ὑπέρ τῶν ἀμβλώσεων. Μηνύματα πολιτικῶν μας ὑπέρ τῶν ἀμβλώσεων (Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκης)

Κραυγές κολλάσεως ὑπέρ τῶν ἀμβλώσεων

Μόνο ζούγκλας νόμος δίνει τὸ δικαίωμα νὰ σφάζωνται βρέφη. Καὶ μόνο θεωρητικοὶ δολοφόνοι ἀποκαλοῦν δικαίωμα τῆς γυναίκας νὰ σκοτώνη τὸ παιδί, πού κυοφορεῖται μέσα της μὲ τὴ διαδικασία τῆς ἀμβλώσεως (ἐκτρώσεως). Κουραστήκαμε ν᾽ ἀκοῦμε τὰ ἐγκληματικὰ συνθήματα:

—Ναί στὸ δικαίωμα τῆς γυναίκας νὰ διαχειρίζεται τὸ σῶμα της!

—Ναί στὸ δικαίωμα διακοπῆς τῆς κυήσεως μὲ τὰ κοφτερὰ μαχαίρια τῶν ἐκτρωσιολόγων γιατρῶν.Ἔπι τέλους ὅμως ἀκούστηκε καὶ μία φωνὴ ἀπὸ ἐπίσημα χείλη, πού εἶπε πολὺ ἠχηρά:

—Ὄχι στὸ θάνατο. Ναὶ στὴ ζωή!

—Ὄχι στὴ σφαγή. Ναὶ στὴ στοργή!Ἐπί τέλους τὰ ἀθῶα κυοφορούμενα βρέφη (ζωντανά ἔμβρυα, ζωντανὲς ἀνθρώπινες ὑπάρξεις) βρῆκαν σπουδαία νομικὴ ὑποστήριξι. Μέχρι τώρα, τουλάχιστον ἐδῶ στὴν ἄλλοτε παιδομάνα Ἑλλάδα, στὸ ἄλλοτε χριστιανικό μας Ἔθνος, καταδικάζονταν στὴν πιὸ ἄγρια θανατικὴ ποινὴ 300.000 χιλιάδες παδιὰ ἐτησίως χωρὶς καμμία ὑποστήριξι, χωρὶς συνήγορο ν᾽ ἀγωνιστῆ γιὰ ν᾽ ἀποτρέψη τὴ θανατική τους ποινή.

Ἐπί τέλους βρέθηκε ὄχι ἁπλῶς ἕνας συνήγορος, ὄχι ἁπλῶς ἕνα τοπικὸ χαμηλοῦ βαθμοῦ δικαστήριο, γιὰ νὰ παλαίψη γιὰ τὴν κατάργησι τῆς θανατικῆς ποινῆς στὸ ἀγέννητο παιδί, ἀλλὰ βρέθηκε ἈνώτατοΔικαστηριο. Ὕψωσε μὲ θάρρος τὸ ἀνάστημά του καὶ μὲ ἀδιάσειστα νομικὰ ἐπιχειρήματα κατάργησε τὸ «δικαίωμα» στὴν ἄμβλωσι. Πρόκειται γιὰ τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Μὲ τὴν ἀποφασί του (24 Ἰουνίου 2022) μὲ ψήφους 6 ἔναντι 3, ἦρε τὴ νομικὴ κάλυψι στὸ ἔγκλημα τῶν ἐκτρώσεων. Ἐπί τῇ βάσει τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς ἀποφάσεως, μποροῦν οἱ κατὰ τόπους Πολιτεῖες τῶν ΗΠΑ νὰ νομοθετοῦν καὶ νὰ θέτουν στὸ ἀντισυναγματικὸ περιθώριο τὴν ἄμβλωσι.

Ἡμέρα ἑορτῆς γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ ἐνδομήτριου παιδιοῦ

Ἡμέρα ἑορτῆς γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ ἐνδομήτριου παιδιοῦ

Toυ Βασίλειου Ευσταθίου,Δρ. Φυσικού, πτ. Θεολογίας (Τμ.Κοιν.Θ.ΕΚΠΑ)

Στὶς 24 Ἰουνίου 2022 ἀνατράπηκε ἀπὸ τὸ Ἀνώτατο Δικαστήριο στὶς ΗΠΑ ἡ ἀπόφαση τοῦ 1973 κατὰ τῆς ζωῆς καὶ τῶν δικαιωμάτων τοῦ ἀγέννητου παιδιοῦ, τὸ ὁποῖο ἀπὸ τότε εἶχε πλέον μείνει ἐντελῶς ἀνυπεράσπιστο στὰ φονικὰ νυστέρια καὶ ἄλλα ἐκτρωτικὰ ὄργανα τῶν ἰατρῶν – δολοφόνων. Ἀκόμα καὶ λίγες ἡμέρες πρὶν τὴν γέννα του, ὁπότε στὴν πραγματικότητα εἶναι ἕνα πλήρως σχηματισμένο βρέφος, μποροῦσε νὰ κατακρεουργηθεῖ, κάτω ἀπὸ τὴν κάλυψη τοῦ νόμου γιὰ τὸ δικαίωμα τῆς αὐτοδιάθεσης τοῦ σώματος τῆς γυναίκας.

Αὐτὸ τότε θεωροῦταν μιὰ μεγάλη νομικὴ κατάκτηση στὶς ΗΠΑ ὑπὲρ τῶν δικαιωμάτων καὶ τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ταυτίζονταν μὲ τὰ δικαιώματα τῶν γυναικῶν, καὶ οὔτε λόγος γιὰ αὐτὰ τῶν παιδιῶν τους μέσα στὶς μήτρες τους. Τὰ παιδιὰ αὐτὰ ἐκεῖ δὲν βρέθηκαν μέσα στὸ σώμα τῶν μητέρων τους ξαφνικά, ἀπὸ τὸ πουθενὰ καὶ ἀπρόσκλητα, ἀλλὰ ἀφοῦ οἱ μητέρες τους ἦρθαν σὲ συνάντηση μὲ ἕνα σύντροφο, τὸν πατέρα τῶν παιδιῶν, κατ’ ἐπιλογή καὶ εὐχαρίστησή τους, ἄν καὶ ὑπάρχουν καὶ οἱ βεβιασμένες περιπτώσεις, γιὰ τὶς ὁποῖες ὅμως τὰ μόνα ἐντελῶς ἀνεύθυνα καὶ ἀθώα εἶναι αὐτὰ τὰ ἀγέννητα παιδιά.

Ὅλα αὐτὰ βέβαια ποὺ γράφουμε στὶς παραπάνω γραμμές μπορεῖ νὰ μὴν εἶναι καθόλου πολιτικὰ ὀρθά, εὐχάριστα καὶ «προοδευτικά» γιὰ πολλούς, ὅμως ἄν θυμηθοῦμε λίγο καὶ ἐκείνη τὴν ξεχασμένη πίστη στὸ Θεό εἶναι ἀπὸ αὐτὴ ἀπόλυτα ἀποδεκτὰ καὶ ζητούμενα. Εἴτε ἡ πίστη μᾶς θυμίζει τὸ «οὐ φονεύσεις», εἴτε τὸ «ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν» (πόσο μάλλον το παιδί σου), εἴτε τὸ «πάντα οὖν ὅσα ἂν θέλητε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, οὕτω καὶ ὑμεῖς ποιῆτε αὐτοῖς» (θα τους άρεσε άραγε των υπερασπιστών της έκτρωσης, να τους είχαν κάνει το ίδιο οι γονείς τους;), δὲν μᾶς μένει κανένα περιθώριο γιὰ φονικὰ ψευδοδικαιώματα.

Ἡ ἐπικαιροποίηση τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ, «οὐ φονεύσεις»

Ἡρακλῆς Ρεράκης, Καθηγητής ΑΠΘ,

Πρόεδρος τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Θεολόγων

Θεαματική αὔξηση τῶν φόνων καταγράφεται τά τελευταῖα χρόνια. Ἡ ἀφαίρεση τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς πραγματοποιεῖται πολύ εὔκολα, ἀκόμη καί γιά ἀσήμαντους λόγους, ἐνῶ προξενεῖ ἰσχυρό προβληματισμό ἡ ἐφεύρεση νομικίστικων τρόπων καί μεθόδων γιά τή δικαιολόγησή της.

Τά αἴτια πολλῶν φόνων συγκαλύπτονται πίσω ἀπό τούς ὅρους «ἐγκλήματα πάθους ἤ τιμῆς» καί ἀποδίδονται, συνήθως, σέ «βρασμό ψυχικῆς ὁρμῆς».

Ὡστόσο, στόν κατάλογο τῶν φόνων, δέν συμπεριλαμβάνονται καί οἱ χιλιάδες ἀμβλώσεις, πού... πραγματοποιοῦνται, νόμιμα, ἐτησίως. Ἐπισημαίνεται ὅτι αὐτοί οἱ φόνοι ἐκτελοῦνται μέ πλήρη ψυχική ἠρεμία, ἀφοῦ γίνονται μετά ἀπό περίσκεψη καί αἴτημα τῆς ἴδιας τῆς μητέρας ἤ ἀπό κοινοῦ καί τῶν 2 γονέων.

Μέ τήν ἀπόφαση τῆς μητέρας ἤ καί τοῦ πατέρα ζητεῖται ἡ ἰατρική συνέργεια στή βίαιη διακοπή τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς (φόνος διά ἐκτρώσεως) καί, περιφρονητικά, τό Ἅγιο θέλημα τοῦ Θεοῦ Δημιουργοῦ τῶν πάντων, πού εὐλογεῖ καί ἐπιτρέπει τήν ἔναρξη τῆς ζωῆς γιά κάθε ἀνθρώπινη ὕπαρξη.

Ἡ διακοπή τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς δέν ἀποτελεῖ μόνον μιά βαριά ἐγκληματική πράξη καί ἀσέβεια ἔναντι τῆς ὕπαρξης ἑνός ζωντανοῦ ἀνθρώπου, σέ ὁποιαδήποτε φάση τῆς ζωῆς του καί ἄν βρίσκεται, ἀλλά, προπαντός, ἀποτελεῖ ἕνα βαρύτατο ἁμάρτημα, μέσῳ τοῦ ὁποίου ἐκφράζεται καί δηλώνεται ἡ διακοπή τῶν σχέσεων μέ τόν Θεό - Δημιουργό καί ἡ ἀνυπακοή καί παραβίαση τῶν θείων ἐντολῶν Του.

Ὁ ἄνθρωπος εἶναι τό τελειότερο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖο εἶναι καί τό μοναδικό ὅν στόν κόσμο, πού ἔχει προικιστεῖ μέ τή θεία εἰκόνα του Δημιουργοῦ καί μέ τά θεῖα δῶρα τῆς λογικῆς καί τῆς ἐλευθερίας, μέ τά ὁποῖα μπορεῖ νά φτάσει, κατά χάριν, ἕως καί στή θέωση.

Ἡ ἀρχή καί τό τέλος κάθε ἀνθρώπινης ζωῆς, συνεπῶς, ἀνήκουν, ἀποκλειστικά, στήν κυριότητα καί στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ.

Δύο φόνοι καί μία κοιλία

Δύο φόνοι και μια κοιλία

Νέαρχος Παναγή

Όχι δεν είναι καινούρια μυθιστορηματική κινηματογραφική ταινία κατά το «Δύο γάμοι και μια κηδεία». Ο τίτλος αφορά πραγματικότητα.

Υπάρχει νόμιμος φόνος; δυστυχώς υπάρχει αλλά δεν θα έπρεπε. Υπάρχει ένα είδος φόνου ο οποίος καταδικάζεται από το νόμο και την κοινωνία αλλά υπάρχει και ένας άλλος φόνος που δεν καταδικάζεται, μάλλον δικαιολογείται , από τον νόμο και το κράτος αλλά και μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Τι χωρίζει αυτούς τους δύο διαφορετικούς φόνους; Μια στρώση από δέρμα, μύες, βλεννογόνου και ένα υγρό, το αμνιακό υγρό. Τους χωρίζει μια κοιλία.

Ό,τι βρίσκεται στο έσω μέρος της κοιλίας μπορεί να θανατωθεί και ουδείς από τον νόμο θα ασχοληθεί, ερευνήσει, ανακρίνει και καταδικάσει. Ό,τι βρίσκεται εκτός της κοιλίας απασχολεί τον νόμο , το κράτος θα ερευνήσει, ανακρίνει, καταδικάσει και θα φυλακίσει και καλά κάνει.

Είμαστε τις τελευταίες ημέρες μάρτυρες μιας πρωτοφανούς υπόθεσης θανάτου τριών μικρών αδελφών σε διάστημα λιγότερο του ενός χρόνου. Συνταρακτικό και πολύ λυπηρό γεγονός το οποίο το κάνει ακόμη πιο τραγικό η πιθανότητα να πρόκειται για ανθρωποκτονίες και μάλιστα από την μητέρα τους. Η κοινή γνώμη παρακολουθεί τις προσπάθειες ιατρών, αστυνομικών, εγκληματολόγων, ανακριτών να εξιχνιάσουν την υπόθεση αγωνιώντας για την έκβασή της έρευνας. Παρατηρούμε στην τηλεόραση, ραδιόφωνο, μέσα κοινωνικής δικτύωσης απλό κόσμο, δημοσιογράφους, να εκφέρουν την άποψη τους επί του θέματος η οποία τις περισσότερες φορές είναι καταδικαστική για τη μάνα πριν αποφανθεί η δικαιοσύνη τελειωτικά. Ενίοτε οι αντιδράσεις είναι έντονες με συγκεντρώσεις πολυπληθούς κόσμου έξω από το σπίτι της μητέρας των παιδιών με εκτόξευση απειλών, και με συνθήματα κατά της μητέρας. Η λύπη όλων μας μεγάλη για την απώλεια των τριών μικρών αδελφών που όπως φαίνεται έγινε με τον ίδιο τρόπο και ίσως από την μητέρα.

Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης: "Πόσες χιλιάδες ἔμβρυα σκοτώνονται κάθε μέρα! Ἡ ἔκτρωση εἶναι φοβερὴ ἁμαρτία. Εἶναι φόνος, καὶ μάλιστα πολὺ μεγάλος φόνος"

Ἀπό τό Βιβλίο Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου

ΛΟΓΟΙ Δ' «Οἰκογενειακή Ζωή»

ἐκδόσεις ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ὁ ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Οἱ ἐκτρώσεις εἶναι φοβερὴ ἁμαρτία

– Γέροντα, κάποια κυρία σαράντα χρόνων, ποὺ ἔχει μεγάλα παιδιά, εἶναι ἔγκυος τριῶν μηνῶν. Ὁ ἄνδρας της τὴν ἀπειλεῖ πώς, ἂν δὲν κάνη ἔκτρωση, θὰ τὴν χωρίση.

– Ἂν κάνη ἔκτρωση, θὰ τὴν πληρώσουν τὰ ἄλλα παιδιά τους μὲ ἀρρώστιες καὶ ἀτυχήματα. Σήμερα οἱ γονεῖς σκοτώνουν τὰ παιδιὰ μὲ τὶς ἐκτρώσεις καὶ δὲν ἔχουν τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Παλιά, ἂν γεννιόταν ἕνα παιδάκι ἄρρωστο, τὸ βάπτιζαν, πέθαινε ἀγγελούδι, καὶ ἦταν πιὸ ἀσφαλισμένο. Εἶχαν οἱ γονεῖς καὶ ἄλλα γερὰ παιδιά, εἶχαν καὶ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ. Τώρα γερὰ παιδιὰ τὰ σκοτώνουν μὲ τὶς ἐκτρώσεις καὶ διατηροῦν στὴν ζωὴ ἄλλα ποὺ εἶναι... ἀρρωστημένα. Τρέχουν οἱ γονεῖς στὴν Ἀγγλία, στὴν Ἀμερικὴ νὰ τὰ θεραπεύσουν. Καὶ συνεχίζεται μετὰ νὰ γεννιοῦνται πιὸ ἄρρωστα, γιατὶ καὶ αὐτά, ἂν ζήσουν καὶ κάνουν οἰκογένεια, μπορεῖ νὰ γεννήσουν πάλι ἄρρωστα παιδιά, ὁπότε τί βγαίνει; Ἐνῶ, ἂν γεννοῦσαν μερικὰ παιδιά, δὲν θὰ ἔτρεχαν τόσο πολὺ γιὰ τὸ ἕνα, τὸ ἄρρωστο. Θὰ πέθαινε καὶ θὰ πήγαινε ἀγγελούδι.

– Γέροντα, διάβασα κάπου ὅτι κάθε χρόνο γίνονται σὲ ὅλο τὸν κόσμο πενῆντα ἑκατομμύρια ἐκτρώσεις καὶ διακόσιες χιλιάδες γυναῖκες πεθαίνουν ἀπὸ τὶς ἀμβλώσεις ποὺ κάνουν[1].

– Σκοτώνουν τὰ παιδιά, γιατὶ λένε ὅτι, ἂν πληθύνη ὁ κόσμος, δὲν θὰ ἔχουν νὰ φᾶνε, νὰ συντηρηθοῦν οἱ ἄνθρωποι. Τόσες ἀκαλλιέργητες ἐκτάσεις ὑπάρχουν, τόσα δάση, ποὺ σὲ λίγο χρόνο, μὲ τὰ μέσα ποὺ ὑπάρχουν σήμερα, μποροῦν νὰ τὰ κάνουν λ.χ. ἐλαιῶνες καὶ νὰ τὰ δώσουν στοὺς ἀκτήμονες. Δὲν εἶναι ὅτι θὰ κοποῦν τὰ δένδρα καὶ δὲν θὰ ὑπάρχη ὀξυγόνο, γιατὶ πάλι δένδρα θὰ μποῦν.

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: ἅμα σύλληψη, ἅμα ἄνθρωπος.

Ο στίχος 15 τώρα εδώ θα κατέβει στο Μυστήριον της κυήσεως, και θα πει:

οὐκ ἐκρύβη τὸ ὀστοῦν μου ἀπὸ σοῦ, ὃ ἐποίησας ἐν κρυφῇ,

Δεν στάθηκε κρυφό το κόκκαλό μου, η σπονδυλική μου στήλη. Δηλαδή, η κατασκευή μου που αποτελεί το θεμέλιόν της.

Όπως θα ξέρετε η σπονδυλική στήλη αποτελεί το θεμέλιον της σωματικής μας κατασκευής. Όπως βάζουμε κάποια αγκωνάρια μες στα θεμέλια, σίδερα, ξέρω ‘γω τσιμέντα κλπ, τα οποία δεν φαίνονται αλλά πάνω στα οποία στηρίζεται μετά η ύπαρξις. Βλέπετε στηρίζονται όλα αυτά, οι σάρκες, τα πάντα, όλα πάνω σε κάποια θεμέλια. Για να κινώ τα χέρια μου, τη γλώσσα μου, τα μάτια μου… είναι από μέσα τα θεμέλια. Τα θεμέλια είναι τα κόκκαλα, είναι ο σκελετός.

Ωραία λοιπόν έκφρασις αυτή ότι το οστούν μου, δηλαδή ο θεμέλιος της υπάρξεώς μου, η σπονδυλική μου στήλη δεν σου είναι κρυφή.

Πότε;

Όταν την κατέθετες εκεί στα σπλάχνα της μητέρας μου για να αρχίσω την ύπαρξή μου. Όπως ένα σπίτι ξεκινάει καταθέτοντας τον θεμέλιον λίθον.

Αυτό το οστούν, δηλαδή την σπονδυλική μου στήλη ὃ ἐποίησας ἐν κρυφῇ που την έκανες, την σπονδυλική μου στήλη,ἅμα σύλληψη, ἅμα ἄνθρωπος Πρώτον: κρυφά. Δεύτερον: σε τόπον κρυφό, δηλαδή σε τόπο αφανή.

Μόλις ξεκινάει η ζωή του εμβρύου μέσα στην κοιλιά της μητέρας υπάρχει τίποτε το φανερό; Φαίνεται τίποτε; ἐν κρυφῇ Τόσο ο τρόπος, όσο και ο τόπος.

Και ο τρόπος και ο τόπος, ἐν κρυφῇ. Εισέρχεται το σπέρμα, συναντάει το ωάριον και αρχίζει η σύλληψις. ἅμα σύλληψη, ἅμα ἄνθρωπος. Και εκεί αρχίζει παρακαλώ την ζωή του το έμβρυο.

Ἡ πνευματική, ἠθική ἀλλοίωση τοῦ νεοέλληνα, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἡ πνευματική, ἠθική ἀλλοίωση τοῦ νεοέλληνα, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 30-1-2022 (ἀπόσπασμα)

Εἰδική ἐπιστήμονας ἀποκαλύπτει τήν τρομακτική φύση τῆς «μολυσμένης μέ τήν ἄμβλωση» ἔρευνας γιά τά ἐμβόλια.

Ειδική επιστήμονας αποκαλύπτει την τρομακτική φύση της «μολυσμένης με την άμβλωση» έρευνας για τα εμβόλια.

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Η Pamela Acker είναι συγγραφέας, βιολόγος και ειδική επί των εμβολίων. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την έρευνα σχετικά τη κυτταρική σειρά HEK-293 στην ανάπτυξη του εμβολίου COVID-19. Στο παρακάτω άρθρο περιγράφει πώς γίνεται η ανάπτυξη μιας εμβρυικής κυτταρικής σειράς, μαζί με τις μακάβριες πρακτικές που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες και οι γιατροί για να συλλέξουν τα όργανα των αγέννητων παιδιών και να δημιουργήσουν τις εμβρυικές κυτταρικές σειρές.

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου. 2021

LifeSite News, Άποψη

Από την Pamela Acker

19 Φεβρουαρίου 2021 (LifeSiteNews) - Μου ζητήθηκε να απαντήσω σε ορισμένες ερωτήσεις σχετικά με το προέλευση της κυτταρικής σειράς HEK-293, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη πολλών από τα σημερινά υποψήφια εμβόλια COVID-19.

Ο Frank Graham, ο ερευνητής που ανέπτυξε αυτή τη κυτταρική σειρά, της έδωσε όνομα με βάση την προέλευσή της -Human Embryonic Kidney, HEK, ανθρώπινος εμβρυϊκός νεφρός- και επίσης από τη μέθοδο που χρησιμοποίησε για την αρίθμηση των πειραμάτων του ήταν η 293η του προσπάθεια, ΗΕΚ 293.

Έκανα άλλοτε μια υπόθεση ότι αυτή η κυτταρική σειρά θα μπορούσε να είναι προϊόν εκατοντάδων αμβλώσεων. Υπάρχουν ορισμένοι που αμφισβήτησαν αυτήν την υπόθεση, ισχυριζόμενοι ότι ο ίδιος ο Frank Graham, δήλωσε ότι η κυτταρική σειρά βασίστηκε σε μία μόνο άμβλωση και σε δύο πειράματα. Επομένως, η δήλωση ότι εμπλέκεται μόνο μία άμβλωση είναι η σωστή και αυτό επηρεάζει την ηθική φύση της απόφασης για τη χρήση των εμβολίων που είναι μολυσμένα από την άμβλωση με την έννοια πως πρόκειται για πράξη που έγινε εφάπαξ.