10 Φεβρουαρίου Συναξαριστής. Χαραλάμπους Ἱερομάρτυρα, τῶν Ἁγίων Βάπτου, Πορφυρίου καὶ τῶν τριῶν γυναικῶν Μαρτύρων, τῶν Ἁγίων Πρθένων Ἐνναθᾶ, Οὐαλεντίνης καὶ Παύλου Μαρτύρων, Ζήνωνος τοῦ Ταχυδρόμου, Ἀναστασίου Πατριάρχου, μνήμη Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τοὶς Ἀρεοβίνδου, Ἄννης Πριγκίπισσας, Προχόρου Ὁσίου, Βασιλείου Ἀρχιεπισκόπου, Ἰωάννου τοῦ Φιλοσόφου, Λογγίνου τοῦ Ἐρημίτου, Ἁγίων Πάντως Ἱεραρχῶν Νόβγκοροντ Ρωσίας, Ἀνάμνηση θαύματος Ζακύνθου, διήγηση περὶ ὑπακοῆς στοὺς γονεῖς.

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος ὁ Ἱερομάρτυρας


Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος ἦταν ἱερεὺς στὴ Μαγνησία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ ἔζησε ἐπὶ αὐτοκρατορίας τοῦ Σεπτιμίου Σεβήρου (193-211 μ.Χ.). Ὅταν τὸ ἔτος 198 μ.Χ. ὁ Σέβηρος ἐξαπέλυσε ἀπηνῆ διωγμὸ κατὰ τῶν Χριστιανῶν, ὁ ἔπαρχος τῆς Μαγνησίας Λουκιανός, συνέλαβε τὸν Ἅγιο καὶ τοῦ ζήτησε νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη του.
 Ὅμως ὁ Ἅγιος ὄχι μόνο δὲν τὸ ἔκανε αὐτό, ἀλλὰ ἀντίθετα ὁμολόγησε στὸν ἔπαρχο τὴν προσήλωσή του στὸν Χριστὸ καὶ δήλωσε μὲ παρρησία ὅτι σὲ ὁποιοδήποτε βασανιστήριο καὶ νὰ ὑποβληθεῖ δὲν πρόκειται νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη τῆς Ἐκκλησίας. Τότε ἡ σκοτισμένη καὶ σαρκικὴ ψυχὴ τοῦ Λουκιανοῦ ἐπέτεινε τὴν ὀργή της καὶ διέταξε νὰ ἀρχίσουν τὰ φρικώδη βασανιστήρια στὸ γέροντα ἱερέα.
Πρῶτα τὸν γύμνωσαν καὶ ὁ ἴδιος ὁ Λουκιανός, παίρνοντας τὸ ξίφος του προσπάθησε νὰ πληγώσει τὸ σῶμα τοῦ Ἁγίου. Ὅμως ἀποκόπηκαν τὰ χέρια του καὶ ἔμειναν κρεμασμένα στὸ σῶμα τοῦ Ἱερομάρτυρα καὶ μόνο ὕστερα ἀπὸ προσευχὴ τοῦ Ἁγίου συγκολλήθηκαν αὐτὰ πάλι στὸ σῶμα καὶ ὁ ἡγεμόνας κατέστη ὑγιής. Βλέποντας αὐτὸ τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου πολλοὶ ἀπὸ τοὺς δημίους πίστεψαν στὸν ἀληθινὸ Θεό.

10 Φεβρουαρίου Συναξαριστής. Χαραλάμπους Ἱερομάρτυρα, τῶν Ἁγίων Βάπτου, Πορφυρίου καὶ τῶν τριῶν γυναικῶν Μαρτύρων, τῶν Ἁγίων Πρθένων Ἐνναθᾶ, Οὐαλεντίνης καὶ Παύλου Μαρτύρων, Ζήνωνος τοῦ Ταχυδρόμου, Ἀναστασίου Πατριάρχου, μνήμη Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τοὶς Ἀρεοβίνδου, Ἄννης Πριγκίπισσας, Προχόρου Ὁσίου, Βασιλείου Ἀρχιεπισκόπου, Ἰωάννου τοῦ Φιλοσόφου, Λογγίνου τοῦ Ἐρημίτου, Ἁγίων Πάντως Ἱεραρχῶν Νόβγκοροντ Ρωσίας, Ἀνάμνηση θαύματος Ζακύνθου, διήγηση περὶ ὑπακοῆς στοὺς γονεῖς.

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος ὁ Ἱερομάρτυρας

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος ἦταν ἱερεὺς στὴ Μαγνησία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ ἔζησε ἐπὶ αὐτοκρατορίας τοῦ Σεπτιμίου Σεβήρου (193-211 μ.Χ.). Ὅταν τὸ ἔτος 198 μ.Χ. ὁ Σέβηρος ἐξαπέλυσε ἀπηνῆ διωγμὸ κατὰ τῶν Χριστιανῶν, ὁ ἔπαρχος τῆς Μαγνησίας Λουκιανός, συνέλαβε τὸν Ἅγιο καὶ τοῦ ζήτησε νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη του.
 Ὅμως ὁ Ἅγιος ὄχι μόνο δὲν τὸ ἔκανε αὐτό, ἀλλὰ ἀντίθετα ὁμολόγησε στὸν ἔπαρχο τὴν προσήλωσή του στὸν Χριστὸ καὶ δήλωσε μὲ παρρησία ὅτι σὲ ὁποιοδήποτε βασανιστήριο καὶ νὰ ὑποβληθεῖ δὲν πρόκειται νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη τῆς Ἐκκλησίας. Τότε ἡ σκοτισμένη καὶ σαρκικὴ ψυχὴ τοῦ Λουκιανοῦ ἐπέτεινε τὴν ὀργή της καὶ διέταξε νὰ ἀρχίσουν τὰ φρικώδη βασανιστήρια στὸ γέροντα ἱερέα.
Πρῶτα τὸν γύμνωσαν καὶ ὁ ἴδιος ὁ Λουκιανός, παίρνοντας τὸ ξίφος του προσπάθησε νὰ πληγώσει τὸ σῶμα τοῦ Ἁγίου. Ὅμως ἀποκόπηκαν τὰ χέρια του καὶ ἔμειναν κρεμασμένα στὸ σῶμα τοῦ Ἱερομάρτυρα καὶ μόνο ὕστερα ἀπὸ προσευχὴ τοῦ Ἁγίου συγκολλήθηκαν αὐτὰ πάλι στὸ σῶμα καὶ ὁ ἡγεμόνας κατέστη ὑγιής. Βλέποντας αὐτὸ τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου πολλοὶ ἀπὸ τοὺς δημίους πίστεψαν στὸν ἀληθινὸ Θεό.

10 Φεβρουαρίου Συναξαριστής. Χαραλάμπους Ἱερομάρτυρα, τῶν Ἁγίων Βάπτου, Πορφυρίου καὶ τῶν τριῶν γυναικῶν Μαρτύρων, τῶν Ἁγίων Πρθένων Ἐνναθᾶ, Οὐαλεντίνης καὶ Παύλου Μαρτύρων, Ζήνωνος τοῦ Ταχυδρόμου, Ἀναστασίου Πατριάρχου, μνήμη Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐν τοὶς Ἀρεοβίνδου, Ἄννης Πριγκίπισσας, Προχόρου Ὁσίου, Βασιλείου Ἀρχιεπισκόπου, Ἰωάννου τοῦ Φιλοσόφου, Λογγίνου τοῦ Ἐρημίτου, Ἁγίων Πάντως Ἱεραρχῶν Νόβγκοροντ Ρωσίας, Ἀνάμνηση θαύματος Ζακύνθου, διήγηση περὶ ὑπακοῆς στοὺς γονεῖς.

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος ὁ Ἱερομάρτυρας

Ὁ Ἅγιος Χαράλαμπος ἦταν ἱερεὺς στὴ Μαγνησία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ ἔζησε ἐπὶ αὐτοκρατορίας τοῦ Σεπτιμίου Σεβήρου (193-211 μ.Χ.). Ὅταν τὸ ἔτος 198 μ.Χ. ὁ Σέβηρος ἐξαπέλυσε ἀπηνῆ διωγμὸ κατὰ τῶν Χριστιανῶν, ὁ ἔπαρχος τῆς Μαγνησίας Λουκιανός, συνέλαβε τὸν Ἅγιο καὶ τοῦ ζήτησε νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη του.

 Ὅμως ὁ Ἅγιος ὄχι μόνο δὲν τὸ ἔκανε αὐτό, ἀλλὰ ἀντίθετα ὁμολόγησε στὸν ἔπαρχο τὴν προσήλωσή του στὸν Χριστὸ καὶ δήλωσε μὲ παρρησία ὅτι σὲ ὁποιοδήποτε βασανιστήριο καὶ νὰ ὑποβληθεῖ δὲν πρόκειται νὰ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη τῆς Ἐκκλησίας. Τότε ἡ σκοτισμένη καὶ σαρκικὴ ψυχὴ τοῦ Λουκιανοῦ ἐπέτεινε τὴν ὀργή της καὶ διέταξε νὰ ἀρχίσουν τὰ φρικώδη βασανιστήρια στὸ γέροντα ἱερέα.

Πρῶτα τὸν γύμνωσαν καὶ ὁ ἴδιος ὁ Λουκιανός, παίρνοντας τὸ ξίφος του προσπάθησε νὰ πληγώσει τὸ σῶμα τοῦ Ἁγίου. Ὅμως ἀποκόπηκαν τὰ χέρια του καὶ ἔμειναν κρεμασμένα στὸ σῶμα τοῦ Ἱερομάρτυρα καὶ μόνο ὕστερα ἀπὸ προσευχὴ τοῦ Ἁγίου συγκολλήθηκαν αὐτὰ πάλι στὸ σῶμα καὶ ὁ ἡγεμόνας κατέστη ὑγιής. Βλέποντας αὐτὸ τὸ θαῦμα τοῦ Ἁγίου πολλοὶ ἀπὸ τοὺς δημίους πίστεψαν στὸν ἀληθινὸ Θεό.