Ἀρχιμ. Ἀρσένιος Κατερέλος, Εὐχή γιά ζῶντες καί κεκοιμημένους

ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΖΩΝΤΕΣ ΚΑΙ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΥΣ

Ἀρχιμανδρίτης Ἀρσένιος Κατερέλος,

Ἡγούμενος Ἱ. Μονῆς Ἁγίου Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος

Ἀφοῦ εὐχηθοῦμε ''καλό ὑπόλοιπο τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, νά ὑπενθυμίσωμε, ὅτι κατά τήν προηγούμενή μας σύναξι, εἴχαμε ὁλοκληρώσει τήν προσευχή τοῦ Ἰησοῦ γιά ὅλους τούς ζῶντας, λέγοντας ''Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον ἡμᾶς''.

Σήμερα σκόπιμα ξανατονίζομε, ὅτι γιά νά προσευχηθοῦμε γιά κάποιους λέγοντας τήν εὐχή, δέν χρειάζεται νά κουραζώμαστε καί νά ζαλιζώμαστε ἀναφέροντες συνεχῶς τά ὀνόματά τους.
Ἀρκεῖ τήν πρώτη μόνο φορά νά ἀναφέρωμε τά ὀνόματα τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καί μετά νά λέμε μόνο καί συνεχῶς τό ''Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησον ἡμᾶς''. Χωρίς δηλαδή μετά νά ἐπαναλαμβάνωμε τά ὀνόματα αὐτά, διότι στό ''ἡμᾶς'' συμπεριλαμβάνονται, καί ὁλόκληρη ἡ ἀνθρωπότητα, καί κατά ἕναν ἐντελῶς ξεχωριστό καί ἰδιαίτερο τρόπο, τά ὀνόματα πού προαναφέραμε τήν πρώτη μόνο φορά εἰς τήν ἀρχή.

Καί στό σημεῖο αὐτό ἐνθυμούμεθα, ὅτι ὅταν ἤμαστε ἀκόμη λαϊκοί καί κάποια ἡμέρα εἰσερχόμεθα στό Ἅγιον Ὄρος, συναντήσαμε ἐκεῖ στό καράβι, κάποιον κύριο, ὁ ὁποῖος μεταξύ τῶν ἄλλων μᾶς εἶπε τά ἑξῆς: «Ἔ, ἀφοῦ θά πᾶς στόν Γέροντα Παΐσιο, πές του νά κάμη προσευχή γιά μένα. Εἶμαι ὁ Νάρκισσος. Θά καταλάβη ὁ Γέροντας. Ξέρει τήν περίπτωσί μου».

Στόν ἱερέα Ἀβραάμ Γ. γιά τήν ἀποδοχή καί τήν ἀπόρριψη τοῦ Χριστοῦ.

Κάποιοι Τον αποδέχονται, άλλοι πάλι δεν Τον αποδέχονται. Αυτό σας παραξενεύει, σεβαστέ πατέρα. Θα μπορούσε να επιβάλει τον Εαυτό του και έτσι όλοι να Τον αποδεχτούν. Αλλά σε τι θα διέφερε τότε Αυτός από τον καίσαρα της Ρώμης ή τον Φαραώ της Αιγύπτου ή από τους σύγχρονους τυράννους; Η επιβολή και η τυραννία καταστρέφουν την προσωπικότητα του ανθρώπου. Και Αυτός δεν ήρθε για να καταστρέψει αυτό που σε κάθε άνθρωπο είναι το πιο πολύτιμο. Δεν ήθελε δια της βίας να επιβάλλει τη θέλησή Του στη θέληση κανενός , αλλά με την καλοσύνη να κάνει όλους τους ανθρώπους εθελοντικά να επιθυμούν το Βασίλειό Του. Αυτός ως ποιμένας , είναι ένας ιδιαίτερος ποιμένας , που δεν σπρώχνει διαρκώς τα πρόβατα προς τη στάνη Του, αλλά πηγαίνει μπροστά από τα πρόβατα. Τα πρόβατά μου, λέει, ακούν τη φωνή μου και μ’ ακολουθούν. Εκείνα τα πρόβατα που δεν ακούν τη φωνή Του, γυρίζουν πίσω ή φεύγουν δεξιά κι αριστερά περιφερόμενα σε ξένα μονοπάτια. Ούτε τότε ήθελαν όλοι οι άνθρωποι να Τον ακολουθήσουν, ούτε σήμερα όλοι το θέλουν.

Ἀρχιμ. Ἰσίδωρος, Καθηγ. Ἱ. Μ. Βαρλαάμ: Ὁ σύγχρονος Μετεωρίτικος Μοναχισμός ὡς μαρτυρία Χριστοῦ

Εισήγηση στο Πανελλήνιο Μοναστικό Συνέδριο

Ά­για Με­τέ­ω­ρα 12-14 Σε­πτεμ­βρί­ου 2000

 

Ό­ταν οι πρώ­τοι Α­γι­ο­με­τε­ω­ρί­τες α­σκη­τές έ­κτι­ζαν τις τα­πει­νές κα­λύ­βες τους στούς α­πό­κο­σμους βρά­χους η με­τέ­βαλ­λαν τις σκο­τει­νές σπη­λι­ές σε κατανυκτι­κούς να­ΐ­σκους, δεν θα εί­χαν πο­τέ φαν­τα­σθή ό­τι θε­με­λί­ω­ναν μια λαμ­πρή Μο­να­στι­κή πο­λι­τεί­α, που έ­μελ­λε να α­να­δεί­ξη χο­ρεί­α ο­σί­ων, να γί­νη ι­σχυ­ρός προ­μα­χώ­νας της Ορ­θο­δο­ξί­ας και του Ελ­λη­νι­σμού, να δι­α­λα­λη­θή στα πέ­ρα­τα της Οι­κου­μέ­νης και να προ­σελ­κύ­η ό­λο και πε­ρισ­σό­τε­ρους θαυμα­στές της α­πό κά­θε γω­νιά της γης. Κι ό­ταν οι ό­σιοι Κτί­το­ρες των Μονών μας οι­κο­δο­μού­σαν με ά­με­τρες θυ­σί­ες τα Πε­ρί­λαμ­πρα Κα­θο­λι­κά και τα ευ­τρέ­πι­ζαν με μο­να­δι­κές τοι­χο­γρα­φί­ες, ό­ταν δη­μι­ουρ­γού­σαν για τις ανάγ­κες των Α­δελ­φο­τή­των τους τα κα­λαί­σθη­τα κτι­ρια­κά συγ­κρο­τή­μα­τα η πλού­τι­ζαν τις μο­να­στη­ρια­κές βι­βλι­ο­θή­κες με α­νε­κτί­μη­τα χει­ρό­γρα­φα, ποι­ός θα μπο­ρού­σε να προ­σμε­τρή­ση το βά­ρος της κλη­ρο­νο­μιάς που θ' ά­φη­ναν; Μιας κλη­ρο­νο­μιάς που φέ­ρει έ­κτυ­πη τη σφρα­γί­δα της ο­λο­κλη­ρω­τι­κής αφοσι­ώ­σε­ώς τους στον Θε­ο και των ι­σο­βί­ων μό­χθων τους.

Οι πρώ­τες γρα­πτές μαρ­τυ­ρί­ες της ι­στο­ρί­ας των Α­γί­ων Με­τε­ώ­ρων ανάγονται στον εν­δέ­κα­το η κα­τ' άλ­λους στον δέ­κα­το αι­ώ­να, ε­πο­χή κα­τά την ο­ποί­α συγ­κρο­τεί­ται η Σκή­τη της Δού­πια­νης, με κέν­τρο Λα­τρεί­ας το μικρο Κυ­ρια­κό της, τον να­ο της Πα­να­γί­ας, που σώ­ζε­ται μέ­χρι και σή­με­ρα. Εξέ­χου­σα φυ­σι­ο­γνω­μί­α ο «Πρώ­τος» της Σκή­της Νεί­λος ο Θε­ο­φι­λής, κτί­ζει τον 14ο αι­ώ­να,  πλην της Δού­πια­νης, και άλ­λες τρεις Μο­νές.

Μπίλντερμπεργκ 2014: Ὁ κατάλογος τῶν Συμμετεχόντων

Ανακάτεμα στρατιωτικών, μυστικών υπηρεσιών, πολιτικών, οικονομολόγων, στελεχών του πετρελαίου, ΜΜΕ, Ακαδημαϊκών και νεοσυντηρητικών δεξαμενών σκέψης (Think Tanks Neocon) Πόλεμος και Οικονομία στην ατζέντα? 

Global News Έρευνα

Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ . δημοσίευσε ΤΗ ΛΙΣΤΑ ΓΙΑ ΤΗ Συμμετεχόντων σύνοδο Της ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΤΗΝ Κοπεγχάγη Βρήκαμε, μεταξύ των συμμετεχόντων:

- Ορισμένους κρατικούς αξιωματούχους και μονάρχες, όπως τη Βασίλισσα της Ισπανίας και τη Πριγκίπισσα της Ολλανδίας,

- Εξέχουσες προσωπικότητες της βιομηχανίας πετρελαίου, όπως τον CEO της Royal Dutch Shell και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο του Ομίλου ΒΡ,

- Εκπρόσωπους του τραπεζικού και του πιστωτικού-χρηματοδοτικού κατεστημένου, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του εποπτικού συμβουλίου της Deutsche Bank, του Διευθύνοντα Σύμβουλου του Ομίλου TD Bank , ενός μέλους του εκτελεστικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του Διοικητή της Τράπεζας του Καναδά, του Πρόεδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας , του διευθύνοντα σύμβουλου της HSBC, ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Της Goldman Sachs, του Διευθύνοντα Σύμβουλου του ΔΝΤ

- Μέλη των μέσων ενημέρωσης, ήτοι τον αρχισυντάκτη του περιοδικού The Economist, ΤΟΝ Διευθυντή Καταστήματος ΤΟΥ οικονομικού σχολιασμού Των Financial Times, τον διευθυντή έκδοσης της Le Monde,

-. Μέλη της κοινότητας των μυστικών υπηρεσιών και των στρατιωτικών, συμπεριλαμβανομένων του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ και του επικεφαλής της «Μυστικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Της Βρετανίας Επικαλυπτόμενος τις Ισχύος Λειτουργία ΣΕ Στρατιωτικές ΚΑΙ μυστικές εκπτώσεις σε, και στη χρηματοδότηση, είναι ο Στρατηγός (ε.α.) Ντέιβιντ Πετρέους που δουλεύει τώρα με τη KKB που ειδικεύεται σε μοχλευμένες εξαγορές.

Ὁ Γέροντας Παΐσιος γιά τά ὁράματα

Ο Γέροντας Παΐσιος για τα οράματα

 

                                            Του θεολόγου Β. Χαραλάμπους

Κοντά στο 1980 επισκέφθηκα τον Γέρονταν Παΐσιον στο ερημητήριον του, στην Παναγούδα του Αγίου Όρους, με έναν άλλον Κύπριο με τον οποίον γνωρίστηκα καθ’οδόν.  Ο  συνοδοιπόρος μου, ανέφερε  στον Γέρονταν Παΐσιον, ότι στην Κύπρον, οι μοναχές του Μοναστηριού του Αγίου ….(δεν αναφέρω το όνομά  για ευνοήτους λόγους), στηριζόμενες ότι είδαν τον Άγιο…, διέδιδαν ότι θα γίνει καταστροφικός πόλεμος, αν δεν μετανοήσουν οι Κύπριοι.  Η απάντηση από τον Γέροντα Παΐσιο, δόθηκε με απλότητα και πολύ πόνο, χωρίς ρητορισμούς και περιττές αναλύσεις.  «Άκου να δεις» είπε ο Γέροντας, «μπορεί να είδαν τον Άγιο, τους ανακάτεψε όμως και το ταγκαλάκι (έτσι έλεγε ο Γέροντας τον πονηρόν)». 

Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου

Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

 

Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου

 

Σαράντα ημέρες μετά την Ανάσταση του Θεανθρώπου η Ορθόδοξη Εκκλησία μας εορτάζει τη Δεσποτική Εορτή της εις ουρανούς Αναλήψεως του Κυρίου. Πρόκειται για μια εορτή, που επειδή πέφτει πάντοτε την Πέμπτη ημέρα της εβδομάδας, δηλαδή καθημερινή, δεν έχει ανάλογη της σημασίας της θέση στη συνείδηση του λαού, όπως συμβαίνει με άλλες μεγάλες εορτές, σαν αυτές των Χριστουγέννων, των Θεοφανείων, του Ευαγγελισμού, της Αναστάσεως, κ.α. Ακόμη, ειδικά στην εορτή της Αναλήψεως, απέχει ο μαθητόκοσμος, διότι τέτοιες ημέρες έχουν εισέλθει στην εξεταστική περίοδο, με αποτέλεσμα οι εκπαιδευτικοί να αδυνατούν να συνοδέψουν τους μαθητές τους για εκκλησιασμό. Ακόμη εμείς οι μεγαλύτεροι, ασκούμενοι καθημερινά με τις βιωτικές μας μέριμνες, ακούμε και μαθαίνουμε για την εορτή αυτή πολλά χρόνια αργότερα, ίσως και δεκαετίες μετά από τα σχολικά μας χρόνια, χωρίς να έχουμε βιώσει λατρευτικά αυτή τη μεγάλη εορτή και πανήγυρη.

Πρόθεση τῆς Νέας Ἐποχῆς «δὲν εἶναι νὰ ἀδειάσουν οἱ ἐκκλησίες, ἀλλά νὰ γεμίσουν μὲ ἀνθρώπους ποὺ θὰ ἔχουν ἀλλοιωμένο φρόνημα».

Ὁ οἰκουμενιστικὸς σχετικισμός, τὸ ἀπόσταγμα τῶν οἰκουμενιστικῶν διδασκαλιῶν, εἰσάγεται καὶ ἐντὸς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μὲ ὅ,τι μπορεῖ αὐτὸ νὰ σημαίνει γιὰ μιὰ «ὀρθόδοξη» ζωὴ στὴν ὁποία ὁ καθεὶς θὰ δύναται κατὰ βούληση νὰ εἰσάγει ἑτερόδοξα καὶ νὰ ἀφαιρεῖ ὀρθόδοξα στοιχεῖα, γι᾿ αὐτὸ καὶ ἐπικρίθηκε αὐστηρῶς ἀπ᾿  ὅλους τοὺς συγχρόνους ἁγίους Γέροντες. 

Μητροπoλίτης Πειραιῶς Σεραφείμ, Ἄννα Στάμου Ἐλγαντούρ - Μίριαμ Γιαχία Ἰμπραήμ Ἰσάγκ. Βίοι παράλληλοι

Πειραιεύς, 30 Μαΐου 2014

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν

 

Ἄννα Στάμου Ἐλγαντούρ - Μίριαμ Γιαχία Ἰμπραήμ Ἰσάγκ. Βίοι παράλληλοι

 

Ἡ παγκόσμια φρίκη πού μέχρι στιγμῆς ἔχει συγκεντρώσει 700.000 ὑπογραφές μετά ἀπό τήν ἔκκληση τῆς Διεθνοῦς Ἀμνηστίας γιά τήν 27χρονη νεαρή μητέρα Μίριαμ Γιαχία Ἰμπραήμ Ἰσάγκ πού καταδικάστηκε τήν 15/5/2014 σέ θάνατο δι’ ἀπαγχονισμοῦ βάσει τοῦ μουσουλμανικοῦ νόμου Σαρία, στό μουσουλμανικό Σουδάν καί σέ 100 μαστιγώσεις, γιατί συνεζεύχθη ἕναν Χριστιανό καί γιατί ἀσπάστηκε τόν Χριστιανισμό καί παραλλήλως ἡ ἀπόλυτη ἐλευθερία μέ τήν ὑποψηφιότητα γιά τήν Εὐρωβουλή μέ τό κόμμα τῶν Οἰκολόγων Πρασίνων, τῆς κ. Ἄννας Στάμου, μιᾶς ἐκ τῶν συζύγων τοῦ κ. Ναΐμ Ἐλγαντούρ, ἱδρυτοῦ τῆς ΜΚΟ «Μουσουλμανική Ἕνωση Ἑλλάδος», πρώην Ὀρθοδόξου Χριστιανῆς, πού θήτευσε στήν ἐξωκοινοβουλευτική ἀριστερά καί στήν ἰνδουϊστική Γιόγκα καί ἀντικατέστησε «τόν Στάλιν μέ τόν Μωάμεθ καί τό ταγάρι μέ τήν μαντίλα» (Ἐφ. Παραπολιτικά 16/5/2014) εὔλογα καί ἀναπόδραστα καταδεικνύουν τήν ἀβυσσαλέα διαφορά μεταξύ Χριστιανισμοῦ καί Ἰσλάμ, φωτός καί σκότους, ἐν Χριστῷ ἐλευθερίας καί δαιμονικῆς δουλείας, ἀλήθειας καί ψεύδους.

«Χωρίς τήν ταπείνωση τό πᾶν εἶναι μηδέν. ..».

«Χωρίς τήν ταπείνωση τό πᾶν εἶναι μηδέν. Μέ τήν ταπείνωση τό μηδέν γίνεται πᾶν».

http://agathan.wordpress.com

6 Ιουνίου Συναξαριστής. Ιλαρίωνος Οσίου, Αττάλου Οσίου, Των Αγίων 5 Παρθένων, Γελασίου, Ανούβ Οσίου, Φώτα Οσίου, Ιωνά Οσίου, Ἰωνᾶς Περμίας, Κουδβάλιος Οὐαλίας, Ρωμύλος, Ἀρχελαΐς, Θέκλα καὶ Σωσάνα, Ἀμοὺν, Ζαρλάθιος, Παΐσιος Οὔγκλιχ, Ἰωνᾶς Κλιμέζσκ, Σύναξις Ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ Ποιμένος ἐν Ρωσίᾳ, Μνήμη Θαύματος τοῦ Ἀρχεγγέλου Μιχαήλ

  Ο Όσιος Ιλαρίων

Ο Όσιος Ιλαρίων καταγόταν από την Καππαδοκία και έζησε τον 9ον μ.Χ. αι. Οι γονείς του, Πέτρος και Θεοδοσία, ήταν ευσεβείς και ενάρετοι άνθρωποι και γαλούχησαν τον μικρό γιο τους με τα νάματα της ορθόδοξης πίστης. Όταν ενηλικιώθηκε, ποθώντας το δρόμο της αρετής και της άσκησης πήγε στο μοναστήρι της Ξηρονησίας, στην Κωνσταντινούπολη, όπου αφοσιώθηκε ψυχή τε και σώματι στην άσκηση, την αυστηρή νηστεία, τη σιωπή και την μελέτη των Θείων Γραφών.

Αργότερα πήγε στη Μονή Δαλμάτων, όπου και έγινε μεγαλόσχημος. Εκεί παρέμεινε μία δεκαετία και γρήγορα έγινε παράδειγμα άσκησης, ταπεινοφροσύνης και μεγαθυμίας για όλους τούς αδελφούς, οι οποίοι παμψηφεί τον ανέδειξαν ηγούμενο της Μονής.

Όταν ξέσπασε η θύελλα της Εικονομαχίας ο αυτοκράτορας Λέων ο Αρμένιος, με τον ασεβή πατριάρχη Θεόδοτο το Μελισσηνό, προσπάθησαν, ανεπιτυχώς, να κάμψουν το αγέρωχο φρόνημα του Οσίου. Εκείνος όρθωσε το πνευματικό του ανάστημα και στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Τότε άρχισε ο απηνής διωγμός του.

Ὁ πνευματικός ζῆλος

ΟΜΙΛΙΑ Η΄

Πατέρες μου,

Ὁ σκύλος, ὅταν ἀντιληφθῆ ὅτι κάποιος ἔρχεται νά κάνη κακό στά πρόβατα, φωνάζει, γαυγίζει ἔντονα, ἀπειλητικά νοιώθοντας ὅτι ἔχει κάποια εὐθύνη πάνω στά πρόβατα καί ἀπέναντι στό ἀφεντικό, πού τόν ἔχει καί τόν ταΐζει. Εἶναι φυσικό του νά τό κάνη αὐτό. Καί ὅσο γαυγίζει καί φωνάζει, ὁ κλέφτης, ὁ λύκος ἤ τό ἀγρίμι δέν πλησιάζουν τό κοπάδι. Ἐάν στό σκυλί αὐτό ἔρθη ὁ λογισμός ὅτι δέν ὑπάρχει φόβος, δέν ὑπάρχει λύκος, δέν κρύβεται κάποιος κλέφτης καί ἀρχίζει νά σπάζη ἡ προσοχή του, ἡ ἐπαγρύπνησι γιά τό κοπάδι, ὅταν τό πλησιάζη ὁ νυσταγμός, κάθεται καί τό παίρνει ὁ ὕπνος. Ἔτσι ἡσυχάζει ὁ τόπος καί τό κοπάδι ἀπό τά γαυγίσματα, ἀλλά τό πρᾶγμα γίνεται ἀντιληπτό ἀπό τούς κλέφτες, ἀπό τούς λύκους, οἱ ὀποῖοι παραμονεύουν νά σταματήση ὁ σκύλος νά ἀγρυπνῆ καί νά φωνάζη. Σιγά – σιγά προχωροῦν, πλησιάζουν, προσβάλλουν τό κοπάδι καί ἀρχίζουν ἕνα ἕνα νά ρημάζουν τά πρόβατα.

Ὁ ζῆλος ὁ πνευματικός εἶναι σάν τό σκυλί.

Ἡ ὁμοιοπαθητική ἔχει ἐπιστημονικές βάσεις;

…μάλλον εσκεμμένα έχει δημιουργηθεί σύγχυση μεταξύ φυτοθεραπείας και ομοιοπαθητικής…

Η ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ

ΕΧΕΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ;

Μιχάλης Ράλλης*

(Επίκουρος Καθηγητής του Τομέα Φαρμακευτικής Τεχνολογίας)

και ομάδα φοιτητών του Τμήματος Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ

Τμήμα Φαρμακευτικής, Τομέας Φαρμακευτικής Τεχνολογίας,

Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

 Α’ Μέρος

   Στις ημέρες μας, πλην της ιατρικής επιστήμης, εξασκούνται πολλές παράπλευρες θεραπείες, οι οποίες είναι γνωστές με τον όρο «εναλλακτικές θεραπευτικές μέθοδοι». Η διάδοση αυτών των θεραπειών κατά τα τελευταία χρόνια έχει εντυπωσιακά αυξηθεί. Στατιστικά δεδομένα αναφέρουν ότι περίπου το 30% των ασθενών καταφεύγουν σε αυτές, γεγονός το οποίο έχει προκαλέσει κοινωνικό προβληματισμό σε Ευρώπη και Αμερική. Τούτο οφείλεται όχι τόσο στην οικονομική διάσταση του θέματος, η οποία είναι σοβαρή, χωρίς αντίστοιχη ουσιαστική προσφορά των υπηρεσιών υγείας, όσο στις τραγικές συνέπειες που μπορεί να έχουν στην πορεία σοβαρών ασθενειών, με τον αποπροσανατολισμό των αρρώστων από τη σωστή διάγνωση και θεραπεία που προσφέρει η επιστήμη της ιατρικής.[1]

Σχετικά πιο γνωστές είναι ο βελονισμός-ηλεκτροβελονισμός, το ρέικι, η ιριδολογία, η χειροπρακτική, η ρεφλεξολογία, η βιοενεργητική, το τάι τσι, η οστεοπαθητική, ο διαλογισμός, οι αναπνοές, οι ραϊχικές τεχνικές (οργονομία), η γιόγκα, η κινησιολογία, η μακροβιοτική, το σιάτσου, το αϊκίντο, η ακουστικο-ψυχο-φωνολογία, η ανθρωποσοφική ιατρική, η άουρα σόμα, η ατμοϋγροποίηση, η αυτοθεραπεία, η βιομαγνητική θεραπεία, η θεραπεία Γκέρσον, η βιοχορευτική.

Ὅσιος Εὐστράτιος ὁ Θαυματουργός «Ὁ ἐν Ὀλύμπω Βιθυνίας καί ἐν τῇ ὁμωνύμω Νήσω ἀσκήσας»

Βίος, θαύματα κ.α. πληροφορίες

Ο Όσιος Ευστράτιος (751-846 μ.Χ.) καταγόταν από την κωμόπολη Βιτζιανή της Ταρσίας (αρχαίας Ταρσού της Βιθυνίας). Οι γονείς του Γεώργιος και Μεγεθώ ήταν ευσεβείς και ευκατάστατοι και του έδωσαν πολύ καλή ανατροφή και μόρφωση. Όταν έγινε 2Ο χρόνων εγκατέλειψε τα εγκόσμια και πήγε να μονάσει στην Ι. Μονή των Αυγάρων ή Αγαύρων του Ολύμπου της Βιθυνίας της Μικράς Ασίας. Εκεί βρίσκονταν ήδη δύο θείοι του, από τη μητέρα του, ο Γρηγόριος και ο Βασίλειος, που διακρίνονταν για τις αρετές τους, όπως στη συνέχεια και ο ίδιος. Υπηρετούσε με προθυμία και ταπείνωση όλους τους αδελφούς και περιφρονούσε τα επίγεια αγαθά. Το μόνο που είχε στην κατοχή του ήταν ένα τρίχινο ράσο κι ένα ύφασμα από μαλλί προβάτου, πάνω στο οποίο αναπαυόταν, όπου κι αν βρισκόταν. Πρόκοψε τόσο σε αρετές, που σύντομα έγινε Ηγούμενος της Μονής. Όταν ο Λέων ο Ε΄ ο Αρμένιος ανέτρεψε μ’ επανάσταση τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Β΄ τον Τραυλό και ανεκίνησε την αίρεση της 2ης Εικονομαχίας (813 μ.Χ.), πολλοί μοναχοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα Μοναστήρια τους. Το ίδιο έκανε και ο Ευστράτιος, μετά από συμβουλή του Οσίου Ιωαννικίου του Μεγάλου.

Το 82Ο μ.Χ., όταν πέθανε ο Λέων ο Ε΄, ο Ευστράτιος επέστρεψε στη Μονή του. Εκεί τη μέρα δούλευε ακούραστα μαζί με τους αδελφούς και τις νύχτες τις περνούσε με αγρυπνία, γονυκλισίες και προσευχές. Με τη σκληρή άσκηση, τη μελέτη, τις νηστείες και τη συνεχή προσευχή έφτασε σε τέτοια ύψη αρετών, που αναδείχτηκε ένας από τους Οσιώτερους Πατέρες της εποχής του. Αξιώθηκε μάλιστα να κάνει αμέτρητα θαύματα, ενώ ακόμα βρισκόταν στη ζωή, γι’ αυτό και ονομάστηκε «Θαυματουργός».

Ὁ ἐπίσκοπος καί ἡ χαρισματική προσευχή μιᾶς ἁπλῆς γυναίκας

Ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Χαλκίδος Νικόλαος Σελέντης ἀνέφερε: «Μ’ ἔμαθε νά προσεύχωμαι κατανυκτικά καί μέ δάκρυα μία ἁπλῆ γυναικούλα, πού κατοικοῦσε στό Πέραμα Πειραιῶς καί τήν ἀποκαλοῦσαν περιφρονητικά ὄχι μέ τ’ ὄνομά της, ἀλλά μέ τό παρατσούκλι “ἡ Αὐγουλοῦ”, γιατί πούλαγε φρέσκα αὐγά, νά ἐξοικονομήση τόν “ἄρτον τόν ἐπιούσιον”.

Ὡς περιοδεύων πέρασα μιά μέρα ἀπ’ τό φτωχικό της σπίτι, γιά νά εἰσπράξω μιά συνδρομή γιά τό περιοδικό ΖΩΗ. Ἡ ἴδια ἀπουσίαζε καί βρισκόταν ἐκεῖ τό παιδί της, πού διήρχετο τήν ἐφηβεία. Ἔκαιγε τό καντήλι στό εἰκονοστάσι κι ἔκανα στό παιδί τήν πρότασι ἄν ἤθελε μέχρι νά ᾽λθη ἡ μητέρα του νά προσευχηθοῦμε λιγάκι. Κάπως ἀδιάφορα κούνησε καταφατικά τό κεφάλι του καί εἶπε ἄς προσευχηθοῦμε. Ὅταν τελειώσαμε τήν προσευχή, μοῦ λέει κάπως χαριτολογώντας: Α, ἐσύ δέν ξέρεις νά προσευχηθῆς!