ΤΙΜΙΑ ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΘΩΜΑ.ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ. ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΗ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΑ

Τη μνήμη του αγίου Αποστόλου Θωμά τιμά με λαμπρότητα σήμερα η εκκλησία μας. Εμείς στην Πάτμο έχουμε την ευλογία να φιλοξενούμε στην ιερά μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου την τίμια και θαυματουργή κάρα του. Ήρθε στην Πάτμο από το Μετόχι της Πάτμου στη Χίο, στο όνομα του Αποστόλου Θωμά για να προστατευτεί από τους Γενουάτες που κατέλαβαν τελικά το νησί (1346-1566) και έκτοτε καθιερώθηκε σέμνωμα της πατρίδας μας.

Όπως είναι γνωστό ο Απόστολος Θωμάς όταν ταξίδεψε στην περιοχή της Ινδίας για ιεραποστολή βάφτισε χριστιανούς τη γυναίκα και τα παιδιά του βασιλιά και εκείνος εξοργισμένος έδωσε εντολή να θανατωθεί δια λοχγισμού. Το ιερό λείψανο του παρέμεινε εκεί μέχρι που ο γιος του Μεγάλου Κωνσταντίνου το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη. Το 1204 το λείψανο μεταφέρθηκε στη Ρώμη μαζί με άλλων αγίων που έκλεψαν ώς λάφυρα από την Τέταρτη Σταυροφορία. Ο Εφραίμ ο Σύρος αναφέρει ότι τα λείψανα του Αποστόλου Θωμά μεταφέρθηκαν την πρώτη φορά στην Έδεσσα ή Αντιόχεια της Μεσοποταμίας.

Τμήμα των λειψάνων του βρίσκεται σε διάφορα μοναστήρια.

Ὁ Ἀπόστολος Θωμᾶς καί ἡ Παναγία

Ο Απόστολος Θωμάς δεν ήταν άπιστος, όπως πολλοί τον κατηγορούν, αλλά είχε ''καλή'' απιστία. Ήταν πιστότατος, απλά για ολίγον φάνηκε ολιγόπιστος.

Πολύ τον αγαπούσε η Παναγία μας! Φανταστείτε ότι όταν η Παναγία το 44 μ.Χ. αναλήφθηκε στους Ουρανούς, η ίδια παραδίδει την Αγία Ζώνη της στον Απόστολο Θωμά.

Εἶναι τόσο πολύ εὔκολο νά πιστέψεις τόν Χριστό ἤ εἶναι πάρα πολύ δύσκολο νά πιστέψεις τόν Χριστό;

Απόσπασμα απο την Ράδιοπαράγκα του 1997 - Η καλή Απιστία του Θωμά εδώ

π.Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

Είναι τόσο πολύ εύκολο να πιστέψεις τον Χριστό ή είναι πάρα πολύ δύσκολο να πιστέψεις τον Χριστό;

Το ερώτημα είναι ανόητο.

Ούτε εύκολο είναι, ούτε δύσκολο είναι. Γιατί τα του Χριστού, δεν τα αξιολογούμε ως εύκολα ή ως δύσκολα. Ο Χριστός δεν ζυγίζεται με τίποτε. Είναι ο Χριστός. Και εμείς απλώς θέλουμε να έχουμε εμπειρία μαζί Του.

Και επειδή ο Θεός είναι αγάπη, εμείς δεν θέλουμε ούτε τα εύκολα ούτε τα δύσκολα, παρά μόνο τον Χριστό. Και ξεκινώντας, έτσι, να περπατούμε στους βηματισμούς της πίστεως ή της απιστίας, εμείς ζητούμε τον Χριστό και ζητώντας τον Χριστό, αρχίζουμε την πορεία μας μαζί Του.

Θα τον πιστέψουμε αν θα τον δούμε ή αν δεν θα τον δούμε;

Λάθος επιχείρημα.

Αν επιτρέψει να τον δούμε, θα τον δοξολογήσουμε, αν δεν επιτρέψει, πάλι θα τον δοξολογήσουμε. Εκείνος λοιπόν δεν είναι, ούτε με τα εύκολα, ούτε με τα δύσκολα. Αποκαλύπτεται στον καθένα όπως Εκείνος θέλει.

Ἀπόστολος Θωμᾶς: Ὁ δύσπιστος μαθητής τοῦ Κυρίου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΩΜΑΣ: Ο ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού 

Την πρώτη Κυριακή μετά την Ανάσταση του Κυρίου η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του αγίου ενδόξου αποστόλου Θωμά και διαβάζεται στις εκκλησίες η σχετική περικοπή της ψηλάφησης του Χριστού από αυτόν. Δεν είναι τυχαία αυτή η επιλογή. Έρχεται να επιβεβαιώσει, μαζί με τις τόσες άλλες μαρτυρίες, ότι ο Κύριος αναστήθηκε όντως από τους νεκρούς. Ο Θωμάς κατά θεία παραχώρηση ζήτησε να έχει απτή εμπειρία της Ανάστασης του Χριστού. Να βάλλει τα χέρια του «επί των τύπων των ήλων» και να πιστέψει στο υπέρτατο γεγονός. 

Το όνομά του στην αραμαϊκή γλώσσα «Τέομα» σημαίνει δίδυμος. Στο ιερό Ευαγγέλιο του δίδεται όντως η προσωνυμία «Δίδυμος» (Ιωάν.11,16). Οι αγιογραφικές πληροφορίες για το Θωμά είναι σχετικά λίγες και γι’ αυτό έχουν εγερθεί κατά καιρούς αυθαίρετες ερμηνείες για το πρόσωπό του. Προσπάθησαν να εντοπίσουν τίνος δίδυμος αδελφός ή αδελφής υπήρξε. Κάποιοι τον ταυτίζουν με τον αναφερόμενο από τον Ματθαίο (13,55) αδελφόθεο Ιούδα. Μάλιστα οι πολέμιοι του Χριστού συγγραφείς υποστηρίζουν ότι αυτός υπήρξε δίδυμος αδελφός του Κυρίου, παρά τις αντίθετες μαρτυρίες των Ευαγγελίων, θέλοντας να πλήξουν την υπερφυσική ενανθρώπηση του Θεού Λόγου! Αρχαία παράδοση, την οποία αποδέχεται η Εκκλησία μας ο Θωμάς ήταν δίδυμος αδελφός κάποιας Λυδίας ή Λυσίας. Κάποιοι άλλη παράδοση αναφέρει ότι ήταν δίδυμος αδελφός κάποιου Ελεάζαρ. 

Ο Θωμάς καταγόταν από την Αντιόχεια, σε αντίθεση με την πλειοψηφία των μαθητών, που ήταν Γαλιλαίοι (Ιωάν.21,2). Κλήθηκε από τον Κύριο να τον ακολουθήσει και αυτός υπάκουσε (Ματθ.10,3.Μάρκ.3,18.Λουκ.6,15). Γενικά υπήρξε από τους πιο αφοσιωμένους μαθητές, τον οποίο διέκρινε το θάρρος.

Ὁ Ἀπόστολος Θωμᾶς «κρίνεται» γιατί δέν πίστεψε στήν Ἐκκλησία. Ἡ «καλή ἀπιστία» ὅμως ἦταν εὐεργετική γιά τό ἀνθρώπινο γένος

Ἡ Ψηλάφισις τοῦ Θωμᾶ

Τοῦ πατρὸς Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου

Νά ἀναλύσουμε σήμερα τήν εἰκόνα τῆς Ψηλαφήσεως τοῦ Θωμᾶ, πού λέγεται, κατά τά μέτρα τῆς λειτουργικῆς τάξεως τῆς Ἐκκλησίας μας, «Κυριακή τοῦ Ἀντίπασχα», γιατί εἶναι ἡ ἑπομένη, ἡ ὀγδόη μέρα ἀκριβῶς μετά ἀπό τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ὅπου συντελεῖται αὐτό τό γεγονός τῆς συναντήσεως τοῦ Χριστοῦ μέ τό Θωμᾶ.

Θυμάστε πολύ καλά τήν ἀναστάσιμη περικοπή. Τήν ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεώς Του, τήν πρώτη μέρα αὐτή τοῦ Σαββάτου, πού ἀναστήθηκε ὁ Χριστός, «ἦλθεν ὁ Χριστός καί ἔστη», λέει τό εὐαγγέλιο τοῦ Ἰωάννου, ἐν μέσῳ αὐτῶν· καί «οἱ μαθηταί ἐχάρησαν ἰδόντες τόν Κύριον» καί Ἐκεῖνος ἔδειξε τάς χεῖρας καί τούς πόδας Αὐτοῦ καί εἶπε: «λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τάς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται».

«Θωμᾶς δέ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, οὐκ ἦν μετ᾽ αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ Κύριος», λέει τό κείμενο. Ἐκείνη τήν ἡμέρα, λοιπόν, δέν ἦταν [ὁ Θωμᾶς]. Ξέρετε πολύ καλά τήν ἱστορία· εἶπαν οἱ μαθητές ὅτι: «ἑωράκαμεν τόν Κύριον» καί ἐκεῖνος εἶπε: ὅτι ἄν δέν δῶ μέ τά μάτια μου τόν τύπον τῶν ἥλων στήν χεῖρα του καί εἰς τήν πλευρά αὐτοῦ «οὐ μή πιστεύσω». Μετά ἀπό ὀκτώ ἡμέρες ἐμφανίζεται ὁ Χριστός καί λειτουργεῖ τό θέμα ἀντίστροφα στό θέμα τῆς πίστεως τοῦ Θωμᾶ.

Πρῶτο γεγονός πού πρέπει νά δοῦμε, εἶναι τό ἐρώτημα τό ὁποῖο προκύπτει, τοῦ γιατί δέν πιστεύει ὁ Θωμᾶς. Κατά τά μέτρα τῆς πατερικῆς προσεγγίσεως εἶναι πάρα πολύ φυσικό νά μήν...

πιστεύει, ὑπό τήν ἔννοια τοῦ ὅτι δέν εἶναι εὔκολο νά πιστέψεις ὅτι ἕνας νεκρός ἀναστήθηκε. Δέν εἶναι δηλαδή κάτι «τακτικό» πού νά τό πιστέψεις. Ὁ Θωμᾶς, ἄν μπορούσαμε νά ποῦμε τή λέξη, «κρίνεται» -ἄν μπορούσαμε νά τήν ποῦμε τή λέξη «κρίνεται»- ὄχι γιατί δέν πίστεψε στό Χριστό· αὐτό εἶναι κατανοητό. Θά ἦταν πολύ καλό νά πιστέψει κατευθείαν, ἀλλά ἐκεῖνο γιά τό ὁποῖο «κρίνεται» εἶναι τό ὅτι δέν πίστεψε στήν Ἐκκλησία. Ποιά εἶναι ἡ Ἐκκλησία; Οἱ ὑπόλοιποι μαθητές. Ὑπάρχουν μαθητές πού εἶπαν: «ἑωράκαμεν τόν Κύριον».

Γι᾽ αὐτό κι ἐμεῖς δέν ἀπαιτοῦμε κάποιος νά ἔχει ἄμεση ἐμπειρία γιά νά πιστέψει, ἀλλά νά πιστέψει τήν ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας καί τί εἶναι αὐτή ἡ ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας; Τό σῶμα μας. Ἐπειδή ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἕνα σῶμα καί ζοῦμε στό σῶμα, δέν εἴμαστε αὐτοτελή κύτταρα καί μονάδες. Ἀνήκουμε σέ αὐτό τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, πού σημαίνει αὐτή ἡ ἐκκλησιολογική ἐμπειρία ὅτι, ὅ,τι ἔχεις ἐσύ, Ἐκκλησία, ἀπό παλιά μέχρι σήμερα, εἶναι ἐμπειρία ὅλων μας κι ἔτσι, ὅποιος θέλει νά ζήσει τήν ἐμπειρία καί αὐτός, εἶναι ἐγωιστική ἀπαίτηση. Ἀφοῦ τό ζεῖ τό σῶμα του; Δέν σᾶς τό ἔχω πεῖ ἄλλη φορά; Εἶναι ἀρκετό τό δάκτυλό μου ὅταν ἀκουμπάει πάνω σ᾽ ἕνα ἀντικείμενο γιά νά καταλάβει τή θερμότητα ἤ τήν ψυχρότητα τοῦ μετάλλου. Δέν χρειάζεται ὅλα τά δισεκατομμύρια κύτταρα τοῦ σώματός μου νά καταλάβουν αὐτή τήν ἔκφραση. Αὐτό εἶναι τό πιό συγκλονιστικό γεγονός, ἡ ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας· γι᾽ αὐτό ἐμεῖς δέν ἀπαιτοῦμε νά δοῦμε ἤ νά ζήσουμε αὐτά πού ἔζησε ἡ Ἐκκλησία, κατά τά μέτρα τῶν θαυμάτων, πού εἶδαν τό Χριστό ἤ δέν Τόν εἶδαν... ἡ ἱστορική ἐμπειρία τῆς Ἐκκλησίας. Ὅλοι εἶναι μές στήν Ἐκκλησία, ἐφόσον πιστεύουν τό Χριστό.

Μεγάλο θαῦμα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ.

Η κάρα του Αποστόλου Θωμά έδιωξε τις ακρίδες απο τη Σύμη

«Εκκλησιαστική Αλήθεια» 1-6-1978

    ΟΛΟΚΛΗΡΗ η Σύμη της Δωδεκανήσου, εκτός από το μοναστήρι του Πανορμίτη, είχε γεμίσει με ακρίδες, που δεν έφευγαν με κανένα φάρμακο. Τότε οι κάτοικοι του νησιού απευθύνθηκαν μέσω της Μητροπόλεως Ρόδου στην Ιερά Μονή Ιωάννου του θεολόγου της Πάτμου και ζήτησαν τη θαυματουργή κάρα του Αποστόλου Θωμά, που φυλάσσεται εκεί, για να γίνη λιτανεία προς αποτροπή του κακού. Το ίδιο, όπως είχαν ακουστά, είχε γίνει στα παλιά τα χρόνια με επιτυχή αποτελέσματα.

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ της Πάτμου ανταποκρίθηκε στην παράκληση των Συμιακών και η κάρα μεταφέρθηκε στο νησί τους την Κυριακή 14 Μαΐου, με συνοδεία του Σεβ. Μητροπολίτου Ρόδου κ. Σπυρίδωνος, του Πανοσ. Καθηγουμένου της Μονής θεολόγου και Πατρ. Εξάρχου Πάτμου κ. Ισιδώρου και αδελφών της Μονής.

ΣΧΗΜΑΤΙΣΘΗΚΕ αμέσως πομπή και η αγία κάσα αποτέθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Τιμίου Προδρόμου Σύμης. Την πομπή ακολου­θούσαν ο υπουργός Εσωτερικών κ. Στράτος, που βρισκόταν στο νησί για τον εορτασμό της Απελευθερώσεως της Δωδεκανήσου, ο νομάρχης, οι βουλευτές Δωδεκανήσου και άλλες στρατιωτικές και πολιτικές Αρχές.

ΜΕΤΑ τη λιτανεία, μεταφέρθηκε η κάρα στο Πέδι της Σύμης, όπου βρίσκονται οι κήποι και τα χωράφια, κι αμέσως οι ακρίδες άρχισαν να υποχωρούν και να πέφτουν στη θάλασσα. Συγκινημένοι οι κά­τοικοι του νησιού, έκαναν τον σταυρό τους και δοξολογούσαν το Θεό.

Ἡ Τιμία Κάρα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ (Πάτμος)

 Ἡ Ἐρίτιμος Κάρα τοῦ Ἀποστόλου Θωμᾶ φυλάσσεται στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου τῆς Πάτμου, «ὡς πανίερον χρῆμα καί κειμήλιον ἔνθεον», «βρύουσα ἰάσεις παντοδαπάς, τοῖς πιστῶς ταύτῃ προστρέχουσι».
Ἡ Ἁγία Κάρα εἶναι τοποθετημένη μέσα σέ μιά, κυκλοτερή, «ἐν εἴδει ποτηρίου», ἀργυρόχρυση θήκη ὕψους 52 ἑκ. Πάνω ἀπό τήν Ἁγία Κάρα ὑπάρχουν, διασταυρούμενα δύο ἀργυρά ἐλάσματα, πάνω στά ὁποῖα εἶναι χαραγμένα τά ἑξής: «Ἡ ἁγία Κάρα τοῦ Ἀποστόλου Θωμᾶ».
«Ἐάν μή ἴδω ἐν ταῖς χερσίν αὐτοῦ τόν τύπον τῶν ἥλων καί βάλω τόν δάκτυλον».
Τά ἐλάσματα αὐτά, τῶν ὁποίων τά ἄκρα ἐφαρμόζονται σέ ἀργυρή πλάκα, ἡ ὁποία εὑρίσκεται πάνω στή στεφάνη, συγκρατοῦν ὁλόκληρη τήν Ἁγία Κάρα, εἶναι δέ στολισμένα ἀπό ἕξι ὁμοιόμορφα κοσμήματα ἐν εἴδη μικρῶν στεμμάτων ἀργυρεπιχρύσων μετά σμάλτων, καθένα ἀπό τά ὁποῖα φέρει ἀπό πέντε μικρά ρουμπίνια. Θά ὁλοκληρώσω, παραλείποντας βέβαια ἀρκετά στοιχεῖα (γιά νά μήν κουραστεῖ ὁ ἀναγνώστης), μέ τό δεύτερο μέρος τῆς περιγραφῆς.

Ἡ θήκη, ἐπάνω, καλύπτεται μέ ἀργυρεπίχρυσο κάλυμμα, πάνω στό ὁποῖο εἰκονίζεται ἀνάγλυφος ἡ ψηλάφηση τοῦ Θωμᾶ· πάνω στό ποτήριο παρίστανται ἀνάγλυφοι ὁ Ἰησοῦς «ἐν τῷ μέσῳ κρατῶν ἐπί τῆς ἀριστερᾶς σφαίραν καί διά τῆς δεξιᾶς εὐλογῶν», στά δεξιά Του ἡ Θεοτόκος καί γύρω-γύρω οἱ δώδεκα Άπόστολοι. Στή βάση εἰκονίζονται, ἀνάγλυφοι ἐπίσης, οἱ Ὅσιοι Σάββας καί Χριστόδουλος, κάτω ἀπό τούς ὁποίους εἶναι χαραγμένα τά ἑξεῖς: «Ὁμώνυμον φύλαττε Σάββα Θεόφρων πανευγενῆ ἄρχοντα Σερδάρην Σάββαν». «Χριστοῦ σε δοῦλον ὦ Χριστόδουλε μάκαρ, παντοίας τηρεῖν βλάβης με ἱκετεύω».

Ἡ Ἁγία Κάρα τοῦ Ἀποστόλου, κατά τήν σημερινή Θεία Λειτουργία τῆς Ἑορτῆς Του, «ὑπό τήν ἄγρυπνον περιφρούρησιν» τοῦ Ἁγίου Ἐκκλησιάρχου τῆς Μονῆς π. Θωμᾶ Ἱερομονάχου.
Φωτό: Θεοπίστη Μοναχή

Στήν περιφέρεια τῆς βάσης εἶναι χαραγμένα τά κατωτέρω: «Χριστοῦ αὐτόπτῃ μαθητῇ τῷ Διδύμῳ Θωμᾷ προσάγει ἀναπόσπαστον δῶρον, ὁ πανευγενής ἄρχων Σερδάρης Σάββας πατρίς Πάτμος, Φωκιανός δέ τοὐπίκλην· 1817 Ἰανουαρίου· ἐν Ἰασίῳ τῆς Μολδαυΐας, ἐπί Ἡγεμονίας τοῦ Ὑψηλοτάτου Αὐθέντου Σκαρλάτου Ἀλεξάνδρου Καλλιμάχη Β.Δ-Β.Δ. (Βοεβόδα)».

Ὁμιλία γιά τή δοκιμασία τοῦ Θωμᾶ. Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ  ΤΟΥ ΘΩΜΑ.

Ο Κύριός μου και ο Θεός μου Ιω. 20,28)

Όταν ο απόστολος Θωμάς ψηλάφισε τις πληγές του Κυρίου Ιησού Χριστού, ανέκραξε ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

Όταν η Μαρία η Μαγδαληνή, άκουσε τη, φωνή του Ανάστατος, αναφώνησε: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

Όταν ο Σαούλ είδε το φως και άκουσε τα Λόγια  του Ανάστατος ομολόγησε: : ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

Όταν οι ειδωλολάτρες παρατηρούσαν έκπληκτοι πόσοι αναρίθμητοι μάρτυρες υπέμεναν ευχαρίστως  τούς πόνους και τούς ρωτούσαν ποιος ήταν ο  Χριστός, όλοι τους απαντούσαν: ο Κύριός μου και ο  Θεός μου!

 Όταν οι είρωνες ειρωνεύονταν τις στρατιές των ασκητών και τούς ρωτούσαν ποιος ήταν Αυτός για  τον οποίον αναλάμβαναν το βαρύ φορτίο των ασκητικών μόχθων, όλοι είχαν μία απάντηση: ο Κύριός μου και ο Θεός μου! 

Όταν οι χλευαστές χλεύαζαν τις παρθένους πού είχαν δώσει υπόσχεση να τηρήσουν την παρθενία τους και τις ρωτούσαν ποιος ήταν Αύτός για τον όποιον απαρνήθηκαν τον γάμο, όλες είχαν μία απάντηση: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

Όταν οι φιλάργυροι, κατάπληκτοι, ρωτούσαν τούς πλουσίους ποιος ήταν Αυτός χάριν του οποίου είχαν μοιράσει τον πλούτο τους και έγιναν επαίτες, όλοι τους είχαν μία απάντηση: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

Κάποιοι Τον είδαν και είπαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου !

Κάποιοι Τον άκουσαν μόνον και είπαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

 Κάποιοι Τον ένιωσαν μόνον και είπαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

 Κάποιοι Τον διέκριναν πίσω από τα γεγονότα και τις τύχες των ανθρώπων και είπαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

 Κάποιοι αισθάνθηκαν την παρουσία Του στις ζωές τους και αναφώνησαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

 Κάποιοι Τον αναγνώρισαν με κάποιο σημείο πού είδαν στον εαυτό τους ή σε άλλον και ανέκραξαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

Τέλος, κάποιοι άκουσαν απλώς γι' Αυτόν από άλλους και όμως πίστεψαν και το διαλάλησαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

 Πραγματικά, αυτοί οι τελευταίοι είναι οι πιο μακάριοι!

’Άς αναφωνήσουμε και εμείς, εξ όλης της καρδιάς μας, ανεξαρτήτως εάν και πόσο Τον έχουμε αναγνωρίσει ή γνωρίσει στη ζωή μας: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

Ότι Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας των αιώνων. Αμήν.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΑΧΡΙΔΟΣ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ. ΑΠΡΙΛΙΟΣ

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2018/04/blog-post_835.html?m=1

Γιατί ὁ Χριστός ἐνῶ εἶπε "Μή μοῦ ἄπτου" στήν Μαρία τήν Μαγδαληνή, ἐπέτρεψε στόν Θωμᾶ τήν ψηλάφισή Του; Καί γιατί παραγγέλνει συνάντηση στήν Γαλλιλαία;

Σχετικά με την φράση του "Μη μου άπτου", υπάρχουν διάφορες ερμηνείες. Μια από αυτές, λέει ότι ο Χριστός την εμποδίζει να Τον αγγίξει, επειδή καταλαβαίνει ότι η Μαρία η Μαγδαληνή, νομίζει πως μετά την ανάστασή Του θα είναι όπως πρώτα με τους μαθητές του. (και ότι θα συνέχιζε να μένει μαζί τους, ξανά, σωματικώς). Όμως ο Χριστός θέλει με αυτό να της στρέψει την προσοχή, ότι αυτό πλέον αλλάζει. Δεν θα είναι μαζί τους ως φθαρτός άνθρωπος, αλλά αντί γι' Αυτόν, θα είναι πλέον μαζί τους βοηθός το Άγιο Πνεύμα. Κι εκείνος θα επιβλέπει το Χριστιανικό έργο ως άφθαρτος άνθρωπος από τον ουρανό. Γι' αυτό αναφέρει ότι θα ανεβεί προς τον Πατέρα Του. Για να μην της αφήσει ψευδαισθήσεις ότι όλα θα είναι, όπως πρώτα.

Τα δύο τώρα γεγονότα, (της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής και του Αποστόλου Θωμά), μεταξύ τους δεν πρέπει να συγχέονται, γιατί στον κάθε ένα από τους δυο, ο Χριστός,  τους έδωσε εκείνο που μπορούσαν να καταλάβουν, να νοιώσουν την συγκεκριμένη στιγμή. Τους εξισορόπησε δηλαδή τις ανάγκες τους. (ας σκεφτούμε μόνο το γεγονός ότι η Μαρία η Μαγδαληνή αρχικά, Tον Πέρασε ...για τον κηπουρό, ενώ αμέσως μετά δεν απίστησε διόλου. Ο δε Απόστολος απίστησε. Έτσι την Αγία Μαρία την Μαγδαληνή, ήθελε να την ανυψώσει στον ουρανό, τον δε Απόστολο Θωμά να τον ανορθώσει από την απιστία στην πίστη - Τρεμπέλας - Υπόμνημα ει το Ιω. Ευαγγέλιον, σελ 698-699)

Ο Άγιος Μάξιμος ο ομολογητής γράφει για το "μη μου άπτου": οὐκ ἀξία (δηλ η Μαρία) τῆς τούτου κατά πνεῦμα καθέστηκεν ἐπαφῆς, καί ταῦτα τοῖς φαινομένοις αὐτόν ἐπιζητοῦσα· καί σάρκα δι᾿ ἡμᾶς γεγενημένον γινώσκουσα μόνον αὐτόν· ἀλλ᾿ οὐχί πρεπόντως καί Θεόν ἐκ Θεοῦ τοῦ Πατρός γεγεννημένον γινώσκουσα...

Στήν Καινή Κυριακή καί στόν Ἀπόστολο Θωμᾶ.(Ἅγ. Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου)

Βιάζομαι να καταβάλω την οφειλή μου. Γιατί κι αν είμαι φτωχός, όμως θέλω να σας κάνω να νιώθετε ευγνωμοσύνη. Σας υποσχέθηκα να φανερώσω την απιστία του Θωμά· τώρα έρχομαι να εκπληρώσω την υπόσχεση μου. Βιάζομαι πρώτα να εξοφλώ τις πρώτες οφειλές, για να μη με πνίξουν οι τόκοι που μαζεύονται. Συνεργαστείτε και σεις στην καταβολή του χρέους μου και παρακαλέστε πολύ το Θωμά, να βάλει στα χείλη μου το άγιο δεξί του χέρι, το οποίο άγγιξε την πλευρά του Κυρίου, να δυναμώσει τη γλώσσα μου, για να σας εξηγήσει όσα επιθυμείτε να μάθετε. Κι εγώ παίρνοντας θάρρος από τις πρεσβείες του Αποστόλου και Μάρτυρα Θωμά, να κηρύξω την πρώτη του απιστία αλλά και τη δεύτερη ομολογία, που είναι βάση και θεμέλιο της Εκκλησίας.

Όταν μπήκε ο Χριστός στους μαθητές του, ενώ οι πόρτες ήσαν κλειστές και βγήκε πάλι με τον ίδιο τρόπο, έλειπε μονάχα ο Θωμάς. Ήταν κι αυτό έργο της θείας οικονομίας. Η απουσία του να προξενήσει περισσότερη ασφάλεια και βεβαιότητα.

Γιατί αν ήταν παρών ο Θωμάς, δε θα είχε αμφιβολία· κι αν δεν είχε αμφιβολία, δεν θα ζητούσε να ικανοποιήσει την περιέργεια του· και αν δεν ζητούσε να ικανοποιήσει την περιέργεια του, δε θα ψηλαφούσε· αν δεν ψηλαφούσε, δε θα ομολογούσε τον Χριστόν ως  Κύριο και Θεό· κι αν δεν ωμολογούσε Κύριο και Θεό τον Χριστό, δε θα είχαμε εμείς διδαχθεί να τον δοξολογούμε με  αυτόν τον τρόπο. Ώστε με την απιστία του ο Θωμάς μας έδειξε το δρόμο  προς την αλήθεια·  και αν και ήρθε μετά  σταθεροποίησε την πίστη μας.

Έλεγαν λοιπόν οι μαθητές στο Θωμά όταν ήρθε. «Έχομε δεί τον Κύριο», έχομε δει αυτόν που είπε· «εγώ είμαι το φως του κόσμου»· έχομε δει αυτόν που είπε «εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή και η αλήθεια»· και βρήκαμε την αλήθεια των λόγων να λάμπει μέσα στα πράγματα. Έχομε δει αυτόν που είπε «σε τρεις ημέρες ανασταίνομαι», κι αφού είδαμε την ανάσταση προσκυνήσαμε αυτόν που αναστήθηκε. Τον ακούσαμε να μας λέει «ειρήνη σ’  εσάς», κι αλλάξαμε την παραζάλη της λύπης σε γαλήνια χαρά.

Στήν Καινή Κυριακή καί στόν Ἀπόστολο Θωμᾶ

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ 

Ἔρχομαι νά καταβάλλω χωρίς ἄλλο τήν ὀφειλή μου. Γιατί κι ἄν εἶμαι φτωχός ὅμως θέλω νά ἀποσπάσω βίαια τήν εὐγνωμοσύνη σας. ῎Εδωσα τήν ὑπόσχεση νά σᾶς φανερώσω τήν ἀπιστία τοῦ Θωμᾶ καί τώρα ἔρχομαι νά τήν ἐκπληρώσω. Τίς πρῶτες ὀφειλές πρῶτα βιάζομαι νά ἐξοφλῶ, γιά νά μή μέ πνίξουν οἱ τόκοι πού μαζεύονται. Συνεργαστῆτε καί σεῖς στήν καταβολή τοῦ χρέους μου καί ἱκετέψετε τό Θωμᾶ, νά βάλη στά χείλη μου τό ἅγιο χέρι του, πού ἄγγιξε τήν πλευρά τοῦ Κυρίου, νά νευρώση τή γλῶσσα μου, γιά νά σᾶς ἐξηγήση ὅσα ποθῆτε. Κι ἐγώ παίρνοντας θάρρος ἀπό τίς πρεσβεῖες τοῦ ἀποστόλου καί μάρτυρα Θωμᾶ διαλαλῶ τήν πρώτη του ἀπιστία καί τήν ὕστερη ὁμολογία, πού εἶναι τῆς ᾿Εκκλησίας κρηπῖδα καί θεμέλιο.

῞Οταν μπῆκε ὁ Χριστός στούς μαθητάς του, ἐνῶ οἱ πόρτες ἦσαν κλεισμένες καί βγῆκε πάλι μέ τόν ἴδιο τρόπο, ὁ Θωμᾶς ἔλειπε μονάχα. ῏Ηταν κι αὐτό ἔργο τῆς θείας οἰκονομίας.ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ μαθητοῦ νά προξενήση περισσότερη ἀσφάλεια καί βεβαιότητα. Γιατί ἄν ἦταν μαζί ὁ Θωμᾶς, δέ θά εἶχε βέβαια ἀμφιβολία. κι ἄν δέν εἶχε ἀμφιβολία, δέν θά ζητοῦσε μ᾿ ἐπιμονή.καί ἄν δέν ζητοῦσε, δέ θά ψηλαφοῦσε.ἄν ὅμως δέν ψηλαφοῦσε, δέ θά ὡμολογοῦσε τόν Κύριο καί Θεό κι ἄν δέν ὡμολογοῦσε Κύριο καί Θεό, τό Χριστό, δέ θά εἴχαμε ἐμεῖς διδαχθῆ νά τόν δοξολογοῦμε μ᾿ αὐτόν τόν τρόπο.

Πηγή θαυμάτων στόν Παράδεισο Ἀμαρουσίου.

Απόστολος Θωμάς:  Θα σε πληρώσω εγώ!

Θαυμαστές μαρτυρίες και εμφανίσεις του Αποστόλου Θωμά σε ομώνυμο ναό στο Μαρούσι.

Ἡ Τιμία Κάρα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ

H Τιμία Κάρα του Αγίου Αποστόλου Θωμά.

 

H Τιμία Κάρα του Αγίου Αποστόλου Θωμά φυλάσσεται στην Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο. Βρίσκεται μέσα σε μία μεγάλη ανάγλυφη ασημένια κύλικα, ενώ ασημένιες λάμες διακοσμημένες με πολύτιμους λίθους περιτρέχουν την κάρα σταυροειδώς και ίσως είναι βυζαντινές.

 

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες παρακάτω:

Στήν Καινή Κυριακή καί στόν Ἀπόστολο Θωμᾶ.Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΘΩΜΑ

Ἁγίου ΙΩΑΝΝΟΥ τοῦ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Ἔρχομαι νά καταβάλλω χωρίς ἄλλο τήν ὀφειλή μου. Γιατί κι ἄν εἶμαι φτωχός ὅμως θέλω νά ἀποσπάσω βίαια τήν εὐγνωμοσύνη σας. ῎Εδωσα τήν ὑπόσχεση νά σᾶς φανερώσω τήν ἀπιστία τοῦ Θωμᾶ καί τώρα ἔρχομαι νά τήν ἐκπληρώσω. Τίς πρῶτες ὀφειλές πρῶτα βιάζομαι νά ἐξοφλῶ, γιά νά μή μέ πνίξουν οἱ τόκοι πού μαζεύονται. Συνεργαστῆτε καί σεῖς στήν καταβολή τοῦ χρέους μου καί ἱκετέψετε τό Θωμᾶ, νά βάλη στά χείλη μου τό ἅγιο χέρι του, πού ἄγγιξε τήν πλευρά τοῦ Κυρίου, νά νευρώση τή γλῶσσα μου, γιά νά σᾶς ἐξηγήση ὅσα ποθῆτε. Κι ἐγώ παίρνοντας θάρρος ἀπό τίς πρεσβεῖες τοῦ ἀποστόλου καί μάρτυρα Θωμᾶ διαλαλῶ τήν πρώτη του ἀπιστία καί τήν ὕστερη ὁμολογία, πού εἶναι τῆς ᾿Εκκλησίας κρηπῖδα καί θεμέλιο.

῾Η δυσπιστία τοῦ Θωμᾶ καί οἱ ἀναλλοίωτοι μαθητές

METR. ΑΝΤΗΟΝΥ ΒLΟΟΜ

Σήμερα εἶναι ἡ Κυριακή τοῦ ᾿Αποστόλου Θωμᾶ. Πολύ συχνά τόν θεωροῦμε δύσπιστο καί ὄντως εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀμφισβήτησε τό μήνυμα τῶν ᾿Αποστόλων, ὅταν τοῦ εἶπαν: «῾Εωράκαμεν τόν Κύριον». Τόν εἴδαμε ζωντανό! ῾Ο Θωμᾶς ὅμως δέν παρέμεινε δύσπιστος σέ ὅλη του τή ζωή οὔτε ἄπιστος πρός τό πλήρωμα τῆς θείας ἀποκαλύψεως τοῦ Χριστοῦ.

Μήν ξεχνᾶμε ὅτι ὅταν οἱ ᾿Απόστολοι καί ὁ Κύριος ἔμαθαν γιά τήν ἀνάσταση τοῦ Λαζάρου, ὁ Χριστός εἶπε: «῎Ας ἐπιστρέψουμε στήν ῾Ιερουσαλήμ». Οἱ ἄλλοι εἶπαν: «Μά οἱ ᾿Ιουδαῖοι σέ ἀναζητοῦν γιά νά σοῦ κάνουν κακό. Γιατί πρέπει νά ἐπιστρέψουμε;». Καί μόνον ὁ ᾿Απόστολος Θωμᾶς ἀπάντησε: «῎Ας πᾶμε μαζί Του καί ἄς πεθάνουμε μαζί μ’ Αὐτόν» (᾿Ιωάν. 11, 1-44). ῏Ηταν προετοιμασμένος ὄχι μόνο νά εἶναι μαθητής Του στά λόγια, ὄχι μόνο νά Τόν ἀκολουθεῖ ὅπως ἀκολουθεῖ κανείς ἕνα δάσκαλο, ἀλλά καί νά πεθάνει μαζί Του, ὅπως πεθαίνει κανείς μέ ἕνα φίλο ἤ καί γιά χάρη ἑνός φίλου, ἄν χρειαστεῖ.

Ἡ ἱστορία τῆς Ἁγίας Ζώνης καί θαύματα.

Ἡ Ἱστορία τῆς Ἁγίας Ζώνης 

 (Σύγγελης Κωνσταντῖνος)

Στὶς 31 Αὐγούστου θὰ ἑορτάσουμε καὶ φέτος τὴν Κατάθεση τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου. Ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸ ἱερὸ κειμήλιο ποὺ σχετίζεται μὲ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου καὶ διασῴζεται μέχρι σήμερα στὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Βατοπαιδίου στὸ Ἅγιο Ὅρος, στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἡ ἴδια ἡ Θεοτόκος τὴν ὕφανε ἀπὸ τρίχες καμήλας.

Οἱ πληροφορίες γιὰ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου εἶναι λιγοστὲς καὶ προέρχονται ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη καὶ ἀπὸ τὴν παράδοση ποὺ διασώθηκε ἀπὸ τοὺς ἀποστολικοὺς ἀκόμη χρόνους. Ἡ Θεοτόκος μέχρι τὴν Κοίμησή της παρέμεινε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἦταν μέλος τῆς πρώτης Ἐκκλησίας. Τὴ φροντίδα τῆς εἶχε ἀναλάβει ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Κυρίου, ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης.

Συγκλονιστικό θαῦμα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ

Η ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΘΩΜΑ ΕΔΙΩΞΕ ΤΙΣ ΑΚΡΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΗ

Η ΚΑΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΘΩΜΑ
ΕΔΙΩΞΕ ΤΙΣ ΑΚΡΙΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΗ

«Εκκλησιαστική Αλήθεια» 1-6-1978
    ΟΛΟΚΛΗΡΗ η Σύμη της Δωδεκανήσου, εκτός από το μοναστήρι του Πανορμίτη, είχε γεμίσει με ακρίδες, που δεν έφευγαν με κανένα φάρμακο. Τότε οι κάτοικοι του νησιού απευθύνθηκαν μέσω της Μητροπόλεως Ρόδου στην Ιερά Μονή Ιωάννου του θεολόγου της Πάτμου και ζήτησαν τη θαυματουργή κάρα του Αποστόλου Θωμά, που φυλάσσεται εκεί, για να γίνη λιτανεία προς αποτροπή του κακού. Το ίδιο, όπως είχαν ακουστά, είχε γίνει στα παλιά τα χρόνια με επιτυχή αποτελέσματα.