Ὅταν μᾶς ἔρχεται νύστα στὸ Ναό!

Μοῦ ἔγραψες ὅτι νυστάζεις μέσα στὴν ἐκκλησία. Αν πηγαίνης στὴν ᾿Ακολουθία, καὶ δὲν στέκεσαι εὐθυτενής ἐπάνω στὸ στασίδι, ἀλλὰ γέρνης το κεφάλι σου πότε δεξιὰ καὶ πότε ἀριστερά, και στηρίζεσαι ἄλλοτε στὸ ἕνα πόδι καὶ ἄλλοτε στὸ ἄλλο, τότε πρόκειται πράγματι περὶ ἀκηδίας.

«Ὑπέρ τήν πόρνην, ἀγαθέ, ἀνομήσας, δακρύων ὄμβρους οὐδαμῶς σοι προσῆξα...»

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

Τό Κοντάκιον.

«Ὑπέρ τήν πόρνην, ἀγαθέ, ἀνομήσας, δακρύων ὄμβρους οὐδαμῶς σοι προσῆξα· ἀλλά σιγῇ δεόμενος προσπίπτω σοι, πόθῳ ἀσπαζόμενος τούς ἀρχάντους σου πόδας, ὅπως μοι τήν ἄφεσιν, ὡς Δεσπότης, παράσχῃς τῶν ὀφλημάτων κράζοντι, Σωτήρ· Ἐκ τοῦ βορβόρου τῶν ἔργων μου ῥῦσαί με».Ἀγαθέ Κύριε, ἄν καί ἁμάρτησα πιό πολύ ἀπό τήν πόρνη ὅμως δέ σοῦ πρόσφερα (ὅπως ἐκείνη) βροχή δακρύων μετανοίας ἀλλά πέφτω στά πόδια σου, σιωπηλά δεόμενος καί ἀσπαζόμενος τά ὁλοκάθαρα πόδια σου, νά μοῦ χορηγήσεις συγχώρηση τῶν πταισμάτων μου, κράζοντας Σωτήρα μου: Λύτρωσέ με ἀπό τόν ἠθικό βόρβορο τῶν ἁμαρτημάτων μου καί σῶσε με.

Ὁ πιστός στό Κοντάκιο παραβάλλει τόν ἑαυτό του πρός τήν πόρνη γυναίκα, πού ἄλειψε τά πόδια τοῦ Χριστοῦ μέ μύρο. Ἡ γυναίκα πληγωμένη ἀπό τή χάρη τοῦ Θεοῦ, στρέφεται μετανιωμένη στόν Κύριο καί ἐκφράζει τή μεγάλη ἀγάπη, πού ἄρχισε νά φεγγίζει στή σκοτισμένη της ψυχή, μέ τρόπο ἄκρως συγκινητικό· μύρισε τά πόδια τοῦ Χριστοῦ, ἐκδήλωση τῆς μεγάλης τρυφερότητας πού ἔτρεφε στό Σωτήρα της, κλαίοντας συγχρόνως καί βρέχοντας μέ τά δάκρυά της τά ἄχραντα πόδια του. Ἐνῶ αὐτός (ὁ πιστός) ἄν καί πολύ ἁμαρτωλότερος, οὔτε ἕνα δάκρυ δέν ἔχυσε, ἐκφραστικό τῆς μετάνοιας τῆς καρδιᾶς του. Εἶναι λιγοστός μπροστά στό πλάσμα ἐκεῖνο, πού τράπηκε ξαφνικά στήν ἀγάπηση Ἐκείνου!

Τό μόνο πού μπορεῖ νά κάνει εἶναι νά σωπαίνει καί νά προσεύχεται. Στή σιγή τῆς ψυχῆς του νά νιώθει τόν ἄπειρο Θεό του. Τί χρειάζονται τάχα τά λόγια στό ἀχανές μυστήριο τῆς θείας ἀπειρίας, πού ὅλα τά περιλαμβάνει καί ὅλα τά γνωρίζει; Ὡς ἄνθρωπος ὅμως δέν μπορεῖ παρά νά ἐκφράζεται. Δέν ἔχει ἄλλη δυνατότητα. Στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ μόνο δέ θά ὑπάρξει ἀνάγκη προσευχῆς. Οἱ Ἄγγελοι καί οἱ μάκαρες δέν προσεύχονται στό Θεό. Τόν ζοῦν καί τόν δοξάζουν. Ἡ προσευχή εἶναι ἀναφορά, πού προϋποθέτει ἀπόσταση. Εἶναι σχῆμα τοῦ κόσμου καί τῆς γῆς. Ὁ οὐρανός εἶναι βίωση, ἕνωση, ἀνάχυση πνευματική, ἄυλη ἀμεσότητα. Ἐκεῖ δέν προσευχόμαστε, ἀγαπᾶμε.

Ὁ πιστός, λοιπόν, πέφτει νοερά στά ἄχραντα πόδια τοῦ Κυρίου καί τά ἀσπάζεται μέ πόθο, ζητῶντας ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν του καί κράζοντας: Ἀπό τό βόρβορο τῶν ἔργων μου λύτρωσέ με, Κύριε.

Ὁ Οἶκος.

Γιατί ψάλλουμε τό «Κύριε ἐλέησον» 12 καί 40 φορές;

Στις ακολουθίες της Εκκλησίας απαγγέλλεται η σύντομη προσευχή «Κύριε ελέησον» άλλοτε δώδεκα (ιβ΄) και άλλοτε σαράντα φορές (μ΄).

Πρόκειται για μια σύντομη προσευχή με βαθύτατο συμβολισμό. Όπως τονίζει ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης, εκφωνείται το «Κύριε ελέησον» δώδεκα φορές «διά το δωδεκάωρον της ημέρας και το δωδεκάωρον της νύκτας, εις αγιασμόν ημών και κάθαρσιν».

Όσον αφορά τις σαράντα φορές του «Κύριε ελέησον», ο όσιος πατήρ, θα σημειώσει: «Το Κύριε ελέησον», τεσσαράκοντα εις αγισμόν του καιρού παντός της ζωής ημών.

Των γαρ τριακοσίων εξήκοντα πέντε ημερών αποδεκάτωσις, ως φασί τινές, αι τεσσαράκοντα, εν αίς η μεγάλη νηστεία, και εν εκάστω καιρώ προσευχής, το Κύριε ελέησον τεσσαράκοντα εις εξάλειψιν των εν πάση ημέρα και ώρα αμυθήτων ημών αμαρτιών».

Οἱ Ἀκολουθίες τῶν Ὡρῶν – Ἰωάννου Φουντούλη

Οι Ακολουθίες των Ωρών

Ιωάννου Φουντούλη.

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Πολλοί από τους ακροατές μου θα έχουν παρακολουθήσει την ακολουθία των μεγάλων ωρών το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής. Ολιγώτεροι ίσως τις ακολουθίες των μεγάλων ωρών της παραμονής των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων. Ακόμη δε ίσως ολιγώτεροι τις συνήθεις ακολουθίες των μικρών ωρών, που ψάλλονται καθημερινώς στα μοναστήρια και την μεγάλη μόνο Τεσσαρακοστή και στους ενοριακούς ναούς. Με τις ακολουθίες αυτές θα ασχοληθούμε σήμερα. Θα τις βρούμε μέσα σ΄ένα λειτουργικό βιβλίο, που πήρε το όνομά του από αυτές, στο Ωρολόγιον. Εκεί εκτός από τις άλλες ακολουθίες της νυχθημέρου προσευχής, για τις οποίες μιλήσαμε σε προηγούμενες εκπομπές (τον εσπερινό, το απόδειπνο, το μεσονυκτικό και τον όρθρο), θα συναντήσωμε μία σειρά ακολουθιών, που τιτλοφορούνται: ώρα πρώτη, ώρα Τρίτη, ώρα έκτη και ώρα ενάτη. Πρόκειται για ακολουθίες που έχουν προορισμό να ψάλλωνται κατά τις ανωτέρω ώρες της ημέρας. Για να καταλάβωμε την αντιστοιχία των με τον σημερινό, τον νεώτερο τρόπο της αριθμήσεως των ωρών του ημερονυκτίου πρέπει να γνωρίζωμε, ότι αυτές συνετάχθησαν σε εποχή που ίσχυε ακόμη ο παλαιός τρόπος αριθμήσεως των ωρών της ημέρας και της νυκτός. Πρώτη δηλαδή ώρα είναι η από της ανατολής του ηλίου πρώτη ώρα, δευτέρα η δευτέρα και ούτω καθ΄εξής. Πρώτη πάλι ώρα της νυκτός είναι η από την δύσι του ηλίου πρώτη ώρα, δευτέρα η δευτέρα κ.ο.κ. Έτσι έκτη ώρα της ημέρας είναι η μεσημβρία και έκτη της νυκτός το μεσονύκτιο. Δωδεκάτη ώρα της ημέρας η δύσις του ηλίου και δωδεκάτη της νυκτός η ανατολή του. Στις περιπτώσεις δηλαδή της ισημερίας η πρώτη ώρα της ημέρας συμπίπτει περίπου με την 7η πρωϊνή, η τρίτη με τις 9 π.μ., η έκτη με την 12η μεσημβρινή και η ενάτη με τις 3 το απόγευμα. Ακριβώς αυτόν τον τρόπο αριθμήσεως των ωρών τον βρίσκομε και στα Ευαγγέλια. Εξακολουθεί δε και μέχρι σήμερα να τηρήται στο Άγιον Όρος «βυζαντινή ώρα».

Στην Καινή Διαθήκη βρίσκομε και τις πρώτες ενδείξεις ότι οι πρώτοι χριστιανοί, οι απόστολοι, προσηύχοντο, όπως και οι Ιουδαίοι, κατά την ενάτη ώρα της ημέρας. Οι απόστολοι Πέτρος και Ιωάννης βλέπομε στις Πράξεις των Αποστόλων να ανεβαίνουν στον ναό του Σολομώντος για να προσευχηθούν «επί την ώραν της προσευχής την ενάτην» [1] . Ο Πέτρος πάλι να προσεύχεται στο δώμα της οικίας του Σίμωνος του βυρσέως στην Ιόππη «περί ώραν έκτην» [2] . Και μετά από την Καινή Διαθήκη τα πρώτα χριστιανικά κείμενα μαρτυρούν ότι οι πιστοί συνέχιζαν την ιδία παράδοσι. Προσηύχοντο και αυτοί κατ΄ιδίαν σε ωρισμένους σταθμούς της ημέρας. Όταν αργότερα ωργανώθηκαν οι μοναχικές αδελφότητες, με την κοινή ζωή και την κοινή προσευχή, η ιδιωτική προσευχή μετεβλήθη σχεδόν αμέσως σε κοινή λατρεία. Οι ενδιάμεσοι αυτοί σταθμοί προσευχής κατά την διάρκεια της ημέρας έδωσαν την ευκαιρία στους Πατέρας να συνθέσουν ακολουθίες ειδικές για τον κάθε σταθμό, έτσι ώστε σχεδόν κάθε τρίωρο να συγκεντρώνονται στον ναό και να δοξολογούν τον Θεό. Έτσι όλη η ζωή των ήταν μία διαδοχή προσευχής και εργασίας. Και οι σταθμοί αυτοί έγιναν τέσσαρες, η Α΄, η Γ΄, η Στ΄ και η Θ΄ώρα.

Ἀπό τήν ἀκολουθία τοῦ Μεσονυκτικοῦ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟΥ 

Ἱστέον δέ, ὅτι ἡ Εὐχὴ αὕτη λέγεται ἀπὸ τῆς 22ας τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός, μέχρι τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων.

ΕΥΧΗ τοῦ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 

Κύριε Παντοκράτορ, ὁ Θεὸς τῶν Δυνάμεων καὶ πάσης σαρκός, ὁ ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορῶν, καρδίας τε καὶ νεφροὺς ὁ ἐτάζων, καὶ τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων σαφῶς ἐπιστάμενος, τὸ ἄναρχον καὶ ἀΐδιον φῶς, παρ' ὃ οὐκ ἔστι παραλλαγή, ἢ τροπῆς ἀποσκίασμα, Αὐτός, ἀθάνατε Βασιλεῦ, πρόσδεξαι τὰς ἱκεσίας ἡμῶν, ἃς κατὰ τὸν παρόντα καιρὸν τῆς νυκτός, τῷ πλήθει τῶν σῶν οἰκτιρμῶν θαρροῦντες, ἐκ ῥυπαρῶν πρὸς σὲ χειλέων ποιούμεθα, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ πλημμελήματα ἡμῶν, τὰ ἐν ἔργῳ καὶ λόγῳ καὶ διανοίᾳ, ἐκ γνώσεως ἢ ἀγνωσίας πλημμεληθέντα ἡμῖν, καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ναοὺς ἡμᾶς ποιῶν τοῦ ἁγίου Πνεύματος.

«Πειθαρχεῖν δεῖ ἀνθρώποις μᾶλλον ἤ Θεῶ»!;;

Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε

Διαβάζοντας την εγκύκλιο της Ι. Συνόδου για την 25η Μαρτίου 2020, θα περίμενε κανείς έστω και ένοχα αργοπορημένα, μια οποιαδήποτε νύξη για τον εκκλησιαστικό εορτασμό της μεγάλης διπλής εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και του απελευθερωτικού μας αγώνα του 1821. Αντί γι αυτό διαβάσαμε ένα κατεβατό το οποίο μιλάει για επιστημονικά συνέδρια, ειδικές επιτροπές πολιτιστικής ταυτότητας, πολιτιστικές εκδηλώσεις για το 2021, και τελειώνει με το "μένουμε σπίτι" και εορτάζουμε μόνοι μας κατ΄οίκον τις δύο αυτές μεγάλες εορτές τις οποίες, κανείς από το 1821 δεν μας εμπόδισε να εορτάζουμε πανηγυρικά στους Ιερούς Ναούς μας. Να μην ξεχνάμε ότι ήδη πέρασε η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως και το ορθόδοξο πλήρωμα "έμεινε σπίτι" αλειτούργητο, ακοινώνητο, πικραμένο, προδομένο, χωρίς έστω να προσκυνήσει τον ζωοποιό Σταυρό του Κυρίου.

Φτάσαμε δηλαδή στο σημείο, να βγάζουν εγκυκλίους για τις μεγάλες αυτές εορτές, προτείνοντας μας να εορτάζουμε την εορτή του Ευαγγελισμού ..."μένοντας σπίτι" και μάλιστα ολικώς αποκλεισμένοι αφού χρειάζεσαι άδεια ακόμη και να βγεις στο πεζοδρόμιο, πόσο μάλλον να πας μέχρι σε μια "βουβή" Εκκλησία, με αμπαρωμένες θύρες.

Στην Κύπρο βρέθηκαν τρεις Μητροπολίτες, ο Λεμεσού Αθανάσιος , Μόρφου Νεόφυτος και Κύκκου Νικηφόρος οι οποίοι δεν δέχτηκαν την νεοταξική απαγόρευση της ίδιας της Εκκλησίας τους και έχουν ανοιχτούς τους Ναούς τελώντας τις ιερές ακολουθίες και την Θεία Ευχαριστία. Μαθαίνουμε ότι και οι υπόλοιποι Ναοί στην Κύπρο είναι ανοικτοί και οι Λειτουργίες και Ακολουθίες τελούνται κανονικά, με την σύσταση να συμμετέχουν εκτός από τους ιερείς και τους ιεροψάλτες, και 10 λαϊκοί που θα κάθονται μακρυά, ο ένας από τον άλλο.

Στην υπόλοιπη Ελλάδα, ένας μόνο Μητροπολίτης υπήρξε στους 80+, ο Κυθήρων Σεραφείμ, να κάνει το αυτονόητο, αυτό που γίνεται δηλαδή και στην Κύπρο, και στον υπόλοιπο ορθόδοξο κόσμο, να τελέσει την ακολουθία της Στάσεως των Γ' Χαιρετισμών, και το νεοταξικό καθεστώς τον δίκασε, και τον απείλησε για την επόμενη ακολουθία που θα τολμούσε να τελέσει.

Ἡ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ δέν εἶναι θέατρο νά τό παίζεις στην τηλεόραση...

Tην Παρασκευή την ώρα που θα γινόταν οι ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ στις εκκλησίες μας, αλλά δεν έγιναν για τους πιστούς, η ΠΑΝΑΓΙΑ πέρασε από κάθε σπίτι και μάζεψε δάκρυα.

Μάζεψε δάκρυα η Υπεραγία Θεοτόκος από κάθε σπίτι και από κάθε γωνιά της Ελλάδος για να τα πάει στον Υιό της, ώστε το κακό να μικρύνει για αυτήν , κάνοντας Έλεος ο ΧΡΙΣΤΟΣ στα αμαρτωλά παιδία του που δέχονται αυτές τις ημέρες σκληρή παιδαγωγία, η οποία μόλις ξεκίνησε.

Οι καμπάνες δεν χτυπούν , μόνο κάποιοι ομόαιμοι πνευματικά του Παπαφλέσσα σηκώνουν το πνευματικό ανάστημά τους.

Οι καμπάνες βλάπτουν την υγεία των αυτιών του αντίχριστου πνεύματος των ημερών μας .

Αυτό το αντίχριστο πνεύμα βρήκε αφορμή το γεγονός της τέλειας καταιγίδας της πανδημίας των ημερών μας, λες και η ανθρωπότητα δεν πέρασε πανδημίες χολέρας , τύφου, παράτυφου, πανώλης , της λεγόμενης ισπανικής γρίπης με εκατομμύρια θύματα;

Πριν από λίγο ένας παππούλης, κλαίγοντας:

- Τι να το κάνω που έκανα τους ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ μόνος μου;

- Άδειο το εκκλησάκι από ανθρώπους, αλλά και από Αγγέλους γιατί αυτά πάνε μαζί και εμείς οι ιερουργοί τους βλέπουμε και τους δυο.

- Το πρωί μίλησα με τον γέροντα μου από … και μου είπε:

Ἄξιος ὁ Μητροπολίτης Κυθήρων! Τέλεσε κανονικά τούς Χαιρετισμούς μέ ἀνοιχτές τίς πόρτες

ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ! ΑΞΙΟΣ! 

Πριν από λίγες ημέρες σε επιστολή προς την ΔΙΣ διεμήνυε πως “Η Θεία Λατρεία είναι ελευθέρα και αβίαστος”. Αγνοώντας την απόφαση την κυβερνητική απαγόρευση ο Μητροπολίτης Κυθήρων Σεραφείμ τέλεσε την ακολουθία των Γ' Χαιρετισμών κανονικά και με εμπιστοσύνη στον Θεό.

Το πρωί ο πρώην Θηβών έστειλε μήνυμα: Μένουμε σπίτι

Πριν από λίγες ημέρες ο Κυθήρων Σεραφείμ σε επιστολή προς την ΔΙΣ διεμηνυε πως “Η Θεία Λατρεία είναι ελευθέρα και αβίαστος”. Τα λόγια του  έγιναν πράξη. Η ιστορία θα γράψει ότι αυτός δεν φοβήθηκε. Εμπιστεύτηκε τον Θεό και τίμησε το ράσο του.

Παράνομη ἡ θρησκευτική Λατρεία;

Εκείνοι που μάχονταν πριν λίγες ημέρες για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης της γυναίκας, ενάντια στο δικαίωμα της ζωής των αγέννητων παιδιών, σήμερα έγιναν υπέρμαχοι του δικαιώματος της υγείας ενάντια στο δικαιώμα της θρησκευτικής ελευθερίας των χριστιανών, οι οποίοι ούτως ή άλλως, συχνά αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας, με μόνιμους συνοδούς τη χλεύη, την ειρωνεία, ακόμα και τις απειλές, κατά την υπόσχεση του Χριστού «ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου».

Έτσι, λοιπόν, για λόγους δημοσίου συμφέροντος, εν προκειμένω δημοσίας υγείας, απαγορεύτηκε κάθε μορφή ιεροπραξιών στην πατρίδα μας, σε μία κίνηση που χειροκρότησαν οι γνωστοί εμμονικοί με την Εκκλησία, αλλά και οι επίσης γνωστοί θεολόγοι και κληρικοί του μοντέρνου ρεύματος, μόνιμα ομονοούντες σε όλα τα «καυτά» θέματα.

Το ερώτημα που γεννάται, είναι με ποιο τρόπο κινδυνεύει η δημόσια υγεία σε περίπτωση που γίνονται λειτουργίες κεκλεισμένων των θυρών, με την παρουσία του ιερέως, του ψάλτη και του νεωκόρου; Ακόμα πιο μεγάλο ερώτημα τίθεται με την απαγόρευση των ιεροπραξιών στις Ιερές Μονές. Μήπως οι μοναχοί δεν τηρούν το σλόγκαν των ημερών «μένουμε σπίτι μας»; Μα το σπίτι των μοναχών είναι το μοναστήρι τους, ο ναός τους.

Η κυβέρνηση έχοντας μπροστά της ένα όντως τεράστιο υγειονομικό πρόβλημα, λαμβάνει αυστηρά μέτρα και πήρε τόση φόρα, ώστε να στερεί από τους πολίτες βασικά ατομικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα της θρησκευτικής λατρείας, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν της την αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή την προτίμηση των πιο ήπιων μέτρων για την επίτευξη του σκοπού, εν προκειμένω του περιορισμού της διάδοσης του ιού.

Η γενική απαγόρευση που επεκτείνεται και σε «ακίνδυνες» ακολουθίες, συνιστά εξόφθαλμη καταπάτηση του δικαιώματος του θρησκεύειν. Η χαιρεκακία με την οποία πολλοί συνάνθρωποί μας υποδέχθηκαν αυτή την αντισυνταγματική επιβολή, δημιουργεί την ψευδαίσθηση στην κυβέρνηση ότι η κίνηση αυτή θα έχει πολιτικό κέρδος. Ξέχασαν ότι και οι προηγούμενοι πόνταραν στην πολεμική κατά της Εκκλησίας που υποστηρίζουν συστηματικά τα ΜΜΕ, χωρίς όμως να εκφράζουν πάντα την πλειοψηφία. Και αυτή η πολεμική δεν έρχεται μόνο εναντίον των κληρικών, αλλά στρέφεται απ’ ευθείας κατά του πιστού λαού, ο οποίος στερείται το δικαίωμα στη λατρεία.

Μητροπολίτης Λεμεσοῦ Ἀθανάσιος: Οἱ ἐκκλησίες θά παραμείνουν ἀνοικτές

Κήρυγμα Μητροπολίτου Λεμεσού Αθανασίου κατά τον Β' κατανυκτικό Εσπερινό (15.3.2020).

Πηγή: Πνευματική Ανάταση 

https://mail.google.com/mail/u/0/#inbox/FMfcgxwHMPhsLjfqzCcjjXlKDWlPCdGh

Ἱερά Μητρόπολη Λεμεσοῦ- Οἱ ἱερές ἀκολουθίες τῆς ἐκκλησίας μας πού τελοῦνται κατά τήν διάρκεια τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, θά ἐξακολουθήσουν κανονικά νά ψάλλονται σέ ὅλους τούς ναούς.

Ανακοινώσεις 16 Μαρτίου 2020

Από την Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ανακοινώνεται ότι οι ιερές ακολουθίες της εκκλησίας μας που τελούνται κατά την διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, (Μέγα Απόδειπνο, Χαιρετισμοί της Παναγίας, Όρθρος, Ώρες, οι Προηγιασμένες Θείες λειτουργίες, οι Εσπερινοί του Σαββάτου και η Θεία Λειτουργία της Κυριακής θα εξακολουθήσουν κανονικά να ψάλλονται σε όλους τους ναούς. Κατά την διάρκεια του Μεγάλου Αποδείπνου θα ψάλλεται αντί του Κανόνος του Θεοτοκαρίου, ο Κανόνας δια πάσαν λοιμική νόσο. Θα διαβάζετε και ειδική ευχή για τον σκοπό αυτό. Ακόμη κάθε Πέμπτη μετά την ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου σε όλες τις εκκλησίες της πόλεως Λεμεσού θα τελείται το μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου.

Η Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ανακοινώνει ότι οι καθιερωμένες ομιλίες του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Αθανασίου στις 18 και 19 Μαρτίου δεν θα πραγματοποιηθούν καθώς επίσης και οι ομιλίες μετά το πέρας των Κατανυκτικών Εσπερινών. Επίσης όλες οι προγραμματισμένες ομιλίες και τα φιλανθρωπικά τσάγια των ενοριών αναστέλλονται λόγω των έκτακτων προληπτικών μέτρων για την αντιμετώπιση του Κορωνοϊού.

Ἐκκλησία Κύπρου: Ἡ Ἱ.Μ. Μόρφου συνεχίζει ἀπρόσκοπτα τό λειτουργικό της ἔργο

15 Μαρτίου, 2020

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Η ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΟΡΦΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΡΟΣΚΟΠΤΑ

Προς τους, Αιδεσιμωτάτους Εφημερίους, τους ευλαβεστάτους εκκλησιαστικούς Επιτρόπους και Ιεροψάλτες της Θεοσώστου Μητροπολιτικής περιφερείας Μόρφου.

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Πατροπαραδότως, σε δύσκολες στιγμές, περιστάσεις και ασθένειες, οι πιστοί της Εκκλησίας καταφεύγουν στις θείες Λειτουργίες, όπου, κατά τον ψαλμωδό, «Σώμα Χριστού μεταλαμβάνουσι, πηγής αθανάτου γεύονται». Άρα δεν μπορούμε εμείς οι ίδιοι, με αφορμή την παρούσα πανδημία του κορωνοϊού, να ενοχοποιήσουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού ως πηγή θανάτου, άπαγε της βλασφημίας!

Και, περαιτέρω, οι ιεροί χώροι των ναών, παρεκκλησίων και εξωκκλησίων μας, οι ιερές εικόνες, τα άγια λείψανα και ο Τίμιος Σταυρός, που συν Θεώ θα προσκυνήσουμε την επόμενη Κυριακή προς ενίσχυσή μας, είναι πηγές αγιασμού και θείας ενέργειας, που αποδιώκουν κάθε μολυσμό ψυχής και σώματος. Την ερχόμενη Κυριακή, τί Σταυροπροσκύνηση θα τελέσουμε χωρίς προσκύνηση του Σταυρού;

Ἀνοικτή ἐπιστολή πρός τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

ἐν ὄψει τῆς ἔκτακτης σύγκλισης τῆς Δ. Ἱ. Σ. στίς 16 Μαρτίου τ.ἔ., γιά τήν λήψη πρόσθετων μέτρων, λόγῳ τῆς ἐπιδημίας τοῦ κορωναϊοῦ, ἐπιτρέψατέ μου, νά θέσω στήν ἀγάπη σας, μερικές σκέψεις μου.

Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

καθώς ἡ πολιτική καί ἡ κοσμική πίεση, ὅπως φαντάζομαι θά εἶναι ἀφόρητη, πρός τήν κατεύθυνση τοῦ κλεισίματος τῶν ἐκκλησιῶν μας, σᾶς παρακαλῶ γονατιστός, νά σταθεῖτε στό ὕψος τῶν περιστάσεων καί νά μήν λυγίσετε.

Οἱ πολιτικοί ἄρχοντες καί οἱ λοιποί ποῦ σᾶς πιέζουν, ὅπως ἀποδεικνύεται, δέν πιστεύουν στόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό· δέν τολμοῦν οὔτε τήν εἰκόνα Του νά ἀντικρύσουν, γι’ αὐτό καί τήν ἐξόρισαν ἐδῶ καί ἀρκετές δεκαετίες ἀπό τήν Βουλή. Ἡ θολή κρίση τους, γίνεται μέ βάση τή δική τους ἄλογη λογική, τή λογική τοῦ ἄκοσμου κόσμου.

Ἐσεῖς ὅμως, Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς, παρά τίς μικρές παραφωνίες ποῦ παρατηρήθηκαν, πιστεύετε, ἔτσι δέν εἶναι; Πιστεύετε ὅτι στίς Ἐκκλησιές μας κάθε φορά ποῦ τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία, βρίσκεται ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός, σωματικῶς, ἀνάμεσά μας. Πιστεύετε ὅτι ὅταν κοινωνοῦμε, μεταλαμβάνουμε τό Σῶμα καί τό Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας, καί ὄχι ψωμί καί κρασί. Αὐτός εἶναι καί ὁ λόγος, καί τόν γνωρίζετε καλύτερα ἀπό ἐμένα, πού ἡ Θεία Κοινωνία ΔΕΝ μεταδίδει κανένα νόσημα. Πιστεύετε ὅτι σέ ὅλες τίς Ἱερές Ἀκολουθίες βρίσκεται ὁ Παράκλητος, τό Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας, ὁ Θεός μας, καί πώς, ὅταν βρισκόμαστε μαζί μέ τόν Θεό μας, ποιόν θά φοβηθοῦμε;

Ὁ ἅγιος Πορφύριος, ἤθελε τό μοναστήρι του νά εἶναι ἀνοικτό ἐπί 24ώρου βάσεως, γιά νά ἀγκαλιάζει τόν πονεμένο κάθε ὥρα καί στιγμή, ὅπως τά νοσοκομεῖα. Ἄλλωστε καί ἡ Ἐκκλησία θεραπευτήριο εἶναι· αὐτό δέν πιστεύετε καί Ἐσεῖς;

Μόρφου Νεόφυτος: Θεία Λειτουργία, Ἐκκλησιαστικές Ἀκολουθίες καί κορωνοϊός

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΜΟΡΦΟΥ ΓΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΚΑΙ ΚΟΡΩΝΟΪΟ

ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΡΙΣΤΕΠΩΝΥΜΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΟΡΦΟΥ

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΚΑΙ ΚΟΡΩΝΟΪΟΣ

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ὑπέρμετρη ἀνησυχία, ποὺ ἔχει ἐκδηλωθεῖ τὶς μέρες αὐτὲς καὶ τὸ συναφὲς κλίμα, ἕνεκα τῆς ἐπισήμανσης κρουσμάτων τῆς μεταδοτικῆς ἀσθένειας τοῦ λεγομένου κορωνοϊοῦ καὶ στὴν Κύπρο μας, θὰ ἐπιθυμούσαμε νὰ μεταφέρουμε στὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μόρφου τὰ ἑξῆς.

Καταρχήν, ὅπως ἀναφέρουμε καὶ σὲ πρόσφατη Ἐγκύκλιό μας, «ἕνεκα τῆς πλήθυνσης τῶν ἁμαρτιῶν μας καὶ τῆς συνεπαγομένης αὔξησης τῆς πειρασμικῆς ἐνέργειας στὸν κόσμο, ἔχουν συναυξηθεῖ καὶ οἱ ποικίλες ἀσθένειες, ἀσφαλῶς κατὰ παραχώρηση Θεοῦ, ποὺ ἐπιτρέπει τὶς ὅποιες δοκιμασίες γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσει σὲ μετάνοια καὶ ἐπιστροφὴ στὸ θέλημά Του... Ἀλλὰ ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς δίνει πολλὰ ὅπλα πνευματικά, γιὰ νὰ ἀμυνθοῦμε ἐνώπιον καὶ τῆς ἀσθένειας αὐτῆς, ἀλλὰ καὶ κάθε δοκιμασίας, καὶ νὰ ἐξιλεώσουμε τὴν ἀγαθότητά Του. Πρώτιστο ὅπλο ἡ εἰλικρινής μας μετάνοια καὶ Ἐξομολόγηση, καὶ ἡ διόρθωση τῆς ἁμαρτωλῆς μας ζωῆς. Καὶ μαζί, ἡ θερμὴ προσευχὴ γιὰ ὅλο τὸν κόσμο, γιὰ τὸν παναθρώπινο πόνο, ἡ ἐλεημοσύνη, ἡ συγχωρητικότητα τῶν ἄλλων, ἡ ἀγάπη, ἡ ἐνάρετη ζωή, ἡ ἐνσυνείδητη μετοχὴ στὴν Θεία Κοινωνία...».

Ἡ Θεία Λειτουργία, δηλαδὴ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἀλλὰ καὶ ὁποιοδήποτε Μυστήριο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ τελοῦνται μὲ τὴ συνάθροιση τῶν πιστῶν ἐπὶ τὸ αὐτό, μέσα στὸ πλαίσιο τῆς λατρείας τοῦ μόνου Ἀληθινοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, ἀκολουθώντας τὴν θεοπαράδοτη ἐντολὴ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶπε, «τοῦτο (τὸ Μυστήριο τῆς Εὐχαριστίας) ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν», καθὼς καὶ τὴν ἀνέκαθεν λειτουργικὴ πράξη τῆς Ἐκκλησίας, δὲν μποροῦν νὰ ὑποβιβαστοῦν καὶ νὰ θεωρηθοῦν ὡς ἁπλὲς συναθροίσεις ἀνθρώπων. 

Ἡ ἀκολουθία τῆς Θείας Μεταλήψεως και Εὐχαριστίας

Στὸ « Ἱερατικὸν» λειτουργικὸν βιβλίον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καθὼς καὶ στὸ «Ὡρολόγιον τὸ Μέγα» ὑπάρχει μιὰ ἀκολουθία ἐπιλεγομένη «Ἀκολουθία τῆς Θείας Μεταλήψεως». Πρόκειται γιὰ μιὰ ἐκτενὴ ἀκολουθία ποὺ διαβάζεται ὄχι μόνον ἀπὸ τὸν ἱερέα ποὺ πρόκειται νὰ ἱερουργήσει τὰ Ἄχραντα Μυστήρια ἀλλὰ καὶ ἀπὸ κάθε Ὀρθόδοξο πιστὸ ποὺ ἐπιθυμεῖ νὰ μεταλάβει τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἀκολουθία αὐτὴ ἐμφανῶς προέρχεται ἀπὸ τὴ μοναστικὴ παράδοση.

Μὲ τὴν ἀνάγνωση τῆς Ἀκολουθίας τῆς Θείας Μεταλήψεως γίνεται ἡ πνευματικὴ προετοιμασία κάθε πιστοῦ. Ὁ πιστὸς ὀφείλει πρὶν τὴ μετάληψη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων νὰ προσευχηθεῖ ἰδιαιτέρως ὄχι γιὰ νὰ ἀποκτήσει τὴν ἀξιότητα γιὰ τὴν προσέλευσή του στὸ ἅγιο Ποτήριο, ὅσο γιὰ τὴ συνειδητοποίηση τῆς ἁμαρτωλότητάς του.Κανεὶς ἐκ τῶν πιστῶν, ποὺ προσέρχονται στὰ Ἄχραντα Μυστήρια, εἴτε πρόκειται περὶ κληρικῶν εἴτε περὶ λαϊκῶν, δὲν εἶναι κατ’ οὐσίαν πανέτοιμος, οὔτε κεκαθαρμένος καὶ ἀπαλλαγμένος ἀπὸ ἁμαρτίες. Γιὰ τὴν συναίσθηση αὐτῆς τῆς ἁμαρτωλότητας σπουδαῖο ρόλο παίζει ἡ πνευματικὴ προετοιμασία τοῦ πιστοῦ πρωτίστως μὲ τὸ μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως-μετανοίας καὶ ἀκολούθως μὲ τὴν ἀδολεσχία καὶ τὴ μελέτη τοῦ Θείου Λόγου, δηλ. μὲ τὴν ἀνάγνωση-μελέτη τῶν Ἁγίων Γραφῶν καὶ τῶν Πατερικῶν συγγραμμάτων. Ὁ πιστὸς ὅταν μελετᾶ καὶ προσπαθεῖ νὰ μιμεῖται τὰ ὅσα διαβάζει τότε μέσα στὴν ψυχή του ἀρχίζει νὰ αὐξάνει ὁ πόθος γιὰ τὴν ἕνωσή του μὲ τὸ Θεὸ καὶ τοὺς Ἁγίους Του. Ἔτσι καὶ τὰ κείμενα ποὺ περιλαμβάνονται στὴν ἀκολουθία τῆς Θείας Μεταλήψεως χαρακτηρίζονται λίαν κατανυκτικὰ καὶ φέρνουν τὴν ψυχὴ στὴ μετάνοια καὶ στὴ συντριβή.

Ἡ Ἀκολουθία τῆς Θείας Μεταλήψεως χωρίζεται σὲ τρία μέρη:

Α. Τὸ πρῶτο μέρος τῆς Ἀκολουθίας διαβάζεται ἀποβραδὶς κατὰ τὴν ἀκολουθία τοῦ Μικροῦ Ἀποδείπνου. Μετὰ τὴν ἀνάγνωση τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως («Πιστεύω εἰς ἕναν Θεόν…») διαβάζεται μὲ κατάνυξη ὁ κανόνας τῆς Ἀκολουθίας τῆς Θείας Μεταλήψεως ποὺ ἔχει ἀκροστιχίδα κατ’ ἀλφάβητον, δηλ. κάθε τροπάριο τοῦ κανόνα ἀρχίζει μὲ ἕνα ἀπὸ τὰ γράμματα τοῦ ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου, δηλ. τὰ τροπάρια ξεκινοῦν ἀπὸ τὸ γράμμα Α καὶ καταλήγουν στὸ γράμμα Ω, ἐν συνόλῳ 24 τροπάρια, ὅσα καὶ τὰ γράμματα τοῦ ἀλφαβήτου. Ὁ κανόνας εἶναι ποίημα τοῦ ὑμνογράφου Θεογνώστου καὶ ψάλλεται σὲ ἦχο β’. Ἡ α’ ὠδὴ ἔχει ὡς εἱρμό της τό: «Δεῦτε λαοί». Ἀφοῦ τελειώσει ἡ ψαλμωδία ἤ ἡ ἀνάγνωση τοῦ κανόνα συνεχίζει τὸ Μικρὸν Ἀπόδειπνον μὲ τό: «Ἄξιον ἐστιν…», τὸ Τρισάγιον καὶ τὰ ὑπόλοιπα τοῦ Ἀποδείπνου.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ: ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ τῆς Θ' ΩΡΑΣ (Ἑνάτη)

Ἱερεὺς Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Δόξα σοι ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι. 

Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος καὶ σῶσον ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἀμήν.

Ἅγιος ὁ Θεός, ἅγιος ἰσχυρός, ἅγιος ἀθάνατος ἐλέησον ἡμᾶς (ἐκ τρίτου).

Δόξα... Καὶ νῦν...

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς.

Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν.

Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν.

Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν,

ἕνεκεν του ὀνόματός σου.

Κύριε ἐλέησον (ἐκ τρίτου)

Δόξα... Καὶ νῦν...

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπί τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ἱερεὺς Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία...

Ἀμήν.

Κύριε ἐλέησον ιβ'

Δόξα... Καὶ νῦν...

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ: ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ τῆς ΣΤ' ΩΡΑΣ (Έκτη)

Ἱερεὺς Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Δόξα σοι ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι. 

Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος καὶ σῶσον ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ἀμήν.

Ἅγιος ὁ Θεός, ἅγιος ἰσχυρός, ἅγιος ἀθάνατος ἐλέησον ἡμᾶς (ἐκ τρίτου).

Δόξα... Καὶ νῦν...

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς.

Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν.

Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν.

Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν,

ἕνεκεν του ὀνόματός σου.

Κύριε ἐλέησον (ἐκ τρίτου)

Δόξα... Καὶ νῦν...

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπί τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ἱερεὺς Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία...

Ἀμήν.

Κύριε ἐλέησον ιβ'

Δόξα... Καὶ νῦν...

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστῷ τῷ βασιλεῖ ἡμῶν Θεῷ.

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ, Χριστῷ τῷ βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν.

Ἡ ἀλήθεια γιά τήν "κουφή" ἑβδομάδα

Ἡ ἀλήθεια γιά τήν "κουφή" ἑβδομάδα

Συχνά ἀκοῦμε τήν ἄποψη ὅτι  ἡ ἑβδομάδα πού διανύουμε (πρίν δηλαδή τή Μεγάλη Ἑβδομάδα) ἀποκαλεῖται "κουφή" ἤ "βουβή" ἐπειδή δέν ὑπάρχουν ἀκολουθίες ἐν ἀναμονή τῶν Παθῶν. Εἶναι ὅμως ἀληθές αὐτό;
Ὁ εὐσεβής λαός ἀποκαλεῖ συχνά τήν ἑβδομάδα αὐτή «κουφή» ἤ    «βουβή» μέ μοναδική δικαιολογία ὅτι τήν Ἑβδομάδα αὐτή δέν τελοῦνται Ἀκολουθίες καί ὡς ἐκ τούτου δέν χτυποῦν οἱ καμπάνες τῶν ἱερῶν ναῶν. Ἡ πραγματικότητα ὅμως εἶναι ἀρκετά διαφορετική. Ἀρκεῖ νά ρίξει κανείς μία ματιά στά Λειτουργικά βιβλία τῆς Ἐκκλησίας μας γιά νά πεισθεῖ ὅτι, ὄχι «βουβή» καί «κουφή» δέν εἶναι αὐτή ἡ Ἑβδομάδα ἀλλά ἀντίθετα εἶναι  πλήρης μηνυμάτων καί θεολογικῶν ἐννοιῶν γύρω ἀπό τό Μυστήριο τοῦ θανάτου ἐν ὄψει ἄλλωστε καί τῆς ἑορτῆς τῆς ἀνάστασης τοῦ Λαζάρου. Παλαιότερα ἡ παραπάνω λαθεμένη ἄποψη γιά τήν "κουφή" ἑβδομάδα ἐκαλλιεργεῖτο καί ἀπό τούς ἴδιους τους ἱερεῖς σάν μία δικαιολογημένη ἴσως προσπάθεια γιά λίγη ξεκούραση λίγο πρίν τόν μεγάλο κόπο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Ἑβδομάδος.

85. Οἱ ἀκολουθίες πρέπει νά γίνονται μέ ἀγάπη πρός τόν Θεό, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

85. Οἱ ἀκολουθίες πρέπει νά γίνονται μέ ἀγάπη πρός τόν Θεό, Βίος καί λόγοι Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 15-3-2019, ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.gr Κατέβασμα ὁμιλιῶν ἀπό τό YouTube σέ mp3 http://hristospanagia3.blogspot.gr/20...

Ἀκολουθία γιὰ τὸν Ὅσιο Ἰάκωβο τὸν ἐν Εὐβοία

  Ἐκδόθηκε καὶ διακινεῖται ἀπό τὴν Ἱερά Μονή Ἀμπελακιωτίσσης Η ΠΡΩΤΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ποὺ ἐγράφη γιὰ τὸν Ὅσιο Ἰάκωβο τὸν Νέο Ἀσκητὴ τὸν ἐν Εὐβοία (Τσαλίκη) ὁ ὁποῖος ἐορτάζει στὶς 22 Νοεμβρίου.