Ἡ κ. Μαρίκα Φούρα κατέγραψε ἕνα θαυμαστό γεγονός, τό ὁποῖο κατέθεσε ἐγγράφως στό Μητροπολίτη Πατρῶν:

«Η κ. Μαρίκα Φούρα κατέγραψε ἕνα θαυμαστό γεγονός, τό ὁποῖο κατέθεσε ἐγγράφως στό Μητροπολίτη Πατρῶν: “Εὐσεβάστως, Σεβασμιώτατε ἅγιε Πατρῶν, λαμβάνω τό θάρρος να Σᾶς ἀναφέρω ἕνα συμβάν πού ἔλαβε χώρα κατά τή Θ. Λειτουργία μιᾶς Κυριακῆς τοῦ 1942 στον Ι. Ναό Αγ. Αἰκατερίνης Πατρῶν.

Κύριε, μάθε μας ν’αγαπήσουμε αὐτοὺς ποὺ δὲν ἀγαπήθηκαν.

«Κύριε, μάθε μας ν’αγαπήσουμε αυτούς που δεν αγαπήθηκαν. Κάνε μας να υποφέρουμε με τον πόνο των άλλων. Μην επιτρέψεις πια να ευτυχούμε μόνοι μας… Δος μας την αγωνία της παγκόσμιας δυστυχίας και φύλαξέ μας από τη λησμονιά των άλλων»

(†Αρχιμ. π. Γερβάσιος Ιωάν. Ραπτόπουλος) 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/04/blog-post_486.html

Ὁ Δούρειος ἵππος τοῦ παπισμοῦ... ΄΄ ΟΥΝΙΑ ΄΄

Περί της Ουνίας...

Του Αρχιμ. Γερβ. Ραπτοπούλου.

Άλλη φαίνεται η Ουνία κι' άλλη είναι. Φαίνεται Ορθόδοξη, και να γιατί.

Οι κληρικοί της Ουνίας, οι Ουνίτες, έχουν αμφίεση Ορθοδόξου κληρικού. Φορούν ράσο, καλιμαύχι. Έχουν γένεια. Τέλεια εμφάνιση Ορθοδόξου κληρικού. Οι Εκκλησίες τους είναι καθ' όλα ορθόδοξες. Λείπουν εκείνα τα ψυχρά αγάλματα, που δίνουν την εικόνα και την αίσθηση ειδωλολατρικού Ναού. Αντί για αγάλματα έχουν αγιογραφίες. Και η όλη δομή του Ναού, εσωτερικά και εξωτερικά, ορθόδοξη. Η θεία Λειτουργία τελείται στη γλώσσα κάθε Έθνους στο οποίο δρα πάντα προσηλυτιστικά η Ουνία. Ίδια η θεία Λειτουργία. Κανείς απλοϊκός χριστιανός Ορθόδοξος δεν θα μπορούσε να υποπτευθεί τίποτε το ξένο προς την Ορθοδοξία. Έτσι θα μπορούσαν απλοί Χριστιανοί μας να συμβουλεύονται Ουνίτες ιερείς και να εκκλησιάζονται ακόμα σε Ουνιτικές Εκκλησίες.

Αλλά όλα αυτά είναι ο Δούρειος ίππος. Είναι η προβιά. Μέσα στο Δούρειο Ίππο κρύβονται οι άνθρωποι του Πάπα. Κρύβονται οι φανατικοί Λατίνοι, που σαν σκοπό έχουν να υποτάξουν κάθε Ορθόδοξο χριστιανό στον Πάπα.

Γιατί ἀρρωσταίνουμε;;

Αρχιμ. Γερβάσιος Ι. Ραπτόπουλος.

«Ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς μου τὸν Θεὸν ἐξεζήτησα» (Ψαλμ. 76,3)

Επίκαιρο το θέμα της αρρώστιας. Πάντοτε επίκαιρο. Επίκαιρο, γιατί πάντοτε υπάρχουν άρρωστοι. Άρρωστοι στα σπίτια. Άρρωστοι στις Κλινικές. Άρρωστοι στα Νοσοκομεία. Και όχι μόνο φτωχοί, αλλά και πλούσιοι. Όχι μόνο μεγάλοι, αλλά και μικροί. Όχι μόνο ολιγογράμματοι και αγράμματοι, αλλά και μορφωμένοι. Από όλες τις τάξεις. Όλοι αρρωσταίνουν. Όλοι. Όλος ο κόσμος. Γιατί όμως; Μεγάλο το θέμα. Αλλά λακωνικά θα γράψουμε. Με λίγα λόγια και όσο μπορούμε απλά και καταληπτά. Γιατί, λοιπόν, αρρωσταίνουμε;

* Επειδή αμαρτάνουμε. Αυτό λέει η Αγία Γραφή. Λέει: «Ο αμαρτάνων έναντι του ποιήσαντος αυτόν εμπέσοι εις χείρας ιατρού» (Σοφ. Σειράχ 38;15). Όποιος αμαρτάνει θα αρρωστήσει και θα πέσει στα χέρια των γιατρών. Πολλές είναι οι αρρώστιες που προέρχονται από τις αμαρτίες. Πολλές. Όχι όλες. Αυτό παρατηρεί ο ιερός Χρυσόστομος. Γράφει: «Πάντα τα νοσήματα εξ αμαρτημάτων; Ου πάντα μεν, αλλά τα πλείονα». Στην περίπτωση αυτή το φάρμακο το ξέρουμε. Το είπε ο Κύριος στον παραλυτικό της Βηθεσδά. Θυμηθείτε Τα λόγια του: «Ιδε υγιής γέγονας μηκέτι αμάρτανε, ίνα μή χείρόν τι σοί γένηται» (Ιωάν. ε,14). Άρρωστοι που γίνατε καλά, μη ξανααμαρτάνετε, γιά να μη σας συμβούν χειρότερα. Σας το λέει ο Χριστός. Ακούστε τη Φωνή Του.

* Γιά να θυμόμασθε το Θεό. Κάποιος πήγε να επισκεφθή έναν άρρωστο. Ο επισκέπτης εξέφρασε όλη του τη συμπάθεια και τη λύπη γιά την αρρώστια του. Αλλά ο άρρωστος του είπε κάτι που του έκανε εντύπωση και που το θυμόταν σε όλη του τη ζωή: «Ξέρεις γιατί ο Θεός μας αφήνει, πολλές φορές, να πέσουμε με την πλάτη στο κρεββάτι; Γιά να κοιτάξουμε λίγο και προς τα άνω!...». Έτσι είναι. Στην ανάγκη, στην αρρώστια, θυμόμασθε τον Θεό. Ο Δαβίδ έλεγε συχνά: «Εν ήμερα θλίψεώς μου τον Θεόν εξεζήτησα» (Ψαλμ. 76,3). Στη θλίψη μου θυμήθηκα και ζήτησα τον Θεό.