Ἐκκλησιαστικὴ Περιουσία, Μισθοὶ Κληρικῶν καὶ Ἐρωτήματα ποὺ Δὲν Μπορεῖ νὰ Ἀποφύγει ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἱερώνυμος.

Από τον Μάρκο (Σχολιαστής Θρησκευτικών Θεμάτων στο Helleniscope)

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος απαντά στη δημόσια συζήτηση σχετικά με την κάλυψη των μισθών των κληρικών από την κυβέρνηση: romfea.gr/

Υπενθυμίζει σε όλους ότι η συντριπτική πλειοψηφία της εκκλησιαστικής περιουσίας (ακίνητης περιουσίας) που υπήρχε την εποχή της Ελληνικής Επανάστασης είχε ήδη δωρηθεί στο ελληνικό κράτος και ότι η ρύθμιση που ισχύει σήμερα χρονολογείται από εκείνες τις συμφωνίες μεταβίβασης γης.

Μέχρι στιγμής, όλα καλά. Ωστόσο, είναι πασίγνωστο «μυστικό» ότι μετά τη θητεία του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο δεν εκτίμησε το είδος του «ανταγωνισμού» που αντιπροσώπευε μια εκκλησιαστική προσωπικότητα του βεληνεκούς του. Ως αποτέλεσμα, φρόντισαν ώστε ο επόμενος Αρχιεπίσκοπος να είναι ένα πολύ πιο «σιωπηλό αρνί» σε σύγκριση.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της θητείας του Ιερώνυμου, η νομοθετική κατάσταση της εκκλησιαστικής περιουσίας έχει υποστεί μεγαλύτερη επιδείνωση —υπέρ της κυβέρνησης— από ό,τι κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών πριν. Επομένως, το ξαφνικό ενδιαφέρον του για το ζήτημα φαίνεται μάλλον περίεργο αν το εξετάσουμε σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο αδράνειας και σιωπηλών αντιδράσεων.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 1

Τι σκεφτόταν ο Αρχιεπίσκοπος όταν αποδυνάμωνε τη θέση της Εκκλησίας επιτρέποντας στην κυβέρνηση να φορολογεί περιουσιακά στοιχεία του Αγίου Όρους που βρίσκονται εκτός του Άθωνα—κάτι που δεν είχε γίνει ούτε καν υπό την Οθωμανική κυριαρχία των Τούρκων;

Ἐπιστολή τοῦ π. Δαμασκηνοῦ ἀπό τό Ἱερόν Κελλίον τοῦ Φιλαδέλφου, Καρυῶν Ἁγίου Ὄρους γιά τήν Ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος τήν ἐκκλησιαστικὴ περιουσία καί τό Κοινοτικὸ σύστημα αὐτοδιοικήσεως

Επιστολή του πατρός Δαμασκηνού από το Ιερόν Κελλίον του Φιλαδέλφου, Καρυών Αγίου Όρους με θέμα:1. Ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος. 2. Ἐκκλησιαστικὴ περιουσία. 3. Κοινοτικὸν σύστημα αὐτοδιοικήσεως.

Ἱερομόναχος Δαμασκηνὸς

Ἱερὸν Κελλίον τοῦ Φιλαδέλφου                              Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 2.2.2019

Τ.Θ. 73

63086 Καρυαὶ                                                                                             

Ἅγιον Ὄρος Ἄθω                                                                                                    

Ἀριθμὸς πρωτ. 90                                                   

Θέμα : 1. Ἀναθεώρησις τοῦ Συντάγματος

2. Ἐκκλησιαστικὴ περιουσία
3. Κοινοτικὸν σύστημα αὐτοδιοικήσεως
4. Τῇ Σεπτῇ Ἱεραρχίᾳ τῆς

                                                                        Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς

                                                                        Ἑλλάδος

2. Τῇ Ἱ. Ἐπαρχιακῇ Συνόδῳ

                                                                        Ἐκκλησίας Κρήτης.

                        Σεπτοὶ Ἅγιοι Πατέρες,

1. Εἶναι ὀδυνηρόν, ὁσάκις ὁ Πρόεδρος τῆς Ἱεραρχίας, μιᾶς τοπικῆς Ἐκκλησίας, ὁ τεταγμένος φρουρὸς τοῦ Συνοδικοῦ συστήματος, ὁ φρουρὸς τῆς Ἀληθείας, τῶν δογμάτων καὶ τῶν ἱερῶν κανόνων, ὁ φῦλαξ τῆς ποίμνης ἀπὸ τοὺς λύκους, ἀντὶ νὰ συνεργάζεται, συνοδικῶς, μὲ τοὺς ἀδελφούς του Ἀρχιερεῖς, νὰ ἐνεργῇ μονομερῶς καὶ ἐγωϊστικῶς, συνεργαζόμενος μὲ τοὺς δεδηλωμένους ἐχθροὺς τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς ἐν Χριστῷ Ἀληθείας, προκειμένου να ἐπιβάλῃ τὰ προσωπικά του καὶ πεπλανημένα φρονήματα, εἰς τὸν τρόπον διοικήσεως τῶν Ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων.

            Ὡσαύτως εἶναι τραγικόν, ὁσάκις οἱ Ἐκκλησιαστικοὶ ἄνδρες ἐπηρεάζονται ἢ ἄγονται ἀπὸ δυνάμεις τοῦ σκότους καὶ τὰ ἀντιχριστιανικὰ διεθνῆ κέντρα ἐξουσίας, διὰ νὰ καταστρέψουν μίαν σχέσιν αἰώνων καὶ χιλιετιῶν, τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους καὶ τῆς Ἐκκλησίας, τὸ ὁποῖον εἶναι αὐτὸ τῆς συναλληλίας.

                        Τὸ σύστημα τοῦτο εἰς τὴν διαχρονικὴν ἱστορίαν τοῦ Ἑλληνισμοῦ, καὶ κυρίως εἰς τὴν αὐτοκρατορίαν τῆς Ν. Ρώμης –Κων/πόλεως, συνετέλεσε νὰ διατηρηθῇ ὁ Ἑλληνισμὸς εἰς τὴν ἱστορίαν, νὰ ἀναδειχθοῦν μυριάδες, μυριάδων ἁγίων μαρτύρων  καὶ ὁμολογητῶν, πολῖται τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ὡς καὶ νὰ μεταδόσῃ τὰ φῶτα τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ εἰς πρῴην βάρβαρα ἔθνη καὶ λαούς, ὡς εἶναι ἡ ἀνατολικὴ Εὐρώπη, καὶ ἡ Ἀφρική.

            Οὐδεὶς λαὸς τοῦ πλανήτου ἔμεινε ἀνεπηρέαστος ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸν Πολιτισμόν, διαδοθέντα προχριστιανικῶς ἀπὸ τὸν Μακεδόνα Μ. Ἀλέξανδρον, καὶ εἰς τὴν ἐποχὴν τοῦ μεταλλαγμένου διὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ Ἑλληνισμοῦ, διὰ τοῦ Βυζαντίου.

            Αὕτη εἶναι ἡ δόξα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων καὶ τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου, καὶ τῶν Μακεδόνων, ὡς καὶ τοῦ χριστιανικοῦ Βυζαντίου. Οἱ Σκοπιανοὶ εἶναι καὶ κλέπται καὶ λησταὶ τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ.

            Μνημεῖα τοῦ διαχρονικοῦ πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων εἶναι ὁ Παρθενὼν καὶ ἡ Ἁγία Σοφία Κων/πόλεως.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: «Ολόκληρη η Ορθοδοξία μοιάζει να κοιμάται»

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος:

«Ὁλόκληρη ἡ Ὀρθοδοξία μοιάζει νὰ κοιμᾶται»

«Οἱ ταγοὶ τοῦ λαοῦ –Πατριάρχαι καὶ Ἀρχιεπίσκοποι– προδίδουν τὴν Ἐκκλησία χωρὶς δισταγμὸ ἀνοίγουν τὴν πόρτα στὸν Οἰκουμενισμό»

(Ὁμιλία εἰς τὸν προφ. Ἡσαΐα, ἀριθ. 85, 1997, Ἱ. Μ. Παντοκράτορος)

«...Καὶ μία ὁλόκληρη τοπικὴ Ἐκκλησία μπορεῖ νὰ καθεύδει καὶ νὰ ἔχει ἀνάγκη αὐτῆς τῆς ἀφυπνίσεως. Θὰ λέγαμε ἀκόμη, ἂν ξεχωρίσουμε πρόσωπα μόνο, ὅτι καὶ σὲ ὁλόκληρη τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία (ὅπως θὰ συμβεῖ καὶ συμβαίνει ἤδη στὰ ἔσχατα, διότι εἴμεθα στὴν περιοχὴ τῶν ἐσχάτων, ἐν ὄψει τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ ἀντιχρίστου), ὁλόκληρη ἡ Ἐκκλησία νὰ εἶναι σὲ μιὰ κατάσταση ναρκώσεως, ἔξω ἀπὸ πρόσωπα, ἔξω ἀπὸ πρόσωπα -τὸ λέγω δυὸ φορές-, τὰ ὁποῖα θὰ εἶναι σὲ κατάσταση ἐγρηγόρσεως.

Ὁ Χριστὸς πόσες φορὲς τὸ εἶπε: «Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμόν». Αὐτὸ τὸ «γρηγορεῖτε» εἶναι ἀναγκαιότατον σύνθημα πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν· καὶ βέβαια δὲν γρηγοροῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι· μακάριοι ὅμως οἱ γρηγοροῦντες. Καὶ τοῦτο διότι ἔρχεται φοβερὴ ἐποχή. Ζοῦμε τὴν ἐποχὴ αὐτή, ἔχουμε εἰσέλθει στὴν περιοχὴ αὐτῆς τῆς φοβερῆς ἐποχῆς.

Η Εκκλησιαστική περιουσία και οι υποχρεώσεις του κράτους.

Μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους (1828), ενώ διατηρείται στη συνείδηση του πληρώματος της εκκλησίας η πίστη στο ιερό και αναπαλλοτρίωτο της εκκλησιαστικής περιουσίας με διάφορα νομοθετήματα επιβάλλεται κατά καιρούς η αναγκαστική απαλλοτρίωση τμημάτων της.

• Η αντιβασιλεία του Όθωνα (αλλοεθνής και προτεσταντική) πιστεύοντας ότι η περιουσία της Εκκλησίας αποτελεί θησαυρό που κληροδοτήθηκε από τους προγόνους στο ελληνικό έθνος και λησμονώντας την ανεκτίμητη προσφορά των ορθοδόξων μοναστηριών στους παλαιότερους και στους ακόμα νωπούς τότε αγώνες της εθνικής παλιγγενεσίας, με τα βασιλικά διατάγματα του 1833 και 1834 απεφάσισε τη διάλυση 416 μοναστηριών και τη διάθεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους με το πρόσχημα να συσταθεί το "Εκκλησιαστικό Ταμείο".Ήταν όμως τόσο κακή η σύσταση και οργάνωση του ταμείου αυτού, ώστε το μόνο που συνέβη ήταν η διαρπαγή της εκκλησιαστικής περιουσίας και η πώληση - εκ μέρους επιτηδείων - ιερών σκευών και κειμηλίων στα παζάρια.

Η Αγία Φιλοθέη και το «Σκάνδαλο» Βατοπαιδίου

Η αγία Φιλοθέη με γυναίκες που εύρισκαν κοντά της καταφύγιο. Πίνακας Ε. Δούκα, Ιερός Ναός Αγίας Φιλοθέης, Φιλοθέη.

VatopaidiFriend: Η αγία Φιλοθέη, για την εκτέλεση του πνευματικού και του κοινωνικού έργου που είχε ανατεθεί στο μοναστήρι της από τον Θεό, είχε μαζέψει μεγάλη περιουσία. Δεν έλειψαν, βέβαια, οι “έξυπνοι”, οι οποίοι καταπατούσαν και διεκδικούσαν τα κτήματα της μονής. Όμως η αγία Φιλοθέη, που ήταν βέβαια μεγάλη ασκήτρια, δεν θυσίασε την περιουσία που διαχειριζόταν ως ιερή παρακαταθήκη... Έκανε το ίδιο πράγμα λαμόγια που έκανε και ο Γέροντας Εφραίμ. Υπερασπίστηκε δυναμικά την περιουσία της μονής της, όπως όφειλε να κάνει, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να έρθει σε ρήξη με όλη την Αθήνα. (Δείτε ιδίως τί γράφει προς το τέλος.)
Περνούσε τώρα τις μέρες της με νηστείες, με αγρυπνίες, με προσευχές, με μελέτη και καλωσύνες. Σαν την μέλισσα εργαζότανε και μάζευε το μέλι της αρετής.
Τότε την διέταξε εν οράματι ο Άγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος να κτίση ένα παρθενώνα (=γυναικείο μοναστήρι).

Θα δεχόταν ο Χριστός τόση λάμψη στις Εκκλησίες;

ΘΑ ΔΕΧΟΤΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΣΗ ΛΑΜΨΗ ΣΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ;

Απάντηση σε μια επιστολή

Του Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς Επισκ. Αχρίδος

Στο προηγούμενο γράμμα μου απαντάτε πάλι με ερώτηση: «Θα ανεχό­ταν ο Χριστός τόση λάμψη στην Εκκλησία;». Οπωσδήποτε. Το ανεχόταν και τότε, θα το ανεχόταν και τώρα. Τότε υπήρχε στα Ιεροσόλυμα ο ναός του Σολομώντα, ένα από τα σπάνια θαύματα της αρχιτεκτονικής και πο­λυτέλειας στον κόσμο. Τούτος ο ναός είχε περισσότερο χρυσό και πολύτι­μες πέτρες εσωτερικά απ' ό,τι έχουν σήμερα όλοι οι χριστιανικοί ναοί στα Βαλκάνια. «Και όλον τον οίκον περιέσχε χρυσίω έως συντέλειας παντός του οίκου» (Γ' Βασ. 6,22). Σ' αυτό το ναό έμπαινε ο Χριστός πολλές φορές, όμως ποτέ δεν εξέφρασε τη δική σας σκέψη, ότι θα έπρεπε όλα αυτά να με­ταμορφωθούν σε ψωμί και να φαγωθούν.

 Αυτός προέβλεψε την κατάρ­ρευση αυτού του ναού και ο ναός καταστράφηκε, αλλά όχι εξαιτίας του χρυσού στον ναό, αλλά εξαιτίας της λάσπης στις ανθρώπινες ψυχές. Εμένα με ευχαριστεί που δείχνετε ελεήμων προς τους φτωχούς, αλλά ακόμα πε­ρισσότερο θα με ευχαριστούσε εάν δείχνατε ελεήμων με τη δική σας περι­ουσία και όχι των άλλων.

Δεν θα ήθελα να σας δω όμως στήν ίδια πλευρά με τον Ιούδα. Θα θυμάστε πώς ο Ιούδας θέλησε κάποτε να φανεί πιο ελε­ήμων από τον Χριστό...