Ἀφιέρωμα: "Ἀνάστασις νεκρῶν - Καύση ἢ ταφή;"

Πρὶν ἀπὸ ἑκατὸ ἢ διακόσια χρόνια,

ὅλοι ἐμεῖς ποὺ ἤμασταν;

Δὲν γνωρίζουμε τὸν τρόπο δημιουργίας

τοῦ ἀνθρώπινου σώματος;

Δὲν γνωρίζεις ὅτι ἀπὸ ἁπλὴ

καὶ ἀσθενικὴ καὶ ἀσχημάτιστη

ὕλη γεννιόμαστε;

Καὶ ἀπ’ αὐτὴ τὴν ἁπλὴ καὶ

ἀσθενικὴ ὕλη σχηματίζεται

καὶ τὸ ἀνθρώπινο σῶμα καὶ

ἀποκτᾶ δύναμη στὰ νεῦρα,

λάμψη στὰ μάτια,

ὄσφρηση στὴ μύτη,

ἀκοὴ στ’ αὐτιά,

ὁμιλία στὴ γλώσσα,

παλμοὺς στὴν καρδιά,

ἐργασία στὰ χέρια,

ὁδοιπορία στὰ πόδια καὶ

κάθε ἄλλο χαρακτηριστικὸ τῶν μελῶν.

Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων. Κατήχηση ΙΖ «Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον»: ἁγιογραφικές περικοπές περί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στήν Καινή Διαθήκη

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων

ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΙΖ΄(παράγραφοι Ε΄- ΛΗ΄)

«Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον»:

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

Ε΄. Το Άγιο Πνεύμα έχει βέβαια διάφορες ονομασίες, Ένα όμως και το Αυτό είναι το Πνεύμα το Άγιο, αυτοζωή, αυθυπόστατο και πάντοτε παρευρίσκεται με τον Πατέρα και τον Υιό. Και όχι πως από το στόμα και τα χείλη του Πατέρα ή του Υιού λαλείται ή αναπνέεται, ούτε πως στον αέρα διαχέεται, αλλά είναι ενυπόστατο. Λαλεί και Αυτό και ενεργεί και διακυβερνά πάνσοφα και αγιάζει ταυτισμένο βουλητικά και ενεργητικά με τον Πατέρα και τον Υιό, αλλά χωρίς να χάνει τη δική Του ξεχωριστή υπόσταση. Δηλαδή η σωτήρια οικονομία προς εμάς είναι συνεχής, σύμφωνη και μία. Και προέρχεται από τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, όπως ήδη έχουμε εξηγήσει. Θέλω δηλαδή να θυμάστε όσα τελευταία είπαμε. Και εκείνο να ξέρετε καλά, ότι δεν είναι άλλο το Πνεύμα στον μωσαϊκό Νόμο και στους Προφήτες και άλλο στα Ευαγγέλια και στους Αποστόλους, αλλά είναι Ένα και το Αυτό το Πνεύμα το Άγιο και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, το Οποίο μίλησε στις θείες Γραφές.

ΣΤ΄ Τούτο το Πνεύμα το Άγιο είναι που ήρθε στην Αγία Παρθένο Μαρία· διότι επειδή Εκείνος που θα γεννιόταν ήταν ο Χριστός, ο Μονογενής, δύναμη από τον Ύψιστο την περικύκλωνε και τη διαπότιζε· και το Πνεύμα το Άγιο που ήρθε σε αυτήν[βλ. Λουκ. 1,35: «Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ· Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ(:Και ο άγγελος τής αποκρίθηκε: “Θα έλθει σε σένα το Πνεύμα το Άγιον. Αυτό θα σε καθαρίσει από το προπατορικό αμάρτημα και θα σε εξαγιάσει. Και η δύναμη του Υψίστου θα ρίξει τη δημιουργική και προστατευτική σκέπη της πάνω σου. Γι’ αυτό και το απολύτως αναμάρτητο και άγιο βρέφος που θα γεννηθεί με τον υπερφυσικό αυτό τρόπο, θα αναγνωρισθεί ότι είναι ο ίδιος ο Υιός του Θεού)»] την εξαγίαζε, για να της δώσει τη δυνατότητα να καταστεί άξια να δεχτεί Αυτόν, δια του Οποίου δημιουργήθηκαν τα πάντα[πρβ. Ιω.1,3: «Πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν(:Όλα τα δημιουργήματα δημιουργήθηκαν δι’ Αυτού, σε συνεργασία με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα˙ και χωρίς Αυτόν δεν έγινε το παραμικρό απ’ όλα όσα έχουν γίνει)»].

Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Κατηχήσεις ΙΕ σχετικὰ μὲ τὸ ἄρθρο τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως «Καὶ ἐρχόμενον ἐν δόξῃ κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς Βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος»

ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, ΚΑΤΗΧΗΣΕΙΣ

KΑΤΗΧΗΣΗ ΙΕ΄[φωτιζομένων]:

σχετικά με το άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως

«Καὶ ἐρχόμενον ἐν δόξῃ κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς Βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος»

Α’ Σύμφωνα με την πίστη της Εκκλησίας μας, σας διδάσκουμε και σας πληροφορούμε ότι ο Χριστός θα παρουσιαστεί στους ανθρώπους δύο φορές και όχι μόνο μία και ότι η Δεύτερη Παρουσία Του θα είναι ασύγκριτα πιο λαμπρή και πιο ένδοξη από την πρώτη. Διότι στην πρώτη φανερώθηκε σε όλη την έκτασή της η υπομονή του Χριστού, ενώ στη δεύτερη θα φανερωθεί όλη η δύναμη και η δόξα της Βασιλείας Του.

Βέβαια, στο θεανδρικό πρόσωπο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, λόγω της διπλής φύσεώς Του, τα περισσότερα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία της υποστάσεώς Του έχουν χαρακτήρα διφυή, έχουν δύο μορφές και δύο λειτουργίες. Διπλή είναι η Γέννηση. Μία από τον Θεό, πριν από τους ατελεύτητους αιώνες, και μία από την Παρθένο, που πραγματοποιήθηκε μέσα στον χρόνο, με σκοπό να πετύχει τη σωτηρία των ανθρώπων μέχρι τη δεύτερη Παρουσία Του(οπότε και θα ολοκληρωθούν οι αιώνες, θα τελειώσει ο προορισμένος από τον Θεό χρόνος, θα ανακεφαλαιωθούν το πάντα στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού). Δύο είναι και οι κάθοδοι. Μία «κεκαλυμμένη» που έγινε αθόρυβα, όπως η πάχνη της αυγής ανεπαίσθητα μουλιάζει τα παρατημένα στο ύπαιθρρο ποκάρια των μαλλιών[πρβ. Ψαλμ. 71,6: «Καταβήσεται ὡς ὑετὸς ἐπὶ πόκον καὶ ὡσεὶ σταγὼν ἡ στάζουσα ἐπὶ τὴν γῆν»] και η δεύτερη, η μέλλουσα, που θα είναι ένδοξη. Κατά την πρώτη Του Παρουσία σπαργανώθηκε στην φάτνη[πρβ. Λουκ. 2,7: «Καὶ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι(:Και γέννησε τον πρώτο και μονογενή υιό της, και τον περιτύλιξε με σπάργανα και τον έβαλε μέσα στη φάτνη, διότι δεν υπήρχε γι’ αυτούς τόπος στο πανδοχείο που στάθμευσαν για να περάσουν τη νύχτα, λόγω της συρροής πολλών ξένων που ήλθαν να απογραφούν)»].

Στην δεύτερη όμως θα είναι ντυμένος με εκτυφλωτικό και εξαιρετικής λαμπρότητας φως[πρβ. Ψαλμ.103,2: «Ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον»]. Στην πρώτη «ὑπέμεινε σταυρόν, αἰσχύνης καταφρονήσας(:υπέμεινε Σταυρό, αψηφώντας την ντροπή που του επιφόρτιζε)»[Εβρ.12.2]. Στη δεύτερη έρχεται δοξασμένος και περιστοιχισμένος από στρατιές Αγγέλων[πρβ. Ματθ. 25,31: «Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ(:Όταν λοιπόν έλθει ο Υιός του ανθρώπου με τη δόξα Του και μαζί Του όλοι οι άγιοι άγγελοι, τότε θα καθίσει σε θρόνο ένδοξο και λαμπρό)»].

Λοιπόν να μην μένουμε στην πρώτη Παρουσία μόνο, αλλά να περιμένουμε και τη δεύτερη. Και αν είπαμε στην πρώτη «Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου(:Δοξασμένος να είναι Αυτός που έρχεται σταλμένος από τον Κύριο)» [Ματθ. 21, 9], τότε που έγινε η θριαμβευτική Του είσοδος στα Ιεροσόλυμα, και στη δεύτερη θα Του πούμε λατρευτικά: «Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου», όπως ο Ίδιος μας το έχει αποκαλύψει [Ματθ. 23, 39: «Λέγω γὰρ ὑμῖν, οὐ μή με ἴδητε ἀπ᾿ ἄρτι ἕως ἂν εἴπητε, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου(:Διότι σας λέω ότι δεν θα με δείτε πια από τώρα, μέχρι να συνέλθετε και να πιστέψετε. Και τότε, αφού συγκαταριθμηθείτε στα μέλη της Εκκλησίας μου, θα πείτε για μένα: “Ευλογημένος είναι Αυτός που έρχεται στο όνομα του Κυρίου, ως αντιπρόσωπός Του και απεσταλμένος Του”)»].

Έρχεται ο Σωτήρας, όχι για να δικαστεί πάλι, αλλά για να δικάσει αυτούς που Τον δίκασαν. Αυτός, που στην πρώτη Του παρουσία σιωπούσε όταν Τον έκριναν, λέει προφητικά και αποκαλυπτικά στους παράνομους Ιουδαίους, που τον καιρό της Σταύρωσης έπραξαν εκείνα τα τολμηρά: «Ταῦτα ἐποίησας, καὶ ἐσίγησα (:Αυτά έκανες, λαέ μου, και σιώπησα)» [Ψαλμ. 49, 21]. Στην πρώτη Παρουσία ήρθε για να οικονομήσει την σωτηρία του ανθρώπου και δίδασκε με λόγια πειστικά. Στη δεύτερη όμως οι άνθρωποι, έστω και αν δεν θέλουν, θα αναγκαστούν να παραδεχτούν ότι Αυτός είναι «ο Μόνος Βασιλεύς των βασιλευόντων και Κύριος των κυριευόντων».

Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο 2- Περί ἐνανθρωπήσεως κατήχηση πρός Φωτιζόμενους Β', Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο 2- Περί ἐνανθρωπήσεως κατήχηση πρός Φωτιζόμενους Β', Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, 22-12-2024, Ἴερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

 http://hristospanagia3.blogspot.com

Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο- Περί ἐνανθρωπήσεως κατήχηση πρός Φωτιζόμενους Α', Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο- Περί ἐνανθρωπήσεως κατήχηση πρός Φωτιζόμενους Α', Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, 21-12-2024, Ἴερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

Οἱ σημειώσεις τοῦ γέροντα Ἀθανασίου στὸ βιβλίο τῶν ''Κατηχήσεων'' τοῦ ἁγίου Κυρίλλου

Το βιβλίο των ''Κατηχήσεων'' του αγίου Κυρίλλου πάνω στο οποίο δούλεψε ο μακαριστός πατήρ Αθανάσιος και μας άφησε πνευματική κληρονομιά 211 ομιλίες.

Οι σημειώσεις είναι γραμμένες απο τα χεράκια του.

Β. Ἀποδείξεις γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μέσα ἀπό τίς προφητεῖες (14η κατήχηση στούς φωτιζομένους, Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Β. Ἀποδείξεις γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μέσα ἀπό τίς προφητεῖες (14η κατήχηση στούς φωτιζομένους, Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων), 14-5-2011, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Α. Ἀποδείξεις γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μέσα ἀπό τίς προφητεῖες (14η κατήχηση στούς φωτιζομένους, Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων), , Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Α. Ἀποδείξεις γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μέσα ἀπό τίς προφητεῖες (14η κατήχηση στούς φωτιζομένους, Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων), 7-5-2011, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Β. Ἡ ἀνάσταση τῶν σωμάτων κατά τήν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου (18η Κατήχηση φωτ/νων, 2ο) Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Β. Ἡ ἀνάσταση τῶν σωμάτων κατά τήν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Κυρίου (18η Κατήχηση φωτ/νων, 2ο) 24-11-2012

 

Α. Ἡ ἀνάσταση τῶν σωμάτων κατά τήν Δευτέρα Παρουσία (18η Κατήχηση φωτιζομένων, 1ο μέρος)

Α. Ἡ ἀνάσταση τῶν σωμάτων κατά τήν Δευτέρα Παρουσία (18η Κατήχηση φωτιζομένων, 1ο μέρος), 17-11-2012

 

Περί Ἐκκλησίας καί αἰωνίου ζωῆς (Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, 18η κατήχηση στούς φωτιζομένους, 3ο μέρος), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί Ἐκκλησίας καί αἰωνίου ζωῆς (Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, 18η κατήχηση στούς φωτιζομένους, 3ο μέρος), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 08-12-2012 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ἡ Β΄ Παρουσία καί ἡ Κρίση (Ἁγ. Κυρ. Ἱεροσολύμων), 15η Κατήχηση στούς Φωτιζομένους 3ο μέρος, Ἀρχ. Σάββας Ἀγιορείτης

Ἡ Β΄ Παρουσία καί ἡ Κρίση (Ἁγ. Κυρ. Ἱεροσολύμων), 15η Κατήχηση στούς Φωτιζομένους 3ο μέρος, 5-5-2012

 

Περί Ἀντιχρίστου (Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων), 15η Κατήχηση πρός Φωτιζομένους, 2ο μέρος, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί Ἀντιχρίστου (Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων), 15η Κατήχηση πρός Φωτιζομένους, 2ο μέρος, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 28-04-2012 Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Περί Κρίσεως καί ἀτελεύτητης Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, 15η Κατήχηση πρός Φωτιζομένους, 4ο μέρος, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Περί Κρίσεως καί ἀτελεύτητης Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, 15η Κατήχηση πρός Φωτιζομένους, 4ο μέρος, 12-05-2012, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο, 12η Κατήχηση Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο, 12η Κατήχηση Ἁγ. Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 19-12-2010

 

Τίποτε δέν πάει χαμένο!

Εἶναι γραμμένη κάθε σου προσευχή καί ψαλμωδία, εἶναι γραμμένη κάθε σου ἐλεημοσύνη, κάθε σου νηστεία. Εἶναι γραμμένος κάθε γάμος πού διαφυλάχτηκε στά ὅρια τά ἠθικά, εἶναι γραμμένη κάθε είδους ἐγκράτεια πού ἔγινε γιά χάρη τοῦ Θεοῦ. Ανάμεσα ὅμως σ᾿ ὅλα, ὅσα ὁ Θεός καταγράφει γιά νά μᾶς στεφανώσει, τήν πρώτη θέση τήν ἔχει ἡ παρθενία καί ἡ ἁγνεία καί πρόκειται να λάμπεις σάν ῎Αγγελος.

Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων

(Κατήχηση Φωτιζόμενων ΙΕ', κεφ. ΚΓ',)

https://proskynitis.blogspot.com/2024/03/blog-post_577.html

«Εγώ ἦρθα ἐξ ὀνόματος τοῦ Πατέρα μου καί δέν μέ δέχεσθε, ἄν ὅμως ἄλλος ἔρθει ἐξ ὀνόματος τοῦ ἑαυτοῦ του, ἐκεῖνον θά τόν δεχτεῖτε»

Όι ἀπόγονοι τῶν Ἰουδαίων, μέ τό νά ἀρνοῦνται Αὐτόν πού ἦρθε καί μέ τό νά περιμένουν κακῶς κάποιον πού θά ἔρθει, παραγνώρισαν τόν ἀληθινό Χριστό. Καί μέσα στην πλάνη τους περιμένουν ὡς Χριστό τόν ᾿Αντίχριστο, γιά νά βγεῖ ἀληθινός καί σ᾿ αὐτό ὁ Σωτήρας πού εἶπε: «Εγώ ἦρθα ἐξ ὀνόματος τοῦ Πατέρα μου καί δέν μέ δέχεσθε, ἄν ὅμως ἄλλος ἔρθει ἐξ ὀνόματος τοῦ ἑαυτοῦ του, ἐκεῖνον θά τόν δεχτεῖτε» (Ἰωάν. 5, 43).

Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων

(Κατήχηση Φωτιζόμενων ΙΒ΄ παρ, Β΄ σελ, 315 Ἐκδ. «Ἑτοιμασία» Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Καρέα 1999)

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/02/blog-post_49.html

«Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον»:ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΙΖ΄(παράγραφοι Ε΄- ΛΗ΄)-Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων

ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΙΖ΄(παράγραφοι Ε΄- ΛΗ΄)

«Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον»:

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

Ε΄. Το Άγιο Πνεύμα έχει βέβαια διάφορες ονομασίες, Ένα όμως και το Αυτό είναι το Πνεύμα το Άγιο, αυτοζωή, αυθυπόστατο και πάντοτε παρευρίσκεται με τον Πατέρα και τον Υιό. Και όχι πως από το στόμα και τα χείλη του Πατέρα ή του Υιού λαλείται ή αναπνέεται, ούτε πως στον αέρα διαχέεται, αλλά είναι ενυπόστατο. Λαλεί και Αυτό και ενεργεί και διακυβερνά πάνσοφα και αγιάζει ταυτισμένο βουλητικά και ενεργητικά με τον Πατέρα και τον Υιό, αλλά χωρίς να χάνει τη δική Του ξεχωριστή υπόσταση. Δηλαδή η σωτήρια οικονομία προς εμάς είναι συνεχής, σύμφωνη και μία. Και προέρχεται από τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, όπως ήδη έχουμε εξηγήσει. Θέλω δηλαδή να θυμάστε όσα τελευταία είπαμε. Και εκείνο να ξέρετε καλά, ότι δεν είναι άλλο το Πνεύμα στον μωσαϊκό Νόμο και στους Προφήτες και άλλο στα Ευαγγέλια και στους Αποστόλους, αλλά είναι Ένα και το Αυτό το Πνεύμα το Άγιο και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, το Οποίο μίλησε στις θείες Γραφές.

ΣΤ΄ Τούτο το Πνεύμα το Άγιο είναι που ήρθε στην Αγία Παρθένο Μαρία· διότι επειδή Εκείνος που θα γεννιόταν ήταν ο Χριστός, ο Μονογενής, δύναμη από τον Ύψιστο την περικύκλωνε και τη διαπότιζε· και το Πνεύμα το Άγιο που ήρθε σε αυτήν[βλ. Λουκ. 1,35: «Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ· Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ(:Και ο άγγελος τής αποκρίθηκε: “Θα έλθει σε σένα το Πνεύμα το Άγιον. Αυτό θα σε καθαρίσει από το προπατορικό αμάρτημα και θα σε εξαγιάσει. Και η δύναμη του Υψίστου θα ρίξει τη δημιουργική και προστατευτική σκέπη της πάνω σου. Γι’ αυτό και το απολύτως αναμάρτητο και άγιο βρέφος που θα γεννηθεί με τον υπερφυσικό αυτό τρόπο, θα αναγνωρισθεί ότι είναι ο ίδιος ο Υιός του Θεού)»] την εξαγίαζε, για να της δώσει τη δυνατότητα να καταστεί άξια να δεχτεί Αυτόν, δια του Οποίου δημιουργήθηκαν τα πάντα[πρβ. Ιω.1,3: «Πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν(:Όλα τα δημιουργήματα δημιουργήθηκαν δι’ Αυτού, σε συνεργασία με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα˙ και χωρίς Αυτόν δεν έγινε το παραμικρό απ’ όλα όσα έχουν γίνει)»].

Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου. Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων

Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων, απόσπασμα από την ΙΔ΄Κατήχηση

&& ΚΔ΄- Λ΄

Η συνέχεια τώρα της διδασκαλίας της πίστεώς μας με παρακινεί να μιλήσω σχετικά με την Ανάληψη του Κυρίου. Αλλά η Χάρη του Θεού οικονόμησε να ακούσεις πλήρη τη διδαχή χθες που ήταν Κυριακή —όσο μπορούσε βέβαια να την παρουσιάσει η δική μου αδυναμία— στη Σύναξη που είχαμε, κατ' οικονομία της θείας Χάριτος, πάνω στα αναγνώσματα της ακολουθίας, η οποία περιείχε τα σχετικά με την άνοδο του Σωτήρα μας στους ουρανούς. Όσα λέγονταν ήταν για όλους, για το πλήθος όλο των πιστών, αλλά όμως ιδιαίτερα και για σένα που είσαι Κατηχούμενος. Εκείνο που έχει σημασία είναι το κατά πόσο πρόσεχες σ' αυτά που είπαμε χθες. Είναι βέβαιο ότι γνωρίζεις πως το Σύμβολο της Πίστεως, σ' ένα από τα άρθρα του, σε διδάσκει να πιστεύεις στον Κύριο που αναστήθηκε την τρίτη ημέρα και ανέβηκε στους ουρανούς και κάθισε στα δεξιά του Πατέρα. Νομίζω λοιπόν πως θα θυμάσαι πολύ καλά όσα είπαμε. Παρά ταύτα, σύντομα και επιγραμματικά και τώρα θα σου θυμίσω όσα είχαμε πει.

Να θυμάσαι το χωρίο των Ψαλμών που λέει με σαφήνεια: «Ἀνέβη ὁ Θεὸς ἐν ἀλαλαγμῷ (:Ανέβηκε θριαμβευτικά ο Θεός στον ουρανό εν μέσω αλαλαγμών» [Ψαλμ. 46, 6]. Να θυμάσαι ότι και οι θείες Δυνάμεις των Αγγέλων έλεγαν η μια στην άλλη: «Ἂρατε πύλας οἱ ἄρχοντες ὑμῶν (:Ανοίξτε τις πύλες, ω άρχοντες)» [Ψαλμ. 23, 7] κ.τ.λ. Να θυμάσαι ακόμα και τον Ψαλμό που λέει: «Ἀνέβη εἰς ὕψος, ᾐχμαλώτευσεν αἰχμαλωσίαν(:Ανέβηκε στου ουρανού το ύψος, αφού κατήγαγε αιώνιο θρίαμβο, αιχμαλώτισε πλήθος αιχμαλώτων)»[ βλ. Ψαλμ. 67, 19· πρβ. Εφεσ. 4, 8: «Διὸ λέγει· ἀναβὰς εἰς ὕψος ᾐχμαλώτευσεν αἰχμαλωσίαν καὶ ἔδωκε δόματα τοῖς ἀνθρώποις(:Κι επειδή ο ίδιος ο Χριστός διανέμει τα χαρίσματα, γι’ αυτό λέει και η Αγία Γραφή στους ψαλμούς: Όταν ο Χριστός με την Ανάληψή Του ανέβηκε ψηλά στον ουρανό, έδεσε αιχμάλωτους τους εχθρούς Του, δηλαδή τον σατανά και τον θάνατο, και έδωσε χαρίσματα στους ανθρώπους)»]. Να θυμάσαι και τον Προφήτη που είπε για τον Κύριο.«Ὁ οἰκοδομῶν εἰς τὸν οὐρανὸν τὴν ἀνάβασιν αὐτοῦ(:Ο Παντοκράτορας Κύριος είναι Εκείνος ο Οποίος οικοδομεί στον ουρανό την υψηλή κατοικία Του, θεμελιώνει και πραγματοποιεί τις υποσχέσεις του στους κατοίκους της γης)»[Αμ. 9, 6] και όλα τα άλλα που είπαμε χθες, για να απαντήσουμε στις αντιρρήσεις των Ιουδαίων.

Όταν λοιπόν αντιδρούν και παρουσιάζουν την ανάβαση του Σωτήρα στους ουρανούς σαν πράγμα αδύνατο, να θυμάσαι όσα έχουν λεχθεί για τη μετάθεση του προφήτη Αββακούμ. Αν τον Αββακούμ τον μετέφερε Άγγελος από την Ιουδαία στη Βαβυλώνα, κρατώντας τον από τα μαλλιά της κεφαλής του [πρβλ. Δαν. Βηλ 36: «Καὶ ἐπελάβετο ὁ ἄγγελος Κυρίου τῆς κορυφῆς αὐτοῦ καὶ βαστάσας τῆς κόμης τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἔθηκεν αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα ἐπάνω τοῦ λάκκου ἐν τῷ ῥοίζῳ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ(:Τότε ο άγγελος Κυρίου τον έπιασε από την κεφαλή και αφού τον κράτησε από τα μαλλιά της κεφαλής του, τον μετέφερε αμέσως, με την ορμή και την ταχύτητα της ασώματης πνευματικής φύσεώς του, στη Βαβυλώνα και τον άφησε στο χείλος του στομίου του λάκκου των λιονταριών)»], πολύ περισσότερο ο Δεσπότης των Προφητών και των Αγγέλων είχε τη δυνατότητα να κάνει την άνοδό Του προς τον ουρανό από το Όρος των Ελαιών, ανεβασμένος στη νεφέλη, με τη δική Του δύναμη.

Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων. Βασικές ἀλήθειες τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας

ΚΑΤΗΧΗΣΕΙΣ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΜΑΣ

Περί Θεού Πατρός[Κατήχησις Φωτιζομένων Στ’]

Ευλογητός να είναι ο Θεός και Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού[πρβ. Β΄Κορ.1,3: «Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν καὶ Θεὸς πάσης παρακλήσεως(: Ας είναι ευλογημένος και δοξασμένος ο Θεός, ο Οποίος είναι Πατέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού ως προς τη θεία Του φύση, αλλά και Θεός Του ως προς την ανθρώπινή Του φύση. Ας είναι δοξασμένος, διότι Αυτός είναι Πατέρας και πηγή ελέους και ευσπλαχνίας, και Θεός που χορηγεί κάθε παρηγοριά)»]· Ευλογητός και ο Μονογενής Υιός Του[πρβ. Ρωμ.9,5: « Ὧν οἱ πατέρες, καὶ ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα, ὁ ὢν ἐπὶ πάντων Θεὸς εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν(:Χωρίστηκαν από τον Μεσσία αυτοί που έχουν ως εθνική κληρονομιά τους μακαριστούς πατέρες και από τους οποίους κατάγεται ο Χριστός ως προς την ανθρώπινη φύση Του, ο Οποίος είναι Θεός εξουσιαστής όλων, άξιος να υμνείται στους αιώνες. Αμήν)»].

Φέρνοντας λοιπόν στον νου μας τον Θεό, πρέπει να Τον εννοούμε και Πατέρα, για να δοξολογείται ταυτόχρονα και αδιαίρετα ο Πατέρας και ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Γιατί δεν έχει άλλη δόξα ο Πατέρας και άλλη ο Υιός, αλλά μία και την ίδια με το Άγιο Πνεύμα. Επειδή είναι Μονογενής Υιός του Θεού-Πατέρα και όταν δοξάζεται ο Πατέρας, δοξάζεται μαζί με Αυτόν και ο Υιός. Η δόξα του υιού προέρχεται από την τιμή του πατέρα του[πρβ. Παροιμ. 17,6: «Στέφανος γερόντων τέκνα τέκνων, καύχημα δὲ τέκνων πατέρες αὐτῶν(:Δόξα και καμάρι των γερόντων είναι τα καλά παιδιά και τα εγγόνια τους. Τιμή δε και καύχημα των τέκνων είναι οι καλοί πρόγονοί τους)»]. Και πάλι όταν δοξολογείται ο Υιός, δέχεται ανάλογη τιμή και ο Πατέρας του Υιού, δια του Οποίου Υιού χαρίστηκε στο ανθρώπινο γένος η σωτηρία, το μέγιστο αγαθό.

Και η μεν διάνοια αντιλαμβάνεται με αμεσότητα και πληρότητα, η γλώσσα όμως χρειάζεται πολλά λόγια και εκτεταμένη αφήγηση για να περιγράψει όσα ο νους εννοεί. Διότι και το μάτι με ένα βλέμμα ατενίζει στον έναστρο ορίζοντα ένα σημαντικό τμήμα του ουρανού. Όταν όμως θελήσει κανείς να διηγηθεί αναλυτικά τι είναι ο Φωσφόρος, τι είναι ο Έσπερος και τι το καθένα από τα αστέρια, χρειάζεται πολλά λόγια. Και πάλι με μια σκέψη περιλαμβάνει η διάνοια τη γη, τη θάλασσα και όλα τα πέρατα του κόσμου. Αλλά εκείνο που αντιλαμβάνεται η διάνοια με μία κίνηση του νου, αυτό για να το διηγηθεί κανείς, χρειάζονται πολλά λόγια. Το παράδειγμα που είπα είναι μεγάλο, αλλά παραμένει ακόμη ασθενικό και ανίσχυρο για να αποδώσει αυτό που θέλουμε να πούμε. Βέβαια, σχετικά με τον Θεό δεν λέμε όσα πρέπει να πούμε- γιατί αυτό το γνωρίζει μόνο Εκείνος- αλλά λέμε όσα μπορεί να χωρέσει η ανθρώπινη φύση μας και όσα η αδυναμία μας μπορεί να βαστάζει. Δεν εξηγούμε τι είναι Θεός, αλλά ομολογούμε με ευγνωμοσύνη ότι δεν γνωρίζουμε ακριβώς την ουσία Του· διότι είναι μεγάλη γνώση σε ό,τι έχει σχέση με τον Θεό, να ομολογούμε την αγνωσία μας. «Μεγαλύνατε τὸν Κύριον σὺν ἐμοί, καὶ ὑψώσωμεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό(:Υμνείστε μαζί μου το μεγαλείο του Κυρίου, και ας διακηρύξουμε όλοι μαζί το ανέκφραστο ύψος της άπειρης τελειότητας που εκφράζει το Όνομά Του)»[Ψαλμ. 33,4], όλοι μαζί με μία φωνή. Επειδή ο ένας, μονάχος του, δεν έχει τη δύναμη. Ή καλύτερα και αν όλοι μαζί συναχθούμε, δεν θα κάνουμε εκείνο που πρέπει και καθώς πρέπει. Και δεν εννοώ μόνο εμάς εδώ, που είμαστε τώρα παρόντες, αλλά και αν συγκεντρωθούν όλα τα πρόβατα της Εκκλησίας, από ολόκληρη την οικουμένη, και όσα τώρα ζουν και όσα θα ζήσουν στο μέλλον, δεν θα μπορέσουν να υμνήσουν τον Ποιμένα επάξια και σύμφωνα με την άπειρη μεγαλοσύνη Του.