Ὁ οἰκουμενισμὸς καὶ ἡ ληστρικὴ σύνοδος τῆς Κύπρου.

Του Κώστα Νούση στη Romfea.gr

Πώς συνδέονται αυτά τα δύο; Είναι προφανές πως η αλωμένη από τον Οικουμενισμό σύγχρονη Ορθόδοξη Εκκλησία – με πόσο πόνο το διαγιγνώσκουμε αυτό εν τοις πράγμασι μέρα τη μέρα – έκανε επίδειξη ισχύος και αυτό αποδεικνύεται από το αχρείαστο του πράγματος, από το ανυπόστατο των κατηγοριών και την αθωότητα του κατηγορουμένου.

Πρόκειται για μια ακόμη ληστρική σύνοδο στα χρονικά της Εκκλησίας μας.

Ο Πάφου Τυχικός επαύθη… ατυχώς. Για ποιον λόγο; Επειδή είναι αντιπαπικός!

Σε μια σειρά από πρόσφατα άρθρα δια των οποίων καταγγέλλαμε τον σύγχρονο Οικουμενισμό αναφερθήκαμε πως ο πολιορκητικός του κριός είναι η σχέση Ρώμης και Νέας Ρώμης, Ρωμαιοκαθολικισμού και Ορθοδοξίας, Πάπα και Πατριάρχη Οικουμενικού. Τυχαίο;

Σε αυτό δεν μπορεί ο γράφων να απαντήσει με βεβαιότητα, αλλά μπορεί να διαπιστώσει το εξής οξύμωρο: πώς είναι δυνατό να έρχονται σε τόσο στενές σχέσεις ο Οικουμενικός με τον Πάπα, ενώ οι διαφορές είναι πολύ περισσότερες από ό,τι, για παράδειγμα, μεταξύ Ορθοδόξων και Αντιχαλκηδονίων;

Ο Πάφου Τυχικός – εκ μόνης όψεως δίνει την αγαστή έξωθεν καλή μαρτυρία ενός παραδοσιακού Ιεράρχη – ήταν άτυχος ως προς τον ζηλωτισμό του.

Ἡ τελευταῖα παρακαταθήκη τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου

του θεολόγου-φιλολόγου Κωνσταντίνου Νούση, στο Amen.gr

Στο τεύχος Απριλίου του γνωστού περιοδικού «Πειραϊκή Εκκλησία» δημοσιεύθηκε η τελευταία παρακαταθήκη του γέροντα λίγες μέρες προ της κοιμήσεώς του, την οποία μας παραδίδει ο μαθητής του μοναχός Ακάκιος ο Καυσοκαλυβίτης και η οποία, κατά τη γνώμη μας, συνοψίζει άριστα και ανακεφαλαιώνει τη σύνολη θεολογική και εκκλησιολογική διδασκαλία του νεοφανούς Αγίου της Εκκλησίας:

«Εγώ, ο ταπεινός δούλος του Κυρίου μας ήμουν στον κόσμο και προσπαθούσα ό,τι μπορούσα να κάνω στον κόσμο, αλλά είδα τον κόσμο τι ήταν.

Εγώ, ο ταπεινός δούλος του Κυρίου και Θεού μας, Ορθόδοξος, της Τρισυποστάτου Θεότητος πιστός δούλος και από μικρό παιδί στο Άγιον Όρος, για να σώσω την ψυχή μου και να ευχηθώ για όλο τον κόσμο, ο Θεός να τον φωτίσει, να ευνοήσει και όλοι να τραβήξουμε προς τον Θεό να ενωθούμε, διότι μόνο στον Θεό θα μπορέσουμε να σωθούμε.

Γιατί καθένας σηκώνει μια δικιά του παντιέρα, να επιδράσει στον κόσμο και έτσι κάνουν όλοι και κανένας μας δεν θα σωθεί με αυτόν τον τρόπο.