Θαυμαστή διάσωση ἀπό φανατικούς ἐβραίους πού συνέβη στόν σέρβο ἁγιορείτη ἀσκητή Γεώργιο Βίτκοβιτς

ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΑΠΟ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΕΙ ΣΤΟΣ ΣΕΡΒΟ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ ΑΣΚΗΤΗ ΓΕΩΡΓΙΟ ΒΙΤΚΟΒΙΤΣ (1920-1972)

Θαυμαστή διάσωση από φανατικούς Εβραίους

Γυρνώντας ο νεαρός Μπράνκο τα προσκυνήματα μέσα στην Αγίαν Πόλη, μάλλον κατά δαιμονική συνεργία, έχασε τον δρόμον και βρέθηκε μέσα στην Εβραϊκή συνοικία.

Άπειρος όπως ήταν αλλά και άθελά του προκλητικός με τα δάκρυά του και τα συχνά σταυροκοπήματα, προκάλεσε τον φθόνο μερικών φανατικών Ιουδαίων.

«Όπλον κατά του διαβόλου τον σταυρόν σου ημίν δέδωκας, φρίττει γάρ και τρέμει μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν» (καθ. όρθρου, πλ. δ')•

Φρίττει ο διάβολος όταν σημειώνουμε πάνω μας τον τύπον του σταυρού, όμως φρίττουν και οργίζονται συγχρόνως και τα όργανά του, οι εχθροί της πίστεώς μας. Τον πλησιάζουν με τρόπον φιλικό μερικοί Εβραίοι και τον προτρέπουν να τούς ακολουθήση. Απονήρευτος όπως ήταν εκ φύσεως, ο Μπράνκο σκέφθηκε ότι κάτι το αξιοθέατο ήθελαν να τού δείξουν. Προχωρούν σέ μία αυλή, μπαίνουν σέ μία μεγάλη αίθουσα και αμέσως τότε την αμπαρώνουν γερά.

Τό θαῦμα στούς Ἁγίους Τόπους πού συνέβη στόν σέρβο ἁγιορείτη ἀσκητή Γέωργιο Βίτκοβιτς

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΕΙ ΣΤΟΣ ΣΕΡΒΟ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ ΑΣΚΗΤΗ ΓΕΩΡΓΙΟ ΒΙΤΚΟΒΙΤΣ (1920-1972)

Άγιοι Τόποι.

Το θαύμα με το τραίνο

.....Έτσι, λοιπόν, διακόπτει προτού ακόμα αποφοίτηση, και αποφάσισε να μεταβεί στους ιερούς εκείνους τόπους τούς οποίους πάτησε και αγίασε ο ίδιος ο Θεός. Η διαδρομή ήταν από Παρίσι, Κωνσταντινούπολη, διά ξηρός με τραίνο, και από εκεί με τα πόδια μέχρι την Αγία Γη.

Ρωτάει, λοιπόν, ποιά γραμμή είναι για Κωνσταντινούπολη, τρέχει εκεί και πλησιάζει το τραίνο. Όμως παραδόξως προτού προλάβει να ανέβει, ακούει τις βαρειές πόρτες να κλείνουν και το ατμοκίνητο να παίρνει δρόμο. Φανταστείτε τότε πώς να αισθάνθηκε ο νεαρός Μπράνκο.

Κάτι παρόμοιο συνέβη κάποτε και με τον μεγάλο διδάσκαλο της Εκκλησίας μας άγιον Νικόδημον τον Αγιορείτη. Ο νεαρός τότε Νικόλαος (κατά κόσμον) ζήλω θείω πυρούμενος εγκαταλείπει την πατρίδα του Νάξον για να εγκαταβιώση διά παντός εις το Ιερόν Περιβόλι της Θεοτόκου. Περιμένει με λαχτάρα την  μέρα πού θα ταξίδευε καράβι με προορισμό το Άγιον Όρος τρέχει στην προκυμαία ως διψώσα έλαφος. 

Όμως όλως παραδόξως λίγες μόλις στιγμές πριν πηδήξει μέσα, να και το πλοίο ξεκολλά από την προκυμαία.