Γιατί ὁ Πέτρος ἀρνήθηκε τὸν Χριστό; Ὅσιος Ἰωσὴφ Ἡσυχαστής+

Γιατί ο Πέτρος αρνήθηκε τον Χριστό;

Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής+ 

Ἐρωτ.: Γέροντα, μᾶς μιλήσατε προηγουμένως γιά τό ἀτελές τοῦ Ἀπ. Πέτρου, πρό τῆς Πεντηκοστῆς. Λόγω τῆς ἀτέλειάς του ἀρνήθηκε τόν Κύριό μας;

Ἀπαντ.: Τό θέμα τῆς ἀρνήσεως τοῦ Πέτρου, κατά τίς κρίσεις τῶν Πατέρων, εἶναι οἰκονομία. Διότι δέν ἦτο δυνατό ὁ Πέτρος, ὁ ὁποῖος εἰς ὅλη τήν περίοδο ποὺ ἦταν μαζί μέ τόν Χριστό καί ἔδειξε τόσο ζῆλο καί τόση ταπεινοφροσύνη, νά πέση σέ τόσο μεγάλο λάθος, νά ἀρνηθῆ τρεῖς φορές τόν Δεσπότη Χριστό. Δέν εἶναι λογικό αὐτό. Θυμηθεῖτε τήν ὁμολογία τοῦ Πέτρου!

Ὅταν ὁ Ἰησοῦς μᾶς ἐρώτησε: «Ὑμεῖς δέ τίνα μέ λέγετε εἶναι;» ὁ Πέτρος ὡμολόγησε καί εἶπε: «Σύ εἰ ὁ Χριστός ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος». Καί ὁ Ἰησοῦς μας ἐγύρισε καί τοῦ εἶπε: «Μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνά, ὅτι σάρξ καί αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ’ ὁ Πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Κἀγὼ δέ σοι λέγω ὅτι σύ εἶ Πέτρος, καί ἐπί ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τήν Ἐκκλησίαν». (Ματθ. 16,16-18).

Δεξιὰ ὁ συμπατριώτης μας μοναχὸς π.Αθανάσιος Κόττης, ἀδελφὸς κατὰ σάρκα τοῦ Ἁγίου Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ.

Δεξιά ο συμπατριώτης μας μοναχός π.Αθανάσιος Κόττης, αδελφός κατά σάρκα του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστού.

Τα πόδια του πρησμένα και γεμάτα από πληγές. Πονούσε και υπέφερε πολύ.Δεν αγανακτούσε όμως ποτέ και υπέμενε με υποδειγματική καρτερία αυτή την μεγάλη δοκιμασία.

Πάντοτε γελαστός και χαρούμενος, τρανταχτή απόδειξη ότι υπήρχε η εσωτερική χαρά και πληρότητα και στεκόταν εκεί.

«Ἕνας ἄνθρωπος γίνεται ἀντικείμενο χλευασμοῦ γιὰ τοὺς δαίμονες.

«Ένας άνθρωπος γίνεται αντικείμενο χλευασμού για τους δαίμονες. Και μετά τον χλευάζουν με εικόνες και οράματα, εμφανίσεις και αποκαλύψεις, σύμβολα και αριθμούς, προκαταλήψεις και μαντεία, και ένα σωρό δεισιδαιμονίες. Είθε ο Θεός να μας φυλάει από τέτοια διαστροφή!»

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2026/01/blog-post_381.html

Περί Δώρων τοῦ Θεοῦ

❈ Ὁ Θεός τότε δίνει τά δῶρα Του, ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀπελπιστεῖ τελείως ἀπό τόν ἑαυτό του, μέ τήν καλή ἔννοια, δηλαδή ὅταν πιστέψει ὅτι ἀπό μόνος του δέν μπορεῖ νά κάνει τίποτα. Εἶναι ἀπαραίτητο ὁ ἄνθρωπος νά ταπεινωθεῖ ἄκρως. Ὅσο ὑπάρχει ἡ παραμικρή ἰδέα ὅτι μέ τήν δική του προσπάθεια θά κάνει κάτι, ὁ Θεός δέν δίνει τά δῶρα Του.

Διαβάζουμε στόν βίο τοῦ Ἁγίου Ἰωσήφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ, ὅτι παρακαλοῦσε πολύ καιρό τήν Παναγία νά τοῦ χαρίσει τήν χάρη τῆς νοερᾶς προσευχῆς.

. Ἡ πίστη γεννᾶ τόν φόβο τοῦ Θεοῦ καί ὁδηγεῖ στήν ἀγάπη, Ἁγ. Θεοδώρου Ἐδέσσης-100 ψυχωφελῆ κεφάλαια (Κέφ.21), Φιλοκαλία Β' τόμος καί Ἁγ. Ἰωσήφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ/οἱ μάχες μέ τά πονηρά πνεύματα, Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου

. Ἡ πίστη γεννᾶ τόν φόβο τοῦ Θεοῦ καί ὁδηγεῖ στήν ἀγάπη, Ἁγ. Θεοδώρου Ἐδέσσης-100 ψυχωφελῆ κεφάλαια (Κέφ.21), Φιλοκαλία Β' τόμος καί Ἁγ. Ἰωσήφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ/οἱ μάχες μέ τά πονηρά πνεύματα,  Ἱερομ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://hristospanagia3.blogspot.com

 

Διαπίστωσα ὅτι ἂν ἡ Χάρη δὲν φωτίσει τὸν ἄνθρωπο, τὰ λόγια ὅσα καὶ ἂν τοῦ ὁμιλήσεις, δὲν βγάζουν καμμία ὠφέλεια!

"Διαπίστωσα ότι αν η Χάρη δεν φωτίσει τον άνθρωπο, τα λόγια όσα και αν του ομιλήσεις, δεν βγάζουν καμμία ωφέλεια! Προς στιγμή τα ακούει και την άλλη στρέφει πάλι αιχμάλωτος στα ίδια.

Εάν όμως ευθύς, μαζί με τον λόγο ενεργήσει η Χάρη, τότε γίνεται εκείνη την ώρα Αλλοίωση, με την αγαθή προαίρεση του ανθρώπου! Και αλλάζει θαυμαστώς η ζωή του, από την ώρα εκείνη.

Παπα-Γιώργης Ἀσπρόπουλος-Ὁ πρῶτος πνευματικὸς ὁδηγὸς τοῦ Γέροντος Ἰωσὴφ τοῦ Ἡσυχαστοῦ

Στις 5 Μαρτίου 1929 κοιμήθηκε ο π.Γεώργιος Ασπρόπουλος, ο ενάρετος ιερέας των Λευκών Πάρου, εκείνος που βάπτισε τον πασίγνωστο Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή και επέδρασε πολύ θετικά στην μετέπειτα πορεία του.

Φτωχός και ταλαιπωρημένος πλήρης όμως ελεημοσυνών και αγαθών έργων. Υπόδειγμα πίστεως και αρετής, λαμπάδα φωτεινή για όλους. Έλιωνε και φώτιζε ταυτόχρονα.

Η θυσιαστική του διακονία στην Εκκλησία σε χρόνια πολύ δύσκολα ήταν μία ευεργεσία για τους ενορίτες του και όλους τους παριανούς.

Να έχουμε τις ευχές και των δύο.

Καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ χαρακτηριστικὸ ἐλάττωμα τῶν ἀνθρώπων τοῦ καιροῦ μας...

“Ο φοβούμενος να γνωρίσει τον εαυτόν του, αυτός βρίσκεται μακριά από την γνώση· άλλο τίποτε δεν αγαπά παρά να βλέπει μόνο λάθη στους άλλους και να τους κρίνει.

Ἂν μ' ἀφήση ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, θὰ κάνω τὰ χειρότερα ἔγκλήματά, γιατί ἔχουμε ὅλα τὰ σπέρματα στὴν ψυχή μας, καὶ τὰ καλὰ καὶ τὰ κακά.

Τί είσαι συ; ρωτούσα τον εαυτό μου!

Τίποτα, ούτε ένα σκουλήκι δέν είσαι . Όταν ή Χάρις έρθη στον άνθρωπον, τόν κάνει Θεό, όταν όμως φύγει από τον άνθρωπο, τότε είναι έτοιμος για κάθε αίρεση, γιά κάθε πλάνη , γιά κάθε παρεκτροπή, ακόμα και για την κόλαση. Όλα βέβαια στηρίζονται στη Χάρη του Θεού. Αλλά έχει και η Χάρις την απαίτησή της, για να έρθη να κατοικήση στον άνθρωπον. Ζητά την προαίρεσή του, τη θέλησή του και τον αγώνα του. Μαζί με τη Χάρη ο άνθρωπος γίνεται Άγγελος. Χωρίς τη Χάρη παρεκτρέπεται και γίνεται δαίμονας.

Ἀφ΄ ὅτου εἰσῆλθες ἐδῶ, ἄνθρωπε, ἐδίωξες τόν Θεόν ἀπ΄ ἐμοῦ!"

"Προσέχετε νά μήν ἐπαινῆτε ἕνας τόν ἄλλον κατά πρόσωπον. Διότι βλάπτει καί τούς τελείους ὁ ἔπαινος, ὄχι ἐσᾶς ὅπου εἶσθε ἀκόμη ἀδύνατοι...

Ἕναν Ἅγιον τόν εἶπεν ἕνας μουσαφίρης τρεῖς φορές ὅτι πλέκει καλά τό ἐργόχειρον. Καί τήν τρίτην φοράν τόν εἶπεν ὁ Ἅγιος:

- Ἀφ΄ ὅτου εἰσῆλθες ἐδῶ, ἄνθρωπε, ἐδίωξες τόν Θεόν ἀπ΄ ἐμοῦ!"

Όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/08/blog-post_288.html

Ὁ Δαυΐδ ἀμέσως ἀνεγνώρισε τόν γέροντα Ἰωσήφ ὡς τόν μοναχό τόν ὁποῖο εἶχε δεῖ....

Αναφέρει ο γέρων Εφραίμ ο Αριζονίτης:

 

«Στις αρχές τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς τοῦ 2001 στην Ιερά Μονή τῶν Ἁγίων Ἀρχαγγέλων, κοντάστο San Antonio τοῦ Texas, ὁ Δαυΐδ, ἕνας ἐργάτηςτῆς μονῆς, πού ἦταν Βαπτιστής Προτεστάντης, έτοιμαζε τά ἐργαλεῖα του για να ξεριζώση δένδρα, ὅταν αἰσθάνθηκε ὅτι κάποιος τόν παρακολουθοῦσε.

Κοίταξε πρό τό λόφο καί εἶδε ἕνα ἡλικιωμένο μοναχό με γκρίζα γενειάδα. Κρατοῦσε μία ράβδο στόδεξί του χέρι καί ἕνα ἀσημένιο σταυρό στό ἀριστερό του, καί τοῦ χαμογελοῦσε. Παρατήρησε ὅτι τό ράσο τοῦ μοναχοῦ καί ἡ γενειάδα του κυμάτιζαν σαν νά φυσοῦσε ἀέρας.

Ὁ Δαυΐδ στράφηκε πρός τά ἐργαλεῖα του, ἀλλά ξαφνικά αντιλήφθηκε ὅτι δέν εἶχε οὔτε τόν παραμικρό ἀέρα. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα ἀνακάλυψε ὅτι ὁ ἡλικιωμένος μοναχός δέν φαινόταν πουθενά. Αργότερα, ὅταν πέρασε ὁ μοναχός, πού συνήθιζε νά τόν διευθύνη στίς ἐργασίες του,ὁ Δαυΐδ τοῦ περιέγραψε τί εἶχε συμβεῖ καί ρώτησε ποιός ἦταν αὐτός ἡ ἡλικιωμένος μοναχός, ἐπειδή δέν τόν εἶχε δεῖ ποτέ του προηγουμένως.

Νουθεσίες Ἁγίου Ἰωσὴφ Ἁγιορείτου, τοῦ Ἡσυχαστοῦ (†1959)

* Ἡ ἀπόγνωσις εἶναι θανάσιμος ἁμαρτία, καὶ χαίρει ἐν αὐτῇ ὑπὲρ ἅπαντα ὁ διάβολος. Διαλύεται δὲ εὐθὺς μὲ τὴν ἐξαγόρευσιν.

* Τὸ ἁμάρτημα τὸ μικρὸν ἢ τὸ μέγα διὰ τῆς ἀληθοῦς μετανοίας ἐξαφανίζεται.

* Μόνον τὴν μετάνοιαν τοῦ ἀνθρώπου, ἐὰν λάβῃ εἰς χεῖράς Του ὁ Φιλάνθρωπος, ὅλα τὰ ἄλλα γνωρίζει Αὐτὸς νὰ οἰκονομῇ πανσόφως εἰς σωτηρίαν. Ὁ ἐλεήμων Θεὸς αἰτίαν γυρεύει καὶ ἀφορμὴν διὰ νὰ σώσῃ ψυχήν.

* Ἐπειδὴ ἐμολύναμε τὸν νοῦν μας, τὴν καρδίαν μας καὶ τὸ σῶμα μας, μὲ λόγον, μὲ ἔργον, κατὰ διάνοιαν, τώρα δὲν ἔχομεν παρρησίαν. Δὲν ἔχομεν ἔνδυμα γάμου. Δι᾿ αὐτὸ πρέπει νὰ καθαρισθῶμεν μὲ ἐξομολόγησιν, μὲ δάκρυα, μὲ πόνον ψυχῆς· καὶ τὸ πάντων ἀνώτερον, μὲ προσευχήν, ὅπου καθαρίζει καὶ τελειοποιεῖ τὸν ἄνθρωπον.

* Καί, ὅσον ἐσὺ καθαρίζεις ἀπὸ τὰ πάθη, τόσον εἰρηνεύεις καὶ σωφρονεῖς καὶ ἐννοεῖς τὸν Θεόν.

Τοιαῦτα μέ πόνον φϑεγγόμενος ἦλθεν ἐκεῖθεν μία πνοή ὡς ἀέρας λεπτός ἀπό τόν Ναόν, εὐωδίαν γεμᾶτος

Γινώσκω ἕνα γνωστὸν ἀδελφόν, ὅπου μίαν ἡμέραν συνήντησε πολλοὺς πειρασμούς· καὶ ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην διῆλϑε μὲ δάκρυα, χωρὶς ποσῶς νὰ γευϑῇ.

Καὶ δύοντος τοῦ ἡλίου, εἰς μίαν πέτραν καϑήμενος, ἔβλεπεν εἰς τὴν κορυφὴν τὸν Ναὸν τῆς Μεταμορφώσεως καὶ κλαίων παρεκάλει μὲ πόνον καὶ ἔλεγε:

''Κύριε, καϑώς μετεμορφώϑης εἰς τοὺς Μαϑητάς Σου, μεταμορφώϑητι καὶ εἰς τὴν ψυχήν μου! Παῦσον τὰ πάϑη, εἰρήνευσον τὴν καρδίαν μου! Δὸς εὐχὴν τῷ εὐχομένῳ, καὶ κράτησον τὸν ἀκράτητον νοῦν μου!''

Τοιαῦτα μὲ πόνον φϑεγγόμενος ἦλθεν ἐκεῖθεν μία πνοὴ ὡς ἀέρας λεπτὸς ἀπὸ τὸν Ναόν, εὐωδίαν γεμᾶτος· ὅπου, ὡς μοὶ ἔλεγεν, ἐπλήρωσε, τὴν ψυχήν του χαράν, φωτισμόν, θείαν ἀγάπην· καὶ ἤρχισε μέσα του ἀπὸ τὴν καρδίαν νὰ βρύῃ μετὰ μέλιτος ἀδιάλειπτα ἡ εὐχή.

Ὅσο ζοῦμε, ἡ ζωὴ αὐτὴ δὲν ἔχει ἀνάπαυση...

«Όσο ζούμε, η ζωή αυτή δεν έχει ανάπαυση...

Ζυμωμένη με τα βάσανα είναι...

Ανάμεικτα όλα...

Όμως, μακάριος είναι εκείνος, που έχει σύνεση να κερδίζει απ’ όλα!»!!

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/07/blog-post_6.htmlπηγή

Καὶ τώρα τὸ κάθε Πάθος ἐπέχει θέσιν Εἰδώλου.

Η ΝΕΑ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ.ΤΩΡΑ ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΓΩ .ΕΙΜΑΙ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ, ΟΠΟΥ ΘΕΛΩ, ΟΤΑΝ ΘΕΛΩ.

"'Και γίνεται ένα παρόμοιον της ειδωλολατρικής εποχής. Τότε όταν ύβριζες τα είδωλα, σε ελιθοβόλουν και κακήν κακώς σε εθανάτωναν. Και τώρα το κάθε Πάθος επέχει θέσιν Ειδώλου. Και αν ελέγξεις και κατακρίνεις το Πάθος που βλέπεις ο καθείς να νικάται, όλοι φωνάζουν ''Λιθοβολήστε τον, διότι ύβρισεν τους θεούς μας.''

'Οσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2024/07/blog-post_3.html

Ἔκτρωση = ἔγκλημα

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ

Ἔκτρωση = ἔγκλημα

«Ὁρᾶτε µὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν µικρῶν τούτων· λέγων γὰρ ὑµῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός µου τοῦ ἐν οὐρανοῖς» (Ματθ. 18, 10). (Δηλ.: Προσέχετε νὰ µὴ καταφρονήσετε οὔτε ἕνα ἀπὸ τοὺς µικροὺς αὐτούς· διότι σᾶς λέγω, ὅτι οἱ φύλακές των ἄγγελοι εἶναι ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἔχουν πολλὴν παρρησίαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Διότι εἶναι ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ εἰς τὸν οὐρανὸν ἀποτελοῦν τὸ ἄµεσον περιβάλλον καὶ βλέπουν πάντοτε τὸ πρόσωπον τοῦ Πατρός µου, ποὺ εἶναι εἰς τοὺς οὐρανούς).

Ὁ Ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ Ἡσυχαστὴς ἐτόνιζε:

«Τὸ ἔγκλημα αὐτὸ παίρνει ὁλοένα καὶ μεγαλύτερες διαστάσεις, ἐπικίνδυνες καὶ πρέπει ἐπιτέλους νὰ συνειδητοποιήσουν οἱ γυναῖκες πόσο φοβερὸ εἶναι καὶ νὰ κάνουν ἕνα ἀγῶνα νὰ τὸ σταματήσουν ἢ νὰ ἐμποδίσουν ἄλλες γυναῖκες ποὺ πρόκειται κατὰ διαβολικὴ ἐνέργεια νὰ τὸ διαπράξουν. Γιατί συνήθως φθάνουν στὸ ἔγκλημα αὐτὸ εἴτε ἀπὸ ἄγνοια εἴτε ἀπὸ πίεση εἴτε ἀπὸ πάλη ἐσωτερική.

Κυρίως συμβάλλει ἡ συνέργια τοῦ διαβόλου μὲ αἰτίες καὶ ἀστήρικτες δικαιολογίες καὶ προφάσεις καὶ ἀδυναμίες, ὅπως π.χ. δὲν φθάνουν τὰ οἰκονομικά, μὲ πιέζει ὁ ἄντρας μου κ.λπ. Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρὰ εἶναι καὶ ἡ ἄγνοια καὶ ὅλα αὐτὰ τὰ ἐκμεταλλεύεται ὁ διάβολος καὶ κατορθώνει νὰ παρασύρη τὶς μητέρες σ’ αὐτὸ τὸ τραγικὸ ἁμάρτημα.

"Δὲν σοῦ εἶπα νὰ ἔχεις τὴν ἐλπίδα σοῦ σὲ ἐμένα; Γιατί ἀποθαρρύνεσαι;"

Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής, βίωνε ένα μεγάλο πειρασμό, που είχε ως αποτέλεσμα να εξαντληθεί η υπομονή του.

Συγκεκριμένα στο εκκλησάκι του Τιμίου Προδρόμου στην Σκήτη της Μικρής Αγίας Άννας, εμφανίστηκε στον γέροντα Ιωσήφ η Παναγία κρατώντας τον Χριστό στην αγκαλιά της. Μεταξύ άλλων η Παναγία του είχε πει χαρακτηριστικά:

“Δεν σου είπα να έχεις την ελπίδα σου σε εμένα; Γιατί αποθαρρύνεσαι;”

Σήμερα, το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων βιώνουν καθημερινά δυσκολίες, θλίψεις, πειρασμούς, ενώ και η υπομονή τους έχει εξαντληθεί.

Το θαυμαστό γεγονός του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή με την Παναγία είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, αφού τα λόγια της πρέπει να μας παραδειγματίσουν και να σκεφτούμε που πρέπει να έχουμε στραμμένη την ελπίδα μας.

Διηγείται ο Άγιος:

«Στο παρελθόν με την εικόνα Της αυτή η Δέσποινά μας πολύ με είχε παρηγορήσει, όταν είχα πειρασμούς. Αυτά τώρα θυμάμαι και Την παρακαλώ.

Κάποτε, όταν ήμουν στην Μικρή Αγία Άννα, πριν να έρθετε εσείς, πλήθυναν οι πειρασμοί και οι θλίψεις και η μόνη μου παρηγοριά ήταν η Παναγία μας.

«Ἔχω ἐντολή ἀπό τόν ἄγγελό μου νά μήν πῶ σέ κανέναν τίποτα….»

Να σου πω κι ένα περιστατικό που μας συνέβη, όπου αν δεν είχε χάρισμα ο Γέροντας (Ιωσήφ ο Ησυχαστής), λίγο έλειψε να μας φάει (ο μισόκαλος) ένα καλογέρι μέσα από τα χέρια μας.

Εκεί στον Άη- Βασίλη κοινοβίασε σ΄εμάς ένας βλάχος ο «πάτερ Γιάννης» πολύ ευλαβής, αλλά απλός άνθρωπος.

Για ένα διάστημα όμως σταμάτησε να λέει τους λογισμούς του στον Γέροντα.

Τον φωνάζει ο Γέροντας:

«Δεν έχεις κανένα λογισμό να εξομολογηθείς;».

«Όχι, όχι πολύ καλά είμαι».

Εν τω μεταξύ στην προσευχή ο Γέροντας αισθανόταν μεγάλην ανησυχίαν για τον πάτερ Γιάννην.

Μια φωνή τούλεγε ότι ο πάτερ Γιάννης δεν είναι καλά.

Μου λέει λοιπόν ο Γέροντας:

«Φώναξε γρήγορα τον πάτερ Γιάννη».

Τον φωνάζω.

Ὁ Ἅγιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής μετά τῆς συνοδείας αὐτοῦ.

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/11/blog-post_547.html

Σκοπός εἶναι νά κινήσουμε τή Χάρη. Νά γίνει ἐνέργεια...

Ως άνθος αμάραντον και δένδρον ευσκιόφυλλον, πεφυτευμένον παρά τας διεξόδους των υδάτων του Αγίου Πνεύματος, γίνεται η ψυχή σου όταν λέγεις:

"Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με".

Λέγε την ευχήν και άφησε την χάριν του Αγίου Πνεύματος να εισέλθει εις τα βάθη της ψυχής σου.