Ὁ Ὅσιος ἐπίσκοπος Κριμαίας Ἀντώνιος(+1 Νοεμβρίου 1942)

Νικολάου Μάννη, εκπαιδευτικού

Ο Γεωργιανός πρίγκιπας Δαυΐδ Αμπασίτζε γεννήθηκε το 1867 στην επαρχία της Τιφλίδας. Το 1891 αποφοίτησε από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο της Οδησσού και εισήλθε στη Θεολογική Ακαδημία του Κιέβου. Το 1891 εκάρη ρασοφόρος μοναχός και έλαβε το όνομα Δημήτριος, ενώ χειροτονήθηκε και Διάκονος. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία Κιέβου το 1896 και χειροτονήθηκε Ιερέας. Αμέσως ανέλαβε θέση Καθηγητή και λίγο αργότερα Επιθεωρητή στο Θεολογικό Σεμινάριο της Τιφλίδας. Εκεί πρωτογνώρισε τον Ιωσήφ Τζουγκασβίλι, γνωστό ως Στάλιν, ως νεαρό τότε σπουδαστή της Θεολογίας, τον οποίο απέβαλε το 1899 εξαιτίας της ανάγνωσης αντιχριστιανικών βιβλίων και διεξαγωγής αθεϊστικής προπαγάνδας μεταξύ των φοιτητών.

Το 1900 έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου και το 1902 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος. Στην χειροτονητήρια ομιλία του είπε μεταξύ άλλων και τα εξής προφητικά: «Η ανάρρηση στον επισκοπικό θρόνο είναι μια προσέγγιση στον Γολγοθά. Αλλά ο Γολγοθάς δεν μπορεί να τρομάξει έναν χριστιανό, που γεννήθηκε για αυτό, επειδή χωρίς το Γολγοθά δεν υπάρχει Ανάσταση»! Το 1915 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο Ταυρίδος και Συμφεροπόλεως. Το 1919 εξελέγη αντιπρόεδρος της Προσωρινής Ανώτερης Εκκλησιαστικής Διοίκησης της Νοτιοανατολικής Ρωσίας, ενώ το 1921, με την πλήρη επικράτηση των Κομμουνιστών, παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στη Μονή της Αγίας Τριάδος στην Θεοδοσία της Ταυρίδος (Κριμαίας).

Το 1923 συνελήφθη από την Γκε-Πε-Ου (GPU), την μυστική αστυνομία των Μπολσεβίκων και το επόμενο έτος απελάθηκε και τελικώς εγκαταστάθηκε στο Κίεβο, στην περίφημη έρημο Κιταέφσκαγια.

Ὁ ὅσιος Συμεών ὁ μονοχίτων καί ἀνυπόδητος

Ο όσιος Συμεών ο μονοχίτων και ανυπόδητος

ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΔΩ

Ο όσιος πατήρ ημών Συμεών ήταν γιος του εφημερίου του χωριού Βαθύρρευμα, κοντά στον Βόλο. Γεννήθηκε περί το 1500. Σε ηλικία δεκαέξι ετών άφησε τους γονείς του και υποτάχθηκε στην πνευματική καθοδήγηση του επισκόπου Δημητριάδος Παχωμίου, ο οποίος τον έκειρε μοναχό και τον χειροτόνησε διάκονο.

Εισήλθε κατόπιν ο Συμεών στην Κομνήνειο Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Κίσσαβο, όπου εγκαταβίωσε με άκρα αυστηρότητα, φορώντας πάντα μόνο έναν κουρελιασμένο χιτώνα, περπατώντας ανυπόδητος και περνώντας νύχτες ολόκληρες ορθός ενώπιον του αοράτου Θεού.

Ποθώντας να αναλάβει πλέον ένδοξους αγώνες, μετέβη στο Άγιον Όρος και έγινε δεκτός στην Μονή Μεγίστης Λαύρας, όπου χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, και κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Μονή του Φιλοθέου.

Ο όσιος Συμεών ήταν ζώσα εικόνα της τέλειας ασκητικής βιοτής και πολλοί αδελφοί επωφελήθηκαν από το παράδειγμά του, με αποτέλεσμα να υποχρεωθεί να δεχθεί την ηγουμενία της μονής. Ο δαίμονας τότε κίνησε τον φθόνο κάποιων μοναχών.

Μια φορά, ανήμερα το Πάσχα, η σκανδαλώδης διαγωγή των παραστρατημένων αυτών μοναχών προκάλεσε τις επιπλήξεις του οσίου, και τότε οι μοναχοί σαν μανιασμένα θηρία κατέπεσαν επάνω του και τον έκλεισαν στον πύργο της μονής για να συνεχίσουν τα γλεντοκοπήματά τους. Ο Συμεών κατόρθωσε ωστόσο να διαφύγει από ένα παράθυρο, εγκατέλειψε το Άγιον Όρος, επέστρεψε στην γενέτειρά του και αποσύρθηκε σε ερημική τοποθεσία του Ζαγοραίου όρους (Πήλιο), ονόματι Φλαμούριον.

Ὅσιος ΔΑΜΙΑΝΟΣ ὁ πρεσβύτερος καί ἰαματικός

Όσιος ΔΑΜΙΑΝΟΣ ο πρεσβύτερος και ιαματικός Ο ΑΞΙΟΘΑΥΜΑΣΤΟΣ Δαμιανός έζησε στη μονή των Σπηλαίων στα χρόνια της ηγουμενίας του οσίου Θεοδοσίου. Ο μακάριος αυτός μοναχός έγινε ακριβής μιμητής της ισάγγελης ζωής του γέροντά του. Με φλογερό ζήλο και συνεχή βία, αγωνιζόταν να υπερβεί τη φύση του και να πλησιάσει την τελειότητα των ευαγγελικών αρετών. Όλοι οι αδελφοί ομολογούσαν με θαυμασμό την τελωνική ταπείνωση, την τέλεια υπακοή και τη βαθιά απλότητα του οσίου. Παρ' όλο που προσπαθούσε να κρύψει την πνευματική του εργασία, αυτή είχε πέσει στην αντίληψη των άλλων συνασκητών του, που ένιωθαν δέος και ευλάβεια απέναντι στον πιστό θεράποντα του Χριστού και καθαιρέτη του εχθρού. Γιατί ο όσιος δεν κοιμόταν σχεδόν καθόλου. Οι μέρες και οι νύχτες του περνούσαν με αγρυπνία, μελέτη των ιερών βιβλίων και αδιάλειπτη προσευχή. Επιπλέον αναδείχθηκε σε μεγάλο νηστευτή και εγκρατευτή. Πήρε ευλογία από τον όσιο Θεοδόσιο να μη γεύεται τίποτε άλλο, εκτός από λίγο ψωμί και νερό. Αυτή τη δίαιτα κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Γι' αυτό ο αδιάψευστος Κύριος, που διαβεβαίωσε ότι το πονηρό γένος των δαιμόνων δεν καταβάλλεται «ει μη εν προσευχή και νηστεία», βράβευσε τους κόπους του εργάτη της προσευχής και της νηστείας οσίου Δαμιανού. Τον τίμησε με το χάρισμα της θεραπείας των ασθενειών, που οι δαίμονες προκαλούν στους ανθρώπους. Όποτε λοιπόν εμφανιζόταν στο μοναστήρι άνθρωπος άρρωστος, ο όσιος ηγούμενος Θεοδόσιος καλούσε το μακάριο Δαμιανό να προσευχηθεί πάνω από τον πάσχοντα. Κι εκείνος, με ταπεινό φρόνημα και αγαθή διάθεση υποταγής, κλαίγοντας και θεωρώντας τον εαυτό του ανάξιο του θείου χαρίσματος, άλειφε με άγιο έλαιο τον ασθενή και προσευχόταν κοντά του ώρα πολλή, με δάκρυα και στεναγμούς. Με τη χάρη του Θεού όλοι θεραπεύονταν και έφευγαν υγιείς και χαρούμενοι.

Ἀπό τό συναξάρι – Ὁ ὅσιος Ἀλέξανδρος τοῦ Ὄσεβεν

 

20 Απριλίου

Πέμπτος γιος ενός γαιοκτήμονας της περιοχής της Λευκής Λίμνης, ο όσιος Αλέξανδρος γεννήθηκε το 1427 και από παιδί επέδειξε μεγάλο πόθο για την μελέτη των ιερών βιβλίων και διακρίθηκε για την ευλάβειά του. Αρνήθηκε να νυμφευθεί και ασπάσθηκε τον μοναχικό βίο σε ηλικία δεκαοχτώ ετών, στη Μονή του Αγίου Κυρίλλου της Λευκής Λίμνης (9 Ιουν.). Βλέποντας την ταπείνωση και τον ένθεο ζήλο του, ο ηγούμενος της μονής πρότεινε να γίνει αμέσως η κουρά του, ο όσιος όμως αρνήθηκε και παρέμεινε δόκιμος επί έξι σχεδόν χρόνια, αφοσιωμένος στην διακονία όλων των αδελφών.

Στο μεταξύ ο κατά σάρκα πατέρας του είχε ιδρύσει ένα χωριό στις όχθες του ποταμού Κουργιούγκα, στην επισκοπική επαρχία του Όλονετς και του είχε δώσει το οικογενειακό τους όνομα: Όσεβεν. Μία μέρα που ο Αλέξανδρος επισκέφθηκε τους γονείς και τα αδέλφια του, βρήκε εκεί μια τοποθεσία αποκομμένη από τον κόσμο και ο πατέρας του υποσχέθηκε να τον βοηθήσει να χτίσει ένα κελλί για να αποσυρθεί εκεί ο Αλέξανδρος και να ζήσει το υπόλοιπο του βίου του στην ησυχία.

Όταν επέστρεψε στο μοναστήρι, ο όσιος ανέλαβε διάφορα διακονήματα στο μαγειρείο και στον φούρνο και χειροτονήθηκε διάκονος. Τρεις φορές άκουσε φωνή ουράνια να τον καλεί να επιστρέψει στο Όσεβεν για να ιδρύσει εκεί μονή.

Ὅσιος Θεόδωρος Οὐσακώφ

Όσιος Θεόδωρος Ουσακώφ

Ο Όσιος Θεόδωρος Ουσακώφ (Fyodor Ushakov) γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1743 μ.Χ. και ήταν ναύαρχος του Ρώσικου ναυτικού. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία της σύγχρονης Κέρκυρας, αλλά και γενικότερα της Ελληνικής Ιστορίας, αφού είναι ο ελευθερωτής της Επτανήσου από τους Γάλλους κατακτητές και θεμελιωτής του πρώτου Ελληνικού κράτους - της Επτανήσου Πολιτείας (1800 – 1807 μ.Χ.) - 347 χρόνια μετά την άλωση του 1453 μ.Χ. της Πόλης.

Ξεκινώντας από την Μαύρη θάλασσα ως στόλαρχος της Μεσογείου με τα πλοία του στόλου (που δημιούργησε ο πρίγκιπας Ποτέμκιν), διαπλέει το Αιγαίο και στις 13 Σεπτεμβρίου 1788 μ.Χ. ελευθερώνει τα Κύθηρα, στις 14 Οκτωβρίου την Ζάκυνθο, στις 23 Οκτωβρίου την Κεφαλονιά, στις 1 Ιανουαρίου 1799 μ.Χ. την Λευκάδα. Τέλος στις 21 Φεβρουαρίου 1799 μ.Χ. έρχεται η σειρά της απελευθέρωσης της Κέρκυρας, κάτω από τις έντονες εκδηλώσεις ενθουσιασμού των Επτανησίων. Μετά από ένα χρόνο, το 1800 μ.Χ. ιδρύεται η Επτάνησος Πολιτεία, με την βοήθεια και καθοδήγηση του Ναυάρχου συμφιλιώνεται ο λαός και γνωρίζει νέες και όμορφες στιγμές με ελπίδα για το μέλλον του. Επίσης σημαντική είναι και η κίνηση να επανεγκατασταθεί ο Ορθόδοξος Επίσκοπος στην Κέρκυρα, που είχε εκδιωχθεί από τους Λατίνους και τους Γάλλους.

Δύο νέες ἁγιοκατατάξεις στό Πατριαρχεῖο Ρουμανίας

Η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου της Ρουμανίας προχώρησε στην αγιοκατάταξη των Οσίων Νεοφύτου και Μελετίου της Μονής Στανισοάρα. Η μνήμη θα τιμάται στις 3 Σεπτεμβρίου

 

 

ΟΣΙΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΤΗΣ ΣΤΑΝΙΣΟΑΡΑ

Ο Όσιος Νεόφυτος γεννήθηκε τον 16 ο αιώνα από ευλαβείς γονείς.Από νεαρή ηλικία έγινε μοναχός στην Μονή Κόζια ενώ μετά από πολλά χρόνια υπακοής και ταπεινής διαβίωσης, με την ευλογία του ηγουμένου,πήγε να ζήσει στην έρημο.Έτσι έσκαψε ένα κελί μέσα σ'έναν βράχο στην δυτική πλευρά του Όρους Σαλμπάτικουλ όπου ασκήτεψε με αδιάλειπτη προσευχή.Έπειτα έλαβε το μέγα σχήμα.
Όλη την εβδομάδα νήστευε και ασκήτευε στην σπηλιά ενώ κάποιες Κυριακές και μεγάλες γιορτές κατέβαινε στοο μοναστήρι για να κοινωνήσει το Άχραντο Σώμα και το Αίμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Όντας εργάτης της αδιαλείπτου προσευχής,ο μακάριος αυτός και φιλόθεος ασκητής έλαβε από το Άγιο Πνεύμα το χάρισμα των δακρύων και της μεσιτείας για ολόκληρο τον κόσμο.

Σάββατο τῆς Τυρινῆς-Μνήμη πάντων τῶν Ὁσίων

ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ - ΜΝΗΜΗ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΟΣΙΩΝ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού

Η σημερινή μέρα, μας προβάλλει το πλήθος των Οσίων ασκητών και ασκητριών, οι οποίοι «νηστεία, αγρυπνία, προσευχή», άγιασαν μέρη ερημικά και απόκοσμα, από την ανατολική έρημο της Αιγύπτου, μέχρι την παγωμένη ερημιά των νησιών Σολόβκι της Λευκής θάλασσας, από τις κρυαδερές ακτές της Αλάσκας, μέχρι την καυτή έρημο του Σινά. 

Στον παρόντα κατάλογο εξέχουσα θέση κατέχει η Θηβαϊδα του Βορρά με τους πολυποίκιλους της καρπούς, όπως κι η Σιβηρία η κατεψυγμένη, μαζί με τα ανεμοδαρμένα νησία της Ιρλανδικής ακτής. Ποτισμένα με ασκητικούς καμάτους είναι επίσης τα βουνά του Άθωνος, των Καρπαθίων οι σκιερές κοιλάδες της Σερβίας και της Βουλγαρίας τα φαράγγια της Κύπρου, οι γκρεμμοί και της Συρίας οι στύλοι, μα και της Παλαιστινης τα φαλακρά βουνά. Τα ίδια μπορούμε να αναφέρουμε για τις αγιασμένες ερημιές της Μικρασίας και του Καυκάσου, ούτε λησμονάμε της Ιταλίας και της Κριμαίας τις σπηλιές ή του Αρχιπελάγου και της Ελλάδος τις ιερές φωλιές. Όλοι αυτοί οι ασκητές, άνδρες και γυναίκες, λόγω της αγάπης τους προς το Σωτήρα Χριστό, θυσίασαν τα πάντα γι’ Αυτόν κι εισήλθαν «αγαλλομένω ποδί» στη βασιλεία του. 

Τά λείψανα τοῦ Ὁσίου Συμεών τοῦ Στυλίτου

Τα λείψανα του Οσίου Συμεών του Στυλίτου

Ο άγιος Συμεών ο Στυλίτης καταγόταν από ένα χωριό πού ονομαζόταν Σισάν και βρισκόταν ανάμεσα στη Συρία και την Κιλικία.
Εζησε τον 5ο μ.Χ. αιώνα, επί αυτοκράτορος Μεγάλου Λέοντος και Πατριάρχη Αντιοχείας του Μαρτύριου.
Αγάπησε την προσευχή και την άσκηση από τη νεαρή του ηλικία και με τη βοήθεια των πνευματικών του διδασκάλων έφθασε στα υψηλότερα μέτρα της πνευματικής ζωής.
Αφού έζησε στην αρχή την κοινοβιακή ζωή, στη συνέχεια πήγε σε ησυχαστικά μέρη και εγκαταστάθηκε σε έναν άνυδρο λάκκο και εκεί ησύχαζε, δηλαδή ζούσε με άσκηση και προσευχή.
Κατόπιν εγκαταστάθηκε σε ένα μοναχικό κελλί και στη συνέχεια, επειδή απέκτησε μεγάλη φήμη και πήγαιναν πολλοί να τον δουν, με αποτέλεσμα να μη βρίσκει ησυχία, έπηξε στην γη ένα ψηλό στύλο, με ύψος τριανταέξι πήχεις, όπου έμενε όρθιος ημέρα και νύκτα.

Ὅσιος Ἀντώνιος τοῦ Κιέβου, ὁ σπηλαιώτης. Φωτογραφίες

 Όσιος Αντώνιος του Κιέβου, ο σπηλαιώτης

Ο Όσιος Αντώνιος ο σπηλαιώτης υπήρξε Μέγας Άγιος και φωτιστής της Ρωσσίας. Η επισημότατη και Μεγίστη Λαύρα του στο Κίεβο σώζεται ακόμη και είναι ένας εκ των μεγαλυτέρων πνευματικών οδηγών στην ευσέβεια των Ορθοδόξων Ρώσσων.
Γεννήθηκε στην πόλη Λουβέσκου της Ρωσσίας κοντά στο Κίεβο το 983 και ονομάσθηκε στο άγιο Βάπτισμα Αντίπας. Φλεγόμενος από θείο έρωτα ήλθε στο Άγιον Όρος και αγάπησε τη ζωή των εδώ μοναχών.
Διέμεινε στη Μονή του Εσφιγμένου και σε σπήλαιο στο απέναντι της Μονής βουνό της Σαμαρείας.
Διδάχθηκε τους μοναστικούς κανόνες και ευλογήθηκε από τον ηγούμενο της Μονής Θεόκτιστο τον Β', από τον οποίο εκάρη μοναχός και μετονομάσθηκε Αντώνιος περί το 1035. Κατόπιν θείας αποκαλύψεως ο Ηγούμενος τον έστειλε στην Ρωσσία, διότι προέβλεπε ότι έμελλε να διαλάμψει στην απέραντη εκείνη χώρα σαν φωστήρας των μοναχών.

Ἀπό τό Συναξάρι - Ὁ ὅσιος Ἀμμούν ὁ Αἰγύπτιος

4 Οκτωβρίου

Ο όσιος πατήρ ημών Αμμούν καταγόταν από την Αίγυπτο. Όταν πέθαναν οι γονείς του ανέλαβε την ανατροφή του ένας θείος του, ο οποίος τον υποχρέωσε να νυμφευθεί΄ ο Αμμούν ήταν τότε είκοσι δύο χρόνων. Την ίδια εκείνη νύκτα του γάμου, όταν οι νεόνυμφοι αποσύρθηκαν ατή νυφική παστάδα, ο Αμμούν άνοιξε την Αγία Γραφή και διάβασε το χωρίο τής προς Κορινθίους επιστολής όπου ο Απόστολος μιλά για τα δεινά του γάμου, τις ταραχές και τις μέριμνες που προκαλεί στους εγγάμους, ενώ οι εν παρθενία αφιερωμένοι στον Κύριο μπορούν να αφοσιώνονται απερίσπαστοι στην προσευχή και στα πνευματικά έργα (Α’ Κορ., 7).

Ὅσιος Σάββας ὁ Βατοπαιδινός, ὁ διά Χριστόν σαλός (†1349)

Αγιορείτης Άγιος  Μνήμη 5 Οκτωβρίου

Σύγχρονη κυπριακή φορητή εικόνα.
Από το βιβλίο του μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου,
«Βατοπαιδινό Συναξάρι»

Ο όσιος Σάββας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη περί το 1280 από λίαν ενάρετους γονείς, οι όποιοι τελικά μόνασαν. Ο άριστος βιογράφος του οσίου και γνώριμος του άγιος Φιλόθεος ο Κόκκινος τους εγκωμιάζει θαυμάσια.
Ο όσιος ονομαζόταν κατά κόσμον Στέφανος. Έλαβε καλή βασική μόρφωση και από νωρίς αγάπησε θερμά την αρετή, τη σωφροσύνη, την εγκράτεια και την ταπείνωση, ώστε ηταν σε όλους πολύ αγαπητός.
Νέος αφήνει πατρίδα, γένος, υπόληψη και πατρική αγάπη και έρχεται στο Άγιον Όρος.

Ὁσία Φωτεινή ἡ Κυπρία

Ανάμεσα στο πλήθος των οσιακών μορφών, που με τους ασκητικούς ιδρώτες, τα ρεύματα των δακρύων της κατανύξεως και τους λοιπούς θεοφιλείς καμάτους τους, άρδευσαν και άγιασαν, απ' άκρη σ' άκρη, την φιλάγια της Κύπρου γη, είναι γνωστή και μία μικρή σε αριθμό ομάδα Αγίων γυναικών. Και γι' αυτές πάλιν ελάχιστα κατά κανόνα βιογραφικά στοιχεία έφθασαν μέχρις εμάς, όσα, Προνοία Θεού, διασώθηκαν από τον πανδαμάτορα χρόνο και τις ποικίλες ιστορικές περιπέτειες του πολύπαθου νησιού μας. 

Ξεχωριστή θέση μεταξύ τους, με μια παγκύπρια τιμή και ακτινοβολία, κατέχει αναμφίβολα η Αγία Φωτεινή η Καρπασίτιδα, η γνωστή στον λαό και ως Αγία Φωτού[2]. Έζησε κατά την πρώιμη μάλλον βυζαντινή εποχή[3], αλλά δυστυχώς δεν γνωρίζουμε σήμερα τα σχετικά με τον βίο της.