Ὁ Ἰησοῦς Χριστός τοῦ Νεοπαγανισμοῦ

Ο Ιησούς Χριστός του Νεοπαγανισμού

Πρωτοπρ. Κυριακού Τσουρού

Γραμματέως της Σ. Ε. επί των αιρέσεων

Στα ελληνικά νεοπαγανιστικά κινήματα συναντάμε τέσσερις διαφορετικές τοποθετήσεις έναντι του προσώπου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού:

α) Σφοδρή πολεμική στάση με σκληρή και ενίοτε υβριστική (ακόμη και χυδαία) γλώσσα.

β) Ήταν Έλληνας και όχι Εβραίος.

γ) Ήταν ένας από τους θεούς του Ελληνικού Δωδεκαθέου.

δ) Μαζί Χριστός και Δωδεκάθεο και Νέα Εποχή

Δεν λείπουν και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν μυθικό πρόσωπο. Βεβαίως, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όλες αυτές οι τάσεις αρνούνται στην πραγματικότητα και πολεμούν το πρόσωπο του Ιησού Χριστού και καθίστανται πολέμιοι του Χριστιανισμού.

α) Οι φανεροί πολέμιοι του Ιησού Χριστού

Η τάση αυτή δεν αμφισβητεί την ιστορικότητα του προσώπου του Ιησού Χριστού, τον θεωρεί όμως μόνον ως εθνικό μεσσία των Εβραίων. Το πολύ-πολύ τον αναγνωρίζει ως ένα κοινωνικό επαναστάτη, ο οποίος, ως ιδεολόγος, θυσιάστηκε για τον λαό του. Μερικοί κάνουν διάκριση μεταξύ του Ιησού της ιστορικής έρευνας και του Χριστού της Θεολογίας. Για πολλές ομάδες ο Ιησούς ήταν μια εξέχουσα προσωπικότητα των Εσσαίων. Άλλοι όμως ταλαντεύονται μπροστά σε ένα τέτοιο χαρακτηρισμό, καθόσον διαπιστώνουν μεν από την συμπεριφορά και τα κηρύγματα του Ιησού ότι δεν ήταν Εσσαίος, όμως υποπτεύονται πως οι αναχωρήσεις του στην έρημο δηλώνουν ότι κατά καιρούς εύρισκε καταφύγιο στην Αδελφότητα του Κουμράν.

Αυθαίρετα και βεβαίως χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, αφ' ενός μεν, υποστηρίζουν είναι σίγουρο ότι ο Ιησούς είχε την υποστήριξη των Εσσαίων, αφ' έτερου, όμως ομολογούν ότι τίποτε δεν αναφέρεται γι' αυτόν στα Κουμρανικά Χειρόγραφα έστω και υποτυπώδες (περ. Δαυλός).

Για άλλους ο ιστορικός Ιησούς αποτελεί ένα αίνιγμα, του οποίου η λύση βρίσκεται στους Εσσαίους, δηλαδή στους Ζηλωτές, αντάρτες, αντιστασιακούς, των οποίων ήταν απεσταλμένος και διεκήρυσσε το πρόγραμμα τους.

Οἱ Ραελικοί "Κλῶνοι"

του Πρωτοπρ. π. Κυριακού Τσουρού
 Γραμματέως της Σ.Ε. επί των αιρέσεων
 Προέδρου του Πν. Σ. της Π.Ε.Γ.

Είναι γνωστό ότι πολλές παραθρησκευτικές ομάδες χρησιμοποιούν ποικίλα προσωπεία για να προωθήσουν τις θέσεις τους. Μερικά απ’ αυτά είναι δραστηριότητες δήθεν κοινωνικής προσφοράς, όπως "αντιναρκωτικός αγώνας", "μαραθώνιοι", πυροπροστασία, "φιλανθρωπικές επισκέψεις", εθελοντισμός ή επιστημονικές δήθεν κατακτήσεις που δίνουν "λύση" σε όλα τα προβλήματα, από τα ναρκωτικά, την ψυχοπάθεια, τους πόνους, την ανάπτυξη του εγκεφάλου, το AIDS, μέχρι και την κλωνοποίηση.

Έτσι τον τελευταίο καιρό είδαμε να προβάλλεται από τα ΜΜΕ η "μεγάλη επιτυχία" της κλωνοποίησης της "Εύας", στην αρχή, κι έπειτα δύο "Αδάμ", από την παραθρησκευτική οργάνωση των Ραελιανών. Στόχος τους, λένε, η "κατάκτηση της αθανασίας". Κι όλα αυτά με εντολή των εξωγήινων που δόθηκε στον αρχηγό της σέκτας Κλωντ Βοριλόν, πρώην αθλητικό συντάκτη και "Προφήτη και μεσσία της εποχής της επιστήμης", από το 1973.

Ὁ π. Κυριακός Τσουρός γιά τό πρόσωπο καί τό προσωπεῖο τῆς γιόγκα

Το πρόσωπο και το προσωπείο της γιόγκα

Για κάποιους είναι γυμναστική, για κάποιους άλλους είναι μια τεχνική χαλάρωσης. Η πρακτική της γιόγκα είναι τόσο διαδεδομένη, που πλέον τη συναντάμε όχι μόνο σε γυμναστήρια και κέντρα εναλλακτικών θεραπειών, αλλά και σε μαιευτήρια, ακόμη και στα σχολεία. Ο π. Κυριακός Τσουρός, γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής επί των αιρέσεων, μιλά στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας» για τον θρησκευτικό χαρακτήρα της και αποκαλύπτει το ινδουιστικό πρόσωπό της.

 Γιατί η Εκκλησία εξέδωσε ανακοινωθέν για τη γιόγκα;

Η Ιερά Σύνοδος εξέδωσε δελτίο Τύπου, καθώς η 21η του περασμένου Ιουνίου είχε καθιερωθεί ως παγκόσμια ημέρα της γιόγκα και είχαν ανακοινωθεί και στη χώρα μας διάφορες εκδηλώσεις. Έτσι, η Εκκλησία μας καθηκόντως ενημέρωσε το Ορθόδοξο πλήρωμα για το ποια είναι η θέση της απέναντι στην τεχνική της γιόγκα. Η Σύνοδος είπε ότι αποτελεί θεμελιώδες κεφάλαιο της θρησκείας του ινδουισμού. Δεν αποτελεί ένα είδος γυμναστικής, όπως συνήθως διαφημίζεται και όπως ευρέως θεωρείται. Το γεγονός ότι η γιόγκα δεν είναι απλώς ένα είδος γυμναστικής προκύπτει από τα κείμενα των ίδιων των δασκάλων της. Δεν είναι δική μας τοποθέτηση.

Ὁ σατανισμός τῆς «Νέας Ἐποχῆς»

ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ»

 

π. Κυριακού Τσουρού, Γραμματέως της Σ. Επιτροπής επί των αιρέσεων

 

1.Ἡ θεωρητική βάση τοῦ σατανισμοῦ.

Ὅπως εἶναι γνωστό, κύρια «δόγματα» τῆς «Νέας Ἐποχῆς τοῦ Ὑδροχόου» εἶναι ἡ «πίστη» σέ ἀπρόσωπο «θεό» καί ἡ κατάργηση τῆς διακρίσεως μεταξύ καλοῦ καί κακοῦ. Ὁ ἄνθρωπος τῆς «Νέας Ἐποχῆς» εἶναι «θεός» κατ’ οὐσίαν, ἤ ἀλλοιῶς «ἐκροή» τοῦ «θεοῦ». Κατά συνέπειαν, ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ ἔξω ἀπό τόν ἄνθρωπο δέν νοεῖται. 

Ὁ αὐτοθεοποιημένος καί αὐτονομημένος αὐτός ἄνθρωπος τῆς «Νέας Ἐποχῆς» εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος χαράσσει καί τόν «ἠθικό νόμο». Κατά τόν «νόμο» αὐτό ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά ζῆ ὅπως θέλει, νά κάνει ὅ,τι θέλει. Τό καλό καί τό κακό εἶναι οἱ δυό ὄψεις τοῦ ἴδιου νομίσματος, χωρίς καμία οὐσιαστική διαφορά. 

Πάνω σ’ αὐτές τίς «ἀρχές», οἱ ὁποῖες χαρακτηρίζουν κάθε παραθρησκευτική ὁμάδα τῆς «Νέας Ἐποχῆς», κινεῖται ἡ θεοσοφία τῆς Ἕλενα Μπλαβάτσκυ καί τῶν διαδόχων της στόν ἀποκρυφισμό. Οἱ ἴδιες αὐτές «ἀρχές» στήν ἀκραία μορφή τους ἐκδηλώνονται καί μέσα ἀπό τά διάφορα εἴδη τοῦ σύγχρονου σατανισμοῦ. Πράγματι, καί ὁ νεοσατανισμός μάχεται τήν πίστη στόν Ἕνα καί Ἀληθινό Θεό, καταργεῖ τήν διάκριση καλοῦ καί κακοῦ καί κηρύσσει τήν λατρεία στόν ἴδιο τόν ἄνθρωπο.

ΚΕ' Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη γιά θέματα αἱρέσεων καί παραθρησκείας: «Οἱ "θεραπεῖες" τῆς Χριστιανικῆς Ἐπιστήμης (Christian Science)» (π. Κυριακός Τσουρός, Δρ Θεολογίας)

Η ομιλία εκφωνήθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας στις 5/11/2013, στα πλαίσια της ΚΕ' Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων δια Θέματα Αιρέσεων και Παραθρησκείας.


Ακούστε την ομιλία πατώντας εδώ (Διάρκεια: 40:04, Μέγεθος: 91,7 ΜΒ)

http://www.alopsis.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=2973