4 Ιανουαρίου Συναξαριστής.Σύναξις τῶν Ἁγίων Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων, Ζωσίμου μοναχοῦ καὶ Ἀθανασίου Κομενταρησίου Μαρτύρων, Ἀπολλιναρίας Συγκλητικῆς, Χρυσάνθου καὶ Εὐφημίας, τῶν Ἁγίων ἕξι Μαρτύρων, Θεοκτίστου Ὁσίου, Θεοπρόβου Ὁσίου, Εὐθυμίου τοῦ Νέου, Εὐαγρίου καὶ Σίου Ὁσίων, Τιμοθέου Στυλίτου, Εὐθυμίου Βατοπαιδινοῦ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δώδεκα Μαρτυρήσαντες, Εὐσταθίου Ἀρχιεπισκόπου Σερβίας, Ἀχιλλίου Διακόνου, Συμεὼν ὉσίουὈνουφρίου τοῦ Νέου Ὁσιομάρτυρος, Εὕρεσις τιμίων λειψάνων Νεομάρτυρος Ἰωάννου ἐκ Κονίτσης.

Ἡ Σύναξις τῶν Ἁγίων Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων

Περὶ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων μᾶς πληροφορεῖ τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον στο ι’ κεφάλαιον: «Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριος καὶ ἑτέρους ἑβδομήκοντα καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰ δύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ ἤμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.
Ἔλεγεν οὖν πρὸς αὐτοὺς· ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι. Δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ, ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ. Ὑπάγετε· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς ἄρνας ἐν μέσῳ λύκων.
Μὴ βαστάζετε βαλλάντιον, μὴ πήραν, μηδὲ ὑποδήματα, καὶ μηδένα κατὰ τὴν ὁδὸν ἀσπάσησθε· εἰς ἣν δ’ ἂν οἰκίαν εἰσέρχησθε, πρῶτον λέγετε· εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ἐὰν ᾖ ἐκεῖ υἱὸς εἰρήνης, ἐπαναπαύετε ἐπ’ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν· εἰ δὲ μήγε, ἐφ’ ὑμᾶς ἀνακάμψει… καὶ θεραπεύετε τοὺς ἐν αὐτῇ ἀσθενεῖς, καὶ λέγετε αὐτοῖς· ἤγγικεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ».
Τοὺς ἐξέλεξε ὁ Χριστὸς ὕστερα ἀπὸ τοὺς Δώδεκα, γιὰ νὰ
βοηθοῦν τὸ σωτήριο ἔργο του καὶ νὰ διακονοῦν τὸ σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονομίας.
Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τῆς πρώτης χριστιανικῆς περιόδου, προσπάθησαν νὰ τοὺς ταυτίσουν σταχυολογώντας πρόσωπα τῆς Καινῆς Διαθήκης, κυρίως ἀπὸ τὸ βιβλίο τῶν Πράξεων καθὼς καὶ ἀπὸ τὶς Ἐπιστολὲς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου.

4 Ιανουαρίου Συναξαριστής. Σύναξις τῶν Ἁγίων Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων, Ζωσίμου μοναχοῦ καὶ Ἀθανασίου Κομενταρησίου Μαρτύρων, Ἀπολλιναρίας Συγκλητικῆς, Χρυσάνθου καὶ Εὐφημίας, τῶν Ἁγίων ἕξι Μαρτύρων, Θεοκτίστου Ὁσίου, Θεοπρόβου Ὁσίου, Εὐθυμίου τοῦ Νέου, Εὐαγρίου καὶ Σίου Ὁσίων, Τιμοθέου Στυλίτου, Εὐθυμίου Βατοπαιδινοῦ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δώδεκα Μαρτυρήσαντες, Εὐσταθίου Ἀρχιεπισκόπου Σερβίας, Ἀχιλλίου Διακόνου, Συμεὼν ὉσίουὈνουφρίου τοῦ Νέου Ὁσιομάρτυρος, Εὕρεσις τιμίων λειψάνων Νεομάρτυρος Ἰωάννου ἐκ Κονίτσης.

Ἡ Σύναξις τῶν Ἁγίων Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων

Περὶ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων μᾶς πληροφορεῖ τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον στο ι’ κεφάλαιον: «Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριος καὶ ἑτέρους ἑβδομήκοντα καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰ δύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ ἤμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.
Ἔλεγεν οὖν πρὸς αὐτοὺς· ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι. Δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ, ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ. Ὑπάγετε· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς ἄρνας ἐν μέσῳ λύκων.
Μὴ βαστάζετε βαλλάντιον, μὴ πήραν, μηδὲ ὑποδήματα, καὶ μηδένα κατὰ τὴν ὁδὸν ἀσπάσησθε· εἰς ἣν δ’ ἂν οἰκίαν εἰσέρχησθε, πρῶτον λέγετε· εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ἐὰν ᾖ ἐκεῖ υἱὸς εἰρήνης, ἐπαναπαύετε ἐπ’ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν· εἰ δὲ μήγε, ἐφ’ ὑμᾶς ἀνακάμψει… καὶ θεραπεύετε τοὺς ἐν αὐτῇ ἀσθενεῖς, καὶ λέγετε αὐτοῖς· ἤγγικεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ».
Τοὺς ἐξέλεξε ὁ Χριστὸς ὕστερα ἀπὸ τοὺς Δώδεκα, γιὰ νὰ
βοηθοῦν τὸ σωτήριο ἔργο του καὶ νὰ διακονοῦν τὸ σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονομίας.
Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τῆς πρώτης χριστιανικῆς περιόδου, προσπάθησαν νὰ τοὺς ταυτίσουν σταχυολογώντας πρόσωπα τῆς Καινῆς Διαθήκης, κυρίως ἀπὸ τὸ βιβλίο τῶν Πράξεων καθὼς καὶ ἀπὸ τὶς Ἐπιστολὲς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου.

4 Ιανουαρίου Συναξαριστής. Σύναξις τῶν Ἁγίων Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων, Ζωσίμου μοναχοῦ καὶ Ἀθανασίου Κομενταρησίου Μαρτύρων, Ἀπολλιναρίας Συγκλητικῆς, Χρυσάνθου καὶ Εὐφημίας, τῶν Ἁγίων ἕξι Μαρτύρων, Θεοκτίστου Ὁσίου, Θεοπρόβου Ὁσίου, Εὐθυμίου τοῦ Νέου, Εὐαγρίου καὶ Σίου Ὁσίων, Τιμοθέου Στυλίτου, Εὐθυμίου Βατοπαιδινοῦ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δώδεκα Μαρτυρήσαντες, Εὐσταθίου Ἀρχιεπισκόπου Σερβίας, Ἀχιλλίου Διακόνου, Συμεὼν ὉσίουὈνουφρίου τοῦ Νέου Ὁσιομάρτυρος, Εὕρεσις τιμίων λειψάνων Νεομάρτυρος Ἰωάννου ἐκ Κονίτσης.

Ἡ Σύναξις τῶν Ἁγίων Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων

Περὶ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων μᾶς πληροφορεῖ τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον στο ι’ κεφάλαιον: «Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριος καὶ ἑτέρους ἑβδομήκοντα καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰ δύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ ἤμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.
Ἔλεγεν οὖν πρὸς αὐτοὺς· ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι. Δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ, ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ. Ὑπάγετε· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς ἄρνας ἐν μέσῳ λύκων.
Μὴ βαστάζετε βαλλάντιον, μὴ πήραν, μηδὲ ὑποδήματα, καὶ μηδένα κατὰ τὴν ὁδὸν ἀσπάσησθε· εἰς ἣν δ’ ἂν οἰκίαν εἰσέρχησθε, πρῶτον λέγετε· εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ἐὰν ᾖ ἐκεῖ υἱὸς εἰρήνης, ἐπαναπαύετε ἐπ’ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν· εἰ δὲ μήγε, ἐφ’ ὑμᾶς ἀνακάμψει… καὶ θεραπεύετε τοὺς ἐν αὐτῇ ἀσθενεῖς, καὶ λέγετε αὐτοῖς· ἤγγικεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ».
Τοὺς ἐξέλεξε ὁ Χριστὸς ὕστερα ἀπὸ τοὺς Δώδεκα, γιὰ νὰ
βοηθοῦν τὸ σωτήριο ἔργο του καὶ νὰ διακονοῦν τὸ σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονομίας.
Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τῆς πρώτης χριστιανικῆς περιόδου, προσπάθησαν νὰ τοὺς ταυτίσουν σταχυολογώντας πρόσωπα τῆς Καινῆς Διαθήκης, κυρίως ἀπὸ τὸ βιβλίο τῶν Πράξεων καθὼς καὶ ἀπὸ τὶς Ἐπιστολὲς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου.

4 Ιανουαρίου Συναξαριστής. Σύναξις τῶν Ἁγίων Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων, Ζωσίμου μοναχοῦ καὶ Ἀθανασίου Κομενταρησίου Μαρτύρων, Ἀπολλιναρίας Συγκλητικῆς, Χρυσάνθου καὶ Εὐφημίας, τῶν Ἁγίων ἕξι Μαρτύρων, Θεοκτίστου Ὁσίου, Θεοπρόβου Ὁσίου, Εὐθυμίου τοῦ Νέου, Εὐαγρίου καὶ Σίου Ὁσίων, Τιμοθέου Στυλίτου, Εὐθυμίου Βατοπαιδινοῦ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δώδεκα Μαρτυρήσαντες, Εὐσταθίου Ἀρχιεπισκόπου Σερβίας, Ἀχιλλίου Διακόνου, Συμεὼν ὉσίουὈνουφρίου τοῦ Νέου Ὁσιομάρτυρος, Εὕρεσις τιμίων λειψάνων Νεομάρτυρος Ἰωάννου ἐκ Κονίτσης.

Ἡ Σύναξις τῶν Ἁγίων Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων

Περὶ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων μᾶς πληροφορεῖ τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον στο ι’ κεφάλαιον: «Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνέδειξεν ὁ Κύριος καὶ ἑτέρους ἑβδομήκοντα καὶ ἀπέστειλεν αὐτοὺς ἀνὰ δύο πρὸ προσώπου αὐτοῦ εἰς πᾶσαν πόλιν καὶ τόπον οὗ ἤμελλεν αὐτὸς ἔρχεσθαι.
Ἔλεγεν οὖν πρὸς αὐτοὺς· ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι. Δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ, ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ. Ὑπάγετε· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς ἄρνας ἐν μέσῳ λύκων.
Μὴ βαστάζετε βαλλάντιον, μὴ πήραν, μηδὲ ὑποδήματα, καὶ μηδένα κατὰ τὴν ὁδὸν ἀσπάσησθε· εἰς ἣν δ’ ἂν οἰκίαν εἰσέρχησθε, πρῶτον λέγετε· εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ἐὰν ᾖ ἐκεῖ υἱὸς εἰρήνης, ἐπαναπαύετε ἐπ’ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν· εἰ δὲ μήγε, ἐφ’ ὑμᾶς ἀνακάμψει… καὶ θεραπεύετε τοὺς ἐν αὐτῇ ἀσθενεῖς, καὶ λέγετε αὐτοῖς· ἤγγικεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ».
Τοὺς ἐξέλεξε ὁ Χριστὸς ὕστερα ἀπὸ τοὺς Δώδεκα, γιὰ νὰ
βοηθοῦν τὸ σωτήριο ἔργο του καὶ νὰ διακονοῦν τὸ σχέδιο τῆς Θείας Οἰκονομίας.
Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τῆς πρώτης χριστιανικῆς περιόδου, προσπάθησαν νὰ τοὺς ταυτίσουν σταχυολογώντας πρόσωπα τῆς Καινῆς Διαθήκης, κυρίως ἀπὸ τὸ βιβλίο τῶν Πράξεων καθὼς καὶ ἀπὸ τὶς Ἐπιστολὲς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου.