Λαχτάρα Αιωνιότητος

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΚΑΤΡΑΚΟΥΛΗ † 2001

 Λαχτάρα Αιωνιότητος

Ιδού, έρχομαι ταχύ. Αμήν^. ναι έρχου,
Κύριε Ιησού. (Αποκ. κβ’ 12, 20)¹

Ο θείος λόγος του Ευαγγελίου, ο οποίος εξέρχεται από τον άμβωνα της Εκκλησίας, περιέχει ποικίλα σπέρματα αληθείας και θεογνωσίας. Η μελέτη του θείου λόγου να είναι η τρυφή και η τροφή της ζωής μας.

Εγώ, παιδιά, κάθε βράδυ διαβάζω Ευαγγέλιο για να εισχωρήση μέσα μου ο Κύριος. Με το Ευαγγέλιο γίνεται η αλληλοπεριχώρησις του ημαγμένου Αμνού και της ψυχής μας. Όλοι οι άνθρωποι κληθήκαμε ν’ αγιάσωμε. Να γίνωμε ευωδία Χριστού. Σκοπός μας είναι να ανταποκριθούμε στην κλήσι του Θεού και να γίνωμε φως. Με την τήρησι του Ευαγγελίου να γίνωμε λόγος του Θεού.

Μέσα στην Εκκλησία, λοιπόν, αρπάζει ο ένας τον θείο λόγο και πηγαίνει εις τας ερήμους, για να πραγματώση το Ευαγγέλιον. Ο άλλος το αρπάζει και πηγαίνει στην Αφρική, στην Ασία κ.λπ. να φωτίση τους ανθρώπους ως ιεραπόστολος. Ο άλλος παίρνει τον θείο σπόρο και τον καλλιεργεί μέσα στην κοινωνία ως επίσκοπος, ως ιερεύς, ως οικογενειάρχης και κάνει έργο του την σπορά του θείου λόγου. Εμείς πήραμε το Ευαγγέλιον από την Αγία Τράπεζα ο καθένας και ήλθαμε στο μοναστήρι, για να δοξάσωμε τον Θεό με την τήρη­σι των εντολών Του.

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας (13-1-11).

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανό. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ».
Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.
Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2011.
Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.



Εὐχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει ἐκπονήσει ὁ μακαριστός Θεολόγος Π. Τρεμπέλας.


ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΜΕΓΕΝΘΥΝΕΤΕ ΓΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗ.

Ανεξέλεγκτη, απροσδιόριστη, επικίνδυνη, απαράδεκτη η Κάρτα του Πολίτη. Σωτήριος Δαραμάρας Νομικός

Πήρα το θάρρος να σας καταθέσω τις παρακάτω σκέψεις μου, σκέψεις ενός απλού πολίτη αυτής της χώρας, ο οποίος αν και με σχεδόν αυτούσιους τους παρακάτω προβληματισμούς συμμετείχα στη δημόσια διαβούλευση που πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονικά για τη διαβόητη Κάρτα του Πολίτη, εντούτοις δεν αναρτήθηκε ποτέ το σχετικό κείμενο, διαπιστώνοντας πως η διαβούλευση  ελεύθερη και δημοκρατική δεν ήταν για όλες τις φωνές.

Πρέπει, επιπλέον να αναφέρω πως το να επαναλαμβάνονται κάποιες ιδέες των πολιτών ήταν φυσιολογικό, το διαπίστωσα ήδη στην πράξη στην ανάρτηση των σχολίων, αναδείκνυε ενδεχομένως την κυρίαρχη – αρνητική - τάση στον ελληνικό λαό για το θέμα (για όποια κυβέρνηση βέβαια ενδιαφέρεται για τη λαϊκή βούληση και δεν έχει προειλημμένες αποφάσεις παρέχοντας ψευδαίσθηση διαβούλευσης) και φυσικά δεν ανήκε στους περιορισμούς της συζήτησης. Το τονίζω αυτό γιατί κάποιος ίσως χρησιμοποιούσε ένα τέτοιο πρόσχημα για να δικαιολογήσει το συμβάν. 
Με πάρα πολλούς ανθρώπους, φίλους και γνωστούς, που μίλησα κατόπιν μου εξέφρασαν το ίδιο παράπονο δικαιώνοντας το συμπέρασμα πως η ανάρτηση των σχολίων στη σελίδα του Υπουργείου στο διαδίκτυο γινόταν επιλεκτικά και όχι καθολικά για όλους τους συμμετέχοντες (ευνόητο πως δεν αναφέρομαι σε προσβλητικά σχόλια κτλ αν υπήρξαν από κάποιους για τα οποία υπήρχε σχετική ανακοίνωση περί μη δημοσίευσης), πράγμα το οποίο θα ήθελα να τονιστεί για να αρχίσουν όλοι οι πολίτες ν’ ανησυχούν και να επαγρυπνούν.

Είμαι κάθετα αντίθετος στην έκδοση και παραλαβή της κάρτας του πολίτη, έστω και προαιρετικά, γιατί έτσι σίγουρα ανοίγουν οι ασκοί του Αιόλου προς μία παγκόσμια «δημοκρατική» δικτατορία και αυτό δυστυχώς δεν αποτελεί πια επιστημονική φαντασία αλλά υπαρκτή νομική και τεχνολογική δυνατότητα στις μέρες μας, για όποιον γνωρίζει σχετικά. Με χαρά διαπίστωσα πως η συντριπτική πλειοψηφία των σχολίων στη διαβούλευση ήταν αρνητική και μάλιστα με πολλά επιχειρήματα, τα οποία είναι υπεραρκετά για όποιον δεν είναι μισαλλόδοξος να πειστεί.  

Οι θετικά διακείμενοι είτε αντιτέθηκαν στους χριστιανούς που διατυπώνουν αρνητική γνώμη για την κάρτα είτε, με λύπη διαπίστωσα, πως επικεντρώθηκαν στις διευκολύνσεις που φαινομενικά και αναντίρρητα θα παρέχει η χρήση της, χωρίς να είναι καθόλου ενημερωμένοι για την υπάρχουσα τεχνολογία και χωρίς να εξετάζουν το ζήτημα πολύπλευρα και σε βάθος, όσον αφορά τους τεράστιους κινδύνους που ελλοχεύουν σε συνδυασμό και με την ελληνική πραγματικότητα. Τελείως ευκολόπιστα δέχονται τις γενικόλογες εξαγγελίες του Υπουργείου χωρίς να αναρωτιούνται ούτε αν όντως υπάρχει πρόβλημα ούτε με ποιο τρόπο θα το επιλύσει η συγκεκριμένη κάρτα, γεγονός που θα ήταν αναγκαίο για κάθε υγιώς σκεπτόμενο.

Γιατί ψάλλουμε το «Ησαΐα χόρευε»;

Το θαύμα στον Γάμο της Κανά. Ψηφιδωτό της εποχής των Παλαιολόγων (14ος αιώνας) στην Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη.
«Ησαϊα χόρευε, η Παρθένος έσχεν εν γαστρί, και έτεκεν υιόν τον Εμμανουήλ, Θεόν τε και άνθρωπον, Ανατολή όνομα αυτώ, όν μεγαλύνοντες, την Παρθένον μακαρίζομεν.»
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Εσείς ξέρετε, νομίζω, την έννοια αυτού του ψαλμού. Καλούμε τον προφήτη Ησαΐα να χορέψει επειδή η προφητεία του επαληθεύθηκε. Ο προφητικός λόγος, που εξέφρασε ο Ησαΐας μπροστά στο βασιλιά Άχαζ και το λαό έχει ως εξής: «Ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Εμμανουήλ» (Ησ. 7.14). Εμμανουήλ σημαίνει, «ο Θεός μαζί μας». Η γέννηση του Χριστού από την Παρθένο και το Πνεύμα είναι η αγιότατη γέννηση, από τότε που ο κόσμος γνωρίζει περί γεννήσεως. Μέσω αυτής της γέννησης αναγγέλθηκε το μυστήριο της αγάπης του Θεού προς τους ανθρώπους: ο Θεός ντύθηκε το ανθρώπινο σώμα, για να σώσει τους ανθρώπους. Και εφόσον ο γάμος είναι αφιερωμένος στη γέννηση και τον πολλαπλασιασμό του ανθρώπινου γένους, γι’ αυτό ψάλλεται αυτός ο ύμνος, για να θυμίσει στους νεόνυμφους την καθαρότητα και την αγιότητα του γάμου, και την πρόνοια του Θεού, κατά την οποία γεννιούνται τα παιδιά. Για να έχουν οι νεόνυμφοι φόβο Θεού και να κρατούν περισσότερο την πνευματική και ηθική σημασία της γαμήλιας σχέσης τους παρά τη σωματική.

Ἐπιστολὴ πρὸς τὴν ἐφημ. «Καθημερινὴ» γιὰ τὴ διακωμώδηση ἀπὸ τὸν ΣΚΑΪ τοῦ ἑορτασμοῦ τῶν Θεοφανείων

Πρὸς τὴν Ἐφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»
ΕΝΤΑΥΘΑ

Κύριε Διευθυντά,

.    Χθὲς ἡμέρα τῶν Ἁγίων Θεοφανείων, ἡ Χριστιανωσύνη ἑώρταζε τὴν Φανέρωσιν τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ σὲ ὅλες τὶς Ἐνορίες τῆς Πατρίδος μας ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ Ἐξωτερικόν, ὅλοι οἱ πιστοὶ Ἕλληνες συμμετεῖχαν εἰς τὸν ἑορτασμὸν τῆς καταδύσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, μὲ συγκίνησιν καὶ εὐλάβειαν. Ἐν τούτοις, εὑρέθηκαν ἄνθρωποι ἀνεγκέφαλοι, κούφιοι καὶ ἀδιάντροποι ποὺ ἐνόμισαν ὅτι ἐπωλοῦσαν «ἐξυπνάδα καὶ πρωτοτυπίαν», μὲ τὸ νὰ διακωμωδήσουν σὲ ραδιοτηλεοπτικὸ σταθμὸ ἐθνικῆς ἐμβελείας Αὐτὸν τὸν Τίμιον Σταυρόν!
.     Ἐμφάνιζαν ἕνα ἀξιοθρήνητο πλάσμα, μὲ καλυμμένο τὸ κεφάλι του, νὰ σατυρίζει τὴν κατάδυσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἐμβαπτίζοντας Αὐτὸν σὲ ἕνα κουβὰ καὶ μεταβάλλοντας Αὐτὸν σέ…ἀγκίστρι ποὺ ἀνασύρει ἕνα ψάρι…
.      Καὶ εἰς ἄλλην φάσιν, ψέλνοντας τὸ «Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου Σου Κύριε…», νὰ ρίχνει τὸν Τίμιον Σταυρὸν ὁ ἴδιος σάτυρος καὶ νὰ ἀνασύρει ἀντὶ τοῦ Σταυροῦ ἕνα τηγάνι…, διακωμωδώντας ἔτσι τὰ Ὅσια καὶ τὰ Ἱερά!! Χωρὶς Ἐντροπήν! Δὲν φταίει ἀσφαλῶς ὁ ταλαίπωρος μασκοφόρος σάτυρος.

Προϋποθέσεις παραμονῆς ἐντός τῆς Ἐκκλησίας (Ἡ Ἐκκλησιολογία τοῦ Γέροντος Πορφυρίου).

ΜΙΚΡΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: «ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ» (ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΥ ΣΑΒΒΑ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ) ΠΟΥ, ΣΥΝ ΘΕῼ, ΜΟΛΙΣ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΚΑΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ.

ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΑΛΛΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ μάννα μας. Γι’ αὐτό πρέπει «νά τήν ἀγαπᾶμε πολύ» τόνιζε ὁ Γέροντας Πορφύριος· καί συνέχιζε: «Νά μή δεχόμασθε νά κατακρίνουν τούς ἀντιπροσώπους της»[1]. Αὐτοί πού κατακρίνουν, αὐτοί πού μέμφονται τἠν Ἐκκλησία δέν Τήν ἀγαποῦν, οὔτε βέβαια τήν Κεφαλή Της, πού εἶναι ὁ Χριστός. «Ὅλοι εἴμαστε Ἐκκλησία», δήλωνε ὁ Γέροντας· καί συμπλήρωνε: «Ὅσοι κατηγοροῦν τήν Ἐκκλησία γιά τά λάθη τῶν ἐκπροσώπων της, μέ σκοπό δῆθεν νά βοηθήσουν γιά τή διόρθωση, κάνουν μεγάλο λάθος»[2]. Ἄν θέλουμε νά διορθωθοῦν τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας, θά πρέπει νά προσευχόμαστε γιά  τήν κάθαρση τοῦ κάθε ἀνθρώπου. «Τότε ἀγαπᾶμε τήν Ἐκκλησία», παρατηροῦσε ὁ Γέροντας, «ὅταν μέ τήν προσευχή μας ἀγκαλιάζομε κάθε μέλος Της καί κάνομε ὅ,τι κάνει ὁ Χριστός. Θυσιαζόμαστε, ἀγρυπνοῦμε, κάνομε τό πᾶν, ὅπως Ἐκεῖνος»[3]. Ὅταν κατηγοροῦμε τήν Ἐκκλησία, οὐσιαστικά χτυπᾶμε τόν ἑαυτό μας, τό σῶμα μας καί Αὐτόν, πού πιό πολύ ἀπό ὁποιονδήποτε, θά ἔπρεπε νά ἀγαπᾶμε: τόν Κύριο Ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό. Ἡ πρώτη προϋπόθεση ἑπομένως, γιά νά παραμείνει ὁ ἄνθρωπος σάν ζωντανό κύτταρο μέσα στήν Ἐκκλησία εἶναι ἡ ἀγάπη πρός Αὐτήν καί ἡ μή κατάκριση τῶν κληρικῶν ἀλλά καί τῶν λαϊκῶν μελῶν Της. «Καί μέ τά μάτια μας νά δοῦμε κάτι ἀρνητικό νά γίνεται ἀπό κάποιον ἱερωμένο», δίδασκε ὁ Γέροντας, «νά μήν τό πιστεύουμε, οὔτε νά τό σκεπτόμαστε, οὔτε νά τό μεταφέρομε. Τό ἴδιο ἰσχύει καί γιά τά λαϊκά μέλη τῆς Ἐκκλησίας καί κάθε ἄνθρωπο»[4]. Τό ὀρθόδοξο πνεῦμα, πού ὁ Γέροντας τό βρῆκε στό τόπο τῆς πρώτης του μετανοίας, δέν ἔχει καμμιά σχέση μέ τήν κατάκριση. «Στό Ἅγιον Ὄρος», ἔλεγε ὁ Γέροντας, «τό πνεῦμα πού ἔμαθα ἦταν ὀρθόδοξο, βαθύ, ἅγιο, σιωπηλό, χωρίς ἔριδες, χωρίς καυγάδες καί χωρίς κατακρίσεις»[5].

Ἰαπωνικές θρησκεῖες Κί (Johrei – Mahikari - Rei­ki).

ΙΑΠΩΝΙΚΕΣ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ΚΙ (Johrei – Mahikari - Rei­ki)
   π.ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ

 ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:
ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ, ΓΚΟΥΡΟΥΪΣΜΟΣ, ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΑΘΗΝΑ 1997 – 4Η ΕΚΔΟΣΗ

ΓΙΑ ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ Π. Ε. Γ,  τηλ. 210 6396665

Στο χώρο τού αποκρυφισμού συγκαταλέγονται και οι ΚΙ-θρησκείες, που προέρχονται από την Ιαπωνία.
ΚΙ σημαίνει «δύναμη ζωής», θεϊκή δύναμη, που ρέει παντού. Αυτή η δύναμη, λένε οι ομάδες αυτές, μπορεί να ανακαλυφθεί και να χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς του ανθρώπου. Σύμφωνα με το «Επίση­μο Εγχειρίδιο Ρέϊκι» (Official Reiki Handbook) που εκδόθηκε από την «Αμερικανική Διεθνή εταιρία Ρέϊκι» (κεφ. Reiki A to Ζ. σ.2) «ΚΙ σημαίνει την παγκόσμια ενέργεια ζωής, μέσω της οποίας ρέουν όλα εκείνα που βρίσκονται στη ζωή».

 Στο Δυτικό κόσμο είναι γνωστές κυρίως τρεις ομά­δες αυτών των «Θρησκειών ΚΙ»: Η «Θρησκεία για τη σωτηρία τού Κόσμου» (Johrei), η Mahikari και η Rei­ki.

 Johrei είναι το «Ιαματικό φως», ένα «δώρο τού Θεού». Στην κίνηση γίνεται ο καθένας δεκτός, ανεξάρ­τητα από τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, αρκεί να πιστεύει «στον Θεό Δημιουργό και να προσπαθεί να ανακαινίσει τη ζωή του με βαθειά πίστη και με την πράξη τού Johrei». Η κίνηση υπόσχεται με τη μέθοδο της να καθαρίσει σωματικά και ψυχικά τον άνθρωπο και να πραγματοποιήσει τον παράδεισο, αφού θα φέρει τον άνθρωπο σε «πλήρη εναρμόνιση με τη θεϊκή αγά­πη» (Society of Johrei, Kyoto, αγγλ. έκδ.).

Tό ἁγιογραφικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας (12-1-11).

Ἡ καθημερινή μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀπαραίτητη γιά τόν Χριστιανό. Ὅπως ὁ ἄρτος γιά τό σῶμα ἔτσι καί ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ γιά τήν ψυχή ἀποτελεῖ ζωτική ἀνάγκη. Ὁ Κύριος μᾶς εἶπε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ζεῖ μόνο μέ ψωμί. ἀλλά καί μέ κάθε λόγο πού ἐκπορεύεται ἀπό τό στόμα τοῦ Θεοῦ (Ματθ. 4, 4): «Οὐκ ἐπ' ἄρτῳ μόνο ζήσεται ἄνθρωπος ἀλλ' ἐπί παντί ρήματι ἐκπορευομένῳ διά στόματος Θεοῦ».
Εἴθε καθημερινά νά μελετοῦμε τό λόγο Του καί νά τρέφουμε τήν ψυχή μας μ' αὐτόν. Μαζί μέ τά Ἅγια Μυστήρια καί τόν Πνευματικό ἀγῶνα, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ συντηρεῖ ἀναμμένη τήν λαμπάδα τῆς πίστεως μέσα μας καί μᾶς καθιστᾶ ζωντανά κυτταρα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας.
Σύν Θεῷ θά ἀναρτῶνται τά ἀναγνώσματα πού ἔχει ὁρίσει ἡ Ἁγία Μας Ἐκκλησία νά ἀναγινώσκονται καθημερινά ἀπό τούς Χριστιανούς γιά τό 2011.
Κάνετε κλίκ πάνω στήν εἰκόνα καί μεγενθύνετε γιά νά διαβάσετε τό κείμενο.



Εὐχαριστοῦμε τήν ἀδελφότητα Θεολόγων «Ὁ Σωτήρ» γιά τήν ὁλοπρόθυμη ἄδεια χρήσης καί ἀναδημοσίευσης τοῦ κειμένου μετά τῆς συντόμου ἑρμηνείας, πού ἔχει ἐκπονήσει ὁ μακαριστός Θεολόγος Π. Τρεμπέλας.


ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΜΕΓΕΝΘΥΝΕΤΕ ΓΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗ.

Π.Αθανάσιος Μηνάς:Κρίσεις καί σχόλια γιά τή συνέντευξη τοῦ Μητροπολίτη Πειραιῶς Σεραφείμ στό κανάλι MEGA

"Ὦ  Τιμόθεε, τήν  παρακαταθήκην φύλαξον..."
(Α´Τιμ., κεφ.στ´, στ.20)

   (Κρίσεις καί σχόλια γιά τή συνέντευξη τοῦ Μητροπολίτη Πειραιῶς κ.κ. Σεραφείμ στό κανάλι MEGA)

Σεβασμιώτατε Μητροπολίτα Πειραιῶς κ.κ.Σεραφείμ,
         οἱ λόγοι αὐτοί τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, προέρχονται ἀπό τόν Παράκλητο, τό Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας καί ἰσχύουν ἐς ἀεί καί γιά τούς διαδόχους τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, δηλαδή τούς ἐπισκόπους, ἀπό τούς ὁποίους, ὁ Κύριος, θά ζητήσει λόγο  κατά τήν Δευτέρα Παρουσία Του.

Κατά  καιρούς, ὡς  ἔχετε  ὑποχρέωση, ὁμιλεῖτε  καί ἐλεγκτικά, ὥστε  ἐκεῖνοι  πού τρέχουν  ὀπίσω  ἀπό  βεβήλους καί  γραώδεις  μύθους, εἰ δυνατόν,  νά  συνέλθουν καί  νά μετανοήσουν. Οὕτως ἤ  ἄλλως, ἡ  καρδιά  Σας  μένει ἐν τῇ ἀγάπη τοῦ Ἰησοῦ καί  οἱ  λόγοι Σας  οἰκοδομοῦν  ὅλους ἐκείνους, ὅσων τά ὀνόματα εἶναι γραμμένα ἀπό καταβολῆς κόσμου στό Βιβλίο τῆς  Ζωῆς. Ἀντίθετα, ἐκμεταλλευτές  τοκογλύφοι,  ὑποκριτές, τρίζουν τά δόντια  καί  Σᾶς  ἀπειλοῦν.

Αὐτοί λοιπόν, οἱ τελευταῖοι, ἄς ἀκούσουν τόν κατά σάρκα δικό τους προφήτη, τί ἀκριβῶς τούς λέει, αἰῶνες πρό Χριστοῦ: «...καί οὐκ ἐξέλιπεν ἐκ τῶν πλατειῶν αὐτῆς, (τῆς σπείρας τῆς Νέας Ἐποχῆς), τόκος  καί  δόλος1.» (Δέστε  τί γίνεται μέ  τά  spreads   ἐναντίον  τῆς  πατρίδας  μας), «...ἀνομία καί κόπος ἐν μέσῳ αὐτῆς καί ἀδικία,...2» (Προσέξτε πῶς ἀκριβῶς νομοθετοῦν γιά πτωχούς καί πλουσίους!!),  «...ἡπαλύνθησαν οἱ λόγοι αὐτῶν ὑπέρ  ἔλαιον, καί αὐτοί  εἰσι  βολίδες.3» (Δέστε μέ τί ψευτοευγένεια μᾶς ἀπειλοῦν καί μᾶς φοβερίζουν ).

Ο Χριστός και το κοινωνικό πρόβλημα

Ο Χριστός και το κοινωνικό πρόβλημα

Αρχιμ. Γεώργιου Καψάνη
Καθηγουμένου Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους

Όσο καθαρίζεται ο άνθρωπος από τα πάθη, τόσο αποκτά τη δυνατότητα της αληθινής κοινωνίας με το Θεό και τα άλλα ανθρώπινα πρόσωπα.

Όσοι βλέπουν τον άνθρωπο ρομαντικά και εξωτερικά μεταθέτουν το κακό από τα πρόσωπα στην κοινωνία, γι’ αυτό και πρεσβεύουν ότι η βελτίωση της κοινωνίας θα φέρει και βελτίωση των προσώπων. Αλλά οι Ορθόδοξοι χωρίς να αρνούμεθα τη σημασία της κοινωνικής επιδράσεως στα πρόσωπα, δίνουμε την προτεραιότητα στη μεταμόρφωση του προσώπου δια της μετανοίας και της Θ. Χάριτος.

Είναι μεγάλη πλάνη να θέλουμε να αλλάξουμε την κοινωνία χωρίς να αγωνισθούμε, να αλλάξουμε τον εαυτό μας. Είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύουμε ότι η αλλαγή μερικών κοινωνικών θεσμών θα φέρει και την αλλαγή των ανθρώπων χωρίς μετάνοια.

Ο άρρωστος άνθρωπος κάνει άρρωστες κοινωνίες και οι άρρωστες κοινωνίες αρρωσταίνουν χειρότερα τους ανθρώπους. Το να θεραπεύουμε τις κοινωνικές αρρώστιες χωρίς να θεραπεύσουμε την προσωπική αρρώστια, αποτελεί μετάθεση του προβλήματος, άρνηση της αποδοχής της προσωπικής μας ευθύνης, υπεκφυγή από τη μετάνοια, κατάφαση στον εγωισμό μας, απροθυμία να δούμε τον πραγματικό μας εαυτό. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Κύριος έθεσε την προσωπική μετάνοια σαν προϋπόθεση για τη συμμετοχή στη Βασιλεία Του.

Περί θανάτου

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ

Του μακαριστού Γέροντος Κλεόπα Ηλιέ

«Γρηγορείτε ουν, ότι ουκ οίδατε την ημέραν ουδέ την ώραν εν η ο υιός του ανθρώπου έρχεται» (Ματθ. 25,13)

«Εδώ, βασιλεύ, είναι το σκήπτρο σου, εδώ ηγεμόνες του κόσμου είναι τα πα­λάτια σας, εδώ δικαστή είναι το κρεββάτι σου, εδώ, αρχιερεύ του Χριστού είναι η μίτρα σου, εδώ φιλόσοφε, είναι η ακαδημία σου, εδώ διδάσκαλε, είναι το σχολείο σου, εδώ ρήτορ είναι ο άμβων σου, εδώ μοναχέ, είναι η άσκησί σου, εδώ θνητέ άνθρωπε, είναι η κατοικία σου...».

Πατέρες και αδελφοί,

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος μας ομιλεί συχνά για την τελευταία ώρα και το λεπτό της παρούσης ζωής μας, από την οποία κρίνονται όλες οι ημέρες της ζωής μας. Αλλά γιατί τόσο ενδιαφέρον και προσοχή σ’ αυτή την ε­σχάτη στιγμή της παρούσης ζωής μας;

Η τελευταία αυτή ώρα είναι ανώτερη από όλη την ζωή μας, όσο μακροχρόνια και να ήταν αυτή. Για να κα­ταλάβουμε αυτό πρέπει να σκεφθούμε ότι γι’ αυτό το τε­λευταίο λεπτό ο Επουράνιος Πατήρ μας έστειλε στον κό­σμο τον Μονογενή Του Υιό. Γι’ αυτό το λεπτό ο Χριστός γεννήθηκε ως βρέφος στην σπηλιά, σπαργανώθηκε στην φάτνη, έκλαυσε μέσα στα άχυρα και υπέμεινε τα πάντα από το αχάριστο γένος των ανθρώπων μέχρι του οδυνη­ρού και σταυρικού Του θανάτου.

Ο Όσιος Θεοδόσιος ο Κοινοβιάρχης.

Σύντομο συναξάριον του οσίου πατρός ημών Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου

Αυτός ο άγιος ζούσε στα χρόνια του Λέοντος του μεγάλου το 450, και έζησε και ως τα χρόνια του Αναστασίου του Δικόρου, που βασίλευσε το 491. καταγόταν από ένα χωριό της Καππαδοκίας που ονομαζόταν Μωγαρισού. Ήταν υιός γονέων ευσεβών και πιστών, τον πατέρα του τον έλεγαν Προαιρέσιο και τη μητέρα του Ευλογία. Αυτός λοιπόν αφού έγινε μοναχός, πήγε στα Ιεροσόλυμα και από εκεί ήρθε στην Αντιόχεια, και αντάμωσε τον άγιο Συμεών τον στυλίτη από τον οποίο έμαθε και την πρόοδο που επρόκειτο να έχει στην αρετή, και ότι θα γίνει και ποιμένας πολλών λογικών προβάτων. Έπειτα ησύχασε κοντά σε έναν ησυχαστή , που λεγόταν Λογγίνος, και παρουσιάστηκε τόσο υπερβολικά εγκρατής, που όλη την εβδομάδα έτρωγε μόνο μία φορά, ο αοίδιμος,  και στο διάστημα τριάντα ολόκληρων χρόνων δεν έφαγε καθόλου ψωμί.

 Άσκησε λοιπόν κάθε είδος αρετής και έφθασε σε τέτοιο ύψος αναβάσεως ο τρισόλβιος, ώστε αξιώθηκε να εκτελεί παράδοξα θαύματα, γιατί μόνο αυτός έβλεπε μαζί με έναν άλλο αδελφό τον μαθητή του Βασίλειο, ο οποίος αφού πέθανε και ενταφιάστηκε στον τάφο, τον οποίο ο άγιος έκτισε για αυτόν προς ενθύμηση του θανάτου, στεκόταν μετά το θάνατο στην Εκκλησία μαζί με τους άλλους αδελφούς και έψαλλε μαζί τους. Και ήταν αόρατος για όλους τους άλλους. Αυτός άναψε και τα σβησμένα κάρβουνα χωρίς φωτιά στον τόπο εκείνο, όπου επρόκειτο να θεμελιωθεί το μοναστήρι. Αυτός ελευθέρωσε από την αιμορραγία μια γυναίκα, η οποία προσήλθε με πίστη.. αυτός από ένα σπυρί σιτάρι, το οποίο ευλόγησε, έκανε να υπερχειλίσουν οι σιταποθήκες.

Ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό θεραπεύει τήν κατάθλιψη

Ἡ ἐν Χριστῷ ἀγάπη, ἡ αὐτάπάρνηση, ἡ «ἔξοδος» ἀπό τήν φιλαυτία, εἶναι τό ἀντίδοτο τοῦ ἐγωισμοῦ καί τῆς Κατάθλιψης.

Ὁ ἄνθρωπος καλεῖται νά ἀγαπήσει τόν Θεόν σύμφωνα μέ τήν πρώτη ἐντολή. Καλεῖται ἐπίσης νά ἀγαπήσει τόν πλησίον του «βγαίνοντας» ἀπό τήν ἄρρωστη ἀγάπη πρός τόν ἑαυτό του καί πρός τά κτίσματα. Τότε «βγαίνει» καί ἀπό τήν Κατάθλιψη. Γιαυτό ἔλεγε ὁ μακαριστός π. Πορφύριος ὅτι ἡ θεραπεία τῆς Κατάθλιψης εἶναι ὁ Θεῖος Ἔρωτας : «Ἡ ἀγάπη πρός τό Θεό, εἶναι τό μεγαλύτερο πράγμα, πού αἰχμαλωτίζει τήν ψυχή, διότι δέν εἶναι ἁπλῶς μία ἐνέργεια τῆς ψυχῆς πρός τό Θεό, ἀλλά εἶναι τό σπουδαῖο, ὅτι εἶναι ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, πού γεμίζει ἔπειτα τήν ψυχή καί τήν κάνει ἄλλο» [1]. Ὁ Γέροντας εἶναι πολύ ἀκριβής θεολογικά. Μᾶς λέγει ὅτι ὅταν ὁ ἄνθρωπος θελήσει νά κινηθεῖ πρός τόν Θεό καί νά Τόν ἀγαπήσει τότε ἔρχεται ὁ Θεός καί γεμίζει τήν ψυχή αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν ἄκτιστη Θεία Ἐνέργεια Του πού ὀνομάζεται Ἀγάπη πρός τόν Θεόν ἤ Θεῖος Ἔρωτας. Τότε αἰχμαλωτίζεται ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν πρός τόν Θεόν ἀγάπη, ἐνῶ συνάμα ἐλευθερώνεται ἀπό τήν αἰχμαλωσία σέ μία ἰδέα (σ’ ἕναν λογισμό) ἡ ὁποία εἶναι τό αἴτιο τῆς κατάθλιψης. Ἄς θυμηθοῦμε αὐτό πού ἔλεγε ὁ Γέροντας ὅτι στήν κατάθλιψη ἡ ψυχή εἶναι αἰχμάλωτη σέ μία ἰδέα (πού ὑποβάλλει βεβαίως ὁ πονηρός). «Ὁ ἔρως μέ ἔρωτα νικᾶται» μᾶς λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Ἡ ἀρρωστημένη ἀγάπη πρός τόν ἑαυτό μας (φιλαυτία-ἐγωισμός) πού εἶναι ἡ ρίζα τῆς κατάθλιψης νικιέται ἀπό τήν ὑγιή ἀγάπη πρός τόν Θεό καί πρός τόν πλησίον.

11 Ιανουαρίου Συναξαριστής,Θεοδοσίου Κοινοβιάρχου, Θεοδώρου και Αγαπίου Οσίων, Μαΐρου, Βιταλίου Οσίου, Υγίνου Επισκόπου, των Αγίων Πέτρου, Σεβερίου και Λευκίου, Σύναξις των Μυρίων Αγγέλων, Εγκαίνια ναού Αγίου Στεφάνου του εν Πλακιδιαναίς, Εγκαίνια Ναού Μάρκου Αποστόλου πλησίον του Ταύρου, Εγκαίνια της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας εν Θεσσαλονίκη, Θεοδοσίου Επισκόπου, Μιχαήλ, Νικηφόρου Νεομάρτυρος, Ευπραξίας εκ Ρωσίας.

Ο Όσιος Θεοδόσιος ο Κοινοβιάρχης και Καθηγητής της Ερήμου (Εορτή Θεοδόσιος)

Ο Όσιος Θεοδόσιος καταγόταν από την κωμόπολη της Μωγαρισσού, η οποία ανήκε στην επαρχία της Καππαδοκίας. Έζησε κατά τους χρόνους του Λέοντος του Θρακός και έφτασε έως και τους χρόνους του αυτοκράτορα Αναστασίου (491-518 μ.Χ.).
Ο πατέρας του ονομαζόταν Προαιρέσιος και η μητέρα του Ευλογία. Ήταν και οι δύο ευσεβείς και πιστοί άνθρωποι. Ο Θεοδόσιος όμως, από θείο ζήλο, δεν ακολούθησε την έγγαμο ζωή, αλλά το μοναχικό βίο.
Γι’ αυτό έφυγε από την πατρίδα του και πήγε στα Ιεροσόλυμα να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους.
Στη συνέχεια μετέβη από εκεί και ήλθε στην Αντιόχεια, όπου επισκέφθηκε τον Άγιο Συμεών τον Στυλίτη, ο οποίος το εμύησε στα της μοναχικής πολιτείας και της αρετής και του προείπε ότι θα γίνει ποιμένας πολλών λογικών προβάτων.
Ασκήτεψε κοντά στο θαυμαστό και ενάρετο ασκητή, που ονομαζόταν Λογγίνος, με τον οποίο μαζί μελετούσε, συζητούσε και προσευχόταν και του οποίου σπούδαζε την πνευματική διαύγεια και τη μεγάλη ταπεινοφροσύνη.