Τὸ δημογραφικὸ γιὰ τὸν Ἕλληνα δὲν εἶναι πρόβλημα μόνο ἀριθμῶν.

Ὁ σημερινός Ἑλληνισμός πρέπει νά ἐπιζήσει καί ἀριθμητικά, ἀλλά καί συνειδησιακά.

Πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός

Ἡ ἀλλαγή τῶν συστατικῶν τῆς ταυτότητάς μας, ἡ ἀναιμική ἑλληνικότητα χωρισμένη ἀπό τήν ὀρθόδοξη Πίστη καί Πράξη, παράγει ἕνα Λαό, μέ νοθευμένη ταυτότητα, ἀλλά καί μέ ἀπέχθεια καί ἀπστροφή πρός τήν παράδοσή μας. Φθάσαμε νά ντρεπόμαστε γιά τήν ἴδια τήν οὐσία μας καί νά ζητοῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό ὅ,τι μᾶς τήν θυμίζει. Χωρίς Ἑλλάδα ὅμως καί Ὀρθοδοξία αὐθεντικοί Ἕλληνες δέν μποροῦν νά ὑπάρξουν.

Ὁ Ἡρώδης τοῦ Ἑλληνισμοῦ: ἔκτρωση-ἄμβλωση

Ο ΗΡΩΔΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ: έκτρωση- άμβλωση

Ορθόδοξη θεώρηση - Δημογραφία

Του Kωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ: Για την Ορθοδοξία ο άνθρωπος είναι άνθρωπος από τη στιγμή της συλλήψεως, οπότε αποκτά ανθρώπινη φύση, οντότητα, ανεξάρτητα από τις μελλοντικές αλλαγές, και εισέρχεται στην προοπτική της αιωνιότητος καλούμενος στο “καθ' ομοίωσιν” προς τον Δημιουργό του. Βέβαια το έμβρυο δεν είναι τέλειος άνθρωπος. Αυτό όμως μπορεί να λεχθεί και για το νεογέννητο βρέφος.

Οι χρονικοί προσδιορισμοί που καθορίζονται για το θεμιτό ή μη των εκτρώσεων είναι αυθαίρετοι. Η ψυχή του ανθρώπου υφίσταται από τη σύλληψή του. Γι΄αυτό, όταν οι Πατέρες τοποθετούνται δεν εξετάζουν σε ποιό στάδιο ανάπτυξης βρίσκεται το έμβρυο. Υποστηρίζουν ότι η έκτρωση είναι φόνος. Το γενετικό υλικό του εμβρύου, η φυσιολογία, είναι ανθρώπινα, ενώ η δυνατότητά του ν' αναπτυχθεί σε τέλειο άνθρωπο, επισφραγίζει την ανθρωπινή του οντότητα. Γι' αυτό η παρεμπόδιση της εξέλιξής του αποτελεί καταστροφή ανθρώπινης ζωής με αιώνια προοπτική. Η άποψη ότι η γυναίκα έχει δικαίωμα ν' αποφασίζει μόνη για το έμβρυο της είναι και λογικά απαράδεκτη. Το έμβρυο δεν προέρχεται μόνο από την γυναίκα αλλά και από τον άνδρα. Όμως, οι δυο τους απλώς συνέβαλαν στη δημιουργία του. Εκείνο αποτελεί ξεχωριστή ζωντανή ύπαρξη, αδικούμενη κατάφωρα όταν καταστρέφεται από τους ιδίους τους γονείς. Τέλος, είναι παράλογο να χαρακτηρίζεται δικαίωμα κάτι, που στερεί το δικαίωμα ζωής άλλης ανθρώπινης ύπαρξης. Η αδυναμία του εμβρύου να υπερασπιστεί τον εαυτό του κάνει την πράξη ύπουλη. Για πολλούς η άμβλωση χαρακτηρίζεται με νομικούς όρους, φόνος εκ προμελέτης, ιδιαζόντως απεχθής και χωρίς δικαίωμα του θύματος σε νόμιμη άμυνα. Ούτε η διαπίστωση κάποιου συνδρόμου δικαιολογεί την άμβλωση. Γι' αυτό η Εκκλησία αντιμετώπιζε εξαρχής την έκτρωση ως φόνο, και την υποβοήθησή της, συνεργία σε φόνο. Η περιφρόνηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που αρχίζει με την καταστροφή ή και την εμπορία (!) της αγέννητης ζωής στα επιστημονικά εργαστήρια ανοίγει το δρόμο για άλλες μορφές θανατώσεων. Όταν ο Θεός και η φύση αντικαθίστανται από την ανθρώπινη αυθαιρεσία, όλα γίνονται λογικά και επιτρεπτά, ακόμη και οι ναζιστικές θεωρίες “ευγονικής”. Οι αγέννητοι άνθρωποι δεν μπορούν να οργανωθούν και να υποστηρίξουν τα δικαιώματά τους. Αυτό όμως, δεν νομιμοποιεί τους γεννήτορες να προβαίνουν στην καταστροφή, την εμπορία ή την κακοποίησή τους. Όταν ακούμε ότι κάποια άγαμη, αμέσως μετά τη γέννηση του παιδιού της, το δολοφονεί χωρίς οίκτο, όλοι καταδικάζουν αυτό το τρομερό γεγονός. Όμως δεν πράττουν το ίδιο για την άμβλωση, αφού και αυτό είναι το ίδιο κατακριτέο. Αυτή η στάση εκφράζει υποκρισία. «Ποια λέαινα”, λέει ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος, ποια αρκούδα θα σκότωνε ποτέ το μικρό της; Και εσύ, λογικό ον, κάνεις χειρότερα από άγρια ζώα, σκοτώνοντας τα παιδιά σου». Ένας σύγχρονος Γέροντας λέει: “Καλύτερα να μην γεννιόταν η γυναίκα εκείνη που σκοτώνει τα παιδιά της.” (Κλέοπας Ηλίε). Ο Μ. Βασίλειος γράφει: «Αυτή που κατέστρεψε εκούσια το έμβρυο υποβάλλεται σε τιμωρία για φόνο.

Ἀνακοίνωση Συλλόγου Μετεώρων Λιθόπολις – Γιά τήν σχεδιαζόμενη «περιφορά» τῆς μαριονέτας-Ἀμάλ στήν περιοχή μας.

σ.σ. Μία πολύ ωραία πρωτοβουλία.

“Το ταξίδι -Τhe walk”, όπως ονομάστηκε από τους διοργανωτές του το κινούμενο, ζωντανό δρώμενο που ξεκίνησε προ ημερών στα σύνορα Τουρκίας – Συρίας και ολοκληρώνεται στη Μεγάλη Βρετανία, αφού περάσει και από την περιοχή μας, είναι μια νέα ύπουλη προσπάθεια των εγχώριων και διεθνών κέντρων να αλλοιώσουν την πολιτιστική και πολιτισμική μας παράδοση με το προσωπείο της ειρήνης και αλληλεγγύης.

Για όσους δεν γνωρίζουν ή δεν έχουν διαβάσει τα σχετικά μ΄ αυτό εξηγούμε ότι πρόκειται για τη «βόλτα» μιας μικρής μουσουλμάνας προσφυγοπούλας με το όνομα Αμάλ, που αναπαριστάνεται από μια κούκλα – μαριονέτα ύψους 3,5 μ., και υποτίθεται επιδιώκει την ευαισθητοποίηση των Ευρωπαίων πολιτών σχετικά με το προσφυγικό πρόβλημα. Η Αμάλ υποτίθεται αναζητά την οικογένειά της, ενώ οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να την καλωσορίσουν, να την υποδεχθούν και να την τιμήσουν με πάσης φύσεως καλλιτεχνικές και άλλες εκδηλώσεις.

Η Ελλάδα μας, πρώτη αυτή από όλη την Ευρώπη, είναι η χώρα που βάσταξε στις πλάτες της το λεγόμενο προσφυγικό πρόβλημα από την αρχή του και με ανυπολόγιστο κόστος. Οι Έλληνες, πρώτοι αυτοί από τους «φίλους» Ευρωπαίους και στη συντριπτική τους πλειοψηφία, ανταποκρίθηκαν και έκαναν πράξη την αρχαιοελληνική φιλοξενία και τη χριστιανική αγάπη και την τιμή προς τον ξένο, ιδίως τον κατατρεγμένο, τον πεινασμένο, τον πολεμούμενο. Η στάση αυτή της χώρας μας είναι καθολικά αναγνωρισμένη.

Ἠ ἀστυνόμευση τοῦ ἰδιωτικοῦ μας βίου, ἐν ὀνόματι τῆς πανδημίας

Η αστυνόμευση του ιδιωτικού μας βίου, εν ονόματι της πανδημίας

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

« Η ρωμιοσύνη έν’ φυλή συνότζαιρη του κόσμου,

Κανένας δεν εβρέθηκεν για να την- ι’ ξηλείψει,

Κανένας, γιατί σκέπει την ‘ που τα’ άψη ο Θεός μου.

Η Ρωμιοσύνη έν’ να χαθεί, όντας ο κόσμος λείψει».

(Βασίλη Μιχαηλίδη, Η 9η Ιουλίου του 1821 εν Λευκωσία Κύπρου)

Είναι πρόδηλο, ότι οι αντίξοες βιούμενες καταστάσεις και οι εν γένει συνθήκες πολιτικής δυστοπίας και κοινωνικής δυσανεξίας, μας έχουν στραγγαλίσει ηθικά, ψυχικά, κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά και η αγχόνη σφίγγει έτι μάλλον και μάλλον όσο ο αφιονισμένος και υπνώττον λαός, αποχαυνώνεται βοσκηματωδώς εντελλόμενος από τα αργυρώνητα έμμισθα φερέφωνα της καθεστωτικής τηλοψίας η οποία δια της καλλιέργειας διαχύτου φόβου, επιδιώκει, με σπουδή και επιμέλεια να ποδηγετήσει την κοινή γνώμη προς την Νέα τάξη πραγμάτων, με φόβητρο το αφήγημα της πανδημίας.

Είμεθα οι μοναδικοί χώρα εις τον πλανήτη όπου κυβερνώμεθα από τους έκγονους των επιβούλων μας και όχι από ανθρώπους οι οποίοι αγαπούν τον τόπο τους και σέβονται το έθνος, την Πατρίδα την Ορθοδοξία, δηλαδή αποτίουν διαρκώς και αδιαλείπτως επιμνημόσυνες δεήσεις προς τα αγαπημένα τους πρόσωπα, ήτοι τους προγόνους τους οι οποίοι αγωνίσθηκαν με παν πρόσφορο μέσο, θυσιάζοντας με αυταπάρνηση εισέτι και την ίδια την ζωή της προκειμένου, ημείς οι επιγενόμενοι ραγιάδες και αγνώμονες πολίτες να τους λοιδορούμε και να τους λησμονούμε.

Η Ελλάς έχει ένδον καταληφθεί από προβατόσχημους λυκοποιμένες, εντολοδόχων άλλων εθνών-κρατών και φορείς άλλων αποκρυφιστικών θεωριών και πεποιθήσεων, δια των οποίων επιδιώκουν, μετά εωσφορικής οιήσεως να αμαυρώσουν το ανθρώπινο πρόσωπο, κατακτώντας ολόκληρο τον κόσμο, με ειρηνικά μέσα.

Εκ των ως άνω παρέπεται ότι εν τοις πράγμασι βιώνουμε μία μορφή τρίτου παγκόσμιου πολέμου με ειρηνικά μέσα, όπου αυτοκλήτως και πατερναλιστικά και διττώς υποκριτικά παρεμβαίνει το Κράτος δια να μας σώσει, κοπτόμενο δήθεν περί της υγείας μου, εξ αφορμής και ενόψει των κατασκευασμένων αλλεπάλληλων δήθεν κυμάτων περί της επαράτου εξάρσεως του ιού.

Ἡ «ἀποελληνοποίηση» τῶν Ἑλλήνων ἀπό τή Δύση…

Όταν παραδοσιακά Ορθόδοξες χώρες και κοινωνίες με βεβαρημένη μάλιστα πορεία λόγω των αντιχριστιανικών καθεστώτων που επικράτησαν εκεί για πολλές δεκαετίες, βρίσκουν τα συνειδησιακά αποθέματα να διατηρούν τις παραδόσεις τους, η Ελλάδα εκτελεί τυφλά χωρίς την παραμικρή αντίδραση, τις «ντιρεκτίβες» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μέχρι πριν λίγα χρόνια, γινόταν λόγος για αίσθηση προσπάθειας αφελληνισμού και αποχριστιανισμού της χώρας. Σήμερα, μπορούμε να μιλάμε για συγκεκριμένα γεγονότα, πρωτοβουλίες και αποφάσεις εκ μέρους των κυβερνήσεων και καθ’ υπαγόρευσιν των Βρυξελλών, που χωρίς σοβαρά προσχήματα, επιχειρούν την αποψίλωση των εθνικών και θρησκευτικών χαρακτηριστικών τους Έθνους μας.

Τον περασμένο Σεπτέμβρη, το Υπουργείο Παιδείας πήρε την απόφαση να υιοθετήσει την εισήγηση της Αρχής Προστασίας Προσωπικών δεδομένων, σύμφωνα με την οποία έπρεπε να αφαιρεθεί το θρήσκευμα από τα απολυτήρια Μέσης Εκπαίδευσης. Συνόδευσε, δε, την απόφαση αυτήν με την δήλωση της υπουργού ότι «Προχωράμε άμεσα στις αναγκαίες τροποποιήσεις των σχετικών ρυθμίσεων, ώστε η συλλογή και επεξεργασία τέτοιων προσωπικών δεδομένων, σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, να είναι απολύτως συμβατή με τις απαιτήσεις του εθνικού και ενωσιακού δικαίου».

Τι γίνεται, όμως, σε άλλες Ορθόδοξες χώρες;

Την ίδια ώρα, στην Βουλγαρία η Ιερά Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, έχει ολοκληρώσει την προπαρασκευή βιβλίων για όλες τις σχολικές τάξεις και στις αρχές Φεβρουαρίου ανακοινώθηκε η αποδοχή των βιβλίων αυτών, από τον αρμόδιο τομέα του Υπουργείου Παιδείας της χώρας. Εκτός αυτού, το εν λόγω Υπουργείο επιβραβεύει την μαθητιώσα νεολαία για εξωσχολικές θρησκευτικές δράσεις. 

Στη συνέχεια, η αντίδραση της Εκκλησίας της Ελλάδος, της Μητρόπολης Πειραιώς και άλλων θρησκευτικών φορέων για την απόφαση της ως άνω αναφερόμενης α

Ποινικοποίηση τοῦ δημόσιου λόγου ἤ ἄλλως τῶν φρονημάτων

Ποινικοποίηση του δημόσιου λόγου ή άλλως των φρονημάτων

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς, Δικηγόρος

«Για τους ανθρώπους που ποθούν την δύναμη, ή παρακμή είναι μέσον. Επιθυμούν ζωηρώς να νοσήσουν την ανθρωπότητα και να αντρέψουν τις έννοιες του Καλού και του Κακού, του Αληθούς και του Ψευδούς» Φρ. Νίτσε «ο Αντίχριστος»

Το μεταναστευτικό ζήτημα αποτελεί νομοτελειακά μία βραδυφλεγή βόμβα εις τα θεμέλια της πατρίδος, διότι αφενός μεν η ροή των μεταναστών καθίσταται ανεξέλεγκτη και αφετέρου, οι ίδιοι οι μετανάστες αποτελούν Δούρειο ίππο εξω-εθνικών συμφερόντων, διότι προοδευτικά θα εγκαθιδρύσουν μία πολύ-πολιτισμική κοινωνία.

Το πρόβλημα δεν είναι οι ίδιοι εξαθλιωμένοι οι άνθρωποι, αλλά οι ιθύνοντες νόες, οι οποίοι υποδαυλίζουν την κατάσταση αυτή, οι ηθικού αυτουργοί οι οποίοι χαράσσουν την πολιτική του διωγμού των Ελλήνων και την καθολική αντικατάσταση των πληθυσμών, εις την Ευρώπη αλλά προεχόντως και κυρίως εις την Πατρίδα μας.

Το εκρηκτικό μείγμα, συνύπαρξης ετερόκλητων εθνικοτήτων και η επιβολή αναρίθμητων μεταναστών εις την Ελλάδα, θα πυροδοτήσει αναποδράστως εντάσεις δημιουργώντας συγχρόνως αποσταθεροποίηση εις την πατρίδα μας, τούτο συνιστά κατ’ ουσίαν και το σχέδιο της εγκαθιδρυθησομένης Νέας Τάξης Πραγμάτων και της επελαυνούσης παγκοσμιοποιήσεως υπό των κοσμοεξουσιαστών, με απώτερο σκοπό την κατάλυση του έθνους και όλων των επιμέρους ταυτοτητοποιητικών δομικών στοιχείων της ταυτότητάς μας εις την διαχρονία των αιώνων (ήτοι το ομαίομον, το ομόθρησκον, το ομόγλωσσον και το ομότροπον)

Ὡμός ἐποικισμός μέ «συνταγή Ἰμπραήμ»

Δύο ήταν τα μέτρα καταστολής της Επανάστασης του 1821 στην Πελοπόννησο που εφάρμοσε ή σκόπευε να εφαρμόσει ο Ιμπραήμ Πασάς.

Από τον Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά

Το πρώτο αποσκοπούσε στην οικονομική εξαΰλωση των επαρχιών της Πελοποννήσου με τη συστηματική καταστροφή των μέσων παραγωγής, το γκρέμισμα των σπιτιών, το ξερίζωμα των καρποφόρων δέντρων, καθώς και το συστηματικό κάψιμο των εκτεταμένων δασικών περιοχών της. Οι ιστορικοί αναφέρουν ότι η καταστροφή ήταν τέτοιου μεγέθους, που τα σημάδια της ήταν ορατά ακόμα και στις αρχές του περασμένου αιώνα.

Το δεύτερο μέτρο που σκόπευε να εφαρμόσει ο «Αράπης», όνομα με το οποίο αποκαλούσαν οι Έλληνες τον Ιμπραήμ, θα ήταν πολύ πιο καταστροφικό και ολέθριο για τον Ελληνισμό εάν προλάβαινε να το υλοποιήσει. Ο Ιμπραήμ σχεδίαζε να μεταφέρει το σύνολο των επιζώντων χριστιανικών πληθυσμών της Πελοποννήσου στην Αίγυπτο και να τους αντικαταστήσει με Αιγύπτιους φελάχους μουσουλμάνους, ώστε να εξαλειφθεί διά παντός το χριστιανικό στοιχείο από την Πελοπόννησο. Η καταστροφή που επέφερε ο Ιμπραήμ ήταν τόσο μεγάλη, ώστε έως σήμερα οι κάτοικοι της Πελοποννήσου αναφέρονται στο μέγεθος των θεομηνιών με τη φράση «από δω πέρασε ο Αράπης».

Από την άλλη, όμως, ο απόηχος της καταστροφής είχε και θετικά αποτελέσματα επειδή, σε συνεργασία και με άλλους παράγοντες, διαμόρφωσε τη μαχητικότητα του Ελληνικού Στρατού την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων, αν και είχαν περάσει περίπου 90 χρόνια μετά τα γεγονότα της ισλαμικής λαίλαπας.

Ἐξευρωπαϊσμὸς σημαίνει ἐκφράγκευση, μετάσταση τοῦ συνόλου ἐθνικοῦ βίου στὸν τρόπο ζωῆς τῆς φραγκικῆς Εὐρώπης

Μὲ ἀφορμὴ τίς εὐρωεκλογές, δημοσιεύουμε γιὰ προβληματισμό, ἄρθρο τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ, γιὰ τὴν συνάντηση Ῥωμηοσύνης καὶ Εὐρώπης, ἐξευρωπαϊσμοῦ καὶ ἐκφράγκευσης.

Τὸ πολιτικὸ πρόβλημα τοῦ νέου Ἑλληνισμοῦ

Ἡ θεμελίωση

Κρισιμότατη καμπὴ γιὰ τὴ ῥωμαίικη - ἑλληνορθόδοξη πραγματικότητα ὑπῆρξε ἡ συνάντηση μὲ τὰ δυτικὰ φῶτα. Ὁ Διαφωτισμός, ὡς πνευματικὴ καὶ κοινωνικὴ πλημμυρίδα, ποὺ εἶχε κατακλύσει τὴν Εὐρώπη, ἦλθε νὰ ἀναταράξει καθολικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἀνατολή, ποὺ ἐκινεῖτο μέσα στὸ ὀρθόδοξο - ἐκκλησιαστικὸ πλαίσιο μὲ τὶς καθιερωμένες πρακτικές του. Ὁ διαφωτιστικὸς - γνωσιολογικὸς καὶ κοινωνικοπολιτικὸς - ριζοσπαστισμὸς εἰσέδυσε στὴν ἑλληνικὴ διανόηση, ἀναπροσαρμόζοντας τὰ συστατικά τῆς ἑλληνικῆς ἰδεολογίας καὶ ἀναπροσανατολίζοντας τοὺς στόχους της. Τὸ αἴτημα, ἄλλωστε, τῆς «μετακένωσης» ἐπέβαλε τὴ μεταφορὰ τῶν εὐρωπαϊκῶν θεσμῶν καὶ δομῶν -αὐτούσιων μάλιστα- στὴν «καθ’ ἠμᾶς Ἀνατολήν». Οἱ κοραϊκὲς ὅμως προϋποθέσεις τῆς «μετακένωσης» βαρύνονται ἀπὸ τὸ τερατῶδες λάθος, ὅτι ἡ εἰσαγόμενη στὴν ὀρθόδοξη...

Ἀνατολὴ «Εὐρώπη» οὔτε «κλασικὴ» Ἑλλάδα ἦταν, οὔτε «ῥωμαίικη», ἀφοῦ ἡ μὲν ἑλληνικότητά της εἶχε περάσει μέσα ἀπὸ τοὺς ἀλλοτριωτικοὺς μηχανισμοὺς τοῦ φράγκικου σχολαστικισμοῦ, ἡ δὲ Ὀρθοδοξία μέσα στὸν παπικὸ συγκεντρωτισμὸ καὶ τὴν προτεσταντικὴ πολυδιάσπαση εἶχε χαθεῖ γι’ αὐτὴν ἀμετάκλητα.

Τὸ κοινωνικοπολιτικὸ ἐντούτοις μοντέλο, ποὺ εἶχε διαμορφωθεῖ στὴ φραγκικὴ Εὐρώπη, μεταφυτεύθηκε σταδιακὰ καὶ στὸν ἑλληνικὸ χῶρο, τουλάχιστον ἀπὸ τοὺς διαφωτιστὲς ἐκείνους, ποὺ δὲν εἶχαν ἐσωτερικὴ σχέση μὲ τὴν προγονική τους παράδοση. Καὶ αὐτὸ ἦταν τὸ εὐρωπαϊκὰ δομημένο καὶ πρὸς τὴν «καθολική μας μητρόπολη» -κατὰ τὸν Κ. Μοσκὼφ- μόνιμα προσανατολισμένο ἐθνικὸ κράτος.

Ἡ μεθοδευμένη μάλιστα καὶ συστηματικὰ καλλιεργούμενη στροφὴ στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα, ὡς πολιτιστικὴ πηγὴ τῆς Εὐρώπης, λειτούργησε ὡς συνειδησιακὸς καταλύτης μὲ ἄμεσα ἀποτελέσματα στὴν ἀποστροφὴ πρὸς τὸ ἐθναρχικὸ κέντρο τῆς Ῥωμηοσύνης, τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, καὶ τὸν προσανατολισμὸ στὸ στενὸ - κλειστὸ «κράτος», στὰ ὅρια τῆς ἀρχαίας ἐπαρχίας τῆς Ἑλλάδας καὶ μὲ κέντρο ὄχι πιὰ τὴν Πόλη, ἀλλὰ μονιστικὰ τὴν Ἀθήνα, γιὰ τὴν ὁριστικὴ λήθη τῆς Ὀρθόδοξης Αὐτοκρατορίας τῆς Νέας Ρώμης, τῆς ἑλληνορθόδοξης Ρωμανίας.

Ἐπετειακή ὁμιλία Γέροντος Ἀθανασίου Μετεωρίτου.

Ὁμιλία τοῦ Προη­γου­μέ­νου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Με­γά­λου Με­τε­ώ­ρου

Ἀρχιμ. Ἀθανασίου Ἀναστασίου

Ἱερός Ναός Ζωοδόχου Πηγῆς Τρικάλων, Ἑσπερινός Εὐαγγελισμοῦ

Κυριακή 24 Μαρτίου 2019

Σεβασμιώτατε Ἅγιε Τρίκκης καί Σταγῶν κ. Χρυσόστομε,

Μέ τήν ἁγία εὐχή Σας καί τήν προτροπή Σας προσπαθήσαμε, στόν ἑόρτιο ἀποψινό ἑσπερινό, νά ἀναφερθοῦμε ἐν πρώτοις στήν μεγίστη θεομητορική ἑορτή τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγιας Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου, διαβάζοντας ἕνα ἐξαίρετο κείμενο μέ ἐμπνευσμένους χαιρετιστηρίους στίχους πρός τήν Ἀειπάρθενο Δέσποινα, τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, ἐν συνεχεία στήν μεγάλη καί ἡρωική ἐπανάσταση τοῦ 1821 καί τήν παλιγγενεσία τοῦ μαρτυρικοῦ ἔθνους μας καί τέλος θά ἀναφερθοῦμε στό ἐπίκαιρο καί ψυχικῶς ἔμπονο θέμα τῆς μακεδονικῆς μας γῆς γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς ὁποίας χρειάστηκαν πολυετείς καί αἱμοσταγέστατοι ἀγῶνες.

Προσφιλέστατοι ἀδελφοί μας,

Ὁ πρύτανις τῶν ὑμνογράφων, ὁ γλυκύφθογγος μελωδός καί μέγας δογματολόγος τῆς Ἐκκλησίας μας, ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, μέ ἐμπνευσμένους στίχους, ἀφήνει τή θεόφθογγο γραφίδα του νά ξεχειλίσει ἀπό ἐνθουσιασμό καί εὐλάβεια γιά τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο πού σήμερα εὐαγγελίζεται ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ. Γράφει τούς ἀκόλουθους χαιρετιστηρίους στίχους πρός τήν Παναγία μας: (Διαβάζω σέ μετάφραση)

Σήμερα ἔλαμψε ἡ βασιλική καί ἡ πιό παράδοξη ἑορτή καί πανήγυρη τῆς βασίλισσας περισσότερο ἀπό τίς χρυσόφεγγες ἀκτίνες τοῦ ἥλιου. Σήμερα γεμίζει ἀπό ὀμορφιά ἡ Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία ἀπό τήν μεγάλη της ἀγαλλίαση. Σήμερα κάνουν πάνδημη συγκέντρωση οἱ φιλοθεάμονες καί πανηγυριστές ἑορτάζοντες τήν ἑορτή τῶν ἑορτῶν. Ἄς εὐφρανθοῦν σήμερα τά οὐράνια, τά ἐπίγεια καί τά καταχθόνια κι ὅλα τά δημιουργήματα πού ὑπάρχουν σ’ αὐτά. 

Ἄς μεγαλύνουμε σήμερα τήν Παρθένο πού ὁ Θεός τήν μεγάλυνε, τῆς ἔδωσε τήν πρώτη θέση καί τήν ἔκανε ὄργανό Του.

Ἄς ἐπαινέσουμε σήμερα τήν ἀληθινά πολυώνυμη καί πολυόμματη καί ὑπέρτατη ἀπ’ ὅλη μαζί τήν κτίση.

Ἄς μακαρίσουμε σήμερα τήν κιβωτό τοῦ Θεοῦ, τήν κοσμοσέβαστη, τήν συνόμιλο τοῦ Θεοῦ καί Θεοχώρητη. Γιατί ἀληθινά σήμερα ἁπλώνεται σέ ὅλη τήν οἰκουμένη χαρά καί ἀγαλλίαση.

Ἄς φωνάξουν σήμερα ὅλες οἱ συνάξεις τῶν φιλεόρτων.

Ἄς φωνάξει σήμερα στή Βασίλισσα ἀπό ψηλά ὁ Γαβριήλ, ὁ ἔξαρχος τῆς σημερινῆς πανέορτης πανήγυρης, κι ἄς πεῖ:

«Χαῖρε, ἡ τελείωση τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης.

Χαῖρε, τῶν Θεοφόρων Πατέρων καί Πατριαρχῶν πολύφυλλο ἄνθος.

Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός: «Πέφτω στά πόδια καί παρακαλῶ τόν Μακαριώτατο νά ἀνακρούσει πρύμναν. Νά μήν συνεχίσει αὐτήν τήν προσπάθεια. Θά εἶναι εἰς βάρος ὁλοκλήρου τοῦ Ἔθνους»…

– Απειλείται όχι μόνον η Πίστη αλλά και το ίδιο το Έθνος. Η ενότητα του Έθνους είναι ο εκκλησιαστικός χώρος. Παρά τις αδυναμίες μας -και οι κληρικοί άνθρωποι είναι- διατηρούμε το υψηλότερο ήθος, απέναντι μάλιστα στον οιονδήποτε πολιτικό κόσμο, και τη μεγαλύτερη φιλοπατρία. 

Είναι δύναμη λοιπόν ο εκκλησιαστικός χώρος και πρέπει να διαλυθεί. Το πρόβλημα ριζώνει εκτός Ελλάδος. Είναι μόνιμη η προσπάθεια της άλλης Ευρώπης -γιατί και εμείς Ευρώπη είμαστε- να διαλυθεί ο Ελληνισμός. Αυτό επιτυγχάνεται με τη διάλυση του εκκλησιαστικού χώρου, που είναι ο πυρήνας της ενότητας του Ελληνισμού.

– Από την εποχή του Καρλομάγνου, του μεγαλύτερου εχθρού του Ελληνισμού, υπάρχει άσπονδο μίσος της Φραγκικής και Τευτονικής Ευρώπης εναντίον της Ορθοδοξίας. Η Ορθοδοξία είναι πάντοτε στο στόχαστρο των Φραγκικών Δυνάμεων, επειδή είναι το μόνο διαφοροποιητικό στοιχείο του Έθνους μας από τη Δύση.

– Από την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους έπαψε ο Ελληνισμός να λαμβάνει αποφάσεις για τον εαυτόν του μέσω των Κυβερνητών του. Ο μόνος Ορθόδοξος καθ’ ολοκληρίαν Κυβερνήτης ήταν ο Ιωάννης Καποδίστριας. Από κει και πέρα έχουμε πολιτικούς και διανοουμένους που υπηρετούν τη Δύση και τα δυτικά σχέδια. Δεν απολυτοποιώ. Δεν εκτείνομε σε όλο το χώρο των πολιτικών και των διανοουμένων, αλλά και οι λίγοι εκείνοι από τις δύο πλευρές που θέλουν να σκεφθούν και να αποφασίσουν ελληνικά ελέγχονται από ξένα κέντρα.

Καταργοῦν τόν Σταυρό ἀπό τήν ἑλληνική Σημαία. Διαγράφουν τόν Ἰησοῦ Χριστό, τό Ἔθνος καί τήν οἰκογένεια ἀπό τό Σύνταγμα

Καταργοῦν τόν Σταυρό ἀπό τήν ἑλληνική Σημαία.Διαγράφουν τόν Ἰησοῦ Χριστό, τό Ἔθνος καί τήν οἰκογένεια ἀπό τό Σύνταγμα

ΤΗΝ ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ τῆς πολυπολιτισμικότητος ἡ ὁποία ἔχει ὡς στόχο τήν διάλυση τῶν συγκροτημένων κοινωνιῶν καί τήν διάλυση τῶν συντεταγμένων Ἐθνῶν ἀνοίγει ὁ ΣΥΡΙΖΑ μέ τήν πρόταση ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος πού ἔδωσε χθές στήν δημοσιότητα. 

Οἱ προθέσεις τῆς Ἀριστερᾶς εἶναι κάτι παραπάνω ἀπό προφανεῖς. Θέτει στό στόχαστρό της τούς πυλῶνες τῆς ἐθνικῆς ταυτότητος: τήν Θρησκεία (ὄχι Ἐκκλησία) καί τήν Οἰκογένεια. Καί ἄς ὁμολογεῖται ἀπό ὅλους πώς ἡ πατρίδα μας ἔμεινε ὄρθια μέσα στήν καταιγίδα τῶν μνημονίων χάρη στήν συνοχή τῆς οἰκογενείας καί χάρη στό κοινωνικό δίκτυο τῆς Ἐκκλησίας.Ἡ ἐκδικητικότης τῶν βουλευτῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ «φωνάζει» ἀπό μακρυά. Σέβονται τό Ἰσλάμ ὡς δόγμα, ὄχι ὅμως καί τόν Χριστιανισμό. Ἀπαγορεύουν στόν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας, στόν Πρωθυπουργό, στούς βουλευτές, στούς αἱρετούς νά ὁρκίζονται στό Εὐαγγέλιο ἐφ’ ὅσον τό ἐπιθυμοῦν, ἀλλά διατηροῦν στό Σύνταγμα τό δικαίωμα τῶν μουσουλμάνων βουλευτῶν νά ὁρκίζονται στό Κοράνι! Ἐνῶ διαγράφουν ἀπό τά ἄρθρα 33 καί 59 τήν φράση «ὁρκίζομαι στό ὄνομα τῆς Ὁμοούσιας καί Ἀδιαίρετης Τριάδας», διατηροῦν (ἄρθρο 59) τήν παράγραφο 2 πού ὁρίζει ὅτι «ἀλλόθρησκοι ἤ ἑτερόδοξοι βουλευτές δίνουν τόν ἴδιο ὅρκο συμφώνως πρός τόν τύπο τῆς δικῆς τους θρησκείας ἤ τοῦ δικοῦ τους δόγματος». Γι’ αὐτούς δέν ἰσχύει ὁ ὅρος οὐδετεροθρησκεία. Ἀναλυτικῶς: Συμφώνως πρός τήν πρόταση ἀναθεωρήσεως τῆς Ἀριστερᾶς τό ἄρθρο 3 τοῦ Συντάγματος ἀναδιατυπώνεται ὡς ἑξῆς:«1. Ἡ Ἑλληνική Πολιτεία εἶναι θρησκευτικά οὐδέτερη. Ἐπικρατοῦσα θρησκεία στήν Ἑλλάδα εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία βρίσκεται ἀνασπόσπαστα δεμένη μέ τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί κάθε ἄλλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί τηρεῖ ἀπαρασάλευτα τούς Κανόνες τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων καί τήν Ἐκκλησιαστική Παράδοση.

Θεόκλητος Μοναχός Διονυσιάτης - Ἡ ἀλλοτρίωση τοῦ Ἑλλαδικοῦ χώρου

Φωνή εκ του τάφου: Μελαγχολικοί ενοράσεις διά την Ελλάδα

Η ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

Του Γέροντος μοναχού π. Θεοκλήτου Διονυσιάτου

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, μεταξύ άλλων, λέγει, ότι «οι Μοναχοί είναι οι κήρυκες της ερχόμενης Βασιλείας, οι προφήται της Καινής Διαθήκης». Την φράση αυτή μού θύμισαν κάποιες συζητήσεις, που είχα τελευταίως με τρεις φίλους ησυχαστές, που και οι τρεις, ωσάν από προφητική διαίσθηση, ισχυρίζοντο για την επέλευση απίθανων εθνικών καταστάσεων. Και ποιες καταστάσεις είναι αυτές; Ότι, τάχα, η Ελλάς, σταδιακώς, δεν θα συρρικνωθεί μεν εδαφικώς, αλλά θα κατακτηθεί εκ των ένδον από το Ισλάμ!

Και εστήριζαν τον ισχυρισμόν των, στις ηλεγμένες πληροφορίες, όπως έλεγαν, που τους μετέδιδαν παλαιοί φίλοι τους κορυφαίων πολιτικών θέσεων, που τους επεσκέπτοντο στην Έρημο του Άθωνος ή τους έγραφαν.

Και στην ερώτησή μου: Ο Θεός θα επιτρέψει την αντικατάσταση της αγίας Εκκλησίας Του, που «επεριποιήσατο τω ιδίω Αίματι», με τον σκοτεινό και δαιμονικόν μουσουλμανισμόν μέσα στην Τοπική Ορθοδοξία της Ελλάδος;

Σάββας Ἡλιάδης, «Ἡ προοδευτική ἀριστερά, ἡ ἐπαμφοτερίζουσα δεξιά, ἡ ἐπικατάρατος ἀκροδεξιά» καί … ΤΟ ΧΑΟΣ!…

«Η προοδευτική αριστερά, η επαμφοτερίζουσα δεξιά, η επικατάρατος ακροδεξιά» και … ΤΟ ΧΑΟΣ!…

 

Ηλιάδης Σάββας, δάσκαλος

 

Ποιος αμφιβάλλει πως αυτές  είναι πλέον οι σταθερές του πολιτικού κόσμου αλλά και της κρατούσας κοινωνικής κατάστασης , πάνω στις οποίες πρέπει να ευθυγραμμιστούμε; Μ` αυτές θα κοιμόμαστε και θα ξυπνάμε και τίποτε παραπέρα. Μπήκαν οι ταμπέλες, ορίστηκαν τα σύνορα και «οι χρωματιστές γραμμές», πείστηκε το πλήθος και έτσι πρέπει να υπακούει και να σιωπά, άσχετα με το τι συμβαίνει γύρω μας. «Από τον Άννα στον Καϊάφα». Τίποτε παραπέρα. Μετά, το …χάος!

  Η αριστερά, η δεξιά, η μέση, η άκρη και όλα τα βαφτισμένα  στο όνομα κάποιων ιδεολογιών, «κρατούν», δηλαδή επικρατούν στα του βίου μας, «κόβοντας» πρώτα το λαό σε κομμάτια, καθότι «κόμματα», αιχμαλωτίζοντάς τον στις φρούδες και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις τους και καθιστώντας τον, όπως σήμερα, πνευματικά παράλυτο.

Γιά νά μή ξεχνιόμαστε …

https://agathan.wordpress.com/2015/04/14/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B7-%CE%BE%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B9%CF%8C%CE%BC%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5/

Προδοσία τῆς πίστεως, Ἑλλάδος καί Κύπρου

Διά τάς ἁμαρτίας, τήν ἀποστασίαν μας, ἀλλά καί διά τήν προδοσίαν τῶν θρησκευτικῶν καί πολιτειακῶν-πολιτικῶν ἡγετῶν τούς ὁποίους ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ἐκλέγομε, τῇ παραχωρήσει τοῦ Θεοῦ, ἔχομε περιπέσει εἰς δουλείαν καί φαίνεται ὅτι ἐπίκειται διωγμός τῆς Πίστεως - μή γένοιτο - χειρότερος ἀπό ἐκεῖνον πού περιέπεσεν τό τότε ποίμνιον μετά τήν Ἅλωσιν. Καί τοῦτο, διότι τό σημερινόν ποίμνιον δέν θά ἔχῃ οὐδέν προνόμιον, ἀφοῦ ἡ ἄθεος Πολιτεία δέν θα περιθάλπῃ τήν Ἐκκλησίαν, οὔτε θά τῆς παραχωρῇ προνόμια, ἐφ᾽ ὅσον σήμερον ἡ Πολιτεία ἀποσκοπῇ καί μεθοδεύῃ τόν συνταγματικόν καί θεσμικόν χωρισμόν ἀπ᾽ Αὐτῆς. Ἡ Πολιτεία ἀποβλέπει εἰς τό νά ἀποδυναμώσῃ τήν Ἐκκλησίαν καί νά τήν διώξῃ ἔτι καί ἔτι, ὑποτασσομένη εἰς τόν ἀνθελληνικόν καί ἀντίχριστον σχεδιασμόν τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ὁ θεσμός τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας διασαλεύεται, ὅταν τό ὑπάρχον θεσμικόν πλαίσιον τό προστατεῦον τήν Ἐκκλησίαν μεθοδεύεται νά καταλυθῇ.

Φώτης Μιχαήλ, Ὁ ἱδρώτας μας στό παζάρι τῶν ἐθνῶν

Ο ΙΔΡΩΤΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ

 

Του Φώτη Μιχαήλ

 

Η Τοπική μας Αυτοδιοίκηση, μέσα σε 70 χρόνια, γνώρισε την ''γερμανική μπότα'' τουλάχιστον δύο φορές: Η πρώτη ήτανε το 1941. Η δεύτερη, πριν από τέσσερα χρόνια, συμπίπτει με την εγκατάσταση του Δ.Ν.Τ. και την υπαγωγή μας σε καθεστώς ξένης οικονομικής επιτήρησης.

Την πρώτη φορά, τον Απρίλιο του '41, οι γερμανικές αρχές κατοχής, υπό την καθοδήγηση του Χέρμαν Νοϊμπάχερ, τοποθετούν, στις Δημαρχίες και τις Κοινότητες, ανθρώπους της δικής τους εμπιστοσύνης έτσι, ώστε να μην ξεφεύγει από τα χέρια των Γερμανών ούτε δράμι Ελληνικής παραγωγής.

Είτε με το στανιό είτε με χαρτονομίσματα πληθωριστικά, αρπάζουν τα πάντα και αφήνουν έτσι τον ελληνικό λαό να πεθαίνει από την πείνα.

Αυτά, στην κατοχή του '41.

Τώρα, στα χρόνια των μνημονίων και της νέας υποταγής, ο γνωστός σε όλους μας κ. Χάνς Φούχτελ -απεσταλμένος της γερμανικής καγκελαρίας- έρχεται, ως φαίνεται, να ολοκληρώσει το ''φιλάνθρωπο έργο'' του κατοχικού Χέρμαν Νοϊμπάχερ. 

Τὰ παιδιὰ ποὺ κάθονται τώρα στὰ θρανία θὰ εἶναι Ἕλληνες;

γράφει ὁ Δημ. Νατσιός Δάσκαλος-Κιλκίς

Ἡ Ἑλλάδα «τρώει» τὰ καλά της παιδιὰ καὶ ἀφήνει νὰ τὴν «τρῶνε» τὰ κακά της παιδιά. (Μεν. Παλλάντιος)

.              «…Καὶ τὰ Νέα Ἑλληνικὰ θὰ ξαναγυρίσουν κι ὄχι πιὰ μὲ τ’ ἄθλια ἐκεῖνα κείμενα ποὺ διαλέγουν ὡς τώρα οἱ κλίκες καὶ οἱ λογοκρισίες τῶν πολιτικῶν ψευτοϊδεολογικῶν παρατάξεων καὶ κομμάτων, ἀλλὰ τ’ ἄριστα κείμενα τῆς Ἑλληνικῆς Γραμματείας…». («Ἑλλάδα καὶ Πολιτισμός», Ἱ. Μ. Κουτλουμουσίου, σελ. 158, κείμενο τοῦ Ρ. Ἀποστολίδη, 1995). Ὥσπου νὰ ἔρθει ὅμως αὐτὴ ἡ εὐλογημένη ὥρα, ὥσπου νὰ ἔρθουν «καινούργιοι ἄνθρωποι / γιὰ νὰ συνοδέψουν τὴν βλακεία / στὴν τελευταία της κατοικία» (Παλαμᾶς), τὸ ἔθνος εἶναι βυθισμένο «εἰς τὴν ἀπόλυτον ἀγραμματείαν», ὅπως ἔλεγε ὁ μεγάλος Δάσκαλος τοῦ Γένους Κωνσταντῖνος Κούμας. Ὄχι κείμενα ἄριστα, ἄλλα σκύβαλα ἀκατ-ανόητα.
.             Ἔχω γίνει κουραστικός, ὅμως ἐπιμένω καὶ βροντοφωνάζω. Αὐτὴν τὴν στιγμή, συντελεῖται μὲς στὶς σχολικὲς αἴθουσες, ἔγκλημα «καθοσιώσεως», ὅπως ἔλεγαν παλαιότερα. (Καθοσίωσις = ἐσχάτη προδοσία). Ἂν βγοῦμε καὶ ὅποτε βγοῦμε ἀπ’ αὐτὴν τὴν κρίση, δὲν ξέρω ἂν θὰ βρεθοῦν Ἕλληνες στὴν Ἑλλάδα. Εἶναι ἡ πρώτη φορά, ἀπὸ ἱδρύσεως τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους, ποὺ κυκλοφοροῦν μὲς στὰ σχολεῖα, βιβλία πολὺ πιὸ ἐπικίνδυνα ἀπὸ Τουρκοκρατίες καὶ Κατοχές. Ἕνα ὕπουλο, σύγχρονο «παιδομάζωμα». Ἐκπαιδεύεται μιὰ ὁλόκληρη γενιὰ χωρὶς ἰθαγένεια, χωρὶς τὰ πολυτίμητα τζιβαϊρικὰ τοῦ λαοῦ μας, τὴν Πίστη, τὴν Γλῶσσα, τὴν ἔξοχη Παράδοσή του. Δὲν πολεμοῦνται μέσῳ τῶν βιβλίων, ἀλλὰ κάτι πολὺ χειρότερο:

Ὣς πότε θὰ «ἀνήκομεν εἰς τὴν», διεφθαρμένη «Δύσιν»;

ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ «ΑΝΗΚΟΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ», ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ  «ΔΥΣΙΝ»; (Δ. Νατσιός)

Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

«Τὸ χαράτσι, τὰ παιδιὰ μοναχὸς νὰ κρίνεις ἄλλο νὰ στὰ παίρνουνε κι ἄλλο νὰ τὰ δίνεις» (Κ. Βάρναλης)

.                 Γύρω στὸ 970μ.Χ., ἕνα παπικὸ κάθαρμα, ὀνόματι Λιουτπράνδος, «ἐπίσκοπος» Κρεμόνας, ἀποστέλλεται στὴν Πόλη ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ὄθωνα Α´ τῆς Γερμανίας. (Εἶναι ἡ δεύτερη ἀποστολή του. Εἴκοσι χρόνια πρίν, τὸ 949, ἐγκωμίαζε μὲ ἐνθουσιώδεις μεγαλοστομίες τοὺς Βυζαντινούς. «Ξεπερνοῦν ὅλα τὰ ἔθνη σὲ πλοῦτο καὶ παιδεία», ἔγραφε τότε). Τὴν δεύτερη φορά, εὐρισκόμενος προφανῶς σὲ διατεταγμένη ὑπηρεσία ἐνίσχυσης τῆς παπικῆς προπαγάνδας καὶ διασυρμοῦ τοῦ Βυζαντίου στὴ Δύση, γράφει μὲ πρωτοφανὲς μίσος κατὰ τῶν Ἑλλήνων. Λιβελλογραφεῖ, χυδαιολογεῖ, συκοφαντεῖ τὸν αὐτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά, ἐπιδίδεται σὲ ἀπύλωτο ὑβρεολόγιο. («Μοχθηρὸν καὶ κακόβουλον» τὸν χαρακτηρίζει ὁ Παπαρρηγόπουλος, στὸν Ε´ τόμο τῆς ἱστορίας του. (Σελίδες 118-134).

Νά γιατί μᾶς θέλουν ἀμόρφωτους καί διχασμένους

ΠΗΓΗ:ἠλεκτρονικό ταχυδρομεῖο

Πῶς ἦταν ἡ Ἑλλάδα πού δέν γνωρίσατε

(Μία αναδρομή στο «χθες», για να γνωρίσουν οι νεώτεροι)

Αυτό γίνεται, για να πάρουμε από το χθες , όπως και από το σήμερα, ό,τι είναι καλό και ωραίο, για να φτιάξουμε ένα όμορφο αύριο.

Έχει ειπωθεί πως «όλοι οι λαοί για να πάνε μπροστά, πρέπει να κοιτάξουν μπροστά. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα, που για να πάη μπροστά πρέπει να κοιτάξη πίσω στις ρίζες της!».

Τότε οι οικογένειες ήσαν ολοκληρωμένες μέσα στα σπίτια ( απλά σπιτάκια με λιγοστά δωμάτια) . Εκεί ζούσαν και οι τρεις γενιές, παππούς, γιαγιά-μητέρα, πατέρας και παιδιά. Τα παιδιά μεγάλωναν πιασμένα από το φουστάνι της μάννας (τότε οι γυναίκες που είχαν οικογένειες δεν είχαν πάρει τους δρόμους δουλεύοντας σε ξένες δουλειές) , στα γόνατα του παππού και στην αγκαλιά της γιαγιάς.