Ὁμιλία εἰς τὸν ἅγιον Τυχικὸν τὸν ἐν Κύπρῳ (8/12)

Ὁμιλία εἰς τὸν ἅγιον Τυχικὸν τὸν ἐν Κύπρῳ (8/12)

Ἀρχιμανδρίτης Φώτιος Ἰωακεὶμ

Ἡ φιλόχριστος καὶ μεγαλώνυμος νῆσος τῆς Κύπρου, ἀγαπητοὶ ἐν Κυρίῳ ἀδελφοί, ἀπόλαυσε πλούσιες τὶς εὐλογίες τῆς παντοκρατορικῆς τοῦ Ὑψίστου δεξιᾶς κατὰ τὴν ἐποχὴ τῆς Χάριτος, μετὰ δηλαδὴ τὴν ἐνανθρώπηση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὕστερα ἀπὸ τὴν Παλαιστίνη καὶ Συρία, εἶναι ἡ πρώτη χώρα, ποὺ δέχθηκε τὸν ἅγιο σπόρο τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, καὶ ἄνθισε δαψιλὴ πνευματικὴ καρποφορία.

Στὴ μακαρία της γῆ εἶδε νὰ ἀναθάλλουν στίφος μέγα ἀμαράντων ἀνθέων τοῦ νοητοῦ παραδείσου: Ἀπόστολους, Μάρτυρες, Ἱεράρχες, Ὁμολογητές, Ὁσίους καὶ Δικαίους. Καθ᾿ ὅλο τὸ εὗρος καὶ μῆκος καὶ πλάτος της ἡ νῆσος μας σεμνύνεται γιὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁγίων τους εἰκόνων καὶ τάφων, τόπων ἁγιασμοῦ, χώρων παρηγορίας. Γι᾿ αὐτὸ καὶ δίκαια ἀπέσπασε τὸν ἐπίζηλο τίτλο τῆς ἁγιωνυμίας καὶ ἀποκλήθηκε «ἁγία νῆσος», καὶ χαρακτηρίσθηκε ὡς ἡ κατεξοχὴν «νῆσος τῶν Ἁγίων».

Φορητή εικόνα Αγίου πρωτομάρτυρος και αρχιδιακόνου Στεφάνου και Αγίου Τυχικού, Ιερά Μητρόπολις Μόρφου

Ἕνας ἀπ᾿ αὐτοὺς τοὺς οὐρανομήκεις στύλους τῆς Πίστεώς μας ὑπῆρξε καὶ ὁ θεοφόρος ἀπόστολος Τυχικός, ὁ σήμερον ἑορταζόμενος, ὁ ὁποῖος συγκάλεσε τὴν σεμνὴ τούτη ὁμήγυρη καὶ πανήγυρη στὸν περικαλλῆ τοῦτο ναό του, ὅπου ὑπῆρχε προηγουμένως ἀρχαῖος ναός, ποὺ ἀργότερα κατεστράφη. Οἱ πληροφορίες, ποὺ εἶναι σήμερα γνωστὲς γιὰ τὸ σεπτό του πρόσωπο, εἶναι δυστυχῶς πενιχρές. Τὸ σπουδαιότερο πάντως, κι ὄχι τυχαῖο, εἶναι πὼς πηγὴ γι᾿ αὐτὲς ἀποτελεῖ ἕνα ἀρχαιότατο καὶ σημαντικότατο κείμενο, ὁ Βίος τοῦ ἁγίου Αὐξιβίου, πρώτου ἐπισκόπου τῶν Σόλων, τῆς ἐπισκοπῆς ποὺ διάδοχό της ἔχει σήμερα τὴν καθ᾿ ἡμᾶς Μητρόπολη Μόρφου. Στὸν Βίο τοῦτο, ποὺ καταγράφηκε στὶς ἀρχὲς τοῦ 7ου αἰώνα, ἀποθησαυρίζεται, μεταξὺ ἄλλων, καὶ ἡ ἑξῆς ἀρχαιότατη παράδοση.

Μετὰ τὴ μαρτυρικὴ τοῦ ἀποστόλου Βαρνάβα τελείωση περὶ τὸ ἔτος 53 μ.Χ., ὁ ἀπόστολος Μᾶρκος, συνοδευόμενος ἀπὸ τοὺς ἁγίους Τίμωνα καὶ Ρόδωνα, φθάνουν, κυνηγημένοι ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους, στὸν Λιμνήτη, ὅπου συναντοῦν τὸν Αὐξίβιο, τὸν ὁποῖο ὁ Μᾶρκος βαπτίζει χριστιανὸ καὶ χειροτονεῖ ἐπίσκοπο τῶν Σόλων. Στὴ συνέχεια, ὁ Μᾶρκος ἀναχωρεῖ μὲ τὴ συνοδεία του γιὰ τὴν Ἀλεξάνδρεια, καὶ ἀργότερα μεταβαίνει στὴ Μικρὰ Ἀσία, ὅπου συναντᾶ τὸν ἀπόστολο Παῦλο, στὸν ὁποῖο διηγεῖται γιὰ τὴ μαρτυρικὴ τελείωση τοῦ Βαρνάβα. Τότε στὸ νησί μας τρεῖς μόνο ἐπίσκοποι βρίσκονταν, περιορισμένοι στὶς ἕδρες τους, ὁ ἅγιος Ἡρακλείδιος στὴν Ταμασσό, ὁ τετραήμερος Λάζαρος στὸ Κίτιον καὶ ὁ ἅγιος Αὐξίβιος στοὺς Σόλους.

Ὁ Ἅγιος Θεοσέβιος ὁ Ἀρσινοίτης

ΠΗΓΗ:ΕΔΩ

Ο ΑΓΙΟΣ ΘΕΟΣΕΒΙΟΣ Ο ΑΡΣΙΝΟΙΤΗΣ

Αν πόλεις φηµισµένες περηφανεύονται γιατί κάποιος άγιος πέρασε, έστω και για λίγο, από τα μέρη τους και αν χώρες ξακουστές και πολυάνθρωπες σεμνύνονται για την καταγωγή απ' αυτές μεγάλων προσωπικοτήτων, πόσο περήφανη θα πρέπει να νιώθει η επαρχία µας, η επαρχία της Πάφου, γιατί ανέδειξε µια από τις μεγαλύτερες οσιακές μορφές της Κύπρου των πρώτων αιώνων του Χριστιανισμού; Και πόση «καύχησιν εν Κυρίω» πρέπει να έχει η περιοχή της Αρσινόης για «τον της θεοσεβείας επώνυµον Θεοσέβιον»; Από τα µέρη µας δεν πέρασε απλώς ο άγιος. Εδώ γεννήθηκε και μεγαλούργησε, κι απ' εδώ «προς ουρανόν την πορείαν εποιήσατο». Και δεν επρόκειτο για ένα από τους πολλούς αγίους που έχει να επιδείξει η Εκκλησία. Είναι «πάντων των οσίων περηφανέστατος, εν τοις αρίστοις έχων αυτός το πρωτείον» .

Πατρίδα του ήταν το μικρό χωριό Μελάνδρα, 12 χιλιόμετρα Νοτιοανατολικά της αρχαίας Αρσινόης, της σημερινής Πόλης της Χρυσοχούς. Γονείς του ήταν ο Μιχαήλ και η Άννα, «ευσεβείς και φιλόθεοι, φιλάρετοι οµού και φιλόξενοι, χρηστοί και επιεικείς, λαμπροί τω τρόπω και λαμπρότεροι τηαρετή», όπως µας πληροφορεί ο Άγιος Νεόφυτος.

Η ακριβής χρονολογία της γέννησής του µας είναι άγνωστη. Θα πρέπει όμως να τοποθετείται στα τέλη του 40υ µ.Χ. αιώνα, αν δεχτούμε, σύμφωνα µε τους επισκοπικούς καταλόγους της περιοχής, ότι ο αδελφός του Αρκάδιος ήταν επίσκοπος της Αρσινόης στις αρχές του 5ου αιώνα.

Ἅγιος Πολύδωρος ὁ Κύπριος Νεομάρτυρας

Άγιος Πολύδωρος ο Κύπριος Νεομάρτυρας

3 Σεπτεμβρίου

Το όνομά του δεν είναι γνωστό στους πολλούς. Κι όμως αποτελεί ένα πραγματικό στολίδι της νεότερης κυπριακής ιστορίας κι ένα ηρωικό μαχητή και νέο μάρτυρα της εκκλησίας μας. Ο Πολύδωρος γεννήθηκε στη Λευκωσία της Κύπρου λίγο μετά τα μέσα του 18ου αιώνα. Απαγχονίστηκε στη Νέα Έφεσο (Γενί Κουσάντασι), στίς 3 Σεπτεμβρίου του 1794.

Εκείνα τα χρόνια ήταν δύσκολα. Χρόνια σκοτεινά. Χρόνια μαύρης σκλαβιάς. Παρ’ όλα αυτά όμως οι γονείς του Χατζηλουκάς και Λουρδανού, άνθρωποι θεοφοβούμενοι κι ευσεβείς φρόντισαν να δώσουν στο παιδί τους μόρφωση χριστιανική και τον έστηλαν και διδάχθηκε θεολογία.

Όταν ο Πολύδωρος μεγάλωσε, φύση έξυπνη και δημιουργική, επιδόθηκε στο εμπόριο. Για τις δουλειές του μάλιστα άρχισε να ταξιδεύει σε διάφορα μέρη και στην Αίγυπτο. Για ένα διάστημα οι συμβουλές των γονιών του, να προσέχει στις συναναστροφές του, αντηχούσαν διαρκώς στ’ αυτιά του και τον συγκρατούσαν, όμως με τον καιρό ή προσοχή χαλαρώθηκε. Σ’ ένα από τα ταξίδια του στη χώρα του Νείλου γνωρίστηκε μ’ ένα πλούσιο εξωμότη από την Ζάκυνθο και προσλήφθηκε στην υπηρεσία του. Στην εργασία αύτη συνδέθηκε και με διάφορους τύπους της ηλικίας του. Τύπους που θα ονομάζαμε σήμερα των κατωγείων, τύπους χωρίς ηθικούς φραγμούς. Και γρήγορα άρχισε να ξενυχτά, να πίνει και να μεθά, να χαρτοπαίζει και να νυχτοξημερώνεται στα διάφορα καταγώγια. Μια βράδια σ’ ένα από τα κέντρα αυτά της ηδονής παρασύρθηκε κι ήπιε τόσο που μέθυσε. Και στο μεθύσι επάνω, αλλαξοπίστησε κι ασπάσθηκε τον μωαμεθανισμό. Η νέα θρησκεία δεν του πρόσφερε καμιά χαρά μα ούτε μπορούσε να του προσφέρει και την ελάχιστη ψυχική ικανοποίηση. Παρά τα χρήματα που κέρδιζε και τις θέσεις και τα μεγαλεία που εξασφάλισε με τη νέα του ζωή, καμιά χαρά δεν είδε. Αντίθετα οι τύψεις που άρχισαν να ξυπνούν μέσα του και που μεγάλωναν μέρα με τη μέρα και πλήθαιναν δεν τον άφηναν να ησυχάσει. Η συνείδηση του, μαστίγιο σκληρό κι ανελέητο, τον έδερνε φρικτά και χωρίς οίκτο.

Μέ ἕνα παλιό ποδήλατο Ralie 18 διένυσε ἀμέτρητα χιλιόμετρα γιά νά διδάξει Μετάνοια στούς ἀνθρώπους!!

Με ενα παλιό ποδήλατο Ralie 18 διένυσε αμέτρητα χιλιόμετρα για να διδάξει Μετανοια στους ανθρωπους!!

Εχει έναν Άγιο η Μηλιά....

Χατζηφλουρεντζος... Ο Αγιος της Αγιοτόκου Κύπρου!!!

πηγή

https://proskynitis.blogspot.com/2023/08/ralie-18.html

Οἱ ὅσιοι καὶ θεοφόροι ἀσκητὲς στὴν Κύπρο Ἡλιόφωτος, Αὐξουθένιος, Ἐπαφρόδιτος καὶ Εὐθένιος (13/7)

Ἀρχιμανδρίτης Φώτιος Ἰωακεὶμ

Οἱ ὅσιοι πατέρες μας, οἱ καλούμενοι συνοπτικῶς ἅγιοι Ἡλιόφωτοι, ἔλαβαν τὴν κοινὴ τούτη ὀνομασία ἀπὸ τὸν Γέροντα καὶ προϊστάμενο τῆς τετράριθμης αὐτῆς σεπτῆς χορείας, ἅγιο Ἡλιόφωτο. Πρέπει ἐξαρχῆς νὰ ἀναφέρουμε, ὅτι ὁ βίος τῶν ἁγίων τούτων (ὅπως ἄλλωστε καὶ ἀρκετῶν ἄλλων ἁγίων τῆς Κύπρου), ἕνεκα ποικίλων ἱστορικῶν λόγων, ἀλλοιώθηκε σὲ τέτοιο βαθμὸ σὺν τῷ χρόνῳ, ὥστε μέχρι πρόσφατα νὰ θεωροῦνται ὅτι ἄκμασαν ἀπὸ τὸ ἔτος 300 μ.Χ., μὲ τιμωρὸ τὸν… μόνιμο διώκτη(!) τῶν Κυπρίων ἁγίων, διοικητὴ τῆς Κύπρου Σαβῖνο (γνωστὸ ἀπὸ τὰ Μαρτύρια τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Θεοδότου, ἐπισκόπου Κυρηνείας), μέχρι τῆς ἐποχῆς τῶν Σταυροφοριῶν, κατὰ τὴν ὁποία ὑποτίθεται ἦλθαν καὶ ἀσκήτευσαν στὴν Κύπρο, γιὰ νὰ βροῦνε μαρτυρικὸ ἐν τέλει τέλος ἀπὸ τὸν ἀνωτέρω Σαβῖνο!

Σύμφωνα ὅμως μὲ τὰ νέα σημαντικώτατα ἱστορικὰ δεδομένα, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὴν ἄγνωστη μέχρι καὶ πρὶν λίγα ἔτη βυζαντινὴ ᾀσματικὴ Ἀκολουθία τους, ποὺ ἐντοπίσθηκε σὲ Σιναϊτικὸ χειρόγραφο τοῦ 11ου αἰώνα (τὸν Κώδ. Sin. Gr. 627) καὶ τὴν ὁποία ὁ γράφων εἶχε τὴν εὐλογία νὰ ἐκδώσει μὲ ἐκτενὴ σχολιασμὸ τὸ 2004 (βλ. τὴ Βιβλιογραφία στὸ τέλος τοῦ παρόντος), ρίπτεται ἤδη ἄπλετο φῶς στὴ συγκεχυμένη εἰκόνα, ποὺ ἐπικρατοῦσε, καὶ ὁ βίος καὶ τὰ πρόσωπα τῶν ἁγίων Ἡλιοφώτων ἀποκαθίστανται στὴν ἱστορική τους ἀλήθεια. Τὸν ἀποκατεστημένο πλέον βίο τοῦτο, βάσει τῆς ἐν λόγῳ ἔκδοσης, καθὼς καὶ τὰ σχετικὰ πορίσματα παρουσιάζουμε συνοπτικὰ στὴ συνέχεια.

Ἕνα θαῦμα τοῦ Ἁγίου Θύρσου (Θέρισσου)

Σ’ ένα ταξί πριν λίγα χρόνια, σε μια όχι και τόσο κοντινή διαδρομή (Λευκωσία - Λάρνακα) έγινε τούτη η απλή συνομιλία. Στην αρχή η διαδρομή ήταν σιωπηλή ώσπου μια απλή ερώτηση έσπασε τούτη τη σιωπή.

«Πόθθεν είσαι κουμπάρε;»

«Που το Ριζοκάρπασο"

κι αυθόρμητα η ερώτηση «Επήες καθόλου στο χωρκόν σου;»

«Μια φοράν κουμπάρε, αλλά όχι με το δικό μου ταξί. Επήα με άλλον ταξί, με Τούρκον ταξιτζιήν. Τζιαι να σου πω τζιαι τι μου έτυχε».

Εγώ σιωπηλός άκουα τούτον τον απλόν άνθρωπον.

«Τζιαμαί στο αγίασμαν τ’ Άη Θέρισσου (Αγίου Θύρσου ή Θέρισσου) ο ταξιτζιής έκαμεν τον σταυρόν του. Αμέσως ρωτώ τον.

Είσαι Χριστιανός;

Όχι, απαντά μου.

Ξαναρωτώ. Είσαι Τουρκοκύπριος.

Όχι, απαντά, είμαι Τούρκος.

Ὁ νεαρός ὅσιος Διομήδης, φύσηξε στούς Σαρακηνούς πρήστηκαν καί ἔπεσαν κάτω!

Άγιος Τριφύλλιος.

(Διασκευή επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Μια, από τις πολλές φορές, που οι Σαρακηνοί επέδραμαν στην Κύπρο, και μάλιστα έφτασαν στην Λευκωσία, δηλαδή στο κέντρο της Μεγαλονήσου, βρήκαν τον τάφο του αγίου Τριφυλλίου στην εκκλησία της Παναγίας Οδηγήτριας και τον άνοιξαν.

Οι επιδρομείς, όταν παραβίασαν το μνήμα του αγίου, αντίκρισαν το λείψανο του πολιούχου της Λευκωσίας αδιάφθορο, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν το σεβάστηκαν και έκοψαν την κεφαλή του με πρόθεση να την κάψουν.

Όταν έφτασαν στην «λότζα του Βισκούντη», όπως αναφέρει ο Λεόντιος Μαχαιράς, «ο Θεός τους έδωσε κάποιαν απασχόληση», δηλαδή ασχολήθηκαν με κάτι άλλο, και ένα παιδί, ο άγιος Διομήδης που υπηρετούσε στην Οδηγήτρια, τους έκλεψε την ιερά κάρα και έφυγε.

Ο Διομήδης αναφέρεται ως μαθητής του αγίου Τριφυλλίου, παρ’ όλο που ο άγιος Διομήδης έζησε τον 7ο αιώνα ενώ ο πρώτος τον 4ο, επειδή όπως προαναφέραμε υπηρετούσε στον ναό που βρισκόταν ο τάφος του αγίου.

Όταν, λοιπόν, οι Σαρακηνοί αναζήτησαν την ιερά κεφαλή, έμαθαν ότι την πήρε το παιδί του ναού και τότε άρχισαν να τον κυνηγούν.

Δεκατρεῖς Ὁσιομάρτυρες Ἱ. Μ. Παναγίας Καντάρας - Περί ἀζύμων

ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ΟΣΙΟΜΑΡΤΥΡΕΣ Ι.Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΝΤΑΡΑΣ ΚΥΠΡΟΥ (19-5-1231) - ΠΕΡΙ ΑΖΥΜΩΝ

Εν Πειραιεί    
18-5-2012      
Του αιδεσιμολογιωτάτου πρεσβυτέρου
π. Αγγέλου Αγγελακοπούλου
εφημερίου Ι. Ν. Ζωοδόχου Πηγής
Χατζηκυριακείου Πειραιώς

Πολλοί αθεολόγητοι κληρικοί και λαϊκοί ισχυρίζονται ότι το θέμα περί ενζύμου ή αζύμου άρτου στη Θεία Κοινωνία είναι ασήμαντο. Αν, όμως, είναι ασήμαντη αυτή η διαφορά, τότε γιατί έδωσαν τη ζωή τους, παραδιδόμενοι στο πυρ, οι σήμερον εορταζόμενοι 13 οσιομάρτυρες; Το μαρτύριό τους αποδεικνύει αντιθέτως ότι πρόκειται όντως περί μεγάλης διαφοράς μεταξύ της Ορθοδοξίας και της αιρέσεως του Παπισμού. Είναι λίαν ενδιαφέρον να δούμε της ομολογία των 13 οσιομαρτύρων.

Στην ερώτηση του λατίνου, παπικού απεσταλμένου, Ανδρέα προς τους οσιομάρτυρες «πώς τελείτε τις ιερές μυσταγωγίες», εκείνοι απάντησαν:

Ἡ ἁγία Φωτεινή ἡ Κυπριά, ἡ Ἁγία Φωτού

  Εκείνο που πραγματικά αναδεικνύει τον άνθρωπο και τον εξυψώνει και σε τούτη τη ζωή μα και στην αιωνιότητα, δεν είναι η υψηλή καταγωγή, ούτε τα γράμματα, ούτε τα πλούτη, αλλά η πίστη η χριστιανική κι η αρετή.

Απόδειξη τρανή της αλήθειας αυτής είναι κι η αγία Φωτεινή η Κυπριά, η γνωστή σ’ όλο το νησί με τ’ όνομα αγία Φώτου η θαυματουργός.Πότε έζησε ακριβώς η οσία και ποια ήταν η καταγωγή της, δεν γνωρίζουμε.Η παράδοση μας λέει πώς γεννήθηκε στο Ριζοκάρπασο από απλοϊκούς, αλλά ευλαβείς γονείς. Από μικρούλα η Φωτού ξεχώριζε από τις συνομήλικες της για την καλοσύνη της, το φέρσιμο της, την προθυμία της να εξυπηρετήσει τους άλλους, την αρετή της.

Κυριακή Β΄Λουκά - «Πάντων των εν τη Νήσω Κύπρω διαλαμψάντων Αγίων».-Ὀνομαστικός κατάλογος 240 Ἁγίων τῆς Κύπρου.

Αποστολικό Ανάγνωσμα : Β΄Κορ. στ΄ 1- 10

Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Λουκ. στ΄31-36

Τήν πρώτη Κυριακή του μηνός Οκτωβρίου εορτάζεται η μνήμη

«Πάντων των εν τη Νήσω Κύπρω διαλαμψάντων Αγίων».

 Την πρώτη Κυριακή του μηνός Οκτωβρίου όρισε η αγιοτάτη Εκκλησία της Κύπρου να εορτάζουμε εδώ όλους τους αγίους που ανέδειξε κατά καιρούς ο τόπος μας. Η ανάγκη αυτή προέκυψε από την αγάπη που τρέφουμε, ως χριστιανοί, για τους αγίους μας. Οι άγιοι είναι οι φίλοι του Χριστού. Ο Χριστός είπε κάποτε στους μαθητές Του: «υμείς φίλοι μου εστέ», ο χριστιανός καλείται να γίνει και φίλος των φίλων του Θεού. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει πρώτα να γνωρίσει κανείς τους αγίους, έτσι ταυτόχρονα γνωρίζει και το Θεό. Ο άγιος είναι εικόνα «έμψυχος» του Χριστού όπως μας λέγει ο Μέγας Βασίλειος. Αφού γνωρίσει κανείς τους αγίους και το βίο τους καλείται να τους μιμηθεί, έτσι ώστε να γίνει και ο ίδιος «εικόνα έμψυχος». Οι άγιοι είναι ζωντανά παραδείγματα της βίωσης του ευαγγελίου και όσο πιο κοντά είναι σε μας, χρονικά ή τοπικά τόσο πρέπει να μας ενθαρρύνουν να ακολουθήσουμε και εμείς τα βήματά τους. Προς αυτό το σκοπό ορίζεται και η πανήγυρης της σημερινής ημέρας.

Πάντων των εν Κύπρω διαλαμψάντων Αγίων (Κυριακή Β΄ Λουκά).

ΚΥΠΡΙΟΙ ΑΓΙΟΙ

1. ᾿Αββακούμ ὅσιος, 2 Δεκεμβρίου. Τοπική πανήγυρις παρά τό χωρίον Φτερικούδι.

2. ᾿Αναστάσιος ὅσιος, 17 Σεπτεμβρίου. Τοπική πανήγυρις ἐν Περιστερωνοπηγῇ ᾿Αμμοχώστου.

3. Αὐξέντιος ὅσιος, 28 Σεπτεμβρίου. Τοπική πανήγυρις ἐν Κώμῃ Κεπήρ.
4. Αὐξίβιος ἐπίσκοπος Σόλων, 17 Φεβρουαρίου καί 17 Σεπτεμβρίου. Τοπική πανήγυρις ἐν ᾿Αστρομερίτῃ.
5. Βαρνάβας ᾿Απόστολος, 11 ᾿Ιουνίου. Πανήγυρις ἐν τῇ ῾Ιερᾷ Μονῇ ᾿Αποστόλου Βαρνάβα (᾿Αμμόχωστος).
6. Βαρνάβας ὅσιος, 11 ᾿Ιουνίου. Τοπική πανήγυρις εἰς Βᾶσαν Κοιλανίου.
7. Γεώργιος νεομάρτυς, 13 ᾿Απριλίου. ῾Εορτάζεται εἰς τόν ῾Ιερον Ναόν ῾Αγίου Γεωργίου εἰς ῞Αγιον Δομέτιον, ὅπου φυλάττονται καί τά λείψανά του.
8. Γεώργιος Χοζεβίτης ὅσιος, 8 ᾿Ιανουαρίου. Τοπική πανήγυρις εἰς Λεύκαρα.
9. Βαρνάβας καί ᾿Ιλαρίων ὅσιοι, 21 ᾿Οκτωβρίου. Τοπική πανήγυρις εἰς Περιστερῶναν Μόρφου.
10. Δημητριανός ἐπίσκοπος Χύτρων, 6 Νεομβρίου. Τοπική πανήγυρις ἐν Κυθραίᾳ, ᾿Ομορφίτᾳ, ἐν ῾Αγίῳ Δημητριανῷ Πάφου, ἐν Λάρνακι Λαπήθου καί ἐν Φλάσου.
11. Δημητριανός ἐπίσκοπος Ταμασοῦ, 27 ᾿Ιανουαρίου. Τοπική πανήγυρις ἐν Πέρᾳ ᾿Ορεινῆς.