Παπούτσια τοῦ Ἁγίου Σεργίου τοῦ Ραντόνεζ

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2024/07/blog-post_79.html

Ὅσιος Σέργιος τοῦ Ραντονέζ: Ἡ ἀνάσταση τοῦ παιδιοῦ.

Στα περίχωρα της Λαύρας της Αγίας Τριάδος, στο Ζαγκόρσκ της Μόσχας ζούσε κάποιος που έτρεφε βαθύ σεβασμό και πίστη στον ιδρυτή της όσιο Σέργιο. Ο μοναχογιός του έπασχε από μια ανίατη αρρώστια. Με την προσδοκία της θεραπείας ήρθε να τον παρακαλέσει φέρνοντας τον άρρωστο μαζί του. Όμως από την ταλαιπωρία του δρόμου το παιδί του πέθανε! Χάνοντας έτσι κάθε ελπίδα, ο πατέρας άρχισε να θρηνεί και να λέει στον όσιο:

– Αλλοίμονο σε μένα! Ήρθα εδώ με τη βεβαιότητα ότι θα με βοηθούσες, αλλά το μονάκριβο παιδί μου πέθανε στον δρόμο. Καλύτερα θα ήταν να μην ερχόμουν, γιατί έτσι δεν θα κλονιζόταν η πίστη μου σε σένα.

Με δάκρυα και στεναγμούς ο ταλαίπωρος πατέρας πήγε να φέρει το φέρετρο και τα σάβανα για την κηδεία. Ο άγιος τον λυπήθηκε πολύ και έπειτα από μια θερμή προσευχή ανέστησε το παιδί! Όταν ο συντετριμμένος από την θλίψη πατέρας ήρθε κουβαλώντας τα αναγκαία για την κηδεία, ο όσιος του λέει:

– Μην κουράζεσαι και μη στενάζεις άδικα. Το παιδί σου δεν πέθανε, αλλά ζει!

Ὅσιος Σέργιος τοῦ Ραντονέζ: Ἡ ὑλική φτώχεια καί ὁ πνευματικός πλοῦτος τῆς Μονῆς τοῦ ὁσίου Σεργίου

Η Μονή του οσίου Σεργίου, πλούσια σε πνευματικά αγαθά, υπήρξε στην αρχή εξαιρετικά φτωχή σε υλικά. Συχνά οι αδελφοί υπέφεραν τη στέρηση και των πιο απαραίτητων υλικών αγαθών. Μακριά από κατοικημένες περιοχές, αποκομμένοι απ’ όλο τον κόσμο μ’ ένα αδιαπέραστο δάσος γεμάτο άγρια θηρία, δεν μπορούσαν να υπολογίζουν σε καμιά ανθρώπινη βοήθεια.

Συχνά δεν είχαν ούτε νάμα, για να τελέσουν τη θεία Λειτουργία και έτσι με βαθιά λύπη έχαναν και αυτή την πνευματική παρηγοριά. Συχνά επίσης δεν είχαν σιτάρι για τα πρόσφορα, κερί για τις λαμπάδες, θυμίαμα για το θυμιατό, λάδι για τις καντήλες. Άναβαν ξύλα και με τέτοιο φωτισμό τελούσαν τις ακολουθίες. Όμως στο φτωχό και κακοφωτισμένο ναό οι ίδιοι έλαμπαν σαν λαμπάδες και η φλόγα της θείας αγάπης τούς έκανε πιο φωτεινούς κι από τις λαμπρότερες επτάφωτες λυχνίες.

Απλή και απέριττη ήταν η ζωή των μοναχών, όπως και όλα όσα τους περιέβαλλαν και όλα όσα χρησιμοποιούσαν: Τα ιερά σκεύη για το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας ήταν ξύλινα. Τα άμφια από απλό βαμμένο ύφασμα. Τα λειτουργικά βιβλία γραμμένα σε φλούδες δένδρων. Υπήρχε όμως ένα μεγαλείο στην υπερβολική αυτή φτώχεια και απλότητα.

Τά λείψανα τοῦ Ὁσίου Σεργίου τοῦ Ράντονεζ: Ἱστορία τῆς εὕρεσης, τῆς ἀνακομιδῆς καί τῆς ἐπιστροφῆς στή Λαύρα Μέρος Α: Ἡ εὕρεση

Το 2022, η Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζει μια σημαντική επετειακή ημερομηνία: πριν από 6 αιώνες βρέθηκαν τα λείψανα του Αγίου και Θεοφόρου Πατέρα μας Σεργίου του Ράντονεζ. Επι 6 αιώνες τα λείψανα χάραξαν τη δική τους ιστορία. Όπως η ζωή του ίδιου του Οσίου Σεργίου ήταν γεμάτη από θλίψεις, δυσκολίες και δοκιμασίες, έτσι και η ιστορία των λειψάνων του έχει τις τραγικές της σελίδες, που επιβεβαιώνουν μόνο και μόνο την αγιότητα του ασκητή και την ιδιαίτερη ευλογημένη δύναμη που του έδωσε ο Θεός από ψηλά για να ενισχύει, να φωτίζει και να θεραπεύει ψυχικές και σωματικές ασθένειες. Τις άγιες ημέρες του εορτασμού της επετείου, θα θέλαμε να θυμηθούμε τις πιο εντυπωσιακές σελίδες αυτής της ιστορίας.

Εύρεση των λειψάνων

Ο Όσιος Σέργιος του Ράντονεζ εκοιμήθη στις 25 Σεπτεμβρίου 1392. Εκείνη την εποχή το μοναστήρι της Αγίας Τριάδος που ίδρυσε ο ίδιος το 1337 στο όρος Μάκοβετς ήταν ήδη το πνευματικό κέντρο των ρωσικών χωρών. Ζούσε με κοινοβιακό κανόνα, η μονή είχε πολλά ξύλινα κτίρια και δύο ναούς. Πριν από την κοίμησή του ο ηγούμενος ζήτησε από τους μοναχούς του να τον θάψουν στο κοινό κοιμητήριο. Ωστόσο, ο Κυπριανός, μητροπολίτης Κιέβου, ευλόγησε το αντίθετο, τα ιερά λείψανα του ασκητή να ενταφιαστούν στην ξύλινη εκκλησία της Αγίας Τριάδoς. Το 1408, κατά την εισβολή του στρατηγού της Χρυσής Ορδής των Εδιγεών, η εκκλησία αυτή κάηκε. Το 1412 χτίστηκε ο ναός της Αγίας Τριάδoς στην θέση του χτίστηκε ο ναός του Αγίου Πνεύματος. Ο ναός ήταν ξύλινη κατασκευή.

Το 1422, 30 χρόνια μετά την κοίμηση του οσίου Σεργίου, άρχισε η οικοδόμηση του νέου πέτρινου καθεδρικού ναού της Αγίας Τριάδος. Πριν από την έναρξη της οικοδόμησης ο Όσιος εμφανίστηκε σε όραμα σε έναν ευσεβή χριστιανό και πρόσταξε να μεταφέρει στον ηγούμενο Νίκων του Ράντονεζ και τους αδελφούς τα εξής λόγια:

«Ὅταν τό Ἅγιο Πνεῦμα κατοικήσει σέ ἕναν ἄνθρωπο ὅλα τά δημιουργήματα τοῦ ὑποτάσσονται» (Ἀπό τόν βίο τοῦ Ὁσίου Σεργίου τοῦ Ράντονεζ)

«Μια αρκούδα, ιδιαίτερα, συνήθιζε να έρχεται τακτικά προς τον όσιο Σέργιο του Ραντονέζ (1314-1392) .

Βλέποντας ο όσιος ότι το ζώο ερχόταν μόνο για να βρει λίγη τροφή, τοποθετούσε ένα μικρό κομμάτι ψωμί πάνω σε ένα κούτσουρο κι έτσι η αρκούδα έμαθε να έρχεται για το γεύμα που τής είχε προετοιμαστεί.

Ὅσιος Σέργιος τοῦ Ραντονέζ - Ὑπέρτατος ἀγώνας γιά τήν ὀρθόδοξη πίστη καί τήν πατρίδα

  Το 1380 ο χάνος των Τατάρων Μαμάι κίνησε με τον αναρίθμητο στρατό του εναντίον της Ρωσίας. Στους μεγιστάνες του έλεγε με έπαρση:

− Θα κυριέψω τη ρωσική γη! Θα εξοντώσω όλους τους Ρώσους ηγεμόνες! Θα εξαφανίσω τον Χριστιανισμό!

Μάταια ο μεγάλος ηγεμόνας της Μόσχας άγιος Δημήτριος Ιβάνοβιτς (1358-1389) προσπάθησε με διάφορα δώρα να καταλαγιάσει τη μανία του. Το εχθρικό στράτευμα σαν απειλητικό σύννεφο πλησίαζε στα σύνορα της Ρωσίας.

 

Ο μεγάλος ηγεμόνας άρχισε να ετοιμάζεται για τον πόλεμο. Αλλά, προτού ξεκινήσει, πήγε στη Μονή της Αγίας Τριάδος για να πάρει την ευλογία του ηγουμένου της οσίου Σεργίου. Αφού προσευχήθηκε θερμά στον ναό, είπε στον όσιο:

 

− Γνωρίζεις, γέροντα, τον έσχατο κίνδυνο που διατρέχουν όλοι οι ορθόδοξοι. Ο άθεος χάνος Μαμάι έρχεται με τον στρατό του στην προγονική μας γη για να καταστρέψει τις εκκλησίες μας και να σφαγιάσει τον λαό μας. Προσευχήσου, γέροντα, να μας λυτρώσει ο Θεός από τη μεγάλη αυτή συμφορά.

 

Ο όσιος άρχισε να ενθαρρύνει τον μεγάλο ηγεμόνα:

 

− Ο Θεός αναθέτει σ’ εσένα να πολεμήσεις εναντίον των αντίχριστων εχθρών. Η νίκη είναι δική σου! Μη διστάσεις να περάσεις τον ποταμό Ντον και να συντρίψεις τους Τατάρους στο Κουλίκοβο.

 

Έπειτα τον κάλεσε να παραβρεθεί στη θεία Λειτουργία και να παρακαθήσει στη μοναστηριακή Τράπεζα. Ο μεγάλος ηγεμόνας, αν και βιαζόταν να επιστρέψει στα στρατεύματά του, δεν αρνήθηκε. Ο όσιος συνέχισε να τον εμψυχώνει, προφητεύοντας:

«Πές στόν ἡγούμενο τῆς λαύρας, γιατί μ’ ἀφήνουν τόσον καιρό στόν τάφο;»

  Όσιος Σέργιος του Ραντονέζ (1314-1393).

Τριάντα περίπου χρόνια είχαν περάσει από την κοίμηση του οσίου Σεργίου του Ραντονέζ (25 Σεπτεμβρίου 1392). Κοντά στη Λαύρα της Αγίας Τριάδος ζούσε ένας ενάρετος χριστιανός, που ευλαβούνταν τον όσιο Σέργιο και πήγαινε συχνά στον τάφο του για να προσευχηθεί.

Μια νύχτα, καθώς κοιμόταν, ο όσιος του εμφανίστηκε σε όνειρο και του είπε:

Πήγαινε και πες στον ηγούμενο της λαύρας, γιατί μ’ αφήνουν τόσον καιρό στον τάφο, ανάμεσα στα νερά;

Ο άνθρωπος ξύπνησε φοβισμένος αλλά και χαρούμενος. Πρωί-πρωί πήγε στη μονή και διηγήθηκε το όνειρό του στον ηγούμενο Νίκωνα. Εκείνος αμέσως συγκάλεσε την αδελφότητα σε σύναξη. Αποφάσισαν να ανακομίσουν το τίμιο λείψανο του οσίου.

Την ημέρα της ανακομιδής, 5 Ιουλίου του 1422, πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε στη λαύρα. Ήρθε και ο ηγεμόνας του Σβενιγκύροντ Γιούρι Ντιμίτριεβιτς, που αγαπούσε σαν πατέρα του τον όσιο κι έδειχνε μεγάλο ενδιαφέρον για τη μονή.

Περί ἀσθενειῶν θεραπευμένων καί ἀθεράπευτων

Το συμβάν με τον Όσιο Σέργιο του Ράντονεζ έλαβε μέρος την περίοδο που εργαζόμουν ως ειδική ανταποκρίτρια της εφημερίδας Κομσομόλσκαγια Πράβντα, ενώ στο διπλανό τμήμα εργαζόταν ο νεαρός δημοσιογράφος Γιούρι, ο οποίος αργότερα έγινε πατέρας πέντε παιδιών.

Τότε είχε γεννηθεί η κόρη του η Ανετσίκα, την οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά τη γέννησή της οι γιατροί την καταδίκασαν σε θάνατο. Το κοριτσάκι μπήκε στο νοσοκομείο του Κρεμλίνου, οι ξένοι ανταποκριτές της έστελναν φάρμακα από το εξωτερικό, αυτά όμως μόνο παρέτειναν την αγωνία.

Οι δημοσιογράφοι έχουν τον δικό τους τρόπο να μάχονται. Ο Γιούρι μαζί με την αίτηση βοήθειας, έστειλε στην σύνταξη εφημερίδων από διάφορες χώρες την φωτογραφία της επτάμηνης Ανετσίκας, τις οποίες με δυσκολία μπορούσες να αντικρίσεις. Το σώμα του παιδιού ήταν σαν ένα ματωμένο κομμάτι κρέας, χωρίς δέρμα, τα οστά έμοιαζαν με ζελέ, ενώ το σώμα έμοιαζε με αυγό χωρίς τσόφλι. Οι νοσοκόμες φοβούνταν να την πάρουν αγκαλιά, μόνο η βαθιά πιστή σύζυγος του Γιούρι μπορούσε να της αλλάξει τις πάνες. Έτσι διαδόθηκαν σε όλον τον κόσμο οι φωτογραφίες μέσα από τις οποίες κοίταζαν ικετευτικά τα πελώρια πονεμένα μάτια της μικρής.

- Άδικα παιδεύεστε, η ασθένεια είναι ανίατη, έλεγαν οι γιατροί στον Γιούρι.

Ἅγιος Σέργιος τοῦ Ραντονέζ (ντοκυμαντέρ)

Ρώσικο ντοκιμαντέρ για τον Άγιο Σέργιο του Ράντoνεζ. Είναι διάρκειας περίπου 27΄. Η μετάφραση έγινε από τον Ελληνο-Ρωσικό σύλλογο Άντον Τσέχωφ και τους υπότιτλους στα ελληνικά επεξεργάστηκε ο Ιεραποστολικός Σύλλογος Κυριακή. Η ταινία προβλήθηκε σε εκδήλωση των συλλόγων στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης την 19η Μαΐου 2014, εκδήλωση — αφιέρωμα προς τιμήν του Αγίου Σεργίου του Ράντονεζ, με την συμπλήρωση 700 ετών από την γέννησή του (1314-2014).

http://aktines.blogspot.gr/2016/09/blog-post_332.html

Ἕνα περιστατικό ἀπό τή ζωή τοῦ Ἁγίου Σέργιου τοῦ Ραντονέζ

                                                                                                                                               "Οταν έγινε εφτά χρονών ο Βαρθολομαίος (Αγ.Σέργιος), οι γονείς του τον έστειλαν, μαζί με τον αδερφό του τον μεγαλύτερο, στο σχολείο της εκκλησίας. Ό πιο μεγάλος αδερφός του, ο Στέφανος, προχωρούσε καλά στα μαθήματα, μα ο Βαρθολομαίος δεν προόδευε καθόλου. Παρ' όλη την επιμέλεια καί την επιμονή πού έβαζε ο Βαρθολομαίος σε όλα του, τα μαθήματα του δεν πήγαιναν καθόλου καλά υπέφερε πολύ γι' αυτό, κι ό δάσκαλος τον τιμωρούσε από πάνω, ενώ οι γονείς του τον μάλωναν, στενοχωρημένοι. "Οταν έμενε μόνος του έβαζε τα κλάματα, μα ολ' αυτά ήταν δίχως κανένα όφελος.