Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων, «Ξενόφερτες ἑορτές»

«Ξενόφερτες ἑορτές»

Κύριε Διευθυντά,

Τὰ τελευταῖα χρόνια παρατηρεῖται ἡ εἰσβολὴ ξενόφερτων ἑορτῶν, ποὺ δὲν ἔχουν καμία σχέση μὲ τὴν Ὀρθόδοξο Παράδοση. Τὸ κοσμικὸ πνεῦμα, ἡ ξενομανία τοῦ λαοῦ καὶ ἡ ὑποταγὴ τῆς Ἑλληνικῆς κυβέρνησης πρὸς τοὺς «ξένους» ἄρχοντας τοῦ κόσμου, εἶναι τὰ κύρια αἴτια τῆς ἀλλοίωσης τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ.

Ἡ ἑορτὴ τῶν ὀνομαστηρίων ἀντικαθίστανται ἀπὸ τὰ γενέθλια καὶ ἡ Παραδοσιακὴ «Ἀπόκριες» ἀπὸ τὰ Χάλλογουιν, κ.ο.κ. Ἔτσι, χωρὶς νὰ τὸ ἀντιλαμβανόμαστε ἀλλοιώνεται ἡ πολιτιστική, θρησκευτικὴ καὶ ἐθνικὴ ταυτότητα τοῦ λαοῦ. Καὶ ἐρωτῶ: Ποιὰ σχέση μπορεῖ νὰ ἔχουν τέτοιες ξενόφερτες ἑορτὲς στὴν Ὀρθόδοξο Ἑλλάδα; Πόσο ἐπιζήμιες εἶναι εἰδικὰ γιὰ τὰ παιδιά μας;

Πότε ἑορτάζουμε πραγματικά;

Πότε ἑορτάζουμε πραγματικά;

Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Νὰ ἕνα ὡραῖο ἐρώτημα, καλοί μου φίλοι. Καὶ μάλιστα τώρα τὸν Μάρτιο ποὺ ἔχει ὡς ἐπίκεντρο τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Παναγίας μας ἀλλὰ καὶ τὴν ἐθνική μας ἐπέτειο, ὅπως καὶ γιὰ τὶς ἑπόμενες ἑορτὲς μὲ ἀποκορύφωμα τὸ Πάσχα.

* * *

Εἶναι κακὸ νὰ ἑορτάζουμε; Θὰ πεῖτε. Ὄχι ἀσφαλῶς. Ἀντίθετα ἐπιβάλλεται νὰ ἑορτάζουμε καὶ μάλιστα ἀδιάκοπα. Ὅλες οἱ ἡμέρες τοῦ Θεοῦ εἶναι γιορτινές, ὅλες μποροῦν νὰ γίνουν γιὰ μᾶς χαρούμενες, εὐφρόσυνες, πανηγυρικές. Ὁ Θεὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ὅρισε τὶς ἑορτὲς στὴ ζωή μας (βλ. Σοφ. Σειρὰχ 33,8) Κι αὐτὸ γιὰ νὰ τῆς δίνουν νόημα καὶ περιεχόμενο, νὰ τὴν ὀμορφαίνουν, νὰ τὴν ἀνυψώνουν, νὰ τὴν ἁγιάζουν.

Ὅμως μπῆκε κι ἐδῶ ἡ ἁμαρτία καὶ δὲν μᾶς τὸ … ἐπιτρέπει! Αὐτὴ ἐπιδιώκει παντοιοτρόπως νὰ ἔχουμε στὸ περιθώριο τῆς ζωῆς μας τὶς ἑορτὲς τοῦ Θεοῦ, ἀκόμη καὶ νὰ μὴ τὶς ἑορτάζουμε καθόλου, κι ὅταν τὶς ἑορτάζουμε νὰ μὴ τὶς ἑορτάζουμε ὅπως πρέπει. Κι ὅλα αὐτὰ προκειμένου νὰ μὴ ὑψωνόμαστε διὰ τῶν ἑορτῶν, ἀλλὰ νὰ τελματωνόμαστε ὅσο γίνεται στὰ ὑλιστικὰ πράγματα, στὰ τιποτένια καὶ τὰ κοσμικά, δηλαδὴ σὲ ὅλα δηλαδὴ τὰ δικά της!

Κι ἔτσι τίθεται αὐτὸ τὸ ἐρώτημα. Πότε ἑορτάζουμε πραγματικά; Ἡ ἀπάντηση τὴν ὁποία θὰ μπορούσαμε νὰ δώσουμε εἶναι μονάχα τούτη: Ὅταν ἑορτάζουμε πνευματικά!

* * *

Ὑπόψη ὅτι αὐτὸς ποὺ ζεῖ πνευματικά, αὐτὸς ποὺ ζεῖ ἐνάρετα, αὐτὸς ποὺ ἔχει καθαρὴ τὴ συνείδησή του, ναὶ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος, ἔχει ὁπωσδήποτε καθημερινὴ ἑορτή! Εἶναι κεφάτος, χαρούμενος, ἔχει ἀπέραντη εὐφροσύνη μέσα του, γι’ αὐτὸ καὶ πάντοτε πανηγυρίζει! Ὁ ἄλλος, δηλαδὴ ἐκεῖνος ποὺ ἔχει σὲ ὅλα ἔνοχη τὴ συνείδησή του, ἔχει μέσα του μεγάλη θλίψη καὶ πένθος καὶ μὲ τὴν ἑορτὴ προσπαθεῖ νὰ νοιώσει κάτι. Κι αὐτὸ θὰ τὸ αἰσθανθεῖ μόνο ἂν κάνει κάτι πνευματικὸ κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς.

Ἑορτή Ἁγίου Νικολάου-Πῶς καθιερώθηκε ἐπίσημη ἀργία στό Ναυτικό κόσμο

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΠΩΣ ΚΑΘΙΕΡΩΘΗΚΕ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΡΓΙΑ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ

Νίκος Παπανικολόπουλος, Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α)

Είναι γνωστό ότι ο Άγιος Νικόλαος είναι ο κατ' εξοχήν προστάτης άγιος των Ναυτικών, του Πολεμικού Ναυτικού και του Λιμενικού Σώματος, καθώς στον βίο του αναφέρονται θαύματα που έχουν σχέση με τη θάλασσα.

Όμως, το πώς καθιερώθηκε η ημέρα μνήμης του, η 6η Δεκέμβριου, να είναι επίσημη αργία στο Πολεμικό Ναυτικό, το Εμπορικό Ναυτικό και το Λιμενικό Σώμα, δεν είναι ευρέως γνωστό.

***

Στη δεύτερη Κυβέρνηση Αλεξάνδρου ΖΑΙΜΗ (Νοέμβριος 1901- Νοέμβριος 1902), υπήρχαν έξη Υπουργεία (Εσωτερικών, Οικονομικών, Στρατιωτικών, Δικαιοσύνης, Εκκλησιαστικών και Ναυτικών*).

Υπουργός επί των Στρατιωτικών και Υπουργός επί των Ναυτικών ήταν ο Γεώργιος ΚΟΡΠΑΣ (1838-1911). Ως Υπουργός επί των Ναυτικών έστειλε στον Βασιλέα ΓΕΩΡΓΙΟ Α’ την παρακάτω επιστολή :

῾Ο Μέγας Κωνσταντῖνος καὶ οἱ ῾ Εορτὲς τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου

῾Ο Μέγας Κωνσταντῖνος καὶ οἱ ῾ Εορτὲς τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου

π. ᾿Ιωάννου ῾Ράφαν

Πολλές ἀπὸ τὶς κυριώτερες ῾Εορτὲς τοῦ Σεπτεμβρίου (1η ἡ ᾿Αρχὴ τοῦ᾿Εκκλησιαστικοῦ ῎Ετους, 13η ᾿Εγκαίνια τοῦ Ναοῦ τῆς ᾿Αναστάσεως, 14η ῞Υψωσις τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, 23η Σύλληψις τοῦ Προδρόμου) συνδέονται ἄμεσα ἢ ἔμμεσα μὲ τὸ πρόσωπο τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, τοῦ ἀρχιτέκτονος τῆς εἰρήνης τῆς ᾿Εκκλησίας.

Στὸ σημείωμα ποὺ ἀκολουθεῖ θὰ προσπαθήσουμε νὰ προσεγγίσουμε τὴν συμβολὴ τοῦ Αγίου στὴν διαμόρφωση τοῦ ῾Εορτολογίου τοῦ μηνός.

1η καὶ 23η Σεπτεμβρίου

Με τὸ γνωστὸ Διάταγμα τῶν Μεδιολάνων τὸ ἔτος 313, ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ἐξασφάλισε γιὰ τὴν ᾿Εκκλησία τὴν εἰρήνη καὶ τὴν ἐλευθερία Της. Τὴν ἴδια χρονιὰ ὅμως, ὁ Αὐτοκράτορας αὐτός, σκεπτόμενος ὄχι μόνον ὡς Χριστιανός, ἀλλὰ καὶ ὡς ῾Ρωμαῖος, ἐκδίδει ἄλλο ἕνα Διάταγμα ποὺ ὁρίζει τὴν 23η Σεπτεμβρίου ὡς ἀρχὴ τῆς ᾿Ινδίκτου, δηλαδὴ τοῦ φορολογικοῦ ἔτους στὴ ῾Ρωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία.

῾Η 23η Σεπτεμβρίου ἦταν γιὰ τοὺς ῾Ρωμαίους ἡ ἑορτὴ τῶν γενεθλίων τοῦ Καίσαρος Αὐγούστου, βασιλέως κατὰ τὴν Γέννησιν τοῦ Χριστοῦ καὶ δημιουργοῦ τῆς μεγάλης Pax Romana. Σὲ ἀρκετὲς ἐπαρχίες τῆς ᾿Ανατολῆς ἡ ἡμέρα ἐκείνη εἶχε ἐπικρατήσει ὡς ἑορτὴ τοῦ Νέου ῎Ετους.

῾Η ᾿Εκκλησία μὲ τὴ σειρά Της ὥρισε τὴν ἴδια ἀκριβῶς ἡμέρα ὡς τὴν ᾿Αρχὴ τοῦ ᾿Εκκλησιαστικοῦ ῎Ετους. Μόνο ποὺ γιὰ τὴν ᾿Εκκλησία ἡ σημασία τῆς ἡμέρας δὲν εἶναι ὁ Natalis Augusti (τὰ γενέθλια τοῦ Καίσαρος), ἀλλὰ ἡ ἀρχὴ τοῦ Μυστηρίου τῆς Σωτηρίας. Γι᾿ αὐτὸ ὡς πρῶτο εὐαγγελικὸ ᾿Ανάγνωσμα τοῦ ἔτους καθιερώθηκε ἡ διήγησις τῆς Συλλήψεως τοῦ Προδρόμου ἀπὸ τὸ πρῶτο κεφάλαιο τοῦ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίου. ῾Η Σύλληψις τοῦ Προδρόμου εἶναι χρονολογικὰ τὸ πρῶτο Μυστήριο τοῦ Εὐαγγελίου.

῞Ομως ἡ κατάργησις τῆς λατρείας τοῦ Αὐγούστου καὶ τῶν ἄλλων εἰδωλολατρικῶν ἑορτῶν ἀπὸ τὸν Αὐτοκράτορα Θεοδόσιο τὸν Μεγάλο τὸ ἔτος 393, στέρησε τὴν 23η Σεπτεμβρίου τῆς πολιτικῆς της σημασίας. Παράλληλα, μειώθηκε καὶ ἡ ἐκκλησιαστική της σημασία, ὡς «ἡ ἀρχὴ τῆς ἱστορίας τῆς σωτηρίας», μὲ τὸ θέσπισμα τῆς χρονολογικὰ προγενέστερης ῾Εορτῆς τῆς Γεννήσεως τῆς Θεοτόκου τὴν 8η Σεπτεμβρίου.

Τίς γιορτές γιά νά τίς ζήσουμε, πρέπει νά ἔχουμε τόν νοῦ μας στίς ἅγιες ἡμέρες καί ὄχι στίς δουλειές πού ἔχουμε νά κάνουμε γιά τίς ἅγιες ἡμέρες.

Άγιος Παΐσιος:

“Τη Μεγάλη Παρασκευή για να νιώσεις κάτι, δεν πρέπει να κάνεις τίποτε άλλο εκτός από προσευχή”

– Γέροντα, πώς μπορεί να ζήση κανείς πνευματικά τις γιορτές;

– Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτώμαστε τα γεγονότα της κάθε άγιας ημέρας (Χριστούγεννα, Θεοφάνεια, Πάσχα κ.λπ.) και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολλή ευλάβεια κάθε γιορτή.

Οι κοσμικοί ζητούν να καταλάβουν τα Χριστούγεννα με το χοιρινό, το Πάσχα με το αρνί, τις Αποκριές με το κομφετί.

Οι αληθινοί μοναχοί όμως κάθε μέρα ζουν τα θεία γεγονότα και αγάλλονται συνέχεια. Κάθε εβδομάδα ζουν την Μεγάλη Εβδομάδα. Κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή ζουν την Μεγάλη Τετάρτη, την Μεγάλη Πέμπτη, την Μεγάλη Παρασκευή, δηλαδή τα Πάθη του Χριστού, και κάθε Κυριακή το Πάσχα, την Ανάσταση. Τι, θα πρέπη να έρθη η Μεγάλη Εβδομάδα, για να θυμηθή κανείς τα Πάθη του Χριστού;

Γι' αὐτό ὁ διάβολος, στίς γιορτές, δημιουργεῖ πειρασμούς...

- Γέροντα, γιατί στις γιορτές συνήθως συμβαίνει κάποιος πειρασμός; 

- «Δεν ξέρεις; Στις γιορτές ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι έχουν χαρά και κερνούν, δίνουν ευλογίες, δώρα πνευματικά στους ανθρώπους. Μάλιστα η χαρά που δίνουν κρατάει πολύ και βοηθούνται πολύ οι ψυχές. Γι' αυτό ο διάβολος, επειδή το ξέρει αυτό, δημιουργεί πειρασμούς, για να στερηθούν οι άνθρωποι τα θεία δώρα και να μη χαρούν ούτε να ωφεληθούν από τη γιορτή».

Άγιος Παΐσιος

Ἡ σύγχρονη ἐπιβίωση τῶν παγανιστικῶν ἐθίμων τῆς Πρωτομαγιᾶς

Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗ

ΤΩΝ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΩΝ ΕΘΙΜΩΝ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

Πρωτομαγιά ονομάζεται η πρώτη μέρα του Μαΐου, η οποία είναι μέρα αργίας (η Πρωτομαγιά, για το εργατικό κίνημα είναι απεργία) για πολλές χώρες του κόσμου. Ο εορτασμός όμως της Πρωτομαγιάς, έχει τις ρίζες του στις παγανιστικές εορτές του παρελθόντος. Πολλά από τα αρχαία ειδωλολατρικά έθιμα όμως, όπως θα δούμε παρακάτω, έχουν επιβιώσει μέχρι και σήμερα.

Για πολλές προ-χριστιανικές παγανιστικές κοινωνίες της Ευρώπης η Πρωτομαγιά εορταζόταν ως η πρώτη ημέρα του καλοκαιριού. Έτσι το Θερινό Ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου συνέπιπτε με τη μέση του καλοκαιριού. Η σημασία της ημέρας της Πρωτομαγιάς για τους αρχαίους λαούς οφείλεται στο γεγονός πως ημερολογιακά (για το βόρειο ημισφαίριο) η πρώτη ημέρα του Μαΐου βρίσκεται ανάμεσα στην Εαρινή Ισημερία και το θερινό ηλιοστάσιο, τοποθετείται δηλαδή στην αρχή της άνοιξης.

Οι πρώτοι εορτασμοί της Πρωτομαγιάς ξεκίνησαν στην προ-χριστιανική Ευρώπη με γιορτές όπως το κέλτικο Μπελτέιν(βλ. παρακάτω) και την εωσφορική γιορτή της Νύχτας του Walpurgis στην κεντρική και βόρεια Ευρώπη. Walpurgis Νύχτα (Walpurgisnacht) είναι ένα παραδοσιακό πανηγύρι την άνοιξη στις 30 Απριλίου ή την 1η Μαΐου και συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Ο εορτασμός της συνδέεται με χορό και με φωτιές . Το Φεστιβάλ Beltaine (είναι το αγγλικοποιημένο όνομα της Gaelic πρωτομαγιάς), που ονομάζεται και είναι γνωστή ως “Βαλπουργιανή Νύχτα”. Αυτή είναι η σημαντικότερη ημέρα στο ημερολόγιό των Δρυίδων μαγισσών, ενώ η 1η Μαΐου είναι η δεύτερη πιο ιερή γιορτή των Illuminati. Απαιτούνται ανθρωποθυσίες, συναισθηματικά και σωματικά. Δεδομένου ότι ο εορτασμός ξεκινά επίσημα το βράδυ πριν το Beltaine, η παράδοση έχει αναπτυχθεί μεταξύ των αποκρυφιστών να γιορτάζουν το Beltaine ως τελετή 2 ημερών. Αυτή η παράδοση ήταν αρκετά ισχυρή ώστε ο Αδόλφος Χίτλερ αποφάσισε να αυτοκτονήσει στις 30 Απριλίου στις 3:30 μ.μ. δημιουργώντας έτσι ένα «333» για να τοποθετηθεί την θυσία-αυτοκτονία του εντός του χρονικού πλαισίου του Beltaine.

Οἱ θέσεις τῆς Πανελλήνιας Ἕνωσης Θεολόγων(ΠΕΘ) γιά τή σχολική ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχ[ῶν

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Οι θέσεις της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων (ΠΕΘ)

για τη σχολική εορτή των Τριών Ιεραρχών

Η 30ή Ιανουαρίου, ημέρα εορτής των Τριών Ιεραρχών, Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου, έχει καθιερωθεί, από το 1842, ως ημέρα εορτασμού των ελληνικών γραμμάτων σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης. Στα πρόσωπα των Τριών Μεγάλων Πατέρων, που προστατεύουν την παιδεία μας, τιμώνται και εορτάζουν όλοι οι λειτουργοί της. Παραδοσιακά, στα σχολεία την ημέρα αυτή πραγματοποιούνταν εκκλησιασμός των μαθητών και ομιλία εκπαιδευτικού με σχετικό περιεχόμενο. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια η μεγάλη και σημαντική αυτή γιορτή υποβαθμίστηκε, με αποκορύφωμα την ουσιαστική κατάργησή της από την προηγούμενη κυβέρνηση, και την καθιέρωση αργίας και δίωρων εκδηλώσεων την προηγούμενη μέρα. Πρόσφατα, η σημερινή ηγεσία του ΥΠΕΘ εξέφρασε την πρόθεση να επαναφέρει την ημέρα ως σχολική εορτή. Σε αυτή την κατεύθυνση η Υφυπουργός Παιδείας κ. Ζαχαράκη εξέδωσε για το θέμα, μια κατά βάση ορθή εγκύκλιο. Όμως, στη συνέχεια, ακολούθησε το «άδειασμα» της Υφυπουργού από την Υπουργό κ. Κεραμέως, με ανακοίνωση που εξέδωσε και με μια δεύτερη άστοχη εγκύκλιο και νομοθετική ρύθμιση που κατέθεσε. Προφανώς, η προχειρότητα και η έλλειψη διαλογικού πνεύματος από τους υπεύθυνους και τους συμβουλάτορες της Υπουργού, την οδήγησαν σε ένα νέο πολιτικό και επικοινωνιακό ατόπημα, αποδομώντας έτσι μια ορθή πρωτοβουλία.

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ), την οποία η κ. Υπουργός δεν έχει δεχθεί ακόμη, ως επιστημονική ένωση των Θεολόγων Ελλάδας που είναι, για διάλογο, επισημαίνει το απλό, λογικό και αυτονόητο: Ότι δηλαδή η ημέρα των Τριών Ιεραρχών μπορεί και είναι ανάγκη, πλέον, να είναι μια σχολική εορτή, κατά την οποία, όπως άλλωστε και στις άλλες σχολικές εορτές, δεν γίνονται μαθήματα, αλλά εκδηλώσεις σχετικές με το νόημα της. Η γιορτή θα πρέπει να περιλαμβάνει, κατά το πρώτο δίωρο του σχολικού προγράμματος, εκκλησιασμό των μαθητών, και, στη συνέχεια στο επόμενο δίωρο, μετά την επιστροφή στο σχολείο, σχετικές εκδηλώσεις για το ευρύ και πολυδιάστατο έργο και τη διδασκαλία των Τριών Προστατών Αγίων της Παιδείας, όπως προβολές ταινιών, καλλιτεχνικές δράσεις, ομιλίες και συζητήσεις, θεατρικά δρώμενα κ.ά.

Τέλος ἡ ἀργία γιὰ τὴ γιορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στὰ σχολεῖα

Παύει νὰ εἶναι ἀργία γιὰ τὰ σχολεῖα ἡ γιορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ἀλλὰ θὰ πραγματοποιοῦνται στὰ σχολεῖα ἐκδηλώσεις ποὺ μπορεῖ νὰ περιλαμβάνουν θρησκευτικὲς καὶ ἐκπαιδευτικὲς δραστηριότητες.

Συγκεκριμένα «Ἡ 30ή Ἰανουαρίου κάθε ἔτους , ἡμέρα τῆς θρησκευτικῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν , παύει νὰ συμπεριλαμβάνεται στὶς ἡμέρες σχολικῆς ἀργίας. Ἀποκαθίσταται ὡς ἡμέρα πραγματοποίησης ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων πρὸς τιμὴ τῶν Μεγάλων αὐτῶν Πατέρων ἀλλὰ καὶ τῆς Παιδείας, καθὼς καὶ τῶν μετόχων τῆς ἐκπαιδευτικῆς διαδικασίας, ἐκπαιδευτικῶν καὶ μαθητῶν.

Οἱ ἑορτές πρέπει νά ἐπηρεάζουν τήν ζωή μας, νά ζωντανεύουν καί νά ἐνισχύουν τήν πίστη μας

Οι εορτές της Εκκλησίας μας φέρουν στη μνήμη κάποιο γεγονός της Θείας Οικονομίας ή κάποιο Άγιο πρόσωπο. Το γεγονός ή το πρόσωπο αυτό πρέπει να συγκεντρώνει την ευλαβική προσοχή μας, ώστε να φωτίζεται η ψυχή από την σημασία του και το πνευματικό του μεγαλείο. 

Έτσι, φέρνουμε μπροστά στα μάτια του εσωτερικού μας ανθρώπου τον Κύριο, την Μητέρα Του, τους Αγγέλους και του Αγίους. Αναλογιζόμαστε την σχέση καθενός απ’ αυτά τα πρόσωπα με τον Θεό και τι επίδραση έχουν σε όλη την Εκκλησία. 

Χριστούγεννα χωρίς Χριστό;

Η περίπτωση του στολισμού ενός από τους κεντρικότερους δρόμους της Αθήνας, της Βασιλίσσης Σοφίας, εξακολουθεί να προκαλεί αντιδράσεις και δικαίως. Τέτοιο έκτρωμα είχαμε χρόνια να δούμε. Το Ιδρυμα Ωνάση που ανέλαβε τον στολισμό, αλλά και ο Δήμος Αθηναίων, που έχει το γενικό πρόσταγμα, εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα και προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Στον πανικό τους έβαλαν διάφορα φερέφωνα να υποστηρίξουν την απίστευτη άποψη ότι επελέγη ο συγκεκριμένος φωτισμός ως μήνυμα για την κλιματική αλλαγή! Λένε ότι αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθούν λάμπες LED για να καταδείξουν το πρόβλημα και να θυμίσουν ότι πρέπει να κάνουμε οικονομία στο ρεύμα! Απίθανες ανοησίες...

Αντί να ζητήσουν συγγνώμη για την αστοχία, που θα ήταν το πιο έντιμο, δίνουν ιδεολογική κάλυψη στην κακογουστιά! Ακόμα κι έτσι όμως τα έκαναν χειρότερα. Τα Χριστούγεννα δεν είναι φεστιβάλ οικολογίας, αλλά η μεγάλη γιορτή του χριστιανισμού. Τιμάμε την ενσάρκωση του Θεανθρώπου, που έρχεται για να μας σώσει από τη φθαρτή ζωή και την αμαρτία. Τι σχέση έχει το μήνυμα των Χριστουγέννων με τις... λάμπες LED;

Ἀσκητές μέσα στόν κόσμο: Τιμή στίς ἑορτές

ΕΝΟΤΗΤΑ Β’ – ΘΑΥΜΑΣΤΑ ΚΑΙ ΔΙΔΑΚΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Μία γε­ρόντισ­σα Καπ­πα­δό­κισ­σα ἀ­πό τό Τα­σλίκ, πού ἔ­ζη­σε στήν Θη­ρι­ό­πε­τρα Ἀ­ρι­δαί­ας, ἡ Ἀ­θη­νᾶ Γε­ωρ­γί­ου Γα­λα­νο­πού­λου, δι­η­γή­θη­κε τό ἑ­ξῆς ὅ­πως τό ἄ­κου­σε ἀ­πό τήν για­γιά της:

«Οἱ νοι­κο­κυ­ρές τοῦ χω­ριοῦ ὅταν γι­νό­ταν Λει­τουρ­γία πή­γαι­ναν τά πρό­σφο­ρα στήν Ἐκ­κλη­σί­α τήν ὥρα πού ὁ πα­πᾶς “­ἔ­παιρ­νε και­ρό­” (προ­ε­τοι­μα­ζό­ταν γιά νά φο­ρέ­ση τήν ἱ­ε­ρα­τι­κή του στο­λή) καί με­τά γύ­ρι­ζαν σπί­τι γιά νά προ­ε­τοι­μά­σουν τά παι­διά τους νά πᾶ­νε ὅ­λοι μα­ζί γιά τήν θεί­α Λει­τουρ­γί­α.

»Κά­ποια χρο­νιά, ἦταν πα­ρα­μο­νή Φώ­των κα­τά τήν ὁποία γί­νε­ται ἡ θεία Λει­τουρ­γία τοῦ Μ. Βα­σι­λείου, ἡ για­γιά μου ξύ­πνη­σε μέν, ἀλ­λά πα­ρέ­μει­νε στό κρεβ­βά­τι της καί κα­θυ­στε­ροῦ­σε νά πά­η στήν Ἐκ­κλη­σί­α.

Στίς 2 Ἰουλίου, τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνῶν

Κοντάκιον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου
Ἦχος δ'

Περιβολὴν πᾶσι πιστοῖς ἀφθαρσίας, θεοχαρίτωτε Ἁγνὴ ἐδωρήσω, τὴν ἱερὰν Ἐσθῆτά σου, μεθ' ἧς τὸ ἱερόν, σῶμά σου ἐσκέπασας, σκέπη θεία ἀνθρώπων· ἧσπερ τὴν κατάθεσιν, ἑορτάζομεν πόθῳ, καὶ ἐκβοῶντες κράζομεν πιστῶς· Χαῖρε Παρθένε, Χριστιανῶν τὸ καύχημα.

Ὁ Οἶκος

Τὴν καθαρὰν καὶ ἀληθῆ σκηνὴν τοῦ Θεοῦ Λόγου, τὴν ἔμψυχον νεφέλην, καὶ στάμνον τὴν τοῦ Μάννα, τὴν Θεοτόκον Μαριάμ, πάντες οἱ σωθέντες διὰ τοῦ τόκου αὐτῆς ἐν πίστει μακαρίσωμεν, καὶ τὴν σεπτήν, Ἐσθῆτα προσπτυξώμεθα, ᾗπερ τὸν Δεσπότην περισχοῦσα, ὡς βρέφος ἐβάστασε φορέσαντα σάρκα, δι' ἧσπερ τῶν βροτῶν ἡ φύσις ἐπήρθη πρὸς μετάρσιον ζωὴν καὶ βασιλείαν· ὅθεν γεγηθότες, κραυγάζομεν μεγαλοφώνως· Χαῖρε Παρθένε, Χριστιανῶν τὸ καύχημα.

Ἡ συμβολή τῶν ἁγίων ἀποστόλων στό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας (Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Θεολόγος – Καθηγητής)

Στις 30 Ιουνίου η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει με ξεχωριστή λαμπρότητα τη Σύναξη των Δώδεκα Αποστόλων. Βεβαίως υπάρχουν και οι προσωπικές μνήμες τους σε διάφορες ημερομηνίες του έτους, αλλά με αυτόν τον συλλογικό εορτασμό τιμάται σύμπασα η χορεία των μεγάλων αυτών ανδρών, οι οποίοι ως συνεχιστές του σωτηριώδους έργου του Κυρίου επί της γης, έστρεψαν τον ρου της ιστορίας και άλλαξαν κυριολεκτικά την μορφή του κόσμου! Εμείς ως συνειδητό εκκλησιαστικό σώμα γνωρίζουμε την ανεκτίμητη προσφορά τους στην εδραίωση και επέκταση της Εκκλησίας στον κόσμο και γι’ αυτό με την ευκαιρία της σεπτής τους εορτής τους εναποθέτουμε τη βαθιά μας ευγνωμοσύνη και τις ευχαριστίες μας. Οι ιερές μορφές τους είναι ιστορημένες σε περίοπτες θέσεις στους ναούς μας και η μνεία και αναφοράς τους στις ιερές ακολουθίες είναι συχνές, διότι αυτοί αποτελούν τη σπουδαιότερη αγιολογική χορεία της Εκκλησίας μας. Χάρη στο δικό τους τιτάνιο αγώνα, τις αφάνταστες προσωπικές τους θυσίες, θεμελιώθηκε η Εκκλησία στον κόσμο, μέσα σε ένα εξαιρετικά εχθρικό για την εν Χριστώ σωτηρία και αλήθεια περιβάλλον. Επισφράγισμα του έργου τους υπήρξε ο εμποτισμός του με το αίμα τους. Στο σύνολό τους έδωσαν και αυτή τη ζωή τους για τον ευαγγελισμό του κόσμου.

Είναι πάντως γεγονός πως πολλοί χριστιανοί γνωρίζουν ελάχιστα για τα πρόσωπα και το έργο των αγίων Αποστόλων. Η σύντομη αυτή εργασία έχει ως στόχο να κάμει γνωστές τις προσωπικότητες και το έργο τους. Το έχουμε τονίσει πολλές φορές πως ο συνειδητός χριστιανός δεν είναι παθητικός οπαδός και ουραγός κανενός αρχηγού, αλλά ενεργό κύτταρο του εκκλησιαστικού σώματος με γνώση, γνώμη και δημιουργική πρωτοβουλία στη ζωή της Εκκλησίας. Έτσι θέλει τον πιστό η αγιοπατερική και ελληνορθόδοξη παράδοσή μας.

Η λέξη απόστολος σημαίνει τον απεσταλμένο. Εν προκειμένω Απόστολοι ονομάσθηκαν οι εκλεγμένοι και καλεσμένοι από τον Κύριο μαθητές Του να συνεχίσουν το σωστικό Του έργο, μετά την εις τους ουρανούς Ανάληψή Του. Επίσης, σύμφωνα με την χαρακτηριστική Του προτροπή έγιναν οι μάρτυρες της Αναστάσεώς Του «έως εσχάτου της γης» (Πράξ. 1, 8).

Ἕνας γενναῖος δάσκαλος καί οἱ δύο μοναδικοί μαθητές του γιόρτασαν στό νησάκι Ἀρκιοί τήν γιορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν!

 

Ένας γενναίος δάσκαλος και οι δυο μοναδικοί και ατρόμητοι μαθητές του γιόρτασαν στο νησάκι Αρκιοί την γιορτή των Τριών Ιεραρχών!

Ἅγιε Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, πρέσβευε Ὑπέρ ἡμῶν

  

https://paraklisi.blogspot.com/2018/10/blog-post_194.html

Ὁ Σταυρός: τὸ ἁγιότερο σύμβολο τῆς πίστεώς μας

Στὶς 14 Σεπτεμβρίου ἑορτάζουμε μὲ λαμπρότητα τὴ μεγάλη Ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ. Ὅλος ὁ μήνας Σεπτέμβριος εἶναι ὁ μήνας τοῦ Σταυροῦ. Ἡ ἱερὴ Ὑμνολογία τοῦ Σταυροῦ, τὰ ἱερὰ Ἀναγνώσματα καὶ οἱ Κυριακὲς Πρὸ τῆς Ὑψώσεως καὶ Μετὰ τὴν Ὕψωσιν, ποὺ δορυφοροῦν τὴν Ἑορτή, ὑπογραμμίζουν τὴν ἐπισημότητά της.

Ὁ Σταυρὸς μέχρι τὴ σταυρικὴ θυσία τοῦ Κυρίου μας ἦταν ὄργανο τοῦ πιὸ ἀτιμωτικοῦ θανάτου. Ἦταν «τὸ ξύλον τῆς αἰσχύνης». Ἀλλὰ ἀπὸ τότε ποὺ ἔγινε θυσιαστήριο ἐπάνω στὸ ὁποῖο ὁ Χριστὸς προσέφερε τὸν Ἑαυτό Του θυσία γιὰ ὅλο τὸν κόσμο, ἁγιάσθηκε καὶ ὀνομάζεται «τρισμακάριστον ξύλον»! «Ὢ ξύλον τοῦ Σταυροῦ, σὺ τῇ ἀληθείᾳ εἶσαι πολλῶν μακαρισμῶν ἄξιον· διότι ἐπάνω εἰς ἐσὲ ἐτανύσθη κατὰ τὰς χεῖρας καὶ (τούς) πόδας καὶ καθ᾿ ὅλον τὸ σῶμα ὁ γλυκὺς Ἰησοῦς Χριστός, ὁ τῶν αἰώνων ὑπάρχων Βασιλεύς, καὶ πάντων τῶν ὄντων Κύριος, καὶ διὰ μέσου σου ἔπεσε πτῶμα ἐλεεινὸν καὶ ἀξιο­δάκρυτον ὁ διάβολος», ἀναφωνεῖ ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης (Ἑορτοδρόμιον, Ἑρμηνεία εἰς τὸν κανόνα τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ᾠδὴ Ε΄).

Ὁ Σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ «ἔγινε θεμέλιο μεγάλης εὐλογίας γιὰ τὴν ἀνθρωπό­τητα, κτύπημα θανατηφόρο κατὰ τοῦ διαβόλου, χαλινάρι τῶν δαιμόνων, φί­μωτρο τῆς δυνάμεως τῶν ἐχθρῶν… Κατήργησε τὸν θάνατο, συνέτριψε τὶς χάλκινες πύλες τοῦ Ἅδη, τσάκισε τὶς σιδερένιες ἀμπάρες του, ἔκοψε τὰ νεῦρα τῆς ἁμαρτίας, κατέπαυσε τὴ μάστιγα ποὺ βασάνιζε τὴν ἀνθρώπινη φύση, ἄ­νοιξε τὶς πύλες τοῦ Οὐρανοῦ, «τοὺς μισουμένους φίλους ἐποίησεν, εἰς τὸν Οὐ­ρανὸν ἐπανήγαγεν, ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου ἐκάθισε τὴν ἡμετέραν φύσιν», κηρύττει ὁ μεγαλύτερος ἱεροκήρυκας τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (Κατὰ Ἰουδαίων Ὁμ. Γ΄, δ΄, PG 48, 867).

Μέ τήν εὐλογία τοῦ Ἡσυχαστηρίου Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ θεολόγου , σᾶς ἐνημερώνουμε γιά τό ὡράριο: Γιά τήν ἑορτή τοῦ Ἁγίου Παϊσίου ( Πέμπτη 12 - Ἰουλίου )

 

https://apantaortodoxias.blogspot.com/2018/07/12.html

Χριστός Ἀνέστη-Ἀληθῶς Ἀνέστη

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ- ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ (ΣΗΜΕΡΑ Η ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ)

Η «Απόδοσις» των Εορτών και η ιστορία της

Ο όρος «απόδοσις», συναντάται στη λειτουργική γλώσσα με την εξής έννοια: Μετά την πάροδο οκτώ συνήθως ημερών επανάληψης κάποιας εορτής, η διάρκεια της οποίας παρατείνεται και μετά την εορτή, μέχρι και την ημέρα της απόδοσης.

Με ρητή διάταξη του Μωσαϊκού Νόμου, οι μεγάλες Ισραηλιτικές εορτές διαρκούσαν 8 ημέρες. (Έξοδος 2/β: 15-19, Λευϊτικό 23/κγ: 36-39 και Αριθμοί 29/κθ: 35). Αυτή τη συνήθεια την κληρονόμησε και η Χριστιανική λατρεία. Πρώτη μαρτυρία περί παράτασης Χριστιανικής γιορτής για οκταήμερο, παρέχεται από τον Ευσέβιο, και πρόκειται για τα εγκαίνια των βασιλικών Τύρου και Ιεροσολύμων (355). Αυτό όμως ήταν κάποιο έκτακτο γεγονός. Πάντως πολύ ενωρίς επικρατούσε η συνήθεια, (τουλάχιστον στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων), να παρατείνεται ο εορτασμός των μεγάλων Χριστιανικών εορτών του Πάσχα, των Επιφανείων και της Πεντηκοστής για οκτώ ημέρες.

Κατά την μαρτυρία της Αιθερίας (τέλος Δ΄ αιώνα), κατά τις οκτώ ημέρες της εβδομάδος του Πάσχα τελούντο καθημερινές Λειτουργίες.

Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Ὁ μύθος τῶν Παγκόσμιων Ἡμερῶν

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΩΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

 

Εὐδοξία Αὐγουστίνου, Φιλόλογος - Θεολόγος 

 

 «Βίος ἀνεόρταστος μακρὰ ὁδὸς ἀ­πανδόχευτος» ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι μας πρόγονοι, γιατί γνώριζαν ὅτι οἱ γιορτές ἔρχονται νά ἀπαντήσουν σέ μιά μεγά­λη ψυχολογική ἀνάγκη. Κάθε ψυχικά ὑ­γιής ἄνθρωπος θέλει νά βρεῖ τρόπο νά ἑορ­τάσει, γιά νά ἐξωτε­ρικεύσει ὅ,τι πι­στεύει καί ζῆ μέσα του. Αὐτά τά συν­αι­σθήματα ἐξέφραζε ὁ Γεώργιος Θε­ο­το­κᾶς, ὅταν ἔγραφε: «Ἡ Ὀρθοδοξία, ὅ­πως παρου­σι­ά­ζεται στά μάτια τοῦ ἑλ­ληνικοῦ λαοῦ, εἶναι θρησκεία ἐθνική, συνυφα­σμένη ἀ­ξεδιά­λυτα μέ τά ἤθη του καί τόν ὁμα­δι­κό χαρακτῆ­ρα... Οἱ μεγάλες ἑορ­τές της, ὁ Εὐαγγελισμός, τό Πάσχα, ὁ Δεκαπενταύγουστος, τά Χριστού­γεννα, τά Δω­δεκάμερα καί ἄλ­λες εἶναι κάθε χρόνο οἱ μεγάλες μέρες τῆς Ἑλλάδας, οἱ μέ­ρες ὅπου τό ἐθνικό σύνολο αἰσθά­νεται πε­ρισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη ὥρα τήν ἑνό­τητά του, τήν ἀλληλεγγύη του, τήν ἀμοιβαία ἀγάπη τῶν μελῶν του. Αὐτή ἡ θαλπωρή, αὐτά τά ζεστά κύματα πού με­ταδίδονται ἀ­κατάπαυ­στα σέ ὅλη τήν Ἑλ­λάδα ἀπό τούς ὀρθόδοξους ναούς καί τίς βυ­ζαν­τινές τους ἀκολου­θίες ἀ­πο­τε­λοῦν στοιχεῖο συστατικό, ἐκ τῶν ὧν οὐκ ἄνευ τῆς ἑλληνικῆς ζωῆς».

 Τά τελευταῖα, ὅμως, χρόνια κα­θιε­ρώθηκαν ἀπό τόν Ὀργανισμό Ἡνω­μέ­νων Ἐθνῶν (Ο.Η.Ε.) καί ἄλλους παγ­κόσμιους ὀργανισμούς οἱ λεγόμε­νες Παγκόσμιες Ἡμέρες, οἱ ὁποῖες τείνουν νά διεισδύσουν σέ κάθε χώρα καί τόπο. Κά­ποιες ἔχουν καθιερωθεῖ, γιά νά θυμᾶται ὁ κόσμος σέ ὅλο τόν πλανήτη σημαν­τι­κά γεγονότα, νά ἐνημε­ρώνεται ἤ καί νά εὐαισθητοποιεῖται γιά ζητή­μα­τα μεί­ζο­νος σημασίας (π.χ. ἡ­μέ­ρα πε­ρι­βάλ­λον­τος ἤ κατά τοῦ Aids). Ὡστόσο, ὑπάρ­χουν καί ἄλλες πού δη­μιουργοῦν ἐρω­τήματα· ἐνδεικτικά ἀνα­φέρω με­ρι­κές Παγκό­σμιες Ἡμέρες: